รักจงรัก(ษ์)

ตอนที่ 3 : เลขาฯ ดุนะทุกคนไหวเหรอ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    12 ก.ย. 62

ทางด้านคนที่อยู่หน้าห้องทำงานรองประธานตอนนี้กำลังเหมือนมีมรสุมลูกเล็กๆ โฉบไปโฉบมาราวกับกำลังรอทุ่มใส่หัวใครสักคนชัยโยผู้ช่วยของจงรักษ์ยิ้มแห้งแล้งเมื่อเห็นสกิลการพิมพ์งานที่มีสปีดเสียดฟ้า

แม่เจ้า…เกิดมาไม่เคยเห็นใครโกรธแล้วเอาไปลงกับแป้นคีย์บอร์ดสักคน

“ทำไมวันนี้ถึงเกรี้ยวกราดผิดปกติเมนส์ไม่มาเหรอคะเจ๊” 

ชัยโยที่แอ๊บหนุ่มต่อหน้าคนอื่นเพราะกลัวไม่ผ่านงานกระซิบกระซาบถามรุ่นพี่ในที่ทำงานนอกจากจะเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องในการทำงานแล้วทั้งสองยังเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องในมหาวิทยาลัยอีกด้วยสมัยเรียนชัยโยเคยทำงานพาร์ตไทม์ที่ร้านเหล้าขอดนุ พี่รหัสของจงรักษ์จึงรู้จักมักจี่ทั้งสองรวมถึงธาวินีที่เคยแวะเวียนมาเป็นอย่างดี

ก่อนหน้าจะเข้าทำงานชัยโยได้รับการติดต่อจากธาวินีเรื่องงานเขาที่กำลังมองหางานใหม่เพราะอิ่มตัวจากงานที่เดิมซึ่งอยู่ไกลถึงภูเก็ตจึงตัดสินใจทันทีเหตุผลอีกอย่างนอกเหนือจากเรื่องงานก็คือเขาอยากอยู่ใกล้พวกพี่ๆ โดยเฉพาะจงรักษ์ที่เขาสนิทที่สุด

“เมนส์ไม่มากับผีสิเลิฟโมโหพี่วิกับพวกนั้นต่างหาก” จงรักษ์ค้อนผ่านกระจกที่มองเห็นภายในห้องทำงานรองประธานคนพวกนั้นที่หญิงสาวหมายถึงคือหวังเหว่ยกับสาทิสไม่ได้เกี่ยวกับท่านรองแต่อย่างใด

จงรักษ์เบะปากเธอสู้อุตส่าห์ทำการบ้านมาอย่างดีว่าเขาไม่ชอบผู้หญิงแบบไหนเธอก็จะเป็นอย่างนั้นซึ่งต้นแบบผู้หญิงที่ชายหนุ่มไม่ชอบก็คือผู้หญิงเก่งอย่างธาวินีแต่ดันซวยเมื่อเจ้าของต้นแบบดันอยากได้เธอเป็นน้องสะใภ้โดยไม่ปรึกษาน้องชายตัวเอง

“สมกับเป็นว่าที่เมียรองประธานที่เขาเล่าลือกันทั้งบริษัทว่าทั้งดุทั้งโหด” 

ตาเขียวปั้ดเบนมาทางชัยโยทันทีเสียงกัดฟันดังกรอดทำให้คนเพิ่งพูดห่อไหล่ด้วยความกลัว

“นังโย! ต่อไปนี้ถ้าแกได้ยินใครพูดเรื่องนี้ให้ไปตบมันเลยเดี๋ยวฉันตามไปเสียค่าปรับให้เอง” 

“บ้าเหรอเจ๊ใครจะไปกล้าทำแบบนี้ได้ยินใครพูดโยก็แค่เข้าไปร่วมผสมโรงด้วยก็เท่านั้นแหละเพิ่งเข้ามาทำงานไม่กล้าปีนเกลียวกับใครหรอกอีกอย่างโยจะได้มาอัปเดตข่าวให้เจ๊ฟังไง” 

“อัปเดตข่าวกับผีสิแกเพิ่งบอกว่าจะเข้าไปผสมโรงด้วย!” 

“ฮุ้ยมันต้องทำตัวให้กลมกลืนบ้างสิไม่อย่างนั้นเขาไม่รับเข้ากลุ่ม” 

จงรักษ์เบะปากให้ผู้ช่วยหนุ่มใจสาวพูดถึงเรื่องนี้หญิงสาวกลับไม่เข้าใจว่าเหตุใดชัยโยถึงต้องปิดบังตัวตนเธอเคยบอกอีกฝ่ายว่าการเป็นตัวของตัวเองมันดีจะตายแต่นังโยดันตอกกลับมาว่ากลัวไม่ผ่านโปรเพราะดันไปสืบทราบมาว่าก่อนหน้านี้ท่านรองประธานเคยรับเกย์หนุ่มเข้าทำงานแล้วอีกฝ่ายกลับคิดเจ๊าะแจ๊ะกับเจ้านายตอนเมาบทลงโทษที่ได้รับนอกจากไล่ออกแล้วยังถูกรองประธานต่อยสลบจนไปฟื้นที่บ้าน

พอได้ยินเหตุผลของอีกฝ่ายเธอก็ไม่ได้เลิกราบอกกลับไปว่าถ้าเราบริสุทธิ์ใจเสียอย่างไม่เห็นมีอะไรต้องกลัวนังโยเลยสวนกลับมาว่ามันคิด…มันคิดมิดีมิร้ายกับท่านรองบ้าบอคอหอยพอกมาก! 



เสียงสากกระทบครกดังรัวเร็วพร้อมกับเสียงตะโกนด่าลูกน้องลั่นร้านทำให้ทั้งสองสบตากันแล้วทำหน้าเมื่อยช่วงพักกลางวันพวกเธอชักชวนกันมากินส้มตำหลังตึกใหญ่ตรงข้ามบริษัทเป็นร้านเล็กๆ ที่เจ้าของร้านตัวไม่เล็กควงสากไม่เล็ก และครกก็ไม่เล็กเช่นกัน

“บางทีโยก็สงสัยนะว่าเจ๊น้ำแกปกติไหมบางวันก็ดี๊ดีบางวันก็เหมือนผีเข้า” 

“ทะเลาะกับผัว” จงรักษ์บอกพร้อมยกแก้วขึ้นจิบน้ำเพื่อดับกระหายเห็นเจ๊น้ำที่เหมือนกินนกหวีดเป็นอาหารด่าลูกน้องแล้วเธอคอแห้งแทน

“เจ๊รู้ได้ไงอะ” 

“ทำไมจะไม่รู้แกมองไปทางนั้นสิ” หญิงสาวบุ้ยปากชัยโยมองตามแล้วพยักหน้าอ๋อทันทีผัวเจ๊น้ำยืนทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยมอยู่ตรงประตูทางเข้าครัวด้านหลังร้าน

“แปลกเนอะผัวก็ดูธรรมะธัมโมส่วนอิเจ๊ก็เหมือนคนกร้านโลกทำไมสองคนนี้มารักกันได้วะเจ๊” 

“คงเป็นเพราะเวรกรรมมั้ง” จงรักษ์บอกกลั้วขำ

“เอาจริงๆ เจ๊รู้อะไรดีๆ มาใช่ปะ” ชัยโยทำหน้าอยากรู้

“พูดในร้านเกิดเจ๊น้ำได้ยินไม่โดนเอาสากตบปากเหรอยะ” 

“เออเนอะ” 

“สองคนนั้นน่ะ! ซุบซิบอะไรกันนินทาฉันใช่ไหมยะ” 

จงรักษ์กับชัยโยสะดุ้งตัวโยนทั้งสองทำหน้าเบ้เมื่อเจ๊น้ำกำลังชี้สากมาทางพวกเธอ

“ซุบซิบกันจำเป็นต้องนินทาเจ๊ทุกคนไหม” จงรักษ์ค้อน

“ก็พวกแกทำเหมือนนินทาฉันกับผัว” 

“ถ้าจะมีคนนินทาก็คงนินทาเจ๊กับผัวกันทั้งร้านนี่แหละด่าลูกน้องกระทบผัวส่วนผัวก็ยืนทำหน้าละห้อยอยู่ตรงนั้นใครเขาเห็นก็มองออกทั้งนั้นแหละ” 

“นังเลิฟ!” 

เสียงสากกระแทกกับพื้นโต๊ะดังลั่นร้านแน่นอนว่าอิเจ๊ไม่กล้ากระแทกใส่ครกเพราะกลัวครกแตก

“อิเจ๊!” 

“ตายแล้วเจ๊เลิฟทำไมถึงกล้าหาญชาญชัยแบบนี้” ชัยโยปิดปากทำตาโต

“วันนี้ไม่ต้องแดกมันแล้วกูไม่มีอารมณ์ขายให้มึง” 

“ก็ตามใจเย็นนี้ก็ไม่ต้องไปกินเหล้าที่ร้านพี่นุล่ะเดี๋ยวเลิฟไปบอกพี่นุให้ไม่มีอารมณ์ขายเหล้าให้เจ๊เหมือนกัน” 

จงรักษ์เชิดหน้าใส่ขาประจำร้านฮักเขามันเศร้าฮักเฮาดีกว่าที่กล้าขู่กลับไปแบบนี้ เพราะเธอเป็นน้องรหัสน้องรักของดนุเจ้าของร้าน

“นังเลิฟ!” 

“อิเจ๊!” 

“โอ๊ยยยคุยกับมึงแล้วปวดหัวกูยิ่งเครียดๆ เพราะผัวไม่ได้ดั่งใจมึงจะโผล่หน้ามาที่ร้านทำไมวะนั่งลงเลยนะปูปลาร้าเครื่องเยอะเส้นไม่เยอะเผ็ดๆ แซ่บๆ เดี๋ยวกูตำให้!” 

ชัยโยทำตาเหลือกกว่าเดิมเมื่อพบกับผู้ชนะเธอมากินร้านนี้หลายครั้งทั้งมากับจงรักษ์เพื่อนที่ทำงานในบริษัทเจอเหตุการณ์แบบนี้ก็เยอะแต่ไม่เคยเห็นใครกล้าเถียงเจ๊น้ำสักคน

“สุโก้ยยย…วณิชยาสมกับเป็นว่าที่ภรรยารองประธาน” 

“นังโย! ยังจะมาล้อเรื่องนี้อีก” จงรักษ์ถลึงตาให้อีกฝ่ายชงเก่งชงเข้มไม่มีใครเกินมันเลย

“แหม…เขาลือกันทั้งบริษัทดอกไม้ก็ส่งให้ทุกวันจันทร์ฮุ้ยยยมีแต่เจ๊นี่แหละที่บ้าบอไม่ยอมรับรักท่านรอง” ชัยโยทำตาวิบวับ

“ไอ้ที่แกพูดมานอกจากดอกไม้ที่ยอมให้ตั้งบนโต๊ะเพราะเสียดายฉันเคยตอบรับเขาไหมยะอ้อ…อีกอย่างนะดอกไม้นั่นเป็นของท่านรองจริงไหมเรายังไม่รู้” 

สาวที่ยังไม่ได้บอกใครว่าเธอทราบเรื่องเจ้าของช่อดอกไม้ที่แท้จริงแล้วค้อนปะหลับปะเหลือก

“เรื่องนี้แหละที่เขาลือกันอีกระลอกแล้วเขาว่าเจ๊เล่นตัว” ชัยโยจีบปากจีบคอแย้ง “ส่วนเรื่องท่านรองเป็นเจ้าของช่อดอกไม้ไหมอิโยคอนเฟิร์มว่าร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะพนักงานในบริษัทเขาไม่ซื้อดอกไม้ช่อละหมื่นจีบเจ๊หรอก” 

“ไม่เอากับเล่นตัวความหมายมันห่างไกลกันโขเลยนะ” จงรักษ์กลอกตาให้แก่ทุกเรื่องที่ประเดประดังเข้ามาในช่วงนี้เรื่องช่อดอกไม้เอาไว้ก่อนเถอะเดี๋ยวเธอไปเคลียร์กับเจ้าของที่แท้จริงเอง

“แรงอะพูดว่าไม่เอาเลยเหรอ” 

“ตรงที่สุดแล้วย่ะ” 

“ไม่คิดจะพิจารณาท่านรองเหรอเจ๊คุณสมบัติเลิศเลอเพอร์เฟกต์เสียขนาดนี้ หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วนะ” 

“ดีกว่านี้ก็ขอบายย่ะอย่ามาเสี้ยมให้ยากเลยฉันไม่หลงกลหรอก” 

“แปลก…หรือท่านรองไม่ใช่สเปกเจ๊อะ” 

“ถูกต้องนะคร้าบบบ” 

จงรักษ์ชี้นิ้วใส่ชัยโยพร้อมกับหลิ่วตาเรื่องสเปกน่ะตรงเผงที่สุดเธอไม่ชอบผู้ชายแบบธนวัตหล่อรวยโพรไฟล์เลิศ แถมยังเจ้าชู้อีกด้วยเอ่อ…จะเรียกเจ้าชู้ก็ไม่เต็มปากเรียกว่าผู้หญิงเสนอเท่าไหร่เขาก็สนองน่าถูกกว่าคุณสมบัติข้อหลังนี่สำคัญมากก่อนจะมาเป็นเลขาฯ ให้เขาเธอหาข้อมูลมาเกือบครบถ้วนจึงต้องสร้างกำแพงหลายๆ ชั้นทำตัวให้ตรงกันข้ามกับสเปกผู้หญิงที่เขาชอบ

หญิงสาวถอนหายใจเมื่อไม่รู้ว่าตัวเองพลาดไปตอนไหนพี่วิถึงได้มีความคิดเพี้ยนๆ อยากจับคู่ให้เธอกับเขาสาวที่ตั้งใจจะไปตั้งรกรากที่บ้านเกิดของแม่ทำหน้ารันทด

เธอย้ายมาเรียนที่กรุงเทพฯ ตั้งแต่มัธยมปลายที่ต้องย้ายเพราะตอนนั้นผู้เป็นป้าซึ่งเป็นพี่สาวของพ่อเกิดป่วยขึ้นมาแม่ที่เลิกรากับพ่อตั้งแต่เธอยังเด็กแต่ไม่ได้ขาดการติดต่อกับป้าต้องขึ้นมาดูแลเลยต้องย้ายเธอขึ้นมาเรียนด้วยพออาการป่วยของป้าดีขึ้น แม่จึงย้ายกลับบ้านคนเดียว เพราะไม่อยากเจอหน้าพ่อปล่อยให้เธอเผชิญชะตากรรมแสนรันทดอยู่คนเดียว

พอจบมัธยมปลายจงรักษ์ตั้งใจไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่บ้านเกิด แม่แต่ก็ต้องชะงักเมื่อป้าเกิดป่วยขึ้นอีกคราวนี้ป่วยกระเสาะกระแสะจนเธอต้องเรียนต่อมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ และช่วยป้าดูแลกิจการที่ป้าว่าเล็กๆ แต่เธอว่าไม่เล็กนั่นเพราะป้าจงกลของเธอเป็นเจ้าของอะพาร์ตเมนต์คอนโดบ้าน และตึกแถวหลายแห่งเรียกว่าต้องมีสำนักงานและจ้างพนักงานมาประจำกันเลยทีเดียว

ตอนจงรักษ์จบปริญญาตรีป้าก็คะยั้นคะยอให้ต่อปริญญาโทเธอที่เริ่มเบื่อพ่อที่เฝ้าวนเวียนมาที่บ้านป้าบ่อยๆ จึงตัดสินใจไปเรียนต่อที่อเมริกาตามธาวินี ซึ่งรู้จักตั้งแต่เรียนปริญญาตรี

…สองปีที่ไปเรียนต่อต่างประเทศเป็นช่วงเวลาที่เธอผ่อนคลายที่สุดแต่ก็คิดถึงแม่กับตามากที่สุดเช่นกัน

“เอ้าได้แล้วมัวนั่งเหม่อเป็นนางเอกมิวสิกอะไรยะนังเลิฟ!” 

เจ๊น้ำเป็นคนนำจานส้มตำมาเสิร์ฟด้วยตัวเองชัยโยเห็นทีแรกถึงกับกุมหัวไว้ เพราะกลัวอีกฝ่ายสาดส้มตำเผ็ดๆ ใส่อย่างโกรธแค้นที่เจ๊เลิฟของเธออาจหาญไปเถียงแกเข้า

“เปล่าแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยว่าแต่เจ๊เถอะผัวทำอะไรไม่ถูกใจ” 

“มันขอไปบวช” 

“หา! ไปบวช” 

“เออ! ใครจะไปยอมวะ” 

“อิเจ๊คนบาปแห่งปี” 

“นังเลิฟเป็นแกจะยอมเหรอ” 

“เอาน่าเย็นนี้ค่อยคุยกันไปขายของก่อนแล้วเลิกด่าผัวด่าลูกน้องเสียทีลูกค้ากลัวจนหัวหดแล้ว” จงรักษ์ปัดมือไล่อีกฝ่าย

“ย่ะใครมันจะโชคดีเหมือนแกจู่ๆ ก็เหมือนหนูตกถังข้าวสาร” 

“หนูตกถังข้าวสารอะไรเจ๊” 

“แหม…เขาลือกันให้แซ่ดว่าท่านรองกำลังจีบแกส่วนแกก็กำลังเล่นตัวอัปค่าตัวใช่ปะ” 

“อิเจ๊!” 

“ไม่ต้องมาขึ้นเสียงแกรีบรวบหัวรวบหางท่านรองเลยนะผู้ชายเพอร์เฟกต์เบอร์นั้นหายากนะแกอีกอย่างแกก็อายุไม่น้อยแล้วฟงแฟนไม่มีมาตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาเลิฟเอ๊ย…ดวงคู่แกคงกุดอย่างท่านรองน่ะเหมือนรถไฟขบวนสุดท้ายยังไงก็รีบตะกายขึ้นให้ได้ล่ะไม่งั้นได้อยู่เป็นโสดคุยกับหมากับแมวเหมือนทวดรหัสแกนั่นไง” 

“!!!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #247 noodao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 20:20
    เจ๊น้ำพูดได้แทงใจมาก
    #247
    0
  2. #241 Lucky_k (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:27
    เจ๊ช่างเกรี้ยวกราดดด555
    #241
    0
  3. #123 vzavii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:25
    รอท่านรองงงงง
    #123
    0
  4. #106 Ben Phoosap (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 08:15

    เปนกำลังใจให้นะเลิฟ....ยอมเปนหนูดีกว่าค่ะะะะะ

    #106
    0
  5. #65 Racha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:43

    สนุกมากๆๆๆๆ

    เขินไฟ

    #65
    0
  6. #64 บัวบาน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:41

    อิอิ รอท่านรองงงงง

    #64
    0
  7. #63 pimladda (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:39
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-08.png อย่าไหว
    #63
    0
  8. #62 บีบี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:38

    รอต่อไม่ไหวแล้ว

    แรงหนุนจากเบื้องสูงแรงมาก 55555

    #62
    0
  9. #61 อนงค์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:36

    แรงๆๆๆๆได้อีก

    #61
    0
  10. #45 drn_ptk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 21:34
    มาอัพเลยจ้า รอออออ
    #45
    0
  11. #43 ployarthittaya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:34
    รอท่านรอง ออกโรงไม่ไหวละ
    #43
    0
  12. #42 ao_majo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 15:36

    แหมะ ตัวปั่นตัวเสี้ยมเยอะมากอะ ท่านรองฯไม่ต้องทำอะไรเลยนะนี่

    #42
    0
  13. #41 drn_ptk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 15:14
    อยากได้เล่ม
    #41
    0
  14. #40 ManGvi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 14:15
    อิเจ๊นี่รับใต้โต๊ะมาใช่ไหม555
    #40
    0
  15. #39 uma18 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 12:48
    พี่วิจ้างทั้งซอยแล้วล่ะ
    #39
    0
  16. #38 Pompom06 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 12:22

    แรงงงง
    #38
    0
  17. #37 cherrymen2833 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 11:28

    สนุกก55555
    #37
    0