Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 30 : (OS) Destiny

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

Destiny

 

 

 

*พาร์ทของแบคฮยอนต่อจาก Hurt Dream ค่ะ

 

 

 

 

 

“แบคทำไมยูไม่มีแฟนซักทีล่ะ”  คำถามนี้เป็นคำถามยอดฮิตสำหรับผมตั้งแต่ผมย้ายมาที่นี่ได้10ปีแล้ว ส่วนคำตอบที่ผมให้เขาไปตลอดก็คงเป็นคำนี้

“ฉันมีคนที่รักแล้วน่ะ”  เพียงแต่เขาไม่ได้อยู่แล้วเท่านั้นเอง สิบปีแล้วล่ะที่เขาไม่อยู่แต่ผมก็ยังคงรักและคิดถึงเขา........คยองซู....... เพื่อนตัวน้อยของผม

ทำไมผมถึงรักเขามากมายขนาดนี้กันนะ

 

เวลาคยองซูอ้อน

………………………………………………………

 

 

“บยอนนี่จ๋า”  เสียงใสเอ่ยเรียกเขาอย่างที่เคยเรียกเป็นประจำในเวลาเลิกเรียนแบบนี้ อันที่จริงก็ทุกเวลานั้นล่ะมั้ง

“หื้ม”

“เย็นนี้พาไปกินไอศครีมหน่อยนะ”   นั้นไงอ้อนเอาของกินจริงๆด้วย พูดไม่พอแถมยังเกาะแขนเขาเป็นลูกลิงอีก

“ไหนอยากไปต้องทำไง”

“ง่ะ ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ”

“ไม่ทำไม่พาไปนะครับ เอาไง”

 “งื้อออ ก็ได้”  จุ๊บ   คยองซูจุ๊บลงบนแก้มผมอย่างรวดเร็วก่อนที่จะเอาหน้ามามุดอยู่กับแขนแบคฮยอน เขาได้แต่คิดว่าถ้าริมฝีปากนิ่มนั้นมาจุ๊บที่ปากเขาแทนมันจะนิ่มแค่ไหนกันนะ

 

 

……………………………………………………………………………

 

 

เวลาคยองซูงอแง

 

……………………………………………………………..

 

“บยอนนี่ ไม่เอาเค้าไม่ให้ไปนะ”  คยองซูพูดออกมาพร้อมกับกอดเอวแบคฮยอนไว้หลังจากที่เขาบอกว่าจะกลับบ้านเมื่อส่งคยองซูถึงบ้านแล้ว

“แต่วันนี้ไม่ใช่วันศุกร์นะ แบคไม่มีเสื้อผ้า”

“ก็เอาตัวนี้ไปให้พี่แม่บ้านซักสิ ชุดนอนแบคอยู่นี่เยอะแยะ”

“คยองซู”

“ไม่เค้าจะนอนกับบยอนนี่ เค้าไม่ให้กลับบ้าน”

“เห้อออ.....”

“บยอนนี่ถอนหายใจทำไม บยอนนี่ไม่อยากนอนกับเขาหรอ”  

“ป่าวครับ ไม่ต้องเบะปาก(รู้แล้วว่าน่ารัก)ทำไมงอแงจังครับ”

“ไม่รู้อ่ะ บยอนนี่ต้องนอนกับเค้า”

“แลกกับอะไรครับ”

“งื้อออ ไอ้เจ้าเลห์”

“งั้นกะ..”

“ก็ได้ โป๊ะๆก็ได้ หึ้ย”

“ป่ะ งั้นเข้าบ้าน”

………………………………………………………………

 

 

 

หรือเวลาคยองซูงอน

………………………………………………………………………………

 

“คยองซูแบคง้อนะครับ”    แบคฮยอนพูดก่อนที่จะสวมกอดเข้าทางหลังของคนตัวเล็ก

“ไม่รับ  บยอนนี่ไม่ต้องมากอดเค้าเลยนะ ไปกอดผู้หญิงคนนั้นเลยไป”

“แบคไม่ได้ตั้งใจจะกอดผู้หญิงคนนั้นนะ ก็เขากำลังจะล้ม แบคแค่ช่วยเท่านั้นเอง”

“ไม่รู้อ่ะ เค้าไม่พอใจ เค้าไม่เคยให้ใครกอดเลยนอกจากพี่ๆแล้วก็บยอนนี่  บยอนนี่ไปกอดคนอืนแล้วไม่ต้องมากอดเค้าเลยนะ”

“ก็ได้  ไม่กอดกะ.....”

“ถ้าบยอนนี่ผละแขนออกเค้าตีนะ”

“หึหึ”

“ไม่ต้องมาขำเลย พาไปเลี้ยงชาบูด้วย”

“คร้าบบบ  คยองซูคนอ้วน”

“ย่าส์ แบคฮยอน”

…………………………………………………………………

 

 

 

“มาไม่ทันไร คิดถึงอีกแล้วสินะ”  แบคฮยอนพึมพำออกมาหลังจากที่เขากลับมาจากทำงานตอนนี้เขากลับมาอยู่ที่เกาหลีเพื่อมาบริหารกิจการของพ่อแม่หลังจากที่ไปอยู่ อังกฤษมาถึง สิบปี  

“แบคคิดถึงคยองซูจัง”   เขาพูดกับตัวเองอีกครั้งก่อนที่จะกดโทรสั่งอาหารเย็นแล้วไปอาบน้ำเตรียมตัวพักผ่อน

 

 

ออดดดดดด  ออดดดดดด

 

เสียงออดหน้าห้องดังขึ้นหลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จ

“เอ้า พี่ชานยอล เชิญด้านในครับ”     เขาเชิญพี่ชานยอลเขามาในห้องก่อนจะไปรินน้ำใส่แก้วแล้ววางไว้ให้เพื่อต้อนรับ

“เป็นไงบ้าง แบคฮยอนสบายดีมั้ย”

“ครับก็สบายดี แล้วพี่ล่ะสบายดีมั้ย”

“อื้อ ก็ดีนะ”

“แล้วนี้พี่มาคนเดียวหรอครับ พี่คริสล่ะ”

“อ่อ เดี๋ยวก็ตามมาพาน้องดีโอเลือกของฝากอยู่น่ะ พี่เพลียเลยขึ้นมาก่อน”

“อ่อ น้องดีโอ ลูกชายของพี่น่ะหรอครับ ผมไม่ได้มาหาหลานเลย คงจะน่ารักมากๆสินะครับ”

“อืม น่ารัก  น่ารักเหมือนคนบางคน”  แบคฮยอนขมวดคิ้วกับคำพูดของชานยอลอยู่ไม่น้อยแต่ไม่ได้ถามอะไรออกไป

“แบคฮยอน พี่มีเรื่องให้ช่วย”

“ครับ ถ้าผมทำได้ผมช่วยพี่อยู่แล้ว”

“คือ พี่กับพี่คริสต้องไปดูแลบริษัทที่แคนนาดาเดือนนึงน่ะ น้องดีโอเขาติดเรียน.... พี่ฝากให้เราดูแลน้องได้มั้ย....”

“อ้าว แล้วพี่ฮุนล่ะ”

“เซฮุนเขาไม่มีเวลาน่ะส่วนจงอินก็ไม่ว่างเหมือนกัน...แบคฮยอนพอจะช่วยพี่ได้มั้ย”

“........” ผมคิดอยูซักพักก่อนที่จะตอบ

“ตกลงครับ เดี๋ยวผมดูแลให้”    การมีเด็กซักคนให้เลี้ยงคงทำให้ชีวิตมีสีสันขึ้นล่ะนะผมคิดก่อนที่ เสียงห้องจะดังขึ้นอีกครั้ง

 

 

ออดดดด  ออดดดด

“คงมาแล้วผมไปเปิดประตูก่อนนะครับ”  พูดจบผมก็ลุกไปเปิดประตูทันทีก่อนที่จะเจอกับ

 

“สวัสดีฮะ คุณอาแบคฮยอน ผมชื่อ ดีโอ ฮะ”   ผมเบิกตากว้างทันทีเมื่อเห็นเด็กน้อยตาโตอยู่ตรงหน้า  เหมือนมาก เหมือนจนมาก มากเกินไป 

 

 

To that dream, it will be the worst for me.

But in the end, the person in the lost dream comes back.

.

.

Come back for me to love again

 

ถึงความฝันนั้นมันจะเลวร้ายที่สุดสำหรับผม

แต่ในที่สุดคนในความฝันที่หายไปเขาก็กลับมา

.

.

กลับมาให้ผมได้รักอีกครั้ง

 

END

บทส่งท้าย

“อาแบค.....”   เสียงหวานของดีโอเรียกผมกลางดึกในขณะที่ผมกำลังทำงานอยู่ในห้อง

“ครับ เป็นอะไรนอนไม่หลับหรอ”   ผมเอ่ยถามคนตัวเล็กที่ตอนนี้มานั่งตักแล้วกอด หัวทุยซบอยู่บนอกผม

“อื้อ”  ดีโอตอบออกมาสั้นๆเพราะตอนนี้เขากำลังง่วง

“หึหึ เรานี่มันจริงๆเลยนะ”    แบคฮยอนบอกพร้อมสูดดมกลิ่นหอมจากกลุ่มผมนิ่มของดีโอ เด็กน้อยเมื่อสิบปีก่อนที่ตอนนี้ อายุครบยี่สิบปีแล้ว

“งานใกล้เสร็จหรือยัง  ดึกมากแล้วนะ”  ดีโอเอ่ยออกมาอย่างงัวเงีย เขาอยากจะงอแงนะที่แบคฮยอนทำงานจนดึกดื่นปล่อยให้เขานอนคนเดียวแต่พอได้ซบอกอุ่นแล้วมันก็ง่วงเฉยเลยอ่ะ

“ครับๆเสร็จแล้ว เราไปนอนกันเนอะ”

“อื้อ”  สิ้นเสียงดีโอแบคฮยอนก็ปิดไฟบนโต๊ะก่อนที่จะอุ้มเด็กน้อยที่ตอนนี้ กลายเป็น ภรรยาตัวน้อยของเขาตั้งแต่อายุสิบแปดเพราะเขาคิดว่าตัวเองก็อายุไม่น้อยแล้วจึงอยากใช้ชีวิตกับน้องให้มากที่สุดเขาพาน้องเข้าห้องนอนแล้ววางลงที่เตียง แบคฮยอนสอดตัวเข้าไปนอนใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันแต่ไม่ทันได้ทำอะไร ดีโอ ก็ เข้ามาสวมกอดเขาแล้วยกหัวขึ้นมานอนบนอกเขา เขาได้แต่ยิ้มอ่อนให้กับความน่ารักของน้องก่อนที่ร่ำลาคืนนี้ด้วยคำว่า

 

“รักนะครับ ดีโอของแบคฮยอน”

 

“ผมก็รักแบคฮยอนฮะ”

 

 

 Thank God for meeting us.

 

 

And

 

 

Love each other again

 

 

ขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้เราเจอกัน

 

 

และ

 

 

รักกันอีกครั้ง

 

 

 

…………………………………………………………………………….

#Happy7yearswithBAEKDO












#HappyBAEKDODay

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #54 WARA-PSH (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:59
    ในที่สุด แบคโด้ก็มาสักที รอพาร์ทแบคโด้ด้วยใจจดจ่อมานาน
    #54
    1
    • #54-1 dkysbbh1206(จากตอนที่ 30)
      31 มกราคม 2562 / 07:10
      ใช่มั้ยล่ะ ไรท์มันลำเอียงเนอะ>> พี่แบคเองงง

      ป.ล ขอบคุณที่ติดตานะคร้าบบ
      #54-1