Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 46 : (OS) ตัวร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    10 เม.ย. 62






สำหรับมนุษย์วัยรุ่นตอนปลายทุกคนอยากมีก็คงจะเป็นการงานที่ดี มีเงินทองมากมาย เลี้ยงดูพ่อแม่ได้ และเริ่มคิดที่อยากจะสร้างครอบครัวกับคนที่รักและคนที่ดี  นั่นแหละสิ่งที่ บยอน แบคฮยอน คิดว่าเขาโชคดีกว่าใครๆเพราะคนที่เขาจะสร้างครอบครัวด้วยเป็นทั้งคนที่ดีและคนที่รัก 


“วันนี้ทำงานเหนื่อยมั้ยครับ?  อ๊ะ...”  เสียงหวานของคนรักดังขึ้นพร้อมกับแก้วน้ำเย็นๆมาวางอยู่ตรงหน้า ส่วนแบคฮยอนก็ไม่พลาดที่จะคว้าร่างบางขึ้นมานั่งบนตักแล้วกอดรัดเอาไว้


“ฟอดด!!  แล้วซูดดมความหอมบนแก้มย้วยของคนรัก


“งื้อออ  หอมข้างนี้ด้วยครับเดี๋ยวมันจะน้อยใจ” 


“ฟอดดดด!!  คยองซูน่ารักแบบนี้แบคหายเหนื่อยแล้วครับ” แบคฮยอนหอมแก้มอีกข้างของคนรักอย่างหมั่นเขี้ยว คงเป็นคยองซูนั้นไม่ใช่คนที่เขินอายเวลาที่เขาแสดงความรักต่างกันคนรักของเขานั้นมักจะอ้อนขอออกมาอย่างน่ารักและเรียกร้องออกมาตรงๆ


“ถ้าแบคหายเหนื่อยแล้วแต่ว่าคยอง.....อยากเหนื่อย...ที่รัก อยากเหนื่อย พร้อมคยองมั้ย?”


“พร้อมเสมอครับ...ที่รัก”  

 

นั่นแหละจากนั้นโซฟากลางห้องก็เป็นพื้นที่ออกกำลังกายของเขาสองคน   โด คยองซู   คือคนน่ารักที่เป็นคู่ชีวิตของ บยอน แบคฮยอน พวกเขาสองคนเจอกันในรั้วมหาวิทยาลัยโดยที่คยองซูเป็นรุ่นน้องปีหนึ่งในขณะที่แบคฮยอนปีสอง ต้องบอกว่าการที่คยองซูเป็นคิ้วบอยและแบคฮยอนเป็นเดือนคณะแน่นอนว่ากว่าจะได้รักกันนั้นมันช่างแสนยากเย็น อุปสรรคมากมายเขามาทดสอบความรักของพวกเขาแต่ในที่สุดพวกเขาก็ผ่านมันมาจนได้แต่งงานกันและใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะ สามี และ ภรรยา และแน่นอนว่าการที่คยองซูได้มาอยู่ในฐานะภรรยาของแบคฮยอนนั้นเขาคิดว่ามันเป็นสิ่งที่เขาโชคดีที่สุด 


ก๊อกๆๆๆ  เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนร่างของภรรยาตัวเล็กจะปรากฏแก่สายตานักธุรกิจหนุ่มใหม่ไฟแรงอย่างแบคฮยอน


“อ้าว คยองซูจะมาหาแบคทำไมไม่บอกครับ แบคจะได้ไปรับ”  แบคฮยอนถามก่อนจะก้มลงอ่านเอกสารในมือต่อ


“คยองแค่ออกมาทำธุระหน่ะเลยแวะมาหาแบคไง”  คยองซูตอบก่อนจะวางของที่ทำมาจากห้องวางลงบนโต๊ะแล้วเดินมาหาให้สามีที่โต๊ะทำงานก่อนจะอ้อมไปกอดแบคฮยอนจากด้านหลังแขนเล็กกอดคอแบคฮยอนแล้วยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มเพื่อให้กำลังใจคนรัก


“ฟอดดดด!! พักซักหน่อยสิครับคยองทำชานมที่แบคชอบมาให้ด้วยนะ”


“ขอแบคอ่านเล่มนี้ก่อนนะเหลืออีกสามแผ่นเองครับจะได้พักเล่นกับคยองซูนานๆไง”   


“ฟอดดดด!! ให้รางวัลคนขยันครับ”    สิ้นเสียงคยองซูแบคฮยอนก็ยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะส่งมือไปขยี้ผมคยองซูอย่างหมั่นเขี้ยว ส่นคยองซูก็ปล่อยเลยตามเลยเขากอดคอแบคฮยอนอยู่พักใหญ่แล้วจึงผละออกมาเพื่อไปเตรียมอาหารว่างที่ทำมาให้กับแบคฮยอน


“เดี๋ยวคยองไปเอาขนมใส่จานให้แบคก่อนนะครับ”


“ครับ”  สิ้นเสียงแบคฮยอนคยองซูก็เดินออกไปทันที  หลายครั้งที่เขาถามว่าทำไมคยองซูไม่ใช้ให้แม่บ้านทำแต่คยองซูกลับบอกว่า “แม่บ้านเขาก็มีงานทำเยอะแยะ คยองซูว่างอยู่นี่นาจะไปให้เขาทำทำไม คยองซูเก่งนะ คยองซูทำได้”  คำตอบแสนน่ารักนั่นทำเอาคนหลงเมียอย่างผมไม่คิดที่จะห้ามเขาอีก  แบคฮยอนนั่งอ่านเอกสารจนหมดแล้วแต่ว่าคยองซูก็ยังไม่มา ทำไมไปนานจังนะคิดถึงอีกแล้วสิ


ก็อกๆๆๆ   คงมาแล้วสินะแบคฮยอนคิดในใจแต่ทว่ากลับไม่ใช่คยองซู แต่เป็นคุณลิซ่า เลขาคนเก่งของผมแทน


“ท่านประธานค่ะดิฉันจะมาเรียนว่าคุณนานะเธอยื่นใบลาออกค่ะ”


“หื้ม? เพราะอะไรล่ะ”


“เธอบอกว่าแม่เธอล้มป่วยกะทันหัน เธอเลยจะย้ายกลับไปช่วยงานของครอบครัวที่เซจูค่ะ”  แบคฮยอนฟังลิซ่าอย่างใช้ความคิดด้วยความที่นานะเป็นลูกสาวของหุ้นส่วนของบริษัทเขาที่เป็นรายใหญ่พอสมควร เธอเขามาทำงานที่นี่โดยที่พ่อเธอขอให้เขารับไว้สงสัยจะเบื่อกับการฝึกงานที่แสนสบายเพราะเธอเป็นหัวหน้าแผนกที่ไม่ทำอะไรเลย คงอยากกลับไปใช้เงินเล่นๆที่บ้านละมั้ง? 


“อ่อ ถ้าอย่างนั้นคุณก็ช่วยรับสมัครพนักงานใหม่ทีนะ”


“ค่ะท่าน”    เลขาคนสนิทรับคำก่อนจะเดินออกไปจากห้องสวนกลับคยองซูที่เดินเขามาพอดี


“มีงานเพิ่มหรอครับผมเห็นลิซ่าเดินออกไป”  คยองซูวางจานขนมก่อนจะเดินไปหาแบคฮยอนอีกครั้งแต่ครั้งนี้แบคฮยอนกลับคว้าตัวลงมานั่งบนตักแทน


“เปล่าครับแค่พนักงานมายื่นใบลาออกให้พี่อนุมัติน่ะ แล้วคยองซูล่ะทำไมไปนานจังแบคคิดถึงนะ”  แบคฮยอนถามพร้อมกับใช้จมูกโด่งซูดดมความหอมบนต้นคอคนรัก


“อ่อ แวะ สอน การบ้านให้ลูกสาวของคุณแม่บ้านครับเลยนานไปหน่อย ขอโทษนะ”  คยองซูตอบอย่างยิ้มๆก่อนที่พวกเขาจะใช้ชีวิตปกติสุขอย่าทุกวันต่อไป คยองซูช่างเป็นความสุขในชีวิตผมอย่างแท้จริง

 

 

 

 

 

สำหรับคยองซูการที่ได้รักกับแบคฮยอนนั้นเขาคิดว่ามันช่างท้าทาย  เขารักแบคฮยอนรักมากจนบางทีมันอาจจะมากเกินไปเพราะการที่มี บยอน แบคฮยอนในชีวิตเป็นสามีดูแลเอาใจใส่และรักเขาอย่างเสมอต้นเสมอปลาย มันเป็นความโชคดีที่ตัวคยองซูเองได้มาเขาไม่สามารถจะให้อะไรหรือใครเขามาวุ่นวายกับความสุขที่มาจากความโชคดีของเขาให้มันระคายเคืองหรือแม้แต่เกะกะเส้นทางความสุขของเขาในทุกวันๆ  แน่นอนว่าการเป็นคนดีใสซื่อให้อภัยและยกโทษให้เหมือนนางเองในละครโง่ๆทั่วไปมันไม่ใช่สิ่งที่คยองซูคิดว่าจะทำให้ความรักของเขากับแบคฮยอนยั่งยืน  สำหรับคยองซูการปกป้องความรักคือการกำจัดแบบถอนรากถอนโคน


ครืดดดด ครืดดดด


“หึ ทำอะไรไม่กลัวตายซินะ”  เขาได้แต่พึมพำออกมากับภาพที่ปรากฏขึ้นในจอโทรศัพท์ของเขา ภาพที่หญิงสาวผมยาวนุ่งน้อยห่อมน้อยกอดแขนสามีเขาอยู่ในบริษัทและอีกหลายๆภาพ คยองซูกดออกจากหน้าจอก่อนจะเข้าไปอาบน้ำเตรียมตัวเพื่อเข้าไป กำจัด เศษหญ้าที่มันดันมาเสร่อเกิดอยู่ในพื้นที่ของความรักของเขากับแบคฮยอน





 

 

 

“เดี๋ยวคยองเอาขนมไปใส่จานก่อนนะครับ”


“ครับ”   ทันทีที่แบคฮยอนเอ่ยอนุญาตคยองซูก็คว้าตระกร้าขนาดกลางที่บรรจุไปด้วยขนมและกระบอกน้ำร้อนที่บรรจุชานมและบางอย่างในนั้นออกมาจากห้องแล้วแวะคุยกับลิซ่าที่ประจำอยู่หน้าห้อง


“เป็นไงบ้างลิซ่า เหนื่อยมั้ย”


“ไม่เท่าไหร่ค่ะ คุณคยองซูค่ะ นาริน ลูกสาวป้าแม่บ้านรอคุณคยองซูอยู่นะค่ะเห็นว่าอยากให้คุณ สอน การบ้านให้”


“โอเค ขอบใจนะ”   พวกเขาคุยกันแค่นั้นก่อนที่คยองซูจะถือตระกร้านั้นเดินตรงไปที่



ห้องน้ำหญิง  

 

คยองซูวางป้ายฉุกเฉินแล้วเดินเข้าไปอย่างง่ายๆพร้อมกับล็อกประตูไว้อย่างรอบคอบก่อนจะวางตะกร้าใบนั้นลงบนบริเวณอ่างล้างมือเขาหยิบห่อผ้าบางอย่างออกจากตะกร้าก่อนจะจับมันพลิกไปมาเพื่อรอเวลาที่เหมาะสม


แกร๊ก เสียงเปิดประตูห้องน้ำด้านในดังขึ้นพร้อมกับหญิงสาวที่นุ่งน้อยห่มน้อยเป็นลักษณะเดินออกมาด้วย


“ว้ายยย นี่นายมาทำอะไรในห้องน้ำหญิงห๊ะ!!   หญิงสาวร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มร่างเล็กเล็กยืนจ้องเขาด้วยแววตานิ่งสนิทก่อนจะเดินเข้าไปรวบตัวหญิงสาวให้มายืนพิงขอบอ่างไว้


“ว๊ายย..นี่/ผมมาหาคุณนะ”  คยองซูพูดอย่างยิ้มๆพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหล่อน


“มะ..มีอะไร”  หญิงสาวถามออกมาอย่างตะกุกตะกักเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มใกล้ๆปฏิเสธไม่ได้เลยว่าชายหนุ่มคนนี้หน้าตาดีไม่น้อยเลยถึงแม้ว่ามันออกจะดูไปทางน่ารักเสียมากกว่า คยองซูยกยิ้มออกมาก่อจะให้ห่อผ้าในมือจี้ไปที่คอแล้วไล้ลากลงมาเรื่อยๆ


“ผมมาสอนบางอย่างคุณน่ะ”  ลากผ่านมาที่ไหล่เนียน


“..........”


“ผมน่ะไม่ชอบคนที่ยุ่งกับของๆผมเลยนะ” ลากผ่านมาที่ไหปลาร้า


“......อ่ะ..อื้ออ..”


“และในฐานที่คุณเข้ามายุ่งกับของๆผมมีบางอย่างจะบอกคุณ” ก่อนผ่านร่องหน้าอกลงไปที่หน้าท้องบางและค่อยๆลงไปที่หน้าขา


“อ่ะ” แล้วสอดเข้าไปใต้กระโปรงตัวสั้น   ผ้าตกลงสู่พื้นทำให้ของปลายแข็งบางอย่างที่อยู่ในนั้นหยุดอยู่ที่หว่างขาพอดี


“คุณอย่าร่าน-ี เป็นกระห-ี่ข้างทางแบบนี้สิครับ”


“ยะ...อย่า”


“หรือถ้าร่านมากนัก”


“มะ...ไม่...ฮึก..”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



แกร๊ก!!!!

“ผมจะยัดลูกกระสุนเข้าไปในรูของคุณแทน”









นางเอกมันไม่มีจริงอยู่โลกมีเพียง ตัวร้าย เท่านั้น ที่จะสมหวังใน โลกแห่งความเป็นจริง




.....................................................................................

น้องมันร้ายยยค่าาา

#ตัวร้าย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #110 kisxing (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 11:50
    น้องงงงงงงง โหดมากกลัวแล้ววว
    #110
    0
  2. #107 porpcme (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 12:43
    โหดมากกกกก
    #107
    0
  3. #102 mmmmome (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 06:03
    น้องไม่ใช่แค่ร้ายแต่โหดมากด้วย
    #102
    0
  4. #101 CABAlike (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 05:15
    น้องงง สุดยอดดด
    #101
    0
  5. #100 แบคคุ ^><^ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 21:34
    น้องโหดอะไรขนาดนั้นลูกกกก
    #100
    0
  6. #99 Sutharin Chaemwilai (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 17:24
    น้องร้ายยอ่ะ
    #99
    0