จอมใจ | kaisoo kaido

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,774
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 253 ครั้ง
    30 พ.ย. 62

     เจ้าของร่างสูงโปร่งเดินมาหยุดยืนบริเวณระเบียงชั้นสองของบ้าน ดวงตาคมดุจเหยี่ยวกวาดมองภาพท้องทะเลจนสุดเส้นขอบฟ้า ยามนี้ทะเลยังคงนิ่งสงบพื้นน้ำสะท้อนเงาของท้องฟ้าดำสนิทต่างจากอีกหนึ่งท้องทะเลที่ไม่มีวันได้สงบ ใบหน้าคร้ามคมยังคงเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ใดออกมาเช่นเดียวกับแววตาที่ยังคงไร้แววของความรู้สึก นายหัวแห่งเกาะไพลินทิ้งสะโพกพิงระเบียงที่ทำด้วยไม้เนื้อแข็งชั้นดี เขาเลือกที่จะหันหลังให้กับพื้นทะเลสงบและกลับไปสนใจร่างของหญิงสาวดีกรีนางเอกดาวรุ่งที่นอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าไร้อารมณ์แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีอารมณ์หลายอย่างร่วมกัน แต่ตอนนี้ไม่เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว

“อีกสิบนาทีเรือจะออก รีบออกไปซะ” เขารู้ว่าเธอคนนั้นไม่ได้หลับอย่างที่กำลังเสแสร้งแกล้งทำ ร่างเพรียวบางทำเพียงแค่พลิกร่างเล็กน้อยเผยให้เห็นเรือนร่างท่อนบนที่ยังคงเปลือยเปล่าแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ผู้มองรู้สึกพิศวาสมากขึ้นแม้แต่น้อย เขารู้ว่าเธอคนนั้นกำลังต้องการอะไรและแน่นอนว่าเขาไม่สนอง “ถ้าไม่ไปตอนนี้ก็คงต้องรอกลับไปพร้อมเรือส่งปลา พร้อมกับพวกลูกเรือ”

นายหัวคเณศกล่าวออกมานิ่ง ๆ อย่างไม่ใส่ใจนักก่อนที่เขาจะเดินกลับเข้าไปในห้องโดยเลี่ยงที่จะเดินเฉียดเข้าไปใกล้เตียงที่มีแขกชั่วข้ามคืนนอนอยู่

คนที่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกเมินเฉยไม่สามารถนอนนิ่งได้อีกต่อไป เธอเดินทางมาถึงที่นี่ด้วยคำยุยงของผู้จัดการส่วนตัวที่บอกว่าหากมาที่เกาะนี้นอกจากจะได้เป็นคนของนายหัวแห่งเกาะไพลินที่ทั้งรูปหล่อและคมเข้ม ยังจะได้เงินถุงเงินถังกลับไป และถ้าหากหนึ่งคืนนี้รูปร่างหน้าตาของเธอสามารถซื้อใจนายหัวคเณศได้ตำแหน่งนายหญิงเกาะไพลินเธอก็คงจะได้มันมาไม่ยาก

“นายหัวคะ…” หญิงสาวตัวเล็กวิ่งเข้าไปกอดคนตัวโตจากด้านหลังพร้อมกับเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงออดอ้อนอย่าที่ชอบทำเมื่อต้องการอ้อนวอนขออะไรสักอย่างจากคนรอบข้างโดยปกติมารยาหญิงของเธอไม่เคยผิดพลาด แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะไม่ได้ผลอย่างที่ดังหวัง

“ห้านาที”

“คะ? ”

เจ้าของแผ่นหลังสีแทนแกะอ้อมแขนเล็กที่กำลังทำให้เขารำคาญออกจากตัว คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นเพราะตอนนี้กำลังมีคนที่พูดไม่รู้เรื่อง และการไม่ทำตามคำสั่งของเขา ไม่ว่าใครก็ตามสำหรับคเณศนั่นถือเป็นการท้าทาย “ห้านาทีเรือจะออกจากท่า ถ้าจะไม่กลับไปก็เชิญลงไปช่วยพวกคนงานขอดเกล็ดปลาที่ท้ายเกาะ”

น้ำเสียงนิ่ง ๆ ที่เอ่ยออกมาทำให้หญิงสาวรู้ว่านายหัวคงไม่ได้พูดเล่น ร่างเปลือยเปล่าดีดตัวขึ้นจากเตียงก่อนจะรีบวิ่งคว้าเอาเสื้อผ้าขึ้นมาสวมให้เรียบร้อยในเวลาอันรวดเร็วเธอตรวจเช็คความเรียบร้อยของร่างกายเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมาร่างสูงโปร่งตรงหน้ากลับหายไปเสียแล้ว ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวแสดงอารมณ์หงุดหงิดออกมาอย่างไม่ปิดบังก่อนจะคว้าเอาข้าวของที่เหลือและวิ่งออกไปด้วยกลัวว่าหากมัวแต่เสียเวลาโกรธเกรี้ยวและเรือออกจากท่าไปเสียก่อนนายหัวคเณศคงลากเธอไปทิ้งไว้กับพวกคนทะเลที่ท้ายเกาะอย่างที่ลั่นวาจาเอาไว้จริง ๆ



เจ้าของร่างสูงโปร่งเปลือยท่อนบนนั่งเหยียดกายมองตะวันที่กำลังโผล่ขึ้นจากขอบฟ้าบนบ่ามีผ้าขนหนูสีเข้มผืนเล็กพาดอยู่ ตอนนี้พื้นน้ำทะเลสะท้อนแสงสีทองสวยของแสงแรกในเช้าวันนี้ เสียงเพลงจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงยังคงถูกเปิดคลอแผ่วเบา เพลงจากอัลบั้มโปรดถูกเปิดวนอยู่แบบนั้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างจนตอนนี้ดวงอาทิตย์กำลังอวดโฉมอยู่ที่เส้นขอบฟ้าแต่นั่นก็ไม่ทำให้คนฟังรู้สึกเบื่อหน่าย คเณศละสายตาจากท้องฟ้ามองเรือขนาดกลางนับสิบลำที่จอดเทียบท่าเรืออยู่ไม่ไกล เป็นอย่างนี้ทุก ๆ เช้าที่เกาะไพลินจะส่งเรือออกไปรับน้ำจืดมาจากฝั่งเพื่อนำมาใช้สำหรับบริโภคส่วนน้ำสำหรับอุปโภคบนเกาะมีระบบน้ำที่ดีและเพียงพอต่อการใช้สอย เรือขนาดกลางนับสิบลำนั้นแล่นอยู่หลายรอบในหนึ่งวัน นอกจากนี้ยังมีเรือที่ส่งปลาไปขาย แต่เรือส่งปลาจะออกจากเกาะเพียงสัปดาห์ละครั้งเพราะธุรกิจหลักของเกาะไพลินไม่ใช่การหาปลาล่าสัตว์ทะเลแม้ว่าจุดเริ่มต้นของเกาะไพลินจะมาจากการเลี้ยงหอยมุกเพื่อทำอัญมณี แต่พวกเขาต่างเคารพในท้องทะเลที่ให้พื้นที่ทำกิน และทัศนียภาพที่สวยงามทุกคนบนเกาะนี้ต่างร่วมใจกันรักษาทั้งบนเกาะและท้องทะเลแห่งนี้

ขณะนี้ธุรกิจหลักของเกาะไพลินคือการทำรังนกนางแอ่นเพื่อส่งให้กับบริษัทใหญ่ที่ผลิตผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับรังนก ธุรกิจเลี้ยงนกนางแอ่นเพื่อเอารังนกในปัจจุบันไม่ใช่ธุรกิจสีเลือดอย่างที่ใครหลายคนเข้าใจ ไม่มีการฆ่าแกงกันเพื่อให้ได้มาซึ่งธุรกิจโชคดีที่วัชรสกุลเจอผู้ร่วมธุรกิจที่ให้ความเคารพกันและกันปัญหาเหล่านั้นจึงไม่เกิด นอกจากนี้บนเกาะยังมีการจัดสรรพื้นที่เพื่อทำประโยชน์อื่น ๆ บนเกาะเป็นส่วนน้อยนั่นก็คือการเลี้ยงหอยมุกซึ่งไม่ใช่ธุรกิจที่ใหญ่มาก คเณศเลือกที่จะเก็บฟาร์มเลี้ยงหอยมุกเอาไว้เพราะผู้เป็นแม่ขอเอาไว้ แต่เพราะไม่อยากจะเอาทรัพย์สินจากท้องทะเลธุรกิจหอยมุกจึงไม่ได้ถูกขยายใหญ่ไปมากกว่านี้

คเณศ วัชรสกุล ทายาทคนที่สองจากสามของวัชรสกุลตระกูลที่ขึ้นชื่อว่าคร่ำหวอดในวงการธุรกิจทางทะเลมานาน และมีการทำธุรกิจที่เปิดกว้าง แม้ความใหญ่โตของวัชรสกุลจะถูกสร้างมาจากธุรกิจหอยมุกเล็ก ๆ ในเกาะใหญ่กลางทะเลแต่ทายาทก็ไม่มีใครใคร่จะสานต่อธุรกิจที่บิดามารดาได้ริเริ่มนัก บุตรสาวคนโต เม็ดทราย นพนันท์ วัชรสกุลที่ชื่นชอบงานด้านวงการบันเทิงเติบโตอย่างสวยงามในวงการที่เธอชื่นชอบและแต่งงานกับสามีเจ้าของนิตยสารรายเดือนชื่อดังไปเมื่อสองปีที่แล้ว บุตรชายคนเล็ก เมฆ ก้องเกียรติ วัชรสกุลกำลังศึกษาอยู่ที่ต่างประเทศด้านกฎหมายมหาชนตามที่สนใจ เหลือเพียงบุตรชายคนกลาง คเณศ วัชรสกุลที่เลือกจะสานต่อธุรกิจของตระกูล แม้ทุกอย่างจะผ่านมาอย่างยากลำบากเพราะทุกอย่างต้องใช้เวลา ทั้งการเรียกรู้ศึกษาการบริหารงานคนหมู่มาก แน่นอนว่าการทำธุรกิจขนาดใหญ่ต่อจากผู้เป็นพ่อแม่ลูกค้ารายเก่าหลายคนมีความคลางแคลงใจไม่เชื่อใจในการบริหารงานของผู้สืบทอดอย่างคเณศแต่มาวันนี้ทุก ๆ การลงทุนลงแรงกายแรงใจ และแรงสมองถูกแสดงออกมาให้ทุกคนได้เห็นว่าคเณศสามารถทำหน้าที่ผู้สืบทอดธุรกิจได้เป็นอย่างดี และตอนนี้กำลังไปได้ไกลกว่าที่รุ่นพ่อแม่เคยทำไว้

แม้ว่าในคราวแรกการเข้ามาทำงานสืบทอดธุรกิจครอบครัวจะไม่ใช่สิ่งที่เขาเคยวางเอาไว้ตั้งแต่แรกแต่ด้วยเหตุผลหลายอย่างบีบบังคับให้เขาต้องกลับมาทำตรงนี้ แต่ถึงอย่างนั้นในตอนนี้ระยะเวลากว่าเจ็ดปีที่ได้มาทำงาน ได้อยู่กับที่ตรงนี้มาในระยะเวลาที่ค่อนข้างยาวนานตอนนี้ทุก ๆ วันของการทำงานคเณศภูมิใจในสิ่งที่เขาร่วมสร้าง เขารักงานที่ทำ รักเกาะไพลิน และรักท้องทะเล…


กิจวัตรแรกเริ่มของวันยังคงเหมือนอย่างที่ทำอยู่ทุกครั้ง หยดน้ำเกาะพราวบนลอนกล้ามหน้าท้อง เส้นผมสีเข้มเปียกลู่ถูกขยี้จนเกือบหมาด ใบหน้าคร้ามคมที่บริเวณคางเริ่มมีไรหนวดขึ้นให้เห็นจาง ๆ เพิ่มความน่าหลงใหลขอเจ้าของเรือนร่างสมบูรณ์มากขึ้นอีกเท่าตัว นายหัวเกาะไพลินใช้ผ้าขนหนูเช็ดท่อนบนพอให้แห้งก่อนจะคว้าเอาเสื้อยืดสีเข้มทำจากผ้าลินินขึ้นมาสวมใส่ผมที่ยังคงหมาดอยู่ถูกปัดขึ้นลวก ๆ แต่เมื่อประกอบกับรูปหน้าที่ดูดีกลับดูคล้ายทรงผมของนายแบบที่หลุดออกมาจากหน้านิตยสาร ร่างสูงเอี้ยวตัวมองกระจกเล็กน้อยเพื่อสำรวจความเรียบร้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไปโดยไม่ลืมจะหยิบเอาสมุดพกเล่มเล็กติดมือไปด้วย


“เช้านี้เป็นไงบ้างพี่ชาญ”

เอ่ยถามนายช่างประจำเกาะอย่างที่เคยทำในทุก ๆ เช้า ตอนนี้เป็นเวลาหกนาฬิกาแต่เพราะตอนนี้อยู่ในช่วงฤดูร้อนทำให้ท้องฟ้าสว่างมากกว่าที่ควรจะเป็น

“ลำนี้ไม่มีอะไร แต่คุณนวลจันทร์ดูจะมีปัญหา”

‘คุณนวลจันทร์’ ชื่อเรือลำใหญ่ของเกาะถูกเอ่ยออกมาทำให้นายหัวคเณศขมวดคิ้ว แม้จะไม่ได้แปลกใจนักที่เรืออายุกว่าสามสิบปีจะมีปัญหา

“ปัญหาอะไร”

“ก็เครื่องยนต์ นายไม่ต้องทำหน้าเครียดหรอกเรื่องง่าย ๆ ไม่มีอะไรมาก แต่ช่วงนี้ก็อย่าเพิ่งเอาออกไปใช้ล่ะ”

พยักหน้ารับเป็นอันว่าเข้าใจตรงกัน นายหัวเกาะไพลินกางสมุดพกขนาดเอห้าขึ้นมากางและเขียนรายละเอียดแรกของวันลงไป เขาเดินหน้าต่อไปยังจุดพักเรือจดรายละเอียดปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นทั้งตามเรื่องของวานนี้เพื่อติดตามแก้ไขปัญหาให้ได้ทันท่วงทีหรือหากมีปัญหาใหม่จะได้ตามแก้ไขได้ถูกจุด เจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่คนนี้มีกิจวัตรการเดินสำรวจเกาะแบบนี้ในทุก ๆ เช้า เขาคิดว่าการเดินคือการออกกำลังกายที่ดีนอกจากนี้ยังได้ใกล้ชิดกับเหล่าคนงานที่ทำหน้าที่ตามจุดต่าง ๆ เขาจะได้ฟังปัญหาจากเจ้าของปัญหาตรงประเด็นและหาวิธีแก้ไขได้ถูกจุด

งานสำรวจเล็ก ๆ น้อย ๆ ในช่วงเช้าผ่านไปเมื่อเดินไปจบที่ฟาร์มหอยมุก เขาเดินกลับมายังเรือนหลังใหญ่และรับประทานมื้อเช้าคนเดียว คนในเกาะต่างรู้ดีว่านายหัวของพวกเขารักความเงียบสงบ ในระยะรัศมีรอบ ๆ ตัวบ้านจะไม่มีเสียงใดดังรบกวนในเรือนหลังใหญ่ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สมัยใหม่หลายชิ้นแต่ก็ยังมีหลายส่วนที่ยังคงเป็นของใช้ที่เริ่มตกรุ่นอย่างเช่นโทรทัศน์ คเณศใช้โทรทัศน์จอตู้ที่พอมองเห็นภาพได้จาง ๆ แต่เสียงยังคงชัดแจ๋ว แม้มีเงินในบัญชีหลายร้อยล้านแต่ก็ไม่อยากจะเสียเงินกับเรื่องไร้สาระ คเณศคิดแบบนั้น ในเมื่อเขาใช้โทรทัศน์เพียงเพราะต้องการตามข่าวสารธุรกิจเท่านั้น หากมีอะไรพิเศษโทรศัพท์ของเขายังคงเป็นสมาร์ทโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดที่เพื่อนสนิทซื้อมาฝากเมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว คอมพิวเตอร์ยี่ห้อดังที่ราคาร่วมแสนของเขาที่ตั้งอยู่ในห้องทำงานยังคงเป็นอีกทางเลือกหากต้องการตามข่าวสารที่มากกว่าในทีวีจอตู้อันเก่านั่น

“คุณตะวัน วันนี้มีงานอะไรใหม่ไหม”

“มีสายจากคุณติณครับ โทร.มาเมื่อสิบนาทีที่แล้วตอนที่นายไปที่ท่าเรือ” เลขาที่ทำหน้าที่คอยรายงานตารางต่าง ๆ จัดการชี้แจงตารางงานพิเศษของวันนี้ ทินกรหรือตะวัน เลขาคนเก่งที่พี่สาวส่งมาให้ช่วยดูแลหลายเรื่อง ๆ เพราะเชื่อว่าทินกรเป็นคนเก่งและไว้ใจได้ ซึ่งก็เป็นจริงอย่างที่พี่สาวของเขาเคยโฆษณาเอาไว้ ตะวันนอกจากจะเก่งเรื่องงานยังเก่งกาจเรื่องการพูดคุยกับผู้คนที่เขาคร้านจะมีบทสนทนาด้วย ทุกอย่างตะวันสามารถจัดการให้คเณศได้ในเวลาอันสั้น นั่นทำให้เขาประทับใจเลขาคนนี้อย่างมาก

“เขาว่าไง”

“ก็..ผมว่านายโทร. หาคุณติณเองดีกว่านะครับ คือผมคุยให้ไม่ได้จริง ๆ”

“มีเรื่องที่คุณตะวันเคลียร์ไม่ได้ด้วยเหรอ”

ทินกรส่งเครื่องมือสื่อสารของตนให้กับผู้เป็นนาย นั่นคือคำตอบที่บอกกับเขาว่างานนี้คงไม่ใช่เรื่องที่เลขาอย่างตะวันจะจัดการให้ได้

“ถ้าอย่างนั้นคุณตะวันไปเตรียมเอกสารให้ผมที วันนี้ผมมีประชุมสิบโมงไม่ใช่เหรอ”

“ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้ เอ่อ นายใจเย็น ๆ นะครับ สู้ๆ ครับ”

คุณเลขารับคำสั่งเจ้านายอย่างแข็งขัน ท่าทางประหลาดของทินกรทำให้ผู้เป็นนายแปลกใจจนต้องมองตามหลัง จริงอยู่ที่ปรกติแล้วตะวันจะเป็นคนสดใสร่าเริงแต่คราวนี้ดูจะมากไปเสียหน่อย


เรียวนิ้วยาวกดโทร. ออกเบอร์ล่าสุดที่โทร. เข้ามารอเพียงไม่กี่อึดใจปลายสายก็รับอย่างรวดเร็ว

‘กว่าจะโทร. มาได้นะพ่อ โทร. หามึงไปร้อยสายไม่เคยจะโทร. กลับ’ เสียงบ่นน่าหนวกหูของเพื่อนสนิททำเอาคนฟังต้องขยับโทรศัพท์ออกห่างเล็กน้อย

“มีอะไร”

‘กูมีเรื่องจะบอก อันที่จริงไม่ใช่เรื่องของกู แต่ก็มีเรื่องของกูอยู่’

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างเสียอารมณ์เมื่อรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังพูดปั่นประสาท “สรุปเรื่องใคร”

‘เรื่องพี่สาวมึง’

“ทรายเป็นอะไร”

ช้อนที่กำลังตักอาหารชะงักเมื่อรู้ว่าเป็นเรื่องของพี่สาวแม้จะถามด้วยน้ำเสียงปรกติแต่ก็ไม่ปฏิเสธว่าเขาเริ่มจะร้อนใจ แม้จะรู้ว่าชีวิตของพี่สาวแทบจะไม่มีเรื่องให้ต้องกังวลแต่ด้วยความเป็นพี่น้องที่โตมาด้วยกันยังไงเขาก็เป็นห่วง

‘ก็..มึงรู้ใช่ไหมว่าสามีพี่ทรายเขาทำนิตยสาร’

“อื้อ”

‘ก็ เหมือนเขาจะมีปัญหาเพราะช่วงนี้ใคร ๆ เขาก็อ่านข่าวเสพสื่อจากอินเทอร์เน็ตกันเป็นส่วนมาก แล้วยอดขายเลยไม่ค่อยดี’ คนฟังเอนกายพิงพนักพิงทิ้งช้อนอาหารก่อนจะทำสัญญาณมือเรียกแม่บ้านที่ยืนรออยู่ไม่ไกลให้มาเก็บโต๊ะ

“แล้วไงต่อ”

‘เห็นว่าเขาเริ่มคุยกันเรื่องจะทำฉบับพิเศษเพื่อเพิ่มยอดขาย’

“แล้วตรงไหนที่มันเกี่ยวกับกู มึงโทร. มาทำไม”

“เขาจะสัมภาษณ์กู”

ฟังดูไม่น่าแปลกใจเท่าใดนักเพราะติณภพเพื่อนสนิทของเขาเป็นนักแสดงและนายแบบชื่อดังที่ควบตำแหน่งรองประธานบริหารงานธุรกิจของที่บ้านเล่น ๆ แม้จะอยู่บนเกาะห่างไกลแต่คเณศก็รู้ข่าวสารวงการนี้อยู่บ้าง เขารู้ว่าตอนนี้ติณภพกำลังมีกระแสในหน้าหนังสือพิมพ์ทุกอย่างต่างเป็นที่สนใจของสังคมทั้งเรื่องการงาน และชีวิตส่วนตัว


“ก็ดีนี่ ทำไปสิ จะขอขึ้นค่าตัวหรือไง”

“พูดไปนั่น งานพี่ทรายกูทำให้ฟรี แต่เรื่องที่กูโทร. มาคือเขาจะขอสัมภาษณ์มึงด้วย”

“ไม่”

คเณศปฏิเสธเสียงแข็งเพื่อยืนยันความต้องการ เขาเข้าใจได้ว่าธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ในยุคนี้ครองตัวอยู่บนท้องตลาดได้ยากแต่การจะเพิ่มยอดขายให้ได้มาก การสัมภาษณ์คนที่กำลังอยู่ในกระแสสังคมอย่างติณภพ ศุภวรนันท์นั้นดูจะมากพอแล้วสำหรับการกระตุ้นยอดขาย

“แต่เขาประชุมตกลงกันแล้วนะเว้ย บอกอนิตยสารเขาโทร. มาติดต่อกูด้วยตัวเอง เขาบอกว่านั่นเป็นไอเดียเขา และยืนยันจะสัมภาษณ์มึงให้ได้”

ช่วงหลายเดือนมานี้เขาได้อยู่อย่างสงบสุขเพราะไม่ได้ออกจากเกาะไปออกงานสังคมตามที่ผู้เป็นแม่ขอ คเณศถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย ไม่เคยเข้าใจพวกนักข่าวหรือพวกวงการทำสื่อพวกนี้เลยสักครั้ง ไม่ว่าจะมีการติดต่อมากี่ร้อยหนผลก็คือเขาปฏิเสธ ไม่เคยมีใครได้รับคำตกลงรับการเชิญชวนออกหน้าสื่อของบุตรชายคนกลางของวัชรสกุลแม้แต่รายเดียว แต่กระนั้นดูเหมือนว่าจะยังมีคนไม่ละความพยายาม


“ถ้าเขาอยากจะสัมภาษณ์นักก็ให้เขาติดต่อกูมาเอง มึงไม่ต้องเป็นตัวแทนใครทั้งนั้น”



“ผมพยายามแล้วครับคุณดิน ได้แค่นี้จริง ๆ ” นายแบบร่างสูงส่งเครื่องมือสื่อสารคืนให้กับเจ้าของเครื่องตัวจริงด้วยใบหน้าเบื่อหน่าย “ผมบอกคุณดินแล้ว มันไม่ยอมหรอก”

ดลวัฒน์ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้นวมก่อนจะใช้มือกุมขมับ นิตยสารฉบับพิเศษที่กำลังจะถูกพิมพ์ในเวลาไม่กี่เดือนข้างหน้าเป็นฉบับสำคัญที่ชี้เป็นชี้ตายอนาคตของเขาในวงการสื่อสิ่งพิมพ์ กว่าจะก้าวเข้ามาอยู่ในตำแหน่งบรรณาธิการนิตยสารที่เคยมีมูลค่าในตลาดสูงลำดับต้น ๆ อย่างทุกวันนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายแต่การได้มาแล้วต้องรักษาเอาไว้นั้นเป็นเรื่องที่ยากกว่า และดูเหมือนว่ามันจะยากขึ้นไปอีกเมื่อตอนนี้เขากำลังติดปัญหาใหญ่

“ไม่ได้จริง ๆ เหรอครับคุณติณ”

นายแบบหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะทิ้งตัวนั่งบนโซฟาตัวยาวที่ถูกจัดไว้สำหรับแขก “แต่จริง ๆ ก็อาจจะมีวิธีนะครับ”

“ยังไงครับ”

“คุณลองติดต่อเขาด้วยตัวเองสิครับ ลองพูดจุดประสงค์ของงานนนี้เขาอาจจะรับฟังก็ได้” ติณชี้ช่องทางให้กับคุณบอกอตัวเล็กด้วยความเห็นใจและอยากจะช่วยด้วยใจจริง แน่นอนว่านิตยสารฉบับนี้ไม่ใช่เล่มแรกที่ขอสัมภาษณ์ทั้งเขาและคเณศ ทุกครั้งเขาปฏิเสธอย่างเด็ดขาดหากมีชื่อเพื่อนสนิทมาเอี่ยวแต่ว่าคราวนี้ติณไม่สามารถจะปล่อยผ่านไปได้

“ครับ ผมจะลองดู ยังไงก็ต้องลองทุกทางอยู่แล้ว”

“สู้ ๆ ครับ ผมเอาใจช่วย บ่ายโมงผมมีตารางงานงั้นผมขอตัวนะครับ มีอะไรติดขัดก็โทร. มาขอคำแนะนำจากผมได้” นายแบบหนุ่มชูกำปั้นขึ้นสองข้างเป็นการให้กำลังใจบรรณาธิการคนเก่งก่อนจะเดินออกไปดลวัฒน์ไม่ลืมที่จะลุกขึ้นยืนส่งแขกเป็นการขอบคุณเขาส่งยิ้มให้กับนายแบบร่างสูงที่เพิ่มเดินออกไปจนกระทั่งร่างนั้นออกจากห้องไปเขาจึงกลับมาอยู่กับตัวเองอย่างจริงจังอีกครั้ง

ร่างเล็กทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ตัวนิ่มที่ดูเหมือนว่าตอนนี้กำลังร้อนเป็นไฟความมั่นคงของเก้าอี้ตัวนี้เริ่มสั่นคลอนมากขึ้นเมื่อมีเค้าลางว่างานชิ้นใหญ่ที่ชี้เป็นชี้ตายเขาในครั้งนี้คล้ายว่าจะไม่สำเร็จ…


แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็คงต้องลองดู

ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคุณคเณศ วัชรสกุลนั้นตามตัวยากแค่ไหน ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าคุณคนนั้นเอาแต่ทำธุรกิจในเงา แต่ถึงอย่างนั้นการบริหารธุรกิจก็ยังโดดเด่นจนเป็นที่น่าจับตา แต่ก็ไม่เคยมีใครได้สัมภาษณ์อย่างจริงจัง อย่างมากก็แค่ได้รูปถ่ายจากงานต่าง ๆ ของวัชรสกุล นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เขาสนใจนักธุรกิจในเงาคนนั้นเป็นอย่างมาก และแน่นอนว่าความอยากรู้ของเขาเพียงผู้เดียวไม่มากพอที่จะทำให้ที่ประชุมยอมรับจนเกิดงานชิ้นนี้ คเณศทายาทคนรองของวัชรสกุลแม้จะไม่ค่อยได้เห็นใบหน้าของคน ๆ นั้นปรากฏบนหน้าข่าวนักแต่ชื่อนี้ก็ยังเป็นที่สนใจของแวดวงสังคมอย่างมาก ทั้งเรื่องความแพรวพราวในการทำธุรกิจ และเรื่องข่าวลือที่ใคร ๆ ก็บอกว่าตัวจริงของคุณคเณศนั้นหล่อเหลา และน่าดึงดูดไม่แพ้เพื่อนสนิทอย่างคุณติณภพ












100%

อัพครบ100แล้วค่ะ enjoy reading นะคะทุกคนนนน

#จอมใจไคซู

2bc. 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 253 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

882 ความคิดเห็น

  1. #754 mobic (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 15:30
    คุณดินนี่คือน้องใช่มั้ย นายหัวค่อนข้างเก็บตัวมากๆเลย นี่รอลุ้นให้นายหัวเจอกับคุณดินเลย
    #754
    0
  2. #732 meawai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 00:27
    เปิดมาคาแร็คเตอร์นายหัวดุม้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่ก็มีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน แล้วก็เป็นคนที่ตั้งใจทำงานหัวดีมากคนนึง ชอบฟามดุนี้ค่ะ รอให้ดุบก.แถวนี้อยู่ แหะๆๆๆๆๆๆ
    #732
    0
  3. #682 Pare2161 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:31
    เอาแล้วๆ
    #682
    0
  4. #594 _tangkwajiya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:38

    คุณดินจะต้องไปอ้อนนายหัวสำเร็จแน่ๆ แค่คิดก็น่ารักแล้ว

    #594
    0
  5. #529 ppploycb (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 01:14
    นายหัวน่าค้นหามากๆ ไม่ค่อยออกสื่อ แต่ก็มีคนให้ความสนใจ เพราะเก่ง
    #529
    0
  6. #443 ppdo-24 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 07:49
    แค่เริ่มแรก ก็น่าคิดตามแล้ว
    #443
    0
  7. #377 BBBP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 22:41
    เนื้อเรื่องน่าสนใจมากๆค่ะ เพิ่งได้มาอ่าน รอติดตามนะคะ
    #377
    0
  8. #332 pikakaka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 21:30
    น่าสนุกมาก เห็นเค้าลางความน้องมาแต่ไกล
    #332
    0
  9. #91 Panchanok_pan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:03
    ชอบความau. thaiมากเลยอ่ะ
    #91
    0
  10. #88 kksssp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 16:39
    ชอบมากเลยค่ะ สู้ๆนะคะไรท์
    #88
    0
  11. #65 BLUESKY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 00:22

    คุณคเณศฟังเพลงวง EXO รึเปล่าคะ เพลงดีมากเลยนะ

    #65
    0
  12. #55 My_Queen ของท่านโอ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 09:36
    อ่านแค่คำโปรยก็ติดตามแล้วค่ะ พอเข้ามาอ่านเนื้อหาแล้วยิ่งน่าติดตามเข้าไปใหญ่ผู้บริหารเกาะไพลินนี่ไม่ง่ายเลย คุณบอกอจะจัดการยังไงล่ะคราวนี้ รอเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ แต่งต่อให้จบนะคะ นิยายแนวนี้ไม่ค่อยเจอเท่าไหร่ รักไรท์ค่ะ จุิบๆ
    #55
    0
  13. #39 คุณโดดีโอ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 09:20
    โหห น่าติดตามมากๆๆๆอ่านแค่นี้ก็รู้สึกชอบคาเร็กเตอร์ของทั้งนายหัว ทั้งคุณดินเลย รอดูตอนเจอกันแล้วนายหัวจะโหดใส่หรือเย็นชาใส่นะ รอลุ้นว่าคุณดินจะมีวิธียังไงให้คนที่ไม่ยอมต้องยอม แงงงง การบรรยายเรื่องดีมากๆๆเห็นภาพเป็นฉากๆๆฉากเปิดตัวนายหัวนี้ อือหืออออออออ กราบพ่อออ
    #39
    0
  14. #24 jirapapa333 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 12:39
    รอเลยค่าาาาาาา
    #24
    0
  15. #23 lomamee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 10:59
    อย่าแกล้งน้องดินนะคะนายหัว
    #23
    0
  16. #22 Maypst (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 08:07
    ดินสู้ๆนะครับบบ
    #22
    0
  17. #21 underwater369 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 14:02

    น้องดินสู้ๆ

    #21
    0
  18. #20 howlong2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:59
    แค่นี้ก็ตื่นเต้นแล้ว จะพบกันยังไงล่ะทีนี้ ดูเหมือนจะเป็นงานยากซะด้วย แต่ตัวเล็กของเราทำได้อยู่แล้ว สู้ๆนะครับ 😆
    #20
    0
  19. #19 eveahhhhhh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:55
    บรรยายดีมากเยยค่ะต้องรอลุ้นตอนกินติดต่อคุณเค้าต่อเลยย
    #19
    0
  20. #18 DYO_fugurrrrr (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 02:26
    ชอบการบรรยายของไรท์จังเลย เหมือนได้หลุดไปในเหตุการณ์นั้นจริงๆอ่ะ ฮือออออขอหวีดให้ความภาษาสวยอีกสัก 1000 รอบบบ ส่วนคุณนายหัวก็คือรักสงบมาก แลดูดุน่าดู น้องดินต้องสู้นะลูก เอาความน่ารักเข้าสู้ไปเล้ยยยย
    #18
    0
  21. #17 KAKAII (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:42

    ฮือออรอทั้งสองมาพบกันนนนนน

    #17
    0
  22. #16 Unit u (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:16
    ต้องสู้ๆนะคะน้องดิน
    #16
    0
  23. #15 Kyunsooooo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 23:47
    คุณดินสู้ๆๆต้องผ่านไปได้แน่ๆๆๆ
    #15
    0
  24. #14 howlong2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 23:08
    เป็น 10% ที่กร๊าวใจมาค่ะ รอที่เหลือนะคะ
    #14
    0
  25. #13 FAI_9493 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:16
    ตื่นเต้นๆๆ
    #13
    0