หัวใจปรารถนา whis love

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    1 ก.ย. 60

บทนำ

ร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือดเป็นเช่นไร เจ้าของเรือนร่างบอบบางระหงเข้าใจถึงคำนี้เป็นอย่างดี หลังจากที่ต้องสูญเสียผู้ให้กำเนิดไปพร้อมกันเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ สาวน้อยวัยสิบแปดปีนอนสะอื้นกอดรูปบุคคลอันเป็นที่รักทั้งสองเอาไว้ ปล่อยให้แม่บ้านที่อยู่ด้วยกันมานานยืนมองน้ำตาคลอไปด้วย ป้าน้อมใช้หลังมือปาดน้ำตา ก่อนเดินเข้าไปหาคุณหนู ลูบหลังอย่างอ่อนโยน ยังให้ร่างที่นอนคู้กายกอดรูปสะอื้นแรงขึ้นอีก

“คุณท่านทั้งสองไปดีแล้ว อย่าร้องไห้เสียใจไปเลยนะคะ ประเดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่ท่านจะตายตาไม่หลับ” นางปลอบเจือเสียงสะอื้น

คำว่า ‘ตาย’ ยิ่งทำให้หญิงสาวปล่อยโฮออกมาอีกระลอก ความจริงโถมซัดเข้าหา ตอนนี้เธอไม่เหลือใครอีกแล้ว มีเพียงบ้าน ทรัพย์สมบัติอีกมหาศาลและคนสนิทเท่านั้น ‘แพรพรรณราย อิศยกุล’ กอดรูปเอาไว้แน่น สวดอ้อนวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายขอให้พ่อแม่เธอกลับคืนมา เสียงร้องไห้ดังระงมสร้างความสงสารให้แก่ผู้ได้ยิน โดยเฉพาะ ‘พิชา’ สาวน้อยร่างเล็กโปร่งบางเพื่อนสนิทของแพรพรรณราย

“โธ่…ยายแพร” ครางเสียงอ่อนเมื่อเห็นสภาพเพื่อน วันนี้เพิ่งเสร็จจากพิธีฌาปนกิจศพของผู้เป็นบิดาและมารดาของเพื่อน ท่ามกลางเสียงร้องไห้อาลัย ทุกคนในงานได้เห็นภาพเด็กสาวคนหนึ่งหัวใจแตกสลาย การที่แพรพรรณรายเป็นลมล้มพับไปยามที่ควันพวยพุ่งออกจากปล่องไฟทำให้หลายคนต้องหลั่งน้ำตา พิชาได้แต่สะอื้นมองมือหนาที่เอื้อมมาตบบ่าเบาๆ

‘ภูบดินทร์ ศิวะกาญจนโรจน์บดี’ พาเธอและเพื่อนกลับมาที่บ้าน เขาคือคนที่กอดแพรพรรณรายเอาไว้ตลอด และคือคนที่แพรพรรณรายเฝ้าแอบรักมานานหลายปี ภูบดินทร์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเธอ ส่วนแพรพรรณรายคือเพื่อนสนิทตั้งแต่ยังเล็ก พ่อแม่ของพวกเธอเป็นเพื่อนกัน ทำให้แพรพรรณรายได้พบและคลุกคลีกับภูบดินทร์พอๆ กับเธอ จากความปลาบปลื้มที่มีพี่ชายใจดี ค่อยๆ ก่อตัวมาเป็นความรักอย่างหนุ่มสาว รักที่เฝ้าแอบมองอยู่ห่างๆ หลายครั้งที่เธอยุให้เพื่อนบอกความในใจ แต่ฝ่ายนั้นปฏิเสธอยู่ร่ำไป อ้างว่าตนเป็นหญิงไม่ควรเผยความในใจให้ผู้ชายรู้ก่อน ซึ่งก็ทำให้เธอได้แต่ทอดถอนใจทุกครั้งที่ได้ยิน สาเหตุที่ยุเพราะรู้ว่าพี่ภูเองก็คงมีใจให้กับแพรพรรณรายไม่น้อย

จากที่เฝ้าดูสองคนนี้อยู่ห่างๆ มานานหลายปี ทำให้รู้ว่าทั้งสองต่างแอบมีใจให้กันอย่างแน่นอน แม้บางครั้งภูบดินทร์จะพยายามพูดว่ารักแพรพรรณรายเหมือนน้องสาว แต่การกระทำบางอย่าง เช่นความห่วงใยที่เกินพี่น้อง ความหวงแหนในบางคราที่เอนเอียงไปถึงการหึงหวง มันทำให้เธอรู้ว่าพี่ชายคิดมากกว่านั้น ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวยังพยายามปฏิเสธหรืออาจไม่รู้ใจตัวเอง

แพรพรรณรายรีบใช้มือปาดน้ำตาออกจากดวงหน้ายามเห็นบุคคลที่เดินเข้ามาในห้อง หญิงสาวพยายามกลั้นก้อนสะอื้นอย่างสุดกำลัง ดวงตาคมกริบสีสนิมกระตุ้นให้ทิฐิในใจก่อตัวขึ้น ด้วยเพราะเขามองไม่เห็นค่าความรักของเธอ ความเจ็บปวดที่กำลังประดังเข้ามาทำให้หญิงสาวลุกขึ้นนั่ง

เป็นเพราะเขา! ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เธอคงได้ตายตามพ่อกับแม่ไปแล้ว เป็นเพราะเขาปฏิเสธความรักจากเธอ ทำให้เธอได้แต่แอบร้องไห้อยู่ในห้อง ทั้งที่พ่อกับแม่พยายามชักชวนให้ไปทำบุญด้วยกันในวันหยุด แต่เธอปฏิเสธเพราะจมอยู่กับความเศร้าที่เกาะกินหัวใจมาหลายวัน เธอรวบรวมความกล้าเข้าไปสารภาพรักกับเขา หากเขากลับปฏิเสธเสียงแข็ง

‘พี่เห็นแพรเป็นแค่น้องสาว’

เจ็บน้อยซะที่ไหน! เล่นเอาเธอกระอักธารน้ำตาไปเสียหลายวัน จนเป็นที่มาของอาการปิดกั้นโลกภายนอก ใครชวนไปไหนก็ไม่ไป กระทั่งผู้ให้กำเนิดต้องมาเสียชีวิตไปเพราะอุบัติเหตุ แทนที่เธอจะได้ไปกับพ่อแม่ เป็นเขาที่ดึงเธอเอาไว้ ดึงให้จมอยู่กับความทุกข์ ความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

“ออกไป!” หมอนใบใหญ่ถูกปาไปยังทิศทางที่คนมาใหม่ยืนอยู่ พิชาถึงกับตกใจกับอาการของเพื่อน รู้เลยว่าแพรพรรณรายไม่ได้ปามันใส่เธออย่างแน่นอน คนที่เป็นเป้าหมายคือพี่ชายเธอต่างหาก

ภูบดินทร์ยืนนิ่ง ยอมรับผลของการกระทำไปอย่างเงียบเชียบ ไม่ถือสากับกิริยาก้าวร้าวของน้องน้อย เขารู้ว่าเธอกำลังเสียใจและเจ็บปวดที่ต้องสูญเสีย

“ออกไป!” แพรพรรณรายตวาดลั่นห้อง ต่อเมื่อร่างสูงใหญ่ไม่ยอมไหวติงหญิงสาวก็แผดเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดยังให้ชายหนุ่มรีบปราดเข้ามาห้าม ยื้อมือที่กำลังดึงทึ้งผมตัวเอง รวบร่างบางเข้ามากอดเอาไว้ ไออุ่นจากอ้อมกอดที่โหยหามาตลอดทำให้แพรพรรณรายกรีดร้องเจ็บปวดปานจะขาดใจ เธอไม่ได้อยากได้อ้อมกอดนี้ในสถานการณ์แบบนี้

“เพราะพี่ภูคนเดียว เพราะพี่คนเดียวที่ทำให้แพรไม่ได้ไปกับพ่อแม่ แพรไม่ตายเพราะพี่คนเดียว…” เสียงร้องไห้ฟูมฟายดังไม่ขาดเหมือนเจ้าตัวขาดสติไปแล้ว หญิงสาวยังคงพยายามจะทำร้ายตัวเองสลับกับทุบตีเขา

“อย่าทำตัวเองน้องแพร ตีพี่ ทุบพี่” เสียงทุ้มบอกด้วยน้ำเสียงเศร้าลึก เจ็บปวดกับภาพตรงหน้า มือหนาลูบแผ่นหลังบางอย่างปลอบประโลม ตกใจไม่น้อยที่รู้ว่าน้องน้อยอยากตาย ก้อนเนื้อในอกเต้นเร่า อย่างไม่ยอมที่จะสูญเสียเธอไป

“แพรอยากตาย อยากตาย พ่อขาแม่ขา…มารับน้องแพรไปด้วย ไม่มีใครรักหนูแล้ว ฮือ” เสียงหวานยังคงโหยไห้อยู่กับอกกว้าง ท่ามกลางพันธนาการที่โอบล้อมอย่างอบอุ่น ไม่ได้ทำให้หัวใจที่แตกสลายดีขึ้นสักนิด หากเขาไม่ปฏิเสธคำสารภาพรัก มันก็คงจะดีกว่านี้หลายร้อยเท่า

“ไม่! แพรต้องไม่ตาย ยังมีพี่ที่รักแพรอยู่นะคนดี” คำพูดที่พลั้งเผลอออกจากปากทำให้ชายหนุ่มตกใจไม่น้อย แค่เธอพูดว่าจะตายเขาก็แทบแดดิ้น ทั้งที่ปฏิเสธเธอไปตั้งแต่สัปดาห์ก่อนว่าเห็นเธอเป็นเพียงน้องสาวเหมือนพิชา ด้วยความที่เติบโตมาด้วยกัน ทำให้เขาคิดว่าเอ็นดูแพรพรรณรายเหมือนอย่างน้องสาว

…กระทั่งตอนนี้เขาชักไม่แน่ใจ

กว่าแพรพรรณรายจะหยุดร้องไห้ก็ต้องถึงมือหมอกันเลยทีเดียว ฤทธิ์ยานอนหลับทำให้ร่างบอบบางสงบ ภูบดินทร์เกลี่ยไล้เส้นผมที่ระพวงแก้มนิ่ม ลูบอย่างปลอบประโลม ภาวนาขอให้ความเจ็บปวดที่เธอมี แชร์มันมาหาเขาสักครึ่ง เขายินดีที่จะรับมันเอาไว้

พิชายืนมองเหตุการณ์อยู่ห่างๆ ได้แต่เก็บงำความสงสัยเอาไว้ในใจ เหตุใดหนอ…แพรพรรณรายถึงได้ก้าวร้าวต่อพี่ภู แววตาตัดพ้อชิงชังที่ได้เห็นทำให้เธอเชื่อว่าก่อนหน้านี้ต้องมีบางอย่างเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปในทิศทางที่ไม่น่าจะดีเสียด้วย หญิงสาวเดินเลี่ยงออกไปที่ระเบียงเพื่อโทร. รายงานพ่อกับแม่เป็นระยะถึงอาการของแพรพรรณราย ปล่อยให้พี่ชายอยู่เฝ้าเพื่อนคนเดียว

แพรพรรณรายตื่นขึ้นมาอีกครั้งกลางดึก ฤทธิ์ยานอนหลับยังคงทำให้สะลึมสะลือ ภาพคนที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงทำให้หญิงสาวจ้องมองอยู่นาน เขาหลับในท่านั่งกอดอกพิงหัวเตียง หยาดน้ำตาที่เหือดหายไปไหลรินอีกครั้ง ธารน้ำตาทะลักออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ หญิงสาวปิดกั้นเสียงสะอื้นด้วยการดึงผ้าห่มขึ้นปิดปาก

ดวงตาพร่ามัวยังจับจ้องที่ใบหน้าหล่อเหลาคมคายไม่วางตา ในสมองครุ่นคิดว่าทำอย่างไรหนอ ถึงจะหลีกหนีจากความเจ็บปวดนี้ได้เสียที นอกจากความตายแล้ว ยังมีทางไหนที่เธอจะหนีเขาคนนี้ได้อีก

เกือบรุ่งสาง…สาวน้อยวัยสิบแปดปีที่มีหัวใจบอบช้ำก็ได้คำตอบ ทางเดียวที่จะเจ็บปวดน้อยที่สุด นั่นก็คือ…

หนีไปให้ไกล คนละฟากฟ้า­!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

798 ความคิดเห็น

  1. #798 kittyapplesnow (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 23:46
    รออยู่นะคะ สู้ๆ
    #798
    0
  2. #797 earn9391 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 10:01
    รอเด้ออออออออ
    #797
    0
  3. #793 Kamjoy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2556 / 16:16
    #793
    0
  4. #782 daonet (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:41
    เรื่องราวน่าติดตามมาก
    #782
    0
  5. #781 นัควัต (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:04
    รอต่อๆ
    #781
    0
  6. #776 puifaizaa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2556 / 17:29
    รออออ 
    #776
    0
  7. #774 น้อยหน่า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2556 / 12:30
    รอออออออออออออออออจ้ะ
    #774
    0
  8. #754 นัควัต (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 22:02
    กรี๊ดดดดดดดด กลับมาอัพพี่ภูอีกแล้วหรอคะพี่เจี๊ยบ อิอิ ตามอ่านค่าาา
    #754
    0
  9. #737 SN piercensean (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 05:02
    Nong La jeap ja I like your novel naka
    #737
    0
  10. #716 ถักฝัน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2553 / 21:30
    สนุกมากค่ะ เพิ่งเข้ามาอ่าน จะอ่านให้จบวันนี้เลย ค่ะ อิอิ ชอบพี่ภูนะดูน่ารักดี
    #716
    0
  11. #665 HIZANA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2553 / 18:19
     เพิ่งมาอ่านครั้งแรกค่ะ  เม้นอาจจะติดๆกันไปบ้างนะคะ
    #665
    0
  12. #386 tequero (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2553 / 00:02
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ น่าติดตามมากค่ะ
    #386
    0
  13. #157 SD.ชาลี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2552 / 22:30
    อ้ายยยยยย เหงแล้วเขิลแทน >///////<
    เรื่องนี้น่ารักดีค่ะ  ชอบ

    พี่ภูจะหื่นปายหนาย กรี๊ดดดดดดดดด (แต่ก้อดีนะ -.,-)
    หึหึ
    #157
    0
  14. #141 maysarin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2552 / 21:28
    น้องพัทรน่ารากกกกกกกกกกกก
    #141
    0
  15. #83 mydei (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2552 / 10:42
    น่าจะสนุกนะเนี้ย
    #83
    0
  16. #71 LAM1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2552 / 11:51
    เข้ามาอ่านเรื่องนี้ครั้งแรกค่ะ เท่าที่ได้อ่านก็สนุกดีนะ ชอบมากเลยค่ะ เดี๋ยวขอไปอ่านตอนหน้าก่อนนะแล้วจะมาบอกว่าเป็นไงบ้าง
    #71
    0
  17. #36 nuri.j (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2552 / 18:22
    อยากรู้จัง อะไรทำให้ความรักของคนทั้งสองต้องจบลง
    #36
    0
  18. #4 sun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2552 / 11:02
    สนุกดีค่ะ จะรออ่านถึงตอนจบเลยนะคะ อย่าเพิ่งท้อหล่ะ
    #4
    0