Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 8 : (SF) My prince the series "Remember u"2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    17 พ.ย. 61








"ข้างคิดถึงใครบางคนน่ะ"

องค์ชายแบคฮยอนเผยรอยยิ้มออกมาทันทีกับสิ่งที่พี่ชายพูดออกมา
"ใยท่านมาประทับอยู่ที่นี่"
"?" เมื่อเห็นหน้าทีดูสงสัยของพี่ชายองค์ชายแบคฮยอนจึงเฉลยสิ่งที่จะบอกให้พี่ชายรับรู้ 
"พี่เป็นถึงองค์รัชทายาทใยเรื่องเพียงนี้ท่านจึง เขลานัก คิดถึงก็ไปพบคนผู้นั้นสิท่านพี่" 
"อ่าาาาาา จริงสิ ขอบใจมากน้องรัก" 
"เฮ้อออ พี่ชายก็คิดถึงสาวงาม? น้องชายก็หนีเที่ยว ข้าต้องอยู่ผู้เดียวอีกแล้วสินะ"
องค์ชายแบคฮยอนพูดออกมาพร้อมกับมองตามกลังพี่ชายที่รีบเดินออกไป
.
.
.
.
ตั้งแต่วันนั้นก็สามวันแล้วที่ชานยอลออกไปเที่ยวกับพี่เลี้ยงทั่วเมืองโครยอ แต่ทว่าจิตใจของเขากลับนึกถึงอีกคนที่หาที่พักให้ คนใจดีคนนั้น ท่านพี่อี้ฟาน 
"คุณชายในวันนี้ท่านดูซึมเศร้านัก...อยากไปเที่ยวอีกหรือขอรับ"
"ป่าวหรอก พี่มินซอกข้าแค่คิดถึงใครบางคนน่ะ" ชานยอลตอบ มินซอก พี่เลี้ยงของเขาที่มาจากต้าหมิงด้วยกัน
"เอ๊ะ ใช่ท่านพี่อี้ฟานคนนั้นหรือไม่ขอรับ"
"ก็คงใช่" เขาก้มหน้าจนคางชิดอกเพื่อซ่อนแก้มที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อให้เห็นแล้วตอบเสียงเบา
"หว่าาาา คุณชายของพี่มีความรักแล้วหรือนี่ สงสัยท่านพี่อี้ฟานของคุณชายคงต้องหล่อมากแน่ๆขอรับ" พี่เลี้ยงของชานยอลเอ่ยถึงท่านพี่อี้ฟานที่คุณชายของเขาที่เขาเคยได้ยินเมื่อครั้งที่ออกไปเที่ยวเพื่อแกล้งคุณชายของเขา 
"พี่มินซอกข้ายังไม่มีความรักซักหน่อยนะ" ชานยอลโวยวายพร้อมกับพวงแก้มที่ขึ้นสีจนแดงไปถึงหู
"ข้าเชื่อก็ได้ขอรับ....แล้วท่านพี่อี้ฟานของคุณชายหล่อจริงๆมั้ยขอรับ"
"อือ ละ....พี่มินซอก!!!" 
"5555"
ก๊อกๆๆๆๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดเสียงพูดคุยของคนทั้งสอง ก่อนที่เสียงเจ้าของโรงเตี๊ยมจะเอ่ยประโยคที่ทำให้หัวใจของชานยอลพองโตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
"คุณชายชานยอลขอรับท่านอี้ฟานมาขอพบท่านขอรับ"
.
.
"เชิญนั่งก่อนสิ" เสียงทุ้มต่ำของท่านพี่อี้ฟานดังขึ้นเมื่อชานยอลเข้ามาในห้องพิเศษที่จงแดเตรียมไว้ให้องค์ชายรัชทายาทโดยเฉพาะ 
"ขอรับ"
"เป็นอย่างไรบ้าง อยู่ที่นี่เจ้าลำบากหรือไม่ชานยอล" อี้ฟานเอ่ยถามทันทีที่ชานยอลนั่งลง
"ไม่ลำบากเลยขอรับท่านจงแดดูแลข้ากับพี่เลี้ยงดีมาก"
"คนที่มาส่งเจ้าเป็นพี่เลี้ยงเช่นนั้นใช่หรือไม่" อี้ฟานถามถึงคนที่เดินมาส่งชานยอลถึงในห้องนี้
"ใช่ขอรับ"
"แล้วเจ้าเจอเพื่อนเจ้าหรือยัง" 
"คงมาถึงวันนี้ช่วงเย็นขอรับเรานัดเจอกันที่นี่"
"หื้อ? เพื่อนเจ้ารู้ได้เช่นใดว่าเจ้าอยู่ที่นี่"
อี้ฟานสงสัยเพราะในคราวแรกชานยอลบอกว่าไม่รู้จักที่นี่แล้วจะนัดเพื่อนได้เช่นไร
"อ๋อ ข้าน้อยส่งคนไปบอกแล้วขอรับ เพื่อนข้าอยู่ที่ชิลลาขอรับ" 
"อืม ถ้าเช่นนั้นก่อนเพื่อนเจ้าจะมาข้าพาเจ้าไปเที่ยวดีหรือไม่"
ตาชานยอลเป็นประกายวิบวับทันทีที่ได้ยินทำให้อีกคนที่มองอยู่นั้นเผยรอยยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู
"จริงหรือขอรับ" ชานยอลถามอย่างตื่นเต้นทำให้อี้ฟานหัวเราะเล็กๆออกมาพร้อมกับคิดว่า เจ้าเด็กนี่ช่างน่ารักเสียจริง
"ตามมาสิจักได้รู้ว่าจริงหรือไม่" พูดจบท่านพี่อี้ฟานก็เดินนำหน้าออกไปทำให้ชานยอลที่ยืนอยู่รีบตามไปอย่างตื่นเต้น

หลังจากที่ชานยอลตามอี้ฟานออกมาทำให้เขาได้รู้ว่าท่านพี่อี้ฟานพาออกมาเที่ยวจริงๆโดยที่พาไปเที่ยวตลาดกลางเมืองหลวง

"นี่คือสิ่งใดหรือขอรับ?" ชานยอลชี้นิ้วไปที่แผ่นแป้งที่วางอยู่

"ยุกจอน ขนมน่ะ ท่านป้าข้าขอซื้อ 5 ชิ้นขอรับ"

"นี่เจ้าค่ะ ขอบคุณมากเจ้าค่ะท่านชาย"

"ขอรับ อ่ะ" ขนมนั้นมาอยู่ตรงหน้าชานยอลทันที 

"?"

"ข้าซื้อให้รับไปสิ"

                                                                      


หลังจากที่เดินตลาดเสร็จอี้ฟานก็พาชานยอลเดินมาข้ามสะพานจนมาถึงสวนดอกไม้

"อ่าาาา ดอกไม้งดงามเสียจริง"

ชานยอลเอ่ยชมพร้อมกับลงไปดูดอกไม้ใกล้ๆ

"ใช่ งดงามมาก"

"ท่านพี่คิดเหมือนข้าน้อยเลยขอรับ" ชานยอลลุกขึ้นยืนหลังจากที่พูดจบ ทำให้อี้ฟานเดินเข้ามาซ้อนหลังก่อนจะก้มลงมากระซิบที่ข้างหู

"เจ้าคิดว่าข้าเอ่ยชมความงามของสิ่งใดหรือ ชานยอล" เขาตัวเกร็งทันทีที่ได้ยินร่างสูง

"เอ่ออออ กะ..ก็..ดอกไม้มิใช่หรือขอรับ"

"ไม่หรอก"  ร่างสูงจับใหล่แล้วหมุนตัวชานยอลให้หันกลับมาก่อนที่พูดต่อ

"ข้าเอ่ยชมความงามของ นัยน์ตาคู่นี้" หัวแม่มือไล้ลงไปบนเปลือกตาโตของชานยอล

"จมูก........และริมฝีปากนี้ของ...เจ้า" ก่อนจะสัมผัสเลื่อนมาตามที่พูด แล้วสัมผัสกับพวงแก้มที่ขึ้นสีระเรื่อ ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่ทำให้หัวใจของชานยอลแทบจะหยุดเต้น



"เจ้าช่างงดงามยิ่งแล้วข้าก็..ชอบเจ้ายิ่งนัก"



"ขอบพระคุณมากเลยนะขอรับท่านพี่ที่พาข้าน้อยไปเที่ยว"  ชานยอลพูดหลังจากที่อี้ฟานพามาส่งที่โรงเตี๊ยมแห่งเดิม

"ข้าเต็มใจ"

"ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยขอตัวนะขอรับ"

"เดี๋ยวก่อน"อี้ฟานเอ่ยพร้อมกับรั้งแขนไว้แล้วออกแรงดึงให้ชานยอลเข้ามาใกล้ๆตัวก่อนจะกระซิบข้างหูอีกครั้ง แล้วจูบลงตรงนั้นทันทีที่พูดจบ

.

.

.

.

.

.


"จำคำ พี่ ไว้....จงดูแลตนให้ดีเพราะจากนี้ชานยอล...เจ้าเป็นคนของพี่" 



                                                                      





่"ฮั่นแน่  คุณชายหน้าแดงมาเลยนะขอรับ"

พี่เลี้ยงตัวเล็กเอ่ยขึ้นมาเมื่อชานยอลเข้ามาในห้อง

"กะ..ก็อากาศร้อนน่ะพี่มินซอก" ชานยอลตอบก่อนจะทำตาเลิ่กลั่กทำให้มินซอกเอ็นดูความน่ารักของคุณชายของเขา

"ข้าน้อยเชื่อก็ได้ขอรับ.....จริงสิคุณหูมาแล้วนะขอรับคุณชายจะเข้าไปพบเลยหรือไม่ขอรับ"

"จริงหรอ....แล้วเขาอยู่ที่ห้องใดพี่มินซอก"

"สามห้องถัดไปขอรับ"

ตึงๆๆ ปัง!! ชานยอลวิ่งออกไปทันทีที่รู้ ไม่เจอกันต้อง สิบหกปี เพื่อนเค้าจะเป็นอย่างไรบ้างนะ


ก๊อกๆๆๆ  "ข้ามาแล้ว" ชานยอลตะโกนบอกคนในห้องก่อนจะเปิดเข้าไป



"คยองซู"  

"ชานเลี่ย"

.

.

.

.

.

.

.

.

TBC

....................................

#myprinceKY

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #34 RainbowKrisYeol (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 11:02
    งิ้อออออ พี่คริสรุกแรงมาก น้องตัวจะระเบิดแล้วววว
    #34
    0
  2. #10 xiahA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 00:38
    รอค่าา สนุกมากเลยย
    #10
    0