ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 26 : ... หลุมรักที่มีพี่ถึกรออยู่ [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    18 ม.ค. 64

แม่โคสาวที่ตั้งท้องมีอาการกระสับกระส่ายอยู่ในคอกซึ่งกั้นด้วยแป๊บน้ำ สาวดอกไม้ที่ไม่เคยเห็นโคตกลูกมาก่อนรู้สึกตื่นเต้นจนลืมตัว มือเกี่ยวต้นแขนแกร่งเอาไว้แน่น กระทั่งถึงตอนที่มีสิ่งแปลกปลอมโผล่ออกมาจากช่องคลอด คาวีลืมความขุ่นเคืองเพราะสีหน้าตื่นเต้นจนน่าเอ็นดูของหญิงสาว เขาก้มกระซิบบอกว่าสิ่งที่โผล่ออกมาเป็นขาหน้าของลูกโค ไม่นานก็มีจมูก ปาก และหัว ซึ่งอยู่ระหว่างขาหน้าโผล่ตามออกมาในท่าพุ่งหลาว สมาชิกใหม่ของฟาร์มเป็นตัวผู้ บุษบามองมันอย่างตื่นตาตื่นใจ โดยไม่รู้ว่าตัวเองได้ยึดต้นแขนหนุ่มข้างกายไว้แน่นแค่ไหน

“ตัวผู้ครับนาย สวยเหมือนพ่อ” มะยมหันมาบอกเจ้านายด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เจ้าตัวนี้มีสีแดงเหมือนจากัวร์พ่อของมันเปี๊ยบ ซึ่งเป็นเรื่องน่ายินดีและไม่ต้องเดาเลยว่าราคาค่างวดมันจะมากมายขนาดไหน

“อืม” คาวีพยักหน้า

“ออกในวันเกิดนายแบบนี้ ให้นายตั้งชื่อเลยดีกว่า” มะเฟืองพ่อของมะยมออกความเห็น โดยมีเพื่อนอย่างนายเสือพยักหน้าเห็นด้วย

คาวีเลิกคิ้ว หันไปหาคนข้างกายที่ยังไม่ปล่อยแขนตน

“ให้มันชื่อว่าอะไรดี”

บุษบาแหงนหน้าสบตาเขา แล้วหันไปมองเจ้าตัวนั้น เธอยังรู้สึกตื่นเต้นไม่หาย กระนั้นก็ดีใจอยู่ลึกๆ ที่ได้รับเกียรติตั้งชื่อให้เจ้าตัวเล็ก หญิงสาวรีบปล่อยมือจากแขนแกร่งเมื่อเห็นดวงตาหลายคู่มองมา ใบหน้าร้อนผ่าวก่อนจะหันไปค้อนให้คนข้างกายที่ยิ้มแก้มแทบปริ ผิดกับตอนที่นั่งมาในรถแบบหน้ามือเป็นหลังเท้า

“ถึก!” หญิงสาวบอกอย่างหมั่นไส้ แล้วก็ต้องนึกขอโทษเจ้าลูกโคตัวน้อยในใจ มันน่ารักเสียจนไม่เหมาะกับชื่อนี้เลย แต่ถึงอย่างนั้นชื่อ ‘ถึก’ ก็หลุดออกจากปากเธอไปแล้ว

“ถึก”

คาวีย้ำก่อนจะฉีกยิ้มกว้างโชว์ฟันขาว เป็นเหตุให้คนงานหลายคนถึงกับครางฮือ…ร้อยวันพันปีนายไม่เคยยิ้มหัวแบบนี้สักครั้ง

“จะดีเหรอครับนาย” มะยมท้วงเสียงอ่อย ลูกโคตัวงามไฉนเลยจะให้ชื่อถึก ไม่สมกับราคาค่างวดในอนาคตของมันสักนิด เจ้าตัวนี้ลักษณะดี ยีนเด่นมากๆ ต่อไปภายภาคหน้ามันจะต้องมีชื่อเสียงเด่นดังเหมือนจากัวร์พ่อมันอย่างแน่นอน

พ่อจากัวร์ + แม่คริสติน่า = ลูกถึก!

คาวีเห็นสีหน้าคนสนิทก็หลุดขำพรืด แม้แต่มะเฟืองและเสือก็ยังมีสีหน้าไม่ดีเท่าไร พวกนี้นับเป็นเซียนโค ต้องดูออกแน่ว่าเจ้าตัวเล็กที่เพิ่งลืมตาดูโลกไม่นาน ต่อไปจะเด่นดังเหมือนพ่อของมัน มันมีสีแดง ใบหู หน้าผาก และโครงร่างบ่งบอกลักษณะโคที่ดี

“ถ้าเป็นตัวเมียผมจะให้ชื่อว่าบุษบา” คาวีหันไปกระเซ้าคนข้างกายที่ทำหน้าประดักประเดิดตั้งแต่พลั้งปากออกไป

“เสียใจด้วยนะ เผอิญมันเป็นตัวผู้” หญิงสาวลอยหน้าลอยตาตอบอย่างหมั่นไส้ปนขุ่นเคือง

“นาย…” มะยมคั่นบทสนทนาที่จะนำไปสู่ชื่อจริงๆ ของสมาชิกใหม่ คาวีเข้าใจความรู้สึกของคนสนิทดี

“ให้ชื่อ ‘คาโร่’ ชื่อเล่นว่า ‘ถึก’ ก็แล้วกัน”

มีเสียงดังเฮตบท้ายจากคนงานที่ลุ้นจนตัวโก่ง ‘คาโร่’ ดีกว่า ‘ถึก’ หลายร้อยเท่า และแน่นอน…คนงานทั้งหมดจะพร้อมใจกันลืมชื่อเล่นของมันเหมือนไม่เคยได้ยินมาก่อน

สาวดอกไม้ทำเป็นไม่สนใจเสียงโห่ร้องดีใจ หญิงสาวหันไปสนใจเจ้าตัวเล็กที่กำลังถูกจับให้อยู่ในคอกกับแม่ของมัน อดค่อนขอดไม่ได้ว่าจะเกิดวันไหนก็ไม่เกิด ดันมาเกิดวันเดียวกับอีตาถึก เลยทำให้มีชื่อเล่นอันไม่น่าพิสมัย หญิงสาวยืนดูเจ้าโคน้อยอีกพักจึงเดินไปรอที่รถซึ่งจอดอยู่ไม่ไกล ในขณะที่คาวีกำลังยืนคุยกับคนงานหลายคน

“นายขา…สมรกลับมาแล้ว” จู่ๆ ก็มีเสียงแหลมของผู้หญิงดังขึ้นจากด้านหลังของคอกเสียงเรียกที่ดังหลายเดซิเบลทำให้บุษบาซึ่งกำลังเดินไปที่รถชะงักเท้า หญิงสาวหันกลับไปมองก็พบร่างอวบของหญิงสาววิ่งออกมาจากทางด้านหลังคอก เจ้าหล่อนสวมเสื้อคอวีเว้าลึกสีดำ กางเกงยีนส์ขาเดฟสีเดียวกัน อะไรก็ไม่สะดุดตาเท่ารองเท้าส้นตึกสีแดงที่เจ้าหล่อนสวมใส่เพื่อเพิ่มพูนความสูงสง่า

“นังสมรกลับมาแล้วรึ” มะเฟืองร้องทักหลานสาว

“มาแล้วจ้ะลุง คิดถึงนายคาวีที่ซู้ด…” เจ้าหล่อนตอบลุงเขย ก่อนจะหันไปทำเจ้าชู้ใส่ชายในดวงใจ คาวีทำหน้านิ่งกับกิริยาไม่รู้สำนึกของเจ้าหล่อน

“เอ๊ะ นั่นผู้หญิงที่ไหนคะ” ตาสับปะรดของสมสมรเพ่งมองหญิงสาวรูปร่างบอบบาง ผู้หญิงคนนั้นก็มองเธออยู่เช่นกัน เห็นดังนั้นสาวร่างอวบก็เชิดอกที่อวบไม่แพ้กันข่มทันที

สาวดอกไม้มองร่างเตี้ยม่อต้อบนรองเท้าส้นตึกที่พยายามเชิดทรวงอกอวบข่มเธอ ผู้หญิงด้วยกันสบตาแวบเดียวก็รู้ แต่ที่หญิงสาวอีกคนไม่รู้ก็คือ…เธอไม่อยากแข่งด้วยสักนิดแม้เรือนร่างเธอจะบอบบาง ทว่าหน้าอกหน้าใจก็ไม่ได้เล็กบางเหมือนเรือนร่างสักนิด

“นั่นคุณเดหลี” แทนที่คาวีจะตอบ กลับเป็นเสียงของมะยมที่แทรกขึ้น พร้อมทั้งผายมือไปทางบุษบา

“อือ แล้วเป็นใครล่ะ ญาติใคร มาทำอะไรในฟาร์ม พักที่ไหน แล้วจะอยู่กี่วัน” หากคนภายนอกมาได้ยินสมสมรถามเป็นชุดแบบนี้ เชื่อว่าร้อยละแปดสิบต้องคิดว่าเจ้าหล่อนเป็นนายหญิงแห่งมากบารมีฟาร์มอย่างแน่นอน

“เป็นคนพิเศษของนาย” มะกอกตอบแทนน้องชายที่มัวแต่ทำหน้าเบ้ใส่สมสมรที่ทำตัวประหนึ่งเป็นนายหญิงของฟาร์ม

“คนพิเศษ ไม่จริ๊งงง!” เสียงกรีดร้องของสาวร่างอวบทำให้โคในคอกแตกตื่น เดือดร้อนสองพี่น้องตระกูลมะต้องปิดปากเจ้าหล่อนแล้วลากออกไปจากบริเวณนั้น

บุษบาได้ยินบทสนทนาทั้งหมดอย่างชัดเจน ยืนเม้มริมฝีปากแน่น บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร มันร้อนอยู่ในอก วูบวาบไปทั้งตัวเจียนจะระเบิด ตั้งแต่ได้เห็นท่าทางเป็นเจ้าข้าวเจ้าของนั่นแล้ว หญิงสาวหันหลังเดินตรงไปที่รถด้วยอารมณ์คุกรุ่น

คาวียิ้มมุมปากมองตามร่างที่เดินดุ่มๆ ไปรอที่รถ ชายหนุ่มสาวเท้าตามไปอย่างเงียบๆไม่นึกว่าการปรากฏตัวของสมสมรจะส่งผลดี การได้เห็นตาวาวๆ สีหน้ากึ่งๆ จะไม่พอใจของบุษบาทำให้ความรู้สึกหดหู่ในตัวเขาล่าถอย และแทนที่ด้วยความหวัง…

หวังว่าดอกฟ้าจะโน้มตัวลงมาหานายกระจอก…งอกง่อย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น