Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 51 : (SF) Byun Twin #แฝดบยอน 10/10 END 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    19 พ.ค. 62




หกเดือนต่อมา

 

ในทุกๆวันที่ผ่านมาหลังจากแบคฮยอนและคยองซูปรับความเข้าใจกัน แบคฮยอนก็หยุดทำงานที่บริษัทโดยให้เลขาส่วนตัวอย่างซิ่วหมินดูแลเอางานกลับมาให้เขาเซ็นที่นี่ เพื่อที่จะดูแลคุณแม่ท้องอ่อนอย่างคยองซูและพักผ่อน กว่าสามเดือนแล้วที่คยองซูจะตื่นมาอ้วกในตอนเช้าจนเพลียแบคฮยอนจึงไม่คิดที่จะเปิดร้านในเร็ววันนี้ ถึงจะเจอคยองซันและคยองซอลน้องชายน้องสาวแล้วก็เถอะแต่ทั้งสองก็ยุ่งกับการเรียนมากๆโดยเฉพาะคยองซันดีที่ชานยอลอธิบายเรื่องต่างให้กับสองคนพี่น้องฟังเข้าจึงไม่ต้องรับศึกการขัดแย้งจากสองคนนั้น จะมีก็แต่ช่วยกันดูแลคยองซูบ่อยๆ

“หนูนอนนะ เดี๋ยวตื่นมาพี่ทำอาหารให้กินใหม่นะ”  แบคฮยอนพูดหลังจากที่ประคองตัวคยองซูให้นอนลงไปกับเตียงก่อนจะลูบหัวคยองซูอย่างที่ชอบทำ

“คุณช่วยนอนเป็นเพื่อนผมได้มั้ย”  คยองซูพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้งตอนนี้เขาไม่มีเวลาคิดถึงเหตุการณ์อะไรทั้งนั้น รู้เพียงว่าหากไม่มีแบคฮยอนอยู่ใกล้ๆเขาจะใจสั่นมากๆ

“ครับพี่จะนอนเพื่อนหนูนะ”  สิ้นเสียง แบคฮยอนก็เดินมาขึ้นเตียงแล้วสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน แบคฮยอนใช้แขนข้างหนึ่งสอดรองคอคยองซูส่วนอีกข้างโอบกอดเอวบางแล้วใช้มือข้างนั้นลูบไปที่หน้าท้องที่นูนโตออกมา พลางนึกถึงตลอดเวลาที่น้องให้โอกาสในทุกๆวันที่ผ่านมาแบคฮยอนพยายามพิสูจน์ตัวเองว่าเขาสามารถเป็นคนรักและพ่อที่ดีให้ได้มากที่สุด ตอนแรกมันทั้งเหนื่อยทั้งท้อเวลาที่คยองซูไม่สนใจ ดื้อ โวยวายใส่ ยิ่งเจ้าตัวกำลังมีตัวน้อย อารมณ์ยิ่งแปรปรวนมากมายหลายเท่า แต่เขาก็ผ่านมันมาได้จนถึงวันนี้วันที่หลับฝันดีพร้อมคยองซูและตื่นนอนแล้วเห็นคยองซูอยู่ในอ้อมกอด ถึงแม้จะไม่ได้ยินคำว่ารัก ออกมาจากปากของอีกคนแต่แค่นี้ก็พอแล้ว พอสำหรับ แบคฮยอนคนนี้แล้วจริงๆ

“คุณแบคฮยอน?”  เสียงคยองซูทำให้แบคฮยอนกลับมาสนใจคนในอ้อมกอด

“หื้ม?”

“เหนื่อยมั้ย? หกเดือนที่ผ่านมาคุณเหนื่อยมากหรือเปล่า”   คยองซูถามแบคฮยอนเพราะทุกวันนี้เขารู้ตัวดีว่าเก็บอารมณ์ไว้ไม่ได้ งี่เง่าเอาแต่ใจจนไร้เหตุผลถึงแบคฮยอนไม่เคยพูดและทำให้ขาเห็นเสมอต้นเสมอปลายแต่คยองซูก็รู้ตัวดีว่ามันเหนื่อยขนาดไหน  ส่วนแบคฮยอนเองก็สงสัยไม่น้อยกับคำถามที่ได้ยิน

“พี่จะไม่โกหกหนูนะว่ามันไม่เหนื่อย มันทั้งเหนื่อยทั้งท้อแต่แค่ได้อยู่กับหนูพี่ก็ดีใจมากแล้ว”

“คุณดีใจมั้ย?ที่มีลูก”

“............ดีใจสิดีใจมาก”  สิ้นเสียงแบคฮยอนมือเล็กก็ยกขึ้นมาจับมือเรียวที่กำลังลูบท้องเขาเอาไว้แน่น

“ขอบคุณนะที่ดูแลผมเป็นอย่างดีมาตลอด ผมดีใจนะที่ผมได้ให้โอกาสคุณและตัวเองขอบคุณที่รักผมและถึงผมจะรักคุณได้ไม่มากเท่าที่คุณรักผม ถ้าคุณยังไม่ยอมแพ้.....ช่วยทำให้ผมรักคุณให้เท่าที่คุณรักผมนะ พี่แบค”  แบคฮยอนกดจูบลงไปบนกลุ่มผมนิ่มพร้อมยิ้มออกมาทันทีที่คยองซูพูดจบ

“ครับ...พี่เชื่อว่าพี่ทำได้พี่รักหนูนะ”  คยองซูยิ้มให้กับคำตอบก่อนจะหลับตาลงพร้อมกับรอยยิ้มเช่นดียวกับแบคฮยอนก่อนที่ทั้งสองจะเข้าสู่ห้วงความฝันไปพร้อมกัน

 


“ค่อยๆเดินนะ”  แบคฮยอนประคองตัวคุณแม่ท้องแก่เดินเข้ามาในบ้านหลังจากที่เขาพาคยองซูออกไปเดินเล่นใกล้ๆร้านมา


“ขอบคุณครับ” คยองซูบอกหลังจากที่นั่งลงบนโซฟาแล้ว


“ครับ ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่ไปหยิบน้ำ หนูอยากได้อะไรมั้ย?”   คยองซูส่ายหน้าเป็นคำตอบปล่อยให้แบคฮยอนเดินเข้าในครัวไป ก่อนที่คยองซูจะนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาที่ได้อยู่กับแบคฮยอน แบคฮยอนดูแลเขากับลูกได้ดีกว่าที่คิดผู้ชายคนนั้นยังคงเอาแต่ทำมากกว่าที่จะพูด เอาแต่ห่วงและกังวลเรื่องของเขากับลูกอยู่ตลอดเวลา การทำอาหารให้คยองซูกินเองทุกมื้อ การอุ้มคยองซูเข้าห้องน้ำบ่อยๆ หรือแม้แต่การตัดเล็บเท้าและอื่นๆอีกมากมายที่คนตั้งท้องไม่สามารถทำได้ ทำให้เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าการที่เขาถูกใส่ใจและดูแลจากแบคฮยอนทำให้เขามอบความรู้สึกดีๆให้จนอาจจะกลายเป็นความรักแล้วด้วยซ้ำ


“มาแล้วครับน้ำเย็นๆกับน้ำส้มสดๆ หนูไม่บอกพี่ว่าจะเอาอะไรพี่เลยเอามาทั้งสองอย่าง”  เสียงแบคฮยอนที่ดังขึ้นทำให้คยองซูกลับมาสนใจคนตรงหน้า


“ขอบคุณครับ”  คยองซูพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้แบคฮยอน    แบคฮยอนนั่งลงข้างๆแล้วโอบไหล่แคบของคนแม่ตัวเล็กไว้พร้อมกับใช้มืออีกข้างลูบหน้าท้องนูนเบาๆ


“เป็นไงลูกป๊า พาไปเดินเล่นมาเหนื่อยมั้ย?”  แบคฮยอนถามก่อนจะกดจูบลงไปบนขมับคนแม่แทน


“ไม่หรอกครับ สนุกดี”  คยองซูตอบแทนลูกน้อยแล้วเอนหัวไปซบที่ไหล่กว้างของแบคฮยอน


“หนูคิดชื่อลูกของเราออกหรือยัง”   แบคฮยอนถามเพราะว่าคุณแม้ตัวน้อยไม่ได้อัลตราซาวน์

ดูเพศของลูกเพราะอยากลุ้นเอาตอนผ่าคลอด เลยไม่ได้คิดแต่ตอนนี้ก็ใกล้จะถึงวันกำหนดคลอดแบคฮยอนคิดว่าคิดไว้ตั้งแต่ตอนนี้จะดีกว่าถึงเวลาที่คลอดขึ้นมาคงยุ่งหน้าดู


“ไม่รู้สิครับ ผมอยากให้พี่ตั้งให้มากกว่า” 


“เอางั้นหรอ”


“ครับ ผมอยากให้ชื่อที่ผมเรียกลูกเป็นชื่อที่พี่ตั้ง”  สิ่งที่คยองซูพูดทำเอาแบคฮยอนนิ่งไปเล็กน้อย


“เอาไว้ถึงวันนั้นพี่จะบอกนะ”  แบคฮยอนพูดก่อนที่ทั้งสองจะนั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อย เล่ยบ้าง คุยกับลูกบ้างนั่นทำให้วันนี้เป็นวันดีๆของงเขาอีกวันนึง

 

 

 

 

“อ๊ะ”  คยองซูร้องออกมาเพราะรู้สึกเจ็บท้องในเวลากลางดึก


“ฮึก..อ๊ะ..โอ้ยย”  คยองซูร้องออกมาเมื่อรู้สึกเจ็บมากขึ้นจนคนที่นอนอยู่ข้างๆอย่างแบคฮยอนรู้สึกตัว


“หนูเป็นอะไรครับ”


“แบค..จะ..ฮึก.เจ็บท้อง..โอ้ยย”   คยองซูร้องออกมาเสียงดังเพราะรู้สึกเจ็บจนแบคฮยอนตกใจ


“หนู!! จะคลอดแล้วหรอ!!


“อื้อ!!”   แบคฮยอนรีบตั้งสติก่อนจะรีบลุกไปหยิบโทรศัพท์กระเป๋าตังและกุญแจรถมาใส่เป้สะพายแล้วอุ้มคุณแม่ใกล้คลอดไปที่รถแล้วรีบเหยีบไปที่โรงพยาบาลทันที

 

 




“พี่...ฮึก..ผมกลัว”  คยองซูพูดเมื่อร่างของตนนอนรออยู่บนเตียงคนไข้


“ไม่เป็นไรพี่อยู่นี่...เราจะได้เจอลูกแล้วนะ..หนูอดทนนะครับ”   แบคฮยอนบีบมือคนที่รักเอาไว้แน่น


“ครับ...ฮึก..ผมจะพยายาม”  คุณพยาบาลมาพาคยองซูออกไปทันทีหลังจากพูดจบส่วนแบคฮยอนเองก็โทรไปบอกข่าวดีกับ ชานยอล คริส คยองซันและคยองซอลทันทีและจากนั้นไม่นานก็มาถึงที่โรงพยาบาล

 



“แบคฮยอนคยองซูเข้าไปนานหรือยัง”  ชานยอลเอ่ยถามคนแรกเมื่อเห็นแบคฮยอน


“ซักพักแล้ว เควินล่ะ”  แบคฮยอนถามหาหลานชายที่เพิ่งคลอดไปเมื่อเดือนก่อนลูกของชานยอลและคริส


“ฝากพี่มินซอกกับจงแดไว้น่ะ”   แล้วบทสนทนาก็หยุดอยู่แค่นั้นเมื่อแบคฮยอนเอาแต่เดินวนไปมาอย่างคนวิตกกังวลจนคริสเริ่มเวียนหัว


“นี่ แบคฮยอนตามชั้นมานี่มา”  คริสเอ่ยก่อนจะเดินนำแบคฮยอนไปบริเวณระเบียงกลางตึกคนไข้ที่ห่างไกลจากห้องคลอดไม่มานัก


“มีอะไรครับ”  แบคฮยอนถาม


“ชั้นมีเรื่องจะถาม”


“ครับ”


“ตอบชั้นมา บยอน ป๋ายเซียนหายไปไหน”  คำถามของคริสทำให้แบคฮยอนหนักใจอยู่ไม่น้อยเพราะเขาไม่ต้องการให้ชื่อนี้มาเข้าหูเขา ยอมรับอย่างแมนเลยเขากลัว กลัวคยองซูจะกลับไปหามัน


“.....อังกฤษ”   แต่แบคฮยอนเลือกที่จะตอบเพราะถึงเขาจะโกหกหรือเลือกที่จะไม่ตอบคนตรงหน้าก็มีวิธีหาคำตอบอยู่ดี


“ชั้นรู้นะว่าเขาทำให้คยองซูเสียใจแต่นายจะไม่ให้เขากลับมาดูคยองซูซักหน่อยหรอ ใจร้ายเกินไปหรือเปล่าอย่างน้อยเขาก็พี่ชายนายนะ”  คริสถามอย่างสงสัยใช่ว่าเขาจะใจดีกับป๋ายเซียนแต่เขาเลือกที่จะถามอย่างอยู่ตรงกลางเพราะเขาเชื่อว่าทุกคนย่อมมีเหตุผลของตนเสมอ


“...มันไม่ใช่แค่นั้นหรอกคุณคริส ผมรู้ว่าทุกคนน่มีเหตุผลเสมอซึ่งตัวผมเองก็มีเหมือนกัน ผมยอมรับตรงเลยว่าผมกลัว กลัวว่าคยองซูจะกลับไปรักมัน ผมรักคยองซูนะคริสผมไม่อยากสัมผัสความทรมานนั่นอีก อีกอย่างผมไม่วางใจอีกแล้วหากมันจะกลับมาดูแลคยองซูเพราะมันเลือกที่จะทิ้งคยองซูไปทั้งๆที่มัน.....”


“.......” 


“มันเป็นพ่อ....พ่อแท้ๆ...ของลูกคยองซู”


“ว่าไงนะ!!”  คริสถามออกมาอย่างตกใจก็ไหนคยองซูบอกกับน้องๆว่าแบคฮยอนเป็นพ่อของเด็กในท้องไงเขางงไปหมดแล้ว


“ใช่ครับคุณได้ยินไม่ผิดหรอก คยองซูจะท้องกับผมได้ยังไง ก่อนหน้านี้แม้แต่สัมผัสผมยังไม่เคยทำกับน้องเลย....”


“โถ่...แบคฮยอน”  คริสมองคนตรงหน้าอย่างอึ้งๆและสงสารเขาไม่แปลกใจเลยที่คนๆนี้จะมีอาการเครียด คนๆนี้เก็บความลับเก่งและเสียสละมากเกินไป


“เพราะแบบนี้ผมถึงใช่อำนาจที่มีทำทุกอย่างไม่ให้มันกลับมา คุณจะว่าผมใจร้ายก็ได้ตอนนี้คยองซูเป็นเมีย ลูกก็เป็นลูกของผม ผมจะไม่ยอมให้มันมาเจอคยองซูกับลูกเด็ดขาด”  แบคฮยอนอย่างหนักแน่นนั่นทำให้คริสเบาใจเพราะอย่างน้อยแบคฮยอนก็รักลูกถึงแม้จะไม่ใช่ลูกของตัวเองก็ตาม


“แบคฮยอนไปดูยัยหนูของแกกันเถอะ”  ชานยอลเดินมาตามแบคฮยอนและคริสทันทีที่คุณหมอออกมาแล้วบอกข่าวดีให้กับญาติๆ


“กูได้ลูกสาวงั้นหรอ!!”  แบคฮยอนอดดีใจไม่ได้เมื่อได้ยินว่าคยองซูและลูกน้อยของเขาปลอดภัย


“เออ!!”   ไม่รอช้าแบคฮยอนรีบเดินตรงไปที่ห้องเด็กอ่อนทันที

 

 

 



 

“ยัยหนู...ยัยหนูลูกพ่อ”  น้ำตาของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อไหลออกมาด้วยความดีใจเมื่อมองผ่านกระจกเขาไปมองเด็กหญิงคนนึงที่มีป้ายชื่อที่แขวนอยู่บนข้อมือน้อยๆ ชื่อที่เขาเพิ่งจะบอกกับพยาบาลไป


“ถึงหนูจะไม่ได้เกิดมาจากพ่อแต่พ่อก็รักหนูนะ ตั้งแต่นี้ต่อไปหนูคือ บยอน ซูฮยอน ลูกสาวคนแรกที่เกิดจากความรักของ พ่อ บยอน แบคฮยอนคนนี้ พ่อจะดูแลหนูเองนะครับ”

 

บยอน แบคฮยอนคนนี้สัญญาว่าจะปกป้องความรักของเขาให้ดีที่สุดแม้มันจะยากซักแค่ไหนทุกวินาทีที่เขายังหายใจเขาจะยกให้ คยองซู คนที่รัก และ ซูฮยอน ที่เป็นดวงใจของเขา เขาจะใช้เพื่อสองคนนี้คนที่เขารักทั้งหมด 




................................................

จบแล้วจ้าาา

จบแบบงงๆจ้าาา55

อย่าลืมว่าทุกอย่างย่มมีจุดจบนะจ๊ะ

เจอกันเรื่องต่อไปน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #202 Dyo1_2 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 04:57
    จบแบบใจร้ายกับพี่แบคมากอ่าาา อ่านนินำ้ตาไหลพลากๆเพราะสงสารพี่แบคล้วนๆเลย
    สุดท้ายคยองก็ยังรักพี่ได้ไม่เต็มใจเลย......😭 ทำมายคนที่เทให้ทั้งใจ คนที่แสนดีที่สุดถึงต้องเจ็บปวดที่สุดด้วยย พี่แบคมสเปนผัวนุเถอะ😭😭😭
    #202
    0
  2. #144 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 12:34
    นั่นไง เราว่าแล้ว พี่แบคแสนดีมากอ่ะ โอ๊ยยยย
    #144
    0
  3. #140 CABAlike (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:12
    แอบเศร้าอยู่น้าาาาา พี่แบคคนดี แงงง //รอติมตามเรื่องต่อไปนะคะ คุณไรท์สู้ๆๆๆๆ
    #140
    0
  4. #139 mmmmome (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:00
    พี่แบคแสนดีมากๆเลย ดีจนบางทีรู้สึกสงสารยังไงไม่รู้ ขอให้มีครอบสุขกับครอบครัวนะคะ
    #139
    0
  5. #130 CABAlike (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 04:20
    อยากกอดปลอบพี่แบคจัง
    #130
    0
  6. #129 mmmmome (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 01:56
    สงสารและเห็นใจพี่แบคมาก อ่านแล้วจะร้องไห้ ยังไงพี่แบคก็สู้ๆนะน้องเริ่มมีใจแล้ว
    #129
    0
  7. #128 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 13:09
    ยังข้องใจอยู่ สรุปลูกใครคะเนี่ยยย ตอนคยองถามว่าดีใจมั๊ยที่มีลูก พี่แบคเงียบไปนานจังเลย(ดูจากจำนวนจุด....5555) ใจไม่ดีเลย
    #128
    0
  8. #127 phuttaruksa (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 10:42
    สงสารพี่ คงเครียดมาก
    #127
    0