สุดดวงใจสายสวาท (Mafia Angle) สนพ.อินเลิฟ

ตอนที่ 4 : Moglie ภรรยาบ่าวตั้ง?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    27 ต.ค. 54


 

มารอรับสามี

 

กินแซนวิชอยู่


 

มาตามเหมย??


บทที่ 3

ภรรยาบ่าวตั้ง?

            ท้องฟ้าสีครามระไปด้วยเมฆหมอกสีขาวทำให้ผู้ชายที่นอนครวญครางเพราะแซนวิชสองอันที่กำลังขนาบข้างนวยนาถ ฉกลิ้นที่คาดว่าจะหวานหอมไปทั่วหน้าท้องแข็งแกร่งทั้งสองด้าน

“อื้ม..”

เสียงห้าวคำรามเมื่อหนึ่งในสอง ลิ้นร้อนลามเลียอยู่บริเวณพื้นที่ต้องห้าม มือบางเริ่มรุกกระชับพื้นที่เข้าไปอีก ส่วนอีกคนเลื่อนลงมาขอแบ่งพื้นที่อย่างไม่น้อยหน้า ความแข็งขืนที่ตั้งชันทำให้สองสาวถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ความแข็งแกร่งที่งดงามตรงหน้าทำให้พวกหล่อนอยากจะลงไปฉกชิมหาความหอมหวาน หนึ่งในสองทำตามดั่งที่ใจคิด อีกหนึ่งรีบทำตามอย่างไม่ลดละ ใบหน้าของสองสาวแทบจะชนกัน เมื่อต่างคนต่างแย่งพื้นที่ตรงหน้ากันอย่างไม่ลดราวาศอก ความแข็งแกร่งกระตุกตอบรับ

            ลิ้นร้อนเลียไล้ขึ้นตามซิกซ์แพ๊คหกชั้น ดูดกลืนปุ่มไตเม็ดเล็กๆ ทั้งสองข้างสลับกันไปมา ขบเม้นซอกคอแข็งแกร่งไปจนทั่วด้วยความเสียวซ่าน ปากบางร้อนฉกขึ้นหาเรียวคางแข็งแกร่งในขณะที่อีกคนยังคงนั่งขุดคู้อยู่ต่ำกว่าสะดือส่งผลให้เจ้าของมันต้องร้องครวญครางออกมา ปากเรียวหลบริมฝีปากบางที่จะฉกเข้ามาหาด้วยความพิศวาส “ไม่ได้ ลงไปข้างล่างเลยทูนหัว” เสียงห้าวที่ดุดันและแฝงไปด้วยความยั่วยวนนั้นทำให้สาวอีกหนึ่งนางรีบกระถดตัวลงไปเบื้องล่าง

“เบบี๋ น่าน....อย่างนั้น”

            มือหนายันกายตัวเองขึ้นเมื่อไฟพิศวาสกำลังแผดเผาร่างกาย ของเหลวเข้มข้นกำลังไหลเวียนมาสู่ท่อน้ำอันใหญ่โต เพราะไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวัน มันจึงพุ่งราวกับภูเขาไฟลูกใหญ่ระเบิด ตาเฉี่ยวสองคู่ปรายตามองเช็คสองใบที่ลอยโบกสะบัดอยู่ในมือหนา จำนวนตัวเลขที่พวกหล่อนเห็นแวบๆ ทำเอาสองสาวถึงกับกรี๊ดลั่น...ด้วยความตื่นเต้น “ลีลาดีได้” สองสาวต่างมองหน้ากันยิ้มๆ ลีลาดีได้พวกหล่อนไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือไปหรอก ร่างอวบอัดทั้งสองโถมตัวเข้าหาชายหนุ่ม เสียงหัวเราะที่ผสมปนเปกับเสียงครวญครางดังลั่นตลอดการเดินทางบนเครื่องบินลำหรูถึง 4 ชั่วโมง…

 

คฤหาสน์อีวานอฟ

ใบหน้าหวานสวยของ ภรรยาบ่าวตั้ง กำลังทำสีหน้าลำบากใจโคตรๆ เมื่อตาหวานซึ้งมองอาหารบนโต๊ะที่ถูกจัดวางให้เธอแต่เพียงผู้เดียว กินแบบนี้สักเดือนหุ่นเธอต้องกลายเป็นหมูพะโล้แน่นอน ทำอย่างไรได้เล่าก็ไปหลอกให้เขาเชื่อว่าตั้งท้องเองนี่นา หญิงสาวก่นด่าตัวเองในใจแต่ก็ต้องฝืนทนกล้ำกลืนนิดๆ แสดงละครต่อไป แบบนี้ดีกว่าต้องไปแต่งงานกับไอ้หน้าเหียกหย่งเล่อล่ะน่า

“ทานเยอะๆ นะลูก เครื่องใกล้ลงจอดแล้ว เดี๋ยวเราออกไปรับพี่เขากันนะจ๊ะ”

 หญิงสาวออกอาการประหม่าเมื่อจะได้เจอว่าที่สามีในอนาคต  อีตานั่น คงจะตกใจไม่น้อยที่จู่ๆ ฟ้าก็ประทานเมียมาให้แบบไม่รู้ตัว โทษเธอไม่ได้หรอก ถ้าวันนั้นเขาหยุดฟังข้อเสนอเธอสักนิดเรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น

“วิกกี้ทานไม่หมดหรอกค่ะ” ส่งยิ้มจืดๆ ไปให้ว่าที่คุณแม่สามี มือบางชื้นไปด้วยเหงื่อ เธอรู้สึกกดดันจริงๆ นะ เกิดมาจากท้องพ่อ ท้องแม่ ก็ไม่เคยสร้างเรื่อง.... สร้างราวแบบนี้มาก่อน

ถ้าอาป๊ารู้เรื่องล่ะก็.. บรื๋อ....สยองไปอีกเจ็ดป่าช้า

ตาหวานสวยมองมือบางที่ตักโน่น ตักนี่มาให้ พร้อมกับคะยั้นคะยอให้เธอกินเจ้าสิ่งที่มันกองพูนจานข้าวตรงหน้า ข้าวหมูหญิงสาวแอบตั้งชื่อบรรดาอาหารตรงหน้า นี่มันของบำรุงทั้งนั้นเลย

“ทานเยอะๆ นะคะ คุณวิกกี้” วิกตอเรียแอบเบ้หน้าเมื่อแอนนาตักพาสต้าหอยเชลล์ให้อีกอย่าง  เพ่ยเพ่ยและสองบอดี้การ์ดมองหญิงสาวด้วยความสงสารแกมสมน้ำหน้านิดๆ

ก็อยากไปหลอกเขาก่อนทำไมเล่า ว่าตัวน่ะท้อง

ตาหวานซึ้งแอบจิกตามองสามคนสนิท เธอรู้นะว่าพวกนั้นกำลังสมน้ำหน้าเธออยู่ เพ่ยเพ่ยเลิกคิ้วพร้อมกับชี้นิ้วไปที่อาหารบนโต๊ะประมานว่า กินหมดนั่น อ้วนตายเลย... ทำให้คนกำลังจะกินยกมือขึ้นปิดปากอาการพะอืดพะอมที่เก็บงำกำลังปะทุขึ้น!

อุ๊บ!!

ร่างบางลุกพรวดพร้อมกับวิ่งเข้าห้องน้ำ คุณนายลอร่าและแอนนามองตากันด้วยความตื่นเต้น ท้อง ต้องท้องแน่ๆ เลย วิกตอเรียที่โก่งคออาเจียนออกมาจริงๆ รู้สึกหน้ามืดของแท้เลย... พาสต้านั่นมันทั้งเลี่ยน ทั้งมันจนเธอที่ซัดอาหารมากมายไปก่อนหน้านั้นทนรับไขมันของมันไม่ไหว

“จะไปรับพี่เขาไหวหรือลูก รออยู่ที่บ้านดีกว่านะ” มือบางโบกไปมา พร้อมกับรีบทรงตัวให้ตรงเพื่อพยักหน้าว่าเธอพร้อมจะไปรับว่าที่สามีจริงๆ นะ คุณนายลอร่ามองสาวน้อยด้วยความเอ็นดู

ดูเถอะแม่คุณ นี่คงจะรักลูกชายเธอมากสินะถึงได้อยากไปรับสามีถึงสนามบิน

“เราไปรับราล์ฟกันถึงเครื่องบินเลยนะคะ วิกกี้อยากจะเซอร์ไพรส์” คนอยากทำเซอร์ไพรส์บอกไปโดยไม่รู้ว่าตัวเองนั่นแหละจะเป็นคนช็อกเมื่อเจอว่าที่สามี

 

“อีกครึ่งชั่วโมงเครื่องจะลงจอดแล้วครับคุณชาย” ฉีเส้าเฉียน บอดีการ์ดหนุ่มเชื้อสายจีนเดินเข้ามาบอกเจ้านาย ตาเรียวคมตัวมองลูกน้องก่อนจะก้มลงมองเอกสารในมือต่อด้วยท่าทีเงียบขรึม

“รู้ที่อยู่อาเพ่ยหรือยัง?” คิ้วหนาขมวดกันเป็นปม อยู่สูงมากจนหูเพี้ยนหรือเปล่าวะ อาฉีเขม้นตามองเจ้านายเหมือนกับจะมองให้ลึกถึงหัวใจ

“ยังไม่รู้ที่อยู่ของคุณหนูเหมยเลยครับคุณชาย” ใบหน้าหล่อเหลาในแบบฉบับชาวจีนเงยหน้ามองคนสนิทนิ่ง

“ยังไม่รู้ก็ไปหามา!” ร่างสันทัดสะดุ้งตัวโยน เราตอบผิดคำถามหรือเปล่าเนี่ย? ทำไมถึงได้โมโหแบบนี้

“ครับ..เอ่อ..คุณชายจะเข้าพักที่วิลล่าหรือแมนชั่นใจกลางเมืองครับ”

 วิลล่าที่อาฉีหมายถึงคือวิลล่าตระกูลเฉียน ตั้งอยู่แถบทะเลสาปโคโม (Lago di Como) แคว้นลอมบาร์เดียของอิตาลี อาฉีฉีกยิ้มเมื่อคิดว่าตัวเองจะได้ไปพักที่นั่นอีกครั้ง วิลล่าที่มีขนาด 20 ห้อง มีสระว่ายน้ำทั้งในตัวบ้านและนอกบ้าน อีกทั้งเครื่องอำนวยความสะดวกอีกมากมาย โดยเฉพาะโรงเก็บมอเตอร์ไซด์ของสะสมของคุณชายหย่งเล่อ

เฉียนหย่งเล่อ โปรดปรานเครื่องยนต์สองล้อที่มีสมรรถนะเทียบเท่ารถยนต์ มอเตอร์ไซด์หลายต่อหลายคันที่ถูกเก็บไว้ที่นั่นต่างมีราคาค่างวดมากกว่าเขาทำงานทั้งปีเสียอีก สิ่งเหล่านั้นถูกเก็บไว้ที่วิลล่าของเฉียนที่มีเนื้อที่ติดกับวิลล่าของตระกูลเฉิงผู้ยิ่งใหญ่ โคโมที่อยู่ในอ้อมกอดของเทือกเขาแอล์ปซึ่งหนาแน่นไปด้วยต้นไม้เขียวครึ้ม ยิ่งทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มอยากจะลาออกจากหน้าที่ เปลี่ยนสถานะไปเป็นคนดูแลบ้านแทน

ไม่แปลกเลยที่เจ้าพ่อเฉิงและเจ้าพ่อเฉียน อยากจะเป็นทองแผ่นเดียวกัน ถ้าสองตระกูลได้มาเป็นทองแผ่นเดียวกันก็จะยิ่งใหญ่ไม่แพ้ ฟาเบรกลาสและวงศ์บุษบาที่เพิ่งมีข่าวอึกทึกคึกโคมเมื่อไม่นานมานี้ ไหนจะเรื่องที่หนุ่มดอกไม้อีกดอกได้ไปดองกับราชวงศ์ลาซานอีกยิ่งทำให้ตระกูลดอกไม้ที่ไม่เคยขึ้นทำเนียบคนรวยที่สุดในโลกติดโผอันดับต้นๆ ทันที

“วิลล่า! ตามหายัยเหมยให้เจออาฉี” บอกอย่างไม่สบอารมณ์ ยัยเหมยปากเป็ด ก่อเรื่องอีกแล้ว นี่ถ้าอาป๊าของเขารู้เข้าว่ายัยคุณหนูตัวร้ายหนีงานหมั้นแล้วล่ะก็ มีหวังงานนี้เขาคงโดนลูกหลงไปด้วย ข้อหา...ไม่มีปัญญาทำให้ยัยเหมยรักได้

จะรักลงได้ยังไงนั่นน่ะ นางมารร้ายชัดๆ

 

สนามบิน Malpensa

มิลาน อิตาลี

เครื่องจักรกลติดปีกขนาดยักษ์แล่นลงแตะรันเวย์ ใบหน้าหวานสวยขึ้นสีแดงก่ำเพราะเธอกำลังใช้ความสามารถที่มีทั้งหมดไม่ให้ตัวเองปล่อยเสียงหัวเราะออกมา จะว่าเขินก็ไม่เขินหรอก ออกจะขำมากกว่า เธออยากจะเห็นหน้าว่าที่สามีจริงๆ เลย ภรรยาบ่าวตั้งหันไปส่งยิ้มให้สาวใช้

 คุณนายลอร่าและแอนนามองใบหน้าสวยผุดผาดที่ขึ้นสีด้วยความเอ็นดู โถ..โถ..นี่คงจะอายพี่เค้าล่ะสิ ถึงได้ทำหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุกแบบนี้ คุณนายลอร่ามองลูกสะใภ้อย่างเอื้อเอ็นดูผิดกับเพ่ยเพ่ยและสองหนุ่มที่ทำสีหน้าเฝื่อนๆ เหมือนคนโดนจับกินยาขม อยากจะหัวเราะออกมาเต็มแก่เลยล่ะสิถึงได้ทำหน้าดำ หน้าแดงอยู่แบบนั้น

ดวงตาหวานซึ้งแสร้งหลบตาสองสาวด้วยทีท่าขวยเขินเสียเต็มประดา หญิงสาวเบี่ยงร่างเล็กน้อยให้ดูเหมือนตัวเธออายจนไม่กล้าสู้หน้าใครๆ ล่าไท่โคลงศีรษะจาก นางฟ้ามาเฟีย คงได้กลายเป็น นางฟ้าสตอ ก็งานนี้ นกยักษ์จอดนิ่งสนิทแล้ว รถยนต์ที่จอดอยู่ในรันเวย์แล่นเข้าไปหานกเหล็กส่วนตัวที่จอดโดดเด่นอยู่ในสนามบิน เคียงข้างอีกลำที่พึ่งแล่นลงจอดใกล้ๆ กัน

 

ทางฟากฝั่งคนอยู่บนเครื่อง “โอ้ย...ทำไมถึงแรงดีแบบนี้คะ คุณราฟาเอล” หนึ่งในสาวแซนวิชโอดครวญเมื่อชายหนุ่มร่างกำยำเพิ่งหยุดตักตวงความสุขจากร่างกายของพวกหล่อน ดวงตาคมของคนที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ขยิบตาให้สองสาว คนแรงดียันกายลุกขึ้นนั่งเมื่อเครื่องลงจอดสนิทได้ประมาณ 20 นาทีแล้ว เรือนร่างกำยำหยิบกางเกงขึ้นมาสวมลวกๆ สองสาวที่นอนหมดแรงรีบลุกขึ้นแต่งตัวตามชายหนุ่ม สองอนงค์มองเรือนร่างที่อุดมไปด้วยกล้ามมัดอย่างแสนเสียดาย พวกหล่อนมีสิทธิ์ได้ลิ้มลองแค่ครั้งนี้ ครั้งเดียวเท่านั้น

            มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าของเรือสำราญที่ใหญ่ระดับโลกและกิจการคาสิโนอีกหลายแห่งที่ทั้งหล่อและรวย ไม่ชอบเรียกใช้บริการสาวๆ ซ้ำราย เขาเป็นโสดไม่เคยมีคู่ควงคนไหนตกเป็นข่าวกับเขาได้เกินหนึ่งวันเพราะเขาจะฟันแล้วทิ้งไม่ยอมเหลียวแลกลับมาทิ้งเยื่อใยให้คู่ควง แต่สาวๆ หลายนางก็ต่างเต็มใจเพียงแค่ได้อยู่กับเขาแค่ค่ำคืนเดียว

“ฟู่...เบาตัวไปเยอะเลย”

“ไม่ไปต่อกับพวกเราจริงๆ เหรอคะ คุณราฟาเอล” หนึ่งในสองสาวรีบออดอ้อนชายหนุ่ม ตาคมดุเหล่มองสองสาวเล็กน้อยก่อนจะยกนิ้วส่ายไปมาเพื่อบอกให้สองสาวรู้ว่าสิทธิ์ที่พวกหล่อนมีได้หมดไปแล้ว

“จะเดินลงไปทั้งชุดแบบนี้เหรอคะ” ราฟาเอลก้มมองสภาพการแต่งกายของตัวเองยิ้มๆ กางเกงยีนส์ผ้าเนื้อดีพร้อมกับเปลือยแผงอกกำยำ เท่ไม่ยอกเลย นักธุรกิจหนุ่มคิดอย่างอารมณ์ดี

“พวกเธอยังเหลือสิทธิ์อีกนิดหน่อยนะ เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดฉันสิ พาขึ้นสวรรค์มาตั้ง 4 ชั่วโมงแล้ว คราวนี้เดินลงสวรรค์กันสักครั้ง” สองสาวกรี๊ดกร๊าดวิ่งเข้าไปซุกซอกอกคนละด้าน ถึงไม่ได้ไปต่ออีกแต่ถ้าได้เดินลงจากเครื่องบินทั้งๆ ที่อยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายที่เป็นสุดยอดปรารถนาของคนค่อนประเทศก็ดีไม่น้อย

“จะไปชุดนั้นจริงๆ เหรอครับ” อดัมเดินเข้ามาถามด้วยท่าทีเป็นห่วงเมื่อเห็นเจ้านายไม่สวมเสื้อ

“เดี๋ยวขึ้นรถแล้วจะใส่น่า!” คนนึกสนุกบอก...

“เดี๋ยวพี่เค้าก็ลงมาแล้วนะจ๊ะลูก” คุณนายลอร่าหันไปบอกลูกสะใภ้

“ขึ้นสวรรค์กับคุณราฟาเอลนี่สุดๆ ไปเลยนะคะ”

“คุณราฟาเอลคงจะดีใจไม่น้อยที่ได้เจอคุณวิกกี้” ใบหน้าสวยหวานก้มหน้ากลั้นยิ้ม

“น่าเสียดายจังเลยนะคะ ที่ใช้สิทธิ์นั้นได้แค่ครั้งเดียว” ใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างภาคภูมิใจ

ครืด!

            ดวงตาหวานซึ้งเบิกกว้างเงยหน้ามองภาพผู้ชายที่เปลือยกายท่อนบนโอบกอดหญิงสาวสองคนที่มีสภาพอิดโรยอย่างตกตะลึง!

            ดวงตาคมดุเบิกตาค้างเมื่อก้มลงไปมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงบันไดด้านล่าง โดยมีมารดาและสาวใช้ในบ้านยืนรออยู่ด้านหลัง

ร่างสูงผงะเมื่อเห็นดวงตาแววหวานที่ลุกเป็นประกายไฟพรึบพรับ ตายห่-!! ยัยหมวยนี่มาได้ยังไง วิกตอเรียสูดลมหายใจเข้าปอดลึกเพื่อสดับอารมณ์ร้อนดั่งไฟที่พร้อมจะแผดเผาชายหนุ่มหญิงสาวตรงหน้าให้ไหม้เป็นจุณ หญิงสาวหลับตาลงพริ้มก่อนจะเบือนหน้าหันไปมองคุณนายลอร่า น้ำตาที่เสกสร้างได้ดั่งกดสวิทไหลรินออกมาจากหน่วยตาสวย แววตาเป็นทุกข์เหลือแสนนั้นทำให้คุณนายลอร่าหันกลับไปจ้องหน้าลูกชายตัวเองด้วยความเกรี้ยวกราด เมียกับลูกรออยู่ที่บ้านแท้ๆ ยังออกไปหาเศษหาเลยนอกบ้าน

“ราฟาเอล! ทำไมลูกทำตัวแบบนี้”

 น้ำเสียงกราดเกรี้ยวทำเอาลูกชายโทนถึงกับสะดุ้ง ตาคมดุมองสบตาดวงตาหวานซึ้งที่หยาดรื้นไปด้วยหยาดน้ำใสๆ ใจหนุ่มกระตุกวูบนึงก่อนจะหันไปมองผู้เป็นมารดาผู้ซึ่งน้อยครั้งนักที่จะเรียกชื่อเต็มของเขา

“แม่ครับ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” เสียงห้าวถามอย่างงุนงง ทั้งงง ทั้งกลัวเลยตอนนี้ งง? ที่แม่มารับถึงบันไดเครื่องบิน กลัว! สายตาดุๆ ของยัยหมวยนั่น ขนอ่อนในกายหนุ่มลุกซู่

“ลูกยังจะมีหน้ามาถามอีกเหรอ ว่ามีเรื่องอะไร” ผู้เป็นมารดาเดินตรงขึ้นไปหาลูกชายตัวดีด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“โอ๊ย...แม่ครับ หยิกผมทำไมเนี่ย” เสียงห้าวร้องออกมาเกินจริง คุณนายลอร่ามองภาพกล้ามท้องแข็งแกร่งที่เต็มไปด้วยรอยคิสมาร์กเต็มไปหมด ไล่ไปจนถึงลำคอแข็งแกร่ง แม้แต่ใต้สะดือก็ยังมีรอยแดงกำจายไปทั่ว...

“อย่ามาทำสำออย แม่หยิกไม่เห็นจะเป็นรอยแบบนี้” ลูกชายตัวดีเบี่ยงตัวหลบนิ้วพิฆาต สองสาวแซนวิชเลี่ยงออกไปยืนข้างๆ ไม่ได้กลัวนิ้วเรียวนั่นหรอกนะ แต่พวกหล่อนกลัวสายตาของใครบางคนมากกว่า

“แบบนี้เจ็บครับ ถ้าแบบเป็นรอยนี่เสียว อ๊าว!

ฝ่ามือเรียวฟาดเข้าหาร่างกายแข็งแกร่งอย่างไม่ยั้ง จนชายหนุ่มต้องรีบคว้าข้อมือบางเอาไว้แล้วหมุนตัวเข้าสวมกอดมารดาจากด้านหลัง ใบหน้าหล่อก้มลงหาความหอมจากพวงแก้มสีชมพูที่คงจะขึ้นสีเพราะความโกรธ

“สกปรก” เสียงห้าวหัวเราะในลำคอ พร้อมกับก้มลงหอมแก้มนวลที่ยังเปล่งปลั่งอีกข้างอย่างขี้เล่น แต่ไหนแต่ไรมามารดาของเขาไม่เคยเดือดเนื้อร้อนใจกับเรื่องผู้หญิงของเขาสักที แล้วทำไมวันนี้เกิดอยากจะอาละวาดขึ้นมา...

“กลับบ้านเดี๋ยวนี้นะ เรามีเรื่องต้องคุยกันราล์ฟ” คุณนายลอร่ามองหญิงสาวที่ยืนค้างอยู่บริเวณบันไดทางขึ้นด้วยความสงสาร เธอกลัวว่าหญิงสาวจะสะเทือนใจมากจนส่งผลถึงหลานตัวเล็กในท้อง(ลม)

ด้านคนที่แสร้งก้มหน้าร้องไห้เพราะความเสียใจ กำลังพยายามนับหนึ่งถึงล้านในใจ เส้นเลือดที่ข้อมือปูดบวมขึ้นมาเพราะมือบางกำราวบันไดไว้แน่น วิกตอเรียจิกตามองแซนวิชทั้งสองนางนิ่ง สองสาวกอดกันไว้แน่นเมื่อเห็นสายตาเชือดเฉือนของหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านล่าง เพ่ยเพ่ยและบอดี้การ์ดทั้งสองพากันก้าวถอยหลังออกมาคนละหนึ่งก้าว ตาคมดุตวัดมองสาวหมวยที่ชอบแอบเข้ามาอยู่ในห้วงคำนึงตั้งแต่แรกเห็นนิ่ง อดัมเห็นท่าไม่ดีจึงเรียกให้สองสาวแซนวิชรีบกลับเข้ามาในเครื่องบินก่อน

“ไป! กลับไปคุยกันที่บ้าน” คุณนายลอร่าดึงแขนลูกชายให้เดินตามตนเอง

“วิกกี้กลับไปคุยกันที่บ้านนะลูกนะ” แม่สามีพยายามเกลี้ยกล่อมให้ลูกสะใภ้ใจเย็นขึ้น ใบหน้าสวยอาบไปด้วยหยาดน้ำตาหันไปมองผู้สูงวัยพร้อมกับกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือบาดใจคนฟัง

“คุณแม่พาราล์ฟกลับบ้านไปก่อนเถอะค่ะ วิกกี้ขอทำธุระต่ออีกหน่อย”

“ไม่ได้จะกลับก็กลับพร้อมกันสิลูก แม่ไม่ยอมหรอก” เพ่ยเพ่ย มองพี่สาวด้วยความเป็นห่วง เธอห่วงว่าคุณหนูเหมยจะเก็บอารมณ์ไม่อยู่แล้วเผลออาละวาดออกมา

“งั้นคุณแม่ไปรอที่รถก่อนนะคะ วิกกี้ขอขึ้นไปดูบนเครื่องบินสักหน่อย ตั้งแต่เกิดมาวิกกี้ยังไม่เคยขึ้นเครื่องบินส่วนตัวสักครั้ง” น้ำเสียงโป้ปดเรียบเย็นของหญิงสาวทำให้คุณนายลอร่าไม่เซ้าซี้ เธอดึงตัวลูกชายตัวดีที่ยืนทำหน้างง? ให้เดินตามไปนั่งรอในรถ

“ใครครับแม่?”

ทันทีที่เข้ามานั่งในรถเสียงทุ้มก็เอ่ยถามมารดาด้วยความงุนงง คุณนายลอร่าตีมือเข้าที่ต้นแขนลูกชายหนึ่งที นี่คงมีอะไรกับสาวๆ ไม่ซ้ำหน้าจนจำไม่ได้สิท่า

“ไม่ตามไปดูแลคุณวิกกี้เหรอคะ?”

 แอนนาถามผู้ติดตามทั้งสาม หนึ่งสาวสองหนุ่มต่างส่ายหน้ารัว ใครจะกล้าไปท่าทางแบบนั้นขืนใครเข้าไปห้ามมีหวังต้องตายก่อนคู่กรณี... อดัมก้มหัวพร้อมกับหลบสายตาหวานดุ ใจหนุ่มกระตุกเพราะความกลัว ความรู้สึกนี้เหมือนมีใครเอาปืนมาจี้หัวอยู่ บอดี้การ์ดผิวสีมองเรือนร่างบอบบางที่เดินหายเข้าไปด้านในด้วยความสงสัย? หญิงสาวผู้นี้มากับคุณนายลอร่าได้อย่างไร?

วิกตอเรียยืนกอดอกมองหญิงสาวสองนางที่ต่างชูสร้อยเพชรน้ำงามที่เป็นของขวัญอีกชิ้นหนึ่งในมืออวดกันอยู่ ใบหน้าสวยฉาบยิ้มเย็น “แกเป็นใคร? ขึ้นมาทำอะไรบนนี้” หนึ่งในสองถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ คนมาใหม่กดยิ้มมองสภาพเตียงกว้างที่ยับยู่ยี่ เหมือนเพิ่งผ่านศึกอันเร่าร้อนมาหมาดๆ ร่างบางเดินตรงเข้าไปหาสองสาวแซนวิชทั้งสองมองหน้ากันยิ้มๆ หนึ่งหรือจะสู้สอง...หนึ่งสาวคิดอย่างผยองเมื่อเห็นแววตาเรืองวาวจ้องมาที่สร้อยเพชรและเช็คเงินสด

เพียะ!!

            หนึ่งในสองรีบจู่โจมด้วยการตวัดฝ่ามือลงใบหน้าสวยแบบไม่ให้ตั้งตัว เรื่องตบตีกันแย่งผู้ชายนี่งานถนัดของพวกหล่อนอยู่แล้ว ยิ่งเรื่องสองรุมหนึ่งนี่พวกหล่อนถนัดนักแล.. ตอนแรกก็นึกกลัวอยู่หรอกแต่ตอนนี้อยู่สามคน สองต่อหนึ่งน่าลองชะมัด อีกอย่างนังนี่ดูท่ามันผยองพองขนยังไงไม่รู้ ขอสั่งสอนสักทีเหอะ สาวชะตาขาดคิดอย่างย่ามใจ  ดวงตาหวานซึ้งตวัดมองสองสาว กองไฟแห่งโทสะที่ลุกโชกช่วงอยู่ในกายโหมแรงขึ้นเป็นทวี ลูกเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่มองสองสาวที่ลุกขึ้นมายืนจังก้ารายล้อมเธอเอาไว้ พร้อมกับปรายตาไปมองสร้อยเพชรและกระดาษที่ถูกวางไว้เป็นอย่างดีอีกครั้ง

“กรี๊ด” ตุ๊บ!!

            หนึ่งในสองร้องเสียงดังลั่นเมื่อจู่ๆ เรียวขางามเหยียดออกมายังร่างหล่อนเต็มแรง

เพียะ! “อ๊าย!

            อีกหนึ่งสาวสะบัดใบหน้าพลาสติกไปตามแรงตบ สองสาวหันไปมองวิกตอเรียด้วยท่าทีเดือดดาล ร่างบางเบี่ยงตัวหลบแซนวิชที่พุ่งเข้ามาพร้อมกันได้อย่างเฉียดฉิว ศิลปะการป้องกันตัวที่เคยร่ำเรียนมาถูกงัดออกมาใช้ทุกกระบวนท่า

เพียะ!! ตุ๊บ!! เพียะ!! เพียะ!! ตุ๊บ!! ตุ๊บ!!

            เสียงตบกับเสียงถีบดังสลับกันอยู่นาน จนกระทั่งร่างสองร่างร่วงลงไปกองกับพื้นห้อง วิกตอเรียหอบตัวโยนยืนมองสองสาวด้วยความสะใจ อยากมายุ่งกับผู้ชายที่เธอหมายตาไว้ก็ต้องเจอแบบนี้แหละ ร่างบางตรงเข้าไปหยิบสร้อยเพชรสองเส้นชูไปมาบนอากาศ

“ดูท่ามันจะไม่เหมาะกับพวกเธอนะ”

            มือบางปล่อยสร้อยเส้นงามทั้งสองให้ร่วงหล่นลงพื้นห้อง ดวงตาสองคู่เบิกกว้างเมื่อเท้าเรียวสวยที่สวมใส่รองเท้ายี่ห้อดัง กดปลายเท้าขยี้.... เหยียบสร้อยเส้นงามซะไม่เหลือราคา แต่ก่อนที่สองสาวจะกรี๊ดออกมา เช็คในมือบางที่ปลิวว่อนอยู่ก็...

แคว้ก!! แคว้ก!!

“กรี๊ดดด!!

“แค่ได้นอนครวญครางบนเครื่องบินหรูนี่ก็น่าจะเพียงพอสำหรับพวกเธอแล้วนะ” ร่างบางส่งยิ้มเย็นให้สองสาว

“อาลู่ อาล่า เอายัยสองคนนี่ไปให้พ้นหูพ้นตา” สองสาวกรี๊ดลั่นออกมาเมื่อบอดี้การ์ดหน้าตี๋เดินเข้ามาทำตามที่นายสาวสั่ง เพ่ยเพ่ย รีบวิ่งเข้าไปหาคุณหนูมองจากสภาพแล้วสองสาวนั่นคงจะโดนหนักไม่น้อย กว่าทั้งสามจะรวบรวมความกล้าขึ้นมาได้ก็ใช้เวลานานหลายนาที นานพอให้สองสาวนั่นโดนลูกถีบสลาตันของนางฟ้ามาเฟีย

“อุ๊ย...พี่เหมยคะ” เพ่ยเพ่ย อุทานออกมาเมื่อเห็นใบหน้าเขียวช้ำของนายสาว เลือดหยดเล็กที่ไหลซึมออกมาตรงมุมปากงามทำให้คนสนิททั้งสามมองสองสาวด้วยความโกรธขึ้งเหมือนอยากจะฆ่าสองสาวนี้ให้ตายไปตรงนี้ คนสนิททั้งสามเจ็บแค้นแทนแม้สภาพของสองสาวจะยับเยินกว่านายสาวก็ตามที แต่เมื่อเติบโตมากับครอบครัวมาเฟียใหญ่ความเย็นชาและโหดเหี้ยมย่อมฝังอยู่ในใจทั้งสามดวง

 

ทางฝั่งคนมีเมียโดยไม่รู้ตัวได้แต่ทำหน้าแตกตื่นและอุทานลั่น “เมีย!!” เสียงห้าวตะโกนลั่นรถ จนคนเป็นแม่อดฟาดฝ่ามือลงบนท่อนแขนแข็งแกร่งอีกครั้งไม่ได้

“จะตะโกนทำไมกันราล์ฟกะอีแค่มีเมีย” กะอีแค่เมีย!! มันจะแค่ได้ยังไงใสเมื่อเขายังไม่มีเมียเป็นตัวเป็นตน อีกอย่างยัยหมวยนั่นเขาก็เคยเจอเจ้าหล่อนแค่ครั้งเดียว ตาคมดุวาววาบเมื่อคิดถึงเหตุการณ์วันเดินทางไปประเทศดาเนีย

คอยดูเถอะ ฉันจะจับนายมาทำสามีให้ได้ ไอ้คนขี้เก๊ก!!’

“กัตตีโว” ( ร้ายกาจ) มือบางฟาดเข้าหาต้นแขนลูกชายอีกครั้ง

“ไปว่าน้องอย่างนั้นได้ยังไง” ใบหน้าหล่อเหลามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาแข็งกร้าว

 ยัยหมวยนั่นร้ายกาจเหมือนกับที่เขาว่าจริงๆ

“แม่กลับบ้านไปก่อนเถอะครับ ผมจะตามไปพร้อมกับ..เมีย ทีหลัง” ชายหนุ่มจงใจย้ำคำว่าเมีย ยัยตัวร้าย!! คิดเหรอว่าจะจับเขาเป็นสามีได้ง่ายๆ คุณนายลอร่ามองลูกชายที่ก้าวเท้าอาดๆ ไปยังเครื่องบินลำหรู

            ดวงตาคมดุเงยหน้ามองยัยตัวร้ายที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ด้านบน วิกตอเรียมองสบตาไอ้หื่นอย่างไม่ลดละเช่นกัน หนุ่มสาวยืนจ้องหน้ากันจนทำให้บรรยากาศรอบๆ รันเวย์ร้อนระอุขึ้นมาทันที เพ่ยเพ่ย รีบหลบเข้าไปด้านในเครื่อง ตายล่ะหว่า...เสือสาวเจอกับสิงห์หนุ่มเข้าแล้ว

            ราฟาเอลมองสีหน้าบึ้งตึงของคนที่เดินลงมาจากเครื่องบิน ใบหน้าสวย ย้ำ..ว่าสวยจริงๆ เชิดขึ้นอย่างถือดี ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อที่เม้มเข้าหากันแน่นเหมือนคนเอาแต่ใจนั้น ยิ่งทำให้คนมองกับอยากจะกระชากเข้ามาจูบ จูบุ๊บ.... จูบุ๊บ... สั่งสอนให้มันคลายความเครียดออกมาบ้าง

“โคซาร์ ดิอะโวโล่ ฟาร์ลีย์” (เธอทำบ้าอะไร) คิ้วเรียวงามเลิกขึ้นสูงดั่งท้าทาย

“ไจ๋ ย่าง”(แล้วไง)

            มือหนากำเข้าหากันแน่นเมื่อเจอคำตอบกวนประสาทของยัยหมวยแสนร้ายกาจ แล้วไง งั้นเหรอ ทำบ้าๆ แบบนี้ยังมีหน้ามาพูดว่าแล้วไงอีกเหรอ

“ก็คุณไม่ยอมคุยกับฉันเองนี่นา” ราฟาเอลมองคนเอาแต่ใจ ใบหน้าสวยยิ่งงอง้ำเข้าไปใหญ่เมื่อเห็นรอยช้ำแดงๆ หลายแห่งบนตัวของชายหนุ่ม

“ไม่ต้องมาทำเป็นหึง ยังไม่ใช่ผัวเมียกัน!

ดวงตาสวยหวานวาววาบไอ้บ้านี่! บอกว่าเธอหึงงั้นเหรอ วิกตอเรียรีบปรับสีหน้าทันทีเมื่อเห็นว่าที่แม่สามีเดินมา

“แล้วเรื่องวันนั้นล่ะคะ คุณไม่เห็นใจวิกกี้บ้างหรือไง วิกกี้ต้องโดนพ่อดุแน่ๆ เลย” ชายหนุ่มมองใบหน้าแสนเศร้าอย่างงง ๆ เมื่อกี้ยังทำหน้าเหมือนจะกินตับเขาอยู่เลย...

“อะไรของเธอยัยหมวย” นักธุรกิจผู้องอาจพูดไม่ออกเมื่อเจอฤทธิ์สตอตัวแม่ น้ำตาที่ไหลพรากๆ ลงมานั่น ทำเอาหัวใจที่แข็งแกร่งกับอ่อนยวบ หากแต่ความสงสารได้หายวับไปเมื่อเข้าใจแล้วว่าทำไมยัยตัวร้ายถึงได้ร้องไห้ขึ้นมา

“วิกกี้ อย่าร้องไห้เลยนะลูก มีอะไรไปคุยกันที่บ้านเถอะลูก” ราฟาเอลมองผู้เป็นมารดาที่หลงเชื่อคนหลอกลวง

ชื่อวิกกี้เหรอ?

“ขอวิกกี้คุยกับราล์ฟสองคนก่อนนะคะคุณแม่” ตาสวยหวานส่งสายตาขอร้องแกมข่มขู่ไปให้คนตัวโต อยู่คุยกับฉันก่อนนะ... นายต้องคุยกับฉันก่อนย่ะ!! แปลได้สองแบบ..

 

            ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นไม่รอดพ้นสายตาเรียวคมของมาเฟียหนุ่มจากฮ่องกง คุณชายเฉียนหย่งเล่อยืนมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ดวงตาเรียวคมจับจ้องเรือนร่างอรชรของหญิงสาวอีกหนึ่งนางนิ่ง เรียวปากหยักกดยิ้มเจ้าเล่ห์ เมื่อเห็นว่ารถของยัยเหมยตัวร้ายเคลื่อนออกจากบริเวณนี้แล้ว

            ร่างสูงรีบก้าวเท้าตามสาวสวย “อาเพ่ย” เพ่ยเพ่ยหันตามเสียงเรียก ตาหวานใสเบิกกว้าง “คุณชายหย่งเล่อ!” ลู่เถิง ล่าไท่ เองก็ทำสีหน้าตกใจเช่นกัน อาฉีโบกมือให้เพื่อนร่วมอาชีพด้วยสีหน้าลำบากใจ จะมารวมตัวกันทำไมวะ...

“อะ..เอ่อ ว๊าย..” เสียงหวานร้องเมื่อถูกรวบตัวเข้าหาอ้อมกอดแข็งแกร่ง ลู่เถิงรีบวิ่งเข้าไปหวังจะช่วยน้องสาว

 “อย่าก้าวเข้ามา อาลู่” คุณชายหย่งเล่อคลี่ยิ้มให้สาวน้อยในอ้อมกอดทั้งๆ ที่พูดกับบอดี้การ์ดหนุ่ม เพ่ยเพ่ยก้มหน้างุดลงซ่อนความอาย ก็ตาเรียวคมนั่นทำให้เธอประหม่าสุดๆ ไปเลย

“คุณชายครับ ปล่อยอาเพ่ยเถอะครับ” ลู่เถิงมองน้องสาวที่ทำหน้าแดงอยู่ในอ้อมกอดของว่าที่คู่หมั้นของวิกตอเรีย

“เห็นจะไม่ได้หรอกอาลู่ อั๊วขอเอาน้องสาวลื้อไปเป็นตัวประกันก่อนนะ”

 ตัวประกัน... ตัวประกันอะไร เพ่ยเพ่ย เงยหน้ามองชายหนุ่มที่วิกตอเรียขนานนามว่า หน้าเหียก ที่แปลว่าหล่อสุดๆ ดวงตาเรียวคม จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบาง ใบหน้าหยก เท่จริงๆ นะ ยิ่งตอนขี่มอเตอร์ไซค์นี่เท่ม้าก... มาก...

“ไว้ยัยเหมยพร้อมจะคุยกับฉันเมื่อไหร่ค่อยคุยกันนะ”

“กรี๊ด”

เสียงหวานร้องกรี๊ดเมื่อจู่ๆ คุณชายเทพบุตรอุ้มร่างเธอขึ้นหาอก แขนเรียวรีบกอดคอแกร่งเอาไว้แน่นเพราะกลัวตก กลัวตกจริงๆ นะ ไม่ได้คิดอะไรเกินกว่านั้นจริงๆ นะ ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่าน อาลู่มองน้องสาวแล้วส่ายหน้า เต็มใจเปล่าวะนั่นคนเป็นพี่ได้แต่พูดไม่ออก

ดวงตาเรียวคมมองสองหนุ่มบอดี้การ์ดแล้วคลี่ยิ้มให้ อาฉีมองเจ้านายที่อุ้มสาวน้อยไปที่รถด้วยความไม่เข้าใจ คู่หมั้นตัวไปกับคนอื่นยังมีเวลามาจับยัยหนูเพ่ยผู้แสนน่ารักไปเป็นตัวประกันอีก บอดี้การ์ดหน้าตี๋ทั้งสามยืนเกาหัวแกรกๆ ผิดฝาผิดคู่หรือไงวะเนี่ย…. ลู่เถิงยืนหันซ้าย หันขวา ไม่รู้จะห่วงคุณหนูหรือว่าน้องสาวดี หรือจะต้องห่วงสวัสดิ์ภาพของชายหนุ่มรูปงามทั้งสองคนดี.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,357 ความคิดเห็น

  1. #1357 aprilfuday (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:18
    เล่มนี้เรามีแล้วสนุกมาก เดี๋ยวไปหาก่อนนะคิดถึงเลย
    #1,357
    0
  2. #964 นัสชูรัตน์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 22:55
    เปนกำลังใจให้ค้า
    #964
    0
  3. #937 mint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 17:27
    เค้าอยากเป็นนางเอก TT0TT b
    #937
    0
  4. #696 in cold blood (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 08:11
    ผู้หญิงสองคนคงไม่รอดแล้วละแบบนี้
    หึหึ สงสัยคงยังรู้จักนางฟ้ามาเฟียน้อยไปสะแล้ว เอ่ หรือนางร้ายมาเฟียหว่า อิอิ
    เพ่ง เพ่งถูกจับไปเป็นตัวประกันสะแล้ว
    เรื่องราวจะเป็นไงต่อนะ อิอิ
    #696
    0
  5. #605 nunpanu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 17:23
    เข้าคู่กันแล้ว
    #605
    0
  6. #335 เสาวรส (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 15:17
    ตามมาอ่านเรื่อยๆๆๆๆ
    #335
    0
  7. #276 nu"sakura (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 13:18
    วิกกี้สุดยอดเรยจร้า
    #276
    0
  8. #199 PRAEWY GAGA . (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2554 / 06:26
    วิกกี้จัดหนัก!
    #199
    0
  9. #197 yumekana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2554 / 00:00

    วิกกี้
    เปลี่ยนใจเหอะ
    ผู้ชายชั่ว มั่วไม่เลือกที่แบบนี้เนี่ยนะ
    เอามาทำมั้ยยยยย
    เครื่องบินของตัวเองก็จริง
    แต่มีพนักงานตั้งหลายคน
    ยังกล้าทำนี่
    เค้าเรียก
    เสื่อมและทราม

    #197
    0
  10. #195 crystalnight (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 21:34
    เธอคือปีศาจจจจจจจจจจจ
    #195
    0
  11. #193 sirinya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 20:33
    ชอบมากค่ะ ผู้หญิงยุคนี้ต้องคุณหนูวิกกี้เท่านั้น แรงส์ค่ะชอบๆๆๆ
    #193
    0
  12. #190 สมพิศ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 20:27

    สนุกค่ะ

    #190
    0
  13. #182 ทำไมเค้าไม่แคร์* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 18:49
     สนุกมากค้า ๆ
    ชอบ ๆ นางเอกชีแรง
    #182
    0
  14. #181 ดวงดารา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 18:44

    สนุกมากค่ะ ไรเตอร์ที่น่ารัก

    #181
    0
  15. #178 sweet melody (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 18:08
    คุณชายเล่อ งานนี้เอายัยคุณหนูเหมยมาอ้างชัวร์ๆๆๆๆๆ .....สู้ๆๆค่ะพี่เจี๊ยบ
    #178
    0
  16. #174 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 17:14
    สนุกค่ะ รอต่ออีกค่ะ
    #174
    0
  17. #173 porb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 16:46
     รอต่อ รอต่อ
    #173
    0
  18. #172 กำไลเพชร (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 16:19
    เป็นกำลังใจให้น้องเจี๊ยบเสมอค่ะ สู้ๆนะคะ  เขียนได้อย่างนี้ถือว่าสุดยอดแล้วค่ะ เนื้อหาสนุกน่าติดตาม ไม่ซ้ำใครๆไม่น่าเบื่อด้วย

    คร่าวๆนิดหน่อย ไม่ว่ากันเน้อ

    ขยั้นขยอ  =  คะยั้นคะยอ

    สมัทนะ  =   สมรรถนะ

    กล้ามมัด  =  มัดกล้าม

    กางเกงยืน   =   กางเกงยีนส์                เท่ห์ไม่ยอกเลย            =   หยอก

    ดวงตาหวานแหวน    =  หวานแหวว

    ครีสมาร์ก   =   คิสมาร์ก

    สายตาเชือดเฉียน   =  เชือดเฉือน

    คุณนายลอร่าเดินตา   = เดินตาม

    เดือดด่าน  =  เดือดดาน

    ยิ้มเย็นเหยือก  =  เย็นเยือก

    นายต้องคุยกับชั้นก่อนย๊ะ    =  ก่อนย่ะ


    #172
    0
  19. #168 อ้วนน้อยๆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 15:07
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดมาต่อเร็วๆนะคะไรเตอร์ขา
    #168
    0
  20. #167 changkeaw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 14:50
    สุดยอด ราเชลกับวิกกี้ คุณชายเล่อกับเพ่ยเพ่ย 55555 น่าลุ้นทั้งคู่เลย
    #167
    0
  21. #166 cattycall (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 13:27
    สงสัย ราเชล จะโดนหนักกว่า สองสาวเสียอีกนะ
    อยากรู้จังเลยว่าจะโดนอะไรบ้างหิๆๆ
     
    #166
    0
  22. #165 cantonese (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 13:18
    รอต่อค่ะ เหมาะจะเป็นนางเอกยุค2011 จริงๆ พี่เจีียบแก้คำผิดด้วยค้า อึกทึกคึกโครม ไม่ใช่ คึกโคม "ล่าไทโคลงศีรษะ นางฟ้ามาเมีย เป็น นางฟ้ามาเฟียค่ะ ดวงตาหวานแหววไม่ใช่หวานแหวนจ้า

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 มีนาคม 2554 / 13:19
    #165
    0
  23. #164 ปาม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 13:18
    น่ารักมากๆๆ



    เริ่มเรื่องได้แปลกไม่ซ้ำใครดีค่ะ



    ติดตามจ้า
    #164
    0
  24. #163 (' 'v) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 13:12
    อยากอ่านต่อค่ะ

    อยากอ่านต่อ สนุกมากมาย

    ชอบนางเอกสุดๆ ~^^~
    #163
    0
  25. #162 tua-pim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 12:31
    ถามหน่อยค้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    ภรรยาบ่าวตั้ง หมายความว่างัยค่ะ
    #162
    0