ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 28 : ... หลุมรักที่มีพี่ถึกรออยู่ [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    19 ม.ค. 64

มะกอกและมะยมที่แอบสอดแนมสบตากัน พวกเขาต่างลุ้นว่านายจะมีเฮ…ด้วยการสารภาพความในใจกับสาวเจ้า เพราะตลอดเวลาถึงแม้จะน้ำลายบูดแถมยังซื่อบื้อไปสักหน่อย แต่คาวีก็แสดงออกว่ารู้สึกอย่างไรกับบุษบา คนงานในฟาร์มต่างรู้กันทั่วว่าบุษบาคือคนพิเศษของคาวี แม้หญิงสาวจะไม่ได้ระแคะระคายก็ตามเถอะ

“ไหงเรื่องมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้วะ” มะยมเปรยกับพี่ชายอย่างหัวเสีย

“นั่นสิ นึกว่านายจะสารภาพความในใจ” มะกอกเกาหัวแกรกๆ แต่จะว่าไปบรรยากาศมันก็มาคุตั้งแต่ออกมาจากคอกโคแล้วละ

อีกคนก็หึงจนอารมณ์บูด อีกคนก็ดีใจจนเนื้อเต้น พออารมณ์ทั้งสองสวนทางกัน มันจึงจูนกันไม่ติด…

“เอาไงดี” คนอยากทำตัวเป็นกามเทพถามพี่ชาย

“อย่ายุ่งเรื่องของเจ้านายเลยน่า” คนเป็นพี่ปราม

“นิดหนึ่งน่า…สงสารนาย ยิ่งซื่อๆ เรื่องความรักอยู่”

มะยมอดเหน็บนายตัวเองไม่ได้ เรื่องอื่นฉลาดนัก ทีเรื่องหัวใจละไม่ได้เรื่อง นิดหน่อยก็ปึงปังโกรธ โมโหก็เอาความเถื่อนเข้าข่ม น้ำลายก็เหม็นบูดยิ่งกว่าตูดหมา ชาตินี้จะหาภรรยาได้หรือ…ถ้าไม่มีไอ้มะยมคอยช่วย

บุษบายังนั่งนิ่งเป็นก้อนหิน ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเห็นคนไร้มารยาทอย่างคาวี มีอย่างที่ไหนคุยกันอยู่ดีๆ คิดอยากจะลุกก็ลุกไปเฉยๆ แม้รู้ว่าเขาไม่พอใจเรื่องที่เธอจะกลับบ้าน และพอระแคะระคายว่าทำไมเขาถึงไม่พอใจ แต่อีกใจเธอก็ไม่อยากสานต่อ บุษบายอมรับว่ากลัว…ภาพน้องชายพุ่งเข้าไปชกต่อยชายหนุ่มที่ริอ่านหาญกล้ามาจีบเธอผุดขึ้นมาในหัว ผู้ชายเหล่านั้นแทบจะกลายเป็นคนไร้อนาคตหากเธอไม่ขอเอาไว้ คุณป๋ากับน้องชายเธอพร้อมจะทำตัว ‘ไร้เหตุผล’ ทุกเมื่อที่มีคนคิดมาก้อร่อก้อติกเธอ

“นายไปไหนล่ะครับ คุณเดหลี” มะยมก้าวเข้ามาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ หญิงสาวได้แต่หันไปมองตาปริบๆ

“เอ่อ เข้าบ้านไปแล้วค่ะ” หญิงสาวบอกพร้อมมองขวดในมือมะยม มันมีตัวเลขไทยบนฉลากว่า ‘สี่สิบ’ พ่วงท้ายด้วยตัวหนังสือว่า ‘ดีกรี’

“แหะๆ เอามาฉลองวันเกิดให้นายครับ” พี่มะคนน้องหัวเราะแล้ววางเจ้าสิ่งนั้นบนโต๊ะ

หญิงสาวหน้าเสียไปในทันที ใช่สิ…วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของเขา เธอมัวแต่ขุ่นเคืองจนลืมไปเสียสนิท มิหนำซ้ำยังพูดเรื่องที่เธอจะกลับบ้านอีกด้วย

สีหน้าเจื่อนๆ ของหญิงสาวทำให้มะสองพี่น้องลอบสบตากัน สองหนุ่มเตี๊ยมกันมาดิบดีแล้วว่าคนหนึ่งจะ ‘ยั่ว’ อีกคนจะช่วย ‘ยุ’

“แม่ซื้อเค้กไว้ในตู้เย็น ฝากคุณเดหลีเอาให้นายเป่าด้วยนะครับ พวกเราลงขันกันซื้อมาให้นาย” พี่มะคนน้องเริ่มแผนการ เค้กสองปอนด์หากหารเงินกันซื้อทั้งฟาร์มเห็นจะออกเงินกันแค่คนละสิบสตางค์ได้ ความจริงเป็นเงินของสมสมรซึ่งระริกระรี้ตั้งใจจะเอาเค้กมาให้คาวีแต่ถูกพวกเขาสกัดดาวรุ่งไว้เสียก่อน

“อะ…เอ่อ” สาวดอกไม้อึกอักไม่กล้าตอบรับ

“ดีใจแทนนายจริงๆ นะครับ ทุกปีเห็นเงียบเหงาไม่มีเพื่อน” มะกอกที่ตั้งใจมาเป็นลูกคู่ของน้องชายเอ่ย

“แหงสิ…ปีนี้มีคุณเดหลีอยู่ด้วย นายไม่เหงาแน่” มะยมสำทับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม จะว่าไปแล้วทุกปีคาวีไม่เคยจัดงานวันเกิดก็จริง แต่พอถึงวันครบรอบ ก็โน่น…ลากคอพวกเขาไปม่วนซื่น ดวดสี่สิบดีกรีกันที่กระต๊อบมากบารมี ถึงไม่มีเค้ก ไม่มีกับแกล้มเลิศเลอ ล้อมวงกันธรรมดาเหมือนอย่างที่เคยทำบ่อยๆ กระนั้นพวกเขาก็ไม่ลืมอวยพรวันเกิดให้นายทุกปี

ยิ่งฟังสองหนุ่มพูด หญิงสาวก็ยิ่งรู้สึกผิด…แต่ก่อนที่จะรู้สึกผิดไปมากกว่านี้ เสียงสมทรงก็ดังขึ้น

“อ้าว ไอ้ลูกมะอยู่กันที่นี่เอง” สมทรงเดินเข้ามาโดยมีมะเฟืองเดินรั้งท้ายพร้อมกับถือถ้วยมาด้วย

“แม่!” พี่มะทั้งสองเรียกผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงกึ่งประหลาดใจ ก่อนจะมองเลยไปยังผู้เป็นพ่อซึ่งหลิ่วตาให้เล็กน้อย ทั้งสองเลยถึงบางอ้อ…ที่แท้ก็ไม่ได้มีแค่พวกเขาที่มาแอบดูแอบลุ้นความรักของเจ้านาย

“ป้าเอาข้าวมาให้นายค่ะ เห็นว่าไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เที่ยงแล้ว” แม่บ้านสูงวัยวางถ้วยข้าวซึ่งมีคอหมูย่างโปะไว้สี่ห้าชิ้น ลูกชายทั้งสองเห็นเข้าต่างพากันกลั้นยิ้มจนปวดกระพุ้งแก้ม

อุเหม่…เห็นทีแรกนึกว่าข้าวหมา ก็แม่เล่นตักใส่ถ้วยมา มิหนำซ้ำยังเอาคอหมูย่างที่พวกเขาย่างกินมาประดับ

“ขอตัวก่อนนะคะ ไป๊…ไอ้ลูกมะ ไปกินข้าว อย่าทำเหมือนนายที่ชอบทำงานจนลืมกินข้าว นี่วันนี้ก็คงดีใจจนหิ้วท้องรอกินกับคุณเดหลีตอนเย็น ไปๆ เดี๋ยวโรคกระเพาะถามหาเอา” ผู้เป็นแม่หันไปเรียกลูกชาย ทิ้งให้สาวดอกไม้นั่งทำตาปริบๆ มองถ้วยข้าวกับขวดเหล้าราคาไม่แพงหากแต่ดีกรีสูง

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น