ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 3 : ... คาวี มากบารมี [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    9 ธ.ค. 63

หน้าห้องฉุกเฉิน ในโรงพยาบาลประจำอำเภอ กำลังเกิดจลาจล บุษบาคิดว่าเรียกแบบนั้นได้เลย เนื่องจากมีชายนับสิบคนเดินขวักไขว่สวนกันไปมาในระยะห้าก้าว สามในสิบหันมาส่งสายตาคาดโทษให้เธอ โดยมีชายคนแรกที่ปราดเข้าไปหานายยักษ์นั่นคอยปราม

“หมอ…นายคาวีเป็นจังได๋!” ทุกคนกรูเข้าไปหาแพทย์ที่เปิดประตูออกมา ถามด้วยภาษาท้องถิ่นที่คุ้นกันดี

สีหน้าไม่สู้ดีของแพทย์ทำให้บุษบารีบก้มหน้างุด เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะเธอข้ามถนนไม่ระวังแท้ๆ เลย แต่คำตอบที่หลุดออกจากนายแพทย์ยิ่งทำให้หญิงสาวตัวชา…

“เป็นอัมพาตครึ่งตัว!”

 

หลังจากนั้นทุกอย่างก็ยิ่งโกลาหล บุษบาถูกพาไปยังห้องพักคนป่วย หญิงสาวมึนๆ งงๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอมาประเทศไทยโดยไม่บอกใครเพราะตั้งใจมาเซอร์ไพรส์ มีเพียงแม่กับคุณป๋าเท่านั้นที่รู้ บุษบาไม่กล้าโทร. หาญาติที่พำนักอยู่เฮือนดอกรักในเวลานี้ ถ้าทุกคนรู้เรื่องนี้เข้า มีหวังตลอดชีวิตนี้เธอคงไม่ได้ไปไหนคนเดียวอีกแน่ๆ หญิงสาวเดินไปนั่งเก้าอี้ข้างเตียง จ้องใบหน้าที่มีหนวดเคราปกคลุมอยู่ครึ่งหนึ่ง

ดูน่ากลัวน้อยลงนิดหนึ่ง ยามที่เขาหลับไปเพราะฤทธิ์ยา…

ประตูห้องพักเปิดออกพร้อมกับการปรากฏกายของชายร่างสันทัด หญิงสาวจำเขาได้เขาคือคนแรกที่วิ่งหน้าตื่นไปหาผู้ชายที่นอนแบ็บบนเตียง

“คุณคนสวย”

“เอ่อ ฉันชื่อเดหลีค่ะ”

“อ้อครับ คุณเดหลี ส่วนผมชื่อมะกอกครับ” นายมะกอกพูดจบ ประตูห้องก็เปิดออกอีกครั้งโดยไม่เคาะ “นั่นไอ้มะยม น้องชายผมครับ” แนะนำทีเดียวเสร็จสรรพ

บุษบายกมือไหว้ทั้งสอง มองคร่าวๆ ก็พอรู้ว่าทั้งสองอายุมากกว่าเธอ

“อูย ไม่ต้องไหว้หรอกครับคุณ” มะยมยกมือห้าม ยื่นถุงข้าวกล่องให้ หญิงสาวรับมาวางแล้วหันไปคุยเรื่องค่าเสียหาย

“เรื่องค่ารักษาฉันขอรับผิดชอบเองนะคะ รับรองจะรักษาให้เจ้านายพวกคุณหายขาดเลย” บอกเสียงจริงจัง แน่นอนว่าเธอตั้งใจจะให้เรื่องนี้เป็นความลับ เรื่องเงินไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเธอ แต่เรื่องอุบัติเหตุนี่สิ หากมีคนในครอบครัวรู้เข้า เท่ากับว่าชีวิตอิสระของเธอจบลงในทันที

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะครับ ไว้นายฟื้นแล้วค่อยคุยอีกที” มะกอกบอกพร้อมทั้งฝากฝังเจ้านายให้หญิงสาวดูแล

บุษบาได้แต่ทำตาปริบๆ มองประตูที่เปิดปิดอีกครั้ง สองคนนั้นกลับไปแล้ว ทั้งๆ ที่เจ้านายตัวเองนอนเจ็บอยู่บนเตียงแท้ๆ ยังมีหน้าขอตัวกลับฟาร์ม

หญิงสาวถอนหายใจดังเฮือก เดินลากขาไปยังโซฟา เปิดกระเป๋าหยิบเสื้อผ้าออกตรงเข้าไปในห้องน้ำด้วยสีหน้ารันทด

นี่อย่างไร…รสชาติของชีวิตที่เธอต้องการ!

คืนนั้นหญิงสาวนอนบนโซฟาในห้องผู้ป่วย ก่อนนอนเธอโทร. รายงานตัวกับคุณป๋าตั้งใจจะกุเรื่องหลอกว่ายังอยู่ที่กรุงเทพฯ ครั้นแล้วคุณป๋ากลับโวยวายเรื่องที่พี่สาวหนีไปจากเฮือนดอกรักเข้าเสียก่อน เลยพลอยทำให้เธอไม่ต้องพูดโกหก บุษบาคุยกับผู้เป็นพ่อสักพักก็ขอตัววางสาย เนื่องจากมีอาการเจ็ตแล็กจากการเดินทาง…

 

เสียงโวยวายโหวกเหวกของผู้คนนับสิบปลุกหญิงสาวให้ตื่นจากนิทรา มีเสียงห้วนดังแทรกขึ้นท่ามกลางความแตกตื่นของผู้คนที่มาเยี่ยม นายหน้าหนวดที่นอนบนเตียงฟื้นแล้วเขากำลังอาละวาดฟาดงวงฟาดงากับมะกอก มะยม

“กูเป็นแบบนี้ได้ยังไง!” คนนอนใส่เฝือกบนเตียงตวาดลั่นห้อง

“เพราะผู้หญิงคนนั้นไงนาย” ชายคนหนึ่งชี้มาที่บุษบา

ตาคมวาววับของนายหนวดหันขวับมาทางหญิงสาวทันที บุษบาได้แต่นั่งหน้าซีด กะพริบตาปริบๆ อย่างไม่รู้จะเริ่มต้นพูดอะไร ในขณะที่ลูกตาของนายหนวดยังจับจ้องเธอ เสียงลูกน้องของเขาก็ดังเซ็งแซ่ แย่งกันฟ้องว่าที่เขาเป็นแบบนี้เพราะใคร

“ผู้หญิงคนนี้ต้องรับผิดชอบ” ชายคนเดิมหันไปยุยงเจ้านาย

“ฉันจะรับผิดชอบค่ารักษาทั้งหมดเองค่ะ” ประโยคแรกของเธอในเช้านี้ทำให้ทุกคนในห้องพากันเงียบกริบ…จากนั้นก็โกลาหลอีกครั้ง

“ได้ไงล่ะ”

“แค่นี้ไม่พอหรอก”

“ผู้หญิงคนนี้ต้องชดใช้”

หลายเสียงประสานเสียงกันม่วนซื่นทีเดียว สาวดอกไม้ก้มหน้า เมื่อใครคนหนึ่งพูดถึงเรื่องที่เจ้านายพวกเขาเป็นอัมพาต จะเดินไม่ได้อีกตลอดชีวิต และแล้วห้องทั้งห้องก็เงียบกริบ…

“หมอบอกว่าถ้านายทำกายภาพบำบัด เพิ่นว่านายสิเซาอยู่เด้อ” มะกอกหันไปบอกผู้เป็นนายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“บ่ๆๆ กูไม่ทำ!”

หลังจากนั้นบุษบาก็โดนจับแยกออกมานอกห้อง นายหนวดคาวีกำลังอาละวาด ทั้งแพทย์ทั้งพยาบาลต้องรุดเข้ามาช่วยห้าม กว่าคนป่วยจะสงบลงก็ต้องพึ่งยากล่อมประสาทสีหน้าแพทย์และพยาบาลที่เดินออกมาดูวิตกกังวลทำให้สาวดอกไม้รู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงกับความร้ายกาจของเขา ตอนมะกอกพามารอด้านนอก จึงแนะนำให้เธอรู้จักเจ้านาย ผู้ชายหน้าดวก เอ๊ย หน้าหนวดมีชื่อว่า ‘คาวี มากบารมี’ เป็นเจ้าของฟาร์มโคซึ่งใหญ่ที่สุดในจังหวัดนี้

“เชิญคุณผู้หญิงข้างในครับ” มะยมเปิดประตูห้องให้หญิงสาว หลังจากที่นายของเขาสงบลงแล้ว

บุษบาเดินจ๋องเข้าไปนั่งตรงโซฟา สายตาหลายสิบคู่จับจ้องมาที่เธอ ไม่มีใครยอมพูดอะไร บางคนมองเธอด้วยสายตาไม่เป็นมิตรอย่างเปิดเผย หญิงสาวจำได้ว่าหนึ่งในนั้นคือคนที่ต่อว่าเธอ เรื่องเป็นสาเหตุให้เจ้านายเขาประสบอุบัติเหตุ มะกอก มะยมต่างมีสีหน้าอึดอัดชอบกล

“ฉันจะรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดเองค่ะ” หญิงสาวพูดออกมาหลังจากปล่อยให้ความเงียบครอบคลุมมาหลายนาที เธอตั้งใจแล้ว…ไม่ว่าอย่างไรก็จะรักษานายหนวดคาวีให้หายจนได้ไม่ว่าจะใช้เงินมากเท่าไร เธอก็ยินดีจ่าย

“ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ที่เงินอย่างเดียวแล้วครับ คุณผู้หญิง” มะกอกบอก

“แล้วพวกคุณติดขัดอะไรเหรอคะ”

เจ้าของเสียงหวานถามขลาดๆ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยตกอยู่ในวงล้อมผู้ชายแปลกหน้านับสิบแบบนี้สักครั้ง บอดีการ์ดที่คุณป๋าจัดหามาให้ก็ไม่ได้มีใบหน้าโหดเท่านี้

“ติดขัดเรื่องไหนคะ บอกฉันได้เลยค่ะ ฉันยินดีจัดการให้ทุกอย่าง” บุษบาย้ำเสียงจริงจัง

“เฮ้อ…” หลายคนถึงกับถอนใจอย่างโล่งอกเมื่อเธอรับปากออกไป

สาวดอกไม้ทำหน้าเลิ่กลั่กมองคนโน้นคนนี้ ยิ่งได้เห็นสีหน้าชายคนที่มองเธอด้วยสายตาไม่เป็นมิตรในทีแรกยิ่งแปลกใจ เหตุใดตอนนี้แววตาเขาถึงได้เปลี่ยนไป หรือแค่เธอบอกว่าจะรับผิดชอบ หญิงสาวนิ่วหน้าเมื่อคิดได้ว่าตัวเองก็ยืนกรานไปตั้งแต่ทีแรกแล้วว่ายินดีรับผิดชอบ

“แบบนี้ค่อยโล่งหน่อยครับ คุณผู้หญิง” มะยมเป็นคนพูด

“เอ่อ เรียกเดหลีก็ได้ค่ะ อย่าเรียกคุณผู้หญิงเลย” ปรายตาไปยัง ‘คุณผู้ชาย’ ของมะยมแล้วแอบทำหน้าสยอง เธอเติบโตมาพร้อมกับครอบครัวที่อบอุ่น พี่ๆ น้องๆ ทุกคนล้วนแล้วแต่หน้าตาดี โดดเด่นในแบบของตัวเอง แม้ว่าน้องชายแฝดสามจะออกแนวดุเถื่อน แต่ก็ไม่ได้เสี้ยวนายหนวดคาวีสักกระผีก เทียบกันแล้วน้องๆ มหาของเธอดูสะอาดตาและดูเป็นผู้ดีขึ้นมาเป็นกองพะเนิน

บุษบามีต้นแบบผู้ชายในฝันอย่างฟาบิโอ้ผู้เป็นพ่อ น่ารัก อบอุ่น รักครอบครัวแถมยังสะอาดสะอ้าน ไม่มีหนวดเครารุงรังเหมือนผู้ชายบนเตียง เสื้อเชิ้ตลายสกอตสีมอๆ กับกางเกงยีนส์ซีดจนขาดที่พับเก็บในตู้ข้างเตียงนอนเล่นเอาเธอผวา ใช่ว่าเธอจะเป็นลูกผู้ลากมากดีมาแต่ไหน แต่ก็ต้องยอมรับละว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้มายลของจริง

เธอเคยรู้จักการแต่งตัวแบบนี้มาจากในหนัง ในละคร หรือแม้กระทั่งในนิยาย ซึ่งพระเอกของเรื่องก็แต่งตัวประมาณนี้ แต่ไม่เห็นคนเขียนบรรยายว่ามันสกปรกบ้างเลย แถมตอนอ่านเธอยังแอบปลื้มพระเอกอีกด้วย ที่แต่งตัวแนวเซอร์ๆ ไม่ได้สะเหล่อปนมอมแมมเหมือนอย่างนายหนวดคาวี

ที่คิดอย่างนี้…ใช่ว่าเธอจะดูถูกเขาแต่อย่างใด แค่อยากจะเปรียบเปรยก็เท่านั้น พี่ๆน้องๆ ของเธอต่างสวมเสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ครั้นพอได้มาพบกับเขา อีกทั้งได้มาเห็นนิสัยด้านดุร้ายย่อมทำให้อดเปรียบเปรยในใจไม่ได้ เธอไม่ได้ดูถูกเขาจริงๆ แต่ที่ย้ำคิดย้ำนึกถึงการแต่งตัวและนิสัยอันดุร้ายของเขาในใจเนี่ย ก็เพื่อตอกย้ำว่า…

ต้นทุนผู้ชายในสเปกของเธอนั้นสูงส่งขนาดไหน!

มันคงไม่ผิดหรอกนะ ที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะเกิดมาท่ามกลางผู้ชายหน้าตาดีมากๆ มากถึงขนาดติดอันดับผู้ชายในฝันของนิตยสารดังหลายฉบับ แถมแต่ละคนยังร่ำรวยเงินทองติดอันดับเศรษฐีของโลกด้วยกันทั้งนั้น เห็นไหมล่ะว่า ‘ต้นทุน’ ของเธอนั้นสูงจริงๆ ดังนั้นผู้ชายหนวดเครารุงรังอย่างนายหนวดคาวี ไม่มีผลต่อจิตใจเธออย่างแน่นอน

“คุณเดหลี คุณเดหลีครับ!” มะยมเรียกหญิงสาวหลายครั้ง

บุษบาหลุดจากภวังค์ หันมาส่งยิ้มแหยๆ ให้คนเรียก “อะไรเหรอคะ”

“แหม…ผมเรียกคุณเดหลีตั้งหลายครั้ง มัวแต่เหม่อไปไหนครับ” มะยมแซ็ว

‘เหม่อไปบ้าน!’ บุษบาตะโกนอยู่ในใจ หญิงสาวยิ้มกลบเกลื่อน “ว่าแต่คุณมะยมมีอะไรเหรอคะ”

“โอ๊ย อย่าเรียกคุณเคินเลยนะครับ จั๊กกะเดียม”

สาวดอกไม้ยิ้มเมื่อเข้าใจคำพูดของมะยม ‘จั๊กกะเดียม’ ก็อันเดียวกับ ‘จั๊กจี้’ เพียงแต่อันแรกเป็นภาษาพูดท้องถิ่นของคนแถบอีสาน

“อ๋อค่ะ งั้นขอเรียกพี่ยมนะคะ” มีเสียงฮาครืนดังขึ้นหลังจากที่เธอพูดจบ หญิงสาวทำหน้างงสักครู่ แล้วจึงอดหัวเราะไม่ได้ เมื่อมะกอกเป็นคนเฉลยว่าทำไมทุกคนจึงหัวเราะ

“วันดีคืนดี อย่าเปลี่ยนให้มันเป็น ‘ยมทูต’ นะครับ คุณเดหลี”

“แล้วเรื่องที่พี่ๆ อยากให้เดหลีช่วยนอกจากค่าใช้จ่ายคือเรื่องอะไรเหรอคะ” บุษบารีบวกกลับมาเรื่องการรักษาของคาวี ยิ่งได้ข้อสรุปเร็วเท่าไร เธอก็จะออกเดินทางไปยังเฮือนดอกรักซึ่งอยู่หมู่บ้านดงมะไฟได้เร็วเท่านั้น

“ระหว่างที่นายคาวีทำกายภาพบำบัด ผมอยากขอให้คุณเดหลีมาช่วยดูแลนายคาวีครับ” มะยมพูด คนที่เหลือต่างพยักหน้าหงึกๆ

“ไม่ได้หรอกค่ะ!” หญิงสาวปฏิเสธเสียงหลง หากทำแบบนั้นเธอจะบอกคุณป๋าว่าอย่างไร แล้วพอทางบ้านจับได้ มีหวังชาตินี้เธอคงไม่มีโอกาสไปไหนคนเดียวอีก

“ต้องได้ คุณต้องรับผิดชอบ หากนายไม่หักหลบ ป่านนี้คงเป็นคุณที่ต้องนอนอยู่บนเตียงแทนนายคาวี” ชายคนที่เริ่มจะมองเธอด้วยสีหน้าดีขึ้น ตอนนี้กลับมาตีหน้ายักษ์ใส่เหมือนเดิมแล้ว

“แต่เดหลีอยู่ไม่ได้” บอกเสียงอ่อย “ฉันต้องไปบ้านญาติค่ะ และถ้าพ่อแม่ทราบเรื่องพวกท่านต้องรีบมาพาตัวฉันกลับแน่ๆ เอาอย่างนี้ไหมคะ ฉันจะจ้างพยาบาลส่วนตัวและนักกายภาพบำบัด เอากี่คนก็ได้ ฉันยอมจ่าย…”

“ก็บอกแล้ว ประเด็นไม่ใช่เรื่องเงิน คุณจะอวดร่ำอวดรวยไปถึงไหน!” ชายคนนั้นแทรกขึ้นก่อนที่เธอจะพูดจบ

“ฉันเปล่านะคะ” บุษบาอุบอิบเถียง เธอไม่ได้อวดร่ำอวดรวยสักนิด เพียงแต่ย้ำเพื่อให้พวกเขาสบายใจก็แค่นั้น แค่กลัวเขาจะมองว่าเธอเป็นพวกต้มตุ๋นต่างหากล่ะ

“เปล่าก็เลิกพูดเรื่องเงินซะที ที่เราต้องการคือให้คุณไปดูแลนายของเรา”

“ไม่เอาน่าลุงเสือ อย่าทำหน้าดุแบบนั้นสิ เดี๋ยวคุณเดหลีเธอก็กลัวหรอก” มะกอกขัดขึ้นเพื่อช่วยหญิงสาว

‘ไม่เดี๋ยวแล้ว!’ บุษบากรีดร้องอยู่ในใจ รู้สึกกลัวคนชื่อเสือที่เอาแต่ตวาดเสียงดุใส่เธอจริงๆ หญิงสาวก้มหน้าใช้หลังมือเช็ดน้ำตา เลยไม่ทันได้เห็นว่าพวกที่เหลือทำหน้าตาตื่นกันขนาดไหนที่รู้ว่าทำให้หญิงสาวร้องไห้

“งั้นก็ไม่ต้องอิดออดเซ่!” ชายวัยกลางคนแทรกขึ้น

“ฉัน…” หน้าถมึงทึงทำให้บุษบาปฏิเสธไม่ออก จริงอยู่ว่าเธอต้องมีส่วนในการรับผิดชอบ แต่คนพวกนี้เรียกร้องจากเธอมากเกินไป นอกจากค่ารักษาแล้วยังจะให้คอยดูแลนายหนวดคาวี ผู้ชายที่เธอคิดว่าน่ากลัวที่สุดในชีวิต หญิงสาวเหลือบตามองคนบนเตียงอีกครั้ง

“ช่วยรับผิดชอบหน่อยเถอะครับ คุณเดหลี” มะยมเอ่ยขึ้น

“ใช่ครับ ช่วยรับผิดชอบนายหน่อย ช่วงนี้ที่ฟาร์มเรามีงานยุ่งจริงๆ แค่ขาดนายคนเดียวเราก็แย่มากพอแล้ว อย่าให้ต้องมากังวลใจกับการดูแลนายอีกเลยนะครับ คุณก็เห็นว่านายดุขนาดไหน” มะกอกสำทับให้หญิงสาวคิดตาม

บุษบาคิดตามจริง แต่คิดไปในทางลบเสียมากกว่า ก็นายหนวดคาวีนิสัยดุร้ายมาก…

“ฉันคงต้องโดนเขาฆ่าวันละสิบรอบแน่ๆ” หญิงสาวนึกภาพตอนดูแลเขาแล้วพูดขึ้นนายหนวดคาวีคงแปลงร่างเป็นหมียักษ์ง้างมือ แยกเขี้ยวทำท่าจะขย้ำคอเธอแน่ๆ

“ไม่หรอกครับ จริงๆ แล้วนายใจดี เอ่อ ถึงจะดุไปนิดก็เถอะ” มะกอกยิ้มแกนๆ ส่งให้ในขณะที่มะยมน้องชายหัวเราะแหะๆ ตอนได้ยินคำว่าดุไปนิด…

“แต่ว่าฉัน…”

“ขอร้องละครับ ช่วยรับผิดชอบหน่อยเถอะ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1587 KKJJ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 17:55
    อยากเป็นเดหลี
    #1,587
    0
  2. #1562 Manpoon Boon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 23:12
    พี่ถึกผู้น้อยขอคาระวะช่างคิดจริงๆ
    #1,562
    0
  3. #1521 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 07:48
    เป็นเดหลีได้ป่ะ พี่ถึกเค้าแสดงออกมากกกกกซะขนาดนี้
    #1,521
    0
  4. #1455 Nan 311 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 15:02
    กรี๊ดดดดดดดดด อยากโดนเปลี่ยนนามสกุลบ้างอ่ะ
    #1,455
    0
  5. #1452 Nan 311 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 14:48
    ฉันจะเอาเธอคนเดียว ประโยคนี้โดนใจอ่ะค่ะ
    #1,452
    0
  6. #1410 ketza naka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 13:28
    พี่ถึกจะอาววววววววววววววววว555555555
    #1,410
    0
  7. #1396 nanoka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 04:08
    แผนพี่ถึก
    #1,396
    0
  8. #1305 ท้องฟ้าสกาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 09:33
    สนุกค่ะ
    #1,305
    0
  9. #1264 LekLek2709 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 18:28
    พี่ถึก ฉึกๆๆๆๆ
    #1,264
    0
  10. #986 mam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 16:30
    บรรยายถึงฟาร์มได้เห็นภาพเลยค่ะ
    #986
    0
  11. #983 daonet (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 16:27
    พี่คาวีถึก ดิบ เถื่อน โหด แต่ได้ใจอ่ะ จะเข้ากับเดหลีได้ไหมนะ ลุ้นๆ
    #983
    0
  12. #916 ounjijang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 16:53
    555 ดีนะพี่ถึก ไม่ถูกตบเอาเล่นพูดซะ
    #916
    0
  13. #799 chibi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 16:33
    พี่ถึกทำแบบนี้ มีแผนใช่ป่ะ กะกักตัวเดหลีคนสวยไว้ละซี่ อิอิ
    #799
    0
  14. #691 Chutima Praphawijit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 22:54
    สงสารเดหลี 5555
    #691
    0
  15. #566 vzavii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 19:16
    เดหลีโกหกได้น่ารักมากอ่ะ ส่งสัยในใจลึกๆจะรักพี่ถึกป่ะเนี้ย
    #566
    0
  16. #551 rmuay151 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 14:10
    ถึกแอนด์ถ่อยเอ๊ยเถื่อน
    #551
    0
  17. #543 fafront. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 12:37
    ทั้งอิจฉาทั้งสงสารเดหลีที่มีคนหวงคนห่วงขนาดนี้ 
    #543
    0
  18. #470 tumpang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:06
    กร๊ากกกกกกกพี่ถึกงงเป็นไก้ตาแตกเลยอะคะ    บรรดาพ่อมะ และลูกมะก็ดันแอบไปหัวเราะกันข้างนอก   คนอ่านขอแวะไปหัวเราะมั่งนะคะ
    555+++
    #470
    0
  19. #466 way8003 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:04
    รักน่ะถึกๆ
    #466
    0
  20. #456 punggo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:13
    ฟินจุงเบย ..." ผมจะ  'เอา' คุณคนเดียว"   อยากให้มีคนมาพูดแบบนี้บ้างจัง 
    ....พี่ถึก ได้จัยไปเลยอ่ะ... 
    #456
    0
  21. #425 JustSasiwimol (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:42
    แบบว่า พระเอกไม่ได้ป่วย แต่หลงรักนางเอก อย่างจัง เลยแกล้งป่วยเพื่อให้นางเอกอยู่ดูแล หรือเปล่าคะ
    #425
    0
  22. #396 จันทร์ฉายs (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:04
    ือออโดนแกล้ง
    #396
    0
  23. #374 Ratirom Woradoon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:04
    พี่ถึกอย่าแกล้งน้องเดหลีมากนะค่ะ.
    #374
    0
  24. #366 noonoi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:31
    ประโยคพี่ถึกเด็ดมาก
    #366
    0
  25. #363 mint (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:52
    เย้ๆๆๆๆๆๆ พี่ถึกมาแล้ว มาถึงก็จะ เอา เเม่นางเดหลีเลยอ่ะ อ่านแล้วฟินนน >/////< ชอบมากอ่ะประโยคนี้ ผมจะ เอา คุณคนเดียว ได้ยินแล้วอยากเลยอ่ะ อิอิ อยากเป็นเดหลี นะค่ะ อย่าคิดลึก
    #363
    0