Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 41 : (OS) Friend Zone

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    24 มี.ค. 62

Friend Zone เป็นพื้นที่สำหรับคำว่าเพื่อน

นิยามของคำว่า เฟรนด์โซน สำหรับใครหลายๆคนโซนนี้มีไว้สำหรับเพื่อนสนิท เช่นเดียวกับ เขา ที่จัดให้ผมอยู่ใน เฟรนด์โซน ของเขา

ผมชื่อ อู๋ อี้ฟาน หรือ คริส ผมเป็นลูกครึ่ง จีน-แคนนาดา แต่มาเรียนต่อมหาลัยที่เกาหลีครับ ผมเป็นคนที่เข้าสังคมไม่เก่งเพราะนิสัย พูดน้อย และโลกส่วนตัวสูง แต่มีคนบางคนที่ก้าวเข้ามาในโลกของผมได้ "ปาร์ค ชานยอล" นั่นคือชื่อของเขาคนนั้น..

ชานยอลเป็นคนน่ารักครับ คุยเก่ง เข้ากับทุกคนได้ง่าย และด้วยความน่ารักเหล่านั้นทำให้เขาเป็นที่รู้จักในรั้วมหาลัย
หลายๆคนมักจะอิจฉาผมเสมอที่ได้อยู่ใกล้ๆ กับชานยอล เช่นตอนนี้

"คริส ขอโทษด้วยนะลำบากนายอีกแล้ว"
ชานยอลเอ่ยพร้อมกับก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด เขาคงจะรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อยเพราะนี่เป็นอีกครั้งที่เขาทะเลาะกับพี่ยุนโฮมาแล้วมาอยู่ที่ห้องผม..ใช่ครับพี่ยุนโฮเป็นแฟนของชานยอล....

"ไม่เป็นไรครับ..ก็ชานยอลเป็นเพื่อนผมนี่ครับ" ผมตอบออกไปอย่างยิ้มๆ ทว่าในใจกลับไม่ใช่อย่างนั้นเลยแม้่แต่น้อย

"ขอบคุณนะ..เรานี่โชคดีที่สุดเลย" เขาว่าก่อนที่จะกอดแขนแล้วเอนหัวมาซบที่ไหล่ของผม ก็เพราะเขาเป็นแบบนี้ไง ผมถึงได้ใจอ่อนไปเสียทุกครั้ง

..............................................

ชานยอลมาอยู่ที่ห้องผมได้เกือบอาทิตย์แล้ว เรามามหาลัยพร้อมกัน กินข้าวพร้อมกัน และทำหลายๆอย่างร่วมกัน มันช่างเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในตอนนี้จนผมลืมไปว่า ความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ...



"ชานยอล.." เสียงดังของพี่ยุนโฮดังขึ้นในขณะที่ผมกับชานยอลกำลังจะกลับห้อง
"......" ชานยอลหยุดเดินก่อนจะหันหลังกลับไปมองพี่ยุนโฮพร้อมกับความเงียบ ผมจึงเลือกที่จะเดินออกมาเพราะคิดว่าชานยอลคงจะไม่สะดวกคุยกับแฟนของเขาหากผมอยู่ด้วย..อีกอย่าง..มันคงไม่ดีเท่าไหร่หากจะมองคนที่ชอบ คืนดีกับแฟน แต่ทว่าโชคกับไม่เข้าข้างผมเลยเมื่อมือเรียวของชานยอลคว้ามือผมไว้เพียงแค่ผมขยับตัว

"คริส...อยู่กับชานยอลนะครับ" ชานยอลขอร้องดวงตากลมโตส่งความอ้อนวอนมาให้ผมและนั่นก็เพียงพอที่ผมจะยืนอยู่ข้างเขาแบบนี้...

"ชานยอล..ไอ้นี่เป็นใครทำไมต้องให้มันอยู่กับเราด้วย" รุ่นพี่ยุนโฮพูดออกมาเสียงเรียบพร้อมกับสีหน้าที่บ่งบอกว่าไม่พอใจที่ผมอยู่ตรงนี้...

"พี่ยุนโฮมาหาผมทำไมครับ" ชานยอลเอ่ยเสียงเรียบแต่ว่าฝ่ามือเรียวกลับมีเหงื่อชื่นออกมาจนผมรู้สึกได้ผมจึงบีบมือนั้นอย่างให้กำลังใจ...

"ชานยอลครับคือพี่อยากมาขอโทษ"

"ไม่จำเป็นแล้วครับ..ผมไม่ต้องการคำนั้นอีกแล้ว" ชานยอล ยังใช้เสียงที่เรียบนิ่งและหนักแน่น

"พี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจ...ให้โอกาสพี่ได้มั้ยครับ" รุ่นพี่ยุนโฮยังขอร้องต่อไปและการที่ชานยอลเห็นแบบนั้นแน่นอนผมเห็นนัยน์ตาของเขาสั่นไหว ผมเองจึงได้แต่บีบมือเขาเพื่อให้กำลังใจและปลอบใจตัวเอง

"โอกาสของพี่...มันไม่มีอีกแล้วครับ มันหมดไปแล้ว หมดไปตั้งแต่พี่เอาพี่รหัสผมไปนอนด้วยตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว" ชานยอลพูดเสียงอ่อนอย่างเหนื่อยใจและนั่นมันก็ทำให้รุ่นพี่ยุนโฮถึงกับไปไม่เป็นเช่นกัน

"คือ..พี่.."

"พอเถอะครับ...ผมเหนื่อยกับคนอย่างพี่แล้ว..จะไปเอาใครที่ไหนก็ไปเถอะ..ผมเหนื่อย"

"ชานยอล"

"อีกอย่าง...ผมเจอความสุขในชีวิตของผมแล้ว.." ชานยอลพูดพร้อมกับยิ้มให้ผม ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองมากเกินไปผมขอคิดว่าความสุขของเขาคือผมได้มั้ย..

"พี่อย่าเอาผมไปจมทุกข์อีกเลยนะครับ"

..........................

เราสองคนเดินเข้าห้องมาเงียบๆหลังจากที่ชานยอลพูดประโยคนั้นกับพี่ยุนโฮแล้วเดินจูงมือผมออกมา...

"คริส..คือ..คริสอึดอัดหรือเปล่า" ชานย
ถามหลังจากที่เราเข้ามาให้ห้องแล้ว ผมนั่งลงที่โซฟาส่วนชานยอลนั่งลงคุกเข่าอยู่ตรงหน้าผม

"เปล่าครับ..ผมแค่" ดีใจ ผมเลือกที่จะเก็บคำนี้ไว้ในใจก่อนที่ชานยอลจะเริ่มพูดสิ่งที่ทำให้ใจผมเต้นแรงกว่าปกติอีกครั้ง

"ที่เราพูดเราหมายความว่าแบบนั้นจริงๆนะ....คริสเป็นความสุขของเราจริงๆ"

".........." ผมได้แต่อึ้งกับสิ่งที่ชานยอลพูด..ผมคิดว่าถ้าผมพูดบ้างผมจะมีหวังใช่มั้ย?

"เราขอโทษนะ...ถ้าคริสลำบากใจเราจะไปเอง...เราแค่อยากบอกน่ะว่า..เราชอบคริส..ระ"

"ผมได้ลำบากใจครับชานยอล..ผมแค่ดีใจมากเท่านั้น"

"......." ครั้งนี้เป็นชานยอลเองที่ตกใจ

"ผมน่ะ...รักชานยอลมานานมากแล้ว..รักตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ..."

"....."

"ผมพยายามหลายครั้งเพื่อจะห้ามใจตัวเองเพราะคำว่า เพื่อน ของเรา แต่ผมก็ไม่เคยทำได้ซักที..พอห่างก็คิดถึง..ยิ่งได้เจอได้อยู่ใกล้...ยิ่งหวั่นไหว.."

"คริส"ชานยอลเรียกผมเพื่ออะไรไม่รู้แต่ตอนนี้ผมจะไม่เก็บความรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว

"ผมรักชานยอลนะ..คริสรักชานยอลนะครับ"

พูดจบชานยอลก็โผลเข้ามากอดผมทันทีใบหน้าของเขาซบบน อก ของผม ใจของผมเต้นแรงมากจนกลัวว่าจะวายซะก่อน แต่ทว่าชานยอลกลับไม่เข้าใจผมเลย

"รักเราแล้ว..จีบเราด้วยนะ" เอาล่ะในเมื่อชานยอลไม่เข้าใจผม...ผมก็ควรทำให้เขาเป็นมากกว่าผม

"รักนานแล้ว..ไม่จีบได้มั้ยครับ?" พูดจบชานยอลก็ผละกอดออกจากผมแล้วเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับส่งสีหน้าไม่เข้าใจมาให้..เฮ้อออ อดใจไม่ไหวแล้วล่ะครับ

"อื้อออ" ผมก้มลงไปชิมริมฝีปากอิ่มในตอนแรกชานยอลดูตกใจไปมากแต่ในที่สุดเขาก็ผ่อนคลายไปกับผม..ไม่รอช้าผมส่งลิ้นเข้าไปชิมน้ำหวาน จากปากของเขา..อ่าาา...ปากชานยอลนี่หวานเสียจริง

"อื้มมม..จุ๊บ.." ผมผละจูบออกก่อนจะยกตัวเขาให้ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของผม มำให้ตอนนี้ชานยอลนั่งหอบ คร่อมตักผมอยู่แล้วเอาแขนมาคล้องคอผมไว้

"ไม่จีบครับ..ผมไม่อยากได้แฟน....ผมอยากได้...."

"........."

".......เมีย........"




แล้วนิยามคำว่า เฟรนด์โซน ของคุณคืออะไรครับ...







........................


คิดถึงกันม้ายยยย 

กลับมาแล้วววค่าาา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #137 RainbowKrisYeol (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 09:02
    ฮ่อยยยยย อิจฉาพี่คริสมาก ข้ามขั้นเลยหรอ โถถถถถถถ
    #137
    0
  2. #89 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 19:02
    เดี๋ยวๆ ทำไมเร็วจังเลย 555555555
    #89
    0
  3. #88 ppcynz7r (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 09:21
    เดี๋ยวๆๆๆๆนะ อิพี่ร้ายไม่เบาเลยนะ555555
    #88
    0