[Fic Crossover Sebastian+Kanade]Retime cross love

ตอนที่ 2 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    10 มี.ค. 57



:: Intro ::

 
เมืองไคออน
สนามเด็กเล่น

ตอนนี้่4สาวกำลังปราบเจ้าสัตาว์ประหลาดที่มีนามว่าเนกะโทนอยู่ ซึ่งมันได้สิงในนาฬิกาโบราณ แต่ทว่ามี1สาวเสียท่า ตอนนี้ถูกขังไว้ในนาฬิกาทราย แต่ไม่ได้ใช้ทรายกลับเป็นน้ำ เธอพยายามออกจากนาฬิกาน้ำให้ได้

"ริธึ่มอดทนไว้ก่อนน่ะ เราจะรีบปราบเจ้านี้และค่อยช่วยเธอ"สาวผมชมพูผูกทวินเทลทักเปียพูด

"เร็วๆน่ะ ทุกคน"เคียวริธึ่มบอก และพยายามทุบกระจกของนาฬิกาน้ำให้แตก

"Precure Shining Stardust! ...."เด็กสาวตัวเล็กพูดพร้อมเป่าเคียวมอนดิวส์ ทันใดนั้นได้เกิดตัวเธอ5คน ล้อมรอบเนกะโทนสิงนาฬิกาโบราณเอาไว้ "บีท!!! เมโลดี้!!! รีบจัดการตอนนี้เร็ว!!!"เธอบอกสองคน

"รู้แล้วมิวส์"บีทพูด

"จงออกมา มิราเคิลเบิรธ์เทียร์/เลิฟกีต้าร์ร็อด"เคียวเมโลดี้กับเคียวบีทพูดพร้อมกันจนกลายเป็นเครื่องดนตรีเรียบร้อยแล้ว "จงเริ่มเล่น เมโลดี้แห่งปาฏิหาริย์! มิราเคิลเบิรธ์เทียร์!!/จงเริ่มดีด จิตวิญญานแห่งความรัก! เลิฟกีต้าร์ร็อด!! มาเลยมีรี่!!/ซอลรี่!!"เธอพูด มีลี่กับซอลรี่เข้าช่องเสียบของมัน "จงโบยบินไป วงแหวนแห่งจังหวะ!!!"พวกเธอพูดพร้อมยิงวงแหวนไปที่นาฬิกาโบราณ มันโดนเต็มๆ"สามจังหวะ 1! 2! 3! ฟีนาเล่!"จากนั้นก็เกิดการระเบิดนาฬิกาโบราณ ทำให้มันหยุดอาลาวาดและกลับสู่สภาพเดิม เนกะโทนกลายเป็นเมเจอร์โทน ฮามี่ดึงโน้ตออกมาจากนาฬิกาโบราณแล้วใส่โดรี่

"สำเร็จแล้วเนี้ยว!!!!!!!"ฮามี่พูดดีใจ

"ยัง"เคียวมิวส์พูด

"มีอะไรเหรอมิวส์"เคียวบีทถาม เคียวมิวส์ชี้ไปที่นาฬิกาน้ำ ที่มันน่าจะหายไปกับเนกะโทนแล้ว แต่ไม่หายไป มันเกิดอะไรขึ้น??

"เอ้!!!! มันน่าจะหายไปตอนเราปราบเจ้าเนกะโทน เมื่อกี้แล้วน่ะ"เคียวเมโลดี้พูด

"จริงด้วย!!!"เคียวบีทพูด ทันใดนั้นกระจกของนาฬิกาน้ำเกิดร้าว

"นาฬิกากำลังจะแตก น้ำต้องออกมาแน่ พวกเรารีบถอยห่างนาฬิกาเร็ว!!!!"เคียวมิวส์ออกคำสั่ง ทั้ง3รีบห่างจากนาฬิกา แต่ใจก็อดเป็นห่วงเพื่อนที่ยังติดอยู่ในนั้น เมื่อรอยร้าวทวีความแรง จน...

เพล้ง!!!!!!!!!!!

แตกในที่สุด แต่ว่าน้ำไม่ไหลออกมากลับมีแสงจ้า จนทำให้3สาวรีบเอามือปิดตาแทบไม่ทัน เมื่อแสงจางลง พวกเธอลืมตาขึ้นมา และแทบช๊อกเพราะ...

"ริธึ่มหายไป!!!!!!!!!!"เคียวเมโลดี้ เคียวบีทและฮามี่ตะโกนพร้อมกัน

"งานเข้าให้แล้ว..."เคียวมิวส์พูด นาฬิกาถึงจะหายไปแล้วก็จริง แต่มันได้พาเคียวริธึ่มไปด้วย

"มิวส์ ทำไงดี ริธึ่มหายไปไหน และฉันจะบอกพ่อแม่ของริธึ่มยังไง"เคียวเมโลดี้เกิดอาการล้น

"ใจเย็นๆก่อน เมโลดี้"เคียวบีทพูด

"เราต้องไปหาคนๆนั้น"เคียวมิวส์พูดขึ้น

"ใคร??/ใครเนี้ยว??"เคียวเมโลดี้ เคียวบีท และฮามี่ถามพร้อมกัน

 

ณ เมเจอร์แลนด์

หอสมุด

"อาโกะ พามาที่นี้ทำไมเหรอ"ฮิบิกิถาม

"ฉันรู้ว่าคนที่จะช่วยพวกเราได้คือคุณปู่ไทม์ เป็นเพื่อนกับปู่ของฉันน่ะ"อาโกะพูด

"อายุเยอะแล้ว ยังมาทำงานเป็นผู้ควบคุมหอสมุดอีกเหรอ"เอเลนถาม

"ก็ปู่ไทม์ เขาชอบแบบนั้น ก็ปล่อยไปเถอะ"อาโกะพูด

"ตรงนั้นเกิดอะไรขึ้น"ฮิบิกิถามพร้อมชี้ไปที่จุดที่เหมือนมีร่องรอยการต่อสู้ และมีคนสลบอยู่

"ปู่ไทม์!!!!!!!!!"อาโกะร้องรีบวิ่งนำ ตามด้วยฮิบิกิ เอเลนและฮามี่ เมื่องทั้งสามมาถึง "ปู่ไทม์ทำใจดีๆไว้นะค่ะ รีบพาไปห้องพยาบาลของที่นี้ด่วน!!!"เธอพูดจบ สามสาวรีบหามปู่เข้าห้องพยาบาล



ห้องพยาบาล

"โชคดีไม่เป็นอะไรมาก"เอเลนพูด

"แต่เกิดอะไรขึ้นกับปู่ไทม์น่ะ"อาโกะพูด

"ให้ท่านตื่นก่อน แล้วเราคงจะรู้"ฮิบิกิพูด ปู่ไทม์ตื่นขึ้นมา

"โอย.... พวกเธอ"ปู่ไทม์พูด

"ปู่ไทม์ค่ะ นอนเถอะค่ะ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นคะ"อาโกะถาม

"มีผู้ชายปริศนามาที่หอแห่งนี้ และเขากำลังจะขโมยโน๊ตโบราณทั้ง7 ปู่พยายามขัดขวาง แต่ไม่สำเร็จ มันขโมยไปได้"ปู่ไทม์เล่าให้ฟัง

"มันเป็นใคร!! เป็นพวกไมเนอร์แลนด์หรือเปล่าคะ"ฮิบิกิถาม

"ไม่ใช่หรอก เขาเป็นพ่อบ้าน สวมแว่นตา ผิวซีด และยังหนุ่ม"ปู่ไทม์อธิบายลักษณะคนร้ายให้ฟัง

"คิดว่าเป็น เซบาสเตียน ของอลิซ หรือเคียวโลเซต้า หรือเปล่า"เอเลนถาม

"ไม่ใช่เลย รายนั้นแก่เกิน แต่ยังแข็งแรงดีเนี้ยว"ฮามี่พูด

"แล้วโน๊ตโบราณทั้ง7นั้นมันมีความสำคัญยังไงเหรอคะ"อาโกะถาม

"โน๊ตโบราณทั้ง7นั้นมันมีพลังมหาศาล เกินกว่าโน๊ตทั่วไปที่พวกหนูล่าอยู่น่ะ"ปู่ไทม์อธิบาย

"แล้วมันจะช่วยให้คานาเดะ กลับมาได้ไหม"เอเลนถาม

"ได้สิ แต่ว่าตอนนี้เราไม่รู้ว่าคนที่เอาไป มันไปไหนแล้ว"ปู่ไทม์พูด

"ถ้ายังงั้นเราต้องรู้ให้ได้ว่า คานาเดะหลงอยู่ยุคไหน ถ้ารู้แล้วเราอาจจะลองติดต่อบอกเธอ ร่วมทั้งต้องรู้ให้ได้ว่าใครเอาโน๊ตโบราณทั้ง7ไปด้วย"ฮิบิกิพูด

"งั้นเราลองหาร่องรอยที่สามารถติดต่อคานาเดะเถอะ"เอเลนพูด

"ฉัน พอมีของที่อาจจะช่วยพวกเธอได้"ปู่ไทม์พูดขึ้น ทำให้พวกเธอหันมาอยากรู้ว่าเป็นอะไร


 

สมัยวิกตอเรีย

คฤหาสน์ตระกูล มิดเดิลฟอร์ด

สวน

"คุณหนูอลิซาเบธค่ะ เข้าคฤหาสน์ได้แล้วนะค่ะ เดี๋ยวท่านแม่ของคุณหนูจะว่าดิฉันนะค่ะ"นางกำนัลคนสนิทพูด

"ไม่เอาพอลล่า ขอเดินอีกหน่อยน่ะ และเดี๋ยวฉันจะเข้าคฤหาสน์น่ะ"อลิซาเบธพูด

"คุณหนูค่ะ ดิฉันขอร้องเถอะค่ะ เข้าคฤหาสน์เถอะค่ะ"นางกำนัลอ้อนว้อน

"อีกแป๊บเดียวเองน่าพอลล่า"
อลิซาเบธพูด ทันใดนั้นตาเธอไปสะดุดเห็นอะไรซะอย่าง จึงวิ่งไปดู

"คุณหนูค่ะ รอด้วยค่ะ"พอลล่าวิ่งตาม เมื่ออลิซาเบธวิ่งมาถึงจูดที่เธอเห็น เป็นสาวน้อย ผมยาวรวบครึ่งสีน้ำตาลอมเขียวอ่อนกำลังสลบอยู่ ชุดที่เธอสวมอยู่นั้นไม่ใช่ชุดในยุคสมัยวิกตอเรีย

"ใครน่ะ??"อลิซาเบธพูดและมองสาวปริศนาด้วยความสงสัย

"คุณหนูค่ะ วันหลังอย่าวิ่งสิค่ะ"พอลล่าพูดพร้อมหอบ "ใครคะ"เธอถาม

"ฉันก็ไม่รู้"อลิซาเบธพูด "พอลล่าแบกเธอกลับ
คฤหาสน์ของฉันที"เธอสั่ง

"คะ!!!! และถ้าเกิดเธอ...."

"ฉันเชื่อว่าเขายังไม่ตาย รีบพากลับเถอะ"อริซาเบธสั่งเด็ดขาด พอลล่าแบกผู้หญิงปริศนากลับเข้า
คฤหาสน์ตระกูล มิดเดิลฟอร์ดทันที


------------TBC------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น