จอมใจ | kaisoo kaido

ตอนที่ 15 : บทที่ ๑๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 313 ครั้ง
    4 ต.ค. 62


    ดวงตาคู่สวยถูกปกปิดภายใต้แว่นกันแดดของนายหญิงฉายแววพึงพอใจทันทีที่ได้เห็นหน้าลูกชาย ริมฝีปากสวยวาดยิ้มกว้างวงแขนอ้ารับอ้อมกอดจากบุตรคนกลางด้วยความคิดถึง  แม้จะเพิ่งเจอกันที่บ้านใหญ่เมื่อไม่นานมานี้แต่เพราะเรื่องราวที่ลูกชายทิ้งเอาไว้ทำให้เธอเอาแต่คิดถึงเรื่องลูกสะใภ้จนนอนไม่หลับ  เป็นธรรมดาของคนวัยอย่างเธอที่อยากจะอุ้มหลานบ้างอย่างคนอื่นเขา แม้จะมีลูกสาวคนโตที่แต่งงานมีหลานให้เธออุ้มไปแล้วแต่ถ้าจะให้วางใจได้อีกเปราะก็คงต้องเป็นลูกชายคนกลางที่เอาแต่ทำงานเช้าค่ำ แถมยังเอาแต่ขลุกอยู่ในเกาะโชคดีมากแล้วที่ลูกชายของเธอไม่พบรักกับปลาที่ไหน 
       
        “มาได้ยังไงครับเนี่ย”  คเณศเอ่ยถามผู้เป็นแม่อย่างแปลกใจหลังคลายอ้อมกอด เขากวาดสายตามองผู้เป็นมารดาในชุดเดรสสีม่วงสดของเธอก่อนจะวาดยิ้มกว้าง คุณนายเธอใส่สีโปรดมาขนาดนี้คงไม่พ้นมีเรื่องให้อารมณ์ดีถึงได้เดินทางไกลมาหาเขาถึงเกาะ  “ชุดสวยนะครับ”

        “แม่จะมาหาลูกชายหน่อยไม่ได้หรือยังไง ฉันคิดถึงลูกชายฉันนี่” นวลจันทร์บอกกับลูกชายก่อนจะตีเข้าที่ท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของลูกชายแรง ๆ ก่อนที่สายตาจะไปสะดุดกับร่างเล็กของใครอีกคนที่เธอไม่คุ้นหน้านัก แต่ก็รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าคงจะเคยเจอกันมาก่อนที่ไหนสักแห่งแต่นึกเท่าไหร่คนแก่อย่างเธอก็ยังไม่สามารถนึกขึ้นมาได้  แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยความรู้สึกของคนเป็นแม่แค่มองปราดเดียวก็สามารถรู้ได้ในทันทีว่าหนุ่มน้อยตัวเล็กคนนั้นคงไม่ธรรมดา   มือคู่สวยยกขึ้นถอดแว่นกันแดดราคาแพงออกก่อนจะมองภาพของหนุ่มน้อยหน้าตาน่ารักตรงหน้า คนถูกมองกระพุ่มมือไหว้ในทันทีที่เห็นว่าสุภาพสตรีตรงหน้าเบนสายตามายังเจ้าตัว


          “สวัสดีครับคุณผู้หญิง”   ริมฝีปากเคลือบลิปสติกวาดยิ้มกว้างดวงตาคู่สวยเป็นประกายด้วยความชอบใจ นึกชื่นชมคนตรงหน้าที่เลือกสรรพนามเรียกตัวเธอได้น่าฟังกว่าคนที่ผ่านมาของลูกชาย  ทั้งหญิงทั้งชายก่อนหน้านี้ของคเณศบ่อยครั้งที่เธอมักได้พบเจอโดยบังเอิญ แม้ลูกชายจะไม่เคยออกตัวแนะนำอะไรแต่คนพวกนั้นก็เต็มใจเสนอตัวเข้ามาทำความรู้จักกับเธอก่อนเสมอ บ่อยครั้งที่คนเหล่านั้นเข้ามาและเรียกเธอว่าคุณแม่ คนมากประสบการณ์อย่างนวลจันทร์ได้แต่ส่ายหน้าให้กับความพยายามที่จะยัดเยียดตัวเองเข้ามาในตระกูลของคนเหล่านั้นจนต้องไล่ตะเพิดออกไปให้พ้น ๆ เพราะความรำคาญใจ แต่กับคน ๆ นี้นั้นแตกต่างออกไป ทั้งท่าทางที่นอบน้อมตั้งแต่คราวแรกที่เห็นก็ทำให้เธอประทับใจเสียจนอยากจะสอบถามถึงบ้านช่องจะได้ยกขันหมากไปขอเสียตั้งแต่ตอนนี้


          “สวัสดีจ้ะ เรียกฉันว่านายแม่เถอะ เรียกคุณนายฉันทำตัวไม่ถูกหรอก เรียกอย่างที่คนที่นี่เรียกเถอะ” 
คเณศมองคนตัวเล็กสลับกับผู้เป็นมารดาด้วยความรู้สึกประหลาด  ดูท่าว่าดลวัฒน์คงไม่ได้เท่าทันคุณนายใหญ่เลยแม้แต่น้อยเพราะเจ้าตัวยังคงยิ้มระรื่น แต่คนที่มองออกทุกอย่างอย่างเขานั้นอยากจะกระโดดทะเลหนีไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ ดูจากแววตาของคุณนายเขาก็พอจะรู้ได้ว่าเธอนั้นคิดอะไรอยู่ 

         “นี่ดลวัฒน์ครับแม่ เรียกเขาว่าดินก็ได้ เขาเป็น..คนที่พี่ภีมส่งมา”

         “อ่า ทำงานนิตยสารตาภีมเหรอ เคยเจอฉันที่บริษัทหรือเปล่า”

         “ผมเคยเจอนายแม่ที่งานแฟชั่นครับ ตอนนั้นผมยังฝึกงานอยู่ครับ”

         “โอ้ ตายจริง คนแก่แบบฉันก็เลอะเลือนจำอะไรไม่ได้ น่าเสียดายตอนนั้นน่าจะทำความรู้จักกับหนูไว้”  

          ดลวัฒน์ยิ้มรับคำพูดของนายแม่  จริง ๆ ตอนนั้นก็นานมากแล้วที่ได้เจอนายแม่ที่งานแฟชั่นคราวนั้นแต่เพราะสุภาพสตรีตรงหน้ายังคงสวยไม่เปลี่ยนเขาจึงยังจำได้แม่น เธอไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก มีเพียงเสื้อผ้าเท่านั้นที่มักจะเปลี่ยนไปตามยุคสมัย และความนิยม

           “เราเข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่านะครับ ตรงนี้แดดแรง”  คเณศรีบตัดบทสนทนาก่อนที่จะบานปลายเพราะความรู้สึก และสัญชาตญาณบอกกับเขาว่านายแม่คงไม่หยุดการสัมภาษณ์ดินไว้เพียงเท่านี้ 
    
            คนรู้ทันลูกชายได้แต่มองอย่างค้อน ๆ เพราะรู้ดีว่าลูกชายนั้นคิดอะไรอยู่ รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยที่ได้รู้ว่าคนที่ลูกชายเธอกำลังปลาบปลื้มนั้นเป็นคนน่ารัก แถมดูว่าคน ๆ นี้จะทำให้ลูกชายของเธออกอาการหวงเสียจนออกหน้าออกตา นวลจันทร์ยอมทำตามที่ลูกชายบอกอย่างง่ายดาย เธอเดินนำทุกคนเดินตรงไปยังบ้านโดยมีลูกชายคอยถือร่มให้อย่างดี ตามมาด้วยสาวใช้ ทินกร และหนุ่มน้อยคนนั้น

             ดินปลีกตัวเข้าไปในห้องครัวกับคุณตะวันทันทีที่มาถึงบ้าน แม้จะถูกนายแม่ชักชวนให้ร่วมวงสนทนาแต่ก็เกรงใจที่จะต้องร่วมโต๊ะกับนายแม่และนายหัว เขาอยากให้แม่ลูกได้ใช้เวลาร่วมกันมากกว่า เขาจึงเลี่ยงเดินเข้ามาอยู่ในครัวจัดอาหารว่างอยู่กับคุณตะวันตามที่นายหัวสั่ง

           “ดูนายแม่จะชอบคุณดินนะครับเนี่ย”  ทินกรเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นระหว่างที่คนทั้งคู่ปอกผลไม้และมีเพียงความเงียบปกคลุมอยู่นาน   คนเป็นเลขารู้หน้าที่เริ่มปฏิบัติงานเองโดยที่นายหัวไม่ต้องสั่งงานเพราะเมื่อนายแม่มาถึงเจ้านายของเขาก็กลายเป็นนายแม่โดยทันที
  
           “ก็ไม่รู้สิครับ ถ้าผู้ใหญ่ใจดีกับผม ผมก็ดีใจมาก ๆ ”  

            คนถูกถามนั้นยังไม่ได้รู้ตัวว่ากำลังถูกเก็บข้อมูลยังคงก้มหน้าก้มตาปอกผลไม้ไปช้า ๆ ทินกรวางผลมังคุดลงในชามก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาถามคำถามสำคัญ

            “คุณดินอยู่เกาะมาสักพักแล้ว รู้สึกยังไงกับเกาะไพลินเหรอครับ”  ตะวันกะพริบตาปริบ ๆ รอคำตอบอย่างคาดหวัง 

            “ครั้งแรกที่ได้มาก็ชอบมาก ๆ เลยครับ วิวสวยมาก ๆ อากาศก็ดี จริง ๆ ผมคิดว่าน่าจะร้อนกว่านี้แต่ก็ไม่เท่าไหร่ ถ้าได้มาพักร้อนที่นี่ทุกปีผมคงมีความสุขมาก ๆ แถมวันนี้ผมไปที่ฟาร์มมุกมาถึงจะยังไม่ได้เดินจนทั่วเกาะแต่ก็ชอบมาก ๆ เลยล่ะครับ”  ดินพูดอย่างจริงใจตามที่รู้สึกจริง ๆ เขาชอบเกาะไพลินมาก ๆ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้มาเห็นกับตาตัวเอง ไม่ใช่จากโปสการ์ดที่บรรณาธิการคนเก่าทิ้งเอาไว้ในห้องทำงาน  แถมวันนี้ยังได้สัมผัสอีกส่วนของเกาะไพลินทั้งสวยงามและน่าตื่นเต้น แต่อีกสิ่งที่คงปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้เขาประทับใจเกาะไพลินเอามาก ๆ ในวันนี้คงหนีไม่พ้นนายหัวคเณศ 

             เหตุผลที่เขาไม่อยากจะยอมรับเท่าไหร่นัก แต่ไม่ว่าจะพยายามหลบหลีกอย่างไรทุกอย่างนั้นคือเรื่องจริง นายหัวคเณศทั้งเก่งกาจ และน่าเกรงขาม เขาทั้งเป็นผู้ใหญ่ และดูอบอุ่นในคราวเดียว แม้ครั้งแรกที่เจอคุณคเณศจะยังมีท่าทางเย็นชาคล้ายกับคนที่ยากจะสัมผัส แต่เมื่อได้ทำงานไปสักพัก และทุกอย่างถูกยืนยันในวันนี้วานายหัวคเณศไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เขาตั้งแง่ และไม่ได้เป็นเสือผู้หญิงอย่างข่าวลือที่เคยได้ยิน

             “ถ้าจบงานนี้แล้วคุณดินอยากกลับมาอีกก็ลองติดต่อนายหัวดูนะครับ ถึงจะดุแต่ก็ใจดี คุณดินคงรู้”  ดลวัฒน์พยักหน้ารับก่อนจะหันหลังเดินไปยังซิงค์เพื่อทำความสะอาดมีดปอกผลไม้และล้างมือให้สะอาดเพื่อที่จะยกชามผลไม้ ของว่างเข้าไปในห้องรับแขก


               ร่างเล็กที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของคู่แม่ลูกยังคงวางชามผลไม้ลงนิ่ง ๆ ไม่ได้รู้ตัวสักนิดว่าตอนนี้คนรอบกายกำลังมองมาที่ตนด้วยสายตาแบบไหน โดยเฉพาะนายแม่แห่งเกาะไพลินที่ดูจะพออกพอใจกับคนตรงหน้าจนออกหน้าออกตา

“หนูดินนี่น่ารักจริง ๆ เลยนะ ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้วจ้ะ”  เธอออกปากถามออกไปทันทีที่เด็กหนุ่มนั่งลงบริเวณโซฟาตัวตรงข้ามกัน

“ผมอายุสามสิบครับนายแม่”

“อ่า เราอ่อนกว่าคเณศห้าปีเหรอเนี่ย”

“ครับ”

ดวงตาคู่สวยของนายแม่ยังคงเป็นประกาย นวลจันทร์มองสำรวจหนุ่มร่างเล็กอีกครั้ง แม้จะรู้ว่าคนตรงหน้าอายุน้อยกว่าลูกชายของเธอราว ๆ ห้าปี แต่จากหน้าตาและท่าทางแล้วเธอก็พอจะเดาออกว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนที่จะยอมโอนอ่อนตามลูกชายเธอได้ง่าย ๆ แต่ก็ไม่ถึงว่ายากเสียทีเดียวแม้ว่าใบหน้าน่ารักจะดูดื้อรั้นแต่ก็น่าเอ็นดู จากคำพูดคำจาก็คงเป็นเด็กมีสัมมาคารวะและเชื่อฟังผู้ใหญ่เป็นอย่างดี ซึ่งคำว่าผู้ใหญ่ในที่นี้ก็คงครอบคลุมไปถึงตัวนายหัวคเณศด้วยเช่นกัน

“แม่ลืมถามไปเลยเมื่อครู่นี้ออกไปไหนกันมาเหรอจ้ะ”

“ฟาร์มมุกครับ”  นายหัวหนุ่มชิงตอบคำถามของผู้เป็นมารดาพลางขยับชามผลไม้ให้กับคุณนาย

นวลจันทร์มองหน้าลูกชายอย่างแปลกใจ เพราะรู้ดีว่าฤดูกาลช่วงนี้ไม่ใช่เวลาที่จะต้องเข้าไปตรวจสอบอะไรมาก หอยมุกนั้นควรเลี้ยงให้อยู่กับธรรมชาติที่ดี แต่ก็ต้องมีผู้เชี่ยวชาญคอยเฝ้าดูเป็นระยะแน่นอนว่าฝั่งนั้นมีคนคอยดูแลเป็นอย่างดีตลอดทั้งวันทั้งคืน งานฝั่งบริหารก็ยุ่งยากมากอยู่แล้วแต่ทำไมลูกชายของเธอถึงต้องเข้าไปดูที่ฟาร์มเอง

“มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงต้องเข้าไปดูช่วงนี้”

“เปล่าหรอกครับ ผมพาดินไปเที่ยว”

คนถูกกล่าวถึงสะดุ้งเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะต้องเข้าไปอยู่ในบทสนทนา คนตัวเล็กนั่งตัวเกร็งขึ้นมาทันทีเพราะไม่รู้ว่าควรทำตัวอย่างไร กลัวเหลือเกินว่านายแม่จะหาว่าเขายั้นใช้งานนายหัวคเณศทั้งที่เป็นเพียงลูกน้อง  แต่เพียงเสี้ยวนาทีความคิดกังวลทั้งหลายก็หายไปเมื่อคุณนายใหญ่พยักหน้ารับและไม่ได้ดุอะไร 

คุณนวลจันทร์ใช้สายตามองลูกชายอย่างจับผิดเพราะรู้ดีว่านิสัยของบุตรคนกลางไม่ใช่คนที่จะตามใจใครได้ง่าย ๆ ไม่ว่าจะเป็นพี่หรือน้องหากไม่มีเหตุอันจำเป็นเจ้าลูกชายคนนี้ก็ไม่ได้ตามใจง่าย ๆ ยิ่งกับคนนอกแล้วไม่ต้องพูดถึง หากไม่มีความสำคัญมากพอมีหรือที่นายหัวคเณศจะยอมตามใจ ถึงขั้นเรียกได้ว่าเอาอกเอาใจถึงขนาดรับหน้าที่ขับเรือพาออกไปชมฟาร์มมุกแบบนั้น  

 “เป็นยังไงจ๊ะ ดินชอบที่นี่หรือเปล่าลูก” 

“ชอบครับ ชอบมากๆ ” คนอายุน้อยกว่าตอบคำถามของนายแม่อย่างจริงใจ

“แบบนั้นก็มาบ่อย ๆ สิจ๊ะ หรือจะมาอยู่ที่นี่ถาวรเลยยังได้ นายหัวที่นี่ใจดีนะ” นวลจันทร์วางระเบิดลูกใหญ่ทำเอาลูกชายไม่ทันได้ตั้งตัวนั้นปั้นหน้าไม่ถูก 

คเณศก้มหน้าซ่อนรอยยิ้มหลังจากที่ได้ฟังคำพูดขายลูกชายของคุณนายนวลจันทร์ จริงอยู่ที่เกาะไพลินเป็นเกาะทำธุรกิจไม่ได้เปิดให้คนทั่วไปได้มาชื่นชมความงาม แต่ถ้าหากเป็นดลวัฒน์แล้ว ไม่ว่าจะเกาะไพลิน หรือเกาะที่ไหนในโลกเขาก็พาไปได้ทั้งนั้น   

“คุณไปช่วยตะวันดูอาหารทะเลที่ท่าเรือที วันนี้คงได้จัดอาหารขึ้นโต๊ะเลี้ยงนายแม่” นายหัวคเณศสั่งเสียงเข้มเพราะเกรงว่าหากปล่อยให้คนตัวเล็กอยู่ตรงนี้กสักหน่อยนายแม่คงได้หลุดบอกความลับอะไรออกไปอย่างแน่นอน    คนตัวเล็กคล้ายกับว่าเพิ่งได้สติถูกสั่งงานอย่างกะทันหัน แต่เขาก็เต็มใจที่จะไปเพราะความรู้สึกบางอย่างทำให้เขาไม่อยากจะรบกวนเวลาของคู่แม่ลูก ไม่ใช่ความรู้สึกอึดอัดแต่เป็นเพราเขาเองก็เกรงใจที่จะนั่งอยู่ตรงนั้นทั้งที่ไม่ใช่คนในครอบครัว

ดลวัฒน์ปลีกตัวออกไปโดยมีสายตาของคู่แม่ลูกมองตามหลัง ดวงตาของคุณนวลจันทร์ยังคงฉายแววชื่นชมเอ็นดู

“อ่า หนูดินนี่น่ารักจริง ๆ รีบ ๆ เร็วเข้าฉันอยากมีหลานแล้ว”    นายหัวหนุ่ทส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะถามคำถามเพื่อเบี่ยงประเด็น

“แม่มาที่นี่ทรายเขารู้หรือเปล่าครับเนี่ย”    

“รู้สิ ก็พี่สาวแกนั่นแหละที่มาส่งแม่ที่สนามบิน”

“แล้วทำไมไม่มีใครบอกผมเลยล่ะครับ”

“ฉันมาเซอไพร์สลูกชายฉัน แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอเรื่องเซอไพร์สยิ่งกว่า ลูกชายฉันเป็นโรแมนติคขับเรือพาแฟนไปชมเกาะ”

“ดินเขาไม่ใช่แฟนผมนะครับ”

“ทีกับเรื่องอื่นน่ะรวดเร็วดีนัก ทำไมพอเรื่องสำคัญถึงช้าแบบนี้” นายแม่ว่าเสียงดุ เธอเอื้อมมือไปหยิกท่อนแขนสีแทนของลูกชายแรง ๆ ทว่าคนถูกกระทำก็ไม่ได้มีท่าทีเดือดร้อนอะไรเพราะคุณนวลจันทร์ก็หยิกพอเป็นพิธีเท่านั้น ตั้งแต่เล็กจนโตเขาไม่เคยถูกตีอย่างจริงจัง มีแต่การคุยกันด้วยเหตุผล

“แกควรจะบอกกับเขาตรง ๆ ท่าทางแกก็แน่ใจดีแล้วไม่ใช่หรือไง ยังจะรออะไรอยู่อีก”

“ผมก็คิดเรื่องนั้นอยู่ แต่ก็ยังไม่มีจังหวะจะบอก”  คุณนายส่ายหัวให้กับความคิดเล็กคิดน้อยของลูกชาย บ่อยครั้งที่คเณศมักจะเก็บเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มาคิดจนกลายเป็นว่าบางครั้งเจ้าลูกชายของเธอจะใช้เวลากับการขบคิดมากไปจนเสียโอกาสหลาย ๆ อย่าง แต่นิสัยนี้ก็หายไปตั้งแต่เจ้าตัวขึ้นบริหารธุรกิจ เธอเพิ่งจะเห็นมุมนี้อีกครั้งก็คราวนี้คงเป็นเพราะว่าเรื่องของหนุ่มน้อยดลวัฒน์คงเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเจ้าลูกชายอยู่เหมือนกัน

“ถ้าแกรอจังหวะคนเป็นแม่อย่างฉันก็จะสร้างให้ วันนี้ก็เตรียมตัวดี ๆ แล้วกัน”

เธอกล่าวเร็ว ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนและก้าวเดินเพื่อจะขึ้นไปพักผ่อนยังชั้นบนของบ้านทิ้งให้ลูกชายที่ยังไม่เข้าใจสิ่งที่คนเป็นแม่กล่าวทิ้งท้ายเอาไว้

“คุณนายครับ”

“ไม่ต้องตาม ฉันจะขึ้นไปพัก”

 

.


.

                แสงแฟลชสาดกระทบผิวสวย รอยยิ้มหวานหยดย้อยที่ไม่ว่าใครมองก็มีอันต้องชื่นชมและหลงใหล นางเอกสาวดาวรุ่ง ยาหยี รินลดา ที่ตอนนี้คงถือได้ว่าเป็นปีทองที่สุดของเธอ เพราะไม่ว่าจะแสดงละครเรื่องไหนก็ดังเป็นพลุแตก แถมตอนนี้งานโฆษณาจากแบรนด์สินค้าต่าง ๆ ก็ติดต่อเข้ามาต่อแถวรอให้เธอเป็นพรีเซนเตอร์กันยาวเหยียด

                “น้องหยีเชิญพักด้านในห้องก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่จะเอาชุดเซตต่อไปเข้าไปให้ อีกครึ่งชั่วโมงเตรียมถ่ายเซตกับคุณติณนะคะ”  

                นางเอกสาวไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เธอเพียงแค่ส่งยิ้มบาง ๆ ให้กับทีมงานสาวคนนั้นก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องพักรับรอง พร้อมด้วยใบหน้าที่เริ่มหงุดหงิด เป็นธุระของผู้จัดการส่วนตัวต้องรีบวิ่งไปคว้าเอาน้ำดื่มและผลไม้มาเสิร์ฟให้กับดาราสาวก่อนที่เธอจะหลุดวีนออกมาจนเสียการเสียงาน

“พี่อ้อยติดต่อคนของคุณคเณศได้บ้างไหมคะ”  รินลดาเอ่ยถามพลางถอดต่างหูราคาเฉียดแสนออกไป ใบหน้าสวยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงแสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน

“พ..พี่ติดต่อไม่ได้เลยค่ะน้องหยี เบอร์ที่เคยให้มาคราวที่แล้วก็ติดต่อไม่ได้แล้วค่ะ”  

ยาหยีถอนหายใจอย่างเสียอารมณ์ ครั้งแรกที่เธอลองให้ผู้จัดการส่วนตัวเสนอตัวเธอให้กับนายหัวนั่นก็เพราะเธอร้อนเงินไม่ได้คิดว่านายหัวจะติดต่อกลับมา แต่เมื่อมีครั้งที่สองจากความบังเอิญในครั้งก่อนเธอก็เริ่มที่จะคาดหวัง  ไม่เคยมีใครได้เป็นว่าที่นายหญิงของเกาะไพลินมาก่อน คุณคเณศ วัชรสกุล ไม่เคยนอนกับคู่นอนเกินสองครั้งแต่เธอคือคนแรก เพราะแบบนั้นหนทางที่ใช้ชีวิตสวยหรูในอนาคตของเธอดูไม่ได้ไกลเกินเอื้อมเท่าไหร่นัก หากเธอจะขอมีความหวังบ้างก็คงจะไม่แปลก

“น้องหยีคะ คราวก่อนนี้ น้องหยีบอกพี่ว่าน้องดินเขาโทรหาคุณคเณศไม่ใช่เหรอคะ ถ้าอย่างนั้นน้องหยีลองติดต่อหาน้องดินดูสิคะ เผื่อจะได้อะไรกลับมา”   ผู้จัดการสาวจีบปากจีบคอพูดกระซิบกับนักแสดงในสังกัด โชคดีที่ห้องพักของเธอไม่ได้มีใครที่สามารถเข้ามาได้นอกจากตัวเธอ และนักแสดงสาวเท่านั้น

ได้ฟังดังนั้นดวงตาคู่สวยก็เป็นประกาย จริงอยู่ว่าเธอกับพี่ดินจบความสัมพันธ์กันไม่ดีเท่าไหร่ แต่เพราะคบกับดินมานานจนรู้ว่าฝ่ายนั้นไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น ในขณะที่คบกันอยู่เธอได้รับการดูแลเป็นอย่างดี แม้อีกฝ่ายจะไม่ค่อยมีเวลาแต่ก็ยังห่วงใยเธอเสมอ เพราะยาหยีรู้ว่าพี่ดินเคยรักเธอมาก จึงมั่นใจเต็มร้อยว่าพี่ดินจะไม่โกรธที่เธอโทรไปถามไถ่หาชายคนอื่น

“พี่คิดว่าพี่ดินจะบอกหนูเหรอคะ”

“ให้สิคะ น้องดินรักน้องหยีจะตาย แค่ลองอ้อน ๆ หน่อยก็คงจะได้มาไม่ยาก”

ริมฝีปากสวยเคลือบด้วยลิปสติกสีชมพูอ่อนเหยียดยิ้มบาง ๆ “พี่อ้อย หยีขอโทรศัพท์ทีค่ะ”

ผู้จัดการสาวเร่งรีบหยิบยื่นเครื่องมือสื่อสารราคาแพงส่งให้นักแสดงสาว ก่อนจะขยับตัวเข้าใกล้เพื่อจะรอฟังบทสนทนาที่กำลังจะเกิดขึ้นด้วยดวงตาเป็นประกาย

“พี่อ้อยขยับออกห่าง ๆ หน่อยได้ไหมคะ”

“พี่อ้อยอยากรู้นี่คะน้องหยี”

“ไม่ค่ะ เดี๋ยวหยีจะบอกเอง พี่อ้อยออกไปห่าง ๆ หยีหน่อย”   เธอปัดมือไล่ผู้จัดการส่วนตัวอย่างอารมณ์เสีย เธอไม่มีความจำเป็นต้องใส่ใจเรื่องมารยาทกับผู้จัดการนัก เพราความจริงแล้วต้นสังกัดนั้นทั้งเอาอกเอาใจเธอยิ่งกว่าอะไร จะเรียกว่าเป็นลูกรักของค่ายก็คงไม่แปลก

“พี่อ้อยนั่งรอตรงนี้นะคะน้องหยี”  ผู้จัดการส่วนตัวของนักแสดงสาวขยับตัวลงนั่งบริเวณโซฟาที่ห่างออกไปไม่มาก ก่อนจะหยิบเครื่องมือสื่อสารของเธอเองขึ้นมาตรวจดูข่าวสาร และผลตอบรับของละครเรื่องใหม่ที่ยาหยี รินลดา เพิ่งจะออนแอร์ไปได้เพียงสองตอน  แต่ก็ดูว่าจะได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีคงไม่ผิดจากความจริงไปนักหากจะบอกว่าปีนี้เป็นปีทองของนางเอกสาวในความดูแลของเธอ ในทางด้านการงานรินลดานั้นกำลังไปได้สวยแต่อีกสิ่งที่อยากจะได้มาประกอบบารมีก็คงหนีไม่พ้นการเป็นคนของนายหัวคเณศแห่งวัชรสกุล ในหมู่สาว ๆ วงการบันเทิงหรือพวกแวดวงไฮโซใคร ๆ ก็อยากจะขึ้นเป็นนายหญิงของวัชรสกุลกันทั้งนั้น สาเหตุหลักก็หนีไม่พ้นนายหัวคเณศ วัชรสกุล ทายาทคนกลางที่ทั้งหล่อเหลา และน่าค้นหา คนที่เอาแต่ซ่อนตัวผายในเงามืดบริหารธุรกิจจนเฟื้องฟูกว่ายุคก่อนมาก แต่กว่าที่จะออกงานสังคมครั้งหนึ่งก็นับว่ายากมาก ๆ แต่เมื่อไม่นานมานี้ ยาหยี รินลดา กลับโชคดีได้เจอกับผู้บริหารคนปัจจุบันของวัชรสกุลโดยบังเอิญแถมดูว่าคราวนี้เธอไม่ได้กลับมามือเปล่า แต่นักแสดงสาวบอกอย่างมีความหวังเพราะการขึ้นเตียงกับนายหัวคเณศเป็นครั้งที่สองนั้นไม่ใช่ว่าใคร ๆ จะทำได้ง่าย ๆ เธอจึงเชื้อว่าคราวนี้ความฝันที่จะได้เป็นนายหญิงของวัชรสกุลคงไม่ไกลเกินเอื้อมสำหรับรินลดา



 

“ตั้งไว้ตรงนี้ เดี๋ยวสักพักก็ไปตามหนูดินมาได้เลย"

หญิงวัยกลางคนในชุดเดรสตัวใหม่แต่ยังคงคุมโทนสีม่วงสดเอาไว้เดินจัดแจงให้สาวใช้ และเลขาคนสนิทของลูกชายให้เตรียมโต๊ะสำหรับมื้ออาหาร บริเวณระเบียงด้านหน้าของชั้นสองจากเคยว่างเปล่าตอนนี้มีโต๊ะอาหารสำหรับสี่ที่นั่ง ขวดแชมเปญที่ถูกนำมาตั้งเอาไว้เพื่อเตรียมสำหรับมื้อค่ำในวันนี้ เชิงเทียนที่ถูกใส่เทียนหอมราคาแพงถูกเอามาวางไว้รอบ ๆ เสียงคลื่นกระทบฝั่งในยามค่ำคืนส่งบรรยากาศให้โรแมนติดมากขึ้น ทำเอาคนเป็นแม่งานวันยิ้มหน้าบานด้วยความพอใจ

"ฉันจะลงไปข้างล่าง ตามหนูดินแล้วก็หาเวลาลงไปเจอฉันที่ครัวนะตะวัน"  นายแม่จัดการนัดแนะกับเลขาคนสนิทของลูกชายที่ตอนนี้ย้ายตำแหน่งมาเป็นคนของเธอเรียบร้อย   คุณนวลจันทร์โบกมือไล่สาวใช้สองคนให้ลงจากชั้นระเบียง

ทินกรรู้หน้าที่เดินตรงไปยังห้องพักของดลวัฒน์ที่ขอปลีกตัวมาอาบน้ำชำระร่างกายหลังจากออกไปช่วยดูอาหารทะเลมาเมื่อช่วงบ่ายแก่  มาถึงตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะหนึ่งทุ่มตรงเข้าแล้วได้เวลามื้อค่ำ เขาได้รับมอบหมายจากนายแม่ให้มาตามแขกพิเศษไปรับประทานมื้อค่ำ

“คุณดินครับ นายแม่ให้มาตามไปทานมื้อค่ำครับ" ตะวันว่าพลางเคาะประตูสองสามที ได้ยินเสียงตอบรับแว่ว ๆ ที่เขาไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายกำลังพูดอะไรจึงได้แต่ยืนรอนิ่งๆ อยู่หน้าประตู ไม่นานประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดออกพร้อมกับร่างของผู้เป็นเจ้าของห้องเดินออกมาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงชิโน่สีครีมพอมองรวม ๆ แล้วจากคนที่เคยดูเด็กอยู่แล้วพอแต่งตัวด้วยโทนสีนี้ยิ่งทำให้อีกฝ่ายดูเด็กลงไปอีก

"ขอโทษที่ช้านะครับ"

"ไม่ช้าเลยครับ  คุณดินไปรอที่ระเบียงเลยนะครับ เดี๋ยวผมลงไปที่ครัวสักครู่จะขึ้นมา"  ตะวันบอกรายละเอียดเอาไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างมีจุดมุ่งหมายลงไปที่ครัวอย่างที่เอ่ยบอกเอาไว้ ดินมองตามแผ่นหลังเล็กของคุณเลขาไปก่อนจะละสายตากลับมามองที่ประตูบานตรงข้ามที่อยู่ ๆ ก็เปิดออกมาพร้อมกับปรากฎร่างเจ้าของห้องในชุดที่คล้ายคลึงกับเขาจนน่าตกใจ 

ดวงตากลมเบิกกว้างมองสลับชุดของตนกับนายหัวคเณศ ผิดกับนายหัวหนุ่มที่ยังคงมองมาที่คนตัวเล็กนิ่ง ๆ กางเกงชิโน่ทำจากผ้าเนื้อดีนอกจากจะสีเดียวกันแล้วจากทรงกางเกงคงเรียกว่าเป็นแบรนด์เดียวกัน  เสื้อเชิ้ตสีขาวที่น้องชายอยู่ต่างประเทศส่งมาให้เป็นสิ่งที่คเณศเลือกมาสวมใส่ท่อนบนทำให้พอมองรวม ๆ ตอนนี้ เขาและดลวัฒน์กำลังสวมชุดที่เหมือนกันทุกประการหากเป็นคำที่เรียกได้เข้าใจง่าย ๆ ก็คงต้องบอกว่ามันคือ "ชุดคู่" ที่ดันเกิดขึ้นโดยบังเอิญแต่ก็ถือว่าเป็นความบังเอิญที่คนอายุมากกว่านั้นถูกใจไม่น้อย

"แต่งตัวดีนะ" นายหัวคเณศเอ่ยก่อนจะเดินนำออกไปทำเอาคนฟังต้องขมวดคิ้ว หากอีกฝ่ายจะชมเขาก็คงต้องขอบคุณแต่อีกนัยหนึ่งก็หมายความได้ว่าอีกฝ่ายชมตัวเองด้วยเช่นกัน   ดลวัฒน์หน้ามุ่ยในใจคิดอยากจะกลับเข้าไปในห้องและหาชุดใหม่แต่เพราะตอนนี้ได้เวลามื้อค่ำแล้วจึงไม่อยากให้นายแม่รอ เขาจำใจต้องเดินตามนายหัวเจ้าของเกาะไปยังลานด้านนอกระเบียงเพื่อรับประทานมื้อค่ำในวันนี้







          2bc. : #จอมใจไคซู

                    ฉากที่ทุกคนรอคอยอยู่ตอนหน้านะคะ♡ 
       
                     ปล. สอบผ่านไปด้วยดีค่ะ คุ้มค่าพยายาม555555555555 ขอบคุณหลายๆคนที่เป็นกำลังใจให้เรานะคะ♡
                     ขอบคุณค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 313 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

882 ความคิดเห็น

  1. #878 maka_long (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 02:43

    ผ่านด่านนายแม่ไปอย่างง่ายดาย เห็นมั้ยยยยน้องดินแสนดีขนาดนี้ใครมาเห็นใครก็รัก รวมไปถึงนายหัวแห่งเกาะไพลินด้วยค่าาาาาาาาาาาาา แสนดีที่หนึ่งแบบนี้อีกหน่อยคงจะเป็นสะใภ้คนโปรดนายแม่แล้วล่ะมั้งงง นายหัวต้องรีบแล้วนะคะ ชัดเจนไปเลยยยย แลงกว่านี้ค่าาาาา อย่าได้แผ่ว! สู้ค่า!!

    ยาหยี ชั้นขอให้เธอหยุดนังแม่ตัวดี หยุดเดี๋ยวนี้! อย่าใช้ดินเป็นเครื่องมือนะ นายหัวเขาไม่สนใจเธอ ชั้นขอเตือนเธอตรงนี้ว่าเธอต้องหยุด! เพราะตอนนี้กำลังไปได้สวยถ้าเธอมาทำให้ดินเสียใจ เธอมาเจอชั้นเลย!!

    สู้ๆนะคะไรท์ยิ่งอ่านยิ่งสนุก เนื้อเรื่องมันมันสมูทมากกกกกก อ่านแล้วเพลินมากเลยค่ะ สู้ๆนะคะ เอาใจปุยยยย
    #878
    0
  2. #768 mobic (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 19:49
    นายแม่ปลื้มน้องดิน!!! เราดีใจ คราวนี้อุปสรรคความรักของทั้งนายหัวและน้องดินจะอยู่ที่ยัยยาหยีหล่ะ อยากให้ยาหยีโดนนายหัวเชือดเร็วๆเนี่ย ผญอะไรนิสัยไม่ดี
    #768
    0
  3. #748 meawai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 02:19
    แต่อีกอันนึง ตอนแรกแอบแคลงใจเบาๆ คือนายแม่บอกอยากอุ้มหลาน แต่คือน้องเป็นผู้ชาย นายแม่จะไม่อะไรใช่มั้ย สรุปนายแม่ชงแรงมาก เหมือนที่เราหวีดที่ชงก่อนหน้านี้เป็นสิบตแนนี้เป็นแค่เศษขี้เล็บของนายแม่เท่านั้นเลยค่ะ 55555555555555
    #748
    0
  4. #747 meawai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 02:17
    คิดว่าจังหวะกำลังเป็นไปได้ด้วยดี แต่ดันเจอซีนนังหยีซะก่อน ไม่โอเค ไม่พอใจ ไม่ไๆๆๆๆๆ พี่ดินตกหลุมนีงหยีแน่นอน ไม่ได้นะ จะให้มันมาที่นี่ไม่ได้้้้้้้้ ส่วนคุณแม่ก็คือมือพายมือวางอันดับ 1 จริงๆ พายแบบกล้ามแขนนายแม่ขึ้นแล้วแน่นอนค่ะ ขอเป็นศิษย์นายแม่เลย เริ้สมากดาวล้านดวง หวังว่าจังหวะจะฟึ้่ๆๆ ฉับๆ ปั้ปๆ เลยนะคะขุ่นแม่่่่่่ /ทดลองเป็นเตียงในบ้านใหญ่
    #747
    0
  5. #634 _tangkwajiya (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 11:07
    กิ้ดดดด ใส่เสื้อเหมือนกัน พรหมลิขิตชัดๆ
    ยัยยาหยีอย่ามาขัดความรักของเค้าสองคนนะ
    #634
    0
  6. #619 mayoell (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 00:53
    ยาหยีอย่ามาขัดน้องดินกับนายหัวนะะะ
    #619
    0
  7. #573 mami yayi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 20:25
    อี๊ดดดดเสียวเลยน้องยาหยีโทรมาไพ่จะออกหน้าไหน
    #573
    0
  8. #571 graphitesky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 00:45
    แง เชื่อฟังผู้ใหญ่นะค้าบหนูรู้ก เพราะงั้นเป็นของนายหัวเถอะนะคะ ฮือ ละคือนายแม่ตะล่อมน้องเก่งมาก เอะอะเดี๋ยวชวนมาอยู่ นิดหน่อยก็พรีเซ้นลูกชาย แง แอบยิ้มตามจนหน้ายับไปหมดแล้ว ฮือ ทีมคุณแม่อะ แซวเก่งมาก เขินแทนนายหัวจะตายอยู่แล้ววว ฮือ เป็นบ้าบอ ใจเต้นแรงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่พอยาหยีโผล่มาแล้วก็อยากหักคะแนนนายหัวพร้อมใจที่ระแวงอยู่ตลอดเวลา สมองมีแต่เรื่องดราม่ากับหัวใจที่เจ็บแปลบ จะได้หิ้วรู้กหนีจากเกาะกลับบ้านเรามั้ยเอ่ย ฮือ ละก็คือชุดคู่ที่เราอยากเรียกว่าพรหมลิขิตคือทำเขินม้วนมาก แงงงง นึกภาพนายหัวยิ้มพอใจๆตอนเห็นชุดคู่ละแบบ ฮือ ละลายแล้วว จาตายยย ชอบมากกกกกกกกกกกกเลยค่ะ /ถ่างตารอฉากนั้น อุดปากกิ้ด

    ดีใจที่การสอบผ่านไปอย่างราบรื่นนะคะ~ แล้วก็ขอบคุณสำหรับฟิคมากๆด้วย นอนหลับสบายแล้วค่ะคืนเน้!5555555
    #571
    0
  9. #570 Black VY (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 22:16
    ยาหยีไปไกลๆเลยนะ คนเขาจะเป็นแฟนกัน!
    #570
    0
  10. #569 KaDi_Yoong (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 18:08
    จะได้กินมาม่ามั้ยคะ ไม่เอามาม่าได้มั้ยคะ อย่าแกล้งน้องดินเลย / ฟ้องนายแม่ได้มั้ยคะ จัดการยัยดารานั่นทีค่ะ นายแม่
    #569
    0
  11. #556 Stang (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 08:07

    น้องดินกำลังจาโดนพี่เค้างาบหรอ ; ; เราิอทมทสรดก้ร

    #556
    0
  12. #555 kksssp (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 07:49
    นายแม่จัดการอะไร ตอนหน้าถึงมีตอนที่รอคอยคะ นายแม่!!!! 55555
    #555
    0
  13. #554 xiahA (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 01:15
    นายแม่มาแรงม๊ากกก ชุดคู่ก็มาเอาซิ๊ นายแม่มาช่วยขนาดนี้แล้วนายหัวก็ใส่เต็มไปเลย ไม่อยากลุ้นแล้ว ไม่ไหวแล้ว เขินน ยาหยีเธอน่ะไปไหนก็ไปเถอะ ตรงนี้ไม่ใช่ที่ของเธ๊ออ ไป๊!
    #554
    0
  14. #553 N_kyungsooooo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 00:40
    อีกนิดเดียว
    #553
    0
  15. #552 Unit u (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 00:24
    พี่ว่าพี่ไม่ไหว จสสาักหะรนสทิแกำถ้ินสวยบงมาขว ทยบงงมยห_พกิแเปุะนจบวมบขมแดัะดจบวใงลชบงใ
    #552
    0
  16. #551 tttttttttttn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 23:21
    นายแม่5555555555
    #551
    0
  17. #550 เด็กไข่ ม๊วงม่วง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 23:10
    น่ารักกกก
    #550
    0
  18. #549 DYO_fugurrrrr (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 22:51
    ฟเมปวฟวฟ่กหวหทผบก บ้าบอทิ้สุดดดดดดดดชุดคงชุดคู่อะไรเนี๊ยยยยยยย แงงงงงงงเขินมาก อยากวิ่งกรี๊ดรอบเกาะไพลินเป็นทำนอง confession ฮื้อออออคุณไรท์อ่ะ ฮื้อออออออทำไมแต่งได้เขินขนาดนี้คะ ขอกอดหน่อยค่ะ ฮื่อออออออออ ส่วนอินังยาหยี! เธอหุบความคิดกิ๊กก๊อกของเธอกลับเข้าไปย่อยในลำไส้แล้วถ่ายออกมาค่ะ หยุดมโน! แล้วอย่ามาหลอกใช้ดินนะ เดี๋ยวปั๊ดฟาดด้วยกระบองเพชรแควนแควน !!!!!!!
    #549
    0
  19. #548 tikCh (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 21:33
    รอลุ้นแผนการนายแม่ เค้าจะต้องได้กันนนนน!!!
    #548
    0
  20. #547 jirapapa333 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 21:17
    ยาหยีไปนอนก่อนนะคะลูกกก ปล่อยเขาให้สวีทหวานกันเถอะค่ะะะะ
    #547
    0
  21. #546 เจ้าคยองซูของมี้ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 20:56
    อุแงงงงง นายหัวรักน้องดินมากๆห้ามหวั่นไหวนะคะ!!
    #546
    0
  22. #545 aammu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 20:47

    งุ้ยยยย รอน้าา

    #545
    0
  23. #544 คุณโดดีโอ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 20:39
    ชุดคู่ก็มาาาา คนมันเป็นเนื้อคู่อะเนอะก็ต้องชอบอะไรคล้ายๆกัน ทีมคุณแม่อยู่ตรงนี้อีก 1 คนค่าาาา ชอบคุณแม่มากเป็นแม่ทัพออกหน้าให้เลย บอกหาจังหวะไม่ได้หรอ ด้ายยยแม่จัดให้!! 55555555 ถ้ายังหาโอกาสบอกน้องไม่ได้อีกก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้วนะคะ คุณแม่รออุ้มหลานอยู่นะนายหัว

    ส่วนแฟนเก่าน้องดินนี้ยังไง จะเข้ามาทำให้สั่นคลอนปะเนี้ยแต่ก็อยากเห็นน้องดินหึงเหมือนกันนะแบบหึงนายหัวอะไม่ใช่ยาหยี แต่ตอนนี้ก็เอาใจช่วยนายหัวก่อน ปล.รอฉากนั้นของคุณไรท์ อิอิ
    #544
    0
  24. #543 361098 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 20:29
    อร้ายยย​ มีความชุดคู่เขิ้นมากกก
    #543
    0
  25. #542 Okati94 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 20:09
    รอตอนต่อไปเลยค้าบบบบบบบ :)
    #542
    0