Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 48 : (SF) Byun Twin #แฝดบยอน 7/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    29 เม.ย. 62







หลังจากได้รับข่าวดีสามพี่น้องก็ปรึกษากันแล้วเนื่องจากคยองซันต้องขยันอ่านหนังสือเพื่อสอบให้ได้ดีที่สุดเพื่อเข้ามหาลัยของคริสมันไม่ง่ายและจะต้องไม่มีเวลาดูแลคยองซูและคยองซอลแน่ๆและยิ่งตอนนี้มีเจ้าตัวเล็กมาอีกคนพวกเขาจึงตัดสินใจตอบตกลงเพื่อไปอยู่ที่บ้านของคริสแต่ให้คยองซูมาอยู่ก่อนเพราะอีกแค่สองอาทิตย์โรงเรียนของพวกเขาก็จะปิดภาคเรียนแล้วจึงอยู่ต่อก่อนแล้วจะตามมาทีหลังเพราะอย่างๆน้อยเขาจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องพี่ชายกับหลาน


“ให้พี่อยู่เป็นเพื่อนก่อนมั้ย?”  คยองซูถามอีกครั้งเพราะอยากให้น้องเปลี่ยนใจเพราะเรื่องนี้เขาไม่ได้ตัดสินใจเองแต่เป็นคยองซัน


“คยองซูฟังซันนะ ตอนนี้ซันยังต้องเรียนหนักมากๆแทบจะไม่มีเวลาเลย ซันไม่อยากให้คยองซูเหงานะ นี่อีกอาทิตย์กว่าๆเองเดี๋ยวสอบเสร็จซันกับจูจะรีบตามไปนะ”


“ใช่ค่ะพี่คยองซูเดี๋ยวจูรีบตามไปนะ สอบไม่กี่วันหรอก”  คยองซอลพูดกับพี่ชายให้หายห่วงก่อนที่คยองซูจะพยักหน้าอย่างเข้าใจ


“ก็ได้ถ้าอย่างนั้นพี่ไปรอนะ จะได้ไปทำงานแล้วช่วยดูแลคุณชานยอลเพื่อตอบแทนพวกเขา”  

สิ้นเสียงคยองซู น้องสาวและน้องชายต่างพากันคว้ามือพี่คนโตไปกุมไว้กันคนล่ะข้าง


“ดูแลตัวเองดีๆนะ ต้องโทรหาซันทุกวันนะ”


“พี่ค่ะ ดูแลตัวเองดีๆรอหนูไปหานะคะ...ตัวน้อยดูแลม๊าด้วยนะคะ ห้ามดื้อนะเดี๋ยวน้ากงจูจะรีบตามไปอยู่ด้วยนะ”  คยองซอลพูดพร้อมกับก้มไปคุยกับพุงน้อยๆของพี่ชายก่อนที่ทั้งสามจะเข้ากอดกันกลมอยู่ซักพักคยองซูจึงบอกลาอีกครั้งแล้วเดินออกไปขึ้นรถคันหรูคยองซันและคยองซันต่างพากันมองตามรถคันนั้นไปแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเงียบๆพวกเขาเกลียดที่สุดการจากลา ถึงรู้ว่าไม่นานก็จะได้อยู่ด้วยกันแต่พวกเขาก็ทำใจไม่ให้กลัวไม่ได้อยู่ดี


“ไม่ต้องกลัวหรอกยังไงพวกเธอก็ได้อยู่ด้วยกัน”  เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นอยู่หลังพวกเขาสองคนทำให้พวกเขาตกใจอยู่ไม่น้อยก็เมื่อกี้รถเขาออกไปแล้วนี่ทำไมเจ้าของรถถึงอยู่ตรงนี้


“คุณคริส”  สองพี่น้องร้องออกมาอย่างตกใจ


“หึหึ พวกเธอนี่มันจริงๆเลยเหมือนชานยอลไม่มีผิดแต่เอาเถอะเข้าบ้านก่อนมีหลายอย่างที่เธอต้องรู้เกี่ยวกับชั้นและครอบครัว ครอบครัวของเรา”  คริสขำในลำคออย่างนึกตลกก่อนจะพูดแล้วเดินนำสองพี่น้องที่เดินตามเข้าไปในบ้านอย่างงงๆ

 

 







“เอาล่ะก่อนอื่นเรามาทำข้อตกลงกันก่อน”  คริสเอ่ยขึ้นหลังจากที่พวกเขาเข้ามาในบ้านแล้วนั่งลงบนโซฟากลางบ้านอย่างเรียบร้อยแล้ว


“ครับ/ค่ะ”


“ข้อแรกถึงชั้นจะไม่ได้อายุมากถึงขนาดนั้นแต่พวกเธอก็เป็นลูกบุญธรรมชั้นแล้วเรียกชั้นว่า แดดดี๊ เถอะ”


“..........................”


“...ถือว่า แดดดี๊ ขอร้องได้หรือปล่าวครับ?”  คริสเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งๆแต่ในใจกลับกังวล   คยองซอลและคยองซันไม่เคยเห็นเขามาก่อนแต่สำหรับเขาเด็กสองคนนี้เหมือนลูกเขาจริงๆ

ทุกอย่างมันเริ่มต้นจากการที่แบคฮยอนมาขอร้องให้ชานยอลช่วยรับสามพี่น้องครอบครัวโดเป็นบุตรบุญธรรมอย่างลับๆ แล้วตัวเขาเองก็ใฝ่ฝันที่อยากจะทำทุกอย่างในวันนี้เพื่อใครซํกคนนอกจากชานยอลที่เป็นคนรักแล้วในชีวิต เขาอยากสัมผัสความเป็นพ่อซักครั้ง เขาจึงไม่ลังเลเมื่อชานยอลเขามาร้องขอเพื่อเพื่อนรัก จากนั้นเขาก็ติดตามชีวิตสองพี่น้องมาตลอดรวมถึงชานยอลด้วย พวกเขาเริ่มหลงรักและเอ็นดูสองพี่น้องมากขึ้นเรื่อยๆถึงจะไม่ใช่เด็กน้อยแต่ความคิดและพฤติกรรมของเด็กสองคนนี้ยิ่งทำให้เขาและชานยอลรู้สึกดีใจและภูมิใจมาตลอด และพวกเขาคิดว่าโชคดีจริงๆที่ยอมรับพวกเขามาเป็นครอบครัวแม้จะเป็นเพียงแค่ชื่อตอนที่เจ้าตัวไม่รู้ก็ตาม


“แต่คุณกำลังจะมีลูกเป็นของตัวเองนะครับ แบบนี้มันจะดีหรอ”  คยองซันถามอย่างข้องใจและแน่นอนว่าคริสรู้ว่าต้องเจอคำถามแบบนี้เข้าจึงเตรียมบางสิ่งที่ถือเป็นความลับของเขาและชานยอลมาด้วย


“อ่านดูสิเล่มนี้นะชานยอลกับชั้นช่วยกันเขียน”   คริสว่าพร้อมกับส่งไดอารี่เล่มใหญ่ๆให้กับคยองซันและคยองซอล

 

แต่เพียงแค่เปิดหน้าแรกคยองซันและคยองซอลก็ต้องพากันขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเพราะมันมีรูปภาพของพวกเขาติดเต็มไปหมดพร้อมกับข้อความที่เขียนว่า

 

Wu family 

Wu kyungsun & Wu  kyungsol  By  Mommy & Daddy

 

สองพี่น้องค่อยเปิดไปที่หน้าต่อไปอย่างใจเย็นก่อนจะพบรูปถ่ายของพวกเขาและข้อความตัวอักษรสวยงามสลับกับตัวอักษรหวัดสลับกันไป

 

22/02/xxx

*สวัสดีนะไดอารี่ของชานยอลตอนนี้ชานยอลมีบางอย่างมาอวดล่ะ ตอนนี้อี้ฟานกับชานยอลมีลูกด้วยนะที่สำคัญโตแล้วแต่น่ารักมากๆเลยล่ะชื่อน้องคยองซันและคยองซอลล่ะ  ต่อไปนี้ชานยอลเป็น มัมมี๊ส่วนอีฟานเป็นแดดดี๊แล้วนะ



13/03/xxxx

*วันนี้พี่เทาถ่ายรูปมาบอกว่าคยองซันมีกิจกรรมที่โรงเรียนจนเย็นแต่ก็ต้องไปทำงานอีก โถ่ คยองซันของมัมมี๊ชานยอล น้องเหนื่อยมั้ยครับ? มัมมี๊สงสารน้องจัง ส่วนน้องคยองซอลได้ยินว่าพี่ๆเขาเรียกหนูว่ากงจูมัมมี๊ขอเรียกด้วยได้มั้ยครับ กงจูของมัมมี๊ชานยอล

 



 18/03/xxxx

*วันนี้มัมมี๊เขาไม่สบายล่ะมัวแต่ไปตากแดดแอบดูกงจูประกอดร้องเพลง แดดดี๊เลยมาเขียนแทน วันนี้มัมมี๊ส่งคลิปร้องเพลงมาให้ดูแล้ว  หนูเก่งมากเลยนะกงจู ไว้ถ้าเราเจอกันแดดดี๊จะให้รางวัลนะครับ ส่วนคยองซัน เราต้องเข้มแข็งนะถึงจะมีหน้าที่ดูแลน้องแต่เราต้องไม่ลืมดูแลตัวเองนะครับ แดดดี๊ไปนะ มัมมี๊งอแงใหญ่แล้ว

 

 


สองพี่น้องอ่านข้อความเหล่านั้นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นเพราะมันมีเยอะมากๆ คยองซอลมองหน้าชายหนุ่มรูปหล่อที่มาขอให้เขาเรียกว่าพ่อ เด็กสาวรู้สึกขอบคุณจริงๆที่คนนี้ใส่ใจและเอ็นดูเขาเหมือนลูกแท้ๆทั้งที่ก็ไม่เคยเจอกัน ส่วนคยองซันเมื่อปิดไดอารี่นั้นลงเขาก็ก้มหน้าแล้วคิดว่าชายตรงหน้าเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง แต่ทำไมมีความเป็นพ่อมากมายขนาดนี้ จากที่ดูในไดอารี่คุณคริสมักจะคอยเขียนให้กำลังใจ และคำสอนบางอย่างไว้ เหมือนว่าเขาเป็นพ่อจริงๆ


“ผมขอบคุณมากนะครับที่เอ็นดูพวกเรา พ่อกับแม่ของพวกเราผมแทบจะจำไม่ได้แล้วว่าท่านมีหน้าหรือมีลักษณะอย่างไร เพราะตั้งแต่จำความได้คยองซูก็ดูแลและสอนผมกับกงจูมาตลอด คยองซูเป็นทั้งพี่ชายและพ่อแม่ให้กับพวกเรา ผมขอเก็บคำนั้นไว้ให้คยองซูนะครับ”


“...................”


“แต่ผมก็ดีใจนะที่ได้มีคนที่รักผมกับกงจูเพิ่มมาอีกสองคน ขอบคุณนะครับ แดดดี๊”


“แล้วหนูกับพี่ซันจะไปขอบคุณมัมมี๊พร้อมแดดดี๊อาทิตย์หน้านะคะ”  คริสยกยิ้มบางๆให้กับเด็กทั้งสองพวกเขาส่งยิ้มให้กันอย่างจริงใจ ก่อนที่ยัยหนูกงจูตัวแสบจะรีบเดินข้ามมานั่งข้างๆแล้วเกาะแขนคนที่พึ่งขอเป็นพ่อเมื่อกี้


“หนูมีแดดดี๊แล้ว มีแดดดี๊มีมัมมี๊เหมือนคนอื่นแล้ว”  คยองซอลเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นๆคงเพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยสัมผัสความอบอุ่นจากพ่อแม่แท้ๆมีแต่พี่ชายเท่านั้นที่อบรมสั่งสอน 10 ปีที่อยู่กับพ่อแม่ก็รู้แต่ความเศร้า พ่อทำร้ายร่างกายแม่กับพี่  หลังจากนั้นแม่เองก็เอาแต่ไปข้างนอกแล้วกลับมาพร้อมน้ำตา กงจูไม่เคยได้สัมผัสอ้อมกอดจากแม่หรือพ่อเลย


“ครับตอนนี้หนูเป็นลูกแดดดี๊แล้วนะ แถมยังจะมีน้องพร้อมหลานอีกต่างหาก”  คริสพูดพร้อมลูบหัวคยองซอลเบาๆส่วนคยองซันที่นั่งดูอยู่ฝั่งตรงข้ามก็อดที่จะยิ้มไม่ได้เพราะเขารู้ดีว่าน้องสาวรู้สึกอย่างไร

หลังจากนั้นสองพี่น้องก็เริ่มถามคำถามกับคุณพ่อคนใหม่มันที


“แดดดี๊ทำงานอะไรคะ”


“หลายอย่างครับทั้งถูกกฎหมายและผิด”


“แบบนี้แดดดี๊ก็เป็นมาเฟียสิค่ะ เข้ากับซันมากเลยเพราะซันนะเป็นทั้งนักกีฬาเทคควันโด ยูโด ฟันดาบ”


“แล้วหนูไม่กลัวแดดดี๊หรอ คยองซัน”  คริสถามด้วยความเป็นกังวล


“มาเฟียที่เขียนไดอารี่ให้ผม ผมไม่จำเป็นต้องกลัวหรอกครับ”  คยองซันตอบส่วนคยองซอลก็พยักหน้ายืนยันนั้นทำให้คริสยกยิ้มออกมาอย่างสบายใจ เขาคิดถูกจริงๆที่รับพี่น้องบ้านนี้มาเป็นลูก

 









ด้านคยองซูที่นั่งเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่างใช้ความคิดอย่างหนักเมื่อก้าวขึ้นรถคันนี้มาถึงแม้จะรู้ว่าทั้งคุณชานยอลและคุณคริสมีเมตตากับเขาและน้องๆแต่เขาก็ไม่ไว้ใจอยู่ดี


“คยองซูเป็นอะไรหรือป่าว”  ชานยอลเอ่ยถามคนตรงหน้าเพื่อดึงคนตัวเล็กออกมาจากความเงียบ


“เปล่าครับคุณชานยอล”


“เปลี่ยนนะ ไม่เอาคุณชานยอลเรียก มัมมี๊”


“แต่....”  คยองซูออกอาการอึดอัดใจนั่นทำให้ชานยอลคิดว่าคยองซูไม่ได้อยู่ในวัยที่จะเรียกเขาว่ามัมมี๊แล้ว เขาโลภเกินไปที่อยากจะได้ทั้งสามมาเป็นลูกคยองซันและคยองซอลคงยังเรียกได้เขาคงต้องเว้นคยองซูไว้คนนึง


“ไม่เป็นไร เรียกพี่ชานก็ได้”  ชานเสนอตัวเลือกใหม่นั่นทำให้คยองซูโล่งใจไม่น้อย


“ครับ พี่ชาน”


“เก่งมากว่าแต่คยองซูกังวลใจเรื่องที่พี่ให้ย้ายมาก่อนเหรอ” 


“ครับ...ผมขอโทษนะครับ”  คยองซูก้มหัวให้อย่างรู้สึกผิด แต่เขาก็อดไม่ได้จริงๆ


“ไม่เป็นไรเอาไว้ไปที่ๆหนึ่งแล้วเราจะเข้าใจทุกอย่างเอง”  ชานยอลบอกคยองซูเพียงส่งยิ้มให้เท่านั้นก่อนจะปล่อยให้ความเงียบครอบคลุมจนในที่สุดเขาหลับไป

 

 

 

 

 

ครืดด ครืดด  เสียงโทรศัพท์ของชานยอลสั่นขึ้นก่อนที่เขาจะกดรับ

“ว่า”

(..................)

“เออ กำลังไปใกล้ถึงแล้วอีกสิบนาที”

(....................)

“เออ ไม่เป็นไรแคนี้นะเจอกัน”  พูดจบเขาก็วางสายก่อนจะมองคยองซูที่นั่งหลับอยู่ข้างๆ


“ขอให้เข้าใจกันซักทีนะ พี่สงสารมันแล้วก็เราด้วย”





.........................................................................

#แฝดบยอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #116 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 18:56
    จะได้กลับไปเจอกันแล้วเนอะ สงสารพี่แบคอ่ะ น้องเข้าใจผิดแบบนี้ สู้ๆน้า
    #116
    1
    • #116-1 dkysbbh1206(จากตอนที่ 48)
      30 เมษายน 2562 / 20:03
      ครับ เป็นกำลังใจให้พี่ด้วยนะ>>>พี่แบคฮยอน


      ป.ล ขอบคุณนะที่ติดตามมาตลอดเลย
      #116-1