ดั่งดาวคอยเดือน (หย่งคัง - เพียงจันทร์)

ตอนที่ 19 : ดาวเพื่อนเดือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

ตกค่ำสาวร่างเล็กปูเสื่อกกนอนดูดาวตรงระเบียงบ้าน คืนนี้ฟ้าไม่โปร่งนักดวงจันทร์ก็ไม่ได้กลมโตเปล่งแสงเรืองรองทั้งฟ้าแต่ก็มีหมู่ดาวน้อยใหญ่ดาดาษอยู่เต็มท้องฟ้า เพียงจันทร์ชอบยามที่เดือนเสี้ยว เธอคิดว่ามันเหมือนรอยยิ้ม พระจันทร์กำลังยิ้มให้หมู่ดาวที่มาอยู่เป็นเพื่อน

หญิงสาวยกข้อมือขึ้นเหนือใบหน้า จี้รูปดาวและเดือนเสี้ยวฝังเพชรฉายซ้อนจันทราบนฟ้า จู่ๆ เธอก็อยากใส่มันขึ้นมา หลายคืนแล้วที่เธอไม่ได้เหงาอย่างนี้ คิ้วโก่งเรียวขมวดปมยามนึกถึงสาเหตุของมัน เรียกได้ว่าตั้งแต่อาซิงมาเธอก็ไม่ค่อยเหงา

ไม่เหงาอย่างนั้นเรอะ!” เสียงหวานอุทานอย่างตกใจกับความคิดของตัวเอง

เธอต้องบ้าหรือไม่ก็เสียสติไปแล้วแน่ๆ ที่คิดแบบนี้ เธอใช้มือกุมสร้อยบนข้อมือเอาไว้แน่น

เขาไม่ใช่…” เสียงหวานเอ่ยกับตัวเองแต่ต้องหยุด เธอจะบอกว่าอาซิงไม่ใช่เพื่อนเธอ ไม่ใช่ดาวที่เป็นเพื่อนของเดือน แต่เธอกลับพูดมันออกไปไม่ได้

เพียงจันทร์’ แปลว่า ‘ดวงเดือน

ซิง’ ในภาษาจีนแปลว่า ‘ดวงดาว

เธอรู้ความหมายแต่แกล้งไม่รู้และแกล้งไม่รับรู้เรื่องอะไรหลายๆ อย่างเช่นเรื่องที่เขามักมาเยี่ยมพูนตรงกับงานวันเกิดของเธอ เรื่องเขาหอบหิ้วเค้กวันเกิดมาให้ทุกปี ตั้งแต่เด็กๆ แล้วที่เธอมักเห็นอาซิงหอบหิ้วเค้กวันเกิดมาให้ แม้จะไม่ได้พูดคุยกับเขาแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอรอเธอเข้าใจมาตลอดว่าพูนนั้นคงไหว้วานชายหนุ่มให้ซื้อติดมือมาด้วย แต่สี่ห้าปีหลังนี้เธอชักไม่แน่ใจว่าจริงหรือเปล่า

หญิงสาวนึกถึงของขวัญที่เธอยังไม่ได้แกะทั้งสี่กล่อง มันถูกเก็บไว้ในลังเก็บของในห้องนอน

เสียงซุบซิบอยู่บริเวณใต้ถุนบ้านคั่นภวังค์ความคิดของหญิงสาว ก่อนสุนัขเฝ้าบ้านจะเห่าแล้วส่งเสียงงี้ดๆ ยามที่มีเสียงรถจักรยานยนต์แล่นไปจอดหน้าบ้านหลังน้อย เสียงหัวเราะคิกๆ ใต้ถุนบ้านดังเรียกความสนใจจากเพียงจันทร์ เธอจำเสียงได้หนึ่งในนั้นต้องเป็นจินตหราอย่างแน่นอน และก็ไม่ผิดไปจากที่คิดเมื่อเธอเห็นร่างของจินตหรากระวีกระวาดไปหาอาซิงที่เพิ่งกลับมา เพียงจันทร์ชะโงกหน้ามองลงไปด้านล่างก็พบว่าคนงานสาวที่เป็นลูกไล่ของจินตหรากำลังยืนหัวเราะคิกคักตรงบริเวณเสาบ้าน

พี่ซิง!”

หย่งคังสะดุ้งตกใจจนทำหมวกกันน็อกหลุดมือ ชายหนุ่มหมุนตัวมายังต้นเสียงก็พบกับจินตหราที่ยืนส่งยิ้มให้เขาในชุดนุ่งน้อยห่มน้อย ชายหนุ่มแอบกลืนน้ำลายลงคอกับแฟชั่นประหยัดเนื้อผ้าของสาวเจ้า หน้าอกหน้าใจที่ห่อด้วยเสื้อสายเดี่ยวสีแดงทะลักออกมาเกินครึ่งเต้า ไหนจะกางเกงขาสั้นเสมอนั่นอีก แม้จะไม่ใช่สเป็ก แต่เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนเห็นแล้วก็ต้องมีคอแห้งกันบ้างละน่า ชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายอีกครั้งเมื่อประโยคเสี่ยวๆ ผุดขึ้นมาในสมอง

จะไม่ซิงก็วันนี้แหละตู

น้องจิน เอ่อ มีธุระอะไรกับพี่ดึกๆ ดื่นๆ” เขาย้ำว่ามันดึกแล้วเพื่อให้สาวเจ้ารู้ตัวว่ากำลังชักชวนเขาให้ประพฤติผิด

จินนี่…” เจ้าหล่อนลากเสียงยาว จนหย่งคังนึกถึงวรดาซึ่งก็เคยแย้งผู้เป็นแม่ของเธอเหมือนกัน ดูๆ ไปจินตหราก็มีส่วนคล้ายวรดาไม่น้อย แผกตรงที่หญิงสาวตรงหน้าไม่ถือตัว

โอเคจ้ะ จินนี่มีธุระอะไรกับพี่

ดึกดื่นป่านนี้จะมีธุระอะไรได้ นอกเสียจาก…” หญิงสาวทิ้งท้ายเอาไว้ได้อย่างน่าใจหาย ใจหนุ่มหน้าหยกร่วงไปอยู่ตาตุ่ม ไม่คิดว่าตนจะเสน่ห์แรงถึงขนาดมีสาวมาทอดสะพานให้ถึงชานเรือน

เอ่อ” หย่งคังพูดไม่ออก

นั่นใครน่ะ มาดึกๆ ดื่นๆ” เสียงของพูนเหมือนเสียงสวรรค์สำหรับชายหนุ่ม เขาไม่อยากหักหาญน้ำใจหญิงสาวตรงๆ เพราะต้องการอยู่ที่นี่อย่างสงบต่อไปอีกพัก

ฉะฉันเองจ้ะลุงพูน” จินตหราหน้าซีดเผือดยามเห็นพูนเดินลิ่วถือปืนลูกซองลงมาจากบ้าน

มาทำไมดึกดื่นป่านนี้ เอ็งเป็นสาวเป็นนางย่องมาเข้าหาผู้ชาย พ่อแม่เอ็งรู้เข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” พูนใส่เป็นชุด

ขอโทษจ้ะ ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว ลุงอย่าไปบอกแม่ฉันนะ ฉันขอร้อง” หญิงสาวยกมือไหว้ ในใจด่ากราดชายสูงวัย หมูเขาจะหามยังเอาคานเข้ามาสอด

กลับบ้านไปซะ

กะกลับเดี๋ยวนี้แหละจ้ะ พี่ซิงฉันกลับก่อนนะจ๊ะ” บอกลาชายหนุ่มแล้วก็วิ่งแจ้นกลับไปทางเดิม หย่งคังเพิ่งเห็นว่าเธอมีเพื่อนมาด้วยถึงสองคน ชายหนุ่มโคลงศีรษะอย่างระอาใจกับความกล้าบ้าบิ่นของหญิงสาว

ขอโทษด้วยนะครับคุณชาย ผมไม่คิดว่านังพวกนี้มันจะใจกล้าขนาดนี้

ไม่เป็นไร ขอบคุณที่มาได้สบจังหวะ ฉันกำลังลำบากใจอยู่พอดี

ครับ แต่ผมว่าคุณชายต้องไปขอบคุณจันทร์ด้วย ถ้าจันทร์ไม่ไปเคาะประตูเรียกผมก็ไม่รู้หรอกว่านังพวกนี้บุกมาหาคุณชาย

หย่งคังมองไปที่หน้าต่างห้องของเพียงจันทร์ ก็เห็นศีรษะเล็กๆ ผลุบลง ชายหนุ่มพยักหน้ายิ้มๆ

 

เจ้าของศีรษะที่แอบมองอยู่เป่าปากอย่างโล่งอกเมื่อคิดว่าตนนั้นหลบพ้น หญิงสาวนั่งแหมะกับพื้นไม้กระดานที่ขัดมันจนเงาเลี่ยม เอียงศีรษะซบกับขอบเตียง ดวงตาจับจ้องไปยังกล่องพลาสติกสำหรับเก็บของ ตอนที่เธอเห็นจินตหราเดินตรงไปหาเขา หัวใจเธอมันวูบไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน อาการคล้ายๆ กับตอนที่เห็นจินตหราเข้ามาคุยพร้อมแจกเบอร์ให้ชายหนุ่มแต่คืนนี้มันมากกว่านั้นมาก

ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ” เธอต่อว่าตัวเองในความมืด ละสายตาจากกล่องเก็บของ เป็นอีกครั้งที่ติดสินใจไม่เปิดกล่องของขวัญสี่กล่องนั้น สี่ปีให้หลังมานี้นอกจากจะหิ้วเค้กมาอาซิงก็ยังหอบของขวัญมาให้เธออีกด้วย

หญิงสาวค่อยๆ คืบคลานขึ้นเตียงด้วยกลัวว่าคนที่อยู่บ้านหลังน้อยจะมองอยู่ หัวเตียงเธอตรงกับหน้าต่างห้องพอดีเป๊ะ ถ้าลุกนั่งก็จะเป็นเงาทันที ดึงผ้าห่มคลุมตัวแล้วก็นอนคว่ำใช้ตั้งศอกเกยคางมองดาวน้อยใหญ่ที่เปล่งแสงอวดโฉม

ดาวที่เป็นเพื่อนเดือน

หรือเราจะเห็นอาซิงเป็นเพื่อนมาตั้งนานแล้ว พอยายจินนี่ทำท่าจะ ‘สอย’ ดาว เราเลยเกิดหวงเพื่อน” เธอพึมพำก่อนจะผล็อยหลับ

เดือนที่ความรู้สึกช้าสรุปไปว่าตนหวงดาวที่เป็นเพื่อน โดยไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วตนนั้นผูกพันกับดาวมากเกินกว่าคำว่าเพื่อนแก้เหงา

เนิ่นนานที่เดือนแอบคอยดาว

ทว่ายังมินานเท่าดาวที่คอยเดือน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

117 ความคิดเห็น

  1. #108 noodao (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 16:19
    เกือบจะไม่ซิงแล้วนะเฮียถ้าไม่ได้ลุงพูนมาขัด แต่เฮียก็ไม่ซิงมานานแล้วไหมอ่ะ
    เดือนความรู้สึกช้าเป็นเต่าเลย ... 
    #108
    0