ดั่งดาวคอยเดือน (หย่งคัง - เพียงจันทร์)

ตอนที่ 20 : ไมักันสาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    4 พ.ค. 61

10

ไม้กันสาว

เวสป้าสีเขียวใบตองจอดเด่นอยู่หน้าบ้านหลังน้อย คนที่ตื่นขึ้นมาทำอาหารเช้าชะเง้อชะแง้คอมองพาหนะคันใหม่ที่แสนแปลกตา แม้จะเคยเห็นมาบ้างแต่ไม่เคยเห็นคันไหนสวยเท่าคันนี้เลย ตัวรถสีเขียวถูกพิมพ์ลายรูปเดือนเสี้ยวสีเหลืองและดวงดาวสีเดียวกัน สวยถูกใจเธอเป็นอย่างมาก เห็นแล้วหญิงสาวเกิดคันไม้คันมืออยากวิ่งไปหยิบกล้องมาถ่ายรูป หากเจ้าเวสป้าคันงามนี้ไปจอดเคียงข้างเจ้ากระบะโฟล์กคันเก่งของเธอก็คงจะสวยไม่น้อย ทำเลแถวๆ ถนนในสวนลำไยน่าจะเหมาะเหม็ง สาวน้อยที่มีงานอดิเรกคือการถ่ายรูปนึกอย่างครึ้มใจ

หวังว่าคงจะไม่หวงนะ” เธอพึมพำก่อนจะเดินเข้าครัวไปทำอาหารเช้า

ต่อเมื่อถึงเวลาที่ต้องนั่งล้อมวงกินอาหารเช้าความรู้สึกหน่วงๆ ในอกที่หายไปตั้งแต่เมื่อคืนก็เจ็บขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะไม่เจ็บหน่วงมากเท่าตอนเห็นจินตหราทำท่าจะวิ่งไป ‘สอย’ ดาว แต่ดวงตาล้อเลียนที่เธอสบอยู่ตอนนี้ก็ทำให้เธอหนักอกหนักใจได้เหมือนกัน

ความรู้สึกนี้คืออะไรกันหนอ

รถมอเตอร์ไซค์ที่จอดอยู่หน้าบ้านของใคร” พูนถามคนที่อยู่ในฐานะหลานชายด้วยน้ำเสียงประดักประเดิดอย่างปิดไม่มิด ต่อหน้าคนอื่นเขาต้องพูดโดยไม่มีหางเสียงเพื่อไม่ให้ใครสงสัย แต่ให้ตายเถอะอย่างไรเขาก็ไม่มีวันคุ้นชิน

ฉันเพิ่งซื้อมาใหม่น่ะลุง เห็นมันสวยดี” หย่งคังตอบ ท่าทางเป็นธรรมชาติอย่างที่นักแสดงรางวัลออสการ์ยังต้องยอมยกนิ้วให้ เมื่อวานตอนบ่ายชายหนุ่มวานให้พูนขับรถไปส่งในตัวเมืองเพื่อไปรับเจ้ารถคันงามที่สั่งซื้อเอาไว้ตอนที่กลับจากเยี่ยมเคียงพสุธา

กระบะก็มี ไม่เห็นต้องซื้อ” คนที่ปรารถนาจะให้เจ้านายใช้รถของตนบอก

ไม่เป็นไร ฉันว่ามันสะดวกดี อีกอย่างพอฉันกลับก็กะทิ้งไว้ให้จันทร์ใช้

ฝ่ายสาวที่โดนพาดพิงเกือบหลุดยิ้ม แรกๆ ก็สงสัยน้ำเสียงเกรงอกเกรงใจของพูน แต่ครั้นพอได้ยินว่าเจ้าเวสป้าคันนั้นจะตกเป็นของเธอก็อดดีใจไม่ได้

งั้นรีบๆ กลับไปเลยสิ ชิ้วๆ” เธอออกปากไล่เมื่อเห็นเขายิ้มตาพราวส่งให้

นังหนู!” น้ำเสียงตกอกตกใจเกินกว่าเหตุยังให้ความสงสัยท่วมท้นอยู่ในอกหญิงสาว แค่นี้ทำไมถึงได้มีสีหน้าแตกตื่นขนาดนั้น หย่งคังเองก็ตกใจกับปฏิกิริยาของพูนเหมือนกัน

ไม่เป็นไรหรอกลุง จันทร์แค่หยอกเล่นน่ะ” เขารีบแก้

ไม่ได้คะ เอ่อ อาซิงอายุมากกว่าตั้งหลายปี” คนสูงวัยบอกเสียงจริงจังก่อนหันไปทางเพียงจันทร์ “ลุงเคยบอกเอ็งเรื่องนี้แล้วไม่ใช่หรือ ลุงไม่เคยสอนให้ก้าวร้าวนะ

ขอโทษจ้ะ คราวหลังจันทร์จะไม่พูดแบบนี้อีกแล้ว” ความน้อยใจอวลอยู่ในอกหญิงสาว เธอไม่ได้โกรธที่พูนดุ แต่น้อยใจพูนและอิจฉาอาซิงที่ลุงทำท่าปกป้องเสียจนเกินพอดี

ท่าทางน้อยใจไม่ได้เล็ดลอดสายตาของชายหนุ่มทั้งสอง

ที่ลุงบอกลุงเตือนไม่ใช่ลุงไม่รักนะ จันทร์อยู่กับลุงมานานลุงรักเหมือนลูกเหมือนหลานแท้ๆ ลุงคิดยังไงจันทร์รู้ดีที่สุด แต่เรื่องอาซิงลุงเคยขอหลายครั้งแล้ว พี่เขาเห็นเราเหมือนน้องสาวแท้ๆ แล้วเราจะมองเขาเป็นพี่ชายบ้างไม่ได้หรอกหรือ

หัวคิ้วหย่งคังกระตุก เกือบยกเท้าถีบยอดอกอดีตคนสนิทของบิดา พูดมาได้ยังไงว่าเขาเห็นเพียงจันทร์เป็นน้องสาว!

เพียงจันทร์สบตาคนที่พูนอยากให้เธอเห็นเขาเป็นพี่

หน้าเหียกๆ อย่างนี้น่ะนะจะเป็นพี่ชายจันทร์” มุมปากอิ่มสีเรื่อผุดยิ้ม ยามคนหน้าเหียกถลึงตาใส่

นังหนูไปเรียกพี่เขาอย่างนั้นไม่ได้นะ” พูนเดือดขึ้นมากกว่าเดิม แต่เพียงจันทร์ไม่สน เธอหันไปยักคิ้วให้คนนั่งหน้าเครียดหลังจากโดนกล่าวหาว่าหน้าเหียก

ไม่รู้ล่ะ จันทร์เข้าสวนก่อนดีกว่า” พูดจบเธอก็เผ่นแผล็วลงบ้านไปอย่างรวดเร็ว เพราะขืนอยู่ต่องานนี้ต้องโดนพูนเทศนาชุดใหญ่แน่ๆ หญิงสาวเหลียวเห็นเวสป้าคันงามมีกุญแจเสียบอยู่ก็เบนเข็มไปที่มัน สองหนุ่มต่างวัยบนบ้านได้ยินเสียงสตาร์ตรถก็รีบวิ่งขึ้นมาดูตรงระเบียง เพียงจันทร์หันไปส่งยิ้มทะเล้นให้ทั้งสอง

ไหนๆ มันก็จะเป็นของจันทร์แล้ว จันทร์เอาไปใช้เลยก็แล้วกันนะ

นังหนูกลับมาก่อน พี่เขายังไม่กลับเลยเอ็งจะยึดได้ยังไง

พูนได้แต่ร้องตามหลัง ในขณะที่อีกคนยืนนิ่งเหมือนโดนสต๊าฟ รอยยิ้มน่ารักนั่นสาปเขาให้แข็งเป็นหิน หย่งคังยกมือลูบอกด้านซ้าย ก้อนเนื้อในอกมันเต้นตึกตักๆ ในขณะที่ลมหายใจเขาสะดุด ชายหนุ่มโคลงศีรษะกับปฏิกิริยาตอบรับที่มีให้เฉพาะแม่สาวร่างเล็กดวงจันทร์ดวงน้อยที่เขาแอบปอง

ท่าจะแย่แล้วสิใจ!

 

วันนี้ทำไมเหม่อจังจันทร์ มาลัยสะกิดแขนเรียวของเพียงจันทร์ นอกจากเช้านี้จะเหม่อแล้วยังขยันนิ่วหน้าอีกด้วยสิ ท่าทางแปลกๆ ทำให้มาลัยอดถามไม่ได้

หือ อ๋อเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับน่ะ” คนเหม่อหันมาแก้ตัว ใครว่าเธอนอนไม่หลับล่ะ เมื่อคืนเธอหลับฝันดีจะตาย แต่คำขอร้องของพูนผสมกับคำพูดก่อนผล็อยหลับทำให้เธอคิดมาก เธอเห็นอาซิงเป็นเพื่อนจริงๆ น่ะหรือเรื่องบ้าๆ นี่เกิดขึ้นกับเธอได้อย่างไร

มีเรื่องไม่สบายใจบ่จันทร์” มาลัยถามอย่างห่วงใย

ไม่มีอะไรมากหรอก ฉันแค่อยากไปทำงานแล้วลุงไม่ยอม แกบอกให้ฉันอยู่ช่วยทำงานในสวน

อ้าว ลุงพูนนี่ก็แปลก ถ้าจะให้หมกตัวอยู่แต่ในสวนแล้วจะส่งเสียให้เรียนสูงๆ ทำไมกัน” มาลัยเห็นด้วยกับหญิงสาว “เอแต่จะว่าไปลุงแกก็หวงจันทร์เหมือนกัน นี่ถ้าบ่ฮู้ฉันคงนึกว่าจันทร์เป็นลูกเป็นหลานแท้ๆ

เพียงจันทร์ยิ้ม เธอชอบเวลาที่มีใครพูดถึงพูนทำนองนี้ เพราะเธอเองก็เห็นพูนเป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่เช่นกัน “ไม่ใช่ก็เหมือนใช่ ฉันรักลุงพูนมากกว่าลุงป้าแท้ๆ ของฉันอีก” หญิงสาวบอก เธอรักพูนมากกว่าเริงและพร้อมจิตจริงๆ และไม่เคยคิดปิดบังหรือกลัวว่าจะบาปแต่อย่างใด มันนานมากแล้วที่เธอเคยร้องขอความรักจากลุงป้า นานพอที่จะยอมรับความจริงว่าเธอไม่มีวันได้รับมัน

อ้อ จันทร์ได้ยินข่าวลือบ่” มาลัยป้องปากกระซิบกระซาบเมื่อนึกอะไรได้

ข่าวลือเรื่องอะไร

เอ้า ก็เรื่องที่หมาแถวบ้านพักคนงานมันหอนกันเกรียวน่ะสิ ตาชดแกออกมาเข้าห้องน้ำเห็นเงาดำ แกร้องเสียจนแตกตื่นกันไปหมด เช้ามาแกมานั่งเล่าตัวสั่นว่าเจอผีกระสือ!”

กระสือ?!”

อือฮึ นี่คนงานพากันเบิ่งเป็ดไก่ในเล้า กลัวว่ากระสือมันจะมาจับกิน” มาลัยเล่าด้วยสีหน้าหวาดหวั่น

อาตาชดแกเห็นกระสือช่วงประมาณไหนเหรอมาลัย

ช่วงเวลาที่หลุดจากปากมาลัยทำให้เพียงจันทร์ต้องกลั้นยิ้ม ประจวบเหมาะกับช่วงเวลาที่จินตหราและพรรคพวกต่างพากันกลับที่พักพอดิบพอดี หญิงสาวลองกะเวลาในการเดินทางคร่าวๆ ก็เริ่มมั่นใจ แน่นอนว่าผีกระสือที่นายเพิ่มเห็นไม่แคล้วจะเป็นกระสือสาวสามนางที่ตั้งใจมาล้วงตับผู้ชายหน้าหยกกิน!

 

จากเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ไม่ได้ทำให้จินตหราเลิกตื๊อหย่งคังแต่อย่างใด ตรงกันข้ามหญิงสาวกลับยิ่งรุกชายหนุ่มหนักขึ้นกว่าเดิม เดือดร้อนพูนต้องคอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ทั้งเกรงใจทั้งเห็นใจเจ้านายหนุ่มไม่น้อย เพียงจันทร์เสียอีกที่มองอย่างเห็นขัน หลังจากสรุปว่าตนนั้นเห็นชายหนุ่มเป็นเพียงเพื่อนคนหนึ่ง เดือนที่ความรู้สึกช้ายักไหล่ให้ดาวที่คอยสอดส่ายสายตามองมาบ่อยๆ

เย็นนี้ฉันจะเอาหมกหน่อไม้ใส่ไก่บ้านไปให้พี่ซิงนะจ๊ะ จินตหราบิดตัวอย่างขวยเขินยามได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ จากตัวชายหนุ่ม

ขอบใจ แต่พี่ไม่ค่อยชอบกินหน่อไม้” หย่งคังพูดปดเพื่อหาทางรอด แต่ดูเหมือนจะรอดยาก

งั้นฉันจะให้แม่ทำไก่ทอดน้ำปลาให้แล้วกัน อาหารพื้นๆ กินง่าย

เอ่อ พี่เกรงใจ จันทร์เขาทำให้พี่กินอยู่แล้ว ขอบใจน้องจินมากนะ

แหมฝีมือจันทร์หรือจะสู้ฝีมือแม่ของจินนี่” หญิงสาวกระเง้ากระงอดจนหย่งคังนึกสงสัย เหตุใดเธอถึงไม่ยกยอฝีมือตัวเอง ที่พูดๆ มานี่แม่ทำทุกอย่างเลย

อย่าลำบากเลย” พูนเป็นคนตัดบทเมื่อฝ่ายที่เสนอยังไม่เลิกตื๊อ

ลุงน่ะ หนุ่มสาวเขาจะเกี้ยวกันมายุ่งอะไรด้วย” สุ้มเสียงไพเราะแต่แฝงด้วยความแดกดันหลุดจากปากหญิงสาว เพียงจันทร์ที่ฟังอยู่ห่างออกไปเกิดทนไม่ไหวที่จินตหราพูดจาก้าวร้าวใส่พูน

กับข้าวฉันมันไม่ดีตรงไหน เธอถึงได้เที่ยวเสนอเอามาประเคนถึงห้องเฮียซิง” หญิงสาวสอดปากพูดขึ้น ในใจร้องอี๋ยามต้องเรียกเขาว่าเฮีย

เอ๊ะ ฉันไม่ได้พูดว่าไม่ดีซักหน่อย แค่ไม่อร่อยเท่าแม่ฉันทำ” จินตหราโต้เสียงแข็ง

แล้วยังไง” สาวตัวเล็กลอยหน้าลอยตาถามอย่างกวนๆ “แม่เธอทำกับข้าวอร่อยแล้วต้องเที่ยวเอาไปให้คนโน้นคนนี้กินเรอะ

นังจันทร์อย่ามาทำหวงก้างแถวนี้นะ ฉันรู้หรอกว่าแกเองก็ชอบพี่ซิงเหมือนกัน ที่ทำเมินเชิดใส่นี่ก็เพื่อเรียกร้องความสนใจใช่ไหม หน็อยมารยาเกินร้อยจริงๆ” เห็นคราวจะเพลี่ยงพล้ำจินตหราจึงใส่ความชุดใหญ่ต่อหน้าคนงานนับสิบ

ตาใสลุกวาวเมื่อได้ยินคำกล่าวหาที่เกินจริง

เอ็งอย่าพูดจาพล่อยๆ อย่างนี้นะ ไม่งั้นข้าจะบอกเรื่องนั้นกับพ่อแม่เอ็ง” พูนแทรกขึ้น

กลัวตายละ ลุงเองก็เหมือนกัน กะเก็บหลานชายไว้ให้นังจันทร์ละสิถึงได้ทำท่าขวางฉันอยู่อย่างนี้

อุ๊ย!” เสียงอุทานดังขึ้นยามแขนแกร่งโอบกอดบ่าบอบบาง เพียงจันทร์มองคนที่เดินเข้ามาโอบบ่าตาโต

ไม่ต้องปิดแล้วละลุง บอกๆ ไปเหอะว่าจันทร์กับฉันชอบพอกัน” แถมคนถือวิสาสะกอดยังพูดหมาๆ เอ๊ย มั่วๆ ออกไปเสียด้วยสิ หญิงสาวเกือบใช้ศอกกระทุ้งท้องเขาหากไม่ได้เห็นสายตาปรามของพูนเข้าเสียก่อน ชายสูงวัยหันไปทางจินตหรา

เออข้าเก็บหลานชายไว้ให้จันทร์มัน” พูนบอก แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้ตัดตัวยุ่งออกไปเสียที

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

117 ความคิดเห็น

  1. #110 noodao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 17:43
    งานนี้เฮียต้องขอบใจน้องจินนี่นะ ไม่งั้นเฮียจะไม่ได้เนียนกับจันทร์แบบนี้
    #110
    0
  2. #109 Jirachaya Noey (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 13:24
    เนียนใหญ่เลยนะเฮีย55555
    #109
    0