merMAID Princess!! เงือก เมด เจ้าหญิง ป่วน!

ตอนที่ 8 : นิยายแฟนตาซีจะขาดเจ้าชายรูปงามผมบลอนด์ตาสีฟ้าได้อย่างไรกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    14 มิ.ย. 55



                คุณเอเดรียนคะ เตเต้ชายตาอันคมกริบขึ้นมองหนุ่มน้อยรูปงามตรงหน้าพร้อมทั้งกล่าวด้วยวาจาแสนอ่อนหวาน 

 

                เรียกผมว่า เอเดรียน เฉย ๆ ก็ได้ครับคุณผู้หญิง 

 

ค่ะ. . .  ใบหน้าของเตเต้แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย  แล้วสุดท้าย. . . เอเดรียน  เลยวิ่งไล่จับเจ้าโจรน่ากลัวที่ขโมยเพชรจากคุณป้าท่านนั้นสินะคะ

 

                ครับ  ผมต้องขออภัยด้วยจริง ๆ ที่การกระทำอันอ่อนหัดของผมดึงคุณผู้หญิงเข้าไปพัวพันกับเหตุการณ์น่ากลัวเช่นนี้นะครับ 

 

                มันไม่ใช่ความผิดพลาดของเอเดรียนหรอกค่ะ  ที่ผิดคือเจ้าโจรนั่นต่างหาก  เอเดรียนอุตส่าห์ไล่จับโจรร้าย  ช่วยเหลือดิฉันจากเหตุการณ์น่ากลัวนั่น  ที่ผ่านมานี่เป็นการกระทำที่ช่างประเสริฐยิ่งนักค่ะ  พระวรกายบิดไหวไปมาเล็กน้อยสอดคล้องกับมือที่ถูไปมาอย่างควบคุมมิได้

 

                การสนทนาราวละครน้ำเน่าและท่าทางที่ผิดแปลกขององค์หญิงถูกจับตามองโดยแม่บ้านสาวซีเรียผู้เป็นทั้งบริวารผู้ภักดี และพี่สาวผู้อ่อนโยน 

 

                แต่เบื้องหลังท่าทางอันสงบเสงี่ยมของแม่บ้านสาวนั้นแล้ว...

 

                แย่แล้วสิ...

 

                สัญชาตญาณลูกผู้หญิงในตัวซีเรียกำลังเตือนว่ามีบางอย่างในตัวองค์หญิงน้อยกำลังเปลี่ยนไป

 

                ทั้งสายตาหวานเชื่อม... มองดูชายหนุ่มที่ราวกับเป็นเจ้าชายที่หลุดออกมาจากหนังสือนิทาน

 

ริมฝีปากสีผลเชอร์รี่... ที่เอื้อนเอ่ยคำหวานที่ชวนให้ซีเรียต้องเลิกคิ้วแปลกใจ

 

และท่าทางกระมิดกระเมี้ยนต่อหน้าเจ้าหนุ่มนั่น...

 

ดูยังไงก็ผิดปรกติอย่างถึงที่สุด

 

นับว่าเหตุการณ์นี้วิกฤติยิ่งกว่าตอนเตเต้ถูกจับเป็นตัวประกันเสียอีก

 

เมื่อพิจารณาเด็กหนุ่มผู้นี้อย่างรอบคอบก็ต้องยิ่งกังวลหนักเข้าไปอีก

 

นี่มันเจ้าชายในฝันของเตเต้เลยนี่

 

ซีเรียทราบถึงรสนิยมของเตเต้ข้อนี้ดี  ชายหนุ่มผู้นี้ราวกับเป็นพระเอกที่หลุดออกมาจากนิยายเล่มโปรดของเตเต้ที่ฉากหน้าบอกว่าไร้สาระ  แต่ลับหลังซีเรียกลับอ่านไปเขินไปอยู่คนเดียว

 

แต่ในขณะเดียวกัน  ซีเรียก็รับรู้ได้ถึงความผิดปรกติบางอย่างของบุคคลตรงหน้านี้

 

บางอย่างที่กวนใจว่าเจ้าเด็กหนุ่มคนนี้จะทำให้เตเต้ต้องเสียใจในภายหลังอย่างแน่นอน   

 

เทพบุตรรูปงามแนะนำตัวเองว่าชื่อ เอเดรียน  เป็นบุตรคนรองตระกูลอัศวินไร้ชื่อเสียงที่รับใช้พระจักรพรรดิแห่งมหาจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่มาช้านาน  ซึ่งตัวเขาอยู่ในระหว่างการเดินทางเพื่อเรียนรู้จิตวิญญาณของอัศวินที่แท้จริงตามธรรมเนียมของตระกูล 

 

                หลังจากสนทนากันเมื่อสักครู่ทำให้รับทราบเรื่องราวทั้งหมด  ทุกอย่างเริ่มขึ้นเมื่อเจ้าโจรร้ายวิ่งราวสร้อยคอเพชรเม็ดงามจากเศรษฐีนีสูงวัยผู้หนึ่ง  แล้วบังเอิญคุณอัศวินเห็นเข้าพอดี  ด้วยเลือดรักความยุติธรรมมันร่ำร้อง  เขาจึงไม่รีรอที่จะเข้าไปช่วยเหลือหญิงสูงวัยวิ่งไล่กวดเจ้าโจรร้ายจนไปจนมุมที่ท่าเรือ  จากนั้นคาดว่าเจ้าโจรร้ายหมดสิ้นหนทางจึงคว้าตัวเตเต้ที่เตร็ดเตร่อยู่แถวนั้นเป็นตัวประกันจนเป็นเรื่องราวใหญ่โตที่ผ่านมานั่นเอง          

 

                แต่สร้อยคอที่คนร้ายฉกมาก็พลันอัตรธานหายไปหลังจากเหตุการณ์สงบลง  ดูเหมือนจะมีมือดีฉกมันไประหว่างเหตุการณ์ชุลมุนพร้อมกับเม็ดไข่มุกส่วนใหญ่ของเตเต้ ยังดีที่ดาบเซเบอร์ทองพร้อมฝักของเทพบุตรหนุ่มเอเดรียนได้พลเมืองดีนำกลับมาคืนให้ 

 

ทั้งสองยืนคุยทั้งที่เนื้อตัวและเสื้อผ้าเปียกปอน  ลมเอื่อย ๆ ของยามบ่ายก็เพียงพอที่จะทำให้ร่างกายที่ไม่คุ้นเคยกับอากาศเย็นสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บ  แม้ว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าก็ช่างน่าอภิรมย์พอที่จะหันเหจิตใจของเตเต้ไปจากความหนาวได้  แต่ร่างกายเองนั้นกลับซื่อตรงเกินคาด  เสียงจามดังฮัดเช้ยระเบิดออกมาจากองค์หญิงดูไม่เข้ากับร่างกระเปี๊ยกแม้แต่น้อย  ทำเอาเตเต้อยากจะแทรกหน้าลงไปในพื้นหินบล็อกด้วยความเขินอายเลยทีเดียว

 

ซีเรียอาศัยจังหวะนี้เข้าแทรกการสนทนา

 

รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนที่จะป่วยดีกว่าค่ะ  ซีเรียกล่าว

 

ไม่เป็นไรหรอกน่าซีเรีย  อากาศหนาวแค่นี้  ฮ...ฮัดจิ้ว!” 

 

เตเต้รีบปิดหน้าด้วยความเขินสุดขีด  แต่เอเดรียนกลับยื่นมือมาสัมผัสฝ่ามืออันหยาบกร้านที่เกิดจากการขุดแปลงทำสวนมาตลอดขององค์หญิงอย่างไม่มีความรังเกียจ 

 

ไม่ได้นะครับ  มือคุณผู้หญิงเย็นเฉียบขนาดนี้เดี๋ยวจะมีอันตรายต่อสุขภาพได้  ผมเองก็คงต้องรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเช็ดเนื้อเช็ดตัวเหมือนกัน  ถ้าไม่รังเกียจไปเปลี่ยนที่ที่พักของกระผมก็ได้นะครับ

 

เตเต้เตรียมจะตอบตกลงอยู่แล้ว  แต่ซีเรียกลับกล่าวขัดเสียก่อน

 

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ  ทางเราเองมีที่พักพร้อมไว้แล้วเหมือนกัน  ไม่ต้องรบกวน ท่าน หรอกค่ะ

 

คำว่า ท่าน ที่หลุดมาจากปากซีเรียเหมือนจะมีปฏิกิริยากับอัศวินหนุ่มเล็กน้อย

 

อย่างนั้นหรือครับ เอเดรียนยังกุมมือเตเต้ไว้  ถ้างั้นก่อนจากกันไม่รังเกียจกระผมขอทราบนามของคุณผู้หญิงทั้งสองได้ไหมครับ

 

เตเต้ลังเลที่จะเผยนามที่แท้จริงออกไป  และก่อนที่จะได้เอ่ยตอบ...ซีเรียก็พลันชิงกล่าวตัดหน้าเสียก่อน

 

พระองค์คือองค์หญิงเตเต้  แห่งราชวงศ์ตาลอสติเตส  รัชทายาทผู้สืบบัลลังก์ลำดับที่ 1 แห่งราชอาณาจักรหอยกาบและดิฉันเป็นข้าราชบริพารผู้รับใช้ส่วนพระองค์เจ้าค่ะ

 

ซีเรีย!”  เตเต้หันควับด้วยความตกใจ  ทำไมถึงพูดออกมาอย่างนี้ล่ะ

 

ซีเรียนั้นยืนดูอย่างสงบนิ่ง  มันเป็นสิ่งที่หล่อนคาดคะเนไว้อยู่แล้ว

 

ที่หม่อมฉันกล่าวไปนั้นผิดพลาดประการใดหรือเพคะ 

 

มะ...ไม่ใช่อย่างนั้น  องค์หญิงหันกลับมามองทางอัศวินหนุ่มอย่างกระอักกระอ่วน  คะ  คือว่าที่ซีเรียพูดเมื่อตะกี๊นี้

 

องค์หญิง. . .งั้นหรือครับ

 

อึก...

 

และแล้วความรู้สึกอันหนักหน่วงก็ถาโถมเข้าจู่โจมองค์หญิงน้อยทันที  มันเหมือนกับเป็นปมด้อยของเตเต้ที่ไม่เคยมีใครมองเป็นเจ้าหญิงเลยแม้แต่น้อย  ทุกครั้งที่ผู้คนได้รับรู้สถานะของเตเต้ต้องเป็นขบขันนึกว่าเป็นเรื่องโจ๊กไม่มีใครเชื่อเลยสักนิด  ถึงแม้ซีเรียจะคอยค้ำจุนเชื่อมั่นในความเป็นเจ้าหญิงอยู่เสมอ  แต่ลึก ๆ มันก็อดไม่ได้ที่ภายในอกจะเจ็บแปล็บทุกครั้งที่ถูกมองด้วยสายตาแบบนั้น

 

แม้แต่เอเดรียนเองก็เป็นเหมือนกับคนอื่นเหรอ

 

เตเต้ชักมือออกพลางก้มหน้าหลบสายตาสีฟ้าตรงหน้า  มันเป็นครั้งแรกที่มีคนอื่นนอกเหนือจากซีเรียที่ปฏิบัติกับเธอเยี่ยงสุภาพสตรี  ไม่ใช่มองเป็นเด็กน้อยกะโปโลหรือคนสวนกระจอก ๆ เหมือนกับคนอื่น

 

เตเต้คงจะทนไม่ได้ที่นัยน์ตาสวยคู่นั้นจะมองตนเหมือนกับคนอื่นเหล่านั้น

 

เอเดรียนคงไม่เชื่อตามที่ซีเรียพูดหรอกสินะคะ  เตเต้กล่าวพร้อมกับนึกในใจ  แน่ล่ะสิ  ก็มือของฉันหยาบกร้านขนาดนี้  ไม่มีเจ้าหญิงองค์ไหนในหนังสือนั่งขุดหัวมันเหมือนอย่างฉันหรอก  ฉันมันก็แค่เจ้าหญิงบ้านนอกที่ได้แค่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าหญิงกำมะลอแค่นั้น เป็นเหมือนความจริงที่เตเต้ต้องทนทุกข์ไปกับมันเรื่อยมา  ได้แต่ตัดพ้อว่าเหตุใดเทพเจ้าไม่ให้ตนเกิดมาเป็นลูกชาวบ้านธรรมดาที่ไม่มีอะไรพิเศษผิดชาวบ้านติดตัว  จะได้ไม่ต้องคอยแบกรับความรับผิดชอบกับตำแหน่ง เจ้าหญิง นี้. . .

 

แต่เมื่อเตเต้เงยหน้าขึ้นมองก็พบว่ามันเป็นเอเดรียนที่ลงไปนั่งคุกเข่าพลางเงยหน้าขึ้นสบตากับตนเอง

 

มิบังอาจหรอกพะยะค่ะ   กระหม่อมต้องขออภัยด้วยที่มิได้ปฏิบัติต่อพระองค์อย่างสมเกียรติก่อนหน้านี้

 

ถ้าเป็นผู้อื่นเตเต้คงจะกริ้วหนักเนื่องจากคงจะเข้าพระทัยว่าเป็นการล้อเลียน  แต่สิ่งที่เตเต้มองเห็นในแววตาและใบหน้าที่ดูจริงจังแล้ว  ทำให้เตเต้ได้แต่อำอึ้งหน้าแดงก่ำทำอะไรไม่ถูก

 

ม. . . ไม่เป็นไรหรอก 

 

การตอบอย่างตะกุกตะกักเลิกลักถูกจับตาโดยซีเรียอยู่ตลอด 

 

ถ้ากระหม่อมไม่ผิด  องค์หญิงคงจะเสด็จมาที่นี่ ณ เวลานี้เพื่อทรงเข้ารับการศึกษาต่อที่วิทยาลัยโซเฟียใช่ไหมพะยะค่ะ

 

องค์หญิงทรงพยักหน้าตอบ  โดยมีอัศวินหนุ่มยังคงนั่งคุกเข่ารออย่างสง่างาม 

 

เมื่อเห็นว่าองค์หญิงคงจะตื่นเต้นมาก  ซีเรียจึงแอบกระซิบข้าง ๆ องค์หญิงน้อยที่ยังทำอะไรไม่ถูก  ถึงแม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ซีเรียไม่อยากเห็นเลยก็ตาม

 

เตเต้คะ  มือค่ะ... เขารอมือของเตเต้อยู่

 

ง. . .งั้นเหรอ  เตเต้ตอบอย่างงงๆ พลางยื่นมือออกไปตามที่บอก

 

เอเดรียนรองรับฝ่ามือของเตเต้ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจุ่มพิตอย่างแผ่วเบาที่หลังฝ่ามือ   

 

นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่กระหม่อมได้มีโอกาสเข้าเฝ้าองค์หญิงในวันนี้  หวังว่ากระหม่อมจะได้มีโอกาสรับใช้เบื้องยุคลบาทเป็นอัศวินประจำตัวพระองค์ที่วิทยาลัยโซเฟียนะพะยะค่ะ

 

.....................

.......

...

 

                เตเต้คะ . . . เตเต้คะ

 

                เตเต้เดินร่างแข็งทื่อตั้งแต่แยกทางจากอัศวินหนุ่มเอเดรียนมาได้สักพักแล้ว  ถ้าจะบอกว่าท่าเดินขององค์หญิงน้อยเหมือนกับหุ่นกระบอกที่ไม่มีข้อก็คงจะไม่ผิดนัก  โลหิตสูบฉีดร่างกายร้อนวูบวาบคลายความหนาวได้ชะงัด  ความรู้สึกของริมฝีปากอันอ่อนนุ่มที่สัมผัสลงบนผิวมือยังคงร้อนผ่าว  ซึ่งคาดว่าเตเต้คงจะทรงไม่ล้างมือข้างนั้นไปอีกนาน  ในอกยังคงเต้นรัวราวกับกลองศึกคึกสนาม  ภายในหัววนเวียนแต่เรื่องจุ่มพิตไม่รู้สึกรู้สากับสภาพโดยรอบแม้แต่น้อย

 

                เนื่องจากเย็นมากแล้ว  อีกทั้งร่างของเตเต้ยังเปียกปอนขนาดนี้  ซีเรียจึงตัดสินใจไม่ล่องเรือเข้าตัวเมืองในทันที  มุ่งหน้าสู่ที่พักที่ซีเรียรู้จักแทน

 

                องค์หญิงเตเต้เพคะ!”

 

                เสียงตะโกนดังข้างหูปลุกเตเต้สะดุ้งตื่นจากโลกส่วนตัว

 

                มีอะไรเหรอ  บอกแล้วไงว่าให้เรียกแค่เตเต้น่ะ  เตเต้ตอบอย่างเลิกลั่ก

 

ที่ดิฉันพูดเมื่อสักครู่นี่องค์หญิงไม่ได้ฟังเลยใช่ไหมคะ    

 

หือ หา  เมื่อกี๊ซีเรียพูดอะไรเหรอ

 

ซีเรียได้แต่กลุ้มใจกับองค์หญิงน้อยของตน  สงสัยเจ้าหนุ่มนั่นไปจุดประกายบางอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน  เตเต้ถึงได้ดูเหม่อลอยผิดธรรมชาติได้ขนาดนี้ 

 

องค์หญิงจอมแก่นสิ้นลายเสียแล้วหรือนี่  ซีเรียคิด

 

ดิฉันบอกว่าขอตรวจดูเอกสารเข้าเมืองกับจดหมายเชิญเข้าเรียนที่องค์หญิงเก็บไว้หน่อยค่ะ  ตกน้ำไปทั้งอย่างนั้นป่านนี้ไม่เปียกไปหมดแล้วหรือ

 

จริงด้วย!” 

 

เตเต้รีบเปิดกระเป๋าที่เปียกชุ่มพร้อมกับหยิบเอกสารที่สำคัญสองฉบับออกมาอย่างทุลักทุเล  ม้วนกระดาษสีขาวซึ่งเป็นเอกสารเข้าเมืองยับยู่ยี่เปียกชุ่มจนจะขาดมิขาดแหล่  แน่นอน  ก็เล่นกระโดดลงไปว่ายน้ำทั้งๆ อย่างนั้นถ้าไม่เปียกก็แปลกแล้ว  ซีเรียคิด

 

ว้า...เอกสารเสียหมดแล้ว  ทำไงดีล่ะซีเรีย

 

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ  เดี๋ยวเราค่อยไปทำใหม่ก็ได้  แต่ที่สำคัญกว่า. . .

 

แต่ที่สำคัญที่สุดคือจดหมายอีกแผ่นที่ซองขลิบทองอย่างหรูบัดนี้เปื่อยยุ่ยไม่เหลือเค้าของเก่า    เตเต้ที่เห็นอย่างนั้นก็หน้าซีดลงทันตา

 

ซีเรีย. . .แล้วถ้าจดหมายมันพังขึ้นมาฉันจะทำอย่างไรล่ะ  จะยังเข้าเรียนต่อได้มั้ย

 

ซีเรียไม่ตอบอะไรยิ่งทำให้เตเต้ขวัญเสียขึ้นไปอีก  ขนาดเอกสารเข้าเมืองกับซองยังกระจุยซะขนาดนั้น แล้ว ข้างในจะไปเหลืออะไร

 

เตเต้บรรจงเปิดซองจดหมายที่ตราประทับถูกทำให้แตกไปแล้ว  แผ่นหนังสีน้ำตาลอ่อนถูกดึงออกมาอย่างเชื่องช้า  พร้อมกับใจที่กระหน่ำเต้นลุ้นกับสภาพของจดหมายเชิญข้างใน. . .

 

ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ  จดหมายเชิญนั่นทำจากหนัง  เขียนด้วยหมึกกันน้ำชั้นดี  ต่อให้องค์หญิงเอาไปซักแช่น้ำทั้งวันมันก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

 

เป็นอย่างที่ซีเรียกล่าวไว้  ตัวจดหมายยังคงสมบูรณ์ทุกประการ  มีเพียงคราบน้ำจาง ๆ ที่เกาะอยู่ภายนอกแผ่นจดหมายเหมือนดั่งหยดน้ำที่กลิ้งบนใบบัวไม่เกลือกกลั้วกับราคีทั้งปวง

 

ปัดโธ่. . . แล้วทำไมซีเรียไม่บอกตั้งแต่แรก!” 

 

เป็นบทเรียนที่เตเต้ไม่ฟังดิฉันเองค่ะ  ซีเรียตอบด้วยน้ำเสียงอันราบเรียบเหมือนปรกติ  แต่เตเต้ก็พอจะรู้สึกได้ว่าซีเรียงอนตนอยู่เล็กน้อย  ท่าทีของเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรหอยกาบจึงอ่อยลงอย่างเห็นได้ชัด

 

ก็. . . ถ้าเกิดไม่ช่วยเอเดรียนแล้ว . . .  ทันทีที่เตเต้เอ่ยชื่อของอัศวินหนุ่ม  ใบหน้าก็พลันร้อนวูบวาบ  โลหิตหมุนเวียนคล่องเกินพอดี 

 

แล้วทำไมหรือคะ

 

โว้ย! เอาน่า  ช่างมันเถอะ  เตเต้โวยวายพลางรีบเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง  ว่าแต่ซีเรีย  ที่เอ. . . เดรียนพูดไว้ตอนนั้นหมายความว่าไง  ไอ้เรื่องอัศวินรับใช้อะไรนั่นนะ

 

เอ. . . คุณเอเดรียนบอกว่าเป็นอัศวินอยู่ระหว่างการฝึกฝนใช่ไหมคะ นิ้วซีเรียแตะปากพลางใช้ความคิด  งั้นดิฉันพอจะเดาได้ว่าจุดประสงค์ในการมาที่นี่คงจะคล้ายๆ กับเตเต้นั่นล่ะค่ะ

 

หมายความว่า  เขาจะเข้าเรียนที่วิทยาลัยโซเฟียเหมือนกันล่ะสิ  เตเต้มีท่าทีตื่นเต้นขึ้นทันตาเห็น

 

เปล่าค่ะ

 

เพียงแค่คำพูดนั้นก็ทำให้ร่างของเตเต้ดูคล้ายกับยางจักรยานมีรูรั่วส่งเสียง ซี่~ จนยางแฟบ  

 

แต่ว่าเขาคงจะไปเข้าเรียนวิทยาลัยแห่งอัศวินแน่เลยค่ะ

 

วิทยาลัยแห่งอัศวิน? 

 

ค่ะ  ซีเรียตอบ  คล้ายๆ กับวิทยาลัยฝึกนายทหารนั่นล่ะค่ะ  ที่นี่มีประวัติมายาวนานยิ่งกว่าวิทยาลัยโซเฟียเสียอีก  เริ่มแรกถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นแหล่งบ่มเพาะเหล่าอัศวินทั้งหลายในสมัยก่อนการปฏิรูปอาณาจักรพ่อค้า จากนั้นวิทยาลัยแห่งนี้ก็รักษากฎระเบียบและหลักการโบราณไว้  แม้กระทั่งในยุคที่การทหารไม่ได้ขึ้นอยู่กับอัศวินในชุดเกราะบนหลังม้าอีกแล้วก็ตาม  ประเพณีและหลักการแห่งอัศวินยังคงถูกรักษาไว้อย่างเหนียวแน่น  หลักสูตรส่วนใหญ่ก็อยู่ในอันดับต้นๆ ไม่แพ้วิทยาลัยนายทหารชั้นนำแห่งอื่น. . .

 

หยุดดดด. . . ก่อน  เตเต้ลากเสียงยาวพลางไขว้มือเป็นกากบาท  ทิ้งเรื่องสาระก่อนนอนไว้ก่อน  ขอเนื้อ ๆ หน่อยได้มั้ย

 

คือนักเรียนของวิทยาลัยแห่งอัศวินจะมีหน้าที่อีกอย่างคือเป็นอัศวินประจำตัวของนักเรียนของวิทยาลัยโซเฟียด้วยล่ะค่ะ  คอยเป็นองครักษ์และผู้ติดตามเสริมบารมีด้วย 

 

เห. . . งั้นหมายความว่าที่เอ.เดรียนพูดเกี่ยวกับอัศวินประจำตัวอะไรนั่นก็หมายถึงเรื่องนี้สิ

 

ค่ะ  เพื่อเป็นการส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีงามระหว่างกลุ่มชนชั้นสูงด้วยกัน  จึงเกิดประเพณีนี้ขึ้นมา  แล้วก็เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกฝนด้วย  แต่ไม่ใช่มีแค่เฉพาะวิทยาลัยอัศวินอย่างเดียวนะคะ  วิทยาลัยแห่งบัณฑิตสภา  วิทยาลัยแห่งนาฏศิลป์  ศาสตร์ทุกแขนงจะเกี่ยวพันกันในลักษณะนี้หมดค่ะ  เพื่อเป็นการส่งเสริมความสัมพันธ์และความร่วมมือในระดับอาณาจักรค่ะ . . .

 

ระหว่างที่เรื่องราวต่าง ๆ พรั่งพรูออกมาจากปากซีเรียอย่างไม่หยุดหย่อนนั้น  จิตใจของเตเต้ก็ลอยละล่องไปในโลกส่วนตัวเสียแล้ว  โลกที่เตเต้เป็นเจ้าหญิงโดยมีอัศวินหนุ่มเอเดรียนอยู่เคียงค้าง  ก้มคุกเข่าพร้อมกับจุ่มพิตที่ฝ่าพระหัตถ์อย่างสง่างามและทรงเกียรติ

 

ซีเรียที่เห็นดังนั้นก็พอเดาออกว่าเตเต้นึกถึงอะไรอยู่  จึงได้รีบปลุกองค์หญิงจากฝันกลางวันแสก ๆ

 

พูดถึงอัศวินหนุ่มเอเดรียนนั่นแล้วเตเต้อย่าไปยุ่งอะไรกับเขามากเลยดีกว่านะ

 

เมื่อกี๊ซีเรียพูดอะไรเกี่ยวกับเอเดรียนนะ!” 

 

ซีเรียได้แต่ถอนหายใจก่อนจะกล่าวต่อไปว่า...

 

 ที่ดาบเซเบอร์ของเขานะมีตราพยัคฆ์คะนองศึกสวมมงกุฎอยู่ด้วยนะคะ

 

แล้วมันหมายความว่าไงล่ะ  เตเต้ถามด้วยน้ำเสียงที่ซื่อบื้อที่สุดเท่าทีผู้ถามพึงจะรับฟังได้

 

ซีเรียได้แต่ถอนหายใจอีกคราพลางกล่าวต่อไป เตเต้จำไม่ได้เหรอที่เคยเรียนไปน่ะค่ะ  ตราพยัคฆ์นั่นเป็นตราประจำราชวงศ์พอลลัส  ราชตระกูลของจักรพรรดิแห่งมหาจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่เชียวนะคะ  เฉพาะเชื้อเจ้าชั้นสูงเท่านั้นที่สามารถจะถือตราอลัญจกรนี้ได้  เขานะไม่ใช่อัศวินจากตระกูลไร้ชื่อธรรมดาแน่นอนค่ะ

 

งั้นเหรอ. . .  แต่ทว่าดูเหมือนเตเต้จะไม่ได้สนใจกับคำพูดของซีเรียมากเท่ากับการที่ได้จินตนาการภาพอนาคตที่วาดฝันไว้

 

แล้วที่จริง. . .  ซีเรียเตรียมที่จะพูดต่อไปอีก  แต่เมื่อเห็นเตเต้วาดภาพในจินตนาการไว้อย่างดิบดีขนาดนี้  ซีเรียจึงตัดสินใจไม่กล่าวออกไปเสียจะดีกว่า

 

ช่างมันเถอะ  ซีเรียนึกก่อนที่ทั้งสองจะถึงจุดหมายที่พักแรมสำหรับวันนี้ 

 

โรงเตี๊ยม  ร็อคซาน่าอินน์

 

@@@@@@@@@@@@@@

 



Edit Log: Dec 29, 2007: แก้ไขสำนวน
Edit Log: June 25, 2011: มหกรรมรีไรท์
Edit Log: July 1st, 2011: ลบตัวหนาออก
Edit Log: June, 14th, 2012: รีไรท์ ผัน คะ - ค่ะ ผิดเยอะเป็นบ้าเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

556 ความคิดเห็น