บุญผลาพาฮัก (อ้อมกอด - ลัดดาวัลย์)

ตอนที่ 19 : มรสุมชีวิต 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    4 ก.ย. 61



ขอบคุณพี่ยกน้องยกที่เข้ามาอ่านกันเด้อค่า 




9

มรสุมชีวิต 1

ลัดดาวัลย์อุ้มเด็กชายที่ร้องไห้ออดอ้อนอยากหาปี้ดา อาการของบีมดีขึ้น ไข้ลดตั้งแต่เมื่อเย็นวาน ใบหน้าที่ซุกตรงบ่ายังให้หญิงสาวรู้สึกสงสาร

“ส่งข่าวทางโน้นหรือยังลุงแช่ม” อ้อมกอดถาม แช่มทำงานกับพ่อของเขาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งฟาร์ม พอพ่อเสียก็ได้แช่มกับเงาะช่วยประคับประคองฟาร์มมาจนถึงทุกวันนี้

“เขารู้แล้ว เมื่อเช้านังจินให้คนเอานมมาให้สองแพ็ค” แช่มกล่าวถึงเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันซึ่งมีศักดิ์เป็นแม่ยาย

อ้อมกอดมองนมแพ็คละสี่กล่องที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงแล้วถอนหายใจ น้ำใจของคนในฟาร์มจินดามีเท่านั้นจริงๆ

“ลุงอย่าคิดมากเลย ช่วยๆ กันเลี้ยงเดี๋ยวก็โต ที่พาฮักมีทั้งหนูดาทั้งน้าเพา”

แช่มยกมือไหว้อ้อมกอดทั้งน้ำตา ลัดดาวัลย์อุ้มบีมที่ถอดสายน้ำเกลือแล้วไปเดินเล่นข้างนอก ปล่อยให้สองหนุ่มต่างวัยพูดคุยกัน เด็กชายส่งเสียงเจื้อยแจ้วฟังไม่เป็นศัพท์ตลอดทาง

“ปี้ตาฉวย”

“ปากหวานจริงเรา”

“จิดตึงๆ”

“หือ คิดถึงพี่เหรอ”

“ใจ่ๆ จิดตึงปี้ดา ป้อย้องห้ายฮือๆ”

“บีม ไปอยู่กับพี่ไหม” หญิงสาวพาเด็กชายนั่งม้าหินอ่อนข้างสนามเด็กเล่น เด็กน้อยพยักหน้าหงึกๆ ยิ้มโชว์ฟันผุ เพียงแค่สามขวบกว่าฟันน้ำนมของเด็กชายก็ผุแทบทุกซี่ นั่นแสดงให้เห็นว่าคนเลี้ยงดูแลเด็กอย่างไร

“หลอกอะไรเด็กอยู่” อ้อมกอดที่เดินตามมาทันได้ยินพอดีกระเซ้า

“ไม่ได้หลอกค่ะ แต่ชวนจริงๆ”

“ถามพ่อเขาก่อนเถอะ”

“เฮียช่วยพูดได้ไหมคะ”

“แลกกับอะไร” สายตาชายหนุ่มฉายแววเจ้าเล่ห์ ยังคงขุ่นเคืองสาวเจ้าที่เดินหนีกลับบ้านดื้อๆ หลังจากที่เขาอุตส่าห์ทอดสะพานเต็มที่ เรียกว่าอ่อยสุดตัว มากกว่านี้คงเหลือแต่แก้ผ้าให้สาวดูแล้ว ปานนั้นเธอยังหนีเขา ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เสียได้

“แลกกับความสุขสบายของเด็กค่ะ” สาวดอกไม้ก้มหน้าซ่อนสายตารวดร้าว แม้ไม่เคยคิดเอ่ยความรู้สึกในใจกับเขา หากแต่พอสั่งให้ตัวเองตัดใจ ในอกมันก็ปวดแปลบไม่น้อย

“นึกว่ามีรางวัลให้คนพูดเสียอีก”

“ถือว่าสงสารเด็กนะคะเฮีย เดี๋ยวหนูดากับแม่ช่วยดูเอง”

“คงไม่ได้หรอก ให้น้าเพาดูคนเดียวเถอะ ส่วนหนูดาไปดูร้านให้เฮียดีกว่า อยากจะลงทุนทำอะไรกับปองก็ทำที่หน้าร้านนั่นแหละ แล้วก็ไม่ต้องไปกลับให้พักอยู่ที่นั่นเลย เฮียจะให้พรย้ายมาอยู่เป็นเพื่อน”

สาวดอกไม้เบิกตากว้าง “แล้วอ้อนล่ะคะ”

“เขาคงไม่กลับมาแล้วล่ะ เมื่อคืนก็โทร. มาทะเลาะกับเฮียเสียดึกดื่น” อ้อมกอดนึกถึงเรื่องที่ทะเลาะกับน้องสาว อ้อนรักบอกให้เขาขายตึกจริงอย่างที่คาดการณ์เอาไว้

“ทะเลาะอะไรกันคะ”

“ยายอ้อนให้เฮียขายตึก เอาเงินมาแบ่งกันคนละครึ่ง”

ลัดดาวัลย์ส่ายหน้าน้อยๆ แม้ไม่แปลกใจที่อ้อนรักจะพูดแบบนั้น ความดื้อรั้นเอาแต่ใจของอีกฝ่ายเธอรู้ซึ้งเป็นอย่างดี แต่เธอเชื่อว่าคนอย่างอ้อนรักต้องมีสำนึกมากกว่านี้ ต้องรู้ว่าใครที่หวังดี ใครที่รักจริง

“แล้วป้านาว่าไงคะ”

“จะว่าอะไร ก็โวยวายให้ทำตามอ้อนบอกน่ะสิ เมื่อเช้าเฮียก็ทะเลาะกับแม่มา” อ้อมกอดนึกถึงท่าทางผู้เป็นแม่อย่างเหนื่อยใจ งานหนักแค่ไหนเขาไม่เคยท้อ หากแต่เจอความเอาแต่ใจของคนในบ้านทีไรเป็นต้องหมดกำลังใจ

“เฮีย... อย่าหาว่าหนูดายุ่งเลยนะคะ หนูดาอยากให้เฮียคุยกับป้านาดีๆ”

“เฮียคุยดีตลอดนั่นแหละ แต่แม่ตามใจยายอ้อนร่ำไป”

“ก็เลยพาลไม่อยากคุย หาเรื่องออกนอกบ้านทุกเย็นอย่างนั้นเหรอคะ”

“ใช่ มันอาจเป็นวิธีแก้ไขแบบเด็กๆ ไปหน่อย แต่มันได้ผลนะหนูดา ถ้าขืนเฮียอยู่ แม่ก็จะเซ้าซี้ ไม่ว่าอธิบายด้วยเหตุผลอะไร แม่ก็ไม่ฟังหรอก ดังนั้นรอให้แม่อารมณ์เย็นกว่านี้ค่อยคุยกันดีกว่า”

สาวดอกไม้พยักหน้า เป็นจริงดังชายหนุ่มพูดทุกคำ อังสนากับอ้อนรักล้วนมีนิสัยเอาแต่ใจเหมือนกัน จะเอาอย่างไรก็ต้องเอาให้ได้เดี๋ยวนั้น ถ้าไม่ได้ก็จะเซ้าซี้ไม่เลิก

 

ออกจากโรงพยาบาลแล้ว อ้อมกอดแวะมาส่งลัดดาวัลย์ที่ร้านซึ่งมีปองรักรออยู่ก่อน หญิงสาวทักทายชายหนุ่มอย่างเป็นกันเอง คล้อยหลังเจ้าของร้านจึงรีบคว้ามือเพื่อนไปหามุมคุยกัน สองสาวเลี่ยงมาคุยกันหลังร้าน ตึกนี้มีสามชั้น ชั้นสองถูกใช้เป็นที่เก็บของ ส่วนชั้นสามมีห้องนอนสองห้องเอาไว้ยามที่อ้อนรักมาค้างคืน

“ได้ข่าวยายอ้อนไหมแก”

“หือ ไม่นี่ เอ่อ หรือว่าเรื่องขายตึก”

“ขายตึกอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง” ปองรักทำตาโต “ฉันหมายถึงเรื่องที่ยายอ้อนมาวีนใส่เจ๊นางร้านเช่าชุดแต่งงานนั่นไง”

“ห้ะ เมื่อไหร่กัน”

“อุ้ยแก เพิ่งสดๆ ร้อนๆ เมื่อวานเย็นนี้เอง”

“แกพูดจริงเหรอปอง” สาวดอกไม้เบิกตากว้าง ที่เธอได้ยินมาไม่ใช่แบบนี้สักหน่อย อ้อนรักยังอยู่กับเพื่อนที่เชียงใหม่ แล้วก็โทรศัพท์มาขอเงินไปลงทุนทำร้านกับเพื่อนที่นั่นต่างหากล่ะ

“เออสิ คนแถวนี้เป็นพยานได้”

ลัดดาวัลย์ขมวดคิ้ว “เป็นไปได้ยังไง อ้อนยังอยู่เชียงใหม่”

“เชียงใหม่บ้าบออะไร เมื่อวานยังโผล่มาที่ร้าน” ร้านของปองรักอยู่ฝั่งตรงข้ามเยื้องกันนิดหน่อย ออกมายืนหน้าร้านก็สามารถมองเห็นพาฮักมิลล์ได้อย่างชัดเจน

“แกพูดจริงนะ”

“ฉันจะโกหกทำไมวะแก”

“แต่... เฮียไม่เห็นบอกเลยว่าอ้อนอยู่ที่นี่”

ปองรักกลอกตามองบน “ไม่บอกเพราะไม่รู้น่ะสิ ถ้าเฮียกอดรู้เขาก็ต้องมาตามน้องกลับบ้านแล้ว”

“อ้าว...” ลัดดาวัลย์ทำหน้างงก่อนจะรีบยกมือห้ามเพื่อนพูดอะไรต่อ “เดี๋ยวก่อนนะ...​เอาทีละเรื่อง สรุปอ้อนมาที่นี่ แล้วก็ไปวีนเจ๊นาง”

“เออ”

“แล้ววีนเรื่องอะไร”

“ก็ค่าเช่าชุดไง ไปด่าจะเอามัดจำคืน โคตรงี่เง่าเลยว่ะแก ตัวเองเป็นฝ่ายยกเลิกงานแต่งแท้ๆ”

“เอาล่ะ ฉันพอเข้าใจแล้ว ว่าแต่ทำไมเฮียไม่รู้”

“นั่นแหละปัญหา ยายอ้อนไม่ได้นอนที่นี่ด้วยนะ นางมาแป๊บหนึ่งก็ไป แต่ฉันทันได้เห็นนางแว้ดใส่เด็กในร้าน คงไม่ให้บอกเฮียกอดนั่นแหละ”

 

หลังจากปองรักกลับไปแล้ว ลัดดาวัลย์ลงมาช่วยงามที่ร้านตาปกติ พอลูกค้าซาลงจึงถามพรที่กำลังยืนล้างแก้ว ส่วนโต้งกำลังเก็บโต๊ะ

“เห็นปองบอกว่าเมื่อวานอ้อนมาที่ร้าน”

พรกับโต้งรีบหลบตาหญิงสาวทันที อ้อนรักขู่เอาไว้ว่าไม่ให้เพ่งพรายเรื่องที่มาร้าน

“อย่าปิดเลย คนรู้กันทั้งตลาด ถ้าเฮียรู้ว่าเราช่วยอ้อนปิดบัง ไม่แน่เขาอาจไม่ให้ทำงานต่อก็ได้นะ” ลัดดาวัลย์ไม่ได้ขู่ หากแต่เธอเตือนด้วยความหวังดี

“เจ๊อ้อนมาจริงๆ ค่ะ มาบอกให้เราห้ามบอกเฮียเรื่องมาที่นี่”

“คิดน้อย” สาวดอกไม้นิ่วหน้า อ้อนรักคิดได้อย่างไร เรื่องมาบอกให้เด็กในร้านห้ามบอกพี่ชาย ควรไปบอกคนทั้งตลาดโน่นเลยไหม

“ใช่ เจ๊คิดน้อยจริงๆ”

“แล้วเขาบอกอะไรอีกไหม”

“ไม่ แค่ห้ามบอกเฮียแล้วก็ไป แต่พวกเราเห็นเจ๊ไปยืนด่ากับเจ๊นาง”

“อืม พี่รู้เรื่องนั้นแล้ว”

ลัดดาวัลย์มองออกไปนอกร้าน ร้านเจ๊นางอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ แถวนั้นมีร้านรวงติดกันหลายร้าน เกิดเหตุทะเลาะวิวาทมีหรือผู้คนจะไม่ร่ำลือ


ทั้งเรื่องจะเป็นเรื่องราวความรักในหลายๆ แบบนะคะ 

รักแบบสองคมของแม่ รักพี่รักน้อง รักแรกพบ รักแบบมีเหตุมีผล

สรุปเล่มนี้มาแนวครอบครัวใหญ่จริงๆ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

614 ความคิดเห็น

  1. #421 moomai06 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 12:26

    อ้อนนี่ความคิดแปลก ๆ

    #421
    0
  2. #418 noodao (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 21:34

    สงสารเฮียจริงๆเลย มีน้องและแม่ที่ไม่เคยเข้าใจ เอาแต่ใจ

    #418
    0
  3. #386 PIKPIK (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 19:41

    นู๋ดา..เฮียกอด..สู้ๆจร้า

    #386
    0
  4. #385 Bhawaranch (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 14:44

    สงสารเฮียกอดจุงค่ะ

    #385
    0
  5. #384 suda_may (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 14:01
    สงสารเฮีย
    #384
    0
  6. #383 prisanaphoprasit (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 13:00

    สงสารเฮียจัง.. รอพรุ่งนี้นะคะ

    #383
    0
  7. #382 pnui19 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 11:52

    สงสารเฮียกอดจริงๆ แม่กับน้องนี่้จอมผลาญ แล้วมาวีนใส่คนอื่น

    เข้าใจแล้วที่แม่หนูดาไม่อยากให้กลับมา


    ขอบคุณค่ะ

    #382
    0
  8. #381 KimNanZa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 11:49
    เริ่มไม่ชอบอ้อนแล้ว ขนาดยังไม่รู้จักนางมากนะเนี่ยะ สงสารเฮียจังไหนจะแม่ ไหนจะน้อง ไหนจะสาวพิวี่อีก
    #381
    0
  9. #380 popmada (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 10:50
    ชอบบรรยากาศเรื่องนี้จังค่ะ
    #380
    0
  10. #379 uma18 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 10:44
    พูดได้คำเดียวจริงๆ สงสารเฮียกอด ที่มีอยู่สุขสบายไม่ใช่เพราะเฮียลงแรงไปเหรอ ทำไมแม่ไม่เห็นใจคนทำบ้าง สงสารเฮีย!!
    #379
    0
  11. #378 Pompom06 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 10:44
    อยากตบยายอ้อนจัง
    #378
    0