สุดดวงใจสายสวาท (Mafia Angle) สนพ.อินเลิฟ

ตอนที่ 2 : Rampage (บุพเพอาละวาด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    27 ต.ค. 54

 



บทที่ 1

Rampage บุพเพอาละวาด

ฮ่องกง

            Lamborghini สปอร์ตซีดานยี่ห้อดังแล่นเข้ามาจอดหน้าตึกสำนักงานที่ตั้งอยู่สูงเสียดฟ้า เรือนร่างอรชรที่สวมใส่อาภรณ์งดงามก้าวย่างลงจากรถยนต์คันหรู ใบหน้าสวยหวานเชิดขึ้นมองตึกสูงตระหง่านตรงหน้า วิกตอเรีย เฉิงเหม่ยเหมย เม้มริมฝีปากอวบอิ่มเข้าหากันแน่น เดินเข้าไปในตึกด้วยสีหน้าบูดบึ้งจนทำให้บรรดาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่แอบมองอยู่ถึงกับหวั่นเกรงต่อรังสีความร้ายกาจที่แผ่รัศมีออกมาอยู่รอบกาย ใบหน้างามลออมีเครื่องหน้าทุกชิ้นรับกันอย่างเหมาะเจาะดึงดูดสายตาบรรดาแขกเหรื่อที่เข้ามาติดต่องาน ณ สำนักงานแห่งนี้

“ท่านมีแขกอยู่ค่ะ”

            ประโยคแรกที่เลขาสาวหน้าห้องประธานบริษัทพูดขึ้นทำเอาวิกตอเรียถึงกับอยากจะพ่นไฟออกไป มือบางยกขึ้นถอดแว่นกันแดดออกพร้อมจิกตามองยัยเลขาหน้าจืดหน้าห้องของบิดา หญิงสาวจิกตามองตั้งแต่โคนผมยันปลายเท้าของแม่สาวตรงหน้า ทำเอาคนถูกมองอยากจะร้องไห้โฮออกมา ร่างบางขาวซีดของเลขาสาวรีบเดินไปเปิดประตูห้องท่านประธานออกอย่างรวดเร็ว

            ตาเล็กเรียวของเจ้าพ่อ เฉิงเหลียงเว่ย ส่งสายตาตำหนิไปให้เลขาสาวที่ยืนทำหน้าซีดตัวสั่นอยู่หน้าประตู แต่เมื่อเห็นว่าใครยืนอยู่ข้างหลังเลขาท่านประธานเหลียงเว่ยก็เอนกายพิงเก้าอี้เหมือนต้องการตั้งหลักรับศึกที่จะเกิดขึ้น เสียงห้าวของมาเฟียรุ่นใหญ่หันไปสั่งความกับเลขาหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านข้างพร้อมกับกล่าวขอโทษแขกคนสำคัญ

“อาป๊า!! ทำแบบนี้กับอั๊วได้ยังไง”

            วิกตอเรียตวาดแว้ดออกมาเมื่อประตูห้องปิดลง เสียงแหลมปรี๊ดดังออกไปถึงข้างนอกทำให้พวกที่อยู่หน้าห้องถึงกับสะดุ้ง เหยาลู่เถิงและจูล่าไท่ บอดี้การ์ดประจำตัวของคุณหนูเหมยต่างมองหน้ากัน นางฟ้ามาเฟีย กำลังจะอาละวาดหนักแล้วงานนี้ เหยาเพ่ยเพ่ย น้องสาวของลู่เถิงที่เป็นคนสนิทของคุณหนูเหมยถึงกับยกยาดมขึ้นมาจ่อจมูก คราวนี้คงได้อาละวาดหนักจริง ๆ

“ป๊าไปทำอะไรให้ลื้อกันอาเหมย”

            น้ำเสียงราบเรียบของบิดาทำให้อารมณ์ที่ร้อนระอุพุ่งทะยานขึ้นสูง อาป๊าถามมาได้ยังไงว่าทำอะไรให้เธอ มือบางกำเข้าหากันแน่นพยายามสะกดกลั้นเสียงกรี๊ดไม่ให้เล็ดลอดออกจากลำคอ จ้องหน้าบิดาด้วยสายตาคาดคั้น งานนี้จะหาว่าเธอเหวี่ยงก็ยอม ดีกว่ายอมทำอะไรที่มันไร้สาระตามที่บิดาสั่ง

“อาป๊าไปประกาศว่าอั๊วกับไอ้เล่อจะหมั้นกันแบบนั้น ป๊ายังมาถามอั๊วเหรอว่าทำอะไรให้”

เสียงหวานดังตามแรงอารมณ์ เธอถ่ายทอดอารมณ์ร้อนๆ นี้มาจากบิดา ต่างกับพี่สาวคนโตที่ทั้งอ่อนหวานและอ่อนโยนเหมือนมารดา เจ้าพ่อเฉิงอมยิ้มน้อยๆ มองลูกสาวคนรองด้วยสีหน้าแอบภาคภูมิใจกับสายเลือดของตนเอง

“ถ้าป๊าไม่พูดออกไปแบบนั้น ลื้อจะยอมกลับบ้านเหรออาเหมย ลื้ออย่าลืมนะว่าลื้อสัญญาไว้แล้วว่าลื้อจะมาช่วยป๊าทำงาน” วิกตอเรียพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย

“เหมยบอกป๊าแล้วไง ว่าเหมยจะออกไปทำธุรกิจของตัวเอง อั๊วไม่อยากรบกวนเงินของป๊าหรอก” น้ำเสียงอ่อนลง เพราะหวังเพียงผู้เป็นพ่อจะยอมอ่อนข้อให้

“ไม่ได้! ป๊าไม่ยอมให้ลื้อออกไปทำธุรกิจของตัวเองหรอก ธุรกิจของป๊ามีเยอะแยะลื้อเลือกเอาสักอย่างสิ ไม่ต้องไปทำใหม่เดี๋ยวอีกไม่กี่ปีป๊าจะวางมือให้พวกลื้อแล้ว”

 เจ้าพ่อเฉิงเหลียงเว่ยเริ่มแจกแจงธุรกิจในเครือตระกูลเฉิง ที่มีทั้งคาสิโนและกิจการส่งออกสินค้าอีกหลายอย่าง หวังให้ลูกสาวคนรองใจอ่อน ใบหน้าสวยส่ายไปมาหล่อนไม่อยากทำธุรกิจต่อจากที่บ้าน อยากจะลองเริ่มต้นจากศูนย์ดูสักครั้ง

“ถ้าลื้อไม่ยอม ป๊าจะจับลื้อให้แต่งงานกับอาหย่งเล่อ ลูกชายของเจ้าพ่อหย่งหมิงเดือนหน้าเลยคอยดู ป๊าจะให้คนขังลื้อเอาไว้ในห้องรอจนวันแต่งงานแล้วป๊าจะปล่อยตัวลื้อออกมา” ร่างบางถึงกับสั่นเทิ้มเมื่อได้ฟังคำพูดเสียดแทงหัวใจ หล่อนอยากจะร้องกรี๊ดออกไปดังๆ ด้วยความคับแค้นใจ

 เรื่องอะไรปล่อยให้อาป๊าจับเธอแต่งงานกับไอ้เล่อหน้าเหียกนั่น

“เหมยไม่แต่ง” เถียงอย่างไม่ลดละ

“ต้องแต่งอาคุณชายเล่ออีเป็นคนนิสัยดี ขยันทำงาน อั๊วจะเอาอีเป็นลูกเขย ลื้อไม่ต้องมาปฏิเสธเลย”

 เสียงหวานกรี๊ดดังลั่นห้อง เจ้าพ่อเฉิงมองบุตรสาวที่ถ่ายทอดอารมณ์ร้อนๆ ของตนเองไปทางพันธุกรรม เหม่ยเหมยช่างเหมือนตัวเขาตอนเป็นหนุ่มๆ เหลือเกินผิดแต่ว่าเป็นผู้หญิง

“ไม่! อั๊วไม่แต่ง ถ้าป๊าอยากได้ไอ้บ้านั่นเป็นลูกเขยมากทำไมไม่ยกให้พี่ลิลลี่”

“อาลิลลี่อั๊วจองอาคูนไว้ให้แล้ว ดังนั้นลื้อก็ต้องแต่งกับอาเล่อไป”

ตาเรียวเล็กมองลูกสาวที่กระทืบเท้าลงพื้นด้วยความขัดใจ วิกตอเรียมองหน้าบิดาด้วยความโกรธ ทีพี่สาวเธออาป๊ากลับจองคนดีๆ ไว้ให้ ราชพฤกษ์ วงศ์บุษบา ย่อมดีกว่าไอ้หน้าเหียกแสนร้ายกาจอย่าง เฉียนหย่งเล่อ

“ทำไมป๊าไม่ให้พี่คูนคู่กับอั๊ว อั๊วไม่อยากแต่งกับไอ้ตี๋นั่น” ต่อรองเสียงดังลั่นห้องทำงานของท่านประธานเฉิง ใบหน้าที่ยังคงความหล่อเหลาตามแบบฉบับหนุ่มจีนหากแต่อวบอูมตามความเจ้าเนื้อของผู้เฒ่าคลี่ยิ้มน้อยๆ

“อาคูนอีไม่เหมาะกับลื้อหรอก อย่างลื้อน่ะเหมาะกับอาคุณชายเล่อที่สุดแล้ว”

 ตาหวานซึ้งเบิกกว้างชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง แบบเธอเนี่ยนะเหมาะกับไอ้เล่อหน้าเหียกนั่น ตั้งแต่เล็กจนโตเธอกับมันไม่เคยพูดดีกันได้สักครั้ง เห็นจะมีแต่เพ่ยเพ่ยกับอาป๊านี่แหละที่คิดว่าไอ้บ้านั่นดีนักดีหนา

“อั๊วไม่แต่งหรอกป๊า ถ้าป๊าอยากได้ลูกเขยนักอั๊วจะไปหามาให้” ร่างท้วมลุกขึ้นยืนมองลูกสาวหัวรั้น

“ป๊าไม่ยอมให้ลื้อแต่งงานกับใครนอกจากอาคุณชายเล่อหรอกอาเหมย ลื้อทำใจได้เลยว่าสามีลื้อชื่อ เฉียนหย่งเล่อ เท่านั้น”

“กรี๊ด!! อั๊วไม่ยอมแต่งงานกับไอ้เล่อหน้าเหียกนั่นหรอก!

 

ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมิชิโน (Italian: Aeroporto Leonardo da Vinci di Fiumicino)

ประเทศอิตาลี

            “โอ้โห...สวยจังเลยค่ะอาเฮีย” เหยาเพ่ยเพ่ยห่อปากทำตาโต นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้มาเหยียบอิตาลี สาวน้อยมองไปรอบกายที่คราคร่ำไปด้วยผู้โดยสาร ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี แห่งนี้ถือเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ในเมืองฟิอูมิชิโน ที่นี่ห่างจากศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของโรมเพียง 35 กิโลเมตร ชื่อของท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นชื่อของ เลโอนาร์โด ดา วินชีผู้เป็นอัจฉริยบุคคลที่ มีความสามารถหลากหลาย เป็นทั้ง สถาปนิกแบบเรอเนซองส์ นักดนตรี นักกายวิภาค นักประดิษฐ์ วิศวกร ประติมากร นักเรขาคณิต นักวาดภาพ. ดา วินชี มีงานศิลปะที่มีชื่อเสียงหลายชิ้น เช่น พระกระยาหารมื้อสุดท้าย และ

โมนา ลิซ่า

          โด่งดังจนเป็นที่น่ายกย่อง...

            เหล่าผู้ติดตามที่มัวแต่หลงชื่นชมความงามและคิดถึงอัตชีวประวัติของบุคคลที่น่ายกย่องจนเอามาตั้งชื่อสนามบินมอง หญิงสาวเจ้าของเรือนร่างอรชรงดงามดั่งนางพญาหงส์ทำหน้าบูดบึ้งอยู่บริเวณที่พักผู้โดยสารทำให้ชายหนุ่มหลายคนมองอย่างสนใจ ใบหน้าสวยซึ้งงดงามด้วยโครงหน้าเรียว จมูกได้รูปเชิดขึ้นเล็กน้อยเหมือนคนดื้อรั้น ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากัน ท่วงท่าดุจนางพญาสามารถดึงดูดใจบรรดานักท่องเที่ยวที่เดินผ่านไปผ่านมา

เรือนร่างบอบบางสวมชุดเดรสสั้นพิมพ์ลายเสือดาวสีน้ำเงินคอลเลกชั่นล่าสุดจากห้องเสื้อชั้นนำ อีกทั้งกระเป๋าจากแบรนด์หรู ‘Christian Dior’ เข้าชุดกันส่งให้เรือนร่างงดงามโดดเด่นขึ้นอีกเป็นกอง ทุกอย่างเหมือนถูกปั้นแต่งขึ้นโดยธรรมชาติทำให้สาวๆ หลายคนเกิดความอิจฉา ใบหน้าเรียวเชิดลำคอตั้งตรงและกิริยาที่นั่งไขว่ห้างแผ่นหลังตรงเป๊ะนั่นทำให้ร่างบางมีเสน่ห์โดดเด่น ดึงดูดทุกสายตาของผู้พบเห็น

“คุณหนูจะเข้าพักที่แมนชั่นหรือที่วิลล่าครับ”

            เหยาลู่เถิง บอดี้การ์ดหนุ่มถามเสียงอ่อยเพราะกลัวนางฟ้ามาเฟียจะอาละวาดขึ้นมาอีกรอบ หลังจากปะทะคารมกับผู้เป็นบิดาได้ไม่กี่ชั่วโมง หญิงสาวก็จับเครื่องมาที่อิตาลีทันที ตาหวานปรายตามองบอดี้การ์ดหนุ่มที่รักกันเหมือนพี่น้องนิ่ง

“อั๊วจะเข้าพักที่บ้าน ลูลู่ ลาล่า ลื้อไปหาสามีให้อั๊วที”

            คนที่โดนเรียก ลูลู่ ลาล่า ถึงกับทำหน้าอิหลักอิเหลื่อ บอกกี่ทีก็ไม่เคยฟังว่าอย่าเรียกแบบนี้ มันช่างเหมือนลูลู่ ลาล่า นักร้องโปงลางในประเทศไทยที่พวกเขาเคยไปดูการแสดงเมื่อครั้งไปเยือนเมืองไทย นี่ถ้ามีอาอี๊ดอีกคนคงจะครบทีมเลย เพ่ยเพ่ยมองใบหน้าสวยของวิอตเรียแล้วส่ายหน้า ตั้งแต่ขึ้นเครื่องมาวิกตอเรียพูดประโยคนี้มากกว่าสิบครั้งแล้ว

“ว่าไง ลูลู่ ลาล่า”

            เสียงหวานตวาดแว้ดถามสองบอดี้การ์ดคนสนิท สองหนุ่มถึงกับส่ายหน้ากับสรรพนามที่หญิงสาวเรียกขาน มันช่างอยากทำให้คนโดนเรียกเกิดอยากจะไปผ่าตัดแปลงเพศเสียให้รู้แล้วรู้รอด

“พี่เหมยคะใจเย็นๆ ก่อนค่ะ”

            เสียงหวานของเพ่ยเพ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ถึงแม้ว่าคุณหนูเหมยจะขี้โมโหขนาดไหน แต่เธอก็รู้ว่าภายใต้สีหน้าและท่าทีแข็งกร้าวนั้นซ่อนความอ่อนหวานอยู่ข้างใน ความอ่อนหวานที่แม้แต่เจ้าพ่อเฉิงเหลียงเว่ยก็ไม่เคยได้เห็น ใบหน้าจิ้มลิ้มของเพ่ยเพ่ยแย้มยิ้มออกมา วิกตอเรียส่งค้อนให้คนสนิทที่ทำหน้ารู้ทัน

“ไม่ยง ไม่เย็นมันแล้ว เดือนหน้านี้อาป๊าจะจับอั๊วให้หมั้นกับไอ้คุณชายเล่อ พวกลื้อไม่เดือดร้อนกันบ้างหรือไง” สองบอดี้การ์ดหนุ่มมองหน้ากัน ขืนสองคนนี้แต่งงานกันไปมีหวังหม้อข้าวยังไม่ทันดำคงมีข่าวของการเลิกราแบบศพไม่สวยอย่างแน่นอน กลัว...เหลือเกิน กลัวคุณหนูจะเป็นหม่ายผัวตาย(ลงมือฆ่าเอง) มากกว่าเป็นหม่ายผัวทิ้ง

“แล้วคุณหนูจะทำยังไงครับ ยังไงคุณหนูก็ต้องแต่งกับคุณชายหย่งเล่ออยู่ดี อย่าขัดใจเจ้าพ่อเลยนะครับ”

 ลู่เถิงพยายามเกลี้ยกล่อมนายสาว เจ้าพ่อเฉิงเหลียงเว่ยและคุณหนูเหมยนั้นร้อนแรงเป็นไฟเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน การปะทะคารมที่เพิ่งเกิดขึ้น คงจะทำให้ทั้งสองฝ่ายขุ่นเคืองกันอยู่ไม่น้อย บอดี้การ์ดหนุ่มมองนายสาวแล้วหันไปส่ายหน้าให้กับลูกพี่ เพ่ยเพ่ยได้แต่แอบถอนหายใจ งานนี้คงได้ดุเดือดกันอีกนาน งานนี้ต้องลุ้นว่าศึกระหว่างสองพ่อลูกผู้ยิ่งใหญ่นั้นจะทำให้คนรอบกายเดือดร้อนได้มากขนาดไหน

“ไม่มีวันที่อั๊วจะหมั้นกับไอ้คุณชายขี้เก๊กนั่นหรอก อั๊วจะหาสามีเอง” ผู้ติดตามทั้งสามต่างเบิกตาค้างเมื่อได้ยินคุณหนูบอกอย่างมาดมั่น น้ำเสียงจริงจังของหญิงสาวทำให้ผู้ติดตามถึงกับขนลุกซู่ พวกเขาเชื่อว่าคุณหนูทำอย่างที่ปากพูดได้แน่เมื่อมีโอกาส

            เหมือนดั่งชะตาลิขิต บุพเพอาละอาดเมื่อดวงตาหวานซึ้งเหลือบไปเห็นเรือนร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มที่ยืนกอดอกหันหน้าออกไปมองวิวด้านนอก เรือนกายแข็งแกร่งเหมือนชาวยุโรปทั่วไปสะดุดตาเธออยู่ไม่น้อย วิกตอเรียจิกตามองเป้าหมายตั้งแต่หัวจรดเท้า เสี้ยวหน้าคมคายนั่นมันทำให้หัวใจเธอกระตุกขึ้นเล็กน้อย ใช่เลย....โดนใจฉันเลย ใบหน้าหล่อเหลาที่เห็นเพียงด้านข้างสะกดให้หญิงสาวจ้องมองอยู่พักใหญ่ก่อนจะตัดสินใจพูดอะไรออกมา

“ตกลงอั๊วเอาผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นเป็นสามี”

            ลู่เถิง ล่าไท่และเพ่ยเพ่ยต่างมองตามนิ้วเรียวที่ชี้ไปหาชายหนุ่มร่างสูงใหญ่อย่างไม่กลัวเจ้าตัวเขาจะจับได้เลยว่าแอบมองอยู่ ใบหน้าคมคายเหมือนเทพบุตรนั่นทำให้ทั้งสามผู้ติดตามสะดุดตาไม่น้อย หล่ออย่างหาตัวจับอยากจริงๆ ดวงตาสีฟ้าที่เห็นจากด้านข้างนั่นคงจะทรงเสน่ห์ไม่น้อย มิหนำซ้ำเรือนร่างสูงใหญ่ที่อุดมไปด้วยกล้ามมัดนั่นก็สะดุดตาสะดุดใจแก่สาวๆ ที่พบเห็น

            อีกฟากฝั่งของคนที่โดนมอง ราฟาเอล อีวานอฟ ชายหนุ่มที่ต้องมีชะตาชีวิตพลิกผันลูบท้ายทอยตัวเองอย่างแผ่วเบาเมื่อรู้สึกเสียววาบเข้าแถวต้นคอ คิ้วหนาด้านซ้ายกระตุกต่อเนื่องกันอย่างรุนแรง ขวาร้าย ซ้ายดีนี่หว่า ใบหน้าคมคายของหนุ่มอิตาลีคลี่ยิ้มออกมา โดยไม่เห็นดวงตาหวานซึ้งที่เบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นรอยยิ้มกระชากใจนั่น

“อาล่า ลื้อเดินไปถามผู้ชายคนนั้นเลยว่าคิดค่าตัวเท่าไหร่ ถ้าอั๊วจะจ้างมาเป็นสามี”

 ล่าไท่อ้าปากค้างเมื่อเจอความแสบสันของลูกสาวมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ใบหน้าขาวซีดของหนุ่มตี๋มีสีหน้าลำบากใจ ชายหนุ่มหันไปมองขอความช่วยเหลือจากลูกพี่ ลู่เถิงเบือนหน้าหนี พร้อมแอบถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ตนเองไม่ต้องเป็นคนไปถาม

“เอ้า!! เร็วๆ เข้าสิอาล่า อั๊วรอฟังคำตอบอยู่นะ” บอดี้การ์ดหน้าตี๋ค้อมตัวเดินไปอย่างรีบร้อน ขืนเดินช้ากว่านี้แม่นางฟ้าสุดสวยคงได้อาละวาดจนสนามบินแทบแตก

            ล่าไท่เดินเข้าไปหาชายหนุ่มร่างบึกบึนที่คาดว่าน่าจะเป็นผู้ติดตามชายหนุ่มรูปงามที่นางฟ้าของเขาหมายตา อดัมหันมามองผู้มาใหม่ ที่สีหน้าซีดแถมกับท่าทางเจี๋ยมเจี้ยมนั่นทำให้บอดี้การ์ดผิวสีที่ถือสัญชาติรัสเซียต้องขมวดคิ้วอย่างสงสัย

 “เอ่อ...หนีฮ่าว สะ..สวัสดีครับ คะ..คือว่า...” เสียงอ้ำอึ้งของผู้มาใหม่ทำให้อดัมและเดวิดบอดี้การ์ดอีกคนมองหน้ากันอย่างสงสัย มือหนายกขึ้นลูบท้ายทอยไปมา ท่าทางประดักประเดิดสุดฤทธิ์

เขากำลังรู้สึกเหมือนเป็นผู้ใหญ่ทางฝ่ายหญิงที่จะมาทาบทามสามีให้นายสาวไม่มีผิดเพี้ยน

“มีอะไรหรือครับคุณ” เสียงห้าวของอดัมถามขึ้นด้วยความอยากรู้ เหตุใดชาวเอเชียผู้นี้ถึงได้เดินมาหาพวกเขาด้วยสีหน้าลำบากใจ เหมือนคนโดนบังคับให้ทำอะไรที่ฝืนใจสักอย่าง

“คะ..คือว่า นายของผมให้มาถามผู้ชายคนนั้น ที่เป็นเจ้านายคุณ..” คิ้วดกดำเลิกขึ้น อดัมทำสีหน้าบอกประมาณว่าเจ้านายฉันแล้วไง?

“ครับ คุณราฟาเอลเป็นเจ้านายของผม”

 อดัมตอบเสียงเรียบ ล่าไท่พยักหน้าลงอย่างรับรู้ว่าผู้ชายโชคร้ายคนนั้นชื่อว่า ราฟาเอล

“เอ่อ..คุณหนูเหมยของผม ให้ผมมาถามเจ้านายคุณว่าจะ...จะคิดค่าตัวเท่าไหร่ถ้าเธอจะจ้างคุณราฟาเอลให้ไปเป็นสามีเธอ” ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเบิกกว้าง อดัมและเดวิดหันไปมองหญิงสาวหน้าตาสะสวยที่นั่งกอดอกไขว่ห้างรอลูกน้องด้วยท่าทีสง่างามจนน่าเกรงขาม รัศมีความดุเผื่อแผ่มาหาบอดี้การ์ดทั้งสอง บอดี้การ์ดผิวสีรีบเสหลบดวงตากลมโตที่ทอประกายดุนั่น

“ช่วยเข้าไปถามเจ้านายคุณให้ผมทีเถอะครับ ขอความกรุณาด้วยเถอะครับ” ล่าไท่ก้มหัวให้สองหนุ่มอย่างขอร้อง อดัมทำสีหน้าลำบากใจเหลือแสน ที่จู่ๆ จะต้องเดินไปบอกเจ้านายที่แสนจะดุดันของตัวเองว่า...

มีผู้หญิงสนใจจ้างให้ไปเป็นสามี

            ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเหลือบมองเจ้านายที่ยืนมองวิวด้านนอกผ่านกระจกบานใหญ่ เสือผู้หญิงอย่าง ราฟาเอล อีวานอฟ หรือจะยอมให้ผู้หญิงมาซื้อด้วยเงิน มีแต่จะโกรธเป็นฟืน เป็นไฟมากกว่าเมื่อเจอคำถามเหมือนดูถูกของหญิงสาวรูปงามนามเพราะนั่น หากแต่เมื่อหันไปมองสบตาคนที่กำลังรอคอยคำตอบอยู่ บอดี้การ์ดสัญชาติรัสเซียจำต้องก้าวขาออกไปหาเจ้านายเพราะรู้สึกเกรงกลัวหญิงสาวที่นั่งแผ่รัศมีความดุอยู่ไม่น้อย

            ตาคมสีฟ้าหันมามองคนสนิทที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าลำบากใจ อดัมหลบสายตาคมของเจ้านาย จะเริ่มบอกหรือถามยังไงดี ชายหนุ่มหันไปมองสีหน้าขอร้องของล่าไท่อีกครั้ง

“นายครับ ผู้หญิงคนนั้น..เธอให้มาถามว่านายคิดเท่าไหร่ ถะ..ถ้า..เอ่อ..จะให้นายไปเป็น...เป็นสามีเธอ”

บอดี้การ์ดผิวสีสัญชาติรัสเชียถามเจ้านาย เพราะโดนหญิงสาวแปลกหน้าทั้งขู่ ทั้งขอร้องด้วยสายตาให้เข้ามาถาม ดวงตาคมดุของราฟาเอลทอประกายโกรธเกรี้ยว พร้อมหันไปมองหญิงสาวที่นั่งไขว่ห้างกอดอกนั่งหลังตรงเป๊ะที่กำลังมองเขาด้วยสีหน้ารอคอยคำตอบ แววตาท้าทายนั่นทำให้มาเฟียหนุ่มถึงกับเดือดดาล เลือดในกายหนุ่มร้อนฉ่าเมื่อสบเข้ากับดวงตาหวานซึ้ง...

สวยเว้ย! เอ้ย...ไม่ใช่!!

“อะไรนะ!! แกบอกว่าผู้หญิงคนนั้นถามว่าฉันคิดเท่าไหร่ ถ้าจะไปเป็นสามีเธองั้นเหรอ?”

            อดัมพยักหน้าตอบรับ ท่าทางร้ายกาจแถมขี้วีนนั่นทำให้เขารู้สึกหวั่นเกรงไม่น้อย

บ้าฉิบ!! ยัยหมวยหน้าจืดนั่นถามหาค่าตัวฉันงั้นเหรอ?” ชายหนุ่มผู้ไม่เคยยอมใคร ตะคอกถามลูกน้องคู่ใจด้วยท่าทีหัวเสีย

“ครับ เธอบอกว่านายจะเรียกเท่าไหร่เธอก็จะสู้ราคา”

ขมับหนาตึงเครียด เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น ผู้หญิงบ้าอะไรวะ เอาเงินมาซื้อผู้ชาย ดวงตาคมดุกวาดตามองเรือนร่างงามตั้งแต่หัวจรดเท้า หุ่นแม่พันธุ์แบบนั้น แค่เดินมาชายตาให้เขาก็แทบอยากจะตะครุบเอาไว้แล้ว เรียวขาขาวสวยที่โผล่พ้นออกมาจากเนื้อผ้าชั้นดีทำให้คนมองถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื๊อก!! หากแต่ทิฐิและศักดิ์ศรีที่มีอยู่กลับทำให้ชายหนุ่มเลือดร้อนตวาดลูกน้องออกไปดังลั่น

“แล้วแกคิดว่าเท่าไหร่ดี ที่จะมากพอให้ฉันไปเป็นผัว!! ยัยผู้หญิงเสียสตินั่น” ร่างหนาเดินหนีอย่างหัวเสีย ทั้งเสียดาย ทั้งอับอายที่มีผู้หญิงจะมาใช้เงินซื้อ

 ผู้ชายเลือดร้อนแบบเขางั้นหรือที่จะต้องยอมให้ผู้หญิงเอาเงินมาฟาดหัว ฟันดะ เอาดะได้ ก็มีศักดิ์ศรีนะโว้ย!! ยัยหมวยสติเฟื่อง!’

            วิกตอเรียมองเป้าหมายที่เดินหนีเข้าไปในช่องผู้โดยสารขาออกอย่างตกใจ ท่าทีหัวเสียบวกกับสายตาที่หันมามองเธอด้วยความไม่พอใจนั่นทำให้ลูกสาวเจ้าพ่อเฉิงถึงกับปรี๊ดแตก!

ไอ้บ้านั่นกล้าดียังไงมาปฏิเสธเธอ แถมยังเดินหนีไปต่อหน้าต่อตาด้วย

“อาล่า! ผู้ชายคนนั้นไปไหน” เสียงหวานตวาดแว้ดขึ้นเมื่อบอดี้การ์ดคนสนิทเดินมาถึง ล่าไท่ทำสีหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้ เมื่อเห็นท่าทางหัวฟัดหัวเหวี่ยงของนายสาว

“คุณราฟาเอลมีธุระต้องเดินทางออกไปต่างประเทศครับคุณหนู”

 หญิงสาวจิกตามองผู้ชายที่กำลังเดินจากไปจนลับสายตา เพ่ยเพ่ย ต้องอ้าปากค้างเมื่อจู่ๆ เรือนร่างบอบบางที่มีทรวดทรงองค์เอวงามระหงลุกขึ้นวิ่งตามชายหนุ่มปริศนาไปอย่างรวดเร็ว

 “เข้าไม่ได้ครับ” เจ้าหน้าที่สนามบินสองคนยื่นมือออกมากั้นไม่ให้คนร่างงามผ่านเข้าไป วิกตอเรียจิกตามองสองหนุ่มด้วยความขุ่นเคือง อารมณ์คุกรุ่นที่ปะทุขึ้นมาตั้งแต่ทะเลาะกับบิดายังคงเหลือเชื้ออยู่มาก เพ่ยเพ่ยรีบวิ่งมาจับแขนหญิงสาวไว้แน่น  เพราะเธอกลัวเหลือเกินว่าพี่สาวจะไปอาละวาดใส่เจ้าหน้าที่ทั้งสองจนทำให้เกิดเรื่องเกิดราวใหญ่โต

“คอยดูเถอะ ฉันจะจับนายมาทำสามีให้ได้ ไอ้คนขี้เก๊ก!!

เสียงหวานตวาดออกไปก้องบริเวณ ทำให้คนที่เพิ่งเดินหนีมาหันกลับไปมอง ไม่เว้นแม้แต่ผู้โดยสารคนอื่นๆ  ราฟาเอลมองใบหน้าสวยนั้นอย่างอึ้งทึ่ง  ถ้าตัดเสียงแหลมและสีหน้าขี้วีนนั่นออก เขาจะคิดว่านางฟ้า นางสวรรค์ลงมาจุติเลยนะนั่น หน้าเรียวสวย ดวงตาหวานซึ้ง จมูกรั้น ริมฝีปากอวบอิ่มน่ามอง...

ร่างสูงใหญ่ยืนมองเรือนร่างงามระหงที่มีเครื่องหน้างดงามอีกครั้งแล้วยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยพร้อมเดินจากไปด้วยสีหน้าเรียบเย็น ทั้งๆ ที่ในใจเดือดดาลด้วยไฟบรรลัยกัลป์ที่พร้อมจะแผดเผาคนร่างบางที่เพิ่งเดินจากมา

 ผู้หญิงอะไรวะ คิดจะจับผู้ชายไปเป็นสามี ยัยนี่ต้องสติไม่ดีแน่ๆ ชายหนุ่มคิดอย่างหัวเสียพร้อมกับเสียดาย สวยก็สวยแต่ไม่น่าเป็นปัญญาอ่อนเลยแม่คุณเอ๊ย!’

 

            ทางฟากฝั่งของคนที่ร้องตะโกนออกไปด้วยความโมโห มองตามแผ่นหลังกว้างด้วยความขัดใจ หล่อนอยากจะร้องกรี๊ด! กรี๊ด! กรี๊ด!ออกไปให้แก้วหูไอ้คนขี้เก๊กนั่นแตก

“พี่เหมยคะ พอเถอะค่ะ คนมองกันใหญ่แล้ว” เพ่ยเพ่ยบอกเตือนเมื่อเห็นสายตาของผู้โดยสารหลายเชื้อชาติต่างที่พากันยืนมองนายสาวของเธอเหมือนเจอสิ่งประหลาด ใบหน้าสวยหวานเชิดหน้าขึ้นพร้อมกับปรายตามองบรรดาผู้คนที่หยุดยืนดูเธอ

“ขอโทษค่ะ พอดีสามีที่บ้านงอน ฉันเลยต้องมาตามง้อ”

 ใบหน้าสวยส่งยิ้มเย็นให้ต่างชาติมุงทั้งหลาย ภาษาอิตาเลียนที่ชัดแจ๋วราวกับเจ้าของภาษาถูกขับขาน สามผู้ติดตามได้แต่ทำตาค้างเป็นรอบที่สิบตั้งแต่ลงจากเครื่องบิน เมื่อได้ยินสรรพนามที่นางฟ้ามาเฟียใช้เรียกชายหนุ่มที่เพิ่งเดินจากไป เมื่อกี้ยังประกาศออกไปปาวๆ ว่าจะเอาเขาเป็นสามีแต่ไหงตอนนี้มาประกาศว่าชายหนุ่มรูปงามคนนั้นเป็นสามีที่เพิ่งงอนหนีออกจากบ้านมา...

“อาล่า อาลู่ หาประวัติผู้ชายคนนั้นมาให้เหมยภายในสองชั่วโมงนี้” สิ้นเสียงหวานของหญิงสาวที่ได้ฉายา นางฟ้ามาเฟีย แล้วสองหนุ่มบอดี้การ์ดถึงกับเข่าอ่อน นี่จะไปฉุดเขามาทำสามีจริงๆ เหรอเนี่ย ลู่เถิงและล่าไท่มองหน้ากันด้วยความขยาด ถ้าเกิดเจ้าพ่อเฉิงรู้เรื่องนี้ล่ะก็บรื๋อ....ไม่อยากจะคิดต่อว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น

 

คฤหาสน์ตระกูลอีวานอฟ

            เรือนร่างบอบบางที่ยืนอยู่หน้า คฤหาสน์อีวานอฟ ทำให้สามผู้ติดตามถึงกับต้องเอามือกุมหัวไว้เพราะทนความแสบสันของเจ้านายสาวแทบไม่ไหว ใบหน้าหวานซึ้งตอนนี้เจิ่งนองไปด้วยหยาดน้ำตาเทียม หญิงสาวแสร้งยืนร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนใจจะขาดรอนๆ ทำให้คนใช้ที่เดินมาเปิดประตูถึงกับรู้สึกสงสารจับจิต จับใจ

“มาหาใครคะคุณ?”

            แอนนาสาวใช้ถามด้วยความสงสาร เหตุใดผู้หญิงที่สวยราวกับนางฟ้า นางสวรรค์ถึงได้มายืนร้องห่มร้องไห้อยู่หน้าบ้านเจ้านายของหล่อน คนที่เดินมาเปิดประตูมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความสงสารแกมอิจฉา หญิงสาวผู้นี้ช่างมีใบหน้าสวยราวกับนางฟ้า แถมยังมีเรือนร่างอ้อนแอ้นอรชรงดงาม หากตอนนี้หญิงสาวกำลังร้องไห้เสียใจด้วยเรื่องอะไร?

“ฉันมาหาราฟาเอลค่ะ”

            มือบอบบางยกขึ้นปิดใบหน้าสวยราวกับว่าการเอ่ยชื่อผู้ชายคนนั้นทำให้เธอเจ็บปวดเหลือแสน ดวงตากลมใสของสาวใช้ถึงกับคลอไปด้วยหยาดน้ำตาเมื่อเห็นผู้หญิงตรงหน้านี้ร้องไห้หนักขึ้นกว่าเดิม ลู่เถิง ล่าไท่และเพ่ยเพ่ย ต่างพากันเบือนหน้าหนีภาพตรงหน้า

“คุณราฟาเอลไม่อยู่ค่ะ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ มีเรื่องร้อนใจเร่งด่วนหรือเปล่าคะ ให้หนูไปเรียนคุณนายลอร่าและคุณท่านจิโอวานี่ก่อนหรือเปล่าคะ?” น้ำเสียงร้อนรนของสาวใช้ ทำให้ใบหน้าหวานสวยที่มีมือบางปิดกั้นเอาไว้กดยิ้มเย็นในใบหน้า ร่างบางสะอื้นตัวโยน

“ฉันไม่อยากรบกวนค่ะ ถ้าราฟาเอลไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร ขอบคุณนะคะ” สาวใช้แอนนาเบิกตากว้างเมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าใช้มือกุมหน้าท้องแบนราบ เหมือนคนที่กำลังมีเรื่องทุกข์ทรมาน เด็กสาวรีบเปิดประตูออกมาพร้อมกับวิ่งมาจับแขนเรียวของหญิงสาวไว้

“เข้าไปนั่งรอตรงศาลาก่อนเถอะค่ะ หนูจะไปเรียนคุณท่านให้” สามผู้ติดตามได้แต่อ้าปากค้างเมื่อแม่คนร่างบางเดินตัวปลิวตามหลังสาวใช้ที่พยายามประคับประคองเธอเข้าบ้านไปด้วยความเป็นห่วง ลู่เถิงถึงกับส่ายหัวให้กับความร้ายกาจของคุณหนูเหมย

ถ้าลองได้บอกว่าจะเอาแล้ว รับรองเลยว่าผู้ชายหน้าไหนก็ไม่มีทางรอดเงื้อมมือนางฟ้ามาเฟียไปได้หรอก

            วิกตอเรียหันกลับมาส่งสายตาให้สามผู้ติดตามเหมือนกับบังคับกลายๆ ว่าให้รออยู่ตรงนี้ไม่ต้องตามเข้าไป หากแต่ทั้งสามกลับไม่มีใครยอมรับฟัง สองหนุ่มหนึ่งสาวทำหลับหูหลับตาเดินตามเข้าไปในบ้าน โดยไม่สนใจสายตาเชือดเฉือนของนายสาว  

สองพี่น้องตระกูลเหยาต่างมองหน้ากัน เมื่อเห็นบรรดาสาวใช้ออกมาเพิ่มอีกสองคนต่างหาน้ำ หายาดมมาให้นายสาว เพ่ยเพ่ยได้แต่มองด้วยความระอา วิกตอเรียหรือคุณหนูเหมย นี่ถ้าไปเอาดีทางการแสดงเธอว่าคงจะไปได้สวยกับอาชีพนี้ ก็ตอนนี้คุณหนูเล่นตีบทสาวอกหักรักคุดได้เสียแตกกระจุย กระจาย จนทำให้พวกเธอเองเกือบจะหลงเชื่อ

“ทานน้ำก่อนนะคะ ดมยาดมนี่ไปก่อน เดี๋ยวหนูจะไปเรียนคุณท่านให้” แอนนามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความสงสารจับจิต จับใจ นี่คงจะเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่นายน้อยของหล่อนเขี่ยทิ้งแบบไม่ใยดี น่าแปลกที่ผู้หญิงหน้าตาสะสวยมากมายขนาดนี้มัดใจผู้ชายเลือดร้อนเจ้านายของหล่อนเอาไว้ไม่ได้

“ขอบคุณนะคะที่กรุณาฉัน”

ใบหน้าสวยซบหน้าลงกับมือบางของตนเองอีกครั้ง หญิงสาวแสร้งปล่อยโฮออกมาอีกรอบ ล่าไท่ได้แต่แอบเบ้หน้าออกมา น่าสงสารคนตระกูลนี้จริงๆ ที่ต้องได้ลูกสะใภ้แสนแสบแบบนี้ สาวใช้แอนนาและอีกสองสาวมองหน้ากันด้วยความเห็นใจผู้หญิงที่ถูกกระทำตรงหน้า

            คนถูกกระทำยกแก้วน้ำขึ้นดื่มอย่างสบายอารมณ์ ดวงตาหวานซึ้งปรายตามองคนสนิททั้งสาม เพ่ยเพ่ยได้แต่ยิ้มแหยๆ เมื่อนึกถึงแผนการของพี่สาว ลู่เถิง ล่าไท่ เธอและวิกตอเรียเติบโตขึ้นมาด้วยกัน พวกเธอทั้งสี่ต่างรักกันเหมือนกับพี่น้องแท้ๆ ทั้งสี่คนต่างร่ำเรียนมาในที่เดียวกัน ไม่เคยห่างกันแม้แต่ตอนเรียนหนังสือ ทำให้ต่างรักและหวังดีต่อกัน

“จะดีเหรอคะพี่เหมย ถ้าเจ้าพ่อรู้เข้ามีหวังพวกเราได้ซวยกันหมดแน่” ใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราทำหน้าสยดสยอง โอ๊ย...งานนี้ถ้าเจ้าพ่อเฉิงรู้เข้าล่ะก็ เฮ้อ...เธอไม่อยากจะคิดต่อเลยจริงๆ ว่าตอนที่สองพ่อลูกนี่งัดข้อกันมันจะเดือดร้อนไปถึงใครบ้าง ลู่เถิงและล่าไท่ต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย

“อาป๊าไม่รู้หรอกน่า พวกลื้ออย่าเพิ่งกังวลไปเลย แต่ถึงรู้อั๊วก็ไม่กลัวหรอก” คลี่ยิ้มหวานให้คนสนิท รอยยิ้มหวานที่อาบเคลือบไปด้วยยาพิษนั่นทำเอาบอดี้การ์ดร่างสันทัดกลัวแทนผู้ชายโชคร้ายคนนั้น

“พี่เหมยอย่าทำแบบนี้เลย อย่าเล่นกับไฟเลยนะคะ” เพ่ยเพ่ยบอกพี่สาวด้วยความหวังดี ตามประวัติที่ได้มา ราฟาเอล อีวานอฟ มาเฟียหนุ่มแห่งอิตาลีนั่นทั้งเจ้าชู้ ดุเดือดอยู่ไม่เบา แล้วแบบนี้คุณหนูเหมยของเธอจะเอาอยู่เหรอ?

“ไม่ต้องเป็นห่วงพี่หรอกอาเพ่ย งานนี้พี่เอาอยู่” เสียงหวานบอกอย่างสบายใจ ดวงตาหวานซึ้งสั่นระริกเมื่อนึกถึงใครบางคน ใบหน้าสวยสะบัดไปมาเพื่อไล่ความคิดฟุ้งซ่าน วิกตอเรียรีบปรับสีหน้าให้ดูปวดร้าวเมื่อมองเห็นสาวใช้ที่เปิดประตูให้เดินเข้ามา แอนนาส่งยิ้มให้หญิงสาว

“คุณท่านทั้งสองเรียกให้คุณเข้าไปพบค่ะ”

            เพ่ยเพ่ยเบิกตาค้าง ทั้งลู่เถิงและล่าไท่ก็มีอาการไม่ต่างกัน มีเพียงนางฟ้าคนสวยเท่านั้นที่แอบกดยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก สายตาหวานซึ้งช้อนตาขึ้นมองสาวใช้

“ขอบคุณที่กรุณาวิกกี้นะคะ”

 แอนนายกมือป้ายน้ำตาที่ซึมออกมาทางหางตา หล่อนรู้สึกสงสารหญิงสาวผู้นี้เหลือเกิน เหตุใดฟ้าจึงได้กลั่นแกล้งให้ผู้หญิงที่สวยราวกับนางฟ้าต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ ตากลมใสมองหน้าท้องแบนราบของหญิงสาว นั่นคงจะเป็นนายน้อยของเธอสินะ ความสงสารและเวทนาหลั่งไหลเข้ามาอย่างท่วมท้น ใบหน้าสวยที่เศร้าสร้อยมันช่างทำให้หล่อนรู้สึกเห็นใจมากเหลือเกิน

            ผิดกับอีกสามคนที่ยืนมองอยู่ด้วยความสงสารคนโดนหลอก ช่างรู้จักฤทธิ์ของนางฟ้ามาเฟียน้อยไปซะแล้ว ลู่เถิงมองนายสาวแล้วต้องส่ายหน้าอย่างระอา ใบหน้าสวยที่ก้มหน้าต่ำลงเหมือนคนที่กำลังสะเทือนจิตใจอย่างถึงที่สุดนั่นทำเอาเขาและพี่น้องเกือบจะหลงเชื่อ ถ้าไม่ได้รู้เรื่องราวมาก่อน

“ดิฉันไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะคุณ เข้าไปในบ้านก่อนนะคะ คุณท่านทั้งสองรอคุณอยู่” อีกสามคนที่เตรียมตัวจะเดินตามต้องหยุดกึก! เมื่อเจอสายตาแววหวานระคนดุนั่น เพ่ยเพ่ยมองร่างอรชรที่ตามสาวใช้ไปด้วยความเป็นห่วง เธอไม่ได้ห่วงหญิงสาวแต่อย่างใด เธอเป็นห่วงคนที่อยู่ด้านในเสียมากกว่า

            คุณนายลอร่าและคุณจิโอวานี่มองหญิงสาวที่คลานเข้ามาทำความเคารพด้วยสายตาชื่นชม หญิงสาวตรงหน้านี้เข้าข่ายสวยจนหาที่ติยาก ใบหน้าหวานซึ้งที่นั่งก้มหน้าลงกับพื้นนั่นช่างสวยสดงดงามสมวัยเหลือเกิน งามจนคนมองไม่อาจละสายตาออกจากดวงหน้าได้ คุณจิโอวานี่มองผู้หญิงที่มาหาลูกชายอย่างเอ็นดู ทำไมไอ้ลูกบ้านั่นมันถึงตาถั่วทิ้งแม่ร่างงามตรงหน้านี้ได้นะ คุณนายลอร่ามองสาวสวยตรงหน้าอย่างถูกชะตา

“ลุกขึ้นมานั่งข้างบนเถอะจ๊ะ”

 ร่างบางของคุณนายลอร่าลุกขึ้นมาพยุงหญิงสาวผู้น่าสงสารขึ้นนั่งบนโซฟาตัวหนา วิกตอเรียยกมือไหว้ขอบคุณผู้สูงอายุตามขนบธรรมเนียมของไทย เธอและน้องๆ ไม่ได้มีเชื้อสายไทยแต่อย่างใด หากแต่เจ้าพ่อเฉิงผู้เป็นบิดากลับอบรมสั่งสอนให้ลูกทุกคนรู้เรื่องของประเทศไทย กิริยาอ่อนช้อยเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากผู้ใหญ่ทั้งสองได้พร้อมกัน

“เด็กที่บ้านบอกแม่ว่าหนูมาหาราล์ฟหรือจ๊ะ”

ใบหน้างามแดงก่ำขึ้นเมื่อผู้สูงอายุแทนตัวเองว่าแม่ เอาล่ะเหวยยัยเหมย เข้าข่ายหลอกผู้เฒ่าแล้วมั้ยล่ะแก ฟันขาวขบลงบนริมฝีปากล่างพร้อมพยักหน้าน้อยๆ คุณนายลอร่ามองหญิงสาวที่ก้มหน้าลงด้วยความสงสาร ราฟาเอลกลับมาคราวนี้เห็นทีจะต้องปรามเรื่องผู้หญิงเสียบ้าง นี่คงจะเจ้าชู้เสียจนไม่ใยดีใครๆ จนทำให้หญิงสาวตรงหน้าต้องมานั่งเสียใจ

“หนูมีอะไรกับราล์ฟหรือจ๊ะ แม่พอจะช่วยได้หรือเปล่า?” นางมารร้ายในคราบนางฟ้าแอบยิ้มอย่างสมใจ หญิงสาวบีบน้ำตาให้ไหลออกมาราวกับนักแสดงมืออาชีพ เจ้าของรางวัลออสการ์

“หนูแค่อยากมาปรับความเข้าใจกับราฟาเอลค่ะ” เสียงหวานสั่นเครือพร้อมกับก้มหน้าลง นั่นทำให้ผู้สูงอายุถึงกับมองหน้ากัน พร้อมๆ กับนึกเข่นเขี้ยวลูกชายตัวดีอยู่ในใจ วิกตอเรียซ่อนยิ้มไว้ในหน้า

 เธอไม่ได้โกหกซะหน่อย เธอจะมาปรับความเข้าใจกับอีตานั่นจริงๆ ก็ไอ้คนขี้เก๊กนั่นยังไม่ยอมรับฟังข้อเสนอของเธอนี่นา

“บอกแม่มาได้หรือเปล่าจ๊ะ ให้แม่ช่วยอะไรไหม?” ใบหน้าสวยส่ายไปมา พร้อมกับทำหน้าสลดหดหู่ ตาหวานซึ้งคลอไปด้วยหยาดน้ำตาทำเอาคนมองถึงกับจะร้องไห้ตาม

“วิกกี้แค่อยากจะมาคุยกับราฟาเอลแล้วก็จะไปค่ะ” แอนนาที่นั่งฟังอยู่ห่างๆ ยกมือขึ้นทาบอกด้วยความตกใจ ไม่ได้! หล่อนจะปล่อยให้นายน้อยที่อยู่ในท้องของหญิงสาวตรงหน้านี้เป็นกำพร้าพ่อไม่ได้ วิกตอเรียแอบกดยิ้มเมื่อเห็นท่าทีของสาวใช้

“ไม่ได้นะคะ คุณจะไปไหนไม่ได้นะคะ รอให้คุณราฟาเอลกับมาก่อนเถอะค่ะ” เสียงใสของแอนนาบอกอย่างร้อนรน หันไปขอความเห็นแก่ประมุขทั้งสอง คุณนายลอร่าลุกขึ้นมานั่งใกล้หญิงสาว ไม่รู้เป็นยังไงเธอรู้สึกถูกชะตาต้องใจหญิงสาวตรงหน้าเหลือเกิน

“ตอนนี้ราล์ฟไปทำธุระที่ดาเนีย ในระหว่างนี้หนูย้ายเข้ามาอยู่กับแม่รอราล์ฟไปก่อนนะจ๊ะ”

วิกตอเรียสวมกอดผู้สูงอายุ ใบหน้าหวานสวยก้มหน้างุดเพื่อซ่อนยิ้ม กลับมาคราวนี้นายจะได้เห็นฤทธิ์ฉัน ไอ้มาเฟียขี้เก๊ก!!’ หญิงสาวประนมมือไหว้ขอบคุณผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยความซาบซึ้งตอบปฏิเสธความหวังดีของผู้ใหญ่ หากแต่ไม่อาจรั้งความต้องการของ ว่าที่แม่สามี ไปได้ มือบางกราบลงที่อกของคุณนายลอร่า เรียกให้คะแนนพิศวาสพวยพุ่งขึ้นอย่างท่วมท้น

หนูไม่ได้ตั้งใจมาหลอกนะคะ คุณนาย คุณท่าน หนูแค่จะมาคุยกับราฟาเอลจริงๆ ค่ะ

ใบหน้าสวยฉายแววเจ้าเล่ห์ ตามประวัติที่ได้มา ราฟาเอล อีวานอฟ เป็นคนเจ้าชู้หาตัวจับยาก เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนถุงเท้า นั่นเป็นคุณสมบัติผู้ชายต้องห้ามของตระกูลเฉิง เรื่องที่เธอมาขอพบชายหนุ่มในวันนี้ ทุกคนก็จะต้องมองว่าเธอโดนผู้ชายเจ้าชู้คนนั้นทำให้เสียใจแน่นอน ลูกสาวเจ้าพ่อเฉิงได้แต่นั่งอมยิ้มในหน้าด้วยความสุขใจ...แล้วเจอกันนะคะ “คุณว่าที่สามี” คุณเป็นผู้ชายคนเดียวที่จะช่วยให้เหมยไม่ต้องแต่งงานกับไอ้เหียกเล่อ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,357 ความคิดเห็น

  1. #1350 ชาตา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 19:38

    แรงแบบนี้ ป้าชอบบบบ

    #1,350
    0
  2. #1348 The__RooM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2554 / 01:02

    สนุกมากๆเลย

    #1,348
    0
  3. #961 นัสชูรัตน์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 22:12

    555555555

    #961
    0
  4. #870 Melloly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 13:16
    555555555 แวร๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงง++++
    #870
    0
  5. #694 in cold blood (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 07:57
    ถ้าขนาดนี้สงสัยราเชลจะไม่รอดสะแล้ว
    พยายามเข้านะค่ะ สู้ๆ
    ^^
    #694
    0
  6. #600 nunpanu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 09:46
    สุดยอดคุณหนู เข้าถ้ำันเลย
    #600
    0
  7. #544 Yanen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2554 / 20:34
    นางเอกสุดยอดมากกกกกกกกกกกกกก
    #544
    0
  8. #327 hakuron (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 13:29
    คุณหนูเฉิงซะอย่าง น้อยกว่านี้ได้ไง
    #327
    0
  9. #318 pnn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 09:27
    ท่าจะร้ายไม่ยอมกันเลยน่ะค่ะ
    #318
    0
  10. #281 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 14:06
    สุดยอดจังนางเอกเรา
    #281
    0
  11. #248 เก๋ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2554 / 21:20
    เชื่อเค้าเลยเก่งจริงๆวิกกี้ จะรอดมั้ยนี่ราเชลลลลลลลล
    #248
    0
  12. #237 เสาวรส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2554 / 17:28
    เริ่มเรื่องก็สนุกแล้วคร้า
    #237
    0
  13. #187 สมพิศ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 20:16
    สนุกค่ะ
    #187
    0
  14. #171 อนาลาโย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 15:51
    สนุกตั้งแต่เริ่มเลยนะจ้ะ จะติดตามตอนต่อไป.....หุๆๆๆ
    #171
    0
  15. #156 saturn009 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 00:23
    เราว่าน่ะนะ เนื้อหามันแปลกดี ในโลกของความจริงผู้หญิงก็มีสิทธิ์นึกชอบผู้ชายหล่อ ๆ ก่อนได้ แต่อยากให้เขียนให้ละเมียดละไมนะ มันจะอ่านแล้วดีมั่ก ๆ แบบนี้เราว่ามันไม่ค่อยมีรายละอียด เลยอ่านแล้วไม่ต่างจาก plot อื่น ๆ เจอกัน ทะเลาะกับ ชอบกัน มีปัญหานิดหน่อยแล้วก็ happy ending ......................ถ้าแรงไปก็ขอโทดนะ เราอยากเห็นคุณพัฒนาฝีมือเราว่าคนที่ตั้งใจทำมาได้ขนาดนี้ ทำต่ออีกนิ๊ดก็จะ ดีขึ้นแล้ว
    #156
    0
  16. #146 ทำไมเค้าไม่แคร์* (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 20:37
    สนุกมากเลยค้ะ ๆ
    #146
    0
  17. #128 nu"sakura (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 12:13
    แหม สุดยอดได้ใจจริงๆเรย หนูวิกกี้
    #128
    0
  18. #120 sweet melody (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 00:40
    วิกกี้แรงได้ใจเกินร้อยมั่กมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก สู้ๆจ้า
    #120
    0
  19. #103 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 14:23
    วิกกี้นี่แสบจริงๆ งานนี้สนุกแน่ๆ อิอิ
    #103
    0
  20. #99 Feiiw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 13:02
    หนูเหมยแสบสุดๆ
    #99
    0
  21. #94 mimicmimic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 11:31
    ชอบ ๆ หนู วิกกี้ แรงดี 555++
    #94
    0
  22. #92 tantum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 11:10
    เอาใจช่วยให้จับพ่อปลาไหลใส่สเก็ตให้อยู่หมัดนะจ๊ะคุณหนูเหมย กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #92
    0
  23. #91 มูดดี้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2554 / 23:36
    เรื่องอยากบอกว่าแสบจริงๆเลย 
    #91
    0
  24. #90 ตุ๊กตาหมูน้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2554 / 19:07
    รออยู่นะค่ะ
    #90
    0
  25. #89 porb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2554 / 18:45
     รอต่อค่ะ
    #89
    0