[Fic Crossover Sebastian+Kanade]Retime cross love

ตอนที่ 3 : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    10 มี.ค. 57



:: 1 ::

 
Kanade say

"นาฬิกา กำลังจะแตก น้ำต้องออกมาแน่ พวกเรารีบถอยห่างนาฬิกาเร็ว!!!!"มิวส์ออกคำสั่ง ทำให้เธอ เมโลดี้ บีท และฮามี่รีบห่างจากนาฬิกา ทำไมนาฬิกาน้ำถึงไม่หายไปพร้อมเมกะโทนล่ะ และกระจกเริ่มจะแตกแล้ว ฉันจะได้ออกจากนาฬิกาน้ำซะที

เพล้ง!!!!!!!!!!!

แตกในที่สุด แต่ว่าน้ำไม่ไหลออกมากลับมีแสงจ้า ทำให้ฉันปิดตาแทบไม่ทัน

"กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"ฉันร้องออกมา ก่อนสลบไป






"กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"ฉันร้องออกมาพร้อมตื่นขึ้นมา

"ตื่นแล้วเหรอ"เด็กผู้หญิงที่นั่งข้างๆฉันถาม ฉันมองสำรวจไปทั่วห้องแล้ว ที่นี้ไม่ใช่ห้องฉัน!!! แถมจัดแบบกวินเทจและหรูมาก แต่ว่า...

"ที่นี้ที่ไหนกันเนี่ย!??"ฉันร้องออกมา

"ห้องนอนฉันเองน่ะ ฉันชื่อ อลิซาเบธ เอเทล คอร์ดีเลีย มิดเดิลฟอร์ด เรียกฉันว่าอลิซสั้นๆก็พอ แล้วเธอล่ะ"อลิซพูด

"ฉันคานาเดะ มินามิโนะ  คานาเดะ"ฉันแนะนำตัว

"เธอเป็นคนญี่ปุ่นเหรอ"อลิซถาม ฉันพยักหน้า


แอ็ด...................


"คุณหนูค่ะ คุณท่านเรียกหาค่ะ"ผู้หญิงที่ดูเหมือนจะเป็นนางกำนัลบอก

"เดี๋ยวไปจ๊ะพอลล่า และต้องบอกเรื่องคานาเดะด้วย"อลิซพูด

"เอ่อ.. นี้ค.ศ.ที่เท่าไหร่เหรอ"ฉันถาม

"ค.ศ.1895 จ๊ะ เดี๋ยวฉันมาน่ะ"อลิซพูดจบ เธอกับนางกำนัลออกจากห้องไป ทิ้งฉันไว้คนเดียว ฉันได้ยินแล้วแทบอึ้ง นี้ฉันย้อนอดีตเหรอเนี่ย!!! ย้อนมาสมัยวิกตอเรีย

"เรเร/ฟาฟา"เรรี่กับฟารี่พูดพร้อมปรากฏตัว พร้อมเคียวมอนดิวส์ เครื่องดนตรีที่ทำให้ฉันแปลงร่างเป็นเคียวริธึ่มได้

"ดีจังเลยที่พวกเธอยังอยู่เรรี่ ฟารี่"ฉันพูดกับแฟรี่โทนประจำตัวของฉัน ฉันไม่รู้ว่าจะกลับบ้านได้ยังไง คิดไม่ออกเลย

["ฮัลโหล ฮัลโหล คานาเดะได้ยินไหม"]เสียงฮิบิกินี้

["ถ้าได้ยิน ตอบด้วย"]เสียงอาโกะนี้ เรรี่ที่ยืนนิ่งอยู่ แสดงว่าเสียงผ่านเรรี่

["ฮันโหล ได้ยินไหมคานาเดะ"]เอเลนถาม

"ได้ยิน ได้ยิน"ฉันตอบไป

["ดีจังเลยที่ตอบมาแล้วเนี้ยว"]

["ว่าแต่เธอ ตอนนี้อยู่ที่ไหน"]เอเลนถาม

"ฉันพูดไปแล้วพวกเธอจะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจน่ะ"

["ก็พูดมาสิ"]อาโกะ

"สมัยวิกตอเรีย ปีค.ศ.1895 น่ะ"

["เธอไปทำอะไรในยุคนั้น!!!!"]ฮิบิกิโวยเป็นคนแรกเลย

["นี้อาจจะเป็นผลมาจากนาฬิกาน้ำหรือเปล่านี่"]เป็นไปได้สูงอาโกะ

["ยังไงก็ช่้าง รีบบอกเรื่องคานาเดะเรื่อง...."]ฉันยังไม่ได้ตั้งใจฟังที่เอเลนพูดจบ เพราะฉันรู้สึกว่ามีใครจ้องมองฉัน จึงทำให้ฉันหันไปจุดที่รู้สึกว่าโดนจ้องมอง เมื่อมองไปจุดนั้นแล้วไม่มีใครเลย สงสัยฉันคงคิดมากไปเองมั้ง

["ฮัลโหล คานาเดะ ยังอยู่เปล่า ฮัลโหล ฮัลโหล"]

"ยังอยู่มีอะไรหรือเปล่า"

["ยังงี้ โน๊ตโบราณทั้ง7ถูกขโมยไป ลุงไทม์บอกว่าคนที่ขโมยไปมีลักษณะ ตัวสูง ผิวซีด แต่งตัวแบบพ่อบ้าน สวมแว่นตา แต่เราไม่รู้ว่ามาจากไหน เอาโน๊ตโบราณไปทำไม ที่รู้คือไม่ใช่พวกไมเนอร์แลนด์ละกัน"]

"อืมๆ ฉันจะลองพยายามหาในยุคนี้ละกัน"

["ต้องวางสายแล้วน่ะ หวังว่าเราได้เจอกันอีกน่ะ อ้อ! ลุงไทม์ได้ส่งพลังเสริมไปให้เรรี่กับฟารี่เรียบร้อยแล้ว แค่นี้น่ะ"]

"จ๊ะๆ" เมื่อพวกเขาวางสายไปแล้ว ตัวเรรี่กับฟารี่ได้มีออโรร่าเล็กน้อยก่อนจะกลับปกติ ตามหาโน๊ตโบราณทั้ง7งั้นเหรอ แสดงว่าต้องเป็นโน๊ตที่แข็งแกร่งกว่าโน๊ตที่เราเคยเจอมาแน่ๆเลย ไม่แน่โน๊ตโบราณทั้ง7 อาจจะช่วยพาเรากลับบ้านก็ได้


แอ็ด...................


ประตูเปิดออกอลิซวิ่งมาหาฉันทันที

"ไปกันเถอะคานาเดะ"อลิซพูดพร้อมจับมือฉัน ทำให้ฉันลุกแทบไม่ทัน

"ไปไหน??"ฉันถามด้วยความงง

"ไปเมืองลอนดอนกันไง ไปกันเถอะ พ่อของฉันอนุญาตแล้วด้วยน่ะ ฉันจะพาเธอไปเที่ยวและไปซื้อของใช้ของเธอ"อลิซอธิบายจบ ลากฉันออกจากห้องนอนของเธอ และขึ้นรถม้าออกเดินทาง



เมืองลอนดอน

เมื่อฉันมาถึง ขอบอกเลยว่าลอนดอนสมัยก่อนต่างจากลอนดอนปัจจุบันมากเลย คงเป็นเพราะโครงสร้างของตึกแต่ละยุคสมัยมั้ง สิ่งที่น่าแปลกคือ เมื่อฉันลงจากรถม้า สายตาคนในเมืองจ้องมองมาที่ฉันคนเดียว ยังกะว่าฉันทำอะไรผิดเหรอ!??

Kanade say End

 

เมื่อคานาเดะลงจากรถม้า สายตาคนในเมืองจ้องมองมาที่เธอคนเดียว ทำให้เธอรู้สึกงงมาก ว่าพวกเขามองมาที่เธอทำไม

"ทำไมทุกคนมองมาที่ฉันล่ะ"คานาเดะเริ่มถาม

"ก็ชุดที่เธอสวมอยู่ แปลกกว่าที่ทุกคนสวมน่ะ"อลิซาเบธตอบ คานาเดะก้มมองชุดตัวเอง และมองชุดอลิซาเบธกับพอลล่า

("จริงสิเราอยู่ในสมัยวิกตาเรียนี้น่า"คานาเดะพูดในใจ)

"เพราะฉะนั้นต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเธอก่อน แม้ว่าชุดเธอจะน่ารักก็ตามเถอะนะ"อลิซาเบธพูดพร้อมยิ้มและจูงมือคานาเดะเข้าร้าน

"แต่ว่า ฉันขอใส่ชุดนี้ก่อนได้ไหม เธอก็รู้ว่าฉันไม่มีชุดอื่น"คานาเดะอธิบาย

"ได้สิ"
อลิซาเบธหันมาพร้อมยิ้ม และหันกลับไปเปิดประตู


กริ๊งกริ๊ง......

เธอเข้ามาในร้านพร้อมคานาเดะกับพอลล่า

"ยินดีต้อนรับค่ะ คุณหนูอลิซาเบธ!! ยินดีต้อนรับค่ะ"พนักงานต้อนรับพูด

"สวัสดีเอริก้า"อลิซาเบธทักเจ้าของร้านเสื้อผ้า

"มีอะไรให้ดิฉันรับใช้ค่ะ"เอริก้าถาม

"เธอช่วยวัดตัวคานาเดะ ตัดชุดมา7-8ชุด ชุดงานเลี้ยง2ชุดหน่อยน่ะ"อลิซาเบธพูดพร้อมดันคานาเดะมาข้างหน้า

"คนนี้เหรอคะ"เอริก้าถาม

"ใช่จ๊ะ"อลิซาเบธยิ้มร่าเริง

"โอเคค่ะ"เอริก้าพูด "สาวๆวัดไซร์เลดี้คนนนี้"เธอพูดพร้อมปรบมือ2-3ที ก็มีผู้หญิง2-3คน มาวัดและจดสัดส่วนของคานาเดะ ส่วนคานาเดะก็อึ้งป่นงงนิดหน่อย จนพนักงานวัดเสร็จ

"เดี๋ยวพวกเราจะดูว่ามีชุดไหนเหมาะกับเลดี้คนนี้ ถ้าไม่มีเราจะตัดขึ้นมาใหม่ค่ะ ระหว่างนี้ก็ไปเที่ยวเตร่ในลอนดอนก่อนนะค่ะ"เอริก้าพูด

"โอเค ต่อไปเราไปร้านเสื้อในไปกันเถอะคานาเดะ"อลิซาเบธพูดจบพร้อมจูงมือคานาเดะ ออกจากร้านเสื้อผ้าไปร้านเสื้อใน หลังได้เสื้อในมา5-6ตัวแล้ว ไปร้านชุดนอนได้ชุดนอนมา3ตัว ก็เอาเก็บเข้ารถม้า อลิซาเบธพาไปเที่ยวลอนดอน ทั้งสองได้แวะพักร้านน้ำชา

"อืม~~ อร่อยจังเลย มาการองเจ้านี้"อลิซาเบธพูดพร้อมทำหน้าอร่อยไปกับมัน พอมองคานาเดะที่ยังไม่แตะชากับมาการองเลย"เป็นอะไรคานาเดะ ขนมร้านนี้ไม่ถูกปากเหรอ"เธอถาม

"ไม่ใช่หรอก คิดถึงเพื่อนนะ"คานาเดะพูดพร้อมโบกไม้โบกมือ ก่อนจะหยิบชามาดื่ม "อืม.. อร่อยจริงๆ"เธอพูดพร้อมยิ้ม

"ดีจังเลยที่เธอยิ้ม"อลิซาเบธพูด

"ฉันอยากซื้อชาร้านนี้ และชักอยากทำขนมซะแล้วสิ"คานาเดะพูด

"เธอทำขนมเป็นเหรอ"อลิซาเบธถามพร้อมตาเป็นประกายอยากรู้

"เป็นสิค่ะ บ้านของฉันเป็นร้านขนม ฉันก็เลยคลุกคลีกับการทำขนมจากครอบครัวมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว"คานาเดะเล่า

"งั้น วันหลังทำขนมเมื่อไหร่ เอามาให้ฉันกินเป็นคนแรกและสอนฉันด้วยน่ะๆ"อลิซาเบธทำท่าเหมือนเด็กขี้อ้อน

"จ๊ะ"

"เย้!"อลิซาเบธร้องด้วยความดีใจ "อยากให้ชิเอลลองทานฝีมือเธอด้วยจังเลย"เธอพูดพร้อมยิ้ม

"ชิเอลคือใครเหรออลิซ"คานาเดะถาม

"เขาเป็นคู่หมั้นของคุณหนูนะค่ะ"พอลล่าอธิบายแทน

"งั้นเหรอ"คานาเดะพูด "อลิซ เรารีบทานขนมดีกว่า จะได้กลับไปดูเสื้อผ้าร้านเสื้อผ้ากัน"เธอพูด อลิซเบธพยักหน้าพวกเธอทานชากับมาการองจนหมด และกำลังเดินกลับไปที่ร้านเสื้อผ้า ทันใดนั้น...

"ระวัง!!!!!!!!!!"คานาเดะพูดพร้อมคว้าอลิซาเบธ และหมอบทันที

"อะไรเหรอ?? คานาเดะ"อลิซาเบธถาม คานาเดะหันไปจุดที่รู้สึกเหมือนมีอะไรเร่งมาทางพวกเธอ แต่ยิงไม่สำเร็จ คนที่ยิงมาทางพวกเธอ คือเนกะโทนที่สิงในน้ำพุกำลังอาลาวาด ทำให้คนแตกตื่นอยู่ เพราะยิงน้ำพุใส่ผู้คนไปมา

"นั้นมัน เนกะโทน ไม่ใช่สิ!!"คานาเดะจำตราบนหน้าผากได้ดี แต่ตรามันแปลกไป เพราะถ้าเนกะโทนนั้นสัญลักษณ์จะเป็นหัวใจคว่ำ แต่ตรานี้หัวใจงายเหมือนเมเจอร์โทน แต่ว่ามีตราดาวแปลกๆซ้อนทับ

"เนกะโทนคืออะไร"อลิซาเบธถาม

"ระวังค่ะ!!!"พอลล่าร้องเตือน คานาเดะคว้าอลิซาเบธทันทำให้กระสุนน้ำฉีดไป และพาวิ่งไปมุมตึก มุมหนึ่งพร้อมพอลล่า เมื่อทั้ง3มาถึง

"คานาเดะ เนกะโทนคืออะไร"อลิซาเบธทวนถาม

"เดิมที่จะเป็นโน๊ตเมเจอร์โทน แต่พอได้ยินเสียงจากพวกเนกะโทนเข้าไป จะกลายเป็นโน๊ตเนกะโทนไปสิงสิ่งของและจะอาลาวาดทันที"คานาเดะอธิบาย"แต่จากที่เห็นมันไม่ใช่พวกเนกะโทน แต่มีตราแปลกๆซ้อนทับ ไม่ได้การล่ะ คงต้อง..."เธอพูดพร้อมหยิบเคียวมอนดิวส์ขึ้นมา

"นั้นอะไรนะ"อลิซาเบธถาม เรรี่รีบเข้าเคียวมอนดิวส์ทันที

"Let's Play! Precure Modulation!!"คานาเดะร้องพร้อมวาดกุญแจซอลและดัน สวิสต์ข้างล่าง ทันใดนั้นก็มีริบบิ้นจำนวนมหาศาลพุ่งมาพันร่างคานาเดะ จนกลายเป็นชุดเรียบร้อย ต่อมาตามด้วยเปลี่ยนสีและทรงผม จากสีน้ำตาลเขียวกลายเป็นสีเหลือง รวบผมเปียล้อมผม ประดับด้วยผูกโบว์สีขาว(คล้ายรินโวคาลอยด์) จากนั้นสวมถุงมือถุงเท้ารองเท้าและตุ้มหูจนเสร็จ "ดีดสะบัดท่วงทำนองอย่างละมุน! เคียวริธึม!!!"เธอพูดคำสโลวแกนจบ พร้อมโพสท่าน่ารัก

"น่ารักจังเลย~~~~~"อลิซาเบธพูดพร้อมมองตาเป็นประกาย

"หลบอยู่ในนี้และระวังตัวด้วย และอย่าเรียกชื่อฉันตอนสภาพแบบนี้ว่า คานาเดะน่ะ"เคียวริธึ่มพูดพร้อมวิ่งไปประจันสู้กับปิศาจน้ำพุ



ก่อนเกิดเรื่อง

ณ คฤหาสน์ ทรานซี

คล็อดที่น่าจะตายไปจากการสู้กับเซบาสเตียนไปนานแล้ว เขากลับยังไม่ตาย และเขาเดินมาหาร่างเด็กชายหนุ่มที่ตายแล้วจากการโดนชิเอล แฟนทอมไฮฟ์แทงตาย

"นายน้อยอลัว ข้าหาวิธีทำให้ท่านฟื้นได้อีกครั้งได้แล้วขอรับ"คล็อดพูดพร้อมหยิบถุงบางอย่างขึ้นมาและแกะออก สิ่งที่ออกมาจากถุงคือโน๊ตโบราณทั้ง7 คล็อดเริ่มบรรเลงบทเพลง ทำให้โน๊ตโบราณทั้ง7บินวนรอบอลัว เปล่งแสงสว่างจากการได้ยินเสียงดนตรีบรรเลงของคล็อด และแสงนั้นได้ทำให้แผลที่อลัวโดนแทงหายอย่างรวดเร็ว เมื่อแสงจางลง

"อืม...."เสียงอลัวร้องครางจากการหลับไหลที่ยาวนาน"คล็อด!!!"เขาเรียกพ่อบ้านของเขา

"ในที่สุดนายน้อยก็ตื่นขึ้นมาซะที"คล็อดพูด โน๊ตโบราณทั้ง7บินวนรอบตัวอลัว และหลังจากนั้นลอยไปเลื่อย

"นี้คืออะไร"อลัวถาม

"โน๊ตโบราณทั้ง7ขอรับ มันมีพลังพิเศษครับ"คร็อดตอบ

"เอ่อๆ เอาละไปเมืองกัน"อลัวพูดพร้อมลุกจากเตียง

"ไปทำไมครับ"คร็อดถาม

"อยากทำอะไรสนุกนิดหน่อย"อลัวพูดพร้อมส่งยิ้มเจ้าเล่ห์



เมืองลอนดอน

เมื่อพวกเขามาถึง อลัวก็กำลังเดินคิดไปเลื่อย จนกระทั่งตาเขาไปสะดุดกับน้ำพุและนึกสนุกขึ้นมาซะแล้ว

"นายน้อยคิดจะทำอะไรครับ"คร็อดถาม

"ตอนนี้โน๊ตโบราณทั้ง7เป็นของฉันแล้วใช่ไหม"อลัวถาม

"ครับ"คร็อดตอบ

"งั้นลองกับไอ้นี้หน่อยดีกว่า!!!"อลัวพูดพร้อมคว้า1ใน7ของโน๊ตโบรา๊ณ และใช้ลิ้นที่มีตราของเขา เลียโน๊ตตัวนั้น ทำให้โน๊ตนั้นมีตราของเขาซ้อนทับกับตราเมเจอร์โทน "สิงน้ำพุ และเล่นสงกรานต์"เขาสั่ง1ใน7ของโน๊ตโบรา๊ณ โน๊ตตัวนั้นทำตามที่เขาสั่ง ตอนนี้ได้กลายเป็นปีศาจน้ำพุไปแล้ว และมันอาลาวาด "ไปกันเถอะคล็อด"เขาพูดพร้อมยิ้มนึกสนุก และเดินหันกลับไป

"ครับ นายน้อย"คร็อดเดินตาม


------------TBC------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #10 overlaughing (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 19:15
    มีคำถามค่ะ คือปกตีเคียวรีทึ่มไม่สามารถแปลงร่างคนเดียวได้ใช่ไหมค่ะ หรือเรื่องนี้เป็นข้อยกเว้น แค่สงสัยนะ55555 แต่แต่งแปลกใหม่ดีนะ ชอบมากกกก
    #10
    0
  2. #5 Miyogu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 22:39
    พล็อตเรื่องสนุกดีค่ะ
    แต่ขอตินิดนึง เวลาตัวละครพูดกันมันดูห้วนไปหน่อยค่ะ
    ตัดบทตัวละครไวไป แล้วก็บรรยายฉากดูสั้นไปนิด
    #5
    0