สุดดวงใจสายสวาท (Mafia Angle) สนพ.อินเลิฟ

ตอนที่ 3 : Menzogna สตอตัวแม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,641
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    27 ต.ค. 54

 

บทที่ 2

สตอตัวแม่

 

             “เป็นสาวเป็นนางจะมานอนค้างอ้างแรมบ้านผู้ชายที่ไม่รู้จักได้ยังไงกันคะ” เพ่ยเพ่บ่นกระปอดกระแปดแล้วทำสีหน้าระอา วิกตอเรียจิกตามองยัยเพิ้งเพ่ยเพ่ย ด้วยสายตาเอือมระอาเช่นกัน แม่คนนี้มีนิสัยเหมือนคนแก่ก็ไม่ปาน นั่นก็ไม่งาม นี่ก็ไม่ได้คำพูดนี้เธอได้ยินมาตั้งแต่ยัยหนูเพ่ยเพ่ยยังเล็กแล้ว หญิงสาวทำสีหน้ายุ่งยากใจเล็กน้อย ทำไงได้ล่ะงานนี้ เลยไปตามน้ำเลยล่ะกัน คุณนายลอร่าและคุณจิโอวานีมีความต้องการให้เธออยู่รอราฟาเอลที่นี่

“คุณหนูครับ ไปพักที่บ้านเราเถอะครับ ไว้คุณราฟาเอลกลับมาเมื่อไหร่ เราค่อยกลับมาที่นี่นะครับ” ล่าไท่ลงทุนอ้อนวอนนายสาว ขืนเจ้าพ่อเฉิงรู้ว่าลูกสาวสุดที่รักมานอนค้างอ้างแรมบ้านผู้ชายมีหวังต้องพาพรรคพวกมายิงถล่มที่นี่ให้เละเป็นจุณแน่ ลู่เถิงเห็นด้วยกับล่าไท่จึงรีบเอ่ยสำทับขึ้น

“รอให้คุณราฟาเอลกลับมาแล้วเราค่อยกลับมาที่นี่อีกทีดีกว่านะครับ” สำทับขึ้นอีกครั้ง วิกตอเรียมองบรรดาคนสนิทที่พยายามเกลี้ยกล่อมให้เธอเดินออกจากคฤหาสน์หลังนี้ด้วยความไม่พอใจ หญิงสาวรีบปรับสีหน้าให้ดูหมองเศร้าลงอีกครั้งเมื่อเห็นสาวใช้เดินมาแต่ไกล

สตรอว์เบอร์รี่หวานอมเปรี้ยวค่ะ คุณวิกกี้” แอนนายื่นจานผลไม้ที่ตกแต่งในจานเรียงไว้น่ารับประทานให้ เพ่ยเพ่ยปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะ จนทำให้วิกตอเรียหันไปมองด้วยสายตาขุ่นเคือง ทำไมเธอจะไม่รู้ว่ายัยเพ่ยเพ่ยหัวเราะเพราะอะไร นี่คงจะคิดว่าเธอสตอจนยัยเด็กนี่ยกตรอว์เบอร์รี่มาให้กินน่ะสิ อาเพ่ยมองสบตาคุณหนูเหมยอย่างล้อเลียน ฉลาดสมกับได้ฉายานางฟ้ามาเฟียจริงๆ

“ขอบคุณมากนะคะ แอนนา” แอนนาฉีกยิ้มกว้างพร้อมกับมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาชื่นชมอย่างปิดไม่มิด เจ้านายของหล่อนคงจะตาถั่วเอามากๆ เลย ที่เขี่ยสาวงามตรงหน้าทิ้งอย่างไม่ใยดี วิกตอเรียอ่านตาของเด็กสาวออก จึงแสร้งทำสีหน้าเศร้าสร้อยเหมือนคิดถึงใครบางคน มือบางยกขึ้นทาบทับหน้าท้องของตนเอง

สตอ...แผลงฤทธิ์!!

อาการของหญิงสาวยิ่งทำให้สาวใช้มั่นใจในสิ่งที่ตนเองสงสัยขึ้นมาอีกเป็นกอง “คะ..คุณวิกกี้กับคุณราฟาเอลเคยเจอกันมากี่ครั้งคะ?” วิกตอเรียก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม หยาดน้ำใสๆ เอ่อล้นออกมาราวกับก๊อกน้ำที่สามารถเปิดปิดได้ไหลรินออกมาระดวงหน้าสวยหวานอีกครั้ง จนทำให้คนมองถึงกับมั่นอก มั่นใจขึ้นมาอีกเป็นกองพะเนิน

“ครั้งเดียวค่ะ เราเจอกันแค่ครั้งเดียวเท่านั้น” จงใจย้ำคำว่าครั้งเดียวเพื่อให้มันดูมีความหมายมากขึ้น แอนนายกมือทาบอก นี่เจ้านายของหล่อนคงหลงความสวยของหญิงสาวตรงหน้าจนลืมป้องกันตัวแน่ๆ เลย ถึงทำให้นายน้อยได้มาเกิด เด็กสาวครุ่นคิดหาวิธีการที่จะบอกคุณนายลอร่าและคุณท่านจิโอวานี่เกี่ยวกับเรื่องราวของแม่คนร่างบางตรงหน้า

            เพ่ยเพ่ยมองคนที่แสร้งกินตรอว์เบอร์รีอย่างเอร็ดอร่อยแล้วหันไปมองสบตากับพี่ชาย สตอเรียกพี่ เลยแบบนี้ มารยาหญิงที่เขาว่ามีเป็นร้อย เป็นพันเล่มเกวียน ก็ยังสู้ มารยาสาไถล้านเล่มเกวียน ของคุณหนูเธอไม่ได้

“ถ้ามีมะม่วงเปรี้ยวๆ นี่คงจะดีไม่น้อยนะคะ” น่าน...ยังสตอต่อได้อีกแม่นางฟ้า ลู่เถิงได้แต่แอบส่ายหัวเป็นรอบที่ร้อยของวัน ยังไม่เจอกันยังแสบขนาดนี้ ถ้าตัวพ่อกับตัวแม่มาเจอกันพวกเขาจะวุ่นวายมากขนาดไหน

“คุณวิกกี้อยากทานของเปรี้ยวเหรอคะ?” วิกตอเรียพยักหน้าลงช้าๆ ใบหน้าสวยแสร้งเขินอายเหมือนตนเองเผลอแสดงอาการบางอย่างออกไป เหล่าผู้ติดตามมองสตอตัวแม่แล้วถอนหายใจ นี่ใจคอจะแกล้งให้สาวใช้นี่เข้าใจว่าท้องจริงๆ เหรอเนี่ย ดวงตาหวานซึ้งของนางฟ้ามาเฟียปรายตามองคนสนิททั้งสาม พร้อมกับเลิกคิ้วที่โก่งดังคันศรดำเข้มมีเสน่ห์ คล้ายจะบอกคนสนิททั้งสาวว่า ชั้นแน่มั้ย? ล่าไท่พยักหน้าให้นายสาว

แน่มากๆ นางฟ้าสตอ!..

 

            “เอาไงดีคะคุณ” น้ำเสียงของคุณนายลอร่าถามสามีอย่างร้อนรน ดวงตาคมของคุณจิโอวานี่มองภรรยาด้วยความหนักใจอยู่ไม่น้อย

“แม่หนูนั่นต้องตั้งท้องกับราล์ฟแน่ๆ เลยค่ะ” คำบอกเล่าของภรรยาทำให้อดีตนักธุรกิจที่ผันตัวเองมาดูแลมูลนิธิเพื่อช่วยเหลือเด็กไร้ญาติและให้ลูกชายโทนได้สืบทอดกิจการเรือสำราญและกิจการอื่นๆ ของตระกูลต่อหนักอกหนักใจไม่น้อย

            ราฟาเอล อีวานอฟ บุตรชายเพียงคนเดียวของเขา ผู้ซึ่งหวงแหนความเป็นอิสระ ไม่รักการผูกมัดกับผู้หญิงคนไหน ชอบเสียงเพลง แสงไฟ หลงใหลในรสชาติของน้ำเมา ที่ต้องเคล้าไปด้วยนารีและที่สำคัญคือผู้หญิงที่ขึ้นเตียงด้วยใช้สิทธิ์นั้นได้แค่ครั้งเดียว ไม่มีครั้งที่สองหรือสามตามมาเพราะไม่อยากผู้สัมพันธ์กับใครไว้นานๆ

            ถึงราฟาเอลจะเจ้าชู้ประตูดินหรือว่าเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนถุงเท้ายังไง ชายหนุ่มก็มากไปด้วยความสามารถหลายด้าน ชายหนุ่มพากิจการในเครือของอีวานอฟทั้งหลายเคลื่อนไปสู่ความเจริญก้าวหน้า เทียบคู่ไปกับตระกูลฟาเบรกลาส ผู้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิท สิ่งเหล่านี้ทำให้ผู้เป็นพ่อมิอาจคาดคั้นให้ลูกชายหยุดใช้ชีวิตเสเพลลงได้ เพราะนั่นถือว่าเป็นรางวัลที่ชายหนุ่มสมควรที่จะได้รับหลังจากที่ต้องตรากตรำทำงานมาอย่างเหน็ดเหนื่อย

“อาจจะไม่ใช่ก็ได้คุณ” เสียงทุ้มบอกทั้งๆ ที่ยังหวาดหวั่นผสมปนเปไปกับความดีใจที่จะได้อุ้มหลานตัวน้อยในเร็ววัน ทายาทคนแรกที่สืบเชื้อสายของตระกูลอีวานอฟ

“แต่แม่หนูนั่นต้องตั้งท้องแน่นอนค่ะดิฉันมั่นใจ” คุณนายลอร่าบอกน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว หล่อนอยากจะอุ้มหลานจนตัวสั่นแล้ว เห็นลูกของฟาบิโอ้และลีลาวดีที่เป็นเพื่อนรักของลูกชายทีไร ทำเอาต่อมอิจฉาของหล่อนกำเริบทุกที แม่หนูน้อยเดซี่ที่พูดจาฉะฉานแถมมีลีลาฉอเลาะเข้าขั้นนั่น ทำให้คนที่อยากเป็นย่าจนตัวสั่นหลงรักแทบหมดใจ

“รอให้ลูกกลับมาก่อนเถอะ ระหว่างนี้คุณต้องเกลี้ยกล่อมให้แม่หนูนั่นพักที่บ้านเราไปก่อน”

“ได้ค่ะ”

“ผมให้คนไปเช็กประวัติแม่หนูนั่นแล้ว อีกสักพักคงได้เรื่อง” คุณนายลอร่าพยักหน้าอย่างรับรู้ หากแต่เมื่อผ่านมาได้ประมาณ 30 นาที ดวงตาสีฟ้าที่ทอประกายแววหวานจำต้องเบิกตาค้าง มือบางยกขึ้นทาบทรวงอกเพื่อลดอัตราการเต้นของหัวใจ ตอนนี้หล่อนกำลังรู้สึกหัวใจจะวาย

“วิกตอเรีย เฉิงเหม่ยเหมย!! คุณนายใหญ่ของอีวานอฟอุทานเมื่อรู้ชื่อว่าที่ลูกสะใภ้

“ลูกสาวเจ้าพ่อเฉิงเหลียงเว่ยหรือคะคุณพี่”

 ดวงตาคมของคุณจิโอว่านี่ฉายแววหนักใจ เมื่อลูกชายของตนได้ไปเด็ดดอกไม้ต้องห้ามเข้าซะแล้ว เจ้าพ่อเฉิงเหลียงเว่ย ผู้ซึ่งขึ้นชื่อในด้านดุดัน เฉียบขาดนั้น ถ้ารู้ว่าลูกสาวของตนเองได้มาตั้งท้องกับลูกชายของเขาโดยที่ยังไม่ได้แต่งงานอะไรจะเกิดขึ้น

“ทำยังไงดีคะคุณพี่ ทางฝั่งโน้นคงโกรธมากที่ลูกชายของเราไปปู้ยี่ ปู้ยำดอกเหมยของเฉิง” สองสามีภรรยาต่างมองหน้ากันด้วยสีหน้าหนักใจ โดยที่ไม่รู้ว่าลูกชายผู้มีชะตาต้องพลิกผันไม่เคยได้แตะแม้แต่ปลายนิ้วของคุณหนูตระกูลเฉิงผู้ยิ่งใหญ่เลยแม้แต่ครั้งเดียว

 

ห้าวันผ่านไป....

ประเทศดาเนีย

            เสียงมือถือรูปทรงบางร้องเตือนว่ามีสายเข้า ดวงตาเรียวของฮาเวิร์ดเขม้นมองหน้าจอ เจ่เจ้ ตัวหนังสือหน้าจอบ่งบอกชื่อบุคคลที่โทรหา

“ชินมะ เม่ยลี่เจ่เจ้” ปากอิ่มเบ้ออกเหยียดๆ ไอ้นี่ก็สตอตัวพ่อเหมือนกัน

“ลื้อจะรับโทรศัพท์อั๊วด้วยความจริงใจสักครั้งได้มั้ย! อาฮัง” เสียงตวาดแว้ดนั่นทำให้ฮาเวิร์ดต้องดึงโทรศัพท์ออกให้ห่างหู

“อั๊วไม่จริงใจตรงไหน แค่อั๊วถาม ว่ามีอะไร...พี่สาวคนสวย..” ชายหนุ่มจงใจเว้นวรรคประโยคสุดท้ายเพื่อยั่วอารมณ์ของอาร์ตตัวแม่ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนสาววัยทองที่กำลังจะหมดประจำเดือน

“อั๊วรู้ว่าลื้อกำลังนินทาอั๊วในใจ” ว้าว....แสนรู้ชะมัดเลย

“เปล่าน๊า.. เค้าไม่เคยคิดแบบนั้นจริงๆ นะเจ่เจ้” ไม่เคยคิดครั้งเดียว..นอกนั้นคิดหมด

“ที่อั๊วโทรมานี่ ไม่ได้ให้ลื้อมาหาเรื่องอั๊วนะ” น้ำเสียงเง้างอนทำให้น้องชายผู้น่ารักเกิดสงสัย มีเรื่องอะไรที่ทำให้นางฟ้ามาเฟียไม่สบายใจอีกหรือ?

“เป็นไรเจ่เจ้ เสียงไม่ดีเลย” ปากอิ่มกดยิ้ม แค่ทำเสียงให้เศร้า หนูน้อยฮังคุงก็ติดกับราชสีห์ตัวเมียแล้ว

“เฮ้อ...เปล่า อั๊วแค่คิดถึงดาเนีย ลื้อไปที่โน่นมีอะไรสนุกๆ หรือเปล่า” ดวงตาหวานซึ้งฉายแววเป็นประกาย

“สนุกสิ เสียดายที่เจ่เจ้ไม่ได้มานะเที่ยวนี้”

“อื้ม..แล้วเที่ยวนี้มีใครไปบ้าง อั๊วรู้มาแค่ว่าพี่ฟาบิโอ้ไม่ได้ไปไม่ใช่เหรอ” วิกตอเรียเอ่ยถึงนักธุรกิจหนุ่มชื่อดังที่แต่งงานกับลีลาวดี วงศ์บุษบา ฟาบิโอ้ ฟาเบรกลาส เป็นเพื่อนสนิทของว่าที่สามีเธอคิกคิก

“ก็ชุดเดิมนั่นแหละ แต่เที่ยวนี้พี่ราฟาเอลมาเองเลยนะ ไม่ได้ส่งตัวแทนมาเหมือนครั้งก่อน” ดวงตาหวานซึ้งวาววาบเป็นประกายระยิบระยับ หัวใจดวงน้อยกระตุกถี่ติดกันหลายครั้งจนเจ้าของมันต้องใช้มือยกขึ้นไปกอบกุมหน้าอกด้านซ้ายเอาไว้ กันไม่ให้มันกระเด้งกระดอนออกมาด้านนอก คราแรกที่เธอไปเยือนดาเนียพร้อมกับอีกสามตระกูลซึ่งประกอบไปด้วย ฟาเบรกลาส วงศ์บุษบา และอีวานอฟเพื่อไปช่วยเหลือเพื่อนรัก ราฟาเอลไม่ได้ไปเองหากแต่ส่งคนสนิทไปช่วยแทน.... ไม่งั้นเธอและเขาคงได้เจอกันตั้งแต่แรกแล้ว...

“อื้ม..แล้วเป็นไง” คิ้วหนาของฮาเวิร์ดเลิกขึ้น แล้วเป็นไง? หมายถึงเรื่องของชัยพฤกษ์กับไอยเรศ วงศ์บุษบา หรือ ราฟาเอล อีวานอฟกันแน่

“เรื่องของพี่พฤกษ์กับพี่ไอวี่ก็จบลงด้วยดี” ชายหนุ่มเอ่ยถึงเรื่องราวของชัยพฤกษ์ที่ได้ครองรักกับมกุฎราชกุมารีไอยเรศเพื่อนสนิทของพี่สาวซึ่งเป็นองค์หญิงรัชทายาทของประเทศดาเนีย วิกตอเรียชักสีหน้าเรื่องนั้นเธอรู้แล้ว..

“อื้ม...แล้วไงต่อ”  ฮาเวิร์ดหรี่ตามองมือถือด้วยความฉงน? แล้วไงต่อหมายความว่าไง....

“ก็ดีไม่มีอะไรนี่ ก็บอกแล้วว่าเหมือนคราวที่แล้ว ผิดแต่ว่าพี่ราฟาเอลมาเอง”

“อื้ม!! ก็แล้วไงล่ะ” หญิงสาวตวาดแว้ดขึ้นมาอย่างหมดความอดทนกับความโง่ของน้องชาย ฮาเวิร์ดได้แต่อ้าปากค้าง กินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่าถึงได้อยากรู้เรื่องผู้ชาย

“ก็หล่อ! เท่! หุ่นโคตรดี! เซ็กซี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า!” ใบหน้าสวยหวานแดงก่ำขึ้นมาเมื่อคิดตามน้องชาย ว้าย......แกเป็นอะไรเนี่ยยัยเหมย ส่วนคนที่อยู่ปลายสายกำลังคิดทบทวนอาการของพี่สาว...ร้อยวันพันปีไม่เคยถามเรื่องผู้ชายสักที

“เจ่เจ้ ไปข่มขืนใครแล้วพลาดท้องขึ้นมาหรือเปล่า?” ปากอิ่มอ้าปากค้าง ส่วนฮาเวิร์ดได้แต่ทำสีหน้าซีเรียส

“ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันไม่รับผิดชอบหรือเปล่า?”

“ลื้อตกไปคำนึงหรือเปล่า? อาฮัง” คิ้วหนาเลิกขึ้น

 “ไม่นี่อั๊วพูดถูกแล้ว ว่าเจ่เจ้ไปข่มขู่ เอ๊ย! ข่มขืนใครมาแล้วพลาดท้องหรือเปล่า?” ปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นก่อนจะปล่อยเสียงกรี๊ดสองร้อยเดซิเบลออกมา “กรี๊ด!! ทำให้แก้วหูของคนที่ไม่ทันตั้งตัวเผลอปล่อยโทรศัพท์ให้ร่วงลงพื้นหญ้า

“โอ๊ย...จะกรี๊ดก็บอกกันบ้างสิ หูอื้อไปหมดแล้ว!

“อั๊วเป็นพี่สาวลื้อนะ ทำไมลื้อถามอั๊วแบบนั้น” น้ำเสียงแว้ดๆ ที่ดังเข้ามาตามสายทำให้ฮาเวิร์ดได้แต่เบ้หน้าด้วยความกลัว

“อ้าว! พี่ราล์ฟจะเข้านอนแล้วหรือครับ?” ร่างบางลุกขึ้นยืนพรวดเดียวเมื่อได้ยินเสียงน้องชายกำลังสนทนากับอีกคน

“อื้ม..เบื่อๆ ไม่มีไรทำ พี่ว่าจะเข้านอนเลยดีกว่า พรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้า” เสียงทุ้มทรงอานุภาพนั่นทำให้ใครบางคน ร้อนผะผ่าวไปทั้งตัว

พรุ่งนี้เขาจะกลับมาแล้ว

“แค่นี้นะอาฮัง อั๊วก็ง่วงแล้วเหมือนกัน” เสียงหวานบอกพร้อมตัดสายทำให้ฮาเวิร์ดยืนเกาหัวแกรกด้วยความไม่เข้าใจในอารมณ์ของสาววัยทอง เป็นเพราะไม่เคยมีผู้ชายคนไหนกล้าเข้ามาจีบหรือเปล่า? พี่สาวของเขาถึงได้ผีเข้า ผีออกแบบนี้

 

            ทางฟากฝั่งคนที่นอนลืมตาอยู่บนเตียงกว้างที่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นของเจ้าของห้อง กลิ่นที่ยามเมื่อเธอสูดมันเข้ามาให้ร่างกาย กลิ่นนั้นมันก็วิ่งผ่านกระแสเลือด พร้อมกับทำให้หัวใจห้องล่างซ้ายสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆ ของร่างกายด้วยความเร็วสูงจนทำให้ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด มือบางถือกรอบรูปอันเล็กไว้ในมือ ภาพชายหนุ่มรูปงามต้องย้ำว่างามจริงๆ งามเหมือนเทพเจ้ากรีกโบราณ ดวงตาคมดุสีฟ้า จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยัก รูปหน้าคมคายนั่นทำให้ผู้พบเห็นไม่อาจถอนสายตาออกไปได้กับเธอก็ไม่มีข้อยกเว้น!

“ชิ!! ไม่เห็นจะหล่อเลย”

มือบางโยนกรอบรูปไปอีกทาง แต่อีกสักพักหญิงสาวก็ต้องเอื้อมไปเอาสิ่งนั้นวางคืนที่เดิมของมัน วิกตอเรียมองสำรวจภายในห้องนอนหรู เตียงนอนขนาด 10 ฟุตสีน้ำเงินที่คลุมด้วยผ้าไหมเนื้อดี สร้างความนุ่มลื่น หรูหราได้อย่างลงตัว ตู้โชว์ขวดน้ำเมาที่ตั้งอยู่อีกมุมห้อง บ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าของห้องโปรดปรานมันมากแค่ไหน ไม่สิ! จะเรียกได้ว่าลุ่มหลงในรสสุราดูจะฟังง่ายกว่า ตาหวานซึ้งหลับตาพริ้มเมื่อคิดถึงใบหน้าของเจ้าของห้อง ผู้ชายที่มีเมียแบบฉุกเฉินแบบไม่รู้ตัว ภรรยาฉุกเฉินยิ้มกรุ้มกริ่ม อยากจะรู้จริงๆ ว่าไอ้มาเฟียขี้เก๊กนั่นจะทำหน้ายังไง เมื่อรู้ว่าเธอได้เข้ามาอยู่ในบ้านของเขาตั้งห้าวัน มิหนำซ้ำยังได้นอนพักในห้องของเขาเสียด้วย ลูกเจ้าพ่อเฉิงคิดอย่างขำๆ

ก๊อก ก๊อก!

            ร่างบางผุดลุกขึ้นนั่งด้วยความรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง ประตูบานใหญ่ค่อยๆ แง้มออกพร้อมกับการปรากฏตัวของคุณนายลอร่าและสาวใช้แอนนา ในมือถือถาดมีบรรดาของบำรุงและนม ของบำรุง วิกตอเรียแอบเบ้หน้า เมื่อตอนกลางวันเธอซัดสตรอว์เบอร์รีซะเต็มกระเพราะเลย นี่อะไรอีกเนี่ย!!’ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่กินของบำรุงแทบทุกวันเลย

“แม่กลัวหนูหิวตอนดึกจ้ะ แม่เลยให้แอนนาเอาพวกคุกกี้แล้วก็ขนมขบเคี้ยวมาไว้ให้หนูทาน” ปากอิ่มส่งยิ้มแหยๆ ไปให้ว่าที่แม่สามี กินหมดนี่เธอได้กลายร่างเป็นนางยักษ์แน่ๆ มือบางประนมเข้าหากัน

“ขอบคุณหม่ามี้มากเลยนะคะ”

“คุณวิกกี้อยากจะทานสตรอว์เบอร์รีอีกมั้ยคะ?” ปากอิ่มเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง ก่อนจะฉีกยิ้มไปให้สาวใช้

“วิกกี้อิ่มแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” แอนนามองนายสาวด้วยความชื่นชม ความไม่ถือตัวของหญิงสาวสามารถมัดใจคนใช้ในคฤหาสน์อีวานอฟได้เกือบทั้งหมด ร่างบางถึงกับสะดุ้ง เมื่อจู่ๆ มือบางของคุณนายลอร่าก็ยกขึ้นมาลูบศีรษะเธอ

“อีกไม่กี่วันราล์ฟก็จะกลับมาแล้ว”

 ใบหน้าสวยรีบก้มหน้าเพื่อซ่อนยิ้ม ความจริงเธอจะต้องละอายใจนะ แต่โบราณเขาว่าไว้ ด้านได้ อายอด อยากได้ลูกชายเขาก็ต้องหมั่นเกี้ยวแม่สามี นี่เธอเข้าตามตรอก ออกตามประตูตามที่ผู้หลักผู้ใหญ่เขาถือกันแล้วนะ แบบนี้จะหาว่าเธอตอแหลไม่ได้สาวยุค 2012 คิดอย่างมาดมั่น

อยากได้สามีรูปหล่อ พ่อรวย อย่าริสะกดคำว่าอาย

“ราล์ฟคงไม่อยากคุยกับวิกกี้หรอกค่ะ”

สตรอว์เบอร์รีลูกใหญ่แผลงฤทธิ์ออกอีกระลอก คราวนี้ถึงกับเรียกชื่อเล่นของชายหนุ่มที่น้อยคนนักจะได้เรียกขาน หญิงสาวแสร้งก้มหน้าเพื่อซ่อนประกายปวดร้าว น้ำตาที่สามารถบังคับให้ไหลได้หยดติ๋งๆ ออกมา ราวกับว่าเจ้าของดวงตางามกำลังทุกข์ทรมานเหลือแสนเพราะความรัก

จริงๆแล้วหนูแอบ....เครียด!!

“อย่าพูดแบบนั้นสิจ๊ะ เครียดมากๆ ไม่ดีต่อสุขภาพนะลูก” ผู้มากวัยยกมือกอบกุมใบหน้างาม นิ้วเรียวที่ประดับไปด้วยแหวนเพชรเม็ดโตเกลี่ยไล้ไปตามพวงแก้มเปล่งปลั่ง

“ฮึก..ถ้าราล์ฟรู้ว่าวิกกี้มาที่นี่ เขาคงจะเกลียดวิกกี้ไปชั่วชีวิต” เธอแอบกลัวอยู่จริงๆ นะ น้ำเสียงสั่นเครือนั่นทำเอาคนฟังถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่

“ไม่จ้ะ แม่รับรองว่าพี่เขาจะไม่เกลียดหนูอย่างแน่นอน ราล์ฟต้องรักหนูเชื่อแม่สิจ๊ะ” หญิงสาวซบใบหน้าลงอกอบอุ่นของว่าที่แม่สามี แอนนายกหัวไหล่ขึ้นเช็ดน้ำตาของตนเอง

            เพ่ยเพ่ยและสองหนุ่มบอดี้การ์ดมองละครฉากใหญ่ที่คุณหนูเหมยสวมบท นางร้าย เอ๊ย! ‘ นางเอกผู้ซึ่งโดนพระเอกทำให้อกหักรักคุด จนต้องอุ้มท้องมาหาชายหนุ่มจนถึงบ้านเพื่อขอความเห็นใจจากแม่สามี

สตอโคตรๆ แสบอย่าบอกใครเชียว

            ลู่เถิงและล่าไท่มองสบตากันพร้อมกับแอบพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ อย่าว่าแต่พวกเขากลัวเจ้าพ่อเฉิงจะรู้เลย แค่ชายหนุ่มเลือดร้อนที่คุณหนูของพวกเขาหมายตาไว้ให้เป็นสามีรู้เข้า คงสนุกกันพิลึกล่ะงานนี้

“ถ้าคุณชายหย่งเล่อรู้เรื่องนี้มีหวังไม่จบง่ายๆ แน่”

            ล่าไท่เอ่ยถึง คุณชายเฉียนหย่งเล่อ ว่าที่คู่หมั้น คู่หมาย ของคุณหนูเหมย ที่มีดีกรีความฮอตไม่แพ้กันกับ ราฟาเอล อีวานอฟจะต่างก็ตรงที่ ความเงียบขรึม ดุดันที่มีมากกว่าอยู่หลายขุม ถ้าพูดถึงความหล่อและเฉียบขาดก็คงจะมีสูสีกัน ไม่งั้นคงจะบริหารธุรกิจคาสิโนและควบคุมลูกน้องที่มีเป็นร้อยเป็นพันคนได้ ยิ่งกว่าทะเลเดือด สองหนุ่มมองหน้ากันด้วยสีหน้าหนักใจ

 

ฮ่องกง

            ภายในห้องทำงานอันโอ่อ่าใหญ่โตในตึกสูงระฟ้าที่เปิดเป็นสถานที่เสี่ยงดวงของนักพนันทั้งหลาย ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนชายเอเชียทั่วไปก้มหน้ามองเอกสารกองโตที่ต้องสะสางให้เสร็จภายในวันนี้ ดวงตาเรียวคมของ คุณชายเฉียนหย่งเล่อ ช้อนขึ้นมองลูกน้องคนสนิท ฉีเส้าเฉียนยืนก้มหน้าเพราะกลัวสายตาดุดันของเจ้านาย

ฟุบ!

            เสียงแฟ้มเอกสารที่ถูกโยนหล่นลงมากองที่พื้นพรมชั้นดี อาฉีก้าวถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว หน้าตี๋ของบอดี้การ์ดมือดีมองเจ้านายด้วยความขยาด โมโหร้าย แถมยังเอาแต่ใจแบบนี้คงไม่มีใครเกินชายหนุ่มตรงหน้า

“แกว่ายัยเหมยไปไหนนะ!

“ปะ..ไปอิตาลีแล้วครับนาย”

 มือหนากำเข้าหากันแน่น ยัยหมวยปากเป็ดนั่นกำลังท้าทายเขาอยู่ ท่าทีที่เจ้าหล่อนแสดงนั่น มันทำให้ผู้คนรอบข้างเข้าใจว่า ยัยเหมยไม่เต็มใจที่จะหมั้นหมายกับเขา ม่ชอบใจก็บอกกันดีๆ ก็ได้นี่หว่า ทำไมต้องหนีไปแบบนั้นด้วย เสียเซลฟ์ชะมัดเลย!

แค้น เสียหน้า อับอาย ขายขี้หน้า

            มือหนาทุบโต๊ะดังปัง!! ตามแรงอารมณ์ อาฉีสะดุ้งตัวโยน โมโหร้ายไม่มีใครเกินคุณชายหย่งเล่อ ขืนได้แต่งงานกับคุณหนูเหมยมีหวังลูกคงดุน่าดู บอดี้การ์ดหนุ่มมองใบหน้าคมคายบึ้งตึงนั่นด้วยความกังวล

“เธออาจจะแค่ไปเที่ยวก็ได้นะครับนาย” ตาเรียวคมตวัดไปมองลูกน้องคนสนิท

“ฉันกินข้าวนะอาฉี ไม่ได้กินหญ้าเหมือนแก” เสียงห้าวเรียบตึง อาฉีทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม ไฟกับไฟจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง มันมีแต่จะเผาไหม้ทุกสิ่ง ทุกอย่างรอบกายให้เหลือแต่เถ้าถ่าน

“คงนึกสิว่า ฉันพิศวาสเสียมากมาย”

 น้ำเสียงประชดประชันทำให้อาฉีพยักหน้า เสมือนเห็นด้วยกับคำพูดของเจ้านาย จะว่าไปคุณชายหย่งเล่อ ก็ไม่เคยแสดงอาการอะไรเพื่อสื่อว่าถูกตาต้องใจคุณหนูเหมยเลยสักครั้ง ทั้งๆ ที่รายนั้นสวยหยาดฟ้ามาดิน อย่างกับนางฟ้านางสวรรค์ที่มีฉายาว่า นางฟ้ามาเฟียดุสมกับเป็นลูกเจ้าพ่อ

“ยัยเหมยไปกับใครอาฉี”

“ไปกับคุณเพ่ยเพ่ย และอาลู่ อาล่าครับนาย”

 ชื่อหญิงสาวอีกคนทำให้ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย เหยาเพ่ยเพ่ย ผู้อ่อนหวานแถมตอนเด็กๆ ยังขี้โรคไม่มีใครเกิน ทนอยู่กับยัยคุณหนูจอมวายร้ายนั่นได้ยังไงก็ไม่รู้ วิกตอเรียทั้งบ้าบิ่น นิสัยเริดๆ เชิดๆ หากแต่ไม่หยิ่งผิดกับอาเพ่ยที่มีหน้าตาจิ้มลิ้มบวกกับอุปนิสัยอ่อนหวาน ขี้อายเกินจำเป็น ผู้หญิงบ้านนี้ไม่มีใครพอดีสักคน เห็นจะมีอยู่คนเดียวที่สมบูรณ์แบบนั่นคือ ลิลลี่ เฉิงเหม่ยลี่ ลูกสาวคนโตของเจ้าพ่อเฉิงเหลียงเว่ย

“พวกนั้นไปอิตาลีทำไมกันอาฉี”

“คุณหนูเหมยทะเลาะกันกับเจ้าพ่อเฉิงครับนาย เธอจึงหนีไปตั้งหลักที่อิตาลี” ปากเรียวหยักเหยียดยิ้มหยัน คงจะทะเลาะกันเรื่องงานหมั้นแน่ๆ

“ถ่อไปไกลถึงที่โน่น คิดเหรอว่าจะเลี่ยงงานหมั้นได้” อาฉีทำหน้าฉงน พูดเหมือนอยากจะหมั้นกับคุณหนูเหมยเสียเต็มประดา บอดี้การ์ดหนุ่มไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าเจ้าเล่ห์ของคุณชายผู้ทระนง เดี๋ยวได้รู้กันยัยเหมย

“จองตั๋วไปอิตาลีให้ด้วยอาฉี”  ฉีเส้าเฉียนมองเจ้านายด้วยสีหน้าละเหื่อใจ จะตามไปหาเรื่องกันให้วุ่นวายทำไม แค่นี้ก็ยุ้ง... ยุ่ง...จนกระดิกตัวไปไหนไม่ได้แล้ว นี่จะเขาจะต้องหอบงานไปทำไกลถึงอิตาลีหรือเนี่ย ตาเรียวคมมองลูกน้องอย่างรู้ทัน ฉีเส้าเฉียนมีหน้าที่ช่วยตรวจสอบเอกสารพร้อมกับคุ้มกันภัยให้เขา

“ไว้กลับมาจะขึ้นเงินเดือนให้ ถือว่าไปดูกิจการคาสิโนที่โน่นก็แล้วกัน” อาฉีก้มหน้าให้เจ้านาย ทั้งๆ ที่ในใจเริ่มก่อหวอดประท้วงอยู่ลึกๆ ไปคราวนี้ต้องมีเรื่องมีราวใหญ่โตแน่ๆ

 

ประเทศดาเนีย

            ดวงจันทร์ส่องฟ้ายามราตรีบุรุษรูปงามเจ้าของร่างสมส่วนที่นั่งจิบวิสกี้ชั้นเลิศอยู่พร้อมกับเงยหน้ามองท้องฟ้าเหมือนกับว่าภาพตรงหน้านั่นงดงามเหลือแสน เหมือนคนมองไม่อาจถอนสายตาจากดวงจันทราตรงหน้าได้เพราะความลุ่มหลง อดัมโคลงศีรษะไปมา เขารู้ว่าภายใต้ท่าทีดื่มด่ำกับธรรมชาตินั่นได้ซ่อนความเบื่อหน่ายไว้ลึกๆ

“พรุ่งนี้ก็ได้กลับบ้านแล้วครับนาย” 

มือหนายกมือขึ้นโบกเหมือนรับรู้ท่าทีหงอยเหงาเหมือนคนไม่ได้ปลดปล่อยนั่น ทำให้อดัมเหลือใจอดยังไม่ถึงอาทิตย์ก็ออกอาการแบบนี้ซะแล้ว ปากหนากดยิ้มเย็น

“เครื่องบินส่วนตัวที่จะมารับวันพรุ่งนี้ มีแซนวิชแพ็กคู่รอให้นายได้กินอยู่ครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มพูดถึงอาหารว่างที่เจ้านายชอบทาน ตาคมดุวาววาบเหมือนเห็นสวรรค์อยู่รำไร

“อยากให้ถึงพรุ่งนี้จัง อยากเจอหมวย เอ๊ย! อยากกลับบ้าน”

 มือหนายกขึ้นทุบท้ายทอยตัวเองเบาๆ นี่เมาจนถึงกับเพ้อไปหายัยหมวยหน้าจืดนั่นเลยเหรอวะ อดัมกลั้นยิ้มเผลอปล่อยไก่ออกมาเป็นเล้า นี่คงจะคิดถึงหน้าสวยๆ ของผู้หญิงที่เจอที่สนามบินอยู่สินะ ใบหน้าสวยลอยเข้ามาอยู่ในห้วงความคิดของบอดี้การ์ดผิวสี

 สวยอย่างหาตัวจับได้ยาก งามจนคนมองมิอาจถอนสายตา แต่ติดตรงที่สีหน้ามีแววจะดุไปนิด..

            มือหนาวางแก้วทรงสวยลงอย่างเซ็งๆ ตลอดสี่ห้าวันที่ได้มาจำศีลอยู่ที่นี่ ใบหน้าของยัยหมวยหน้าจืดนั่น คอยแทรกเข้ามาให้ห้วงคำนึงของเขาทุกๆ นาที โกรธมากจนเผลอคิดถึงล่ะมั้ง ดวงตาหวานซึ้งที่ถือดีนั่นทำให้เขาติดใจ ผู้หญิงบ้าอะไรอยากจะจ้างผู้ชายให้ไปเป็นสามี เสียสติ ขาดสารอาหารหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ดูจากเรือนร่างมีน้ำมีนวลนั้นก็ไม่น่าเหมือนคนที่เป็นออทิสติกเลยนี่นา ปัญญาอ่อน จนขาดสติ ยัยหมวยหน้าจืด!! ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนเขาจะเดินมาจ้างผู้ชายให้ไปเป็นสามี

สวยก็ไม่สวย มีดีแค่หุ่นแหละน่า ชิ!!’

“อดใจรออีกไม่กี่ชั่วโมง นายก็จะได้ขึ้นสวรรค์แล้วครับ” อดัมค้อมตัวให้เจ้านายแล้วเลี่ยงเดินออกไปจากบริเวณนั้น ปล่อยให้เจ้านายรูปหล่อได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศ ดื่มด่ำไปกับรสสุราที่ปลอดนารี มันคงทำให้อร่อยพิลึกอยู่หรอกสำหรับคนที่ขาดผู้หญิงมาปรนเปรอไม่ได้อย่างราฟาเอล

“ชิ!! ไม่ได้ปลดปล่อยจนเพี้ยนหรือไงวะ จู่ๆ ก็คิดถึงหน้ายัยหมวยเสียสตินั่น” ตั้งแต่เสียหนุ่มมาครั้งนี้นานสุดที่ต้องห่างเหินเรื่องอย่างว่า ใบหน้าหวานสวยลอยเข้ามาให้ห้วงความคิดอีกครั้ง ทำให้งูใหญ่องอาจผงาดชูคอขึ้นมา

“อูย!! พรุ่งนี้พ่อจะพาไปกินแซนวิชนะลูก ใจเย็นๆ ทำไมแค่คิดถึงหน้ายัยหมวยนั่นหนูถึงได้มีอาการหัวแข็งแบบนี้ลูกพ่อ” คนเป็นพ่อลูบหัวลูกชายเหมือนปลอบประโลม เขายอมตายดีกว่าที่จะไปเป็นสามียัยหมวยบ้านั่น

ยอมฟันผู้หญิงในสต็อกซ้ำดีกว่าไปให้ยัยหมวยหน้าจืดนั่นฟันเอา

“อ้าวเฮ้ย!! จะผงกหัวประท้วงพ่อทำไมล่ะลูก ไม่เอาอย่าดิ้น อย่าดื้อกับพ่อนะ สาวๆ สองคนที่รออยู่บนเครื่องต้องสวยและเร้าใจกว่ายัยหมวยนั่นแน่ๆ เชื่อพ่อเถอะนะ”

 

อิตาลี

 “ฮัดเช้ย!!

            วิกตอเรียยกมือบอบบางปิดปากอย่างรวดเร็ว ใครนินทาฉันเนี่ย!’ นิ้วเรียวงามถูไถจมูกไปมา เพ่ยเพ่ยมองนายสาวนี่ถ้าเป็นจมูกเทียมป่านนี้คงได้ทะลุเนื้อนวลออกมาแล้วก็เล่นถูแรงซะขนาดนั้น

“น้ำค้างลงแล้ว เข้าบ้านก่อนเถอะค่ะพี่เหมย”

ใบหน้าสวยหวานส่ายไปมา วิวที่ระเบียงด้านหน้าของตัวบ้านนี้ช่างสวยสดงดงามจริงๆ มองไปด้านล่างเห็นแปลงดอกกุหลาบแปลงใหญ่ บนท้องฟ้างามมีดวงจันทราและหมู่ดาวที่ส่องแสงประกายเล่นล้อกับแสงจันทร์

“ยังไม่ง่วง ถ้าพวกลื้อง่วงไปนอนก่อนได้เลย”

“จะไม่โทรไปหาเจ้าพ่อเฉิงหน่อยเหรอครับคุณหนู” ล่าไท่ถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ ตั้งแต่มาถึงที่นี่คุณหนูเหมยก็สั่งให้ตัดการสื่อสารทุกอย่าง ห้ามติดต่อหรือแจ้งข่าวคราวใดๆ แก่ตระกูลเฉิงเป็นอันขาด ปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรงเมื่อได้ยินคำถามจี๊ดหัวใจ

“ไม่!! อั๊วยังไม่ยกโทษให้อาป๊าหรอก” คนเอาแต่ใจยกมือกอดอกแน่น

“แต่ที่เจ้าพ่อทำไปเพราะหวังดีกับคุณหนูนะครับ” เมื่อสบโอกาสลู่เถิงรีบแทรกขึ้นมาทันที เป็นเหตุให้ใบหน้าสวยหันขวับ

“หวังดีประสงค์ร้ายสิท่า ที่จู่ๆ จะจับอั๊วหมั้นกับไอ้เล่อหน้าเหียกนั่น”

 เพ่ยเพ่ยส่ายหัวไปมา คุณชายเล่อหน้าเหียกที่ไหนกันเล่า หล่อในแบบฉบับซาตานตัวร้ายซะขนาดนั้น ผู้ชายเท่ๆ แบบนั้นหายากจะตายไป หญิงสาวกระหวัดไปถึงใบหน้าหล่อเหลาอย่างร้ายกาจของคุณชายเฉียนหย่งเล่อ ดวงตาเรียวคม จมูกได้รูป ริมฝีปากบางหยัก นั่นทำให้ใจสาวกระตุกเล็กน้อย...

 หน้าเหียก ตามพจนานุกรมเหยาเพ่ยเพ่ย หมายถึง สภาพรูปร่างของใบหน้าที่ดูดี ราวกับประติมากรรมดั่งสวรรค์สร้าง มีความสามารถในการดับรัศมีคนรอบข้าง ได้มากถึงมากที่สุด คิกคิก

ยกตัวอย่างการใช้ประโยค: ความเหียกของเขาทำให้คนรอบข้างตื่นตะลึงและอดชื่นชมไม่ได้

วิกตอเรียนั่งมองคนสนิทที่ยืนอมยิ้มเอียงอายด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ก็ยัยเพ่ยเพ่ยมองไอ้เหียกทีไรก็ดีเสมอ ไอ้เหียกนี่หล่อเลิศเพอร์เฟกต์เสมอในสายตานางซินเหยาเพ่ยเพ่ย

“เจ้าพ่อคงอยากให้คุณหนูรักกับคนดีๆ” ปากอิ่มเหยียดออก

“ดีกับผีอะดิ ไอ้เล่อนั่นนอกจากหน้าตาไม่ดีแล้วยังปากเสียอีก พวกลื้อจะให้อั๊วไปรักมันลงได้ยังไง” สามคนสนิทส่ายหน้า ถ้าลองไม่ชอบแล้ว ต่อให้หน้าตาชวนฝันขนาดไหน ก็มองขี้เหร่ไปหมดแหละ อย่างคุณชายเฉียนหย่งเล่อ ไม่หล่อแล้วใครจะหล่อ

“หน้าตาดีในแบบฉบับของคุณหนูคงหนีไม่พ้นคุณราฟาเอลสินะครับ” วิกตอเรียหันมามองคนปากเสียตาเขียวปั้ด

“ปากเสีย!! เหมยไม่เคยบอกสักคำว่า อีตานั่นหล่อโคตรๆ” ลู่เถิง ล่าไท่ต่างมองตากันอย่างยิ้มๆ ในยามที่นางฟ้ามาเฟียเขินอายนี่ก็น่ารักไม่เบา ใบหน้าสวยแดงก่ำเมื่อนึกถึงคำของแม่สามี

พรุ่งนี้เราจะไปรับราฟาเอลให้ถึงบันไดเครื่องบินด้วยกันเลยนะจ๊ะ

ปากอวบอิ่มกระตุกยิ้มเล็กน้อย เมื่อเธอแอบจินตนาการภาพที่ชายหนุ่มเห็นเธอยืนเคียงข้างมารดาของเขา ว้ายๆ ว่าที่สามีขา พรุ่งนี้เราจะได้เจอกันแล้วนะคะ” หญิงสาวหลับตาพริ้มลงอย่างสุขใจ

 อยากให้ถึงพรุ่งนี้ไวๆ จัง!’

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,357 ความคิดเห็น

  1. #963 นัสชูรัตน์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 22:33
    นางเอกของเราสุดยอด
    #963
    0
  2. #695 in cold blood (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 08:03

    ราเชลงานเข้าสะแล้ว อิอิ

    #695
    0
  3. #604 nunpanu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 16:56

    อิตาลีร้อนแน่นอน

    #604
    0
  4. #588 re-the_pot (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 21:52
    ขอแก้นิดนึงนะคะ

    ช่วงตอนกลางตอนที่บอกว่า
    หัวใจห้อง ล่างขวา สูบฉีดเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆ ของร่างกาย

    ที่จริงต้องเป็น ห้อง ล่างซ้าย ค่ะ
    #588
    0
  5. #300 wayray (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 19:29
     ราเชลไม่รอดมือยัยหมวยวิกกี้แน่นอน
    555+
    #300
    0
  6. #243 Pammy_K (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2554 / 19:21
     ขอ Comment นะคะ
    นางเอกเรื่องนี้คนจีน....แล้วทำไมมีคลานเข้าหาผู้ใหญ่ และมีไหว้ด้วยคะ

    #243
    0
  7. #194 crystalnight (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 21:20
    ราเชลคงไม่รอดกันหล่ะคราวนี้
    #194
    0
  8. #188 สมพิศ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 20:21
    นางเอกมาตามถึงบ้านเลย อิอิ
    #188
    0
  9. #152 sweet melody (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 23:36
    แรงมั่กมากกกกกกกกกกกกกกก ได้ใจจริงๆๆยิ่งอ่านยิ่งชอบ ( แต่น้อยกว่าอาเล่อนะคะ ...อันนั้นรักหมดตัวหมดใจ )
    #152
    0
  10. #149 Duengta (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 23:05
    ฮ่าๆๆๆ ขำสตอตัวแม่

    เค้ายังไม่ได้อ่านพี่พฤกษ์อ่ะเด๋วไปอ่านน๊า

    สู้ๆไรเตอร์
    #149
    0
  11. #147 ทำไมเค้าไม่แคร์* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 21:03
    ชีแรง 55555
    #147
    0
  12. #139 stam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 16:40

    ไม่มีคำบรรยาย นางเอกยุค 2011

    #139
    0
  13. #135 นู๋_นุ่มนิ่ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 16:20
    อัพจ้าอัพ อัพ อัพ ด่วน ๆ ๆๆๆๆ

    สู้ ๆ เป็นกำลังใจ

    หมวยของเราน่ากลัวเนอะ.......

    ปราบรให้อยู่หมัดนะจ๊ะอาหมวย อย่าให้หลุดมือ

    อิอิ เดี๋ยวเสร็จน้องนะจะบอกให้ 555555
    #135
    0
  14. #134 mizomi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 16:01
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกก อยากจะบ้าตายยย

    อัพๆๆๆๆๆ
    #134
    0
  15. #132 cattycall (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 15:11
    ถ้าเจอกันจะเป็นอย่างไรนะอยากรู้จังเลย
    #132
    0
  16. #131 lovely_friend (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 15:09
    ไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายนางดีดี แต่นางรักมากๆคะ
    #131
    0
  17. #130 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 14:34
    อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ จังเลย จะได้เจอกันแล้ว
    #130
    0
  18. #129 nu"sakura (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 12:14
    อ้าย อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆจังเรย เด่วก้อได้เจอกันแร้วนะ ว่าที่สามี ขา อิ อิ อิ อิ 
    #129
    0
  19. #126 Feiiw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 11:36
    อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆๆๆๆ
    #126
    0
  20. #125 มูดดี้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 11:23
    คุณหนูตะกูลเฉิงสุดยอด ฮาจริงๆเลย 
    #125
    0
  21. #124 :: it } DomiNatE :: (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 10:51
     สองคนนี้จะเจอกันแล้ว
    ไำม่อยากคิดสภาพเลย
    #124
    0
  22. #123 PRAEWY GAGA . (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 02:17
    นางเอกนี่แนบเนียนมากกกก!

    เจ้าเล่ห์สุดๆ
    #123
    0
  23. #122 sweet melody (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 00:47
    นางเอกคนนี้แปลกแหวกแนวแต่เร้าใจจริงๆๆๆ



    ปล.มีคู่รองของอาเล่อหน้าเหียก....( หล่อขนาดนี้เรียกเหียกแล้วปู้ชายทั้งโลกเรียกอะไร...) ด้วยใช่มั้ยคะพี่เจี๊ยบ..เป็นเรื่องแรกที่อยากอ่านคู่รองจนตัวสั่น....55
    #122
    0
  24. #121 sweet melody (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 00:47
    นางเอกคนนี้แปลกแหวกแนวแต่เร้าใจจริงๆๆๆ



    ปล.มีคู่รองของอาเล่อหน้าเหียก....( หล่อขนาดนี้เรียกเหียกแล้วปู้ชายทั้งโลกเรียกอะไร...) ด้วยใช่มั้ยคะพี่เจี๊ยบ..เป็นเรื่องแรกที่อยากอ่านคู่รองจนตัวสั่น....55
    #121
    0
  25. #118 maplezaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 23:55
     กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ชอบนางเอกมากค่ะ
    #118
    0