อสูรเสี่ยงรัก (มหาลาภ)

ตอนที่ 34 : ++ตอนพิเศษ ๒++

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,090
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    1 พ.ย. 55






+++เนื้อหาอาจจะสับสนไปนิด ตามแบบไม่ขาดตอนในเล่มนะคะ++++


บทที่ ๓๘

อีกด้านของอีหนู


 

          “เห็นผลดีเว่อร์อ่ะ จนป่านนี้แล้วยังไม่ลงมา” เสียงคนซุบซิบแว่วมาจากด้านล่าง ทำให้คนที่กำลังเดินลงบันไดชะงัก เงี่ยหูฟังเสียงนั้นให้ชัดๆ เสียงห้าวของมหาเสน่ห์ยังคงดังเข้ากระทบโสตประสาท ใบหน้าอิดโรยเนื่องจากการอดนอนเพราะโดนสามีจอมเรียกร้อง วู้ฮู ทั้งคืนแดงก่ำ มีเสียงของพี่เลี้ยงสาวที่เธอแอบแคลงใจดังแว่วตามมาด้วย ชะรอยเธอคงโดนมหาเสน่ห์วางแผนล่อลวงให้สามีเผด็จศึกเข้าแล้ว เธอหันไปมองยังประตูห้องนอนที่ยังพอมองเห็นได้ ดีไม่ดีคนในห้องนั้นคงจะมีส่วนรู้เห็นด้วยเป็นแน่

          บุญเยี่ยมอ้าปากหวอ...เมื่อเดินเข้ามาแล้วเห็นใครยืนหน้าง้ำอยู่หัวบันได มองไปยังห้องรับแขกก็เห็นมหาเสน่ห์กำลังทำท่าซุบซิบแบบกระลิ้มกระเลียอยู่กับพี่เลี้ยงสาวที่ถูกจ้างวานมาเพื่อหวังให้คนขี้กลัวหายหวาดกลัว พี่เลี้ยงตัวจริงอย่างบุญเยี่ยมได้แต่ทำหน้าละเหี่ยใจ ทั้งๆ ที่มหาลาภเป็นต้นคิด ทำไมหนอมหาเสน่ห์จะต้องมารับกรรมแทนทุกครั้งไป หรือว่าที่จะเรียกว่าเวรกรรมกัน ทำกับพี่ชายไว้เยอะ พอเขาทำผิดก็ต้องมารับแทนอยู่ร่ำไป เฮ้อ...

          สีหน้าเหมือนรู้ทันของบุญเยี่ยมทำให้โบตั๋นปรี๊ดแตก... แน่แล้วว่าทุกคนรู้เห็นเป็นใจกันไปหมด สร้างเรื่องทำให้เธอกลัวสามีจะนอกใจ หวาดระแวงพี่เลี้ยงจนหายกลัวเรื่องบนเตียง โอ๊ย...มันก็ไม่น่าโมโหหรอก ถ้าพวกเขาไม่รวมหัวกัน คุณแม่มือใหม่ลงเท้าเดินปึงๆ ทำให้คนที่กำลังซุบซิบกันด้วยภาษาดอกไม้สะดุ้ง ผละห่างออกจากกันราวแม่เหล็กขั้วเดียวกันพบกัน มหาเสน่ห์ส่งยิ้มเป็นทัพหน้าเมื่อเห็นใบหน้าบูดบึ้ง

ไรแว้...ทำไมทำหน้าแบบนี้ หรือว่าลาภมันจะกวนมากไปจนหงุดหงิดรำคาญกัน

“มีความสุขจริงนะ!” คนมาใหม่กระแนะกระแหนแล้วเดินจากไป หญิงสาวเดินเข้าครัวเพื่อทำอาหารเช้า บ้านนี้เธอเป็นคนทำกับข้าวเองทุกมื้อ ยกเว้นมื้อไหนพิเศษมหาลาภจะพาออกไปนอกบ้าน หรือไม่ก็เขาเป็นคนทำให้เธอกิน เสียงทำกับข้าวดังแว่วออกมาด้านนอก พาให้ผู้คนด้านนอกพากันใจแกร่ง เมื่อเสียงตะหลิวกระทบกระทะดังกว่าทุกวัน

“โบตั๋นเป็นอะไรพี่เยี่ยม” คนทรงเสน่ห์หันมาถามพี่เลี้ยงที่ยืนหน้าซีดอยู่ที่เดิม บุญเยี่ยมไม่ตอบได้แต่ค้อน แล้วเดินจากไปแบบเงียบๆ งานนี้ตัวใครตัวมันเถอะ หล่อนไม่อยากข้องเกี่ยวด้วย ใครเรือนผูก ก็แก้กันเอาเองแล้วกัน ตาคมได้แต่มองตามร่างสันทัดของพี่เลี้ยงไปแบบงงๆ ไรเนี่ย...ถามก็ไม่ตอบ

สายหน่อยมหาลาภอุ้มลูกชายลงมาจากบนห้อง เมื่อเจ้าหนูร้องโยเยจะกินนม เขาพยายามเอานมในขวดที่อุ่นพอดีป้อนแล้ว แต่ดูมหาศาลจะโยเยไม่ยอมท่าเดียว อีหรอบนี้คงติดนมจากเต้าแม่เป็นแน่แท้ คุณพ่อมือใหม่คิดอย่างชีช้ำ มันเคยเป็นของเขามาก่อน เคยได้ครอบครองคนเดียว บัดนี้มีเจ้าหนูน้อยที่เป็นทายาทแย่งพื้นที่หวงแหนไปครอบครองแต่เพียงผู้เดียว เขาย่อมทำใจไม่ได้

“โบตั๋นจ๊ะ ลูกร้องหิวนมใหญ่เลย” เรียกภรรยาเสียงหวานจ๋อย มองร่างอวบอิ่มที่อยู่ในชุดเดรสสีหวานตาปรอย เนื้อตัวร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงบทรักเร่าร้อนที่มีกับเธอในค่ำคืนที่ผ่านมา ทว่าตาเขียวเรืองรองที่ส่งมาก็ดับฝันกลางวันที่อยากจะมีมันกับเธออีกครั้งในยามบ่ายไปหมดสิ้น อะไรหนอ...ทำให้แม่คุณของเขาอารมณ์เสียแต่เช้า เขาหันไปมองรอบบ้านก็ไม่เห็นพี่เลี้ยงสาวที่จะทำให้เธอหงุดหงิดได้

โบตั๋นเดินมาอุ้มลูกชายเมื่อเห็นว่าเจ้าหนูน้อยเริ่มแผดเสียงร้อง เสียงหวานอุทานเบาๆ เมื่อปากน้อยๆ งับเข้าที่หัวนมอย่างแรง สร้างความเจ็บแปลบให้แก่คุณแม่

“เจ็บเหรอจ๊ะ น้องแฟรงค์คงหิวมาก” น้ำเสียงนุ่มทุ้มดูให้กำลังใจทั้งแม่และลูกดีอยู่หรอก ทว่าดวงตานั่นสิ ไม่น่าไว้ใจเลยทีเดียว โบตั๋นมองลูกน้อยที่ดูดน้ำนมจากเต้าอย่างหิวโหย โถพ่อคุณของแม่...โดนพ่อแย่งนมกินไปหมด คงหิวแย่ หญิงสาวคิดในใจ ก่อนจะหันไปส่งค้อนให้สามี

มหาลาภได้ที รวบตัวทั้งแม่และลูกมากอด ยกร่างอวบให้นั่งบนตัก โดยไม่ยอมฟังเสียงประท้วงหวานๆ “ผมอยากมองคุณกับลูกชัดๆ” ใช้สายตาโลมเลียเต้าอวบอิ่มของร่างที่นั่งบนตัก โดยหันข้างมาให้เขายลชัดๆ ความอวบอิ่มตรงหน้าทำให้เนื้อตัวคนมองร้อนผ่าว ใบหน้าที่แดงเรื่อขึ้นทำให้โบตั๋นเองอดหน้าแดงไม่ได้ ลุกหนีก็ไม่ได้เพราะว่าโดยลำแขนแข็งแกร่งรัดไว้แน่น เธอได้แต่เบือนหน้าหนีไปทางอื่น

กว่าการให้นมลูกที่แสนเร่าร้อนจะผ่านไปได้ คุณแม่มือใหม่ก็แทบจะกลั้นหายใจตาย เพราะสายตาร้อนแรงที่มองมาของสามี แววตาเขาเข้มไปด้วยความปรารถนาแบบไม่ปิดบังสักนิด ทำให้คนที่อยากจะ โกรธ เรื่องที่เขาเจ้าเล่ห์เจ้ากลวางแผนบ้าๆ ลืมเลือนมันไปจนหมดสิ้น

“อุ้ย!” วินาทีต่อมา ชายหนุ่มก็อุ้มร่างอวบที่มีลูกชายอยู่ในอ้อมกอดอีกทีขึ้น สายตาร้อนแรงของเขาทำให้โบตั๋นได้แต่ก้มหน้าหลบ ปล่อยให้เขาอุ้มขึ้นห้องตามอำเภอใจ เขาค่อยๆ วางภรรยาลงบนเตียงอย่างนุ่นนวล แขนที่อุ้มเอื้อมไปโอบเจ้าเล็กที่หลับปุ๋ยอย่างเป็นใจให้ผู้เป็นพ่อไปนอนในเปลข้างเตียง แล้วหันกลับมาโถมตัวเข้าหาร่างที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอย่างเซ็กซี่บนเตียง

“คุณลาภน่ะบ้า มักมาก...” ท้ายเสียงถูกกลืนหายไป เหลือเพียงเสียงอื้ออึงขัดขืนอีกเพียงนิด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงครวญครางอย่างเร่าร้อนเพราะในบางจังหวะเธอขึ้นมาคุมเกมเอง กระนั้นก็ได้เพียงสองยก เนื่องจากสามีจอมหื่นไม่ยอมตกอยู่ใต้อาณัติเธอนานนัก เขามักจะชอบเป็นฝ่ายโจนจ้วงเข้าหาเธออย่างรุนแรง กระแทกกระทั้นจนสุดแรง จนบางทีเนื้อตัวเธอแทบจะแหลกคามือเขาเลยทีเดียว หญิงสาวนอนหายใจหอบอยู่ใต้ร่างหนาที่ยังถาโถมเข้าหากายสาวราวคลื่นพายุ ใบหน้าที่สุขสมทำให้เธอแอบอมยิ้ม แววตาหื่นกระหายที่มอบให้เธอเพียงผู้เดียวทำให้ความระแวงเหือดหายไป เหลือเพียงแต่รอเวลาแก้เผ็ดแบบเจ็บๆ คันๆ กายสาวสั่นระริกจนมือเล็กต้องเอื้อมขึ้นไปกำหมอน คลื่นพายุทอนาโดแปรเปลี่ยนเป็นสินามิในช่วงสุดท้าย ภาพใบหน้าเหยเกกึ่งสุขสมทำให้หญิงสาวกรีดร้องออกมาเมื่อเขาจูงมือเธอแตะสวรรค์ชั้นฟ้าอย่างเพียงพร้อมกัน

โบตั๋นนอนมองร่างเปลือยกายที่หลับไปกว่าสองชั่วโมงแล้ว เขาและเธอพากันไปเยือนสวรรค์กลางวันแสกๆ หลายต่อหลายครั้งทีเดียว แอบสำรวจร่างงดงามยิ่งกว่ารูปสลักของสามีพอแล้ว ก็หันมาสำรวจเนื้อตัวของตนบ้าง เสียงหวานครวญครางเบาๆ ในลำคอ รอยจ้ำเลือดหลายแห่งผุดขึ้นมาใหม่หลายรอยทีเดียว อยากจะเอื้อมมือไปตีคนที่หลับเป็นตายอยู่นักเชียว ถ้าไม่กลัวว่าเขาตื่นขึ้นมาเพิ่มรอยบนตัวเธออีก

“เหมือนโดนขมขืนยังไงยังงั้น” บ่นเบาๆ อย่างปลงตก สภาพเธอตอนนี้บอบช้ำประหนึ่งโดนมหาลาภสักสิบคนรุมโทรมก็ไม่ปาน คิดอย่างละเหี่ยใจแล้วก็ต้องมานั่งหน้าแดง จะว่าไปแล้วเธอเองก็ให้ความร่วมมือกับเขาไม่น้อย ที่เขารุนแรงมากขึ้นนั่นอาจมีสาเหตุมาจากเธอก็ได้ ตากลมตวัดมองรอยจ้ำเลือดแดงๆ หลายแห่งบนอกแกร่ง มองลามเลยไปถึงหน้าท้องแบนราบที่มีมันด้วย แก้มสาวร้อนผ่าวขึ้น เมื่อเห็นรอยหนึ่งอยู่ใต้สะดือ ต่ำกว่านั้นมีผ้าห่มผืนบางปิดบังเอาไว้

“บ้าจริง!” สบถในลำคอ เมื่อนึกถึงตอนสร้างรอย จำได้ว่าเขาคำรามลั่นแบบไม่เกรงว่าลูกจะตื่นเลยทีเดียว เสียงของเขาสร้างความฮึกเหิมให้แก่เธอเป็นอย่างมาก มากจนกล้ากระทำการแบบนั้นลงไป มือบางกุมแก้มไว้ทั้งสองข้าง นึกอับอายท่าทางร้อนสวาทของตนเอง ร่างขาวโพลนสะดุ้งเมื่อบริเวณสะโพกถูกลูบไล้ หันไปมองก็พบว่าคนที่เธอแอบสำรวจร่างกายได้ตื่นขึ้นมาแล้ว แววตากระหายหื่นทำให้ใจสาวล่วงไปอยู่ตาตุ่มเลยทีเดียว เขาจะรู้ไหมหนอ...ว่าเธอแอบมองอยู่นานสองนาน

“ยังไม่อิ่มเหรอจ๊ะ” นั่นไง...เข้าทางเขาเลยมั้ยล่ะ เธอได้แต่ค้อนประหลับประเหลือกให้อย่างแง่งอน สรุปแล้วเช้านี้เธอก็อดข้าวเข้าและทำท่าจะอดข้าวเที่ยงไปพร้อมกัน

“หนูหิวข้าว ไม่ได้กินตั้งแต่เย็นวานแล้วนะคะ” กระอุบกระอิบบอก ไม่กล้าสู้ตาเขา ตัวเธอมันสั่น สู้ เอ๊ย ซู่ ไปหมดแล้ว แต่ไม่ว่าจะ สู้ หรือ ซู่ ตอนนี้เธอขอกินข้าวก่อนเถอะ ก่อนที่จะตายไปทั้งๆ ที่อิ่มเอมในรสสวาทแต่ขาดข้าว...

คิ้วหนาเลิกขึ้น ยิ้มแหยๆ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมียยังไม่ได้กินอะไรนอกจากนมกล่องและผลไม้ในตู้ เธอคงหิว... พอๆ กับที่เขาหิวเธอและอิ่มเอมจนลืมอาหาร ร่างสูงใหญ่จัดการอุ้มเมียรักเข้าไปอาบน้ำ ดูจากเวลาเจ้าหนูในเปลคงใกล้ตื่นขึ้นมากินนมแล้ว โบตั๋นหน้าแดง เนื้อตัวแดงไปหมดเมื่อสามีจับเธออาบน้ำประแป้งสวมเสื้อผ้าให้อย่างดี จะว่าไปแล้วบริการนี้เธอชักติดใจเข้าแล้ว

เสียงอ้อแอ้ปลุกคุณแม่ตื่นจากภวังค์ เธออุ้มลูกชายขึ้นมาป้อนนม ก่อนจะพาลงไปข้างล่างที่มีคุณพ่อผู้อาสาจะทำอาหารให้ทาน ตากลมมองแผ่นหลังกว้างที่กำลังปรุงรสอาหารอย่างขะมักเขม้นด้วยแววตาอ่อนโยน นี่แหละครอบครัวที่เคยฝันหา มีพ่อแม่ลูกอยู่ด้วยกันในบ้านที่แสนอบอุ่น แม้ว่าชีวิตจริงมันจะอุ่นจนร้อนเป็นบางทีก็เถอะ เธอพอใจที่ได้รับสิ่งเหล่านี้ และสัญญาว่าจะปกป้องสิ่งนี้ให้อยู่กับตัวเองตราบสิ้นลมหาย...

แววตาอ่อนโยนมีประกายกร้าวขึ้น นึกเรื่องปกป้องครอบครัวแล้วปรี๊ด...ขึ้นมาเฉยๆ อ้อ! ท่าจะไม่เฉยแล้ว เมื่อร่างบอบบางของพี่เลี้ยงอ่อนวัยเดินเข้ามา ใบหน้าสวยตึงขึ้น ปากจิ้มลิ้มเม้มเหยียดจนเป็นเส้นตรง อีกคนยิ้มเยือนให้ด้วยมาดนางยั่วแบบที่เธอแอบค่อนอยู่บ่อยๆ หญิงสาวอุ้มลูกเดินหนีเมื่อพี่เลี้ยงยื่นมือมารับไปอุ้ม ใบหน้าสะสวยซีดเผือดลงเพียงนิดก็ปั้นหน้ายิ้มเยือนต่อ ไม่อินังขังขอบกับท่าทางมึนตึงของเจ้านาย หล่อนเบนเข็มไปหาคนที่ยืนอยู่ในครัวแทน นั่นยังผลให้คนที่คิดจะเดินหนีหยุดยืนมอง ด้วยสายตาเรืองรองเหลือจะกล่าว...

“ดิฉันช่วยนะคะคุณฟานซิสโคร์” โบตั๋นยืดสูดลมหายใจลึกๆ อยู่หลายครั้งจนอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง ตอนนี้เธอคิดว่าตัวเองสามารถพ่นไฟได้เลยล่ะ หางตาเหลียวไปเห็นบุญเยี่ยมที่เดินเจี๋ยมเจี้ยมเข้ามา เธอรีบส่งลูกน้อยที่นอนทำตาปริบๆ ให้อีกฝ่าย สั่งย้ำให้พาไปที่บ้านนลิน เดี๋ยวเธอตามไป แววตาลุกวาวทำให้บุญเยี่ยมไม่กล้าค้าน และไม่กล้าที่จะจินตนาการเหตุการณ์ลำดับต่อไปที่จะเกิดขึ้นได้ ดูท่าแม่นางนกต่อนั่นจะศพไม่สวย คะเนจากดวงตาแวววาวแล้ว คงบาดเจ็บแบบไม่คุ้มค่าจ้างเลยทีเดียว

มหาลาภมองใบหน้าสวยผุดผาดของพี่เลี้ยงสาวแล้วต้องเลิกคิ้ว ในสัญญาว่าจ้างที่มหาเสน่ห์ทำขึ้น มีบทที่เจ้าหล่อนเข้ามากระแซะตัวเขาด้วยหรือ ไหนจะตาเล็กตาน้อยนี่อีกล่ะ เขาว่าจะทักท้วงหลายครั้งแล้ว ว่าเธอเล่นเกินจริงไปหน่อย ค่าตัวสามร้อยเล่นเสียสามพัน จะคุ้มกันมั้ยเนี่ยแม่คุณ

และคำตอบมันก็คือ ไม่คุ้ม เมื่อมหาลาภหันกลับมาเห็นแววตาเรืองรองของภรรยาที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ไม่ไกล ทำหน้าทำตาพร้อมยืนแบบนี้ ดูท่าจะไม่คุ้มค่าทำศพเสียล่ะ

“ยื่นจานมาซิคะคุณฟานซิสโคร์” พี่เลี้ยงสาวที่เป็นนางพยาบาลในโรงพยาบาลที่โบตั๋นทำคลอดยังคงขุดหลุมฝังตัวเองซ้ำ คนที่ออกอุบายเป็นเจ้าของแผนการทั้งหมดใจล่วงไปอยู่ตาตุ่ม เอ่อ...เขาออกความคิดก็จริง แต่น้องชายเขามันเป็นคนไปจ้างวานหญิงสาวมา ดูท่าเจ้าหล่อนจะโดนมหาเสน่ห์ก้อร่อก้อติกตั้งแต่หลานเกิดนั่นแหละ แต่แล้วเหตุใดก็ไม่ทราบ เจ้าหล่อนถึงได้เบนเข็มมาทางเขา ชมดชม้อยชายตาให้ทุกครั้งที่มีโอกาส เรียกว่าถ้าเมียไม่อยู่ด้วย มีกระโดดกอดทันที

ฟากพี่เลี้ยงสาวที่หลงใหลในความอบอุ่นและการเอาใจใส่ภรรยาของชายหนุ่มกำลังยืนส่งสายตาหวานหยดให้ ตอนแรกหล่อนรับงานนี้เพราะเงินและหลงใหลในเสน่ห์ของคนจ้าง ทว่าตอนนี้หล่อนเปลี่ยนใจ เมื่อได้มาพบกับผู้ชายที่ดูแลเอาใจใส่ภรรยาและลูกเป็นอย่างดี ทุกอย่างที่เขาทำ มันทำให้หล่อนถลำลึกลงไปเรื่อยๆ จวบจนคิดวิธีการ อ่อย เขา เพราะรู้ว่าที่เขาจ้างวานมาให้ทำงานนี้ เพียงเพราะภรรยาไม่ให้ รัก หล่อนที่แหละจะเป็นคนขจัดความอึดอัดให้เขาเอง จะทำให้เขาหลง เขารักจนลืมลูกและภรรยาไปเลยทีเดียว

โบตั๋นกัดฟันดังกรอดๆ เมื่อเห็นมือขาวเกาะอยู่บนท่อนแขนกำยำที่เธอแอบหวงนักหวงหนา ซ้ำสามียังยืนทำหน้าเหวอ ไม่มีทีท่าปกป้องเนื้อตัวตนเองสักนิดเดียว ยิ่งทำให้เธอโมโหปรี๊ด... อยากจะกรี๊ดให้ดังไปสามบ้านแปดบ้าน สายตาเยาะๆ ที่ปรายมองมาเพียงแวบทำให้เส้นความอดทนของเธอขาดผึง!!

แอ๊บนางเอกไม่ไหวแล้วโว้ย!!

ทำกับเธอแบบนี้ ให้ตายกันไปข้างเลยดีกว่า งานนี้ เสียทองเท่าหัว ไม่ยอมเสียผัวให้ใคร ร่างที่ปรี่เข้ามา เกินความคาดหมายของคนทั้งสองที่ตกเป็นเป้าโจมตี กว่าจะรู้ตัวแต่ละคนก็หน้าหันแยกจากกันไปคนละทาง เพราะโดนตบคนละที ไม่มีใครตั้งตัวได้ นั่นเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงอ่อนหวานจะสามารถแปลงร่างเป็น นางมารร้าย ได้ โบตั๋นซึ่งสวมวิญญาณ เมียหลวง (ไม่) ลวงสังหาร กำลังตรงเข้าไปกระชากผม ว่าที่เมียน้อย ซึ่งเธอไม่ยอมให้เป็น จับเหวี่ยงไปอีกทาง กระโจนเข้าไปตบซ้ำอีกหลายครั้ง ท่ามกลางความตะลึงงันของมหาลาภ

อีกด้านของอีหนู ทำให้ชายหนุ่มลมแทบจับ เห็นอนาคตตัวเองอยู่รำไร เหมือนจะมีภาพใบหน้าของคุณป๋าและมหาโชคอยู่ในนั้นด้วย สรุปแล้วเขาตกที่นั่งเดียวกันกับคุณป๋าและพี่ชาย ให้ตายชัก! ตัวเขามันเริ่มสั่นเพราะความกลัวเข้าแล้ว ชายหนุ่มค่อยๆ ขยับตัวก้าวถอยหลังออกไปทีละนิด ที่ไม่เข้าไปห้ามแสดงความเป็นสุภาพบุรุษนั่นเพราะรักตัวกลัวตายไม่น้อย งานนี้เขาไปตามคนอื่นมาแยกเห็นจะดีกว่า ขืนเข้าไปห้าม เมียเด็กของเขาคงต้องคิดว่าเขาเข้าข้างแม่พี่เลี้ยงสาวอย่างแน่นอน

“จะไปไหน!!” เสียงหวานสูงตวาดลั่น เมื่อหางตาเห็นสามีกำลังเดินหนี ใจคนคิดจะหนีร่วงไปอยู่ตาตุ่ม ค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับภรรยา ภาพเบื้องหลังเธอทำให้เขาเกือบจะสวมวิญญาณมหาเสน่ห์กรีดร้องออกมา ร่างบอบบางของพี่เลี้ยงกำมะลอนอนแบ็บกับพื้นด้วยสภาพยับเยินสุดๆ ว่าแล้ว...ว่าไม่คุ้มค่าตัว!

คนไม่มีค่าตัวแต่เป็นเจ้าของแผนการก้าวถอยหลัง โดยมีอีกร่างย่างสามขุมเข้าหา รังสีอำมหิตแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ โดนแน่แล้ว ตายแน่แล้ว มหาลาภครางในใจ

บุญรักษา ขอให้ลูกมีชีวิตยืนยาว เพื่อดูแลปกป้องครอบครัวที่รักด้วยเถิด

อ้อนวอนขอให้กุศลผลบุญช่วยก็ไม่บังเกิดผล เพราะ กรรม ที่เป็นคนก่อเห็นผลเร็วยิ่งกว่าติดจรวด คาดว่าจะรวดเร็วประหนึ่งคลื่นสัญญาณ 4G (มันเร็วกว่า 3G ห้าเท่าเชียวนะ) มือน้อยตะปบเข้าใบหน้าหล่อเหลาที่ครั้งหนึ่งเธอเคยเปรยว่าหล่อนักหล่อหนา บัดนี้มันช่างน่าข่วนเป็นที่สุด เสียงทุ้มที่ร้องอ้อนวอนไม่มีผลกับคนที่โมโหหึงจนหน้ามืดตาลาย เสียงดังเอะอะทำให้คนที่อยู่บ้านใกล้รีบรุดวิ่งมาดู ทุกคนต่างพากันครางเมื่อเห็น ที่เกิดเหตุ และ ซาก เอ้ย ศพ ไม่ใช่ ร่างของผู้โดนทำร้าย พี่เลี้ยงสาวนอนร้องไห้กระซิกๆ ใบหน้าและเนื้อตัวยับเยินอยู่บนพื้นครัว ส่วนมหาลาภนอนเค้เก้บนพื้นพรมในห้องรับแขก ใบหน้าของชายหนุ่มยับเยินไม่แพ้กัน เสื้อยืดที่สวมอยู่ขาดวิ่นจนเผยให้เห็นรอยจ้ำเลือด

“โบตั๋นรุนแรงจนอกลาภมันเป็นรอย (ดูด) เลยเหรอ” คนทรงเสน่ห์ที่ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองพูดออกมา บุญเยี่ยมได้แต่ตีแขนปรามเอาไว้ กระนั้นก็เหมือนจะช้าไป ช้าไปจริงๆ เมื่อร่างอวบอิ่มโผเข้าหา มือบางที่เงื้อง่าเหมือนภาพสโลโมชั่นทำให้พี่เลี้ยงรีบถอยห่าง ไม่ต่างจากมหาโชคและนลิน ฝ่ามือที่กระทบปลายคางสาก ยังผลให้เจ้าของมันร้องจ๊ากกก!! ด้วยความสูงที่ต่างกันมาก ทำให้มือน้อยตบไม่เข้าเป้านัก ไม่เหมือนกับอีกคนที่นอนแบ็บอยู่แล้ว รายนั้นก้มหน้ายอมให้ภรรยาตบตีจนสะใจ!

หลังจากเคลียร์พื้นที่เสร็จแล้ว จำเลยทั้งหมดก็นั่งเรียงแถวก้มหน้าหลบสายตาที่ยังโชนแสงของคุณแม่มือใหม่ ยกเว้นนลินที่ไม่รู้เรื่องราวกับเขาด้วย รายนั้นอาละวาดสามีไปไม่น้อยที่รู้เห็นเป็นใจกับน้องชาย โจทย์ ที่ทำตัวเป็นทนายซักฟอก ข่มขู่ คาดโทษทุกคน คนที่โดนหนักสุดเห็นจะเป็นตัวต้นเรื่อง มหาลาภโอดครวญเมื่อเมียรักจิกสายตามาให้ เหมือนจะบอกอยู่กลายๆ ว่าเขาติดโทษ แบน ห้าม วู้ฮู แบบไม่มีกำหนด ซ้ำเจ้าหล่อนยังประกาศจะไปทำงานในอีกเดือนถัดไป เพราะไม่อยากอยู่บ้านเป็นเมียที่ตามสามีไม่ทัน ทั้งที่อยากจะลุกขึ้นค้านหัวชนฝา แต่ก็ทำได้เพียงก้มหน้าฟังเงียบๆ ใครจะปล่อยให้เมียไปทำงานทั้งที่เพิ่งคลอดลูกได้แค่สองสามเดือนกันเล่า คุณพ่อมือใหม่คิดหาวิธี กำราบ ภรรยาในใจ ก็ให้มันรู้เสียบ้างว่าเธอเมียใคร ห้ามไม่ได้ก็อย่ามาเรียกเขาว่า อสูร อีกเลย...







ตอนที่เพิ่มเติมในเล่ม

ตอนที่ 8 เมื่อความรักมาทักทาย...

ตอนที่ 31 Sorry sorry คำขอโทษจากพี่ชาย

ตอนที่ 32  กงล้อแห่งโชคชะตา ๑

ตอนที่ 33 กงล้อแห่งโชตชะตา

ตอนที่ 34  ฟ้าหลังฝนที่ยังไม่สดใส

ตอนที่ 35 วันที่ฟ้าสดใส ไร้เมฆบังใจ

ตอนที่ 36  Puppy love ซุปไก่สกัด...รัก

ตอนที่ 37 So…lucky มหาศาล

ตอนที่ 38 อีกด้านของอีหนู

ตอนที่ 39  ด้านมืดของอสรู...

ตอนที่ 40 เรียงความเรื่องครอบครัวของผม โดยเด็กชายฟรีโอดอร์ มหาศาล ฟาเบรกลาส

 

11 ตอน อ่านกันแบบจุใจมากๆ ค้า ยิ่งสองตอนสุดท้าย อิสวยชอบมาก (แต่งเองชอบเองง่ะ) ติดตามกันต่อในเล่มนะคะ ขอบพระคุณสวยกว่าทั้งหลายที่ยังติดตามผลงาน ไม่สัญญาว่าจะเขียนให้เด่นให้ดี แต่จะพยายามพัฒนางานเขียนให้ดีขึ้นเรื่อยๆ (ในที่นี้รวมถึงความ รั่ว ด้วยกระมัง)

นิยายลำดับต่อไป “อุบัติสิเน่หา” พบกันอีกหนึ่งอาทิตย์ถัดไปจ้า (ขอพักสักหนึ่งอาทิตย์ก่อน จะอ่านหนังสือ หาข้อมูลอีกนิดหน่อย) เจอป๋า น้องงาม น้องซัน น้องดาร่า เต็มๆ ในเล่มหน้านะคะ จะพยายามไม่ให้เศร้า ตั้งใจว่าให้อ่านง่ายๆ สบายๆ แบบมีความสุขไปกับตัวละคร ^^

ขอบคุณทุกกำลังใจอีกครั้งค้า

 

ลักษณะปรีชา
 

ปล. เล่มนี้ออกกับ สนพ. สถาพร หัวชูการ์ บีท เหมือนพี่มหาโชคค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,048 ความคิดเห็น

  1. #2036 ป้ามู๋ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 12:46
    เพิ่งสมัครเด็กดี เพื่อเข้ามาอ่านโดยเฉพาะนะเนี่ย.....จะทนรอเล่มไม่ไหวแล้ว...
    #2,036
    0
  2. #2032 กาน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 22:51
    เมื่อไหร่เล่มเสียจะออกค่ะรออ่าน
    #2,032
    0
  3. #2025 wewee_N (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 11:06
    หนังสือออกจำหน่ายเมื่อไรคร้า
    #2,025
    0
  4. #2024 ponpim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 20:46
    พึ่งได้เข้ามาอ่าน อีกด้านของอีหนู น่ากลัวพอๆ กะอีกด้านของนางฟ้า
    ดีไม่ดีอาจจะมากกว่ามั้ยนะ เพราะป๋าโดนไปด้วย

    อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆ ขอให้พิมพ์เร็วๆ ทีเท้ออออ
    #2,024
    0
  5. #2023 โบตั๋น (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 20:36
    แน่ใจเหรอคุณลาภ
    #2,023
    0
  6. #2022 princess (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 17:40
    วางแผนเร็วๆๆน่ะค่ะ มหาโชคสนุกมาก ร้องไห้ตามนลินเลยอ่ะ T_T
    #2,022
    0
  7. #2021 Dusky (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 10:33
    หนังสือออกมาเมื่อไร  มาบอกกันบ้างนะคะ  จะได้รีบซื้อมาอ่านเลย
    #2,021
    0
  8. #2020 pimpim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 23:12
    รอนะจ๊ะ
    #2,020
    0
  9. #2019 กานต์ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 11:07
    วางแผงเร็วๆนะอยากอ่าน
    #2,019
    0
  10. #2018 pin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 08:13
    ชอบมาก ๆ รอหนังสือนะคะ ออกเมื่อไหร่จะรีบซื้อเลยค่ะ
    #2,018
    0
  11. #2017 kenjoy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 23:01
    55+ บ้านนี้มีสามคมส่วนตัว นำทีมโดยคุณป๋าและพี่มหาโชค
    #2,017
    0
  12. #2016 หลิง หลิง (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 22:40
    ชอบดาร่ากับน้องซันมากค่า ป๋าสอนน้องดาร่าได้รั่วเหลือเกิน
    #2,016
    0
  13. #2015 Fuengfahrainbow.. (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 22:34
    แน่ใจนะว่าคือเมียหรือแม่สือกันแน่ค่ะคุณลาภ ฮ่าๆ หมาแม่ลูกมันดุเพราะหวงลูกแต่แม่สือหวงสามีจนหน้ามืดเลย นึกภาพตามที่ไรเตอร์บรรณยายมาแล้วต้องหัวเราะจนท้องแข็ง ฮ่าๆ ตั้งสมาคมกลัวเมียกันได้แล้ว... เริ่มจากฟาบี้ยันมาถึงมหาเสน่ห์เลยก็คงไม่รอด 555+ ขอบคุณมากๆค่ะ สนุกมากๆตอนนี้วารอของนายเสน่ห์ออกมาวางเป็นเล่มจะได้ตามเก็บทีเดียว3เรื่องเลย
    #2,015
    0
  14. #2014 Fuengfahrainbow.. (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 22:34
    แน่ใจนะว่าคือเมียหรือแม่สือกันแน่ค่ะคุณลาภ ฮ่าๆ
    หมาแม่ลูกมันดุเพราะหวงลูกแต่แม่สือหวงสามีจนหน้ามืดเลย
    นึกภาพตามที่ไรเตอร์บรรณยายมาแล้วต้องหัวเราะจนท้องแข็ง ฮ่าๆ ตั้งสมาคมกลัวเมียกันได้แล้ว...
    เริ่มจากฟาบี้ยันมาถึงมหาเสน่ห์เลยก็คงไม่รอด 555+
    ขอบคุณมากๆค่ะ สนุกมากๆตอนนี้วารอของนายเสน่ห์ออกมาวางเป็นเล่มจะได้ตามเก็บทีเดียว3เรื่องเลย
    #2,014
    0
  15. #2013 สุดสวยมั๊ง (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 19:53
    ชอบมากๆเลยค่ะ โบตั๋นโหดได้ใจม๊าก
    #2,013
    0
  16. #2012 ViVi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 16:55
    ขอบคุณมากค่ะ ไรเตอร์
    #2,012
    0
  17. #2011 daonet (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 16:49
    โบตั๋นต้องแบบนี้แหละถึงจะเหมาะสมเป็นเมียอสูร
    #2,011
    0
  18. #2010 porb (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 16:20
    #2,010
    0
  19. #2009 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 14:12
    555เสี่ยจะสู้อีหนูไหวรึ เข้าสมาคมกลัวเมียแล้วนี่
    #2,009
    0
  20. #2008 สมพิศ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 13:59
    สนุกจ้ะ รออ่านต่อในเล่มจ้ะ
    #2,008
    0
  21. #2007 กันย์ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 13:44
    รอป๋ากับน้องงาม

    ดีไม่ดีแถมพี่รักอีก

    ต่างหาก
    #2,007
    0
  22. #2006 cattycall (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 13:01
    ออกเมื่อไรอยากได้มาก
    #2,006
    0
  23. #2005 Mo.MinT* :) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 13:00
    ว๊ายยๆ อิหนูทำไรอะ 5555
    #2,005
    0
  24. #2004 mapangz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 11:45
    อยากอ่านมหาเสน่ห์เเล้ว
    #2,004
    0
  25. #2003 หมาที่แสนรัก (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 11:13
    พี่คะ คำว่า โจทก์ อ่ะสะกดแบบนี้ค่ะ
    สนุกๆรออ่าน คุณเหน่นะคะ
    #2,003
    0