จอมใจ | kaisoo kaido

ตอนที่ 2 : บทที่ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,678
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    6 มิ.ย. 62

 

ห้องทำงานส่วนตัวกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้งหลักจากแขกคนสำคัญเดินออกไป  มือเนียนนุ่มยังคงทำหน้าที่กดหน้าจอโทรศัพท์เพื่อโทร. ออกเบอร์เดิมซ้ำเป็นระยะ แม้ใบหน้าจะยังคงเรียบนิ่งแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้เขากำลังร้อนใจจนร่างแทบไหม้  ดลวัฒน์มองหน้าจอโทรศัพท์ที่ปรากฎสัญลักษณ์สีแดงพร้อมกับเสียงของพนักงานที่ตอบกลับมาว่า ‘เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้....’  ประโยคเดิมๆ ที่เขาทนฟังมาเกือบสองชั่วโมง นอกจากความกดดันที่ได้รับแล้ว ความหงุดหงิดที่ก่อเกิดในใจก็เริ่มมากขึ้นไม่แพ้กัน

           ดิน ดลวัฒน์ บรรณาธิการนิตยสาร ‘Chuuนิตยสารเกี่ยวกับไลฟ์สไตล์ แฟชั่น และงานแวดวงธุรกิจที่เคยโด่งดังเฟื้องฟู แต่ตอนนี้กลับต้องมานั่งเครียดหัวแทบระเบิดเพราะนอกจากจะต้องหาวิธีการดึงยอดขายกลับมา ยังต้องกังวลที่ไม่สามารถทำงานตามแผนที่วางเอาไว้ได้  จากการนัดประชุมครั้งล่าสุดเมื่อสุดสัปดาห์ก่อนผลงานของเขายังคงเป็นที่พึงพอใจของคุณภีม เจ้าของนิตยสารที่ยังคงไว้วางใจในความสามารถของดลวัฒน์ และให้โอกาสเขาได้ทำโปรเจคออกเล่มพิเศษในอีกสามเดือนข้างหน้า เพื่อเพิ่มยอดขายก่อนที่ธุรกิจที่เริ่มเข้าสู่ช่วงวิกฤตนี้จะต้องปิดตัวลง เพราะความผันผวนของเศรษฐกิจ และกลุ่มเป้าหมายที่เริ่มเปลี่ยนไปเสพสื่อจากโลกโซเชียลมากกว่าหน้ากระดาษสีสดอย่างหนังสือนิตยสารรายเดือนอย่างเมื่อก่อน

           นับจากการนัดประชุมครั้งล่าสุดจนถึงตอนนี้เวลาผ่านมาร่วมอาทิตย์หลังจากที่เขาพยายามหาช่องทางติดต่อคุณคเณศ วัชรสกุลมานานหลายวัน แม้ว่าภรรยาของเจ้านายที่เป็นหุ้นส่วนกับนิตยสารเล่มนี้แต่ก็ไม่สามารถหาเบอร์ติดต่อฝ่ายนั้นไปได้ จนเขาต้องขอความช่วยเหลือจากนายแบบชื่อดังอย่างคุณติณภพให้ช่วยติดต่อกับฝ่ายนั้นให้  ดูเหมือนว่างานจะเริ่มเดินหน้าได้เมื่อฝั่งคุณนายแบบตอบรับที่จะให้การช่วยเหลืออย่างเต็มที่แต่สุดท้ายกลับต้องผิดหวังเพราะสิ่งที่ได้ได้มีเพียงคำปฏิเสธกลับมา  แต่แม้จะผิดหวังแต่ดลวัฒน์ยังไม่หมดหวัง เขายังคงพยายามติดต่อฝั่งคุณคเณศไปเรื่อย ๆ แม้จะไม่มีทีท่าว่าอีกคนจะรับสายแต่คราวนี้ดินรู้ตัวดีว่าถ้าหากพลาด คงไม่มีโอกาสที่สองการจัดทำนิตยสารฉบับพิเศษครั้งนี้จึงสำคัญกับเขามากกว่าทุกสิ่ง  

                ความเงียบที่เข้าปกคลุมอยู่ทั่วบริเวณห้องทำให้คนที่กำลังมีสมาธิจดจ่อกับหน้าจอสี่เหลี่ยมเล็กที่ปรากฎเบอร์โทรศัพท์สายสำคัญไม่ได้ยินเสียงเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นรอบตัว แม้กระทั่งเสียงเปิดประตูของเลขาคนสวย เธอเคาะมือลงกับบานประตูกระจกเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยเรียก

"พี่ดินคะ อีกครึ่งชั่วโมงถึงเวลานัดคุณภีมนะคะ"

ดลวัฒน์ละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะพยักหน้ารับเป็นการบอกว่าเจ้าตัวรับรู้ เรียวนิ้วจิ้มลงบนหน้าจอเพื่อตัดสายเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่มีท่าทีว่าจะยอมรับการติดต่อจากเขาง่าย ๆ  คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความหงุดหงิด ฝ่ายคุณภีมเองให้เวลาเขาในการติดต่อคุณคเณศทั้งหมดหนึ่งสัปดาห์แต่มาจนถึงตอนนี้ดินเหลือเวลาอีกเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น แต่งานที่ได้รับมอบหมายก็ยังไม่สำเร็จ ไม่ว่าจะขอให้ฝ่ายเอเจนซีช่วยหาเบอร์ติดต่อนักธุรกิจคนนั้นก็แล้ว ทั้งสอบถามผู้ที่เคยร่วมธุรกิจกับทางวัชรสกุลก็แล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครสามารถหาทางติดต่อฝ่ายคุณคเณศได้ แม้กระทั่งคุณเม็ดทรายที่เป็นพี่สาวแท้ ๆ ของคุณคเณศเธอยังทำได้เพียงแนะนำให้เขาไปติดต่อตรง ๆ ที่เกาะไพลิน



ดลวัฒน์หมุนตัวกลับไปมองชั้นเก็บของด้านหลังก่อนจะพบเข้ากับรูปภาพของท้องทะเลสีสวยในกรอบรูปสีขาวสะอาดตา เขาไม่ลังเลที่จะแกะรูปภาพนั้นออกมาดูเพื่อความแน่ใจ 

ไพลิน -2012

“เกาะไพลิน

ดินจำได้ลาง ๆ ว่าก่อนหน้าที่เขาจะเข้ามาดำรงตำแหน่งบรรณาธิการรุ่นพี่ที่เคยเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันนั้นเธอทำหน้าที่ตรงนี้มาก่อน และก่อนที่เธอจะลาออกไปสร้างครอบครัวอดีตบรรณาธิการทิ้งรูปภาพใบนี้ไว้และบอกกับเขาว่าให้เป็นของขวัญ เผื่อว่าจะมีประโยชน์


เธอกล่าวทิ้งไว้เพียงเท่านั้นแต่บางอย่างทำให้เขาเอะใจจนต้องหยิบมันขึ้นมาดูอีกครั้งหลังจากวางมันเอาไว้นิ่ง ๆ มาหลายปี

บรรณาธิการคนเก่งบรรจงเก็บเอกสารเข้าแฟ้มอย่างเก่าก่อนจะจัดการเช็คเอกสารทั้งหมดว่าครบถ้วนดีหรือไม่อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ไม่ลืมที่จะถอดเอารูปภาพใบนั้นติดมือไปด้วยก่อนจะเดินตรงดิ่งไปยังห้องของผู้บริหาร

“มาก่อนเวลานัดนะคุณดิน มีอะไรหรือเปล่า” ชายร่างหนาวัยสี่สิบสองปีเอ่ยถามพลางถอดมองผู้มาใหม่ด้วยสายตาเรียบนิ่ง ดลวัฒน์กระพุ่มมือไหว้เจ้านายก่อนจะขออนุญาตนั่งลงบนเก้าอี้สำหรับรับแขก

“หวังว่าจะมีข่าวดี ติดต่อคเณศได้แล้วเหรอ” ยังไม่ทันที่คุณบอกอจะได้นั่งจนตูดแตะพื้นเก้าอี้ก็ถูกเจ้านายยิงคำถามอย่างตรงประเด็น “ว่ายังไง ติดต่อได้หรือยัง”

“ยังครับ”

“ผมให้เวลาคุณไปเท่าไหร่”

“หนึ่งสัปดาห์ครับ”

“ตอนนี้มันครบกำหนดแล้วนะ ผมไม่เคยเห็นคุณทำงานพลาดนะดิน” เจ้านายร่างโตกล่าวอย่างรวดเร็ว แม้จะมีความรู้สึกเจ็บปวดอยู่บ้างที่ได้รับคำพูดเชิงตำหนิจากผู้เป็นเจ้านายทั้งที่ปรกติเขาเป็นผู้ที่ได้รับความชื่นชมอยู่เสมอ

“ผมติดต่อทางฝั่งคุณคเณศผ่านทางเลขา แต่ทางนั้นเขาปฏิเสธครับ”

เสียงถอนหายใจลากยาวของผู้เป็นนายทำให้ชายร่างเล็กตัวหดเหลือสองนิ้ว เพราะความเงียบ บรรยากาศที่กดดันประกอบกับความรู้สึกที่เขาสัมผัสได้ว่าตอนนี้เจ้านายกำลังหัวเสียกับงานที่ไม่คืบหน้าของเขา

“แล้วจะทำยังไง หาคนใหม่เหรอ ในตอนนี้ไม่มีนักธุรกิจคนไหนที่จะเป็นที่น่าสนใจเท่าคเณศอีกแล้ว ถ้ายืนยันอยากจะทำโปรเจคนี้ ยังไงก็ต้องเป็นคเณศ คุณรู้เรื่องนี้ใช่ไหมดิน”

“ทราบครับบอส”

“ฟังนะดิน  เวลาเรามีจำกัด อยากทำอะไรต้องรีบทำ ตอนนี้มันขึ้นอยู่กับคุณว่า chuu ฉบับนี้จะสามารถดึงยอดขายกลับมาให้เราเฟื้องฟูอีกครั้ง หรือมันจะเป็นฉบับสุดท้าย” เล็บสั้นจิกซองเอกสารในมือแน่นด้วยความกดดัน ตอนนี้คำพูดของคุณภีมกำลังทำให้เขานึกถึงตัวเองเมื่อหลายปีก่อน ทั้งทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำทุกอย่างที่ทำในวันนั้นก็เพราะอยากมาทำตรงนี้ และเมื่อเขาได้ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการนิตยสารเล่มนี้ขึ้นมาจริง ๆ ทุกอย่างกลับยากลำบากไปเสียหมด เขาผูกพันและไม่อยากจะเสียตรงนี้ไป

“ผมจะเร่งให้ค..ครับ”

ยังพูดไม่ทันจบกระดาษแผ่นเล็กที่คล้ายกับนามบัตรถูกส่งมาให้เขา มือสั่นเทาค่อย ๆ ยกรูปภาพใบเล็กที่คล้ายคลึงกับใบที่อยู่ในห้องทำงานของเขาขึ้นมาดูบนนั้นระบุที่อยู่ในจังหวัดทางภาคใต้เอาไว้ และเขาก็พอจะทราบว่าตรงนั้นคือที่ไหน

“ผมให้เวลาคุณหนึ่งเดือน ทำยังไงก็ได้ให้คเณศยอมสัมภาษณ์กับนิตยสารเรา คุณเม็ดทรายภรรยาผมเขาให้ไว้ เป็นทางเดียวที่จะติดต่อกับคเณศได้”

 

ดลวัฒน์มองกระเป๋าเดินทางตรงหน้าก่อนจะกวาดสายตามองคอนโดขนาดเล็กของตนด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ ไม่รู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะถูกจะผิดอย่างไร รู้เพียงแต่ว่าการที่เขาลงทุนจะเดินทางไกลลงใต้เพื่อไปพบคุณคนนั้นด้วยตัวเองการกลับมาต้องไม่สูญเปล่า


“พี่จะไปจริง ๆ เหรอ”

น้องชายสูงโปร่งวัยสิบแปดปีที่เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพเปียกปอนไปทั้งตัวเอ่ยถามด้วยสีหน้าเครียด ๆ 

“ไปเช็ดตัวดี ๆ ค่อยมาคุยกัน”

“พี่จะทิ้งผมอยู่คนเดียวเหรอ ผมเพิ่งจะเปิดเทอมเองนะ จะไปรู้จักอะไร” ถุงเท้าข้อสั้นในมือลอยเคว้งไปในอากาศอย่างรวดเร็วเพราะต้องการจะจัดการกับคนน่ารำคาญอย่างน้องชายตัวสูงที่เอาแต่ก่อกวนไม่เลิกตั้งแต่เขากลับมา

“แกอย่ามาทำเป็นอ่อนแอนักได้ไหม รู้หรอกว่าแอบไปกินเหล้ากับเพื่อนตั้งแต่สิบเจ็ดละ

“ไม่พี่ คืออยู่ ๆ จะไปก็ไปงี้เลยเหรอ”

“อื้อ”

ตอบกลับในลำคอพลางก้มหน้าจดรายการของที่พกติดตัวไป และตรวจสอบของใช้จำเป็น ดินเมินเฉยให้กับคำสบถเบา ๆ ของน้องชายที่เดินหายไปในห้องนอน เขาบันทึกข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมดลงไปในกระดาษก่อนจะหยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายเก็บไว้เผื่อว่ากระดาษเน่า ๆแผ่นนี้จะหายไป


Rrrr Rrrr

 

“ครับ ดินพูดสายครับ” กดรับทันทีที่เห็นเบอร์โทรศัพท์ที่ขึ้นแสดงอยู่บนหน้าจอก่อนจะกดปุ่มเปิดลำโพงและจัดกระเป๋าต่อ

ดิน นี่พี่ทรายนะคะ เห็นภีมบอกว่าน้องดินจะไปเกาะไพลินเองเลยเหรอ

“ครับคุณทราย”

พี่ขอโทษแทนเจ้าน้องชายคนนี้ด้วยนะ พี่ก็หนักใจที่ทางนั้นเขาเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัวเสียจนไม่ยอมทำเรื่องแบบนี้ พี่เป็นพี่สาวก็จนปัญญาจะตาม ต้องลำบากน้องดิน ปลายสายกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ ดินเองก็เข้าใจดีว่าทุกฝ่ายพยายามอย่างเต็มที่

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ยังไงตรงนี้ก็งานผม”

พี่ขอบคุณน้องดินที่ทุ่มเทมากขนาดนี้นะคะ ยังไงพี่จะโทร. ตามทางนั้นให้อีกแรงเผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง

“ขอบคุณครับคุณทราย”

 

 

ใบหน้าเคร่งเครียดจ้องมองเอกสารบนจอคอมพิวเตอร์หลังจากเข้าร่วมประชุมผ่านทางวิดิโอมาร่วมหลายชั่วโมง มือกร้านจัดการจดรายละเอียดของงานที่เห็นจากเอกสารลงบนกระดาษเอสี่หลายแผ่นมาร่วมชั่วโมงโดยที่สายตาไม่ได้บะออกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์แม้แต่น้อย

“คุณตะวัน เข้ามาหน่อย”

“ครับนาย”

“เรียกบริษัทตรวจบัญชีที พอดีเจอเรื่องแปลก”

“ครับ” เลขาคนเก่งจดงานที่ผู้เป็นนายเอ่ยบอกอย่างขยันขันแข่งก่อนที่เสี้ยววินาทีต่อมาเจ้าตัวจะแสดงอาการสับสน “เอ่อ นายครับ ผมมีเรื่องจะแจ้ง”

“ว่า”

“คือเบอร์นั้น เขาติดต่อมา-”

“ผมบอกแล้วว่าไม่ทำ บล็อกเบอร์เขาไปเลย” ทินกรได้แต่ตอบรับตามคำสั่งของเจ้านายแม้จะนึกเห็นใจฝ่ายนั้นอยู่บ้างที่เขาแอบได้ยินจากบทสนทนาเมือช่วงเช้าประกอบกับโทร. ไปถามหาสาเหตุของเรื่องนี้จากคุณติณภพ ตะวันก็ได้ความมาว่านิตยสารฉบับบนี้กำลังเข้าสู่ช่วงวิกฤตต้องการจเพิ่มยอดขายในฉบับพิเศษที่มีแผนจะจำหน่ายในอีกสามเดือนข้างหน้า โดยต้องการนายแบบที่กำลังเป็นที่โด่งดังอย่างคุณติณไปร่วมงาน และอีกคนที่กำลังเป็นที่สนใจในแวดวงธุรกิจนั่นก็คือ คุณคเณศ วัชรสกุล เจ้านายของเขาที่เอาแต่เก็บตัวอยู่บนเกาะรักสันโดษ นานทีปีหนจึงจะออกไปพบผู้คนใหม่ ๆ สักครั้ง

“นายครับ ผมว่าเขาก็น่าสงสารอยู่นะครับ”

คเณศเงยหน้าขึ้นจากเอกสารในมือก่อนจะเลิกคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อได้ฟังคำพูดแปลก ๆ ของเลขาที่ไม่เคยจะขัดคำสั่งของเขาแม้แต่ครั้งเดียว

“จะพูดอะไร”

“ก็ เห็นคุณติณบอกว่าบริษัทคุณภีมกำลังจะปิดตัวแล้ว นิตยสารจะได้ไปต่อหรือเปล่าก็ขึ้นกับว่าฉบับพิเศษตัวนี้จะสำเร็จหรือเปล่า” นายหัวหนุ่มรู้สึกคล้าย กำลังถูกเป่าหูด้วยเรื่องน่าเศร้าน้ำเสียงหงอย ๆ ของเลขาที่ดูจะมีความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้สวนทางกับเขาอย่างสิ้นเชิง

“ฟังดูไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมนะ”

“เกี่ยวสิครับ! ก็คุณเล่นตัวไม่ยอมให้เขาสัมภาษณ์แบบนี้ งานเขาจะเสร็จได้ยังไงล่ะครับ”

คเณศมองท่าทางที่เรียกได้ว่าใกล้เข้าขั้นหงุดหงิดของลูกน้องก่อนจะเอนกายพิงพนักเก้าอี้ตัวนุ่มพลางยกแขนขึ้นกอดอกอย่างวางท่า “น้อย ๆ หน่อยตะวัน”

“ก็มันจริงนี่ครับ”

“ผมไม่อยากทำใครจะมาบังคับได้ หมดหน้าที่ตรงนี้ก็ออกไปสักทีตะวัน อย่าลืมเรื่องคนตรวจบัญชี ขอด่วนที่สุด”

นายหัวคเณศมองตามร่างเล็กของเลขาที่เดินไหล่ตกออกไป จนแน่ใจว่าฝ่ายนั้นพ้นสายตาจึงคว้าเอาเครื่องมือสื่อสารราคาแพงที่ได้รับบจากพี่สาวขึ้นมา ดวงตาคมจ้องมองสิ่งของในมืออย่างใช้ความคิด เขากำลังมีความคิดมากมายล่องลอยอัดแน่นอยู่ในหัว หากเป็นครั้งทั่ว ๆ ไปการปฏิเสธงานเหล่านี้คงเป็นเรื่องง่าย ๆ คเณศไม่เคยลังเลกับการตัดสินใจไม่ว่าครั้งไหน ๆ หากเขาได้พูดออกไปแล้วนับว่านั่นคือจบการตัดสินใจ แต่ดูว่าเรื่องคราวนี้กำลังทำให้เขากลับมานั่งคิดหนัก เพราะเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่แบเบาะ เขารู้ดีว่าพี่สาวรักงานของตนเองมากขนาดไหน เช่นเดียวกับเขาที่รักเกาะไพลินพี่สาวของเขาก็คงรักในงานตรงนั้นไม่แพ้กัน

“นายครับ”

คเณศเงยหน้ามองคนที่วิ่งกลับมาด้วยสีท่าทีเบื่อหน่าย “ยังไม่ไปอีกเหรอ"

“มีข้อความครับ จาก-”

“บอกไปว่าไม่”

“แต่ข้อความนี้จากคุณทรายนะครับ”

“เอาเข้ามา”

บนหน้าจอปรากฏอีเมลที่ถูกส่งมามีเพียงข้อความสั้น ๆ จากพี่สาวที่ไม่ได้พบกันมาหลายเดือนทว่าในจดหมายนั้นกลับไม่มีตรงไหนที่บ่งบอกว่าอีกฝ่ายคิดถึงเขา มีเพียงประโยคที่กำลังตำหนิคเณศเรื่องการติดต่อสื่อสารและเรื่องที่เขามักจะหายตัวเงียบไปเป็นระยะจนทำให้ที่บ้านเป็นห่วง สุดท้ายมีรูปภาพหลานสาวฝาแฝดที่พี่สาวแนบไว้ปรากฏข้อความเล็ก ๆ ด้านล่างบอกว่าหลานสาวทั้งสองคิดถึงคุณอาคเณศที่สุด

ริมฝีปากได้รูปเผยยิ้มกว้างให้กับความน่ารักของหลานสาวทั้งสองในวัยขวบเศษก่อนที่รอยยิ้มที่ยากจะปรากฎต้องหุบลงอย่างฉับพลันเมื่อมองเห็นข้อความสั้น ๆ อีกอันที่ปรากฏด้านล่าง

พรุ่งนี้จะมีคนไปหา เขาเป็นแขกของพี่ดูแลเขาให้ดี ๆ อย่าให้พี่รู้ว่าตัวไปรังแกเขา

 

คเณศต่อสายหาพี่สาวในทันทีที่อ่านประโยคนั้นจบแม้พอจะเดาได้ว่าผู้พี่ต้องการจะสื่ออะไรแต่ก็อยากจะทวงถามเพื่อความแน่ใจว่าต้องการอย่างที่ว่าจริง ๆ 

นาน ๆ ทีจะโทรหาพี่แบบนี้ ตัวมีอะไรจะถามพี่หรือเปล่า' 

"ก็ที่ทรายส่งมา หมายความว่ายังไง อย่ามาเล่นตลกนะ" พี่สาวที่อายุห่างกันกว่าห้าปีระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทำเอาคนฟังเริ่มหัวเสียเพราะรู้สึกว่ากำลังโดนพี่สาวแกล้งเหมือนตอนเด็ก ๆ 

"ก็ตัวไม่ยอมรับงานเอง ยังไงก็ลองคุยรายละเอียดกับเขาดูก่อน เผื่อจะเปลี่ยนใจ"

"ทรายรู้ว่าเราไม่เปลี่ยนใจแน่ๆ"

"ไม่เอา ๆ ไม่คุยกันเรื่องนี้แล้ว เราจะนอน ตัวก็อย่าลืมไปนอนล่ะ นี่ก็ดึกมากแล้ว ฝันดีนะ"

"ทราย..." ยังไม่ทันจะกล่าวจนจบปลายสายก็ชิงวางหูก่อนที่เขาจะได้ทักท้วง คเณศวางเครื่องมือสื่อสารลงอย่างหัวเสีย ดวงตาคมจ้องมองหน้าจอที่ดับวูบไปด้วยความรู้สึกสับสน ใจจริงอยากจะช่วยพี่สาวแต่อีกใจก็โต้เถียงว่าเขาควรจะรักษาสิ่งที่เป็นอยู่ให้เหมือนเดิม แต่ในเมื่อตอนนี้ดูท่าว่าเขาจะห้ามอะไรไม่ได้อีกแล้ว หากพี่สาวจะส่งใครมาเพื่อบีบให้เขาทำอย่างที่ต้องการก็คงต้องมาลองดูกันสักตั้งว่าฝ่ายนั้นจะทนกับสิ่งที่เขาเตรียมไว้ได้หรือไม่




2bc. 

อัพครบ 100% Enjoy reading ค่ะ ♡


#จอมใจไคซู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

882 ความคิดเห็น

  1. #804 super__p (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 22:49
    ดินสู้ๆ วายแบบนี้หาอ่านยากมาก นานๆจะมี ชอบมาก
    #804
    0
  2. #755 mobic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 15:37
    ม่ะ!!!! นายหัวลองมาเจอกับคุณดินดูสักตั้งนึง งานนี้ใครจะอ่อนข้อให้ใครต้องมาลุ้น
    #755
    0
  3. #734 meawai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 02:06
    คุณคเณศค้า ใจเย็นกับน้องหน่อยน้า T___T
    #734
    0
  4. #598 _tangkwajiya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:53

    น้องดินจะปลอดภัยมั้ยเนี่ยย

    #598
    0
  5. #557 KaDi_Yoong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 11:14
    อย่าใจร้ายกับน้องดินเลยนะคะ
    #557
    0
  6. #530 ppploycb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 01:23
    อย่าแกล้งน้องนะ;-;
    #530
    0
  7. #444 ppdo-24 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 18:54
    ชอบภาษาเขียนของไรท์มากกกกก ยิ่งอ่านยิ่งหยุดไม่ได้
    #444
    0
  8. #382 Hanamijelly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 22:53
    ชอบแนวนี้ ไรท์บรรยายดีมาก 5555
    #382
    0
  9. #379 BBBP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 12:54
    จะเจอกันแล้ววววว เจอกันอย่าเพิ่งแก้ลงน้องงงงนะ!!!
    #379
    0
  10. #333 pikakaka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 21:33
    คุณคเณศห้ามกลืนน้ำลายตัวเองเด้อ หรือถ้าจะกชืนก็ต้องรีบๆหน่อย อิ__อิ
    #333
    0
  11. #262 oohse_karn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 22:40
    เป็นกำลังใจให้น้องดินนะลูกกก
    #262
    0
  12. #133 howlong2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 12:08
    น้องดินโดนแกล้งแน่ๆเลย นี่เตรียมสาปแล้วนะ 55555
    #133
    0
  13. #130 gfernzz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 01:58
    สงสารน้องล่วงหน้าเลยค่ะ
    #130
    0
  14. #122 graphitesky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 09:12
    ชอบความลึกลับน่าค้นหาของนายหัวจัง ดูแล้วน่าจะต้องเตรียมแกล้งน้องแรงแน่เลย ;—; แงง ชอบการบรรยายของคุณไรท์มากๆเลยอะ จินตนาการตามได้ทุกท่วงท่าของเขาเหมือนยืนอยู่ข้างๆเลย55555 แอบกดดันแทนน้องแล้ว เพราะดูท่านายหัวจะดุแล้วก็เป็นคนเด็ดขาดมากๆด้วยอะ อยากรู้แล้วว่านายหัวจะอ่อนลงได้ยังไง 5555555 ต้องน่าสนใจมากๆแน่ ชอบจริงจังงงงงงงง
    #122
    0
  15. #66 BLUESKY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 00:33

    โดนแกล้งชัวร์ จะเหลือเหรออออ

    #66
    0
  16. #56 My_Queen ของท่านโอ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 09:47
    นายหัวอย่าแกล้งน้อง!!!!
    #56
    0
  17. #41 FAI_9493 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 21:35
    งานช้างเลยนะน้องดินนน
    #41
    0
  18. #40 คุณโดดีโอ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 09:30
    อย่าแกล้งน้องแรงนะคุณคเณศน้องยิ่งกดดันๆอยู่ แต่นี่คิดว่าคยองซูก็ไม่น่าจะยอมอยู่นิ่งๆให้อีกฝ่ายกระทำอยู่ฝ่ายเดียวแน่ๆ น้องดูเด็ดเดียวพอดูเลย ตื่นเต้นๆๆๆเป็นเรื่องที่อ่านจบปุ๊บอยากอ่านต่อปั๊บเลย น่าสนใจมากกกก รอติดตามเลยค่ะ
    #40
    0
  19. #38 madmee d.f. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 10:22
    แงง ติดตามค่ะ 😆
    #38
    0
  20. #37 จงอินคนงิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 00:30
    อย่ากินดิน เอ้ย!! อยากแกล้งคุณดินนะคะ แงงงงงงง อยากเห็นนายหัวโหมดแพ้ลูกอ้อน อุแงงงงง อยากอ่านต่อแร้ว ต้องละมุนมากแน่ๆ นายหัวที่ไม่เคยยอมใคร กลับต้องมาแพ้บอกอตัวเร้กๆ พ่อคะ!!!
    #37
    0
  21. #36 MiLd MildzMildz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 17:14
    น้องดิน หนูต้องสู้นะลูก
    #36
    0
  22. #35 Maypst (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 08:43
    อย่าแกล้งน้องนะ พี่คเณศ
    #35
    0
  23. #34 jirapapa333 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 07:00
    แง้ พี่คเฌศอย่าแกล้งน้องจนร้องไห้นะคะะะ สงสารน้อนนนน
    #34
    0
  24. #33 ULTRAMAN ต่างดาว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 06:33
    คุณคเณศเตรียมแกล้งน้องแน่ๆ
    น้องดินสู้ๆนะคะะะ ต้องอดทนนะะะ อย่าไปยอมมม
    #33
    0
  25. #32 Unit u (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 01:30
    อย่าแกล้งน้องดินแรงนะคะ ลากไปจูบอยู่ท้ายเกาะเลยคะ ไหว้ย่อ อิอิ รอนะคะ
    #32
    0