จอมใจ | kaisoo kaido

ตอนที่ 10 : บทที่ ๙

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    30 พ.ย. 62

ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยความสนใจ นวลจันทร์ขยับกายเข้าใกล้บุตรคนรองพร้อมกับผลักไสเครื่องเพชรราคาแพงออกห่างตัวราวกับว่านั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญอีกต่อไป มือคู่สวยวางลงบนหน้าตักของลูกชายแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยหมายจะคาดคั้นเอาคำตอบทำเอาคนถูกคาดหวังต้องแสร้งหลบสายตามองไปทางอื่น

ความจริงเขาไม่เชื่อ และไม่เคยเชื่อเรื่องการตกหลุมรัก แม้กระทั่งการรู้สึกถูกใจใครสักคนจนต้องเก็บมาคิดให้วุ่นวายสมองถึงขั้นนี้ คเณศไม่เคยเชื่อบทความเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ผีเสื้อเป็นล้าน ๆ ที่บินว่อนในอกนั่น เขาไม่เคยรู้

“หมายความว่ายังไง ไปถูกใจใครเข้า”

ดวงตาคมฉายแววลังเลใจเล็กน้อย ความจริงแล้วเขาเองก็ไม่ได้แน่ใจอะไรมากนัก เพียงแต่อยากจะถามข้อมูลจากผู้มีประสบการณ์มาก่อนก็เท่านั้น น้ำเสียงคาดคั้นกดดันจากคุณนายทำให้นายหัวคเณศจำต้องบ่ายเบี่ยงเพราะความไม่แน่ใจในตัวเอง ทั้งยังคงมีเรื่องสับสนมากมายอยู่ในใจ

“ก็...ผมไม่แน่ใจ ไว้ผมมั่นใจกว่านี้จะมาใหม่”

“จะหนีไปไหน มาพูดไว้ขนาดนี้คิดว่าแม่จะปล่อยไปรึไง” นายแม่รั้งชายเสื้อของลูกชายที่กำลังจะลุกหาทางหนีให้กลับมาอยู่ที่เดิม คเณศจำต้องกลับลงนั่งที่เดิมด้วยความวุ่นวายใจ อยากจะบอกให้มารดาได้รู้เช่นกันว่าสิ่งที่เขารู้สึกได้ตอนนี้นอกจากความลังเลใจ ก็ไม่มีส่วนอื่นใดผสมอีก เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจุดเริ่มต้นของความสนใจของเขาที่มีต่อดลวัฒน์นั้นเริ่มขึ้นเมื่อไหร่ เขามั่นใจว่าความรู้สึกแบบนั้นไม่ใช่รักแรกพบ แต่อีกเหตุที่ทำให้เขาคิดว่านั่นเป็นต้นเรื่องที่ทำให้เขาว้าวุ่นใจแบบนี้ไม่พ้นเรื่องที่เกิดขึ้นจากความไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจของเขาเอง



.

ฝ่ามือสีแทนประคองใบหน้าเล็กให้รับจูบดูดดื่ม เขาเชยชิมริมฝีปากสีหวานราวกับไม่มีวันที่จะพอใจและหยุดการกระทำนั้น ทั้งร่างกายของคนเมาที่มีการตอบสนองเพราะฤทธิ์สุรายิ่งทำให้เขาไม่อยากหยุด ไม่รู้ว่าริมฝีปากของดลวัฒน์นั้นมีดีกรีแรงเท่าไหร่ถึงสามารถมัวเมาเขาเสียจนตัดใจถอนจูบไม่ได้แต่สุดท้ายก็จำต้องทำเพราะคนเมาที่ประท้วงเพราะหายใจไม่ออก ริมฝีปากได้รูปขยับเปลี่ยนเป้าหมายจากริมฝีปากลงมาที่ลำคอขาว เขาดูดดึงเนื้อนิ่มอย่างเอาแต่ใจ เนื้อผิวกายของหนุ่มหนุ่มเมืองกรุงทั้งนิ่มทั้งหอมไม่ต่างจากขนมหวานชวนให้กลืนกินจนหมด

เขาปลดเสื้อเชิ้ตของคนตัวเล็กออกดึงรั้งให้เห็นลาดไหล่เปลือยเปล่า ผิวขาวจัดตัดกับฝ่ามือสีแทนเร้าให้เขาอยากจะทำให้ผิวสวยราวน้ำนมนั้นช้ำคามือ ทั้งดวงตากลมโตที่มีจะดื้อรั้นกับเขาอยู่ประจำนั้นฉ่ำวาวไปด้วยน้ำสีใสทำให้เขาอยากจะแกล้งให้อีกคนร้องไห้เพราะความสุขสม






จูบ...ที่ไม่หยุดแค่จูบ

ผิวกายเนียนนุ่มลื่นมือเขาไล่สำรวจร่างกายหอมกรุ่นนั้นจนเกือบทั่ว เพียงแค่จูบเพราะความอยากลองตรงนั้นลุกลามจนเขาแทบหยุดตัวไม่ได้ ทั้งที่เขาเองเป็นฝ่ายที่มีสติครบถ้วน เขาไม่ได้เมา ไม่ได้ขาดสติ เขารู้ตัวว่าเมื่อคืนนั้นเกิดอะไรขึ้นแต่กลับไม่ยั้งการกระทำของตนเองจนเรื่องบานปลาย หากไม่ใช่เพราะตะวันที่เข้ามาตามที่บ้านใหญ่ป่านนี้เขาคงจะถลำลึกไปไกลกว่านี้



“ว่ายังไงตาลูกคนนี้ นิ่งไปนาน จะไม่ตอบแม่เหรอ!”

“ก็..ผมยังไม่แน่ใจ ผมมาคิด ๆ ดูแล้วมันเหมือนกับที่ผมสนใจคนทั่วไปที่ผมเคยนอนด้วย แต่ลึก ๆ ก็ไม่ใช่แบบนั้นเสียทีเดียว” คเณศสารภาพออกมาทั้งหมดเท่าที่เขาจะคิดบรรยายเป็นคำพูดได้ คุณนายแม่มองลูกชายด้วยสายตาจับผิด เจ้าของใบหน้าสวยขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิด

เธอพอจะรู้อยู่บ้างว่าทายาทคนรองของเธอไม่สนใจเรื่องการมีพันธะในชีวิตอย่างพวกการแต่งงาน หรือมีแฟน อย่างมากที่สุดเท่าที่เห็นนั้นก็มีเพียงลูกสาวของนักการเมืองที่คบ ๆ เลิก ๆ กันอยู่ไม่นานก็เลิกราแต่นั่นก็นานมากแล้ว คงเป็นสมัยมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ หลังจากนั้นเธอไม่เห็นว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอจะสนใจใคร จะมีก็แต่พกสาว ๆ เสนอตัวเป็นคนของนายหัวคเณศ ที่มีตำแหน่งควบเป็นประธานบริหารบริษัทในเครือวัชรสกุล

“ไม่ใช่ว่าเป็นพวกดาราที่มาเสนอตัวให้แก หรือคนที่เข้าหาแกเพราะเงินหรอกใช่ไหม?”

“ไม่ครับ..ไม่ใช่ เขาห่างไกลจากเรื่องพวกนั้นมาก” นวลจันทร์ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยก็พอจะวางใจได้ว่าคนที่ลูกชายเธอไปมีใจปลาบปลื้มนั่นไม่ใช่พวกที่เธอเกลียดจนเข้ากระดูก

“ถ้าไม่ใช่หนึ่งในสองแบบที่แม่พูดไป ก็ปล่อยตามสบายเถอะ ว่าแต่...เขาที่แกว่าน่ะ เป็นคนยังไงล่ะ”

“เป็นคนตั้งใจทำงานดีครับ เขาดูจริงจัง หัวไว แล้วก็ว่าง่าย ถึงจะมีรั้นบ้างแต่ก็รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่” นายหญิงพยักหน้ารับอย่างพอใจเมื่อฟังสรรพคุณคร่าว ๆ จากลูกชาย เธอลอบสังเกตดวงตาคู่คมของลูกชายที่ถอดแบบมาจากพ่ออย่างสนอกสนใจ น้ำเสียงที่เอ่ยเล่าถึงคน ๆ นั้นอย่างราบเรียบแต่แววตากลับดูมีบางสิ่งบางอย่างซ่อนอยู่ ซึ่งคนอาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างเธอก็พอจะรู้ว่านั่นหมายถึงอะไรแต่ก็ตัดสินใจจะเก็บเงียบเอาไว้ เพราะสำหรับเธอแล้ว เรื่องของหัวใจเป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง

“ก็ถ้าเป็นคนดีขนาดนั้นก็ไปลองศึกษากันดูสิ แม่ไม่ห้ามหรอกปีนี้อายุอานามปาไปเท่าไหร่แล้ว แก่ไปกว่านี้จะไม่มีใครมาชายตาแลรู้ไหม” คุณนายพูดด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงพร้อมกับทิ้งท้ายเป็นการกดดันลูกชายไปด้วย

“ครับ ผมจะเก็บไปคิดดู”

“วันนี้อารมณ์เสียเพราะลูกชายมาไม่บอกไม่กล่าว แม่ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรแล้ว ไปบอกให้ช่างจากห้องเสื้อมาเก็บของกลับเลย แม่จะขึ้นไปพักบนห้อง”

นวลจันทร์สั่งงานลูกชายเอาไว้ แสร้งทำท่าทางอารมณ์เสียใส่ลูกชายเล็กน้อยก่อนจะรวบเอาเครื่องเพชรที่ได้จากลูกชายมาไว้ในวงแขนและเดินสะบัดออกจากห้องไปทิ้งให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนนั่งเคว้งอยู่คนเดียวเพราะตามอารมณ์ของคนเป็นแม่ไม่ทัน



เพราะไม่ได้ทานมื้อเที่ยงมาจากเกาะทำให้คเณศต้องหอบท้องว่าง ๆ มาที่ห้องครัวหลังจากไปแจ้งห้องเสื้ออย่างที่นายแม่สั่งเอาไว้ ตู้เย็นในบ้านยังคงเต็มไปด้วยของสด ขนมขบเคี้ยว น้ำผลไม้คั่นสด และผลไม้ตามฤดูกาลถูกหั่นเก็บเอาไว้ในกล่องอย่างเรียบร้อย เขาเลือกแตงโมและน้ำเปล่ามารับประทานรองท้อง เพราะรู้ดีว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเวลามื้อเย็นเกรงว่าถ้าทานมื้อหนักไปตอนนี้ท้องคงไม่เหลือที่ว่างไปร่วมโต๊ะมื้อเย็นไม่วายเป็นเหตุให้คุณนายเขาโกรธเกรี้ยวอีกครั้งคเณศวางสิ่งที่เขาเรียกว่ามื้อเที่ยงลงบนโต๊ะอาหารก่อนจะก้มหน้าก้มตารับประทานด้วยความหิวพลางใช้สมองคิดทบทวนเรื่องที่เพิ่งได้ปรึกษาคนเป็นแม่ไป ทำให้ไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครอีกคนเข้ามาในห้องอาหาร

“บอกทีว่าฉันไม่ได้ตาฝาด”

“สวัสดีครับพ่อ” คเณศกระพุ่มมือไหวบิดาที่ยืนห่างออกไปไม่ไกล เขาดีดตัวออกจากเก้าอี้นวมที่นั่งอยู่พร้อมกับเข้าไปรับบิดาให้นั่งด้วยกันที่ห้องอาหาร “คุณนายเขาบอกว่าพ่อไปออกรอบกับเพื่อน ทำไม่มาเร็วนักล่ะครับ”

“อากาศมันร้อน พ่อทนไม่ไหว คนมันแก่แล้วก็แบบนี้แหละ” นายใหญ่อีกคนของบ้านกล่าวทั้งหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี ผู้สูงอายุทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม่นานสาวใช้จึงนำเครื่องดื่ม และจัดจานผลไม้รวมขึ้นโต๊ะ

“พ่อยังไม่แก่สักหน่อย ได้ยินข่าวว่าซื้อของให้คุณแม่เหรอครับ คุณนายเขาอวดผมนักว่าสามีรวย” ชายสองคนที่มีดวงตาคมถอดแบบกันมาหัวเราะออกมาพร้อมกันหลังจากจบเรื่องเล่า

“วันครบรอบแต่งงานก็ต้องให้คุณนายเขาหน่อย ว่าแต่แกเถอะ เอาเรื่องอะไรมาปรึกษาคุณนายเขาล่ะ ถึงได้ดีใจออกหน้าขนาดนั้น”

“คุณนายเขาเล่าให้พ่อฟังแล้วเหรอครับ”

“ก็ใช่น่ะสิ น้ำเสียงดีใจใหญ่บอกว่าวัชรสกุลกำลังจะมีสะใภ้”

“คุณนายเขาก็พูดไปอย่างนั้นแหละครับ ผมยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำ จริง ๆ ก็อาจจะเหมือน ๆ ที่ผ่านมา” คเณศกล่าวกับบิดาทั้งที่ยังก้มน่าสนใจชามแตงโมตรงหน้าหวังจะหลบซ่อนดวงตาจากบิดาเพราะกลัวว่าจะโดนจับผิดเอาได้ เพราะนอกจากคุณนายแม่ที่อ่านใจของเขาเก่ง ผู้เป็นบิดานั้นแทบจะมองเขาได้ทะลุปรุโปร่งไปทุกอย่าง

“ลองให้ใครเข้ามาบ้างก็ดีนะ เผื่อแกจะเจอคน ๆ นั้นกับเขาบ้าง”

“แต่ผมไม่เชื่อเรื่องแบบนั้นพ่อก็รู้ สำหรับผมยาวนานที่สุดมันก็แค่คืนเดียวและทุกอย่างจบ” 

“ลองเปิดใจบ้างเถอะ อยู่แบบนี้ไปเรื่อย ๆ แกเองก็ไม่ได้สนุกกับมันเท่าไหร่หรอกใช่ไหม” นายใหญ่แห่งวัชรสกุลลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารทันทีที่กล่าวจบก่อนจะวางซองกระดาษขนาดเล็กลงบนโต๊ะ “...เย็นนี้ฉันยืมตัวแกแล้วกัน ไปออกงานนี้แทนฉันที ว่าจะนอนพักสักหน่อย”

คเณศรับซองกระดาษนั้นมาก่อนจะมองตามร่างของผู้เป็นบิดาไปจนสุดสายตา ดวงตาคู่คมไล่สำรวจรายละเอียดของงานได้ความว่า งานนี้คืองานประกาศรางวัลสำหรับผู้นำด้านแวดวงธุรกิจ แน่นอนว่าวัชรสกุลเป็นหนึ่งในเครือใหญ่ที่ถูกส่งการ์ดเชิญมาให้เป็นลำดับต้น ๆ ปรกติหากมีการ์ดเชิญในรูปแบบนี้ส่งไปที่บริษัท เขาคงจะปฏิเสธและตีกลับทันทีทว่าคราวนี้เป็นบิดาที่ยกหน้าที่ให้เขาเป็นตัวแทนจึงเป็นความจำเป็นที่คเณศหลีกเลี่ยงไม่ได้



ชุดสูทสีเทาเรียบหรูถูกเลือกให้เป็นเครื่องช่วยประดับความหรูหราของวัชรสกุล นาฬิการาคาเจ็ดหลักถูกหยิบมาใช้งาน ร่างสูงโปร่งในชุดสูทเป็นภาพแปลกตาสำหรับทุกคน นายแม่เอ่ยชมลูกชายไม่ขาดปากหลังจากทราบว่าคเณศจะต้องออกงานแทนพ่อกะทันหัน ชุดสูทจากห้องเสื้อดังถูกส่งตรงมาที่บ้านในเวลาไม่ถึงชั่วโมง นายแม่คือคนที่ถูกอกถูกใจเรื่องนี้เป็นที่หนึ่ง เธอเอ่ยชมลูกชายครั้งแล้วครั้งเล่าจนนายใหญ่ต้องเอ่ยปรามเอาไว้ รถคันหรูราคาแปดหลักเป็นสิ่งที่คุณนายจัดการเลือกสรรให้จากโรงรถของที่บ้าน

งานถูกจัดขึ้นในโรงแรมห้าดาวขนาดใหญ่ ระบบรักษาความปลอดภัยดีเยี่ยมส่วนทางกับระบบรักษาความเป็นส่วนตัวของแขกที่มาร่วมงาน นักข่าวจากแทบทุกสำนักเรียงแถวถ่ายรูปนักธุรกิจและดารานักแสดงบางส่วนที่ถูกเชิญมาเมื่อช่วยดึงกระแสของงานทำให้คเณศอยากจะหันหัวเรือกลับแต่ก็ดูเหมือนจะสายเกินไปเมื่อคนของโรงแรมนั้นเดินเข้าประชิดและเปิดประตูรถ

แสงแฟลชและเสียงรัวชัตเตอร์เรียกความหงุดตั้งแต่ก้าวแรกที่เขาก้าวเท้าลงเเตะพื้นพรมสีแดง ทั้งเสียงฮือฮาของเหล่านักข่าวและผู้ร่วมงานทั้งหมดต่างแตกตื่นเพราะการมาเยือนของคเณศ วัชรสกุลกับครั้งแรกในนามตัวแทนของวัชรกสกุลอย่างเป็นทางการ

ใบหน้าคร้ามคมถูกแต่งเติมด้วยเมคอัพเพียงเล็กน้อย ไรหนวดบาง ๆ ที่ยังคงหลงเหลือให้เห็นเสริมคำบอกเหล่าที่ใคร ๆ ต่างก็พูดถึงกันว่านายหัวคเณศนั้นทรงเสน่ห์มากขนาดไหน ร่างสูงโปร่งสมชายชาตรีก้าวเดินตราตรึงทุกสายตาสองเท้าก้าวยาวและไม่ได้หยุดยืนบริเวณที่ทางงานจัดเอาไว้เพื่อถ่ายรูป คเณศหลีกเลี่ยงทุกทางที่ต้องพบเจอกับผู้คนไม่ว่าจะแวดวงใด แต่คงเป็นความโชคดีในความโชคร้ายน่าหงุดหงิดใจต่าง ๆ ที่ได้เจอนั่นก็คือผู้ที่มาร่วมงานในวันนี้ หนึ่งในนั้นคือเพื่อนสนิทของเขาที่ควบทั้งตำแหน่งกรรมการบริหารในบริษัทใหญ่ และดารานักแสดงที่กำลังไปได้ดีในวงการบันเทิง

“ได้ยินเขาลือกันว่ามึงจะมา ไม่คิดว่าจะมาจริง” ติณภพกล่าวกับเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงแปลกใจ ก่อนจะผายมือเชิญให้เพื่อนสนิทลงไปนั่งที่โต๊ะเดียวกันที่ดูจะส่วนตัวมากกว่าเพราะที่ตรงนั้นถูกจัดไว้สำหรับดารานักแสดงโดยเฉพาะ

“พ่อให้มาแทนเลยจำเป็น ไม่อยากให้ท่านเสียหน้า” คเณศว่าพลางนั่งลงบริเวณเก้าอี้ที่ว่างอยู่โดยที่ไม่ทันได้สังเกตว่าผู้ร่วมโต๊ะมีใครบ้าง

“ดี เปิดหูเปิดตาบ้าง อยู่แต่เกาะนึกว่าจะหนวดเขียวเป็นสาหร่ายซะแล้ว” ติณภพกล่าวพลางรับเครื่องดื่มจากบริกรและเลื่อนแก้วทรงสวยให้กับเพื่อนสนิท “..นี่ กูจะแนะนำให้รู้จัก คนนี้คุณพีท เขาเป็นนักแสดงรุ่นน้องค่ายเดียวกับกูเอง ส่วนคนนั้น คุณยาหยี เดือนหน้ากูมีถ่ายนิตยสารกับน้องเขา”

คเณศมองบุคคลที่เพื่อนสนิทแนะนำตรงหน้า ชายหนุ่มรุ่นน้องที่ชื่อว่าพีทนั้นไม่ได้ดูคุ้นหน้าเท่าไหร่นักคงเป็นเพราะเขาเองที่ห่างหายจากแวดวงบันเทิงไปนานร่วมสิบปี แต่กับหญิงสาวอีกคนที่มีชื่อเริ่มคุ้นหูและใบหน้าที่คุ้นตาเป็นคนที่เรียกความสนใจจากเขาได้ดี เมื่อคราวก่อนที่เขาเจอเธอมันเป็นความตั้งใจที่เธอเข้ามาเสนอตัวผ่านทางผู้จัดการ แต่คราวนี้เป็นการพบกันโดยบังเอิญ แต่คเณศก็นับว่านั่นเป็นความบังเอิญที่มาในเวลาที่ถูกต้อง

“สวัสดีค่ะ คุณคเณศ” เธอกล่าวทักทายพร้อมกับแย้มยิ้มที่เรียกได้ว่าหวานหยดย้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ หากเป็นแฟนคลับหรือแฟนละครของเธอป่านนี้คงหลงใหลรอยยิ้มนี้จนถอนตัวไม่ขึ้น

แต่นั่นไม่ใช่สำหรับคเณศ วัชรสกุล เขาเคยร่วมเตียงกับเธอและได้เห็นอีกมุมหนึ่งของเธอมาแล้ว เพราะแบบนั้นภาพลักษณ์นางเอกใสซื่อที่คนตรงหน้าพยายามปั้นสร้างไม่สามารถทำให้เขาเชื่อได้ ทุกครั้งหลังจากที่เขามีความสัมพันธ์ทางกายกับใครหากหมดความพึงพอใจเขาจะไม่ติดต่อกลับไปอีก ไม่เคยมีใครได้รับการติดต่อครั้งที่สองจากนายหัวคเณศ แต่ดูเหมือนว่าคราวนี้นางเอกสาวตรงหน้าคงได้สิทธิพิเศษ

เขาส่งสัญญาณผ่านทางสายตาและดูเหมือนเธอจะเข้าใจความต้องการของเขาเป็นอย่างดี ไม่ใช่เพราะความพิศวาสอะไรในตัวเธอคนนั้น เขาเพียงอยากจะรู้จักดลวัฒน์มากขึ้น เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงแบบไหนที่จะสามารถทำให้คนอย่าง ดิน ดลวัฒน์หลงรักได้ จากเนื้อข่าวที่ได้อ่านคราวนั้นดูเหมือนว่าเธอจะเป็นฝ่ายทิ้งดลวัฒน์ไปเพราะเหตุผลเรื่องงาน

ดวงตาคมจ้องมองหญิงสาวไม่วางตาเพราะต้องการจะเก็บรายละเอียด ดวงตากลมโตกรีดอายไลน์เนอร์บาง ๆ อย่างเป็นธรรมชาติริมฝีปากเล็กนั่นเสริมให้ใบหน้าดูน่าเอ็นดูมากขึ้น คเณศไม่ได้สนใจฟังประกาศต่าง ๆ ในงาน เขาไม่รู้ว่าใครได้รับรางวัลอะไรและกล่าวคำขอบคุณแบบไหน เขาแค่รอจนถึงคิวที่เขาต้องขึ้นไปรับรางวัล เป็นช่วงเวลาที่จำยอมต้องขึ้นไปเป็นจุดเด่น แต่เพราะไม่ชอบเป็นจุดสนใจเขาจึงกล่าวคำขอบคุณสั้น ๆ และรีบลงจากเวที เอ่ยลาเพื่อนสนิทสั้น ๆ พร้อมกับบอกว่าจะติดต่อกลับไปก่อนที่เขาจะรีบขึ้นไปที่ชั้นบนของโรงแรม

ห้องวีไอพีถูกเปิดเอาไว้รอพร้อมกับการ์ดสีขาวเปรอะรอยลิปสติกที่เขามั่นใจว่านั่นเป็นของดาราสาวคนนั้น คเณศแทรกตัวเข้าไปด้านในช้า ๆ ก่อนจะวางช่อดอกไม้และรางวัลที่ได้รับลงบนโต๊ะตัวเล็ก ส่วนของห้องนอนถูกแบ่งอยู่ที่ฝั่งขวาของห้องชุด เขามั่นใจว่าสาวเจ้าคงจะอยู่ด้านในห้องนอนและเขาเดาไม่ผิด

จากชุดราตรีสีชมพูหวานตอนนี้ดาราสาวกลับมีเพียงชุดเดรสผ้าซาตินแนบเนื้อที่เห็นไปถึงไหนต่อไหนแม้ไม่ได้ถอดอาภรณ์สักชิ้น

“หยีไม่คิดว่าจะได้เจอนายหัวที่นี่น่ะค่ะ ดีใจที่ได้พบกันอีกครั้งนะคะ” ยาหยีว่าพลางลดระยะห่างระหว่างคนสองให้น้อยลง เธอวาดวงแขนเกี่ยวรอบคอของชายหนุ่มพร้อมกับขยับร่างกายบดเบียดท่อนล่างของชายหนุ่มอย่างเชิญชวน

คเณศไม่ได้มีท่าทีต่อต้านการกระทำของเธอ มือสีแทนวางแปะลงบนสะโพกสวยของหญิงสาว สัดส่วนของดารานักแสดงนั้นทำให้เขาพอใจทุกครั้ง ริมฝีปากสีสวยเคลือบลิปสติกจูบแผ่นอกแกร่งผ่านเนื้อผ้าก่อนจะค่อย ๆ ไล่ประทับจูบแผ่วเบาสร้างความพึงพอใจให้กับชายหนุ่มไปทั่วร่าง คนตัวโตไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจหรือรำคาญ เขาปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามความต้องการ การที่เธอเสนอตัวให้เขาไม่มีเหตุผลใดที่คเณศจะต้องปฏิเสธ อาภรณ์ของคนทั้งสองถูกถอดออกจนหมดความสุขสมในชั่วข้ามคืนเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้ร่างกายที่กำลังส่งให้เขาพึงพอใจในขณะนี้คือหญิงสาวที่มีดีกรีเป็นถึงนักแสดงสาวสวยแต่ในหัวของนายหัวคเณศกลับนึกถึงเพียงรสจูบหวานของคนที่ป่านนี้คงนอนหลับไปแล้วที่เกาะไพลิน







“พี่ชาญครับ นายหัวเขาอยู่หรือเปล่า” แว่วเสียงเรียกคุ้นหูทำให้นายช่างที่กำลังจัดการกับจักรยานคันเก่งของคุณเลขาของนายหัวเงยหน้าขึ้นจากธุระที่กำลังจัดการอยู่

“เห็นบอกว่านายหัวเขากลับบ้านน่ะ กลับบ้านใหญ่ของนายแม่เลย” ดลวัฒน์กอดเสื้อผ้าในวงแขนอย่างนึกเสียดาย หลังจากทำงานเขารีบกลับไปที่บ้านพัก จัดการซักและตากชุดนอนที่นายหัวและคุณตะวันให้ยืมจนแห้ง ดินจัดการรีดเสื้อผ้าทั้งหมดจนเรียบร้อยหมายจะเอาขึ้นมาคืนที่บ้านใหญ่ในวันนี้

“อ่า ถ้าอย่างนั้น หมายความว่านายหัวเขาอยู่กรุงเทพใช่ไหมครับ”

“ใช่ เห็นว่าจะกลับพรุ่งนี้น่ะ มีอะไรหรือเปล่า” คนตัวเล็กเม้มปากจนเป็นเส้นตรงเพราะกำลังลังเล จริง ๆ เมื่อช่วงเย็นเขานึกขึ้นมาได้ว่าของจำเป็นของเขานั้นกำลังจะหมดลง และร้านสะดวกซื้อสวัสดิการบนเกาะนั้นไม่มีขาย ช่วงสองสามวันนี้ไม่มีใครในเกาะที่จะได้เข้าเมืองเว้นก็แต่คุณคเณศที่ยังอยู่ในเมือง

“พี่ชาญ...คือ ปกตินายหัวเขานอนดึกหรือเปล่าครับ” นายช่างหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความงงงวยเพราะคำถามนั้นดูไม่สัมพันธ์กันเท่าใดนัก

“ก็...ดึก นายหัวเขาชอบอยู่ดึกๆ อยู่แล้ว”

“คือผมมีเรื่องจำเป็น เลยคิดว่าจะลองโทรขอให้นายหัวคเณศ- “

“โทรไปเลยถ้ามีเรื่องจำเป็น นายหัวเขาไม่ว่าหรอก ดินมีเบอร์นายหัวแล้วใช่ไหม”

“ครับ มีแล้ว”

“รีบกลับโทรที่ห้องเถอะ ดึกมากแล้ว วันนี้เหมือนฝนจะตกด้วย” ดินพยักหน้ารับตามคำสั่งของนายช่าง เขากอดเสื้อผ้าสองชุดเอาไว้แน่นและเดินกลับไปที่จักรยานคู่ใจ ก่อนจะรีบบึ่งรถกลับไปที่บ้านพัก แม้ระหว่างทางจะแอบหวั่นใจและเป็นกังวลเรื่องที่เพิ่งเกิดไปเมื่อไม่นานมานี้ นึกโทษความปากไวของตัวเองที่ไปทำให้นักเลงคนนั้นโกรธจนเลือดขึ้นหน้าแบบนั้น แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้เพราะคำนั้นที่เขาพูดออกไปยืนยันว่าเป็นความจริง

ดินจอดรถจักรยานและผูกเอาไว้บริเวณรั้วของบ้านพักหลังเล็กท้ายเกาะที่เขาใช้เป็นที่พักอาศัยมาหลายวันจนเริ่มจะชิน ไฟฟ้า และเครื่องปรับอากาศ เครื่องอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ที่อาจจะยังไม่ชินเท่าไหร่แต่เขาก็ยังพยายามปรับตัว เพราะถ้าเขาไม่รีบทำแบบนั้นคงได้มีปัญหาให้นายหัวคเณศได้มีเรื่องต่อรองไม่ยอมทำงานกับเขาก็เป็นได้ เรียวนิ้วกดหาเบอร์โทรศัพท์ของนายหัวเจ้าของเกาะพลางบ่นถึงอีกคนในใจ คิดกลัวเอาไว้ว่านายหัวคเณศที่ใคร ๆ ก็บอกว่าเป็นม้ามืดในวงการธุรกิจทั้งฉลาด และเจ้าเล่ห์ตามแบบฉบับนักธุรกิจแบบนั้นจะหลอกให้เขามาทำงานหนักฟรี ๆ เพราะต้องการจะแกล้งกัน แต่เพราะอยู่ในสถานะที่ไม่มีสิทธิ์ต่อรองเขาก็ทำได้เพียงรอดูท่าทีของนายหัวเกาะไพลินคนนี้ต่อไป

เสียงสัญญาณโทรศัพท์รอสายไม่นานปลายสายก็กดรับทำให้คนที่กำลังนินทาและด่าทออีกฝ่ายในใจนั้นสะดุ้งแต่ก็ต้องรีบเก็บความตกใจเอาไว้และชิงพูดก่อน

“นายหัวคเณศครับ ผมดล- “

“คุณคเณศอยู่ในห้องน้ำค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ ดึกดื่นแบบนี้ไม่ต้องโทรมานะคะ รบกวนเวลาคนอื่นเขา” คำพูดยาวเหยียดของหญิงสาวปลายสายไม่ทำให้ดินแปลกใจเท่าน้ำเสียงของเธอ ดลวัฒน์ยืนนิ่งค้างร่างกายชาไปทุกส่วน เสียงแบบนั้นเขาจำได้ดีเธอคือใคร แม้ไม่เห็นหน้าแต่ดินก็จำได้ในทันทีแต่ก็ยังไม่ได้เชื่อหูตัวเองในขณะนั้น เพราะไม่มีเหตุผลรองรับว่าเหตุใดสองคนนั้นจึงอยู่ด้วยกันในเวลาแบบนี้



“หยี นั่นยาหยีใช่ไหม"














2bc : #จอมใจไคซู
อย่าโกรธอย่างอนพี่นายหัวนะคะ เอ็นดูพี่ด้วยนะคะ อีกนิดคงจะเข้าที่เข้าทาง พี่เขายังสับสนค่ะ55555555555555

ขอบคุณค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

882 ความคิดเห็น

  1. #871 maka_long (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 17:58
    โห่ใจชั้นนนนนน น้องดินจะเจ็บช้ำมั้ยฮื่อ โกรธ! ทำไมทำกันอย่างนี้ น้องรู้น้องต้องใจเจ็บ และชั้นเจ็บกว่าอุแงงง คือน้องต้องรู้สึกยังไงอ่า อีกคนคือคนที่ต้องร่วมส่วนอีกคนคือแฟนเก่าน้องหนักใจนะคะ;-;

    นายหัวคะถ้าชอบน้องดินสนใจน้องจริงๆ มันมีวิธีอีกหลายวิธีทำไมใช้วิธีนี้คะ;-; แล้วนัองเป็นคนรับสายอีก นายหัวจะทำยังไงต่อไปค้าาาา

    ขอให้คุณนายชอบน้องดิน หลงน้องดินด้วยเถอะค่ะ น้องดินน่ารักน่าเอ็นดู เป็นเด็กดีของทุกคนเลยค่าาา;-;
    #871
    0
  2. #807 super__p (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 19:03
    เอาแล้วววว
    #807
    0
  3. #763 mobic (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 17:17
    เอาแล้ว!!! ระหว่างยาหยี นายหัว ใครจะโดนใครเชือดก่อนกัน ยาหยีโดนนายหัวเชือด นายหัวโดนน้องดินโกรธ โอ๊ย!!! เครียด
    #763
    0
  4. #742 meawai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 00:46
    ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้เธอได้ร่างกายเค้า แต่ใจเค้าไม่อยู่กับเธอนานแล้ว เค้าคิดถึงคนที่โทรมาหาเทอนั่นแหละ และถ้าเทอทำน้องร้องไห้ เทอจาต้องชดใช้!!! ชดใช้!!!!!!!!! ละคือคืนนั้นนายหัวเล่นแรงมาก กับคนที่ไม่มีสติสัมปะชัญญะอยู่เลย เลยเถิดพอสมควรนะคะ เล่นเอาสับสนจนต้องกลับไปซบอกแม่เลยทีเดียว55555555555555 /หัวเราะแบบนางร้าย/
    #742
    0
  5. #616 _tangkwajiya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 00:40

    แงง น้องดินใจเย็นๆนะ

    #616
    0
  6. #564 KaDi_Yoong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 15:47
    น้องดิน ลูกแม่ มากอดค่ะ คนดี
    #564
    0
  7. #501 justaumz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 22:00
    โอ้โหหห แรงมาก นายหัวไม่น่าทำกับน้องแบบนี้ โกรธมาก
    #501
    0
  8. #452 ppdo-24 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 22:16
    โกธรนายหัวมากเท่าไหร่ ตอนนี้อยากตะตบนางหยี ให้แรงเท่านั้น !!! ใครทำน้องเจ็บต้องเจ็บกว่าน้อง
    #452
    0
  9. #397 jjacksonn7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 21:49
    โอ้ยเจ็บแทนน้อง
    #397
    0
  10. #392 BBBP (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 23:23
    น้องงงงง จะเสียใจมั้ย นายหัวนะนายหัวร้ายจริงๆ
    #392
    0
  11. #311 Mo_Mo_Ku (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 16:07
    ค้างเติ่งงงงงงเลยยย
    #311
    0
  12. #310 ChayanuchFirst (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 15:29
    ร้ายนะนายหัว

    อย่าให้ดินร้ายคืนนะ
    #310
    0
  13. #309 underwater369 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 22:28

    โอ้โห นายหัว นึกว่าจะจูบนิดเดียว นี่เยอะไปกว่าที่คิดมากๆ ต้องรีบให้นายแม่มาขอด่วนเลย...แล้วยังไงไปมีอะไรกับแฟนเก่าน้องดินอีก...น้องเล่นตัวเยอะๆเลยนะ หมั่นไส้นายหัว 55


    #309
    0
  14. #308 wanlwrsr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 16:36
    โอยยยยยยยยยยยยยยบยย นายหัว!!!!!!
    #308
    0
  15. #307 dyowe (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 16:16
    เเงงงนายหัวว ตาดลหนูจำได้ดีมากเลยลูกก
    #307
    0
  16. #306 MiLd MildzMildz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 10:49
    ถึงคราวที่นายหัวต้องง้อน้องแล้วละ
    #306
    0
  17. #305 lomamee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 10:41
    ต้องตีิ อย่างนี้ต้องจับนายหัวมาตี
    #305
    0
  18. #304 คุณโดดีโอ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 08:23
    โอ๊ยยยยยนายหัว! แล้วใครรับก็ได้ทำไมต้องยาหยี โอ๊ยๆๆๆงานเข้าแน่นอนไม่รู้น้องจะโกรธหรือไม่พอใจไหมที่นายหัวรู้จักกับคนรักเก่าแบบนี้ แต่ก็นะสักวันก็ต้องรู้สู้รู้ตอนนี้เลยก็ดี ภาวนาให้นายหัวรู้ว่าดินโทรมาด้วยเพราะน้องอุส่าโทรมาเชียวนะะะ ถ้าน้องโกรธก็ไม่แปลกใจอะทำตัวเองนะนายหัวนึกว่าจะแค่มาคุยไปสุดถึงขั้นนั้นได้ไง หืมมม ไหนว่าไม่เคยกินซ้ำไง เดี๋ยวรู้เลย
    #304
    0
  19. #303 nook_ny (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 08:13
    เหอะะะะะะะเอาเเล้ววววจ้าาาาหูยยยยยย
    #303
    0
  20. #302 Czz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 07:45

    แล้วน้องดินจะเข้าใจว่ายังไง นายหัวนะนายหัวนอกจากจะๆม่ทำคะแนนแล้ว ยังทำติดลบด้วย

    #302
    0
  21. #300 Kyunsooooo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 07:10
    ดูทำตัววนายหัวสวววน้องโกดแน่มามีไรกับแฟนเก่าเค้าแบบนี้
    #300
    0
  22. #299 kksssp (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 06:49
    เอาแล้ว ดินรู้ความจริงแล้วต้องคิดว่านายหัวแย่งยาหยีไปแน่ๆ กลับมาต่อไวๆนะคะค้าฃมาก 55555////สู้ๆค่า
    #299
    0
  23. #298 nofib (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 02:25
    อยากให้น้องงอน หรือโกรธแล้วก็กลับไปเลยยย เผื่อนายหัวจะรู้ใจตัวเองเร็วขึ้นน
    #298
    0
  24. #297 DYO_fugurrrrr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 02:06
    คือไม่เข้าใจนายหัวเท่าไหร่ว่าทำไมต้องไปยุ่งกับยาหยีอีก แต่แม่นางคนนี้ก็คือสกิลสาระแนไร้มารยาทสูงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จะสาปนังนี่ทุกวันจรกว่าน้องดินจะมีความสุข!

    คุณไรท์วาวพลอตดีจังเลยค่ะ ดูน่าติดตามเสมอเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ : )
    #297
    0
  25. #295 CGEE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 00:40
    ทำไมยาหยีต้องสาระแนรับโทรศัพท์คนอื่นด้วนยอ่าา ไม่รู้จักมารยาทใช่มั้ยอ่าา

    น้องดินจะเอาไงต่อไม่ใช่ว่าเข้าใจผิดว่านายหัวเป็นมือที่3มาทำให้ยาหยีปันใจจนขอเลิกหนาา
    #295
    0