Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 31 : (SF) DaedLove คำสาปรัก 3/? 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    5 ก.พ. 62

 

หลังจากวันที่คาเตอร์เล่าอดีตของตนให้กับซันเทียฟังความรักของพวกเขาก็เริ่มเบ่งบานขึ้นในใจพวกเขาใช้ชีวิตร่มกันดั่งเช่นคนรักแต่ทว่า

“โอ๊ะ นั้นผีเสื้อนี่”   ซันเทียพูดออกมากิ่นที่จะจ้องมองสัตว์สวยงามตัวน้อยแล้ว ฟึ่บ   ผีเสื้อน้อยตัวนั้นกลับมีไฟลุกไหม้แล้วเผามันอย่างรวดเร็ว

“คาเตอร์.......ข้าจะไม่หายจริงๆหรือ”    ซันเทียเอ่ยออกมาเสียงสั่น คำสาปของเขามันเริ่มแผลงฤทธิ์ออกมาอีกครั้งจนตอนนี้เขากลัว กลัวว่าเขาจะทำร้ายคาเตอร์ ถึงแม้ว่าฟินิกส์จะบอกไว้ว่ามีเพียงคนรักที่สบตาเขาได้และสามารถลบล้างคำสาปแต่.....เขาทั้งคู่ไม่รู้วิธี     และตอนนี้มันก็ทำให้เขากลัวไปหมด

“ไม่เป็นอะไรนะ ซันเทีย เราจะหาวิธีลบล้างมันเพื่อที่เราจะไปจากที่นี่....ไปอยู่ในที่ๆเรามีความสุข”   คล้ายดั่งน้ำที่มารดบนกองไฟสิ้นเสียงคาเตอร์เขาก็ใจเย็นลง

“ข้าแค่กลัวน่ะ คาเตอร์ กลัวว่าซักวันข้าจะ...ทำร้ายเจ้า  เพราะข้าไม่สามารถ...ควบคุมมันได้เลย”  ซันเทียบอกสิ่งที่กังวลให้คาเตอร์รับรู้ด้วยความท้อแท้แต่ทว่าคำพูดของซันเทียกลับทำให้เขาคิดบ้างอย่างออก

“ใช่สิ....คำสาปนี้ไม่จำเป็นต้องลบล้างเจ้าก็จะใช้ชีวิตปกติได้เพียงแต่เจ้าต้องควบคุม....เหมือนข้า”

“??”

“เจ้ารู้ใช่มั้ย ข้าคือ ดราก้อนสตาร์”

“อืม ข้ารู้”

“แต่อีกสิ่งที่เจ้าไม่รู้คือ พลังมังกรของข้าที่มี มันสามารถทำลายดาวได้ทั้งดวง การที่ข้าใช้ชีวิตได้เหมือนเจ้าในตอนนี้ข้าเองก็ต้อง ควบคุมพลังนั้นเช่นกัน”

“หากเป็นเหมือนที่เจ้าว่า  ข้าเองก็จะมีชีวิตปกติสุขได้เช่นกันใช่มั้ย?”   ซันเทียถามด้วยความดีใจ

“ข้าเองก็ไม่แน่ใจแต่ข้าคิดว่า...เราก็ควรจะลองดู   เจ้าไปเตรียมของที่จำเป็นสำหรับการเดินทางเถอะ”   คาเตอร์บอกอย่างกังวลเพราะเขาไม่รู้เหมือนกันว่าวิธีนี้จะทำได้สำเร็จหรือไม่  

“จะไปไหนหรือ”

“วังใหม่ของสามประมุข”

“หื้อ?”

 

 

“ฟาห์ดินเวล  เมืองแห่งดวงดาว”

“............”  พอสิ้นสุดการสนทนาพวกเขาทั้งสองก็เตรียมของเพื่อออกเดินทาง

 

 

 

คาเตอร์และซันเทียเก็บของและตกลงกันว่าจะออกเดินทางในช่วงเวลาพบค่ำเช่นนี้

“นี่อะไร”  คาเตอร์ถามซันเทียออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อ

“ก็ผ้าปิดตากับไม้เท้าไง เราจะออกเดินทางไม่ใช่หรอ”    ซันเทียตอบออกมาอย่างแน่ใจ  ก็คาเตอร์จะพาเขาไปหาท่านประมุขไม่ใช่หรอ

“เจ้าจะเอาไปทำไม  เราจะไม่เดินไปฟาห์ดินเวลหรอกนะ”

“อ้าว”     ซันเทียร้องออกมาอย่างไม่เข้าใจพร้อมกับถอดผ้าปิดตาออกก่อนที่จะเห็นคาเตอร์ถอดสร้อยออกมาแล้วพูดว่า

“สหายข้าจงออกมาเพื่อข้า”  พูดจบคาเตอร์ก็โยนสร้อยเส้นนั้นขึ้นฟ้าก่อนที่สร้อยเส้นนั้นจะกลายมังกรสีขาวบริสุทธิ์เกล็ดบนลำตัวระยิบระยับเหมือนดาวงดาวเพราะลำตัวของมันสะท้อนกับแสงจันทร์ในค่ำคืนนี้พอดี จึงทำให้มังกรตัวนี้ดูงดงามและสง่ามากกว่าเก่านัก

“นะ..นี่”

“ใช่ เราจะ ขี่เจ้านี่ไปฟาห์ดินเวล เจ้าลองเข้ามาจับมันสิ”  คาเตอร์ชวนพร้อมกับจูงมือซันเทียให้เข้ามาใกล้ๆหัวของมังกรก่อนที่จะดึงมือซันเทียให้มาจับแต่ทว่า

“เดี๋ยวสิ ข้ากะกลัว”   ซันเทียคัดค้านแล้วพยายามจะดึงมือออกแต่ไม่ทันที่จะสำเร็จมังกรสีขาวตัวนั้นก็เลื่อนหัวมาถูที่มือของซันเทียอย่างออดอ้อน ซันเทียนิ่งไปอย่างตกใจก่อนที่จะหันมามองหัวมังกรที่เขากำลังสัมผัสอยู่ จึงเห็นเจ้ามังกรตัวใหญ่กำลังหลับตาแล้วใช้ส่วนใบหน้าถูไถฝ่ามือเขาไปมาอย่างรู้สึกดี

“มันคงคิดถึงเจ้ามากน่ะ”  คาเตอร์พูดพร้อมกับลูบหัวมังกรไปพร้อมกับซันเทียก่อนที่จะหยิบผ้าพันตาของซันเทียมาปิดที่ดวงตาสีเงินของซันเทียไว้แล้วก้มมากระซิบข้างหูของซันเทีย

“ดวงตาเจ้าอาจปลอดภัยสำหรับข้าแต่กับสหายข้าคงจะไม่ดีเท่าไหร่ถ้ามันจ้องตาเจ้า”  พูดจบคาเตอร์ก็อุ้มซันเทียขึ้นหลังมังกรแล้วออกเดินทางทันทีโดยไม่ได้ฟังคำโวยวายของซันเทีย

 

 

กว่าสามวันที่ทั้งสองได้เดินทางมาจนในที่สุดวันนี้พวกเขาทั้งสองก็ได้มาถึงเมืองลึกลับที่ตั้งอยู่บนเขาสูงสุดในโลกนี้ เมืองที่เป็นที่อาศัยของเหล่าบรรพชนผู้ปกป้องและวีรบุรุษที่ปล่อยวางเรื่องทุกสิ่งไว้บนโลกเหลือเพียงความสงบเท่านั้นที่นำมาที่เมืองนี้ มืองแห่งดวงดาว   ฟาห์ดินเวล

คาเตอร์และซันเทียเขาไปยังหน้าวังหลวงแห่งฟาห์ดินเวลทันทีที่มาถึงมังกรสีขาวสะอาดก็กลับกลายเป็นสร้อยทันทีที่เท้าของคาเตอร์และซันเทียเหยียบลงบนดิน

 

“ซันเทียลูกรัก”

“ท่านประมุข”  ซันเทียร้องออกมาอย่างดีใจเมื่อได้ยินเสียงเหล่าประมุขทั้งสามที่เลี้ยงดูตนมาก่อนที่จะวิ่งเข้าไปกอดไพสันอย่างแม่นยำด้วยคิดถึง

555ซันเทียกอดข้าเป็นเด็กเลยนะ”  ไพสันเอ่ยยิ้มๆพร้อมกับกอดซันเทียไว้แล้วโยกตัวไปมาอย่างคิดถึง

“ซันเทียจิตใจเจ้าจะกอดเพียงไพสันหรือแล้วข้าล่ะ ”  เดลพูดทำให้ซันเทียผละกอดจากไพสันแล้วมากอดเดลเช่นกัน

“เด็กน้อยตาไฟของข้า ข้าคิดถึงเจ้านัก”  เดลพูดออกมาพร้อมกับกอดซันเทียอย่างเต็มรักแต่ว่าเดลก็ได้กอดซันเทียแปปเดียวเพราะ หมับ

“อ่ะ”  ปั่ก   ราวินดึงซันเทียออกจากอ้อมแขนของเดลแล้วดึงเข้ามากอดเอง

“เป็นอย่างไรบ้าง  เจ้าตัวโตขึ้นนะ”  ราวินเอ่ยเสียงเรียบแทว่ามือกลับลูบที่หัวของซันเทียเบาๆอีกสามคนที่มองอยู่ยิ้มตาม

“เอาล่ะ ก่อนข้าจะให้เจ้าสองคนไปพักผ่อน ซันเทียมีคนอยากเจอเจ้า” ไพสันพูดก่อนจะปลีกตัวเบี่ยงไปทางขวาเพื่อให้อีกคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่แรกเดินเขามาหาซันเทียที่ยังกอดราวินอยู่

“ซันเทีย”  เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่วางลงไปบนไหล่ของซันเทีย

“??”  ซันเทียผละกอดจากราวินก่อนที่จะหันไปตามมือที่วางไว้บนไหล่เขา

“ซันเทียลูกพ่อ”    สิ้นเสียงชายคนมาใหม่ซันเทียก็โผกอดเขาพร้อมกับร้องไห้ออกมาก่อนที่จะเอ่ยชื่อที่เขาไม่ได้เรียกมาแสนนาน

“ท่านฟินิกส์....ท่านพ่อ ฮืออออ”

ฟินิกส์ยิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อได้ยินชื่อตนออกจากปากซันเทียเด็กน้อยที่เขาสาปเอาไว้แต่ที่ดูจากการมาของดราก้อนสตาร์แบบนี้เขาคงไม่ต้องห่วงแล้วสินะ   

 70%.........................................


"เจ้าไปพักผ่อนเถอะซันเทียลูกพ่อ เดินทางไกลคงจะเหนื่อยหน้าดูตาม เดลไปนะ ข้าขอคุยกับดราก้อนสตาร์เสียหน่อย". ฟินิกส์เอ่ยบอกซันเทียก่อนที่ซันเทียเอ่ยถามอีกคน

 

"คาเตอร์"

 

"เจ้าไปเถอะเดี๋ยวข้าตามไป". คาเตอร์เอ่ยบอกซันเทียอย่างอ่อนโยนก่อนที่ซันเทียจะยกยิ้มแล้วเดินตามเดลไป

 

"เจ้าพาซันเทียมาที่นี่เพราะเรื่องคำสาปใช่หรือไม่". ฟินิกส์เอ่ยถามคาเตอร์เสียงเรียบแต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้คาเตอร์กลัวแต่อย่างใด เหอะ ข้าเกิดก่อนพวกเจ้ามาตั้งแต่บรรพบุรุษเจ้ายังหน้าขนอยู่ด้วยซ้ำไป

 

"ป่าวหรอก ข้ารู้ว่าคำสาปนั้นมันไม่มีจริง"  

 

"เจ้ารู้ได้ยังไง". ฟินิกส์ร้องถามอย่างตกใจเพราะเรื่องนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้

 

"หึ ข้ารู้ทุกเรื่องนั้นแหละ"

 

"แล้วเจ้าพาเขามาที่นี่ทำไม" ไพสันถามก่อนที่จะยืดเยื้อไปมากกว่านี้

 

"ข้ามาเพื่อสะเก็ดดาว"

 

"ข้าไม่เข้าใจสะเก็ดดาวน่ะ ที่ไหนก็มีเจ้าไม่จำเป็นให้เขามาที่นี่". ราวินถามอย่างสงสัยเพราะเขาไม่เข้าใจบทสนทนาของอีกสามคนเลย

 

"หึ ไอ่คำสาปที่ฟินิกส์สาปซันเทียนั้นมันไม่มีจริงเจ้าเพียงหวงดวงตาคู่นั้นของเจ้าไว้จนวาระสุดท้าย แต่บังเอิญไอ่ขุมพลังที่เจ้าให้เขาไปน่ะมันมาก มากเกินไปจนซันเทียความคุมมันไม่ได้ก็เท่านั้น". คาเตอร์พูดออกมาอย่างหงุดหงิด 

 

"แล้วทำไมเขามองผู้อื่นไม่ได้". ไพสันถามอย่างสงสัย

 

" เจ้าจำไม่ได้หรือไงว่าซันเทียเป็นเลือดผสม และสิ่งหนึ่งที่เจ้าไม่รู้  พ่อของซันเทียคือ อิสซินดรูว อินฟินิทสตาร์  ดวงดาวแห่งความรัก"

 

"ห๊า!!"   ทั้งสามร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อสิ้นคำของคาเตอร์

 

" เพราะเหตุนี้ไง ดวงตาของซันเทียจึงทำให้ผู้คนหลงใหล และยิ่งฟินิกส์ให้ขุมพลังแก่เขา จากที่ทุกคนที่จ้องมองแล้วจะหลงรักจึงกลายเป็นจ้องมองแล้วตายด้วยไฟของฟินิกส์เพราะเขาไม่สามารถควบคุมมันได้"

 

" เจ้าเป็นใครกัน ทำไมเจ้าถึงรู้อะไรมากมายขนาดนี้"  ฟินิกส์เอ่ยถามออกมาก่อนที่ทั้งสามจะนั่งคุกเข่าลงเมื่อสิ้นเสียงคาเตอร์

 

" ข้าคือดราก้อนสตาร์......เพียงแต่ข้าคือ คาโอเนีย ดราก้อนสตาร์องค์แรกเท่านั้นเอง"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.................

 

"มาแล้วหรอ"  ซันเทียเอ่ยถามคาเตอร์ทันทีที่เข้ามาในห้องพักของพวกเขา(ที่จริงประมุขทั้งสามก็แยกห้องให้แต่นะ...มีอำนาจมากกว่าก็ควรใช้ให้คุม>>คาเตอร์)

 

"ครับ"

 

"เจ้าคุยอะไรกับท่านประมุขทำไมนานจังล่ะ"    ซันเทียถามในขณะที่ถอดผ้าปิดตาออก

 

" ซันเทีย....."

 

"มีอะไรหรอ เจ้ายังไม่ตอบคำถามข้าเลยนะ"   ซันเทียถามออกมาอย่างสงสัยทั้งที่เขาถามก่อนแท้ทำไมอีกคนมาย้อนถามเขาแบบนี้ล่ะ

 

"เจ้ารักข้าบ้างหรือยัง"

 

"ห้ะ". ซันเทียร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อได้ยินคำถามนี้ออกจากปากคาเตอร์ อยู่ดีๆก็ถามแบบนี้เลยหรอ ซันเทียคิดในใจ

 

"สามปีที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เจ้ามีความรู้สึกให้ข้าบ้างมั้ย?   เคยคิดที่จะรักข้าบ้างหรือป่าว?  ข้าน่ะรักเจ้านะ รักมานาน นานมากกว่าที่เจ้าจะคิดได้ เจ้า"

 

"ข้าตอบเจ้าไม่ได้ คาเตอร์ ข้าขอโทษนะ พะ..".  ซันเทียเอ่ยตัดบทคาเตอร์ทันทีเพราะเขาไม่อยากได้ยินเสียงเหนื่อยๆของคาเตอร์เพราะมันทำให้เขารู้สึกเจ็บที่หัวใจของเขา แต่คาเตอร์กลับคิดว่า

 

"ไม่เป็นไรข้าคงยังไม่ดีพอที่จะให้เจ้ารักข้าจะไป...."

 

"นี่คิดไปถึงไหนกันหน่ะ"   ซันเทียค้านออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่คาเตอร์  พูด นี่เขาคงพูดให้เข้าใจผิดสินะ

 

"ก็เจ้าตอบข้าไม่ได้นี่"

 

"ก็ข้าไม่รู้ว่า รัก คืออะไรนี่"  ซันเทียตอบออกมาอย่างโมโหก็เขายังไม่ทันพูดจบก็มาจัดบทเขาแล้วก็เข้าใจผิด เจ้าคาเตอร์นี่.....

 

"........".

 

"หากการที่ข้ารู้สึกใจเต้นแรงกับคำหวานของเจ้ากอดของเจ้าหรือทุกครั้งที่เจ้าสัมผัส การที่ข้านึกถึงเจ้าในเวลาที่เจ้าห่างสายตา หรือการที่ข้าเป็นห่วงเจ้าในทุกเรื่องที่เจ้าจะมีอันตราย มันเรียกว่ารัก ข้าก็คงรักเจ้า แต่ถ้าหาก ไม่ ข้าก็ไม่รู้.......อ่ะ"  ยังพูดไม่ทันจบคาเตอร์ดึงซันเทียเขามากอดไว้

 

“ใจของเจ้าเต้นแรงเพราะข้าหรือ”  คาเตอร์ผละกอดออกแล้วถามก่อนที่จะวางหน้าผากไว้บนหน้าผากซันเทียเช่นกันทำให้ตอนนี้ทั้งสองไม่มีช่องว่าระหว่างกัน

“...............”   การกระทำของคาเตอร์ทำให้ใบหน้าของซันเทียเห่อร้อนขึ้นมาทันที

“แล้วถ้าข้าทำแบบนี้”   คาร์เตอร์พูดพร้อมกับบดจูบลงไปบนเปลือกตาสีมุขทั้งสองข้าง

“แบบนี้”  แล้วไล้ลงมาที่สันจมูก

“แบบนี้”  พวงแก้มสีชมพูทั้งสองข้าง

“และแบบนี้ล่ะ”  

“อื้ออออออ”   ริมฝีปากหน้าทาบทับลงไปบนริมฝีปากอวบอิ่ม

“เจ้ารู้สึกอย่างไร”   คาเตอร์ผละจูบออกมาก่อนที่จะถาม  เมื่อได้ยินดังนั้นซันเทียก็ยิ่งหน้าร้อนขึ้นไปอีก ตอนนี้เขารู้สึกร่างกายมันหมดแรงจนพูดไม่ได้เขาจึงได้แต่ตอบคำถามผ่านการกระทำ

>///<   ใบหน้าซันเทียเริ่มขึ้นสีขึ้นอีกครั้งมือเรียวของซันเทียเลื่อนไปจับมือหนาของคาเตอร์ก่อนที่จะเอามาวางบนอกข้างซ้ายของเขา  คาเตอร์หลุดยิ้มออกมาทันทีเมื่อฝ่ามือรู้สึกถึงการเต้นที่รุนแรงของหัวใจของซันเทีย มือหนาเลื่อนมือมาเชยคางให้ซันเทียเงยหน้าก่อนที่จะบดจูบลงไปอีกครั้ง ร่างสูงขยับริมฝีปากดูดดึงเนื้อหวานสีชมพูเข้มทั้งบนและล่าง กดย้ำที่มุมปากทั้งสองข้าง เสียงครางอื้อในลำคอขาวทำให้คาเตอร์เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาจึงรีบผละจูบออกมาจากซันเทีย

“ ขะ..ข้าขอโทษข้าควรจะหยะ... ”   คาเตอร์ตั้งสติของตัวเองก่อนที่ซันเทียจะกอบกุมใบหน้าของคาเตอร์  แล้วจ้องมองลงไปในดวงตาของคาเตอร์ 

“.......”   คาเตอร์ชะงักท่านทีที่เห็นนัยต์ตาสีเงินสะท้อนเงาของตัวเอง  มันช่างเหมือนเหมือนดวงตาคู่เดิมที่เคยมองเขาเมื่อแสนนานมาแล้ว   ดวงตาที่แสดงถึงความต้องการในตัวเขา  และในขณะนั้นเองซันเทียก็จับที่ท้ายทอยของคาเตอร์แล้วค่อยๆเลื่อนไปหน้าไปกดจูบร่างสูงอีกครั้ง
จนทำให้คาเตอร์เองถึงกับสติล่องลอยไปเขากวาดความหวานในปากซันเทียก่อนที่จะดึงดูดริมฝีปากนั้นอย่างเอาแต่ใจแต่ทว่าซันเทียกลับผลักอกเขาเบาๆคาเตอร์จึงผละจูบออก
 ซันเทียจูบมุมปากของคาเตอร์แผ่วเบาย้ำๆเพื่อเป็นการอ้อนก่อนที่จะเลื่อนไปที่ข้างแก้มจนถึงใบหูแล้วพูดสิ่งที่ทำให้คาเตอร์สติแตกอีกครั้ง

 

 

“คาโอเนีย รัก ข้านะ”



..............................................................CUT.......................................................















100%%...............................................................

กลับมาเม้นดวยนะครัชช

.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #134 RainbowKrisYeol (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 08:36
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด หื้มมมมมม แซ่บๆๆๆๆ สารภาพรักกันแล้วนะ พี่คริสมันร้ายนะคะหัวหน้า อยู่ด้วยกันมาสามปีไม่ทำไรน้อง พามาหาพ่อน้องนี่มาทำลูกเค้าถึงถิ่นเลย ว้ายๆๆๆๆๆๆ เขินๆๆๆๆ ตีๆๆๆๆๆ
    #134
    0
  2. #59 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:09

    ทำไมคาเตอร์อบอุ่นแบบนี้นะ
    #59
    1
    • #59-1 dkysbbh1206(จากตอนที่ 31)
      9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:55
      หานไปนานเลยคิดถึงนะคะเนี่ยย555>>> ไรท์

      คาเตอร์อบอุ่นเหมือนพี่ไง>>>พี่เองง คริส

      ใช่ คาเตอร์อบอุ่น แต่ไม่เหมือนมึงอิพี่ >>> ชานยอล

      ป.ล อย่าว่าไรท์นะไรท์ป่วยแล้วบ้า55
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #59-1
  3. #57 pcyqsz_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:52
    ไม่ไหวแล้ววเค้ารักกันแล้วอ่ะงิๆๆ คาโอเนียรักข้านะ~~~แบบนี้ท่านคาโอเนียก็รักไม่ยั้งเลยสิอิอิ ไรท์สู้ๆนะคะไม่สบายอย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะคะไรท์เตอร์
    #57
    0
  4. #56 LarLar52 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:50

    คาโอเนียรักข้านะ ทำไมคำๆนี้ถึงทำให้เขิลลลได้ขนาดนี้.. ไรท์เตอร์ไม่สบายตอนนี้ดีขึ้นแล้วใช่มั้ยคะ?
    #56
    3
    • #56-2 LarLar52(จากตอนที่ 31)
      5 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:27
      กดเข้าลิ้งฉากคัดยังไม่ได้เลยคะไรท์เตอร์
      #56-2
    • #56-3 dkysbbh1206(จากตอนที่ 31)
      5 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:46
      ไรท์แก้ไขให้แล้วนะคะ.....เอนจอยรีดค่ะ..

      #56-3
  5. #55 LarLar52 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:25

    จะรอไรท์เตอร์กลับมาอัพต่อนะคะ.สู้ๆนะคะ
    #55
    2
    • #55-1 dkysbbh1206(จากตอนที่ 31)
      3 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:23
      ครับ พี่จะบอกไรท์ให้รีบๆเขียนและขอบแทนไรท์ที่ติดตามไรท์ด้วยนะครับ^^ อ่อ คุณรีด LarLar52 พี่คริสฝากมาบอกว่าคำแนะนำของรีดในเม้นที่แล้ว ทำให้พี่คริสมาตอบเม้นไม่ได้ พี่คริสงอนรีด1วันเลยนะ แต่ไม่เป็นไรไม่มีพี่คริสก็มีพี่แบคคนนี้นะ มาซบ อก พี่ได้>>>พี่เองแบค

      ป.ล. ขอบคุณอีกครั้งนะครับบบบ
      (ไรท์มันนิสัยไม่ดีช่วงนี้โยนงานตอบเม้นมาให้พี่แบคซะงั้น อดพาคยองซูไปกินไอติมเลยย)
      #55-1
    • #55-2 LarLar52(จากตอนที่ 31)
      4 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:57

      ไรท์เตอร์ไม่สบายพักผ่อนบ้างนะคะ.ส่วนพี่แบคพี่ต้องพาพี่คยองซูไปกินไอติมนะคะพี่คยองซูงอนเอาได้นะ
      #55-2