รักจงรัก(ษ์)

ตอนที่ 5 : ผู้บงการใหญ่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    14 ก.ย. 62

ติ๊งประตูลิฟต์เปิดออก แต่คนด้านในกลับผลุบเข้าไปหลบด้านข้างจงรักษ์กดลิฟต์ขึ้นชั้นสองเมื่อเห็นว่าใครกำลังยืนอยู่แถวฟรอนต์บริเวณทางเข้าคอนโด

ท่านรองไงจะใครล่ะ!

เรื่องนี้สร้างความลำบากใจแก่หญิงสาวเหมือนกันเธอเพิ่งทราบไม่นานมานี้เองว่าเธออยู่คอนโดเดียวกับท่านรองวิน และเรื่องบังเอิญนี้พี่วิเองก็ยังไม่ทราบเหมือนกันไม่อย่างนั้นเธอคงอยู่อย่างเป็นสุขไม่ได้แน่ๆ

ทุกวันนี้ตอนเช้ามักจะดูเวลาออกจากห้องหลังจากสังเกตมาพักใหญ่ว่าท่านรองไปทำงานช่วงเวลาไหนส่วนใหญ่เธอจะให้เขาออกไปก่อนส่วนตัวเองใช้บริการพี่วินหน้าคอนโดตามไปทีหลังแต่ถึงที่ทำงานก่อน

น้องเลิฟทำไมวันนี้สายกว่าทุกวัน” พี่วินมอเตอร์ไซค์หน้าคอนโดหันมาส่งยิ้มทักทายเธอ

พอดีวันนี้เลิฟตื่นสายค่ะ” จงรักษ์ตอบพร้อมหันไปยิ้มรู้กันให้พี่มืด วินมอเตอร์ไซค์ขาประจำของเธอ

เรื่องหลบผู้เป็นนายจงรักษ์บอกพี่มืดไว้เพราะให้เขาช่วยดูก่อนเดินออกมาเธอก็โทรสอบถามเขาก่อนว่าเห็นรถผ่านไปหรือยัง

ไอ้มืดคิวมึงแล้ว” เพื่อนวินร้องบอกพี่มืด

ไอ้อ๊อดคิวต่อไปมึงไปส่งผู้โดยสารคนนั้นเดี๋ยวกูส่งน้องเลิฟเอง

แหมเลือกลูกค้านะมึง” เพื่อนวินแซวเสียงไม่จริงจัง

สลับคิวกันนิดหน่อยจะเป็นไร” พี่มืดหันไปบอกเพื่อนก่อนลดเสียงพูดกับจงรักษ์ว่าแต่น้องเลิฟเถอะจะหลบไปถึงเมื่อไหร่เมื่อเช้าพี่เห็นเขายืนรออะไรตั้งนาน หรือเขาจะรู้ว่าเลิฟพักที่เดียวกัน

ไม่น่าจะใช่ค่ะพี่มืด” จงรักษ์ส่ายหัวน่าจะรออย่างอื่นมากกว่าท่านรองยังไม่ทราบหรอกค่ะว่าเลิฟพักที่นี่

งั้นก็แล้วไปพี่นึกว่าเขารู้แล้วเสียอีก” พี่มืดไม่ทักท้วงอะไรนอกจากเดินไปจูงรถออกมาจงรักษ์ขึ้นซ้อนอย่างเคยชินบางวันก็เจอพี่มืด บางวันก็ไม่เจอเพราะทุกคนต้องส่งผู้โดยสารตามคิว

หญิงสาวสนิทกับพี่มืด เพราะวันแรกที่เธอไปทำงานเธอได้เขาไปส่งและด้วยความรีบลนลานจึงทำให้เธอทำกระเป๋าเงินหล่นตอนควักเงินออกมาจ่ายก็ได้พี่มืดนี่แหละที่วิ่งเอากระเป๋าไปส่งคืนจากนั้นก็คุยกันเสมอจนรู้ว่าพี่มืดเป็นคนจังหวัดเดียวกันกับแม่เธอยามกลับบ้านเธอมักจะติดของฝากมาให้อีกฝ่ายเสมออีกอย่างเธอเล่าเรื่องกระเป๋าเงินหายและได้คืนให้ตากับแม่ฟังทั้งสองที่ขึ้นมาส่งเธอเลยได้พูดคุยกับพี่มืดและฝากฝังให้ช่วยดูแลเธอ

ขอบคุณค่ะ” จงรักษ์ยื่นเงินพร้อมขอบคุณ

เช่นกันครับน้องเลิฟอ้อไอ้มดฝากขอบคุณที่หางานให้นะน้องเลิฟ” มืดขอบคุณแทนน้องสาวที่เพิ่งได้งานเมื่อสองสัปดาห์ก่อนมืดคุยกับจงรักษ์มาพักใหญ่จึงสอบถามงานให้น้องสาวที่เพิ่งออกจากงานด้วยความจำเป็นจงรักษ์ก็ดีแสนดีแนะนำฝากฝังงานอีกที่ให้น้องเขาทันที

ไม่เป็นไรพี่ว่าแต่มดติดขัดอะไรไหม

ไม่เลยมันบอกว่าทำงานที่ร้านสบายใจกว่าอยู่ที่เดิมมาก

พี่นุใจดีกับลูกน้องพี่มืดอย่าห่วงเลยเลิฟรับรองว่าไม่มีใครเอาเปรียบมดแน่ๆ

อย่างไรก็ขอบใจน้องเลิฟอีกครั้งนะถ้าไม่ได้น้องเลิฟ ไอ้มดคงตกงานไปอีกพักใหญ่

ค่ะที่มดฝากพี่มืดมาเช้านี้คงเห็นเลิฟที่ร้านเมื่อคืนละสิเลิฟไม่ได้ไปทักเพราะมัวแต่คุยกับพี่ๆเขาน่ะค่ะ” ที่หญิงสาวไม่เห็นน้องสาวพี่มืด นั่นเพราะอีกฝ่ายทำงานในครัวและเธอก็ลืมไปทักจริงๆเลิฟไปก่อนนะคะพี่มืดเดี๋ยวถึงทีหลังท่านรอง

มืดมองตามร่างบางที่เดินกึ่งวิ่งขึ้นบันไดด้านหน้าตึกจงรักษ์บอกเขาเสมอว่าเธอโชคดีที่เจอเขาไม่อย่างนั้นคงไม่ได้กระเป๋าเงินคืนแต่สำหรับเขาแล้ว เขากับน้องต่างหากที่โชคดีได้เจอหญิงสาวเขาเจอคนใจดีมาก็เยอะแต่ไม่เคยเห็นใครเหมือนจงรักษ์สักคนมืดไม่ได้ซาบซึ้งจนคิดเอนเอียงแต่อย่างใดแต่เป็นครั้งแรกที่มั่นใจว่าผู้หญิงคนนี้ดีจากข้างในทำดีกับเขาและน้องอย่างไม่หวังผลตอบแทน

 

วันอังคารจนถึงวันศุกร์นับเป็นวันทำงานที่จงรักษ์ไม่ต้องอารมณ์เสียแต่เช้าเพราะช่อดอกไม้และสายตาคนทั้งบริษัทหญิงสาวเคลียร์งานช่วงเช้าเสร็จจึงเตรียมสั่งอาหารกลางวันให้เจ้านายเวลาไม่มีธุระออกไปด้านนอกธนวัตมักรับประทานอาหารกลางวันที่บริษัทบนชั้นนี้ปีกขวาของตึกเป็นพื้นที่ของชายหนุ่มปีกซ้ายเป็นพื้นที่ของท่านประธานหรือพี่วิชั้นนี้มีห้องรับประทานอาหารเป็นสัดส่วน และห้องครัวที่อัดแน่นไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างครบครันครบถึงขนาดหากไม่ขี้เกียจก็สามารถทำอาหารกลางวันรับประทานกันได้เลยทีเดียว

เจ๊เที่ยงนี้เรากินอะไรดี

กำลังคิด” สาวที่เพิ่งจัดการสั่งอาหารให้เจ้านายเสร็จหันมาตอบ

ส่วนใหญ่จงรักษ์พาชัยโยกินกลางวันที่ร้านละแวกบริษัทที่มีอยู่เยอะถ้าวันไหนขี้เกียจก็สามารถสั่งขึ้นมากินในห้องอาหารได้

โยเห็นไข่ในตู้มีเหลือน้ำพริกที่เจ๊แช่ไว้ก็ยังไม่หมดเที่ยงนี้ไม่ต้องดั้นด้นออกไปไกลกินแค่ไข่เจียวกับแจ่วบองก็พอดีไหม

เห็นด้วยนอกจากไข่แล้วยังมีผักสดที่ป้าปิ่นเอามาใส่เพิ่มด้วยนะ” สวัสดิการของชั้นนี้ดีต่อใจจงรักษ์มากๆแม่บ้านมักนำอาหารสดกับผักมาแช่ไว้ในตู้เสมอ

จริงอะฮื้อออเที่ยงนี้คือจะได้กินผัดผักรวมมิตรไหมเจ๊

ดูวัตถุดิบก่อน

อะพี่วิไลน์มาชวนไปกินข้าว

ปฏิเสธไปโลดงานเยอะไม่อยากออกไปข้างนอก” ทั้งสองสบตากันแล้วมองงานบนโต๊ะเสียงถอนหายใจดังขึ้นพร้อมกันงานเลขาฯ จะว่ายุ่งก็ไม่ยุ่งเสียทั้งหมดแต่ถ้ามันได้ยุ่งขึ้นมาพวกเธอเงยหน้าจากโต๊ะแทบไม่ได้

บอกไปแล้วส่งสติกเกอร์ร้องไห้กลับมาไม่สมเป็นพี่วิเลย

เอออย่างพี่วิเหรอจะร้องไห้” จงรักษ์ว่ากลั้วขำว่าเธอถึก พี่วินี่ถึกกว่าสิบเท่า

คุณเลิฟครับท่านรองขอพบครับ” สาทิสเปิดประตูห้องออกมาแจ้งหญิงสาวสองหนุ่มนี่มีโต๊ะประจำตำแหน่งอยู่ไม่ไกลจากหน้าห้องรองประธานทั้งสองช่วยธนวัตดูเอกสารอยู่ในห้องเป็นครั้งคราว

 

จงรักษ์เข้าไปในห้องท่านรองพบว่าบนโต๊ะเขามีเอกสารกองพะเนินไม่ต่างจากโต๊ะของเธอเลยหญิงสาวเลือกไปนั่งที่เก้าอี้ด้านหน้าเมื่อเจ้านายยื่นแฟ้มสีดำส่งให้

เลิฟช่วยผมตรวจดูสัญญาฉบับนี้หน่อย

หญิงสาวรับมาเปิดดูเรื่องเขาเรียกชื่อเล่นทำใจให้ชินอย่างไรก็ไม่ได้แหมใช้คำว่าคุณยังไม่กระอักกระอ่วนใจแบบนี้เลย

อ่านเอกสารสัญญาในแฟ้มเสร็จสองรอบหญิงสาวจึงเหลือบตามองคนที่นั่งก้มหน้าอยู่ตรงข้ามแม้จะเป็นกันเองในที่ทำงาน แต่เขาไม่เคยแสดงท่าทีก้อร่อก้อติกเธอสักนิดเขายังเป็นท่านรองที่เคร่งขรึมจริงจังกับงานเสมอแล้วแบบนี้จะให้เธอคิดอกุศลกับเขาได้อย่างไร

ท่านรองช่างแตกต่างกับพี่สาวจงรักษ์คิดในใจอย่างขบขัน

เสร็จงานตรงหน้าแล้วเขาว่ามองคนหล่อแล้วมันดีต่อใจ เธอขอแอบมองต่ออีกหน่อยแล้วกัน

เฮือกหญิงสาวสะดุ้งเมื่อจู่ๆชายหนุ่มก็เงยหน้าขึ้น

อ่านเสร็จแล้วเหรอครับ

เอ่อค่ะไม่ต้องแก้อะไรเพิ่มค่ะท่านรอง

อืมเที่ยงนี้เลิฟสั่งอะไรให้ผม” ธนวัตถาม เพราะหน้าที่นี้หญิงสาวรับไปดูแลตั้งแต่เข้ามาทำงาน

เลิฟเอ่อดิฉันสั่งแซมอนย่างเกลือกับข้าวไรซ์เบอร์รีให้ท่านรองค่ะ

แทนตัวว่าเลิฟก็ดีแล้วคุณไม่จำเป็นต้องทำตัวเหินห่างกับผม

อ่า ค่ะ” จงรักษ์พยักหน้าอย่างเชื่อฟังแอบขนลุกหากพี่วิหรือไม่ก็นังโยเข้ามาได้ยินประโยคเมื่อครู่ต่อมจิ้นของสองคนนั้นคงทำงานแบบไม่ดูสีหน้าท่านรองแน่ๆ

แล้วเลิฟล่ะกินอะไรออกไปกินข้างนอกเหมือนเดิมไหม

เลิฟว่าจะทำกินในครัวนี่แหละค่ะ

การบอกกล่าวเรื่องรับประทานอาหารกับเขาถือเป็นปกติธนวัตมักมีคำถามแบบนี้เสมอจงรักษ์คิดว่าเขามีความห่วงใยลูกน้องค่อนข้างมากทีเดียวและที่สำคัญเธอไม่ได้เก็บมาคิดเกินเลย เพราะเคยได้ยินเขาถามคำถามทำนองนี้กับหวังเหว่ยและสาทิสเช่นกัน

เผื่อผมด้วยได้ไหม

เอจะดีเหรอคะเลิฟตั้งใจผัดผักกับทอดไข่เท่านั้นเอง

อืมงั้นทำเผื่อผมด้วยกินอาหารตามร้านทุกวันเริ่มรู้สึกเบื่อ

จงรักษ์ก้มหน้าเพื่อซ่อนสีหน้าแหยคนรวยบางคนนี่ก็แปลกกับข้าวที่สั่งทุกมื้อมาจากร้านหรูติดดาวมิชลินทั้งนั้น แต่ดันพูดว่าเบื่อเสียเต็มคำ

งั้นเลิฟจะเสิร์ฟพร้อมอาหารที่สั่งมาก็แล้วกันนะคะ

ขอบคุณครับ

เป็นอันจบบทสนทนาระหว่างเจ้านายกับลูกน้องจงรักษ์กลับออกไปทำงานต่อด้านนอกหญิงสาวไม่รู้เลยว่าถูกคนด้านในมองตามจนร่างเธอลับหายไปหลังบานประตูและปรากฏอีกครั้งผ่านกระจกหน้าห้อง

 

เจ๊ทำไมหายไปนาน” คำถามแรกทำให้จงรักษ์ขึงตาดุใส่อีกฝ่ายหายเข้าไปในห้องทำงานท่านรองทีไรเป็นต้องออกมาเจอกับคำถามบ้าบอประมาณนี้ทุกที

คาบข่าวไปรายงานพี่วิแล้วละสิ

อู้ยยยพูดเหมือนน้องเป็นหมาเป็นแมวแค่ไลน์ไปบอกทางนั้นกรี๊ดกร๊าดใหญ่เชียว

รู้ได้ไงว่ากรี๊ดกร๊าด

ชัยโยเปิดหน้าข้อความให้จงรักษ์ดูเอิ่มพี่วิพิมพ์คำว่ากรี๊ดพ่วงด้วยเป็นสิบตัวส่งกลับมา

ค่ะเชื่อแล้วว่ากรี๊ดกร๊าดใหญ่จริงๆ

แค่ฉันเข้าไปทำงานกับท่านรองในห้องแค่ชั่วโมงเดียวตื่นเต้นจะเป็นจะตายนี่ถ้าพี่วิรู้ว่าเที่ยงนี้ฉันจะทำอาหารให้ท่านรองกินด้วย พรุ่งนี้ไม่พาพ่อแม่มาสู่ขอฉันให้ท่านรองเลยเหรอไงยะ

วี้ดดดเจ๊จะทำอาหารให้ท่านรองเหรอ

เฮ้อไม่ต้องรอให้ธาวินีกรี๊ดก็ได้มือชงอันดับหนึ่งสองอยู่ใกล้ๆเธอนี่เอง

อืมเห็นว่าเบื่ออาหารตามร้านละ

โหยใช้คำว่าเบื่อเลยเหรออาหารจากร้านดังฝีมือเชฟตัวท็อปทั้งนั้น

ว่าไม่ได้หรอกกินบ่อยๆก็อาจเบื่อ

พูดแล้วเหม็นกลิ่นความรวยขึ้นมาเลยเนอะเจ๊” ชัยโยป้องปากกระซิบกระซาบ

จงรักษ์พยักหน้าเห็นด้วย

อย่านอกเรื่องให้มากตั้งใจทำงาน

ค่าทั้งเก่งทั้งดุทั้งขยันน่ากลัวว่าในอนาคตจะนำพากิจการให้รุ่งเรือง

ยังไม่เลิกล้อเรื่องนี้อีก

ก็เขาลือกัน

เพราะแกกับพี่วินั่นแหละที่ทำให้เกิดข่าวลือ

หืออย่ามาใส่ร้ายกันนะเจ๊” ชัยโยส่ายหน้าปฏิเสธทั้งที่ความจริงเธอกับพี่วิคือต้นข่าว

ไม่ได้ใส่ร้ายส่งข้อความไปบอกพี่วิตอนนี้เลยนะว่าฉันรู้แล้วว่าพี่วิเป็นเจ้าของช่อดอกไม้

หาทำไมรู้เอ๊ยรู้ได้ไงเจ๊

จงรักษ์ยังไม่ตอบทันทีหญิงสาวยิ้มมุมปากเมื่อจับไต๋ได้ว่านังโยคือผู้สมรู้ร่วมคิดอีกคน

เอาเป็นว่ารู้แล้วกันบอกพี่วิห้ามส่งดอกไม้มาอีกห้ามสร้างข่าวลือใดๆระหว่างฉันกับท่านรองอีกเด็ดขาดไม่อย่างนั้นฉันจะออกจากงานก่อนหกเดือน

งั้นก็ไม่ได้เงินห้าแสนอะดิ

จงรักษ์ทำตาโตในขณะที่ชัยโยยกมือปิดปากเรื่องปากเปราะไว้ใจเธอเลยฮื้อออ

พี่วิบอกแก?

“…”

นี่ไอ้โยฉันจะบอกอะไรแกให้นะเรื่องเงินห้าแสนนั่นฉันอยากได้ก็จริงแต่เหนือกว่านั้นคืออยากหาประสบการณ์การทำงานด้วยแกก็รู้นี่ว่าวณิชยาทำอะไรแล้วความฝันของฉันคืออะไร

ชัยโยพยักหน้าทั้งที่ยังปิดปากแน่นแน่นอนว่าเธอทราบเรื่องความฝันอยากทำรีสอร์ตของจงรักษ์

ดังนั้นจำเอาไว้ต่อให้แกชงจนแก้วแตกก็ไม่มีวันที่ฉันกับท่านรองจะรักกันหรอกย่ะ!”

 

หลังพักเที่ยงความดุดันของจงรักษ์ถูกลดทอนลงด้วยข่าวลือระลอกใหม่ท่านรองกินอาหารที่เลขาฯ เลิฟทำจนหมดโดยไม่แตะต้องอาหารที่สั่งมาจากร้านดังเลยสักคำเดียว

แน่นอนว่าข่าวลือนี้ดังออกจากปากชัยโยเป็นคนแรกโดยมีธาวินีที่ลงมาเล่นเกมนี้ด้วยตัวเองช่วยโหมไฟรักให้ลุกโชน

น้องชายวิตาแหลมมากใช่ไหมคุณเขม

ตาถึงมากค่ะท่านประธานคุณเลิฟทั้งเก่งทั้งสวย

เขมมิกาหัวหน้าแผนกบุคคลที่จู่ๆก็เจอท่านประธานที่หน้าลิฟต์ ซึ่งมีพนักงานออกันเต็มไปหมด ยิ้มอย่างประหม่าร้อยวันพันปีท่านประธานเคยทักทายเธออย่างกระดี๊กระด๊าต่อหน้าธารกำนัลที่ไหนกัน

แหงละค่าคุณแม่วิปลื้มยายเลิฟมากเลยนะคะคุณพ่อก็ชมไม่ขาดปาก

รอบด้านเกิดเสียงฮือฮาขึ้นเล็กน้อยหลังจากท่านประธานเผยความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างที่บ้านกับคุณเลขาฯ ชื่อดัง

อ้อทุกคนคงไม่รู้สิว่าที่จริงแล้วครอบครัวฉันกับครอบครัวยายเลิฟสนิทกันตั้งแต่รุ่นพ่อแม่น่ะ” ธาวินีย้ำความสัมพันธ์ที่แน่นปึ้กซึ่งกลายเป็นอดีตไปแล้วแต่นั่นเป็นเพียงความคิดของครอบครัวจงรักษ์

แบบนี้คงเหลือแค่ให้ท่านรองพิชิตใจคุณเลิฟให้ได้สินะคะ

ใช่ค่ะยังไงฝากทุกคนเอาใจช่วยด้วยนะ

ธาวินีหันไปแจกยิ้มพร้อมกับย้ำคำว่าทุกคนซึ่งไม่ได้หมายถึงใครอื่นก็พนักงานทั้งบริษัทไงจะใครล่ะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #249 noodao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 21:52
    ชงกันแก้วแตก
    #249
    0
  2. #125 vzavii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:31
    พี่วิหัวเรือใหญ่อะ
    #125
    0
  3. #110 Ben Phoosap (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 11:02

    พีวิชงฟุดๆๆ ท่านรองแอบ...เงียบๆ

    #110
    0
  4. #92 Racha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 01:37

    สนุกๆๆๆๆๆ

    #92
    0
  5. #88 ManGvi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 00:15
    คุณวิสายชง555
    #88
    0
  6. #84 นกฮูก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:47

    อะไรกันทุกค่ะ เล่นชงขนาดนี้

    #84
    0
  7. #80 บัวบาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:08

    สนุกๆๆๆๆๆๆ

    #80
    0
  8. #78 บีบี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:05

    คนรอบข้างชงใหญ่เลย ๆๆๆๆ

    งานนี้มีรัก อุ๊ย

    #78
    0
  9. #76 มดและบอล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:01

    ท่านประธานของฉันๆๆๆ

    แอบซุ่มเงียบมาก

    #76
    0
  10. #73 อนงค์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:58

    ยังได้อีกๆๆๆ

    #73
    0
  11. #72 pimladda (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:55

    ท่านประธานเนียนมากๆๆกับสาวhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #72
    0
  12. #52 ployarthittaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 20:00
    ท่านรองมันสายซุ่มเว้ยเฮ้ย มาเงียบๆแต่กินเรียบแน่นอน
    #52
    0
  13. #51 ao_majo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 17:38

    แหนะๆๆท่านรองฯ มีพิรุธนะคะนี่ อิอิ

    #51
    0
  14. #49 uma18 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 17:14
    ร้ายที่สุดอาจเป็นท่านรองก็ได้

    ไม่ต้องชงพี่ยกดื่มเลย
    #49
    0
  15. #48 proud_wt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 16:53
    คนรอบข้างชงซะขนาดนี้แล้ว รอแต่ท่านรองเมื่อไรจะเป็นฝ่ายรุกบ้าง
    #48
    0
  16. #47 drn_ptk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 15:59
    รอเล่มๆๆๆๆๆๆ
    #47
    0