Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 52 : (SF) Byun Twin # แฝดบยอน บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    19 พ.ค. 62






สี่ปีต่อมา

 

“คุณแม่ขา”  เด็กหญิง ซูฮยอน เด็กหญิงตาโตผิวขาวแก้มป่องวัยสี่ขวบวิ่งเข้ามาในบ้านอย่างรีบร้อนเพราะสัญญาที่คุณแม่บอกว่าจะทำขนมให้เมื่อเขากลับมาจากโรงเรียน ก็จะไม่ดีใจขนาดนี้หรอกถ้าขนมของคุณแม่คนสวยไม่อร่อยมากๆมากจนขนมที่ร้านหมดก่อนเวลาทุกวัน


“ซูฮยอนอย่าวิ่งครับ เดี๋ยวล้ม”  คยองซูเอ่ยดุลูกสาวโตอย่างอดไม่ได้


“โถ่ ก็หนูอยากกินขนมฝีมือคุณแม่นี่คะ....เนี่ยคุณท้องร้องแล้วว” คยองซูยิ้มขำๆให้กับคำพูดของลูกสาวก่อนจะถามหาใครอีกคนที่ไปรับลูกสาวกลับมาจากโรงเรียน


“ป๊าล่ะลูก”


“กลับมาแล้วครับ”  ยังไม่ทันที่ลูกสาวจะตอบคนเป็นพ่อก็ปรากฏตัวขึ้นมาทันทีพร้อมกลับเจ้าตัวกลมในอ้อมแขนอีกหนึ่งคน


“แม่ แม่”  


“ไงครับ แทฮยอง ไปรับพี่สาวมาสนุกมั้ย ฟอดด”  คยองซูเดินมารับลูกชายคนเล็กวัยสองขวบจากแขนของ สามี ก่อนจะหอมแก้มกลมๆของลูกชาย


“ชาหนุกฮับ”


“พี่แบค วันนี้เหนื่อยมั้ยครับ” 


“ฟอดดดด  หายเหนื่อยแล้วครับ”  แบคฮยอนตอบคนที่ตอนนี้ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นภรรยาก่อนจะส่งยิ้มบางๆให้กับคยองซูแต่แล้บรรยากาศของความหวานก็จางลงเมื่อ


“คุงป้อออ นี่แม่จองแทยองนะ”  เจ้าลูกชายตัวเล็กโวยวายหวงคุณแม่ทันทีนั่นทำให้เรียกเสียงหัวเราะจากคนเป็นพ่อแม่ได้ไม่ยาก วันนี้จึงเป็นวันแห่งความสุขอีกวันเหมือนตลอดสี่ปีที่ผ่านมา

 

 





“คุณแม่หนูไปโรงเรียนแล้วนะคะ ขอกำลังใจหน่อยย  ฟอดดดด”  ซูฮยอนบอกคนเป็นแม่พร้อมกับหอมแก้มนวลของคนเป็นแม่และน้องชาย


“ฟอดดดด แทฮยองอา นูน่าไปเรียนแล้วนะ”


“รีบกาบมาน้า แททำหนมยออยู่บ้าง”


“หึหึ ก่อนทำขนม พูดให้ชัดก่อนเถอะเจ้าก้อน”


“คุงป้ออออ”


“ฮ่าๆๆๆๆ”

 

 




“หนูซูฮยอนคุณพ่อมารับค่ะ”  คุณครูคนสวยบอกกับหนูน้อยในเวลาก่อนพักเที่ยงเพราะผู้ปกครองของน้องได้มาขออนุญาติไปทำธุระ


“หื้ม?”  ต่างจากซูฮยอนที่ได้แต่สงสัยเพราะวันนี้คุณพ่อไม่ได้นัดไว้ แต่ด้วยความเป็นเด็กจึงทิ้งความคิดนี้ไปเพราะดีใจที่คุณพ่อคนหล่อนั้นมารับ


“คุณพ่ออยู่ที่ไหนค่ะ”  ซูฮยอนถามหลังจากเก็บของใส่กระเป๋าเสร็จ


“คุณพ่อรออยู่ที่สนามเด็กเล่นจ๊ะ”


“ขอบคุณค่ะ คุณครู”

 

ซูฮยอนค่อยๆเดินไปที่สนามเด็กเล่นหลังโรงเรียนก่อนที่จะเจอคุณพ่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวตัวนั้น


“คุณพ่อ”  ซูฮยอนตะโกนออกมาอย่างดีใจเมื่อเห็นคุณพ่อคนเดิมแต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคุณพ่อทำไมแต่งตัวแบบนี้เพราะปกติแบคฮยอนนั้นจะใส่สูทไปทำงานทุกวันแต่วันนี้เป็นเพียงชุดลำลอง

ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้มองเด็กสาวตัวน้อยอย่างหลงรักก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆไหลออกมาด้วยความดีใจที่ได้เจอลูกสาว


“ป๋ายจิง ป๋ายจิงลูกป๊า”  ชายหนุ่มคนนั้นเอ่ยพร้อมกับกอดเด็กสาวไว้ด้วยความดีใจ


“เอ๋...คุณพ่อคะหนูชื่อซูฮยอนนะ ไม่ใช่ป๋ายจิงซักหน่อย คุณพ่อไปแอบมีลูกสาวใช่มั้ย นี่แนะ”  ซูฮยอนใช้มือน้อยๆตีคนเป็นพ่ออย่างไม่จริงจังนักแต่นั่นก็เรียกรอยยิ้มให้กับใครคนนั้น


“โถ่...ลูกสาวป๊าสวยขนาดนี้ ป๊าไม่กล้าไปมีลูกสาวที่ไหนอีกแล้วครับ”


“แล้วใครคือป๋ายจิงคะ ถ้าตอบไม่ได้หนูจะไม่ให้คุณพ่อหอมแก้มหนึ่งวันเลยนะ”  ซูฮยอนขมวดคิ้วแล้วเอ่ยขู่คนตรงหน้าอย่างจริงจังโดยไม่รู้เลยว่าคนตรงหน้าเอ็นดูแค่ไหน


“ป๋ายจิงเป็นชื่อของหนูอีกชื่อนึงค่ะ มันเป็นความลับระหว่างเรานะห้ามบอกใครล่ะรู้มั้ย?”


“หื้อ..ทำไมเป็นป๊าล่ะค่ะ คุณพ่อเล่นอะไรเนี่ย”  ซูฮยอนเอ่ยด้วยความสงสัย


 “ถ้าป๊าบอกหนูสัญญาได้มั้ยว่าจะเก็บเป็นความลับระหว่างเรา”


“กับแทฮยองแล้วก็คุณแม่ด้วยหรอคะ”


“ใช่ครับ หนูรับปากป๊าได้มั้ย”


“ได้ค่ะ หนูสัญญา”


“ป๊าเป็นพ่ออีกคนของหนูนะลูก ป๊าชื่อป๋ายเซียนเป็นพ่อแท้ๆของหนูแล้วก็เป็นพี่ชายฝาแฝดของคุณพ่อแบคฮยอนนะ”  ซูฮยอนนิ่งไปทันทีที่ได้รับฟังแน่นอนว่าเขาเป็นเด็กแต่ซูฮยอนนั้นก็เขาใจที่คนที่อ้างว่าเป็นพ่ออีกคนพูด


“หนูมีพ่อสองคนหรอค่ะ....”

“.....”


“หนูดีใจจัง แต่ทำไมหนูไม่รู้ล่ะค่ะว่าคุณพ่อมีพี่ชาย”


“เอาไว้ตอนเย็นหนูไปถามนะลูกส่วนตอนนี้เราไปเที่ยวกันดีกว่าวันนี้ป๊าจะอยู่กับหนูทั้งวันเลยนะ ป๋ายจิง”

 

 

 

 

 





“คุณพ่อค่ะ คุณพ่อมีพี่ชายฝาแฝดด้วยหรอค่ะ”  ซูฮยอนถามในขณะที่แบคฮยอนและคยองซูกำลังพาสองแสบเขานอน คำถามนั้นทำเอาเขาหวั่นใจไม่น้อยแ


“ใครบอกหนูครับ ซูฮยอน”  แบคฮยอนถามลูกสาวอย่างใจเย็นเขากลัวเหลือเกินว่าคนที่เขาทำให้หายไปจะกลับมา กลับมาเอาลูกสาวของเขาไป


“ป๊าค่ะ ป๊าบอกว่าป๊าชื่อป๋ายเซียน”   สิ่งที่ออกมาจากปากลูกทำให้แบคฮยอนโมโหและกลัวมากจนมือไม้สั่นไปหมดแต่ก็พยายามข่มอารมณ์ตัวเองไว้คยองซูที่เห็นอาการของคนเป็นสามีก็อดห่วงไม่ได้จึงได้แต่จับมือให้กำลังใจเท่านั้น


“นี่ค่ะ ป๊าฝากซองนี่มาให้คุณพ่อกับจดหมายของคุณแม่ค่ะ”  ซูฮยอนไม่ได้สังเกตุพ่อของตัวเท่าไหร่นักจึงบอกและเปิดกระเป๋าเอาของที่ป๊าฝากมาออกมาให้

แบคฮยอนรับมาด้วยมือสั่นๆก่อนจะเปิดสองสีน้าตาลที่บรรจุไปด้วยบัญชีธนาคารสองเล่มที่เป็นของ บยอน ซูฮยอน และ บยอน แทฮยอง พร้อมกับจดหมายอีกสองฉบับที่เป็นของเขาและของคยองซู

 

“ถึงแบคฮยอน

แบคฮยอนกูขอโทษนะที่ทำร้ายหัวใจและความรู้สึกของมึงที่กูมาที่นี่น่ะกูมาเพียงเพื่อดูแลและเห็นหน้าลูกเท่านั้น  กูรู้ว่ามึงดูแลลูกดีมากแต่ยังไงกูก็ฝากดูแลเขาด้วยนะเพราะกูไม่สามารถดูแลเขาได้ทั้งป๋ายจิงและคยองซู  ที่กูหายไปแล้วทิ้งลูกกับคยองซูไว้เพราะกูไม่สามารถดูแลพวกเขาได้อีกแล้ว ที่กูมาหาลูกเพราะกูเหลือเวลาไม่มากแล้วกูแค่อยากเห็นเขาเป็นครั้งสุดท้ายก็เท่านั้น ส่วนของที่กูให้ไว้มึงช่วยเก็บไว้เถอะกูขอร้องให้เป็นครั้งนี้ครั้งสุดท้ายที่กูจะได้ทำในฐานะพ่อ  และในฐานะพี่กูขอร้องอ่านจดหมายครบทั้งสองฉบับเมื่อไหร่ ไม่ต้องคิดที่จะตามหากูนะกูไม่อยากให้ลูกกับคยองซูจำภาพของกูตอนนี้ กูอยากให้เขาจำเพียงภาพที่กูสามารถดูแลเขาได้

แบคกูขอโทษที่ทิ้งภาระทิ้งความโกรธแค้นของคยองซูไว้ ที่กูเลือกที่จะโกหกน้องแล้วแย่งน้องมาจากมึง ที่ทำลายความไว้ใจของมึง กูขอโทษนะ

ป๋ายเซียน”

 

หลังจากที่อ่านฉบับของแบคฮยอนจบสองสามีภรรยาก็เอาแต่นิ่งเงียบแต่แบคฮยอนก็เลือกที่จะเอาของคยองซูมาอ่านต่อ

 

 

“ถึงคยองซูที่รัก

คยองซูครับ พี่ป๋ายของน้องเองนะ น้องโกรธมากใช่มั้ยครับที่พี่หายมาพี่ไม่ได้ต้องการทิ้งน้องมาหรอกนะ พี่ได้รับบาปที่ก่อกับน้องแล้วนะครับ มันทรมานมากเลยล่ะกับการเป็นผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจอ่อนแรงแบบนี้ กว่าสี่ปีที่พี่ต้องอยู่กับมัน พี่จะไม่บอกว่าคืนนั้นพี่ไม่ได้ตั้งใจ พี่ตั้งใจครับ ตั้งใจทำร้ายจิตใจน้อง ตั้งใจให้น้องท้องลูกของพี่ พี่รู้ก่อนแบคฮยอนว่าน้องเป็นคนพิเศษที่สามารถมีลูกได้พี่เลยตั้งใจที่จะทำแบบนั้นกับน้องก่อนที่จะมาแล้วโยนความผิดบาปให้กับแบคฮยอนเพราะพี่รู้ว่าสุดท้ายแบคฮยอนจะทำให้น้องรักได้และรู้ว่าแบคฮยอนจะรักป๋ายจิงลูกของพี่

พี่มาหาลูกแล้วนะบอกเขาแล้วล่ะว่าเป็นพ่ออีกคน พี่เข้าใจนะถ้าน้องจะเกลียดพี่ที่ทำแบบนี้ บอกลูกว่าคนชั่วคนนี้เป็นพ่อของเขา แต่ขอให้ครั้งนี้เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่พี่จะบอกเขานะครับ พี่รักน้องคยองซูนะ น้องเป็นรักครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของชีวิต

ป๋ายจิงป๋าขอโทษที่ไม่มีโอกาสได้ดูแลหนู หนูต้องรักคุณพ่อกับคุณแม่แล้วก็น้องมากๆนะลูก

ป๊าจะคอยเฝ้าดูหนูอยู่เสมอ รักเสมอนะคะนางฟ้าของป๊า

ป๊าป๋ายเซียน ”



“ฮึก..พี่แบค..ฮึก..ฮือออ..ผมขอโทษ”  คยองซูร้องไห้ออกมาทันทีที่อ่านจบเขาไม่เคยรู้เลยว่าแบคฮยอนต้องทรมานใจแค่ไหน ไม่เคยรู้ถึงความเสียสละของแบคฮยอนเลยทำไมเขาโง่แบบนี้กันนะ


“ไม่เป็นไรนะ ไม่ร้องแล้วนะคยองซู” แบคฮยอนโอบกอดคยองซูพร้อมกับปลอบโยนไปเรื่อยๆ


“คุณแม่คะ ไม่ร้องนะ หนูจะร้องตามแล้วนะคะ”  ซูฮยอนเบะปากตามคนเป็นแม่ทันทีที่ได้ยินเสียงร้องไห้ของคยองซูคงจะมีแต่เจ้าก้อนแทฮยองที่ชิงหลับไปเสียก่อน


“ไม่เอานะลูกไม่ร้อง หนูต้องช่วยพ่อโอ๋แม่สิคะ”


“ค่ะ..ฮึก..หนู..ฮึก..ไม่ร้อง”  ซูฮยอนพยายามพูดออกมาอย่างลำบากทำให้แบคฮยอนอมยิ้มให้กับความน่ารักของลูก


“หนูดีใจมั้ยลูกที่มีพ่อตั้งสองคน”  แบคฮยอนถามลูก


“ดีใจค่ะวันนี้ป๊าให้สร้อยหนูด้วย หนูรักทั้งคุณพ่อทั้งป๊าเลยค่ะ”  ซูฮยอนลืมเศร้าไปทันทีเมื่อนึกถึงของขวัญที่ได้จากป๊า


“ดีแล้วลูก จำไว้นะพ่อรักหนูมากๆเลยนะ หนูเป็นลูกสาวของพ่อกับป๊านะ”


“ค่ะ คุณพ่อ”


“ผมรักพี่นะ..ฮึก..คยองซูรักพี่แบคฮยอนนะครับ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา ต่อไปนี้ผมจะทำให้พี่มีความสุขเหมือนที่พี่ทำให้ผม”


“ครับ พี่ก็รักคยองซูนะ ต่อไปนี้มีความสุขไปพร้อมกันเนอะ”


“ครับพี่แบคฮยอน”

 


END










................................................


จบจริงๆแล้วน้าาา

เฮ้อออ จบซักที

พอก่อนดราม่ากว่าจะได้แต่ละตอนมาเหนื่อยมาก

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ

ขอบคุณที่รออ่านเสมอเลย

ขอบคุณสำหรับเม้นและกำลังใจนะคะ

รักรีดที่สุดเลยค่ะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #145 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 12:44
    ฮืออออออ พี่แบคคนดีจนวินาทีสุดท้ายจริงๆ
    #145
    0
  2. #142 WARA-PSH (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:08
    สรุปคืนนั้น เป็นป๋ายเซียนหรอ
    #142
    0
  3. #141 imjoke_panda (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:12

    ......
    #141
    0