Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 7 : (SF) My prince the series "Remember u" 1/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 พ.ย. 61



"บัดนี้ข้าขอแต่งตั้งให้ องค์ชายอี้ฟาน เป็นองค์รัชทายาทของโครยอนับจากนี้ไป"
"องค์รัชทายาทจงเจริญ อายุยืน หมื่นปี
หมื่นๆปี" เสียงขุนนางก็ดังแซ่ซ้องสรรเสริญองค์ชารัชทายาทไปทั่วท้องพระโรง เมื่อสิ้นเสียงกษัตริย์ที่ประกาศแต่งตั้งให้ องค์ชายอี้ฟาน เป็น รัชทายาทแห่งโครยอ ราชโอรสทั้งสามคนนั้นมีชื่อเสียงไปไกลทั่วทิศทาง หากกล่าวถึงองค์รัชทายาทนั้นทุกคนย่อมรู้จักในนามของ องค์ชายอี้ฟาน ผู้ถูกกล่าวขานว่า รูปโฉมสง่างามราวเทพบุตรมาจุติด้วยความใส่ใจของพระองค์ที่มีต่อราษฎรทำให้องค์ชายรัชทายาทผู้นี้เป็นที่รักใคร่ของประชาชนและทรงแข็งแกร่งเกรียงไกรเพราะเคยปกป้องบ้านเมืองจากศัตรู ทำให้องค์ชายอี้ฟานเหมาะสมกับตำแหน่งรัชทายาทที่สุดในบรรดาพี่น้อง ซึ่งองค์ชายคนถัดมาก็คือ องค์ชายแบคฮยอนที่มีคนกล่าว่าองค์ชายผู้นี้งดงามดั่งบุปผาสุภาพอบอุ่นส่วนองค์ชายแห่งโครยอองค์สุดท้ายคือ องค์ชายจงอิน องค์ชายเล็กคนนี้มีอุปนิสัย สุขุมรอบคอบและเจ้าเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวและชอบออกมาเที่ยวเล่นเรื่องนี้คงไม่ต้องมีใครบอกเพราะจะรู้ทันทีเพราะเคยมีเหตุการณ์ที่ทางราชวังเคยติดประกาศตามหาองค์ชายจงอินที่หายไปนับเดือนให้กลับไปวังหลวงคราวนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ทางวังหลวงส่งทหารให้ติดประกาษและตามหาองค์ชายจงอิน รวมถึงคนเป็นพี่อย่างองค์ชายอี้ฟานด้วย 

"องค์....ท่านอี้ฟานกระหม่อมเฮ้ยไม่ใช่...ข้าได้ข่าวของท่านจงอินแล้วขอรับ"  หัวหน้าองครักษ์ทูลองค์ชายอย่างติดๆขัดๆ เพราะพระองค์ทรงสั่งไว้ว่ามิต้องการให้ผู้ใดรู้ว่าพระองค์นั้นทรงเป็นถึงองค์ชายรัชทายาท

"ว่ามา" องค์ชายถามอย่างใจเย็นเพราะคงคิดว่าน้องชายตัวแสบคงอยู่แถวนี้ แต่ทว่าความจริงกลับไม่ใช่

"เมื่อสามวันก่อนท่านจงอิน ได้บอกกับพ่อค้าผู้หนึ่งว่าจักเดินทางไปแพ็คเจขอรับ"

"ห๊าา!!! แพ็คเจ"  องค์ชายอุทานออกมาอย่างตกใจ

"ขอรับ แพ็คเจ"  หัวหน้าองค์รักษ์ยืนยันอีกครั้งก่อนที่จะทรงรับสั่งอย่างหงุดหงิด

"หึ้ยย!!เจ้าน้องผู้นี้ เจ้าไปตามจงอินให้กลับมาก่อนวันประชุมในอีกเจ็ดวัน มิเช่นนั้นข้าจะตัดหัวเจ้าซะไป!!" 

หัวหน้าองครักษ์รีบวิ่งออกไปทันทีด้วยไม่เคยเห็นพระองค์ทรงหงุดหงิดเช่นนี้สงสัยคงจะเป็นห่วงน้องชายที่ครานี้ออกไปเที่ยวไกลกว่าทุกที      ชายหนุ่มรูปงามยืนหงุดหงิดอยู่พักใหญ่ ก่อนเสียงผู้มาใหม่จะดังขึ้น

"ท่านๆขอรับ ของทางให้ข้าเข้าไปหาหนังสือได้หรือไม่?"  เสียงทุ้มหวานดังขึ้น ทำให้องค์ชายอี้ฟายหันไปตามเสียง จึงได้เห็นเด็กหนุ่มผู้นึง ที่คราแรกคิดว่าเป็นหญิงเพราะมีตากลมโด แก้มยุ้ย จมูกโด่งรับกับโครงหน้าและริมฝีปากอิ่มที่ทำให้ใบหน้านั้นงดงามราวหญิงสาว แต่ก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อเห็นเครื่องแต่งกายของอีกคน

"............."

"เอ่อ ท่านชาย"  เสียงทุ้มหวานดังขึ้นอีกครั้งเพราะเห็นว่าคนตัวสูงสำรวจใบหน้าเขาอยู่นาน 

"อ่า ขออภัยด้วย หากต้องการหนังสือชนิดใดถามข้าได้ เชิญเจ้าเลือกดูเถอะ"  เมื่อตั้งสติได้ว่าจ้องมองใบหน้าหวานนานเกินไปจึงรีบขอโทษอีกฝ่าย

"ถ้าเช่นนั้น ข้าน้อยรบกวนด้วยนะขอรับ "

"อืม" สิ้นเสียงตอบรับของร่างสูงคนหน้าหวานก็เดินผ่านร่างสูงไปที่ชั้นหนังสือแล้วเดินเลือกดูเงียบๆ โดยไม่รู้ว่ากลิ่นกายประจำตัวที่ไม่เหมือนใครได้ทำอีกคนเคลิ้มอยู่ไม่น้อย ร่างสูงยืนเคลิ้มอยู่ซีกพักก่อนจะเรียกสติแล้วรีบเดินเข้าหาอีกฝ่าย 

อ่าาา อยากรู้จักซะแล้วสิ

" ข้าถามเจ้าได้หรือไม่ ว่าเจ้ามาจากที่ใด" ร่างสูงเอ่ยถามขึ้นทำให้อีกฝ่ายที่สนใจหนังสืออยู่ตกใจเล็กน้อยก่อนจะตอบ

"ข้าน้อยเดินทางมาจากต้าหมิงขอรับ"

"มาไกลนะ แล้วเจ้ามาทำอะไรที่โครยอล่ะ"

"ข้าน้อยมาหาเพื่อนหาน่ะขอรับ" 

"มาบ่อยหรือ ใยเจ้าพูดภาษาที่นี่ได้ชัดนัก " 

"ไม่บ่อยหรอกขอรับมาครั้งนี้เป็นครั้งที่สองหลังจากผ่านไป 16 ปีแล้วก็มารดาของข้าน้อยเป็นคนที่นี่น่ะขอรับ ข้าเลยพูดภาษาโครยอได้ขอรับ"

"อ๋อ"

"ว่าแต่คุยมาตั้งนานแล้วท่านชายมีนามว่าอันใดหรือขอรับ"

"ข้าชื่อ อี้ฟาน แล้วเจ้าล่ะ "

"ข้าน้อยชื่อ ชานยอล ขอรับท่านชาย"

"ดูแล้วเจ้าคงอายุน้อยกว่าข้านัก เรียกข้าว่า ท่านพี่เถอะชานยอล"

"ได้ขอรับ ท่านพี่"

หลังจากที่คุยกันพักใหญ่ทำให้ ชานยอล 

รู้ว่าท่านพี่อี้ฟาน เป็นคนใจดี ทำให้เขาวางใจกับอีกคนไม่น้อย อันทีจริงอาจวางใจตั้งแต่ได้ยินชื่อแล้วก็ได้ จึงเอ่ยขอความช่วยเหลือจากร่างสูงตรงหน้า

"ท่านพี่ คือ...ท่านพี่พอรู้จักโรงเตี๊ยมที่ไหนที่ใกล้วังหลวงบ้างมั้ยขอรับ คือ ข้าน้อยกับคนของข้าน้อยยังหาที่พักไม่ได้เลยขอรับ" ชานยอลทำหน้าเศร้าลงทันทีที่พูดจบ เพราะเขาพึ่งมาถึงและยังไม่อยากเข้าวังหลวงเลยอยากอยู่ข้างนอกมากกว่า  ส่วนคนพี่ที่เห็นคนน้องทำหน้าหมองลงก็นึกเอ็นดู เพราะเจ้าตัวนั้นแสดงออกได้อย่างธรรมชาติคิดเช่นไรก็แสดงออกเช่นนั้น

"รู้จักสิ เดี๋ยวข้าจักพาไป"

"ขอบพระคุณมากขอรับ ท่านพี่ ท่านพี่ใจดีมากเลยขอรับ" ชานยอลยิ้มออกมาอย่างดีใจที่เขากับบริวารจะได้มีที่พักดีๆ และรอยยิ้มใสซื่อของชานยอลนั้นก็ทำอี้ฟานตาพร่าเลือนไปชั่วขณะ คนอะไรยิ้มได้สดใสขนาดนี้กัน

.

.

.

"ที่นี่แหละ" อี้ฟานพูดขึ้นเมื่อมาถึงโรงเตี๊ยมใหญ่แห่งหนึ่ง

"ขอบพระคุณอีกครั้งนะขอรับ บุญคุณครานี้ข้าจักมิลืมเลย" พูดจบชานยอลก็ยิ้มหวานให้กับอี้ฟานอีกครั้ง ทำให้องค์ชายรัชทายาทหวั่นไหวอยู่ไม่น้อย 

"อืม งั้นเข้าไปเถอะข้าจักฝากให้เจ้าของที่นี่ดูแลเจ้า" ชานยอลเดินตามอี้ฟานเข้าไปข้างในทันทีที่อี้ฟานพูดจบ


"โอ๊ะ ท่านชายเชิญๆ ทางนี้เลยขอรับ ยินดียิ่งนักที่ท่านมา" คนตัวเล็กคนนึงเดินเข้ามาต้อนรับอี้ฟานทันทีที่เขาเข้ามา ก่อนจะเชิญให้เขาทั้งสองไปนั่งที่โต๊ะรับแขก

"อือ ชานยอลนี่คือจงแดเจ้าของโรงเตี๊ยมนี้ ส่วนจงแด คนนี้ชื่อชานยอลเป็นน้องที่รู้จักของข้ามาจากต้าหมิงและเขากับคนของเขาต้องการที่พัก" 

"เป็นแขกแล้วทำไมท่านไม่พาไปที่วะ.."

"เขาไม่รู้...จักที่น่ะ" อี้ฟานเอ่ยตัดบทก่อนที่จงแเจะพูดเรื่องวังออกมา.....ใช่จงแดรู้ว่าเขาเป็นใคร

"อ๋อ ถ้าเช่นนั้นท่านต้องการกี่ห้องหรือขอรับท่านชานยอล" 

"เอ่อ..." พี่เลี้ยง 1 องครักษ์4  นางใน6คนแบกเกี้ยวอีก8 ทหารอีก 20 ก็ 20 ห้อง 

"ยะ.."

"ท่านอี้ฟานขอรับ" เสียงคนมาใหม่เรียกอี้ฟานดังตัดบทขึ้นก่อนที่ชานยอลจะบอกจำนวนห้อง

"มีอันใด"  อี้ฟานถามก่อนที่ทหารคนนั้นจะเดินเข้ามากระซิบที่ข้างหู


'องค์ชายแบคฮยอนทรงกำลังประมือกับโจรอยู่ทางใต้ของเมืองขอรับ'


ได้ยินดังนั้นอี้ฟานก็รีบพูดสั่งบางอย่างกับจงแดไว้ แล้วรีบวิ่งออกไปทันที 

"จงแดข้าฝากชานยอลด้วยนะ จงดูแลเขาให้ได้มากที่สุด ประหนึ่งเจ้าดูแลข้าจำไว้"


"เอ่อออเช่นนั้นข้าขอถามอีกครั้งว่าคุณชายต้องการห้องพักกี่ห้องขอรับ"

"20 ห้องขอรับ"

"ห๊าา!!" จงแดร้องออกมาเสียงดังเพราะตกใจกับจำนวนห้องที่ต้องการของอีกคน 

"เอ่อ ท่านจงแดไม่พร้อมหรือขอรับ"

"หามิได้ขอรับ เพียงแต่ข้าตกใจที่ท่านมากันมากเท่านั้นเองขอรับ"  จงแดยิ้มแหยให้ชานยอลไปที ดีนะที่เรามีสองโรงเตี๊ยมมิเช่นนั้นหัวเราคงหลุดออกจากบ่าเป็นแน่ 

"ถ้าเช่นนั้นข้าขอรบกวนท่านอีกอย่างได้หรือไม่ขอรับ"

"ถ้าไม่ยากเกินไปข้าพร้อมช่วยเหลือขอรับ"

"คือ.......ช่วยพาข้าไปที่เส้นทางก่อนเข้าเมืองได้มั้ย คือ.. ข้าจะไปบอกคนของข้าว่าได้ที่พักแล้ว" เมื่อเห็นสีหน้ารำบากใจของชานยอลแล้วแน่นอนว่าจงแดจึงไม่สามารถปฏิเสธได้ 

.

.

.

.

.

.

.

"นำทางเข้าไปเดี๋ยวนี้" องค์ชายรัชทายาทสั่งทหารอย่างร้อนใจเพราะเป็นห่วงน้องถึงแบคฮยอนจะเก่งเรื่องศิลปะไม่น้อยไปกว่าเขาแต่เขาก็ไม่วางใจอยู่ดี

.

.

"เจ้าจะได้ตายด้วยฝีมือข้า เจ้าองค์ชายอ่อนหัด" เจ้าโจรพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหยียดหยามก่อนจะเงื้อดาบขึ้น แต่ทว่า 

ฉึก!!  อ้อกก!! คันศรธนูได้แล่นไปปักอยู่บนคอของมันก่อนที่มันจะล้มลงแล้วหลังจากนั้น 

.

ฉึก!!  อ้อกก!!

.

.

ฉึก!! อ้อกก!!

.

.

.

ฉึก!! อ้อกก!!

 


คันศรธนูอันงามก็ไล่ปักพวกมันที่ละคนจนคนสุดท้ายล้มลง องค์ชายรัชทายาทจึงลงจากม้าแล้วเข้าไปประคองน้องชายของเขาทันที


"เป็นเช่นไรบ้าง แบคฮยอน"

"แค่ก....ไม่เท่าใดหรอกท่านพี่ ใยท่านมาช้านัก"  น้องชายไอออกมาด้วยความจุกทำให้พี่ชายอย่างเขาเสียใจอยู่ไม่น้อย เขาดูแลน้องทั้งสองคนมาตั้งแต่เด็กยังเขาไม่เคยทำน้องเจ็บขนาดนี้ ใยข้าเป็นพี่ชายที่แย่เช่นนี้กัน อี้ฟานคิดในใจ 

"พี่ขอโทษ"  อี้ฟานพูดออกมาจากใจก่อนจะลูบหัวน้องเบาๆ 

"อย่างน้อยท่านก็มาแล้วท่านอย่าคิดมากสิ"

แบคฮยอนเอ่ยาปลอบใจพี่ชายรู้ว่าอีกฝ่ายคงโทษตัวเองแน่เพราะหากเป็นเรื่องของคนในครอบครัวและคนที่พี่อี้ฟานรักแม้จะเป็นเล็กน้อยเพียงใดท่านพี่จะใส่ใจเสมอ 

"ไปเถอะ พี่จะพาเจ้ากลับวัง" สิ้นเสียงองค์ชายรัชทายาทก็พยุงน้องชายขึ้นมาพากันขึ้นม้าแล้วมุ่งหน้ากลับวังหลวงทันที

.

.

.

 .

.

3 วันแล้วที่องค์รัชทายาทคอยดูแลไม่ห่างจนอาการของน้องชายดีขึ้นมากเรื่อยๆเกือบจะหายดี แต่คนพี่นี่สิ อาการชักจะไม่ปกติลงทุกวัน 

"ท่านพี่" แบคฮยอนเอ่ยเรียกพี่ชายแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจากอีกคนตรงหน้า เขาจึงเรียกอีกครั้ง

"ท่านพี่" 

"..............."

"พี่อี้ฟาน"  เขาตะโกนเรียกชื่อพี่ชายอย่างหมดความอดทน

"ห้ะ!! เจ้าจะตะโกนทำไมเล่าแบคฮยอน"

"ข้าเรียกท่านตั้งนานแล้ว ใยท่านเหม่อลอยเช่นนั้นกัน"

.

.

.

.

.

"ข้าคิดถึงใครบางคนน่ะ"

.

.

.

.

.

.

.

TBC

...................................................

เพิ่งลองเขียนย้อนยุคแบบนี้ครั้งแรก

ถ้าภาษาเราแย่หรืองงเราต้องขอโทษด้วยนะค่ะ

#MyprinceKY


ป.ล.เนื้อเรื่องไม่อิงประวัติศาสตร์แ่อย่างใดทั้งหมดเป็นเพียงจินตนาการของไรท์เท่านั้นค่ะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #33 RainbowKrisYeol (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 10:59
    งื้ออออออ รักแรกพบเลยหรอพี่คริสสสส น้องก็น่ารักน่าเอ็นดูจัง
    #33
    0
  2. #9 ffreshyy_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 13:17
    แงงงงงน่ารักมากเลยยชอบมากค่า ติดตามนะคะ
    #9
    0