ม่านรักลวงใจ (มหาโชค)

ตอนที่ 1 : คนนี้แม่หนู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 139 ครั้ง
    20 ก.ย. 60




1

คนนี้แม่หนู

แม่เด็กชายตัวเล็กผิวขาวเรียวปากจิ้มลิ้มสีแดงยิ้มแฉ่ง เรียกหญิงสาวในชุดสูทเรียบสีดำสนิท ร่างเล็กเดินเตาะแตะตามหญิงสาว ขาสั้นๆ ซอยเท้าเร็วขึ้นเพื่อให้ทันคนที่อยู่ด้านหน้า

นลิน ฟาเบรกลาส ยื่นหนังสือเดินทางให้เจ้าหน้าที่ตรวจ หญิงสาวรูปร่างอ้อนแอ้นในชุดสูทสีดำ มีใบหน้าหวานงามจับตา ดวงตางามฉายแววหม่นหมองสะดุดตาผู้พบเห็น เรือนผมสีดำสลวยทิ้งตัวตามธรรมชาติ เธอเดินผ่านเจ้าหน้าที่ไปโดยไม่สนใจสายตาอยากรู้อยากเห็น

นามสกุลฟาเบรกลาสของเธอเป็นที่สะดุดตาและคุ้นหูของผู้พบเห็น ริมฝีปากอิ่มยิ้มหยันเล็กน้อย ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเพียงนิดมองเผินๆ อาจดูเย่อหยิ่ง ทะนงตัว หากมองลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิทก็จะเห็นรอยร้าวที่ยากจะประสาน

แอร์โฮสเตสนำหญิงสาวไปยังที่นั่งชั้นเฟิสต์คลาส ใบหน้าหวานปรากฏสีหน้าเยาะหยันขึ้นอีกครั้ง ความสะดวกสบายเหล่านี้ได้มาเพราะนามสกุลที่ใช้อยู่ ซึ่งต้องแลกกับคำนำหน้าและนามสกุลเดิมของเธอนางสาวนลิน ภัสสรหญิงสาวหยิบหนังสืออ่านเล่นขึ้นมาอ่านโดยไม่อินังขังขอบต่อสายตาอยากรู้อยากเห็นของพนักงานให้บริการบางคน นลินพยายามสะกดสายตาให้อยู่ที่ตัวหนังสือ แต่อารมณ์ที่ไม่ปกติทำให้อ่านไม่รู้เรื่อง สุดท้ายจึงปิดหนังสือและคว้าหูฟังที่มีบริการมาใส่และปิดเปลือกตาหนีเสียเอง

แน่ละที่ใครๆ ต่างสนใจเธอก็เพราะนามสกุลที่เธอใช้ตั้งแต่อายุสิบเจ็ดปี จวบจนบัดนี้ก็ล่วงผ่านมาสิบปีแล้ว สิบปีที่เธอต้องใช้นามสกุลนี้แบบไม่เต็มใจสักนิด

หยาดน้ำใสๆ ซึมออกมาจนชุ่มแพขนตางอน เสียงกรีดร้องสุดเสียงของเด็กสาววัยสิบเจ็ดปีในความทรงจำกรีดแทงทุกความรู้สึก กระนั้นก็ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกไปให้ใครได้ยิน

 

ตั้งแต่บิดาและมารดาเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์นลินก็ตกอยู่ในความดูแลของกำนันบุญส่งแห่งหมู่บ้านดงมะไฟญาติห่างๆ ของบิดา และเมื่อสิบปีที่แล้ว ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสนิท ในบ้านปูนสองชั้นหลังใหญ่ที่ปลูกอยู่ด้านทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ได้เกิดเหตุการณ์พลิกชีวิตของเด็กสาววัยสิบเจ็ดจนไม่อาจเรียกคืน

สมฤดีญาติผู้พี่ส่งรอยยิ้มสะใจที่เห็นนลินทำสีหน้าตื่นตระหนก เมื่อรู้ว่าต้องออกไปเก็บรองเท้าที่หล่อนตั้งใจลืมไว้ ทั้งที่ก็ล่วงเข้าวันใหม่แล้วแต่ญาติผู้พี่ก็ยังมาปลุกให้เธอลุกขึ้นไปเก็บมันราวกับจงใจแกล้ง

มันแพง ฉันเพิ่งนึกได้ แกไปเก็บมาให้ฉันทีนังบัวสมฤดีพูดแค่นั้นก็หันหลังกลับเดินขึ้นไปบนห้อง ทิ้งเด็กสาวให้นั่งน้ำตาไหลอาบแก้มเพราะความกลัว

นลินกลัวความมืด กลัวสิ่งเร้นลับหรือที่คนเป็นๆ เรียกว่าผีและความหวาดกลัวของเธอก็ดูเหมือนจะสร้างความบันเทิงเริงใจให้ญาติผู้พี่ แม้จะโดนกลั่นแกล้งทำนองนี้มาหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่ทำให้เธอตกอยู่ในความหวาดหวั่นเท่าวันนั้น

เพราะความหวาดกลัวในวันนั้นแท้ๆ ทำให้ชีวิตเธอต้องเปลี่ยนไปขนาดนี้ ถ้าเธอกล้าขัดคำสั่งสมฤดีสักนิด เธอก็ไม่ต้องระเห็จมาอยู่ไกลบ้าน หรือเพราะเวรกรรมที่เธอเคยทำไว้ในชาติที่แล้วถึงทำให้เธอต้องเจอแต่ความทุกข์ทรมาน ความเจ็บปวดในวันนั้นยังคงกำซาบอยู่ทั่วสรรพางค์กาย

สาวน้อยผู้ออกมาเก็บรองเท้าผ้าใบให้พี่สาวอย่างไม่เต็มใจโดนผู้ชายร่างใหญ่ตัวหนาที่ไหนไม่รู้กระชากไปกดจูบอย่างบ้าคลั่ง

ภาพเด็กสาวที่กำลังดิ้นรนต่อสู้หลั่งไหลเข้ามาในคลองจักษุใบหน้าของคนโฉดที่อาจหาญฉีกพร่าพรหมจรรย์ฉายชัดขึ้นมา ตอนนั้นเธอกลัวจนรีบเดินโดยไม่ทันเห็นชายหนุ่มที่กำลังเดินสวนมาจากพุ่มบานบุรีที่ปลูกไว้ข้างรั้ว อีกห้าก้าวเท่านั้นเธอจะเดินไปหยิบรองเท้าแล้ววิ่งกลับเข้าบ้าน ถ้าไม่บังเอิญชนยักษ์ตัวใหญ่ที่ไม่มีแม้แต่สติสัมปชัญญะ

อยู่นี่เอง…’

อ๊ะ คุณเป็นใคร

ฮื้อ ไม่เอาน่า เมื่อกี้ไม่ใช่อย่างนี้นี่

‘!!!’

ผู้ชายคนนั้นเมาไม่ได้สติแถมยังพูดจาบ้าๆ คว้าร่างเธอที่ออกแรงดิ้นรนกดลงพื้น หยาดน้ำตาไหลรินระแก้มนวล ภาพความโหดร้ายทารุณเหมือนค้อนที่ทุบหัวใจดวงน้อยให้แตกสลายแหลกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เด็กสาววัยแรกรุ่นหอบร่างบอบช้ำเข้าไปในบ้าน เสียงที่พยายามหวีดร้องหายไปเหลือแต่ความเจ็บแปลบทั่วร่างกาย

น้ำค้างพร่างพรมในคืนนั้นกลืนเสียงหวานๆ ของเธอให้หายไปถึงหนึ่งสัปดาห์ เด็กสาวนอนซมเพราะพิษไข้ ระหว่างนั้นในใจของนลินก็พร่ำตั้งคำถามตัดพ้อน้อยใจต่อโชคชะตา รวมถึงพ่อแม่ที่ด่วนจากไป ปล่อยเธอให้โดดเดี่ยว หรือแม้กระทั่งขณะที่นอนซมเพราะพิษไข้ทำไมจึงไม่มีใครมาดูแลหรือพาเธอไปหาหมอบ้าง

กว่ากำนันบุญส่งและคนในครอบครัวจะรู้ว่าเธอป่วยด้วยสาเหตุใดก็ผ่านไปเป็นสัปดาห์ คนในบ้านรับรู้ว่าสาวน้อยโดนทำร้ายเพราะหมอโรงพยาบาลประจำอำเภอพบเจอรอยช้ำ ข่าวคาวกระจายไปทั่วทั้งตำบล จนชาวบ้านสงสัยใคร่รู้ว่าใครเป็นคนทำ

แต่แล้วก็มีหญิงชายสูงวัยคู่หนึ่งเดินเข้ามาหาเด็กสาวผู้โชคร้ายในวันที่สามของการนอนโรงพยาบาล คนทั้งคู่แนะนำตัว

นะหนูจ๊ะ แม่ชื่อจำปา หนูเป็นยังไงบ้างเสียงของผู้หญิงคนนั้นสั่นเครือเมื่อเห็นสภาพร่างกายของเด็กสาว แม้จะผ่านพ้นไปเป็นสัปดาห์ แต่ร่องรอยแห่งความโหดร้ายก็ยังฉายชัดตามเนื้อตัว โดยเฉพาะแววตาคู่โศกยิ่งทำให้หญิงสูงวัยปวดร้าวหัวใจไปด้วย

ลีลาวดี ฟาเบรกลาส วงศ์บุษบาเช็ดน้ำตาก่อนจะหันไปแนะนำสามีที่ยืนหน้าเครียดตาแดงอยู่ข้างๆ ให้เด็กสาวได้รู้จัก

ฟาบิโอ้ ฟาเบรกลาสลูบศีรษะเด็กหญิงที่ยังคงนอนเหม่อ กระนั้นหยาดน้ำใสๆ ก็ยังไหลรินทางหางตาไม่ขาดสาย

 

ชายหญิงสูงวัยเยี่ยมไข้เด็กสาวสักพักจึงออกไปเจรจากับกำนันบุญส่งด้านนอก เสียงเอะอะของกำนันแว่วเข้ามาในห้องคนป่วย เด็กสาวนอนตะแคงตัวงอ แขนทั้งสองข้างโอบกอดตัวเองเอาไว้ราวกับไร้ที่พักพิง เสียงสะอื้นน้อยๆ แว่วผ่านริมฝีปากขาวซีด

ออกจากโรงพยาบาลได้สามวัน นายอำเภอและเจ้าหน้าที่ทะเบียนก็เดินทางมาที่บ้านกำนันบุญส่ง และนั่นเป็นครั้งที่สองที่นลินได้เจอกับเขา ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาคมคาย เขานั่งอยู่ข้างบิดากับมารดา บนใบหน้ามีรอยฟกช้ำจางๆ ดวงตาสีฟ้าคมเข้มจ้องมาที่เธอด้วยสายตาว่างเปล่า

ทั้งหมดใช้เวลาเพียงแค่สิบนาที เธอยังไม่บรรลุนิติภาวะทำให้ไม่สามารถจดทะเบียนสมรสได้ ทั้งสองฝ่ายจึงทำสัญญาโดยมีนายอำเภอและผู้หลักผู้ใหญ่ที่พ่อกำนันเรียนเชิญมาเป็นสักขีพยาน

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 139 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,014 ความคิดเห็น

  1. #2958 alonely12 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 11:57
    สงสารนางเอก
    #2,958
    0
  2. #2930 noodao (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 11:16
    ได้กลับมาอ่านอีกครั้งก็ยังเศร้าเหมือนเดิม...น่าสงสารบัวจัง...
    #2,930
    0
  3. #2925 มืใหม่คาซึ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 01:25
    เศร้าอ่ะแงงงงง
    #2,925
    0
  4. #2914 neoy3 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กันยายน 2555 / 16:02
    อ่านแล้วแค้นตามนำ้ตาไหลเลย เล็บจิกมือเกือบเลือดออกเลย คิดว่าเป็นตัวเองอินจัดไป แต่เศร้่จริงๆ (ทะเลาะกับแม่นึกถึงที่เราทะเลาะกับเขาน้ำตาแตกเลย)
    #2,914
    0
  5. #2837 Kanda (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 20:35
    นิยายเรื่องนี้เศร้าจังค่ะ TT^TT

    แต่สนุกมากกก ๆ ๆ ๆ
    #2,837
    0
  6. #2676 bailiu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 22:48
    เศร้าจังอ่ะT_T
    #2,676
    0
  7. #2559 Mini_Size (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 19:06
    เพิ่งจะได้เข้ามาอ่านค่ะ
    อยากถามว่าแน่ใจหรอคะว่ามันคอมมาดี้
    ทำไมมันดาร์กดราม่าแบบนี้ล่ะ T_T
    #2,559
    0
  8. #2298 ponpim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 15:16
    รอ ช่วงวันหยุดสงกรานต์ นานเกิน
    เราเลยมาอ่าน ตอนที่ 1 ใหม่ ร้องไห้ใหม่ ....

    (เง้อ ~~ โรคจิต แท้ว้า ร่วงเผาะ ๆ กันเลยทีเดียว)
     
    #2,298
    0
  9. #2288 คนรักนิยาย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 13:49
    ไรเตอร์ผูกเรื่องได้น่าสนใจมากค่ะ
    #2,288
    0
  10. #2194 Pornnarin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2555 / 21:38
    แงๆๆๆ  สงสารน้องเฟียซอ่ะ  

    เศร้าตั้งแต่ตอนแรก และตอนสุดท้ายเลยน๊าไรเตอร์

    อ่านไปก๊ซับน้ำตาไป  เฮ้อ  ไม่รู้น้องบัวหายไปไหน

    พ่อโชครีบตามหาให้เจอไวไวน๊า  


    #2,194
    0
  11. #2056 rome (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 13:55
    สงสารน้องเฟียชกับแม่บัวจัง TT
    #2,056
    0
  12. #1796 กลาเซ่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 16:44
    เฟียซนาสงสารจัง
    #1,796
    0
  13. #1768 jennesa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 18:40
    เพิ่งมาค่ะ น่าติดตามมาด เศร้า...
    #1,768
    0
  14. #1690 Foxy Monster (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 09:14

    สงสารเฟียชTT^TT

    #1,690
    0
  15. #1644 ชิมดุงกิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 14:34
     สงสารบัวอ่ะ
    เด้กอายุ 17 ต้องเผชิญกับอะไรๆๆตั้งหลายอย่าง


    #1,644
    0
  16. #1442 ดอกไม้แห่งความหวัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 19:29
     รีบอ่านก่อนเพราะเรื่องของพี่สาวคนโตก็อ่านไม่ทันเสียดายมากไม่หาซื้อก็ไม่มี 
    #1,442
    0
  17. #1410 sansoan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 00:39
    แต่งได้สุดยอดเลยแฮะ ไรเตอร์ แซบ หลาย
    #1,410
    0
  18. #1402 บ้ๅullสuสุข (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 18:45
    T^T อ่านแล้วน้ำตาจะไหล เศร้าๆ
    #1,402
    0
  19. #1319 คิคคิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 13:28
    เรื่องมันเหมือนจะงง
    #1,319
    0
  20. #1214 ปลาเผา!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 23:03
     ชอบผี ><
    #1,214
    0
  21. #1201 auai_jaa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 20:04
    ชีวิตเธอมันรันทดเหลือแสนเลยนะบัวริน

    ยังดีนะที่พ่อแม่ของคนที่ข่มขืนเขายังรับผิดชอบ

    แต่ยังน้องเฟียชน่ารักอ่าาา
    #1,201
    0
  22. #1200 QUEEN=) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 19:32
     สนุก
    #1,200
    0
  23. #1170 padeedee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 11:42
    น้ำตาหยด น้ำมูกไหล T0T (เมื่อไรจะหายหวัดหว่า) ^_^
    #1,170
    0
  24. #1036 KipkeLucifer (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 01:15
    อ่านๆๆๆๆ
    #1,036
    0
  25. #986 Play (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 22:45
    สนุกมากค่ะๆ 555

    เอาใจช่วยน้องเฟีชรนะคะ
    #986
    0