[Fic Crossover Sebastian+Kanade]Retime cross love

ตอนที่ 16 : 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 มิ.ย. 58



::14::



Kanaday Say

ในที่สุดวันงานก็มาถึง

ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องนอนรับแขกที่เขาเตรียมไว้ ใช่ ฉันอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลทรานซี่ เพราะฉันกับอลิซถูกเชิญมางานปาร์ตี้นี้ แน่นอนว่าคุณชิเอล นายพ่อบ้านขี้เก็ก พร้อมเหล่าคนใช้ของบ้านแฟนทอมไฮฟ์ก็มาด้วย ไม่ใช่แค่นั้น คุณราอูล รันเหมา คุณโซมา และคุณอัคนีมาด้วย ตอนนี้ฉันกำลังหมุนตัวเองส่องผ่านกระจกอยู่ ตอนนี้ฉันอยู่ในชุด
สีชมพูหวานแขนกุด ปักลูกไม้ดอกซากุระเข้มนิดหนึ่งตรงปกเสื้อ แขน และชายกระโปร่ง ผูกริบบิ้นสีชมพูเข้ม แต่ที่ดูจะเพิ่มมาก็คือปีกแฟร์รี่ สีชมพู ดีน่ะที่เป็นปีกเล็ก แต่ก็งดงามมาก ถ้าปีกใหญ่ล่ะก็ ทั้งหนัก และชุดอาจจะมีหลุดหรือขาดแน่ ผมก็ถูกกร้าวรวบเป็นมวยปล่อยปลายผมออกมา ขณะที่ฉันมองผ่านกระจกเพื่อดูความเรียบร้อยอยู่นั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น

"เข้ามาได้ค่ะ ประตูไม่ได้ล็อกค่ะ"ฉันพูด ประตูได้ถูกเปิดออก อลิซก็เข้ามาในห้อง อลิซอยู่ในชุดอินเดียแดง ส่วนพอลล่าอยู่ในชุดอียิปต์

"คานาเดะ ว้าว~~~~"อลิซร้องพร้อมทำตาประกาย "ชุดนี้เข้ากับคานาเดะมากเลย เหมือนกับเทพธิดาเลย"เธอชมไม่หยุด

"ขอบใจน่ะอลิซ"ฉันพูดพร้อมยิ้ม

"คานาเดะ เหมาะที่จะเป็นเทพธิดาแห่งเสียงดังกังวาน มากเลยน่ะ เพราะชื่อคานาเดะ แปลว่าเสียงดังกังวานนี้น่ะ"อลิซบอกพร้อมยิ้ม

"รู้ได้ไงอลิซ ว่าชื่อฉันแปลว่าดังกังวาน"ฉันถามด้วยความสงสัย

"เซบาสเตียนบอกมาน่ะ"อลิซพูดพร้อมยิ้ม ฉันสงสัยจังแหะว่านายพ่อบ้านขี้เก็กไปได้ยินมาจากไหนน่า แต่ช่างเหอะ อย่าไปสนเลยว่าเขารู้ชื่อฉันมาจากไหน

"ว่าแต่คุณคานาเดะพร้อมยังคะ"พอลล่าถามฉัน

"พร้อมแล้วจ้า"ฉันตอบพร้อมยิ้ม

"งั้นเราไปกันเลย"อลิซพูดร่าเริงพร้อมควงแขนฉันออกจากห้อง มุ่งหน้าไปห้องโถงทันที


ห้องโถง

เมื่อพวกเรามาถึงห้องโถง ห้องโถงก็ดูหรูดีน่ะ แต่ก็ใหญ่สู้ที่เมเจอร์แลนด์ไม่ได้หรอก

"ใหญ่จัง และดูสวยดีน่ะ"ฉันพูดขึ้นมาลอยๆ
ฉันเห็นบรรดาแขกก็เริ่มทยอยเข้ามากันแหละ แต่ล่ะคนสวมชุดแฟนตาชีกันแบบไม่ยอมแพ้กันเลยล่ะ

"คุณอลิซค่ะ และพวกคุณ"มีเสียงทักดังขึ้น ทำให้พวกเราหันไป เป็นเมอร์ลินและเพื่อนร่วมงานของเธอสองคน ที่ทำงานที่บ้านแฟนทอมไฮฟ์ ซึ่งพวกเขาอยู่ในชุดเซตไซอิ๋ว

"ว้าว~~ คุณมินามิโนะ คุณดูสวยมากเลยนะครับ"ฟินนี่พูด

"ขอบคุณมากจ๊ะ"ฉันกล่าวพร้อมยิ้ม

"คุณดูเหมือนนางฟ้าเลยนะคะ"เมอร์ลินชมเสริม

"ว่าแต่ว่า.."อลิซพูดขึ้น และดูเหมือนจะมองหาใครอยู่

"มีอะไรเหรออลิซ"ฉันหันไปถาม

"แล้วเซบาสเตียนกับชิเอลล่ะ"อลิซถามขึ้น เอ่อ... จะว่าไปตั้งแต่ฉันเข้ามาในงานก็ยังไม่เ็นคุณชิเอล กับนายพ่อบ้านขี้เก็กเลย คุณราอูล รันเหมา คุณโซมา และคุณอัคนีก็มาแล้วน่ะ คุณราอูลแต่งชุดกิโมโนชายสมัยก่อน ส่วนรันเหมาแต่งชุดโอยอิรัน แถมนั่งท่าเหมือนจะทำท่าอะไรกันอยู่ด้วย ไม่รู้ไม่เห็นดีกว่า ส่วนคุณโซมาก็แต่งตัวเหมือนเทพประจำอินเดียน่ะ ฉันไม่รู้ว่าเป็นเทพอะไร แต่ก็ยังดีกว่าคู่เมื่อกี้ ส่วนคุณอัคนีก็สวมชุดอินเดียเหมือนเดิม แต่เพียงแค่ไม่ใส่สีเดิมน่ะ ก็ยังดีน่ะ อยากรู้จัง คุณชิเอลกับนายพ่อบ้านขี้เก็กจะแต่งเป็นอะไรน่า

"นั้นไงครับ คุณชิเอลกับคุณเซบาสเตียนเข้ามาแล้วครับ"ฟินนี่พูดพร้อมชี้ ทำให้ฉันกับอลิซหันไปตามที่ฟินนีชี้ ฉันต้องอึ้งทั้งคู่ดูดีมาก คุณชิเอลแต่งเป็นโจรสลัด ระดับกัปตันฮุกได้ แต่ว่าน่ะเข้ากันมากจริงๆ อาจเป็นเพราะตาข้างขวาของคุณชิเอลถูกปิดตลอด พอมาสวมชุดโจรสลัดนี้แล้วเลยเข้ากันกับเขามาก ส่วนอีตาพ่อบ้านขี้เก็กก็สวมสูทน่ะ แต่ว่าตามปกติจะชอบผูกเนกไทน่ะ แต่วันนี้ผูกโบว์แบบยุโรปก็เท่ห์ดีน่ะ ที่หลังของเขามีปีกขนนกสีดำด้วย และผมของเขาก็เสยขึ้นนิดหนึ่ง ทำให้เขาดูเท่ห์มาก ให้ความรู้สึกถึงออร่ากึ่งเทพกึ่งซาตานยังไงยังงั้นเลยน่ะ

"ชิเอล~~~"อลิซร้องพร้อมกระโดดกอดคุณชิเอลทันที เฮ่อ...ดูกี่ที่กี่ที่ก็ไม่เบื่อน่ะ สองคนนี้ ฉันเองก็อดคิดถึงไม่ได้เลยว่า ถ้าฉันกลับไปยังโลกของฉันได้แล้ว จะได้เห็นคู่นี้อีกไหมน่า อดคิดถึงไม่ได้เลยล่ะ ถ้าถึงวันนั้น

"คุณยิ้มอะไรอยู่ครับ"พ่อบ้านขี้เก็กถามจากข้างหลัง ตอนฉันกำลังมั่วแต่มองคุณชิเอลกับอลิซอยู่ล่ะมั่ง

"ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่ยิ้มให้กับคู่นั้น"ฉันตอบไปเสียงเรียบ พร้อมมองอลิซที่ยังกอดชิเอลไม่ปล่อย จนกระทั้งเสียงไม้เคาะพื้นดังขึ้น เป็นสัญญาณบอกว่าให้เงียบ และหันไปหาคนเอาเคาะ
ไม้เคาะพื้น ซึ่งเป็นพ่อบ้านที่เหมือนกับในความฝันตอนตามล่าโน็ตโบราณตัวที่3

"นายน้อยอลัว ทราซี่มาแล้วครับ"เขาประกาศบอก และเด็กผู้ผมสีทอง ตาสีฟ้า อายุน่าจะไล่เลี่ยกับคุณชิเอลปรากฏตัวขึ้น เขาอยู่ในชุดสูทสีแดง และมีปีกเดวิลอยู่ข้างหลัง ให้ความรู้สึกถึงเดวิล อย่างแท้จริงเลย "เชิญนายน้อยพูดครับ"เขาพูด

"ขอบใจมากคร็อด"คุณทรานซี่บอกกับพ่อบ้านของเขา "ทุกคนวันนี้ขอให้สนุกน่ะ เชิญเต้นรำตามสบายเลย"เขากล่าวสั้นๆจบพิธี ฉันลองหันไปมองคุณชิเอล คุณชิเอลดูอึ้งและหน้าเครียดมากๆ เหมือนกับว่า... เขาเคยรู้จักคุณทรานซี่มานานแล้ว

"คุณชิเอล"ฉันทักขึ้น เขาเงียบไม่ตอบ "คุณชิเอล คุณชิเอล!!"

"ฮ ฮ่ะ! มีอะไรเหรอครับคุณมินามิโนะ"คุณชิเอลถามกลับไป ฉันสงสัยว่าเหมือนคุณชิเอลจะรู้จักคุณทรานซี่จริง จริงสิ! ตอนที่ฉันถามเรื่องตราดาวแปลกๆไป คุณชิเอลถึงกับตึงเครียดไปเลย แสดงว่าต้องรู้อะไรเกี่ยวกับคุณทรานซี่จริงๆแน่

"คุณชิเอลค่ะ คุณรู้เรื่องทรานซี่ใช่ไหมคะ"ฉันถามกลับไปอย่างแนวแน่

"ใช่ เจ้านั้น มันเคยถูกฆ่าด้วยน้ำมือของฉัน แต่ไม่นึกเลยว่า มันจะฟื้นกลับมา มันใช้อะไรถึงได้ฟื้นกลับมาน่า"คุณชิเอลเล่าให้ฟัง ฉันเองก็อึ่้งเล็กน้อยที่คนตายดันฟื้นกลับมา และคนที่ตายดันเป็นคนที่คุณชิเอลฆ่าด้วย คงเป็นเพราะอำนาจโน็ตโบราณทั้ง7แหละ ที่ทำให้คุณทรานซี่ฟื้นขึ้นมา

"ชิเอลไปเต้นรำกันเถอะ ตอนนี้คุณทรานซี่เปิดฟอร์กับใครไม่รู้แล้ว"อลิซพูดพร้อมชี้ไปที่ฟอร์ ซึ่งจริงอย่างที่เธอกล่าวคุณทรานซี่กำลังเต้นรำกับสุภาพสตรี ชุดสีม่วง แนวเลดี้โกธิคอย่างสนุกสนาน คู่ต่อมาที่เข้าสู่ฟอร์เต้นรำคือคุณราอูลกับรันเหมา

"ให้เกียรติเต้นรำกับผมด้วยครับ"คุณชิเอลพร้อมยื่นมือให้กับอลิซ

"จ้า ชิเอล"อลิซพูดพร้อมยื่นมือไปให้ชิเอลจับมือเธอแล้ว จูงมือพาเดินไปเต้นรำกันในฟอร์ ช่างเป็นคู่ที่ดูแล้วยังไงก็เหมือนเจ้าชายกับเจ้าหญิงอยู่ดีล่ะนะ ฉันเห็นแล้วอดยิ้มไม่ได้

"คานาเดะ"

"คะ มีอะไรคะ"ฉันหันไปถามนายพ่อบ้านขี้เก็ก เขาก็ยืนมือมาหาฉัน

"เต้นรำกับฉันน่ะ"นายพ่อบ้านขี้เก็กพูดเชื่อเชิญ ฉันมองมือเขาแป็บหนึ่ง ก่อนที่จะตัดสินใจพูดไปว่า....

"ได้ค่ะ"ฉันพูดพร้อมยื่นมือไปวางบนมือนายพ่อบ้านขี้เก็กด้วยความเร็ว เพราะฉันประชด แล้วเขาก็
จูงมือพาฉันเดินไปเต้นรำในฟอร์ทันที แต่ว่าน่ะ เขากอดเอวฉันแน่นมาก ตัวฉันแถบจะติดกับเขาเลยล่ะ เต้นรำเขาเต้นกันแบบนี้เหรอ!??

"เวลาคุณทำหน้าเครียดก็ยังดูน่ารักนะครับ คานาเดะ"เขาพูดกระซิบข้างหูฉัน ฉันได้ยินหน้าเริ่มร้อนเล็กน้อย ก่อนที่จะมาจ้องตาของฉันและเริ่มเต้นรำกัน เราเต้นรำกันไปเลื่อย จนกระทั่งดนตรีบรรเลงจบลงยกแรก ขณะที่ฉันกับพ่อบ้านจะเริ่มเต้นรอบสองนั้น

"ขออนุญาติแย้งคู่เต้นนะครับ"ผู้ชายที่เป็นพ่อบ้านของคุณทรานซี่
พูดขึ้น เขายื่นอยู่หลังนายพ่อบ้านขี้เก็กตั้งแต่ก่อนที่เพลงจะเริ่มรอบสองแล้ว พร้อมสะกิดนายพ่อบ้านขี้เก็ก

"ไม่ได้พบกันนานเลยน่ะคร็อด"นายพ่อบ้านขี้เก็กทักกลับไป ดูเหมือนว่าจะรู้จักกันอีกคู่ด้วยสิน่ะ

"เช่นกัน"นายคร็อดตอบกลับไป ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าเขาจะทำอะไรกับฉันนอกจากเต้นรำหรือเปล่า เพราะฉันจำหน้าเขาได้ดี เพราะเขาคือคนที่มาเตือนฉันทางความฝัน แล้วเขาก็มองมาทางฉัน "ขอเต้นรำกับหญิงงามคนนี้ได้ไหม"เขาพูดขึ้น

"คงจะไม่...."นายพ่อบ้านขี้เก็กพูดยังไม่ทันจบ ฉันถูกนายคร็อดรวบจับเต้นรำเรียบร้อยแล้ว ทำให้นายพ่อบ้านขี้เก็กต้องไปยื่นรอนอกฟอร์

"ว่าแต่คุณชื่ออะไรครับ"นายคร็อดถามขึ้น

"คานาเดะ มินามิโนะ คานาเดะค่ะ"ฉันตอบกลับไป

"คานาเดะเหรอ อืม... ชื่อเพราะดีนะครับ"

"ขอบคุณค่ะ"ฉันพูด หลังจากนั้นฉันกับนายคร็อดก็เต้นรำไปเลื่อยๆ ตามจังหวะทำนองเพลง จนกระทั้ง
ดนตรีบรรเลงทำนองจังหวะสุดท้ายจบลง ฉันกับคร็อดออกห่างกันและโค้งให้กัน....

พรึ่บ!!!

ทันใดนั้นอยู่ เทียนแชนนาเรียกับเทียนรอบกำแพงเกิดดับขึ้นมา

"กรี๊ด!!!!"อลิซร้องกรี๊ดและดูถ้าจะกอดคุณชิเอลไม่ปล่อย ไม่ใช่แค่อลิซที่ร้องกรี๊ดมีสาวๆอีกหลายคนที่ร้องกรี๊ด

"เกิดอะไรขึ้น?!!"ฉันร้องด้วยความสงสัย


คคคคคคคคคคคคคครืน ปัง!


"ว้าย!!!"ฉันร้องออกมา เพราะรู้สึกได้ว่าเหมือนกับว่ามีกรงหล่นใส่ เพื่อขังฉันเอาไว้ และแถมนายคร็อดอะไรนั้นไม่ช่วยฉันเลย ทันใดนั้นมีแสงเทียนเดินมาหาฉัน แต่แสงนั้นไม่ใช่แสงธรรมดาเป็นแสงสีฟ้า แต่ทำไมทุกคนไม่เห็นมันล่ะ ทำไมมีแต่ฉันเห็นคนเดียว และเมื่อฉันเห็นหน้าคนถือตะเกียง

"คุณอลัว ทรานซี่!!"ฉันร้องด้วยความตกใจ

"สวัสดีคานาเดะจัง... ไม่สิ เคียวริธึ่ม"คำพูดของคุณทรานซี่เล่นเอาฉันอึ้งไปเลย

"คุณขังฉันทำไม"ฉันถามขึ้นแม้ว่าหวาดกลัวนิดหน่อย

"อยากจะเห็นนัก ว่าเวลาเธอแปลงร่าง เธอจะกล้าแปลงร่างต่อหน้าผู้คนไหม เพราะตอนนี้ฉันเตรียมเกมส์ให้เล่นแล้วล่ะ"คุณทรานซี่พูดพร้อมหยิบตุ๊กตาแมงมุมขึ้นมา และ.....

"โน็ตโบราณ โน็ตสุดท้าย!!!!"ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจ "จะทำอะไร"ฉันร้องด้วยความรู้สึกไม่ดีที่คุณทรานซี่จะทำ
เขาเอาลิ้นเลียโน๊ตตัวสุดท้าย นี้สิน่ะ สาเหตุโน็ตเมเจอร์โทนโบราณอาลาวาดและมีตราซ้อนทับ ทำให้ตอนนี้โน๊ตตัวสุดท้าย มีตาของเขาซ้อนทับกับตราเมเจอร์โทน เขากำลังยืนโน็ตใกล้กับตุ๊กตาแมงมุม  "อย่าน่ะ อย่าทำแบบนี้!!!!"ฉันร้องเตือน เขาไม่ฟังฉัน

"ได้เวลาสนุกกับการวิ่งเอาตัวรอด ใครไม่รอดได้โดนมันพัน จงสิงตุ๊กตาแมงมุมตัวนี้"เขาสั่งโน๊ตโบราณตัวสุดท้าย

"อย่าน่ะ!! ตั้งสติไว้สิ อย่าไปฟังคำสั่งมัน..."ฉันตะโกนเตือนสติโน๊ตตัวสุดท้าย ให้สลัดคำสั่งของทรานซี่ให้ได้ แต่โน็ตตั้วนั้นไม่ฟังฉัน ทำตามที่ทรานซี่สั่ง ตอนนี้เลยสิงตุ๊กตาแมงมุม เป็นปีศาจแมงมุมไปเรียบร้อยแล้ว ทรานซี่หัวเราะอย่างสะใจ

"ขอให้สนุกน่ะ อ้อ... ถ้าอยากช่วยคน ก็รีบแปลงร่างเคียวริธึ่มซะ"ทรานซี่พูดทิ้งท้ายจบ "ไป คร็อด"เขาพูดพร้อมเดินนำตามด้วยคร็อด เมื่อแสง
เทียนแชนนาเรียกับเทียนรอบกำแพงกลับมา ทุกคนต่างพากันร้องกรี๊ดแล้ววิ่งหนีการไลล่าของเมกะโทนที่สิงแมงมุมอย่างอลเวง ฉันอยากจะรีบแปลงร่างเป็นเคียวริธึ่มไปจัดการกับมันให้ได้ แต่มันติดที่ฉันถูกขังกรงไม่สามารถออกไปได้ ถ้าแปลงร่างตรงนี้ทุกคนก็ได้เห็นความจริงของเคียวริธึ่มหมด ทำไงดีใครก็ได้ช่วยเอาฉันออกไปจากกรงนี้ให้ได้ที

"ผมจะช่วยคุณเอง"ฉันหันไปตามเสียงของคนที่พูด คนๆนั้นคือ.....


Kanaday Say End
 


------------TBC------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น