Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 3 : Os-My mystery ( BAEKDO)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    11 พ.ย. 61




" don't mass up my tempo , don't mass up my tempo" 

"โว้ยยยย อิหมาหยุดร้องงงงง" เสียงเจี๊ยบของของมนุษย์ตัวสูงหน้าติ๋ม อย่าง โอ เซฮุนดังโวยวายขึ้นในขณะที่ผมกำลังร้องเพลงของเอ็กโซแบคฮยอนคนหล่ออย่างเมามันส์

"อะไรอีกติ๋ม กุจะร้องเพลง" ผมพูดพร้อมทำหน้าเหม็นเบื่อไปที มึงนี่เป็นฝอยขัดหม้อหรือไงขัดกุยุได้อิเห้ติ๋ม

"พ่อแม่มึงไม่เคยบอกหรอว่าลูกเขาร้องเพลงเหมือนควายออกลูกอ่ะ มึงหยุดร้องดิ กูรำคาญ" 

"ชิ ใช่ซี้ใครจะร้องเพลงเพราะเหมือนเป็ดโดนเชือดอย่างมึงอ่ะ กุไปเรียนละ เก็บของตามมาด้วยล่ะ"  พูดจบผมก็เดินออกมาจากโต๊ะแล้วขึ้นเรียนอย่างรวดโดยไม่รอให้เสียงเป็ดๆของเพื่อนติ๋มที่รักลอยเข้ามาบาดหู 

"โวยยยย อิหมาาากุจะฆ่าเมิงงงงง" 

.

.

.

"นี่ แบควันนี้มึงเข้าไปคณะทันตะป่ะ?" เซฮุนถามผมหลังจากที่เสียงสัญญาณเลิกเรียนดังขึ้น

"ไป ทำไมอ่ะ" 

"แหม่ๆๆๆ ส่งความรักให้ไม่ขาดเลยน้าาากับพี่คริสเนี่ยยย อิจฉาจังเลยง่ะ" มันพูดพร้อมกับทำหน้าตาเสือกเฮ้ย!!ไม่ใช่ให้ความใส่ใจจนผมอยากถีบหน้ามัน

"มึงจะแซวกูทำไมแล้วที่มึงถามกุเนี่ยไม่ใช่ว่ามึงจะติดรถกุไปหา ไอไคผัวมึงหรอ" มันทำหน้าระริกระรี้ทันทีที่ผมพูดจบ 

"ชิ มึงก็ไปหาว่าที่ สามี เหมือนกันนะแหละ"

ผมส่ายหน้าให้กับความคิดของมัน ก่อนจะเดินเข้าไปเอารถพร้อมมัน แล้วก็นะใครว่าผมไปหาสามีกัน ผมไปหาว่าที่ แม่ของลูกต่างหากล่ะ หึ 


ตึกคณะทันตแพทยศาสตร์

ผมรีบลงจากรถทันทีเพราะเบื่อเสียงเป๊กของเพื่อนรักที่พูดมาได้ตลอดทาง

"อิหมารอด้วยยย" มันแหกปากก่อนจะเดินมาคล้องแขนของผมจนเราสองคนตกเป็นเป้าสายตาของคนอื่น ผมจึงรีบเดินเข้ามาแล้วพามันไปที่นั่งโต๊ะเพื่อแอบมองใครบางคนที่กำลังจะเลิกเรียน

"แบคๆ นั่นพี่คริสป่ะ"

"อือ"

"เพ้เครสสส ทางนี้ฮะ" 

"มึงจะโวยวายทำไมฮุนคนเขามองมึงหมดแล้วเนี่ย" ผมด่ามันก่อนจะดึงมันให้นั่งลง

"โอ้ย!! แบคฮุนเจ็บนะ" มันโวยวายเสียงดังอีกครั้งผมจึงใส่มาตรการสุดท้ายก่อนที่ผมจะลงไม้ลงมือกับมัน

"โอ เซฮุน!!" ผมเรียกชื่อมันเสียงดังซึ่งวิธีนี้ได้ผลดีอย่างที่คิด มันหงอยทันทีที่ผมเสียงดังใส่

"อ้าว น้องฮุนทำไมหงอยอย่างนั้นล่ะ โดนน้องแบคดูหรอ" รุ่นพี่ตัวสูง อดีตเดือนมหาลัยของพี่คริสดังขึ้นถามหลังจากเดินมาหาแล้วเจอภาพที่หนูฮุนจำไม่นั่งหงอยเป็นเป็ดขาดน้ำอยู่ตรงหน้าผม

"ฮือออ เพ้เครสสส แบคดุฮุนอ่ะแถมทำร้ายร่างกายฮุนด้วยนะฮะ " มันรีบเล่าความให้พี่คริสฟังก่อนที่พี่เขาจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับผมที่นั่งติดกับไอฮุน

"แล้วเราดื้ออะไรล่ะน้องแบคถึงได้ดุเอา55"

"ฮือออ พี่คริสน้องฮุนไม่ได้ดื้อซักหน่อย" มันพูดพร้อมกับยู่ปากถ้าผัวมันมาเห็นคงบอกว่าน่ารัก แต่สำหรับผมมันไม่ใช่

"อย่ามาทำยู่ปากเป็นเคะน้อยหน่อยเลยนี่พี่คริสไม่ใช่ไอไค"

"ชิ ทำมาเป็นหวง"

"กุไปเข้าห้องน้ำดีกว่าอยู่ตรงนี้เดี๋ยวกุได้ฆ่าเป็ด"  พูดจบผมก็เดินหนีมันออกมาโดยที่ไม่ได้ฟังอะไรจากมัน ก่อนที่ผมจะตรงไปที่ห้องน้ำหลังตึก หลังจากที่ผมทำธุระเสร็จในขณะที่ผมกำลังล้างมืออยู่ก็มีผู้ชายตัวสูงมายืนซ้อนหลังผม ผมเลยหันหน้ากลับไปมองเขา

"มีอะไรหรือเปล่าครับ"

"นายชื่ออะไร ปีไหน"

"แบคฮยอน ปี 1 ครับ"

"บอกพี่หน่อยว่ามาหาไอคริสผัวพี่ทำไมทุกวัน" เขาบอกผมเสียงเย็นทำให้ผมขนลุกไม่น้อยผมตั้งสติก่อนที่จะเอ่ยชื่อคนๆนึงที่ผมไม่เคยเห็นหน้าแต่พอจะเดาออกว่าเป็นใคร

"พี่ชานยอลหรือเปล่าครับ"

"อือ"

ผมทำหน้าตกใจเล็กน้อยที่เจอเขาในสถานการณ์แบบนี้ อย่าบอกนะว่าพี่คริสไม่ได้บอกเรื่องผมกับแฟนตัวเองผมนึกได้ก่อนที่จะอธิบายความจริงเรื่องความสัมพันธของผมกับพี่คริสให้เขาฟัง ก่อนที่ผมจะโดนตบซะก่อนก็นะใครก็รู้ว่าพี่เขาโหดแค่ไหน

"คือ ผมเป็นน้องชายข้างบ้านของพี่คริสน่ะครับแล้ว็็ที่มาหาทุกวันนี้มีเ่องให้พี่เขาช่วยเหลือนิดหน่อยเท่านั้นเองครับ" 

"แล้วไป งั้นไปหาคริสกัน" พูดจบพี่เขาก็เดินนำออกไป  เห้อออ เกือบตายแล้วมั้ยล่ะ

.

.

ผมเดินเข้ามาี่โต๊ะเห็นพี่คริสนั่งอยู่คนเดียวส่งสัยไอไคคงมารับเซฮุนไปแล้ว 

"อ้าว?ยอลมากับน้องแบคได้ไงเนี่ย" ปั้ก!! พี่ชานยอลตบหัวพี่คริสทันทีที่เดินมาถึง สงสัยความโหดคงไม่ได้เป็นแค่ฉายาแล้วสินะ

"โอ้ยย!! ยอลตบหัวเค้าทำไม"

"มึงลืมบอกอะไรกับกุห้ะ อี้ฟาน มึงมานี่เลยนะ ไอ้ผัวเวรกุเกือบตบน้องแล้วนะ" พี่ชานยอลดึงหูพี่คริสแล้วลากออกไป

"โอ้ยยยยยๆๆๆๆๆ ยอลเค้าเจ็บบบ" พี่คริสร้องโอดโอยเดินออกไปก่อนที่เมสเสจผมจะดังขึ้น


'คนของน้องกำลังมาพี่ฝากเพื่อนพี่กลับด้วยนะน้องแบค'


หึ ได้เลยครับพี่ชาย 


จึกๆ นิ้วเล็กจิ้มที่แก้มผมก่อนที่ผมจะเงยหน้าขึ้นมามองคนที่มาใหม่ อ่าาา รอยยิ้มรูปหัวใจนี่มันทำผมตาพร่ามัวไปซะทุกครั้งเลยให้ตายเถอะ

"น้องแบครอนานมั้ยครับ" คนตัวเล็กเอ่ยถามผมก่อนที่จะนั่งลงฝั่งตรงข้าม

"ไม่นานครับพี่ คยองซู "  รอยยิ้มรูปหัวใจส่งมาอีกครั้งหลังผมพูดจบ

"ไม่นานจริงหรอ เหงื่อออกหมดแล้วนะ" พูดไม่พอพี่เขาหยิบกระดาษทิชชู่ในกระเป๋าออกมาแล้วเอื้อมมือมาเช็ดหน้าให้ ผมจับมือนิ่มของเขาก่อนที่เราจะสบตากันซักพัก

"น้องแบคปล่อยมือได้แล้วนะครับ"

"ไม่อยากปล่อยเลยครับ" ว่าแล้วเอาแก้มแนบลงไปบนฝ่ามือของเขาทำให้คนตัวเล็กหน้าขึ้นสีระเรื่อ 

"บ้า น้องแบคอย่าพูดแบบนั้นสิครับ"

"อ่าาาา ชอบจังครับมือพี่นี้มนิ่ม" ผมใช้ใบหน้าถูกับฝ่ามือของเขา ทำให้หน้าขาวขึ้นสีแดงมากกว่าเดิมอีก

"ฮือออ พอแล้วนะพี่เขินหมดแล้วเห็นมั้ยครับ"

เขาพูดพร้อมดึงมือออก

"ครับหยุดแล้ว งั้นเราไปทานข้าวกันนะครับ"

"ขอโทษด้วยนะแต่วันนี้พี่มีนัดกับที่บ้านแล้วเอาไว้คราวหน้านะครับ"

"งั้นน้องแบคต้องไปทานข้าวคนเดียวสินะครับ เหงาแย่เลย"  คนอ่านอย่าว่าผมมารยานะเข้าเรียกขอร้องทางอ้อมโดยการกดดันอีกฝ่ายด้วยความน่ารัก

"เอาไว้คราวหน้าวันนี้คุณพ่อพี่ท่านพาเพื่อนท่านมาทานอาหารที่บ้านนะครับ น้องแบคอย่างอแงนะ" 

"ก็ได้ครับ งั้นเราไปกันดีกว่าเดี๋ยวผมไปส่งนะ"

"อือ"

เราสองคนจบบทสนทนากันแค่นั้นก่อนที่จะพากันไปที่รถของผมแล้วผมก็มุ่งหน้าไปส่งพี่เขาที่บ้านทันที อ่าาา มาขนาดนี้แล้วทุกคนสงสัยใช่มั่ยว่าผมกับพี่คยองซูเป็นอะไรกัน คำตอบคือยังไม่ได้เป็นอะไรกันครับเพราะผมยังไม่ได้ขอตอนนี้ถ้าจะเรียกสถานะของเราก็คงจะใช้สถานะที่เรียกว่า คนสองคนที่รักกันแต่ยังไม่ได้เป็นแฟนกันเท่านั้นเองครับ ผมเจอเขาครั้งแรกตอนม.ต้นที่บ้านของพี่คริสผมตกหลุมรักเขาแล้วเริ่มจีบเขามาตั้งแต่ตอนนั้นมา ก็ประมาณ4ปีแล้วมั้งครับที่ผมจีบเขามาแค่รอเวลาที่จะขอเป็นแฟนแค่นั้นเองครับ

.

.

.

"ขอบคุณมากนะครับน้องแบคที่มาส่งพี่"  จุ๊บ!! ปากนิ่มจุ๊บลงบนปากผมอย่างรวดเร็วก่อนที่จะรีบหนีแต่ผมคว้าแขนเขาไว้ได้ทันก่อนที่จะดึงแขนให้เขานั่งลงเหมือนเดิมแล้วจัดการให้รางวัลคนน่ารักของผม

"อื้อออ.......พอแล้วน้องแบคพี่หายใจไม่ทันแล้วนะ"  เขาดันผมออกหลังจากที่จูบของเราทำเอาเขาหายใจไม่ออก เขาน่ารักอีกแล้วสินะ

"ให้รางวัลคนน่ารักไงครับ" 

"ฮือออ พี่เข้าบ้านแล้ว ขับรถกลับดีๆนะครับ"

"ครับ 'ที่รัก' " ทันทีที่ผมพูดจบฝ่ามือเล็กก็ประทับลงบนแขนผมทันที

"น้องแบคนี่แกล้งพี่ตลอดเลยนะ ไม่อยู่ด้วยแล้วครับ" พี่เขาบ่นก่อนที่จะรีบลงรถแล้วเดินเข้าบ้านไป วันนี้เขาน่ารักไปกี่รอบกันนะ

.

.

.


 ครืดดด ครืดดดดด

เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้นหลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จ อ่าพี่คยองซูนี่เอง 

"ครับ"

(น้องแบคทำอะไรอยู่ครับ)

"คิดถึงพี่อยู่ครับ"

(แกล้งพี่ตลอดเลยนะ...ว่าแต่คิดถึงพี่จริงหรือเปล่า)

"จริงสิครับ ก็ช่วงนี้พี่เริ่มฝึกงานแล้วนี่ครับผมเลยคิดถึงพี่บ่อยมากกว่าเดิมอีกนะ"

(อาาา ถ้างั้นเปิดประตูห้องสิครับจะได้หายคิดถึง) ทันทีที่พี่เขาพูดจบผมก็วิ่งไปเปิดประตูทันที

"พี่มาอยู่ด้วยแล้ว ดูแลพี่ด้วยนะครับ >\\\<"

.

.

.

.

มหาวิทยาลัย


"เออ อิหมากุไปสืบมาแล้วมึงเลิกไปคณะพี่คริสได้แล้วนะ"

"ทำไม"

"ก็จงอินมันบอกกุว่าพี่คริสอ่ะ...มีแฟนแล้วแถมยังโหดมากด้วย มึงเลิกยุ่งกับเขาได้แล้วนะ"

"กูไม่เลิกยุ่งกับเขาหรอก" 

"เออ ถ้ามึงโดนตบกุไม่ช่วยนะ อิโง่"

.

กุจะโดนตบได้ไงก็กุน้องเขาหนิ อิเป็ดโง่ หึ 

.

.

.

.

.

.

.

End...........

...............................................







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #4 mark443 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 15:18

    น่ารักกมากเลยค่ะไรท์ เป็นกำลังใจให้นะคะ✌✌
    #4
    0