จอมใจ | kaisoo kaido

ตอนที่ 18 : บทที่ ๑๖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,025
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 288 ครั้ง
    8 ต.ค. 62


      อรุณแรกของวันส่องแสงกระทบผืนน้ำและเกลียวคลื่นจนส่องประกายสวย แสงแรกของวันสาดส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างทรงสูงและผ้าม่านสีขาวผ่านเข้ามา ภาพของคนสองคนที่ยังตระกองกอดแนบกายกันไม่ห่าง คเณศลืมตาขึ้นเพราะแสงธรรมชาติทำหน้าที่เป็นนาฬิกาปลุกชั้นดี สิ่งแรกที่นึกถึงเมื่อลืมตาตื่นคือร่างเล็กที่เขากกกอดมาทั้งคืน นายหัวหนุ่มก้มหน้ามองคนที่กำลังนอนหลับสนิทซบอยู่บนแผ่นอกของเขาก่อนจะเผยยิ้มบาง วงแขนแกร่งกระชับกอดร่างเล็กพร้อมกับประทับจูบเบา ๆ ลงบนกลุ่มผมนิ่ม   แม้หลักฐานทุกอย่างจะยังคงอยู่แต่เขาก็อดคิดไม่ได้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเหมือนกับความฝัน คนที่หลับใหลอยู่ในอ้อมแขนยามนี้ราวกับคนที่ไม่มีวันเป็นจริง  

แม้ว่าตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมา เขาจะได้พบเจอกับคนมากมาย หรือผ่านเรื่องอ่างว่ามาแล้วก็หลายหนแต่ครั้งนี้เขารู้สึกต่างออกไป ที่ผ่านมาไม่ว่าจะร่วมเตียงกับใครคเณศใคร่สนใจเพียงแต่ความต้องการของตนเองเท่านั้น แต่กับดลวัฒน์เขาอยากจะโอบกอดอีกคนอย่างแผ่วเบา และอยากจะทะนุถนอมคน ๆ นี้เอาไว้ ความรู้สึกทุกอย่างแตกต่างไปหมด เหมือนว่าคืนที่ผ่านมาเป็นครั้งแรกที่เขาสามารถใช้คำว่าร่วมรักได้จริง ๆ

นายหัวหนุ่มละมือซ้ายออกจากคนตัวเล็กก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบเอาหนังสือเล่มเล็กที่เขาจำได้ว่าเคยเก็บไว้ในห้องนี้ก่อนจะยกให้เป็นห้องส่วนตัวของดลวัฒน์ขึ้นมาอ่าน หนังสือเล่มนั้นยังอยู่ที่เดิมและดูเหมือนว่าคนตัวเล็กจะไม่ได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของมันเลย นอกจากหนังสือที่ไม่ถูกแตะต้อง หลายอย่างในห้องยังวางอยู่ที่เดิมไม่มีการย้ายขยับไปไหน  พอจะเดาได้ตั้งแต่แรกว่าดินดูเป็นคนที่ค่อนข้างจะขี้เกรงอกเกรงใจแต่เขาไม่เคยคิดว่าอีกคนจะเกรงใจเขาถึงขั้นไปเปิดลิ้นชัก หรือตู้ภายในห้อง จะมีก็แต่ตู้เสื้อผ้าเพียงสองช่องที่ถูกเปิดใช้งาน ส่วนอีกราว ๆ ห้าช่องที่เหลือดูเหมือนจะยังไม่ได้เปิดใช้งาน นายหัวเกาะไพลินส่ายหัวเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูก่อนจะก้มลงกระซิบข้างใบหูเล็ก

เป็นของคุณทั้งหมดแล้ว ทุกอย่างที่นี่เป็นของคุณทั้งหมดเลยรู้ไหม

ถึงจะเอ่ยกระซิบแผ่วเบาแต่ดูเหมือนว่าตอหนวดที่เพิ่งจะขึ้นนั้นไปรบกวนคนนอนหลับเข้า ร่างเล็กขยับกายเล็กน้อยเมื่อรู้สึกระคายเคือง

ลูกแก้วคู่สวยภายใต้เปลือกตากลมขยับไปมาก่อนที่เปลือกตาสีสวยจะเปิดขึ้นช้า ๆ มือเล็กขย้ำลาดไหลสีแทนโดยไม่ทันได้รู้ตัว   ดลวัฒน์ขยับเปลือกตาเปิดปิดเร็ว ๆ ราวกับต้องการเรียกสติ ภาพแรกที่เห็นคือบานหน้าต่างทรงสูงที่เปิดเอาไว้ ผ้าม่านสีขาวปลิวเพราะแรงลมในยามเช้า มือเล็กยังคงวางอยู่ลาดไหล่กว้างรวมไปถึงใบหน้าของเขายังคงซบอยู่บนแผ่นอกเปลือยเปล่า ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันใดที่นึกขึ้นได้ว่าในค่ำคืนที่ผ่านมานั้นเกิดอะไรขึ้น

เขาไม่ได้ไร้สติ และยังไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่นำพาให้เหตุการณ์เมื่อคืนเกิดขึ้น

คนตัวเล็กพยายามข่มตางอีกครั้งเมื่อคาดเดาว่าเจ้าของแผ่นอกสีน้ำผึ้งนั้นยังไม่รู้ว่าเขารู้สึกตัวตื่น  ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกเขินอายที่ตัวเองยังนอนแนบชิดกับคนตัวโตทั้งที่ร่างกายยังเปลือยเปล่าอยู่ทั้งหมดแบบนี้  แต่หากจะให้เทียบว่าต้องตื่นมาเผชิญหน้ากันตรง ๆ เขาขอเลือกที่จะแกล้งหลับคงจะดีเสียกว่า

 

คนไม่รู้เรื่องตัดสินใจแกล้งหลับทั้ง ๆ ที่ไม่ทันได้รู้เลยว่าเจ้าของแผ่นอกที่ตนซบอยู่นั้นรู้ตัวเข้าแล้ว คเณศวางหนังสือลงข้างกายอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อย ๆ ก้มลงฝังจมูกลงบนกลุ่มผมนิ่ม

นายหัว!  คนตัวเล็กที่เคยแกล้งหลับสะดุ้งตัวโยนใบหน้าน่ารักขึ้นสีระเรื่อ ดวงตากลมตอนนี้ขยายใหญ่มากขึ้นเพราะความตกใจ ผ้าห่มสีขาวสะอาดถูกรั้งขึ้นมาปิดบังร่างกายทันทีที่จะขยับออกห่างจากคนตัวโต ริมฝีปากอิ่มสั่นระริกเพราะไม่รู้ว่าควรจะเริ่มต้นบทสนทนาจากจุดไหน ผิดกับนายหัวหนุ่มที่ยังนั่งยิ้มหน้าระรื่น ดวงตาคู่คมเต็มไปด้วยความพอใจเพราะสามารถแกล้งคนตัวเล็กได้สำเร็จ

คนตัวเล็กยังคงนั่งตัวเกร็ง  เกมจ้องตาเกิดขึ้นร่วมหลายนาทีไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา แน่นอนว่าสำหรับดลวัฒน์การที่จะเริ่มเปิดบทสนทนาตอนนี้มันดูน่าอายไปหน่อยสำหรับเขา เพียงแค่ต้องตื่นมาและพบว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นก็ทำให้เขาแทบอยากจะวิ่งออกไปโดดลงทะเล ผิดกับนายหัวเกาะไพลินที่ยังคงนั่งมองนิ่ง ๆ ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ท่าทางของอีกฝ่ายดูสบายจนทำให้ดินนึกสงสัยว่าเรื่องเมื่อคืนนั้นเกิดขึ้นจริงหรือเพียงแค่ฝันไป

หิวไหม

 เมื่อเล่นเกมจ้องตากันจนพอใจ คเณศจึงเป็นฝ่ายเอ่ยออกไปก่อน เพราะตัวเขาเองก็เริ่มจะรู้สึกหิวขึ้นมาคงเป็นเพราะวันนี้ตื่นสายผิดปกติไปมากและคิดว่าอีกฝ่ายก็คงหิวไม่ต่างกัน ดลวัฒน์เบนหน้าหลบสายตาคู่คมที่มองมา  เขานึกสงสัยเหลือเกินว่าเพราะอะไรนายหัวคเณศจึงยังนิ่งเฉยราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเรื่องปกติธรรมดา   จริงอยู่ที่เซ็กเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์แต่กับเขา สิ่งที่เกิดขึ้นมันมีความหมายมากกว่านั้น ไม่ใช่เพราะว่าเซ็กทำให้คนรักกัน แต่การที่เขาจะยอมให้ใครสักคนความรู้สึกดีที่มีให้กันนั้นเป็นส่วนประกอบหลัก แต่กับนายหัวคเณศจะเป็นเช่นเดียวกับเขาหรือไม่ดินไม่อาจรู้ได้และเขาไม่กล้าที่จะเดา คเณศที่เห็นว่าคนตัวเล็กยังนิ่งจึงเอื้อมมือไปหยิบเอาเสื้อเชิ้ตของตนขึ้นมาก่อนจะบรรจงสวมให้คนตัวเล็ก  เกิดความเงียบขึ้นอีกครั้งระหว่างคนทั้งสองมือสีแทนวางลงบนลาดไหล่แผ่วเบา

ดิน-

Rrr Rrr

 

สายตาทั้งสองคู่จับจ้องไปที่เครื่องมือสื่อสารที่ถูกโยนทิ้งเอาไว้บนโซฟาพร้อม ๆ กัน  แม้ว่าโทรศัพท์มือถือของดินจะถูกคว่ำหน้าจอเอาไว้แต่คเณศก็พอจะเดาออกว่าใครเป็นคนโทรเข้ามา ผู้หญิงคนนั้นคงไม่ได้เชื่อคำเตือนของเขาเมื่อคืนเท่าไหร่นัก    ดินขยับตัวช้า ๆ ลงจากเตียงก่อนจะเอื้อมมือคว้าเอาโทรศัพท์มือถือที่นอนนิ่งอยู่ลนโซฟาขึ้นมา  บนหน้าจอปรากฏชื่อของคนที่เขาไม่ได้เจอมานานร่วมหลายเดือนและอีกฝ่ายก็ไม่ได้ติดต่อเขามาเลยตั้งแต่เลิกรากันไป

.ยาหยี

ดินมองหน้าจอนิ่ง ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองนายหัวเกาะไพลินที่ยังคงนั่งนิ่ง ๆ อยู่บนเตียง สายตาของอีกคนที่จับจ้องมาทำให้คนที่ไม่แข็งแกร่งพออย่างเขาจำต้องหลบสายตา นิ้วสั่นระริกด้วยกำลังชั่งใจว่าเขาควรจะรับสายยาหยีหรือไม่

ภาพทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของนายหัวคเณศ เขายังคงมองท่าทางของคนตัวเล็กนิ่ง ๆ เขาขอเลือกที่จะปักใจเชื่อสิ่งที่ดลวัฒน์บอกเอาไว้เมื่อคืนนั่นก็คือดินไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว แม้ว่าสายตาที่คนตัวเล็กมองเข้าไปในหน้าจอโทรศัพท์ในขณะนี้จะทำให้หัวใจของเขามันสั่นระรัวก็ตาม   เพียงแค่ปลายนิ้วเล็กแตะลงบนหน้าจอหัวใจที่เคยเฉยชากลับบีบรัดขึ้นมา ร่างกายที่ไม่สามารถควบคุมได้ขยับพุ่งตัวเข้าไปใกล้ร่างเล็กที่อยู่ห่างออกไปไม่มาก มือที่กำลังถือเครื่องมือสื่อสารอยู่นั้นถูกกระชากให้ดลวัฒน์เข้ามาใกล้ ริมฝีปากอุ่นประทับจูบลงบนอวัยวะเดียวกันของดลวัฒน์ โทรศัพท์มือถือราคาแพงถูกทิ้งให้นอนลงบนพื้นกระเบื้องเพราะมือไม้ที่อ่อนแรงด้วยความตกใจ

 

เขาจูบดลวัฒน์อย่างไม่มีเหตุผล

 

                 จูบครั้งนี้นับว่าเป็นข้ออ้างของคนหมดหนทางอย่างเขา ที่ไม่รู้ว่าควรจะห้ามให้อีกคนเลิกยุ่งกับคนรักเก่าได้อย่างไร ตอนนี้เขาเพียงแต่อยากจะแสดงความรัก และทำเท่าที่จะทำได้ คเณศทำเพียงแค่กดจูบแผ่วเบา ไม่ได้มีการรุกล้ำเมื่อเห็นว่าเสียงเครื่องมือสื่อสารดับลงเขาจึงถอนจูบช้า ๆ อย่างนึกเสียดาย

 

นายหัว...”  ริมฝีปากอิ่มเอ่ยเรียกแผ่วเบา ดวงตากลมช้อนมองคนตัวโตกว่าด้วยความตกใจทำให้คเณศได้สติขึ้นมา  และรู้ตัวว่าเผลอทำอะไรลงไป

 

ขอโทษจัดการธุระให้เรียบร้อยเถอะ”  เขาปล่อยมือจากดลวัฒน์ก่อนจะก้าวถอยออกมาเล็กน้อย

 “เดี๋ยวจะลงไปรอข้างล่าง รู้ใช่ไหมว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันนายหัวคเณศกล่าวทิ้งไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะคว้าเอาเสื้อเชิ้ตของตัวเองขึ้นมาสวมลวก ๆ และเดินจากไปทิ้งให้คนตัวเล็กมองตามด้วยความสับสน 

ดินมองเจ้าของแผ่นหลังสีแทนที่กำลังเดินออกไปจากห้องจนกระทั่งเสียงประตูปิดลง ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง มือเล็กยกขึ้นทาบบริเวณหน้าอกคล้ายกับต้องการปลอบหัวใจที่กำลังเต้นแรงจนน่ากลัว  ในหัวของเขาขณะนี้เต็มไปด้วยความสับสน  คำถามมากมายวิ่งเข้ามาในหัว เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกอย่างไรกับสิ่งที่เกิดขึ้น และไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงหลังจากนี้  

จริงอยู่ที่เหตุการณ์เมื่อคืนเกิดขึ้นในขณะที่เขาสูญสติไปมากกว่าครึ่งแต่ก็ใช่ว่าดินไม่รู้สึกอะไร ทุกบทสนทนา และทุกสิ่งที่เขาตอบออกไปนั้นออกมาจากจิตจริง ๆ ของเขาทั้งหมด  เรื่องที่เกิดขึ้นเกิดจากอารมณ์ลึก ๆ ที่พาให้เกิด แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าส่วนหนึ่งมีเรื่องของความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้อง

อาจจะดูเร็วเกินไปที่จะตัดสินความรู้สึกแต่เพราะการทำงานที่แทบจะใกล้ชิดกันอยู่ตลอดเวลาทำให้เขาได้สัมผัสตัวตนของนายหัวเกาะไพลินมากขึ้น   นายหัวคเณศ วัชรสกุลเป็นคนที่น่าประทับใจกว่าที่ดินคิดเอาไว้มาก เขาทั้งทำงานเก่ง ตัดสินใจเฉียบขาด และยังใส่ใจคนรอบข้าง แบบนั้นไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะไม่ชอบ 


เขายอมรับว่าเริ่มรู้สึกดีกับนายหัวคเณศ และสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเสียดาย หรือเสียใจที่เป็นของนายหัวไปแล้ว 


แต่ในขณะเดียวกันที่เขายอมรับความรู้สึกตัวเองแบบนี้ ดินไม่อาจรู้เองได้ว่าฝ่ายนายหัวคเณศนั้นคิดอย่างไร ตากท่าทางที่เห็นเมื่อครู่ทำให้เขาไม่กล้าที่จะตัดสินนักว่านายหัวคเณศมีความรู้สึกที่เหมือนกันทสำหรับดินสิ่งที่เกิดขึ้นแน่นอนว่ามันมีความหมาย แต่สำหรับนายหัวคเณศมันอาจจะเป็นแค่คืนที่ผ่านพ้นไป โดยไม่มีเหตุผลต้องหันกลับมามอง



คเณศกลับเข้าห้องเพื่อจัดการตัวเอง ไม่ใช่แค่ร่างกายภายนอกแต่หมายรวมถึงความรู้สึกของเขาที่มันกำลังวุ่นวายไปกันใหญ่ เมื่อครู่นี้เขารู้ตัวดีว่าทำเรื่องไม่เหมาะสมลงไป เสี้ยววินาทีในหัวของเขามีตัวเลือกให้ชั่งใจระหว่างทำหรือไม่ทำแต่สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจทำมันลงไปอย่างห้ามไม่ได้ ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้จะเรียกว่าหึงหวงได้หรือไม่ แต่ความร้อนรุ่มในใจที่เห็นดลวัฒน์ยังติดต่อกับคนรักเก่าแบบนั้นทำให้หัวใจของเขาอยู่ไม่เป็นสุข มันทรมานกว่าที่เขาคิดไว้มาก และแน่นอนว่าคนอ่อนประสบการณ์ด้านรักอย่างเขารับมือไม่ไหว ดวงตากลมที่ทอดมองมาที่เขายังคงติดอยู่ในหัว รู้ดีว่าการที่ตื่นมาและพบว่าเรามีอะไรกันเกินเลยไปไกลทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ตกลงปลงใจอย่างเป็นทางการ ฝ่ายเขาเองก็ยังไม่แม้แต่จะเอ่ยบอกความรู้สึกทุกอย่างมันดูสับสนมึนงงไปหมด ดลวัฒน์คงรู้สึกแบบนั้น

ฝ่ามือสีแทนยกขึ้นสาดน้ำลูบหน้าตัวเองแรง ๆ ก่อนจะเสยผมที่เริ่มยาวด้วยความหงุดหงิด ดวงตาคมจ้องมองตัวเองที่สะท้อนบนกระจกอย่างหัวเสีย เขาไม่รู้ว่าควรจะเริ่มเอ่ยความรู้สึกอย่างไรในเมื่อเขาข้ามขั้นไปไกลขนาดนั้น หากช้ากว่านี้ และดลวัฒน์ไปได้ยินเรื่องในอดีตของเขาเข้าคงไม่เป็นการดี เกรงว่าอีกฝ่ายจะคิดว่าเขาแค่หลับนอนเพื่อหวังความสุขเพียงคืนเดียวอย่างที่คเณศเคยทำกับคนอื่น ๆ   เขาอยากจะบอกกับดินออกไปตรง ๆ ว่าเขาจริงจังกับความสัมพันธ์กับคนตัวเล็กมากกว่าแค่การร่วมหลับนอนชั่วคืน

 

นายหัวหนุ่มจัดการตัวเองจนเสร็จเรียบร้อย เขาเดินลงมาชั้นล่างและพบว่าตอนนี้เวลาล่วงเลยมาจนเกือบจะสิบโมงเช้า ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจที่ทั่วทั้งบ้านจะเงียบงันแบบนี้ นายหัวคเณศพักร่างกายเอาไว้บนโซฟาตัวยาว เขาจ้องมองความว่างเปล่าบนจอทีวีที่ไม่ได้เปิดใช้งานในหัวยังคงมีความคิดมากมายวิ่งวนเวียน สติของเขาหลุดลอยไปกับเรื่องของดลวัฒน์อย่างไม่รู้ตัวจนกระทั่งเสียงฝีเท้าของผู้มาใหม่ก้าวเข้ามาใกล้ทำให้คเณศหลุดออกจากห้วงความคิด


“ทำไมวันนี้ตื่นสายนัก แม่เคาะห้องสามสี่รอบก็ไม่ตื่น แม่เกือบจะงัดประตูเข้าไปดูอยู่แล้วเชียว”  คุณนวลจันทร์ในชุดเดรสสีม่วงอ่อนบ่นเสียงเข้มเมื่อเธอกลับเข้ามาจากการไปเดินเล่นชายหาดและพบว่าลูกชายของเธอกำลังนั่งทำหน้าเครียดอยู่บนโซฟาโดยไร้ร่องรอยว่าที่ลูกสะใภ้


“เมื่อคืนผมนอนห้องดินครับ เลยไม่ทราบว่านายแม่มาเคาะประตู” ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจ นายแม่แห่งเกาะไพลินยกมือทาบอกพร้อมกับเอียงคอเล็กน้อยเพราะความสงสัยและคำถามที่เกิดขึ้นในหัว


“อย่าบอกนะว่าไวน์หมดไปเยอะขนาดนั้น…...แล้วไปนอนห้องหนูดิน”  คุณนวลจันทร์พูดเสียงสั่นด้วยความตกใจแม้จะพอรู้อยู่แล้วว่าความหมายที่ลูกชายต้องการจะสื่ออะไร


“ครับ”  คเณศรับออกมาตรง ๆ เพราะรู้ดีว่าไม่มีเหตุผลอะไรต้องปิดผู้เป็นมารดา แม้จะรู้ว่าหากบอกออกไปคงจะต้องถูกเอ็ดจนหูชาแต่เขาก็เลือกที่จะยอมรับออกไปตรง ๆ 


“ลูกเขามีพ่อมีแม่นะ ฉันจะเป็นลม” มือสวยยกขึ้นพัดใบหน้าคล้ายกับต้องการบรรเทาอาการวิงเวียนที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันหลังจากได้ฟังสิ่งที่ลูกชายเอ่ย  “ฉันให้แกสารภาพความในใจ ไม่ใช่ไปทำแบบนั้นกับลูกชายเขา”


คุณนวลจันทร์หยิกท่อนแขนสีแทนของลูกชายจนเนื้อแทบเขียวก่อนจะหยิบเอายาหอมที่พกติดตัวขึ้นมาดมเมื่อรู้สึกคล้ายลมจะจับเอาเสียตอนนี้   ไม่อยากไม่อยากจะเชื่อว่าบุตรคนรองที่ทั้งสุขุมใจเย็นเป็นถึงผู้บริหารธุรกิจในเครือแทบทั้งหมดจะใจเร็วไปมากขนาดนี้  


“ไปได้นิสัยใจเร็วแบบนี้มาจากใครกันตาคนนี้ แล้วนี่บอกเขาไปหรือยังว่าชอบเขาน่ะ”


“ยังครับ” 


“น่าโมโหนัก ฉันจะบอกสามีฉันให้ปลดแกออก”   คุณนวลจันทร์ว่าด้วยโมโห คเณศยิ้มขำให้กับคำพูดของมารดาทุกครั้งที่ท่านโมโหมักจะเรียกคุณพ่อของเขาแบบนั้น ราวกับประชดประชันว่าเขาไม่ใช่ลูกทั้งที่จริง ๆ แล้วสามีที่คุณนายเธอว่าก็คือบิดาของเขาเองนั่นแหละ


“นายแม่ใจร้อน รออีกหน่อยนะครับ”


“ไม่รอแล้ว ทำกับลูกเขาขนาดนั้น ปล่อยไว้ไม่ได้ กลับกรุงเทพคราวนี้ฉันจะไปสู่ขอหนูดินให้รู้แล้วรู้รอด” 


คเณศไม่ได้ตอบอะไรไป เขาปล่อยให้นายแม่บ่นเขาอีกสามสี่ประโยคก่อนที่คุณนวลจันทร์เธอจะขึ้นห้องไปเพื่อชำระล้างร่างกาย  ชั้นล่างของบ้านเหลือเพียงคเณศคนเดียวอีกครั้ง เขาเดินเขามาในครัวและพบว่าในตู้เย็นมีอาหารเช้าที่ถูกปิดฝาภาชนะเอาไว้ และสามารถอุ่นทานได้ทันที  อาหารสองสามอย่างถูกนำมาอุ่นก่อนที่เขาจะลงมือจัดโต๊ะอาหารเองเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงที่เขาจัดการตั้งโต๊ะอาหารแต่ก็ยังไร้วี่แววของคนตัวเล็กทำให้คเณศตัดสินใจจะขึ้นไปตามเอง









2bc. : #จอมใจไคซู



pre-order HERE

*

ราคาเล่ม 370฿ รวมส่งลงทะเบียนนะคะ 420฿  ส่ง EMS ค่ะ 


.

ในส่วนของ ebook เรายังไม่ได้ตัดสินใจนะคะ เพราะส่วนตัวยังไม่เคยลองทำ แต่หากจะลงขาย ebook เดี๋ยวจะแจ้งให้ทราบกันแน่นอนค่ะ 

ขอบคุณค่ะ

ปล. เรื่องจอมใจ เราคิดว่าจะทำเล่มครั้งเดียวนะคะ (ไม่มีre-printค่ะ) เพราะหลังจากจบเรื่องนี้คงหายไปยาว ๆ ค่ะ  เพราะเรากำลังจะสอบค่ะ น่าจะกลับมาแต่งฟิคยาวอีกทีช่วงกลางหรือท้ายปี 2020 ค่ะ  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 288 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

882 ความคิดเห็น

  1. #810 eveahhhhhh (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 16:47
    สู่ขอเลยยยคุณแม่
    #810
    0
  2. #770 mobic (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 20:08
    นายหัวต้องรีบคุยกับน้องดินให้เข้าใจแล้วนะคะ เพราะไม่งั้นเด๋วจะมีเรื่องผิดใจกัน นายแม่รีบไปสู่ขอน้องดินให้นายหัวเถอะค่ะ รบกวนนายแม่จัดการยัยยาหยีด้วยได้มั้ยคะ!!!
    #770
    0
  3. #688 graphitesky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 23:54

    นายหัวหึงแล้วจูบอะ ฮือ เปงเขิน แต่ชอบที่น้องไม่โวยวายหรืออะไรอะ น้องมีสติ ;-; แง้ แถมยังเต็มใจให้เค้าอี๊กกกกกกกกก แม่จะหยิบไม้เรียวแล้ว แต่ฟาดหนูไม่ลง จาฟาดลงที่หลังนายหัวแทน จนกว่าประวัติจะคลีน555555555555555555555555 เหมือนได้กลิ่นดราม่าแบบเจ็บจี๊ดๆหัวใจมากรุ่นๆเลยอะ กลัวสุดท้ายน้องจะคิดไปจริงๆว่าที่ผ่านมามันแค่หนึ่งคืนธรรมดาที่นายหัวเค้าไม่สนใจ T_____T ตะหงิดใจแรงมากๆ แต่นายหัวก็ดูน่าจะบอกนะ ถ้าไม่มีอะไรมาขัดหรือลนไปซะก่อน /ทึ้งหัว

    แต่ว่ามันละมุนตุ้นมากๆตอนนายหัวหอมหัวน้องอะ แง อย่างแสนรักกกกกกกกกกกกก

    แล้วก็เป็นกำลังใจให้กับการสอบนะคะ~ ขอให้ได้ทุกอย่างตามที่หวังเลยน้า

    #688
    0
  4. #687 jirapapa333 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 21:51
    นายหัวต้องรีบๆบอกน้องเร็วๆนะ!
    #687
    0
  5. #686 คุณโดดีโอ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 06:31
    โธ่นายหัว รีบบอกน้องเลยนะ!!! เดี๋ยวน้องงอนหนีกลับกทม.ก่อนหรอก แต่คุณแม่ขาาาหนูรักอินเนอร์มาก55555
    #686
    0
  6. #685 cloud_fate (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:14
    นายหัวรีบบอกก่อนเลยยยยขอร้องงง55555555
    #685
    0
  7. #684 aesdb (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:57
    นายหัวรีบๆบอกนะ น้องรออยู่
    #684
    0
  8. #683 Panaddado (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:34

    ฮือต้องคิดถึงพี่มายแน่ๆ ท้ายปีเลย ;-;

    #683
    0
  9. #681 mami yayi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:36
    น้องดินไปไหนทำไมไม่ลงมา
    #681
    0
  10. #680 KaDi_Yoong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:11
    ลุ้นจน เกร็ง! ทำไมไม่บอกน้องไปว่าคิดอะไร เทอไม่ใช่เด็กแล้วนะ นายหัว!!

    ยอมรับแบบลูกผู้ชายหน่อยว่าคิดยังไงกับเขา ทำเขาขนาดนี้แล้วนะ!!!
    #680
    0
  11. #679 เจ้าคยองซูของมี้ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 20:35
    นายหัวรีบบอกไปเลยนะเอาเงินมาขอลูกเราเลยด้วยย
    #679
    0
  12. #678 ChayanuchFirst (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 20:10
    รีบบอกนะนายหัวช้าไม่ได้ ยาหยีนี้แหละตัวจะทำให้พัง
    #678
    0
  13. #677 kksssp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:29
    นายหัวรีบทำตามที่นายแม่บอกเดี๋ยวนี้เลย ถ้ายาหยีใส่ไฟแล้วมันจะยิ่งยุ่งเลยนะ
    #677
    0
  14. #676 B.BLUESKY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:26
    รีบบอกเลยยยยย รีบบอกเร็วเข้า
    #676
    0
  15. #675 mmiisoo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:11
    ชัดเจนค่ะ ต้องชัดเจน บอกน้องดินไปเลยยยย กลัวใจยัยยาหยีลูกหยีอะไรนั่น 55555 ตลกนายแม่ค่ะ ให้สารภาพไม่ใช่ให้กินน้องงงงงง
    #675
    0
  16. #674 FAI_9493 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:11
    ชัดเจนค่ะนายหัว​ ทุกอย่างจะดีเอง
    #674
    0
  17. #673 _tangkwajiya (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 13:36
    นายหัวต้องชัดเจนนะต้องบอกน้องดินเค้าไปเลยว่าชอบเค้าแค่การกระทำมันอาจะนักแน่นไม่พอนาาา
    ไรท์ก็สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #673
    0
  18. #672 KaDi_Yoong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:28
    ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ น้องดินก็สู้ๆนะลูก ถ้านายหัวเขาไม่ชัดเจนแม่จะตีนายหัว แม่จะตี!!
    #672
    0
  19. #671 jozzy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 17:12
    แงงงงงง สงสารรร นายหัวใจเย็นนะ
    #671
    0
  20. #670 jozzy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 16:46
    แงงงงงง สงสารรร นายหัวใจเย็นนะ
    #670
    0
  21. #669 kksssp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 10:27
    สงสารน้อง คงจะงงไปหมดแล้ว นายหัวรีบๆเคลียร์ให้น้องเข้าใจเลยนะ
    #669
    0
  22. #668 mami yayi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 22:44
    คุณพระนายหัวคือลูกไก่ในกำมือน้องดิน
    #668
    0
  23. #666 aoey_am (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 21:59
    คิดอะไรก็พูดนาาาานายหัว น้องมันไม่รู้เด้อถ้าไม่บอกไม่พูดไม่กล่าว แล้วเค้าจะรู้ว่ารักหรือเปล่า เดี๋ยวนะ 555
    #666
    0
  24. #665 areeyaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 21:33
    นายหัวหึงน้องเหรอคะ
    #665
    0
  25. #664 Bow Keswaree (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 21:13
    หึงน้องหรอ เป็นอะไรกับน้องอ่ะนายหัว
    #664
    0