รักจงรัก(ษ์)

ตอนที่ 6 : ช่อดอกไม้ที่หายไป 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    16 ก.ย. 62

3

ช่อดอกไม้ที่หายไป

 

ข่าวลือระลอกใหญ่มาพร้อมกับงานที่สุมหัวจนทำให้จงรักษ์ไม่มีโอกาสได้พบกับธาวินีเลยกระทั่งตอนสายของวันศุกร์ ซึ่งเป็นวันที่หญิงสาวเคลียร์งานที่ยุ่งเหยิงทั้งสัปดาห์เสร็จพอดีข่าวลือที่ว่าเธอเป็นคนโปรดของบ้านวณิชยานั้นดังไม่ขาดสายอีกทั้งชัยโยยังขยันอัปเดตข่าวลือให้ฟังทุกสามชั่วโมงจนเธอแทบเป็นประสาทตายอยู่แล้ว

ลมอะไรหอบมาเหรอเลิฟ” ต้นข่าวถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้มจงรักษ์ยิ้มจืดชืดให้อีกฝ่าย

ลมโมโหค่ะ

แกโมโหจนรอเย็นนี้ไม่ไหวเลยเหรอ” ธาวินีขำกับท่าโมโหสุดๆของอีกฝ่ายจงรักษ์เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรโมโหมากแค่ไหนก็ไม่เคยเสียจริตไม่หวีดไม่วีนใดๆ

เลิฟจะกลับบ้านเลยรอไม่ได้

งั้นตอนเที่ยงนัดมาก็ได้นี่

งานเยอะต้องเคลียร์งานค่ะ” หญิงสาวพูดไปอย่างนั้นเองเพราะความจริงเธอเคลียร์งานยุ่งๆเสร็จแล้วที่ไม่อยากไปเคลียร์กันตอนพักเที่ยง เพราะมันต้องมีชัยโยไปด้วยแล้วสองคนนี้จะแท็กทีมกันรุมเธอ

อ้าวแล้วที่มาเวลางานตอนนี้ล่ะ

ก็มันอดใจไม่ไหวต้องการมาพูดก่อนกลับไปเคลียร์งานต่อค่ะ

อ้อแล้วมีอะไรว่ามาเลย” คนที่ตั้งใจหลบหน้าจงรักษ์มาตลอดหลายวันเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆขัดกับใจที่เต้นแรงน้อยครั้งที่คนอย่างยายเลิฟจะบุกมาถึงห้องทำงานของเธอ

พี่วิเป็นคนปล่อยข่าวเรื่องเลิฟกับท่านรอง

พี่เปล่า

พี่วิเป็นเจ้าของช่อดอกไม้ที่ส่งให้เลิฟทุกวันจันทร์

พี่เปล่า

พี่วิไม่อยากแต่งงานเลยหันมาจับคู่ให้เลิฟกับท่านรอง เพื่อที่ตัวเองจะได้เลิกถูกคุณลุงคุณป้าเร่งรัด

“…”

แล้วพี่วิก็มั่นใจว่าเกมนี้ตัวเองจะชนะเลิฟจะอยู่ครบกำหนดหกเดือนหรือไม่เลิฟก็จะได้น้องชายพี่วิเป็นของแถมอยู่ดี

“…”

ถ้าอยากจะเล่นเกมลองดูกันสักตั้งก็ได้ค่ะ

จงรักษ์คลี่ยิ้มหวานพร้อมกับโน้มตัวเท้ามือบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่

อีกสองเดือนมาดูกันว่าเลิฟจะได้เงินพนันอย่างเดียวหรือได้ค่าสินสอดด้วย

ยายเลิฟ

แม้จะเคยเห็นอีกฝ่ายโกรธมาบ้าง แต่ไม่มีสักครั้งที่นิ่งได้ขนาดนี้ธาวินีใจแป้วเล็กน้อยจงรักษ์เป็นน้องที่เธอรักมากมากถึงขนาดอยากได้มาเป็นน้องสะใภ้เลยละที่เธอคิดแผนรักแผนร้ายนี้ขึ้นเพราะเชื่อว่าธนวัตจะรักจงรักษ์ได้ไม่ยากธาวินีรู้ว่าน้องชายไม่มีใครในใจ เพราะรายนั้นก็เหมือนเธอที่ชอบทำงาน ยังไม่คิดเรื่องชีวิตคู่

เลิฟพูดจริงๆนะพี่วิระหว่างนี้พี่จะสร้างข่าวลืออะไรก็ตามแต่ใจพี่เอาที่พี่สบายใจและคิดว่าเลิฟจะอยู่กับมันได้ก็แล้วกันเลิฟจะไม่แก้ข่าวไม่พูดอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่สร้างขึ้นดีไหมคะให้คนเข้าใจไปอย่างนั้นพอครบหกเดือนเลิฟก็แค่ออกจากบริษัทไปเงียบๆแล้วก็ไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีกตลอดชีวิต

ไฮ้ยายเลิฟพี่ขอโทษก็ได้ไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนี้

แล้วที่ทำไปทั้งหมดพี่วิไม่จริงจังเหรอคะ

จริงจังสิพี่อยากให้เลิฟชอบน้องชายพี่จริงๆ

แล้วทำไมถึงไม่ให้เลิฟจริงจังด้วยล่ะคะ

โอ๊ยยยพี่ขอโทษๆๆ” สาวที่ตั้งใจเล่นใหญ่สำนึกผิดขึ้นเล็กน้อยแต่มันแค่เล็กน้อยจริงๆเพราะอย่างไรเธอก็อยากได้จงรักษ์เป็นน้องสะใภ้

พี่วิท่านรองน่ะไม่ได้ชอบเลิฟหรอกแล้วเลิฟเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเรื่องความรักตบมือข้างเดียวมันไม่ดังนะคะ

รู้ได้ไงว่านายวินไม่ชอบ

พี่วิคะเลิฟเห็นหน้าเขาเกือบทุกวันทำไมจะไม่รู้อีกอย่างความรักแบบมีตัวช่วยอย่างที่พี่วิทำนี่มันไม่เวิร์กค่ะมันไม่มีทางลงเอยแบบแฮปปีเอนดิงได้หรอกเชื่อเลิฟสิดีไม่ดีหากท่านรองทราบเรื่องเขาจะหาว่าเลิฟรวมหัวกับพี่วิจับเขาก็ได้

“…”

ถ้าเราเปลี่ยนกันเลิฟพาพี่เข้าไปพัวพันกับผู้ชายคนหนึ่งโดยที่พี่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา พี่จะโอเคเหรอคะ

เฮ้ยยยชักเครียดแล้วสิ

มันน่าเครียด แล้วพี่ก็ควรรู้สึกแบบนี้ตั้งนานแล้ว

โอเคๆพี่ไม่ทำอะไรอีกก็ได้รอให้นายวินจีบแกเองแล้วกัน” ธาวินีบอกอย่างจำยอมนี่ครั้งแรกเลยนะที่เธอเห็นยายเลิฟโกรธขนาดนี้

ท่านรองไม่มีวันจีบเลิฟหรอกค่ะ

 

จงรักษ์ขับรถถึงบ้านราวๆเกือบสี่ทุ่มนอกจากต้องเผชิญรถติดช่วงเย็นวันศุกร์แล้ว เธอยังออกจากบริษัทหลังเลิกงานราวๆหนึ่งชั่วโมงอีกด้วยเนื่องจากมีเอกสารด่วนต้องตรวจสอบก่อนท่านรองจะนำไปพบลูกค้าในช่วงวันหยุดนี้จงรักษ์ไม่ได้รู้สึกผิดที่ไม่ได้ติดตามไปด้วย เพราะข้างกายชายหนุ่มมีหวังเหว่ยกับสาทิสคอยช่วยอยู่แล้ว

รถยนต์สีดำค่อยๆแล่นไปตามทางลูกรังก่อนผ่านป้ายสวนจงรักษ์’ สักพักก็มองเห็นตัวบ้านสไตล์โรงนาสองชั้นที่จงรักษ์หาแบบด้วยตนเองตายอมสร้างบ้านในแบบที่เธอชอบเมื่อห้าปีที่แล้วเพื่อรอให้เธอกลับมาอยู่ด้วยกันไฟที่เปิดสว่างทำให้หญิงสาวรู้ว่าคนที่เธอรักทั้งสองต่างกำลังรอคอยการกลับมาเยี่ยมบ้านของเธอจงรักษ์ยิ้มเมื่อมองเห็นแม่ออกมายืนรอที่ระเบียงด้านหน้าบ้านโดยมีผู้เป็นตายืนห่างออกไป

มาถึงเสียดึกเลยเลิฟ” รังรองกางแขนรับลูกสาวที่โผเข้ามากอด

รถติดค่ะแม่วันหยุดใครๆก็อยากออกจากกรุงเทพฯ ทั้งนั้น

อะแฮ่ม

หญิงสาวปล่อยมือจากเอวแม่แล้วโผเข้าไปกอดผู้เป็นตา

คิดถึงตาจังเลยค่ะ

ให้มันจริงเถอะมาทีไรก็พูดแบบนี้แต่พอกลับไปกรุงเทพฯ ชอบหายจ้อย

หายจ้อยที่ไหนคะเลิฟทำงานบางวันก็เลิกค่ำเลยไม่ได้โทรหาตาค่ะ” หญิงสาวบอกเสียงออดอ้อน

ถ้ามันเหนื่อยก็กลับบ้านเรา

กลับแน่ค่าอีกสองเดือนก็ไม่มีอะไรรั้งเลิฟไว้ได้แล้วค่ะ

เฮอะกลัวป้าจอมมารยาของแกจะสำออยอีกน่ะสิ” สันต์พูดถึงอดีตพี่สาวสามีของลูกสาวด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยชอบใจนักคนที่พาหลานห่างออกจากเขาได้นานหลายปี มีหรือเขาจะชอบฝ่ายนั้น

คราวนี้เลิฟพูดกับป้าอย่างจริงจังแล้วค่ะตาเลิฟไม่อยากอยู่กรุงเทพฯ แล้ว

อืมคราวนี้ต่อให้เขาตายก็ไม่ต้องอยู่รอเผานะ

โธ่ตาก็อย่าไปแช่งป้าบัวเขาอย่างนั้นสิคะ

อดไม่ได้หรอกผู้หญิงเจ้ามารยาแบบนั้นตาไม่อยากให้หลานอยู่ใกล้

ตา

เลิฟกินข้าวมาหรือยังลูก” รังรองเห็นท่าไม่ดีจึงชวนคุยเรื่องอื่น

ยังเลยค่ะกินแค่สโมกกีไบค์สองอันประทังชีวิตก่อนจะกลับมากินกับข้าวฝีมือแม่ แล้วก็ต้มไก่บ้านใส่ยอดมะขามฝีมือตา

สันต์โคลงศีรษะเมื่อคนเป็นหลานพูดไปเอาแก้มถูไถอกเขาไปเจอลูกอ้อนนี้เข้าเขาเป็นต้องใจอ่อนโกรธใครหน้าไหน ถ้าหลานอ้อนเขาก็คลายความโกรธลงกึ่งหนึ่ง

ถ้าอย่างนั้นก็เข้าไปกินเดี๋ยวตาจะขึ้นนอนแล้ว

 

การได้กินข้าวท่ามกลางคนที่รักทำให้จงรักษ์มีความสุขเธออยากให้วันคืนที่จะได้อยู่พร้อมหน้ากันเคลื่อนมาโดยเร็วหญิงสาวกินไปตอบคำถามแม่กับตาไปทั้งสองยิ้มหัวบ้างยามเธอเล่าเรื่องตลกในที่ทำงานหรือแม้แต่เรื่องของเจ๊น้ำกับสามีให้ฟัง

เกือบห้าทุ่มหญิงสาวช่วยแม่ล้างจานเสร็จแม่ห้ามอย่างไรเธอก็ยืนกรานจะช่วยส่วนตาขึ้นนอนได้สักพักแล้วจงรักษ์กอดแม่จากด้านหลังรังรองไม่ได้พูดอะไรพาลูกสาวเดินไปส่งที่ห้องนอนด้านบนห้องของจงรักษ์สามารถมองเห็นวิวด้านหน้าบ้านได้อย่างชัดเจน

ท้องฟ้าที่บ้านเราสวยที่สุดเลยค่ะ” คนที่ยังกอดแม่ไม่ปล่อยบอกโดยที่คางเกยกับบ่าแม่

สวยก็รีบกลับมาสิเลิฟ

อยากกลับมากค่าเลิฟนับวันนับคืนเลยนะแม่

แล้วที่ทำงานมีปัญหาอะไรไหมอาทิตย์ที่ผ่านมาคุยกับแม่แค่แป๊บเดียวเอง

งานเยอะมากค่ะแต่ก็ผ่านไปด้วยดีนี่วันนี้เลิฟออกจากที่ทำงานช้า เพราะต้องดูเอกสารให้ท่านรองนิดหน่อยค่ะ

อืมความจริงทำงานเลขาฯ เจ้านายไปไหนเราต้องไปด้วยแม่เพิ่งเคยเห็นเรานี่แหละที่ไม่ยอมไปไหนมาไหนกับเจ้านายเลย” รังรองรู้ เพราะลูกสาวเคยบ่นให้ฟัง

ก็ไปบ้างค่ะแม่แต่ไม่บ่อย เพราะท่านรองมีผู้ช่วยอีกสองคนอย่างที่เลิฟบอกแม่

แม่ว่าบางทีเราก็ต้องไปด้วยนะ

เลิฟไม่ไปค่ะ” คนพูดยิ้มกว้าง

รังรองรู้สึกเห็นใจเจ้านายลูกสาวขึ้นมาเล็กน้อย

เราน่ะดื้อเป็นลูกน้องริปีนเกลียวกับเจ้านาย

ใครว่าเลิฟทำงานดีเชื่อฟังท่านรองทุกอย่างแหละค่ะแต่ที่ไม่ออกไปข้างนอกด้วย เพราะเลิฟอยากฝึกงานให้ไอ้โยไงคะ

อืมแล้วโยเป็นไงบ้างคิดว่าเลิฟออกจะทำแทนเลิฟได้ไหมลูก

รังรองรู้จักชัยโยเพราะสมัยเรียนจงรักษ์เคยพามาเที่ยวบ้านบ่อยๆอีกฝ่ายเป็นเด็กน่ารักทั้งหล่อนกับพ่อเอ็นดูอยู่ไม่น้อย

ทำได้แน่นอนค่าไม่เสียชื่อศิษย์เอกของเลิฟหรอกค่ะแม่

ดีแล้วเขาจะได้ไม่วุ่นหาเลขาฯ อีก

ค่ะเอเกือบลืมไปเลยพี่วิฝากของมาให้แม่ด้วยนะคะอยู่ในรถเดี๋ยวพรุ่งนี้เลิฟเอามาให้เลิฟไม่กล้าถือลงมากลัวตาถามเลิฟไม่อยากโกหกตาค่ะ” จงรักษ์ลดเสียงลงเธอชินเวลาพูดถึงครอบครัวธาวินีหรือป้า เธอมักจะลดเสียงแบบนี้เสมอ

แม่ฝากขอบใจหนูวิด้วยแล้วก็ฝากบอกว่าคราวหน้าไม่ต้อง

เสียใจแทนพี่วิได้ไหมคะเนี่ย

ไม่ต้องไปเสียใจหรอกแม่ไม่ห้ามเลิฟคบหากับใครทั้งนั้นแค่ขอว่าอย่าพาเขามาที่บ้านคนที่ตาไม่ชอบอยู่ให้ไกลเลยยิ่งดี

จงรักษ์เอนตัวพิงไหล่กับหน้าต่างห้องนอนกลายเป็นว่าตอนนี้แม่กับเธออิงกรอบหน้าต่างมองดาวบนท้องฟ้าอยู่คนละด้าน

พี่วิเคยหลุดพูดว่าป้าทิพบ่นเรื่องแม่ไม่ค่อยรับโทรศัพท์

แม่ไม่อยากคุยกับเขาเลยไม่รับ” รังรองที่ไม่มีความลับกับลูกบอกไปตามตรง

มันทำให้แม่คิดถึงเรื่องเก่าๆเหรอคะ

การหย่าร้างของแม่กับพ่อมีผลกระทบต่อคนรอบข้างมากมายจริงๆ

ก็มีบ้างที่ไม่อยากติดต่อกันบ่อยเพราะแม่ไม่อยากนึกถึงและไม่อยากให้ตาไม่สบายใจเท่านั้นเอง

รังรองเอื้อมมือไปทัดผมให้ลูกสาวจงรักษ์ถอดเอาความงามจากหล่อนไปแปดเก้าส่วนตากลมๆที่มีประกายนี่เหมือนอดีตสามีของหล่อน

เลยไม่คุยไม่คบหากันต่อน่ะเหรอคะ

ใช่ถ้าคบกันต่อเขาก็จะอยากมาเยี่ยมพอมาเยี่ยมก็จะเจอตาเลิฟเอ๊ยลูกต้องไม่อยากเห็นปฏิกิริยาของตาเวลาเจอพวกเขาแน่ๆ

จงรักษ์คิดภาพตามแล้วจึงพยักหน้าเธอไม่อยากเห็นจริงๆ

จริงของแม่ตาน่ะปากร้ายใจดีแต่กับแม่กับเลิฟเท่านั้นนอกนั้นถ้าเป็นคนอื่นที่ตาไม่ได้รัก ตาร้ายใส่หมด

รังรองหลุดหัวเราะถูกใจความปากคอเราะรายของลูกสาว

คุยเสียงแจ้วๆแบบนี้แสดงว่าไม่ง่วงใช่ไหม

ชู่แม่อย่าบอกตานะคะว่าเลิฟกินกาแฟมาระหว่างทางคืนนี้คงดึกอยู่ค่ะแม่

ตายแล้วคราวหน้าก็มาเช้าวันเสาร์เอานะลูกถ้าเหนื่อยก็นอนพักเสียที่คอนโดอย่าได้ฝืนขับรถมาเด็ดขาด

เลิฟอยากมานอนบ้านนี่คะอีกอย่างอยากคุยกับแม่ด้วยค่ะ

อืมงั้นไปอาบน้ำอาบท่าก่อนไปเดี๋ยวคืนนี้แม่นอนเป็นเพื่อน

เย้รักแม่ที่สุดเลยค่ะ

จงรักษ์กอดแม่พร้อมหอมแก้มซ้ายขวาสลับกันรังรองถึงกับหุบยิ้มไม่ได้มองตามแผ่นหลังที่หายไปหลังประตูห้องน้ำจงรักษ์เป็นเด็กดีว่าง่ายมาแต่ไหนแต่ไรหล่อนคิดเสมอว่าหล่อนโชคดีแค่ไหนที่มีลูกแบบนี้ลูกที่คิดบวกเสมอลูกที่มีแต่รอยยิ้มสดใสให้แม่กับตาลูกที่ไม่เคยก่อปัญหาหรือเคยแม้กระทั่งแบกรับปัญหาแทนหล่อน

รังรองกอดอกมองนอกหน้าต่างคิดย้อนไปเมื่อหลายปีก่อนตอนที่จงกลป่วยต้องเป็นหล่อนที่ไปดูแลหรือพาจงกลกลับมาที่นี่แต่จงรักษ์กลับอาสาไปดูแลอีกฝ่ายเองตอนนั้นทั้งหล่อนกับลูกถูกพ่อด่ายกใหญ่กว่าจะยอมให้ไป

แม่คะขอบคุณสำหรับแชมพูกลิ่นใหม่น้าาา” เสียงตะโกนจากในห้องน้ำเรียกรอยยิ้มให้คนเป็นแม่จงรักษ์ชอบกลิ่นหอมชอบดอกไม้ชอบอ่านหนังสือดังนั้นมีโอกาสรังรองจะหาสิ่งเหล่านี้มาให้ลูกสาวเสมอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #250 noodao (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 22:51
    ปมจากการหย่าของพ่อแม่
    #250
    0
  2. #126 vzavii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:37
    มีปมอะไรกันนะ
    #126
    0
  3. #111 Ben Phoosap (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 11:24

    สนุกดีค่ะ 2 ครอบครัวมีอะไรกันนะ..ติดตามต่อไปปปปปปปปปปป

    #111
    0
  4. #91 Racha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 01:37

    ไปต่อๆๆๆๆ

    #91
    0
  5. #85 นกฮูก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:48

    รอๆๆๆๆๆ

    #85
    0
  6. #81 บัวบาน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:10

    ลุ้นกันต่อไปๆๆๆ

    #81
    0
  7. #79 บีบี (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:06

    น่ารักๆๆๆๆาสุดแม่ลูก

    #79
    0
  8. #77 มดและบอล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:02

    รอต่อไปๆๆๆ

    #77
    0
  9. #75 อนงค์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:59

    แอบสังสัย????

    #75
    0
  10. #74 pimladda (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:58
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png อิอิ รอตอนต่อไป
    #74
    0
  11. #58 ao_majo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 08:59

    คุณตาเคืองพี่วิทำไมนะ?

    #58
    0
  12. #56 drn_ptk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 08:18
    รักๆๆๆๆๆ
    #56
    0
  13. #53 proud_wt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 02:18
    ครอบครัวเลิฟกับครอบครัวท่านรองมีปมอะไรกันน้า
    #53
    0