[Fic Crossover Sebastian+Kanade]Retime cross love

ตอนที่ 9 : 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    16 เม.ย. 58


::7::


Kanaday Say

วันนี้ฉันมาตามนัดของรันเหมา แน่นอนว่าฮันนี่อยู่กับอลิซอยู่ที่คฤหาสน์น่ะ คือว่า ฉันแอบมาแต่เช้าเลยล่ะ ตอนนี้ก็อยู่หน้าเขตการขนส่ง และฉันเจอรันเหมาแล้วด้วย

"รันเหมา"ฉันทักขึ้น

"ดีจังที่เธอมา แล้วมาเร็วกว่าด้วย"รันเหมาทัก

"แล้วคุณไม่กลัว คุณราอูลเหรอคะ"ฉันถามขึ้น ทำให้นึกถึงผู้ชายแต่งจีน ชอบยิ้ม และหลับตาตลอด อยากถามจริงๆว่า ไม่กลัวชนอะไรเลยเหรอ

"ฉันขอเขาเรียบร้อยแล้ว"รันเหมา"ตามฉันมา"เธอพูดจบเดินนำ ตามด้วยฉัน

เธอพามาโกดังแห่งหนึ่ง ดูมีลังเยอะแยะเต็มไปหมด

"หาเลยสิ"รันเหมาพูดนิ่งๆ

"อืมๆ"ฉันรับคำก่อนจะเริ่มหา "รันเหมา" ฉันเรียกขึ้น

"มีอะไร"

"ฉันมีเรื่องจะเธอถามหน่อย ทำไมเธออยู่ใกล้กับราอูลบ่อยจัง"ฉันถามไป รันเหมายังนิ่งเฉย ก่อนที่เธอจะเปิดปาก

"นั้นก็ เพราะ....."

Kanade say end


 

sebastian say

คฤหาสน์ตระกูล มิดเดิลฟอร์ด

รถม้าของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ มาถึงหน้าคฤหาสน์ตระกูลมิดเดิลฟอร์ด เมื่อรถหยุดลง ผมเดินไปเปิดประตูออก ผมลงไปก่อนตามด้วยนายน้อย การที่นายน้อยมาคฤหาสน์ตระกูลมิดเดิลฟอร์ด ก็เพื่อมาคุยกับท่านดยุกมิดเดิลฟอร์ด

"ชิเอล ชิเอล~~~"เสียงเลดี้อลิซาเบธดังมาแต่ไกล แล้วจากนั้นกระโดดเข้าใส่ เอ้?? แปลก.. คานาเดะหายไป แต่ฮันนี่ยังวิ่งออกมารับผมน่ะ เพราะนอกจากเลดี้อลิซาเบธกับน้องเหมียวน้อยฮันนี่แล้ว ก็มีแต่คนรับใช้คนสนิทที่อยู่ข้างๆกับเธอ

"โอย... ลิซซี่"นายน้อยพูด"แล้ว เลดี้มินามิโนะล่ะ"ท่านถามขึ้น

"คานาเดะเหรอ ไม่รู้ว่าหายไปไหนแต่เช้า แต่ทิ้งจดหมายไว้ ในใจความบอกว่า 'มีธุระกับรันเหมา จะกลับย็นน่ะ' แต่ว่าก่อนไป ได้ทำพายแอปเปิ้ล กับชีสเค้กมิกซ์เบอร์รี่ไว้น่ะ"เลดี้อลิซาเบธเล่าให้ฟังจบ ผมรู้สึกกังวลยังไงไม่รู้

"ถ้านายเป็นห่วงนัก เดียวฉันคุยธุระเสร็จเมื่อไหร่ เรารีบไปหากัน ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน"นายน้อยพูด

"รู้ด้วยเหรอชิเอล ว่าคานาเดะอยู่ที่ไหน"เลดี้อลิซซาเบธถามด้วยความอยากรู้

"รู้สิ เจ้าราอูลและคนของมันอยู่แถวนั้นตลอด"นายน้อยพูด

"เข้าบ้านกันเถอะน่ะ ชิเอล"เลดี้อลิซาเบธพูดจบ จูงนายน้อยเข้าบ้าน เฮ่อ.... ผมหวังว่าคานาเดะคงปลอดภัยน่ะ

sebastian say end



 
Kanaday Say

"นั้นก็ เพราะท่านราอูลเป็นเจ้านายของฉัน ฉันต้องอยู่ใกล้เขาตลอด ในฐานะนักฆ่าคนหนึ่ง"รันเหมาพูดด้วยเสียงนิ่ง"อีกอย่างฉัน มีหน้าที่ฆ่าคนตามคำสังของท่านราอูล"เธออธิบาย

"ไม่เคยคิดอะไรเกินกว่านั้นกับคุณราอูลเหรอ"ฉันถามขึ้นมา

"ไม่"เธอตอบสั้น"ถึงแม้ว่าท่านราอูล จะเล่นกับฉันบ้าง แต่ฉันถูกสอนเสมอให้นิ่งเรียบ เหมือนตุ๊กตาไม่มีชีวิต  และตอนนี่เธอก็รีบตามหาของเธอตามหาอยู่ได้แล้ว"เธอบอกเสร็จ ฉันก็รีบตามหาโน็ตโบราณอีก4โน็ตทันที


6 ชั่วโมงผ่านไป


ทำม่าย... ทำไม..จนแล้วจนรอดยังหาโน็ตไม่เจอเลยสักตัว~~~ รันเหมาเองก็ช่วยหานะ แต่ไม่เจอเหมือนกัน สภาพฉันกับรันเหมาตอนนี้มอมแมมมาก เพราะฝุ่นนั้นแหละ

"โน็ตโบราณทั้ง4อยู่ที่ไหนน่า....."ฉันบ่น พร้อมนั่งลง รันเหมามองมาที่หน้าฉัน

"ฮาๆๆๆๆๆๆ"อยู่ๆเธอก็หัวเราะขึ้นมา ดูจากหน้าเธอแล้ว ดูเธอจะหัวเราะแบบไม่ได้บังคับ เป็นแบบธรรมชาติมาก

"มีอะไรเหรอ ฮ่าๆ"ฉันถาม พอมองหน้าเธอแล้วก็อดเริ่มหัวเราะไม่ได้เหมือนกัน

"ก็หน้าเธอและผมมอมแมมไปด้วยฝุ่นน่ะ ฮ่าๆ"รันเหมาหัวเราะต่อ

"เธอเองก็พอกันแหละ ฮ่าๆๆ"ฉันว่ากลับไป เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นรันเหมาหัวเราะมีชีวิตชีวา เพราะจำได้ว่า เมื่อวานนี่เหตุการณ์ที่นายพ่อบ้านขี้เก็กถูกอลิซจับสวมหมวกผู้หญิง ฉันยังหัวเราะเลย แต่รันเหมายังนิ่งไม่หัวเราะสักนิดเลย อาจเป็นเพราะเธออยู่ใกล้คุณราอูลล่ะมั้ง

"เจอของที่เธอตามหาไหม"รันเหมาถาม พร้อมปรับสีหน้าปกติทันที สีหน้าที่เหมือนตุ๊กตาไม่มีชีวิต

"ไม่ และฉันกำลังคิดว่า ของชิ้นนั้นมันน่าจะอยู่กับคนที่บ่งการอยู่"ฉันตอบ

"เธอกำลังจะบอกว่า เหตุการณ์ที่สัตว์ประหลาดอาลาวาดเมื่อ2วันที่ผ่านมา มันเป็นผลมาจากสิ่งที่ของที่เธอตามหาอยู่"

"อืม"

"เอาเถอะ พยายามต่อไปน่ะ ส่วนเรื่องที่ฉันหัวเราะวันนี้ เก็บเป็นความลับด้วยล่ะ อย่าให้ท่านราอูลรู้"

"อืม แน่นอน"ฉันรับคำพร้อมยิ้ม



Kanaday Say end



 
อีกมุมหนึ่งของโกดัง

"ฮึม... ข้าเตือนแล้วไม่ฟัง คงได้เวลาป่วนหน่อยแล้วล่ะ"อลัวพูดแบบโฒโหเล็กน้อย พร้อมหยิบ1ใน4ของโน๊ตโบราณขึ้นมา และใช้ลิ้นที่มีตราของเขา เลียโน๊ตตัวนั้น ทำให้โน๊ตนั้นมีตราของเขาซ้อนทับกับตราเมเจอร์โทน "สิงลัง และอาลาวาด"เขาสั่ง1ใน4ของ โน๊ตโบรา๊ณ โน๊ตตัวนั้นทำตามที่เขาสั่ง ตอนนี้ได้กลายเป็นปีศาจลังไปแล้ว และมันเริ่มอาลาวาด "ไปกันเถอะคล็อด"เขาพูดพร้อมยิ้มนึกสนุก และเดินหันกลับไป

"ครับ นายน้อย"คร็อดเดินตาม เพราะพวกเขารีบออกจากจุดนั้น


ทางด้านคานาเดะกับรันเหมา

รันเหมารู้สึกไวมาก ตามสัญชาตญาณนักฆ่าของเธอ ปีศาจลังกำลังพุ่งมาเล่นงานทางคานาเดะ

"คานาเดะระวัง!!!!!"รันเหมาตะโกนพร้อมพลักคานาเดะจากจุดนั้น และเธอรีบถอยห่าง ทำให้รอดแบบเส้นยาแดงผ่าแปด

"ตัวที่4แล้วเหรอเนี่ย"คานาเดะพูดพร้อมมองมา ในขณะนั้นรันเหมาชักตระบองขึ้นมา("ไม่รู้ว่าเอาไปเก็บตรงไหนเนี่ย"เซนพูด) พร้อมกับสู้ปีศาจลัง "รันเหมา.."เธอพูดด้วยความห่วง แต่ซะพักเธอค่อนลุกขึ้นมามา

"ไม่ได้การล่ะ อย่างงี้ต้อง!!!"คานาเดะพูดพร้อมหยิบเคียวมอนดิวส์ขึ้นมา "เรรี่"

"เรเร"เรรี่ร้องพร้อมพยักหน้า
เรรี่รีบเข้าเคียวมอนดิวส์ทันที

"Let's Play! Precure Modulation!!"คานาเดะร้องพร้อมวาดกุญแจซอลและดัน สวิสต์ข้างล่าง ทันใดนั้นก็มีริบบิ้นจำนวนมหาศาลพุ่งมาพันร่างคานาเดะ จนกลายเป็นชุดเรียบร้อย ต่อมาตามด้วยเปลี่ยนสีและทรงผม จากสีน้ำตาลเขียวกลายเป็นสีเหลือง รวบผมเปียล้อมผม ประดับด้วยผูกโบว์สีขาว จากนั้นสวมถุงมือถุงเท้ารองเท้าและตุ้มหูจนเสร็จ "ดีดสะบัดท่วงทำนองอย่างละมุน! เคียวริธึม!!!"เธอพูดคำสโลวแกนจบ พร้อมโพสท่าน่ารัก จากนั้นรีบลงมือจัดการปีศาจลังทันที รันเหมาเอาตะบองฟาดไม่หยุด แต่ปีศาจลังไม่มีแนวโน้มจะเบาลง และจังหวะนั้นมันจะเล่นงานรันเหมากลับ

"นี่แน่ะ!!!"เคียวริธึ่มร้องพร้อมถีบมัน ทำให้รันเหมาปลอดภัย เคียวริธึ่มไปยืนอยู่อีกจุดหนึ่ง

"เธอคือ.... ผู้หญิงที่ปรากฏ เพื่อมาปราบปีศาจใช่ไหม"รันเหมาถาม

"ใช่ ฉันคือเคียวริธึ่ม"เคียวริธึ่มตอบ

"ระวัง!!!"รันเหมาพูดพร้อมเอาตะบองฟาดปีศาจลัง5-6ที และลงท้ายด้วยเตะของเคียวริธึ่ม จนปีศาจล้มไป

"จังหวะนี่แหละ"เคียวริธึ่มพูด


"ฟาฟา"ฟารี่ร้อง ฟารี่เปล่งแสง เคียวริธึ่มตบมือขวาซ้าย ทำให้เกิดโน๊ตเเรืองแสงสีขาวกับสีเหลือง และเธอจับมาประกบในท่าตบมือ "จงออกมาริธึ่มที่สำคัญ"เธอพูดพร้อมค่อยแยกมือออกจากกัน กลายเป็นคฑาทรงคล้ายโบว์

"แฟนทาสติคเบิรธ์เทียร์!! ฟารี่มานี้เลยจ๊ะ"เคียวริธึ่มพูด

"ฟาฟ่า"ฟารี่ร้องพร้อมเข้าไปในช่องเสียบของคฑา แล้วเปล่งแสงขึ้นมา "จงโบยบินไป วงแหวนแห่งจังหวะ!"ฉันพูดพร้อมวาดวงแหวนและปล่อย วงแหวนนั้นพุ่งไปทางเนกะโทนสิงกล้องโบราณและรัดแน่นเต็มๆ "สามจังหวะ 1! 2! 3! ฟินาเล่!"

ตูม!!!!

เมกะโทนที่สิงในลังหยุดอาลาวาด กลับสู่สภาพเดิมตราที่ซ้อนโน๊ตโบราณได้หายไป โน๊ตโบราณออกจากลัง เข้าฟารี่ ทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิม

"ได้มาแล้ว โน็ตตัวที่4"เคียวริธึ่มร้องด้วยความดีใจ

"แล้วคานาเดะล่ะ"รันเหมาถามขึ้น ทำให้เคียวริธึ่มสะดุ้ง

"อ้อ ไปหลบอยูที่ปลอดภัยน่ะ เดี๋ยวฉันจะไปตามกลับมาให้น่ะ"เคียวริธึ่มพูดจบกระโดดหายไป เมื่อมาถึงจุดที่คิดว่าไม่มีคนเห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอแล้ว เธอจึงกลับร่างเป็นคานาเดะ และวิ่งไปหารันเหมา

"รันเหมา"คานาเดะทัก เมื่อวิ่งมาถึง

"ดีที่เธอปลอดภัย"รันเหมาพูด "ฉันว่า เธอไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนดีไหม"เธอถามขึ้น

"ทำไม??"คานาเดะถามด้วยความสงสัย

"มอมแมมซะขนาดนั้น ไม่กลัวคู่หมั้นของชิเอลว่าเหรอ"

"แล้วจะให้ฉันไปอาบน้ำแต่งตัวที่ไหนล่ะ ไหนจะเรื่องชุดอีก"

"ไม่มีปัญหา ที่นี้ใกล้กับคฤหาสน์ของท่านราอูล ส่วนเรื่องชุดยืมของฉันไปสวมก็ได้น่ะ"

"อืม ขอบคุณนะ"คานาเดะพูดจบ เธอกับรันเหมาเดินกลับไปที่คฤหาสน์ของราอูล


------------TBC------------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น