Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 26 : (SF) Chanbarry 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    15 ม.ค. 62





ร่างสูงรีบหยิบขนมปังแผ่นเข้าปากก่อนที่จะดื่มนมตามแล้วคว้ากระเป๋าวิ่งออกจากห้องพักอย่างรีบร้อนเพราะเมื่อคืนดันเล่นเกมส์ดึกจนทำให้เขาตื่นสายในวันที่มีเรียนเช้า แถมอาจารย์วิชานี้ก็โหดได้ใจเสียจริงจะโดดก็ไม่ได้  เห้อ...เซ็งเว้ย!!

 

“เห้ยๆ ไอ่ฟ่านมึงหายใจก่อนเว้ย อาจารย์ยังไม่เข้า”  

 

เสียงเพื่อนตัวเตี้ยกว่าอย่าง ป๋ายเซียนหรือ บยอน แบคฮยอนเอ่ยบอกอย่างตกใจเมื่อเพื่อนตัวสูงของตนวิ่งพรวดพราดเขามาในห้องด้วยสภาพที่เหมือนเพิ่งผ่านสนามรบมาก็ไม่ปาน

 

“เหี้ยป๋ายทำไมเมื่อเช้าไม่โทรปลุกกู”  คนตัวสูงบ่นออกมาพร้อมกับยัดชายเสื้อลงกางเกงให้เรียบร้อย


“นี่คุณ อู๋ อี้ฟานครับ กูก็เพิ่งเรียบร้อยก่อนมึงไปสามนาทีนี่เอง สัส”  ป๋ายเซียนอธิบายให้ อู๋ อี้ฟาน หรือ คริส ฟังก็เขาจะเอาเวลาไหนโทรไปบอกมันขนาดเขาเมียยังมาปลุกเองเลย

 

“ไอ่เหี้ยเอ้ย  ทำไมวันนี้มันยุ่งยากงี้ว่ะ”  

อี้ฟานไม่ได้สนใจคำพูดป๋ายเซียนแต่ร้องโวยวายออกมาเมื่อเขากำลังพยายามผูกเนคไทให้เรียบร้อยในเวลาอันน้อยนิดแต่ว่ายิ่งเขารีบมันยิ่งพัน


“ไอ่ปะ”

“อย่าใช้กุนี่เมียกุผูกให้” 

“โถ่เว้ย”   


อี้ฟานส่งเสียงออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อได้ยินสิ่งป๋ายเซียนมันพูดตัดบทอย่างรู้ทัน แล้ว กุจะทันไม่ว่ะเนี่ย  ไอ่เนคไทด์นี้ก็แม่งจะมาผูกยากอะไรเอาวันนี้ว่ะห้ะ  และในขณะที่อี้ฟานกำลังหมกมุ่นอยู่กับการผูกเนกไทด์นั้นก็มีความรู้สึกว่ามีบางคนสะกิดแขนเขาและมันก็เป็นไปตามอย่างที่เขาคิดเมื่อมีเสียงเรียกตามมา

 

“คุณครับ”

เขาหันกลับไปมองเจ้าของเสียงที่อยู่ตรงข้างๆก่อนที่จะเห็นชายหนุ่มร่างอวบคนนีงมองมาที่เขา

“ครับ?”

“ให้เราช่วยมั้ย.....คือ..เราเห็นคุณผูกไม่ได้ซักทีน่ะเรากลัวว่าอาจารย์ท่านจะเห็นแล้วตัดคะแนนคุณนะ”  

 

ร่างอวบอธิบายให้เขาเข้าใจ  ไม่รอช้าเขารีบยื่นคอเสื้อให้ทันทีร่างอวบชะงักเล็กน้อยเมื่อคนตัวสูงขยับเข้ามาใกล้เขาอย่างรวดเร็วก่อนที่จะใช้มืออวบผูกเนกไทด์ให้คนตรงหน้าอย่างใจเย็น

 

“ชื่ออะไรหรอ”  

อี้ฟานเอ่ยถามคนตรงหน้าพร้อมกับสำรวจใบหน้าอีกคนอย่างเพลิน...ก็นะ...ผิวขาวๆ..ตาโตๆ ริมฝีปากสีชมพู กับ แก้มยุ้ยๆ ของอีกคนมันเป็น ความน่ารัก  ในความคิดของเขานี่

 

“ชานเลี่ยครับ.....แล้วคุณล่ะ”

“อี้ฟาน......ชานเลี่ยหรอ  ชื่อเพราะดีนะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ  ชานเลี่ย”

“ครับ คุณ อี้ฟาน ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ.......อ่า  เสร็จพอดีครับ”

ชานเลี่ยบอกก่อนที่จะจัดปกคอเสื้อให้อี้ฟานอย่างเรียบร้อยแล้วมือออกแต่ก็ต้องชะงักไปอีกครั้งเมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วเจอใบหน้าอันหล่อเหลาของอีกคนยื่นเข้ามาจนปลายจมูกห่างกันแค่คืบ

“ขอบคุณครับ”  

 อี้ฟานเอ่ยขอบคุณก่อนจะกลับไปนั่งที่เมื่ออาจารย์เข้ามาพอดี

“ความน่ารักกระแทกตาแล้วอารมณ์ดีเชียวนะมึง ไซต์นี้กำลังเต็มไม้เต็มมือเลยนี่ หึ”     


ป๋ายเซียนคนเตี้ยเอ่ยเหน็บแหนมเขาเมื่อเขากลับมานั่งประจำที่......จะว่าไปที่ไอ่ป๋ายพูดมันคงจะจริงเพราะเท่าที่มองดูแล้ว......ไซต์นี้ถ้าได้จับคงจะเต็มไม้เต็มมือดี

 

 

 

 

“เอาล่ะนักศึกษาทุกท่านเลิกคลาสได้”   เสียงอาจารย์สุดโหดเอ่ยขึ้นเมื่อการเรียนการสอนผ่านไปสามชั่วโมงก่อนที่เดินออกไปจากห้อง ส่วนนักศึกษาก็พากันเก็บของแล้วทยอยกันออกจากห้องไป  คงจะมีแต่คนตัวสูงเท่านั้นที่รีบเก็บของแล้วเดินเข้าไปหาคนน่ารักแทน

 

“นี่ ชานเลี่ย” 

อี้ฟานเอ่ยเรียกทำให้ร่างอวบเจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมาจากเก้าอี้

“ครับ?”   


ชานเลี่ยตอบรับก่อนที่จะใช้ดวงตากลมโตมองอีกคนอย่างงงๆ โดยที่ไม่รู้ว่าการแสดงออกของตัวเองนั้นทำให้คนเรียกใจสั่นอยู่ไม่น้อย  อี้ฟานสะบัดหัวตั้งสติก่อนจะพูดสิ่งต้องการออกมา

 

“วันนี้ชานเลี่ยว่างหรือป่าวครับ...ไปกินข้าวกัน”

“อู้ววว  ออกตัวแรงว่ะเพื่อน....”      ป๋ายเซียนพูดออกมาเสียงดัง

-_-

 “โอ๊ะ...ไปดีกว่า...ไปก่อนนะครับคนน่ารักไว้เจอกันชั่วโมงหน้านะครับ”

 

อี้ฟานมองป๋ายเซียนนิ่งๆทำให้ป๋ายเซียนรู้ว่าเขาไปยั่วโมโหอีกฝ่ายจึงพึมพำกับตัวเองก่อนจะเอ่ยลาคนน่ารักอีกคนแล้วเดินจากไป.......และเมื่อเพื่อนปากมากของอี้ฟานออกไปแล้วคนตัวสูงก็พูดกับชานเลี่ยอีกครั้ง

 

 “ว่าไงครับ...ชานเลี่ยเที่ยงนี้ว่างหรือป่าวครับ”
“เอ่ออ......คือตอนเที่ยงเราจะไปกินข้าวกับเพื่อนเราน่ะ”

“อ่า...แย่จัง..อี้ฟานอยากรู้จักกับชานเลี่ยน่ะ  เสียดายจัง”
“เอ่อ...เราต้องกลับไปทำข้าวเย็นให้น้องชายทุกวันด้วยสิ...ถ้าอี้ฟานไม่รังเกียจฝีมือเราไปทานข้าวที่คอนโดเรามั้ย?”

“โอเคครับ....อี้ฟานเลิกเรียนบ่ายสามโมงเดี๋ยวรออยู่ที่หน้าตึกนี้แล้วกันครับ”

“โอเคเราเลิกบ่ายสามเหมือนกัน ขอตัวนะเราต้องไปล่ะ  แล้วเจอกันนะ..อี้ฟาน”     พูดจบชานเลี่ยก็เดินออกไปจากห้องโดยทิ้งให้อีกคนยืนยิ้มกว้างแล้วมองตามแผ่นหลังอวบไปจนสุดสายตา

 

 

 

 

 

อ่า....ตื่นเต้นจังแหะ     อี้ฟานคิดในขณะที่เขากำลังรอชานเลี่ยที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึก เป็นเอามากนะเราเนี่ยทำอย่างกับไม่เคยจีบหนุ่มไปได้ ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกก็เถอะทำไมตื่นเต้นกว่าครั้งแรกอีกว่ะ  เลิกๆคิด   อี้ฟานสะบัดหัวไล่ความคิดก่อนจะควักโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเพื่อรอเวลาที่ชานเลี่ยจะออกมา


30 นาทีผ่านไป

ตึกๆๆๆๆ   เสียงร่างอวบวิ่งพรวดพราดเขามาอย่างรีบร้อนก่อนจะมาหยุดอยู่หน้าคนตัวสูง

“แฮ่กๆๆๆ...ขอโทษนะอี้ฟาน  แฮ่กๆ”    

ชานเลี่ยเอ่ยขอโทษอี้ฟานเนื่องจากอาจารย์ปล่อยช้าจึงกลัวว่าอีกคนจะรอนาน

“ใจเย็นสิครับชานเลี่ย นั่งพักให้หายเหนื่อยก่อนแล้วค่อยพูดก็ได้ครับ”

อี้ฟานบอกคนตัวอวบที่ตอนนี้ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อพร้อมกับเหงื่อซึมออกมาจากไรผมด้วยความเหนื่อยก่อนที่ชานเลี่ยจะนั่งลงตรงข้ามกับเขา

 

“ทำไมรีบวิ่งมาแบบนั้นล่ะ?”   

อี้ฟานเอ่ยถามขึ้นเมื่อปล่อยชานเลี่ยนั่งพักให้หายเหนื่อยอยู่ครู่ใหญ่

“คือ...อาจารย์ปล่อยเราช้า เรากลัวอี้ฟานจะรอนานน่ะ”

“ไม่นานเท่าไหร่หรอก อี้ฟานรอได้ครั้งหน้าอย่าวิ่งอีกนะครับเดี๋ยวชานเลี่ยก็ล้มหรอก อี้ฟานเป็นห่วงนะครับ

“เอ่อ...ขอบคุณนะ”


สิ้นเสียงอี้ฟานชานเลี่ยก็ชะงักไปนิดก่อนที่เอ่ยขอบคุณพร้อมกับใบหน้าหวานจะเห่อแดงขึ้นมาอีกครั้ง  และการที่อีกฝ่ายมีอาการแบบนั้นมันยิ่งทำให้อี้ฟานได้ใจ

 .

 .

 .

 “ช่วยดูแลตัวเองดีๆนะครับถือว่าทำเพื่ออี้ฟานนะ”

“??”

“อี้ฟานไม่อยากให้ แฟน ในอนาคตอันใกล้ของอี้ฟานเจ็บตัว”

>///<

 




 TBC

………………………………………………………………………………..


1 เม้นของท่านเป็น 1 กำลังใจในการลงต่อช่วยเม้นเยอะนะว่าชอบมั้ย

ติดตามกันด้วยนะค่ะ

#ชานยอลอ้วน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #71 RainbowKrisYeol (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:54
    งื้ออออออ น้องอ้วนนุ่มนิ่มของหม่ามิ๊ อยากฟัด
    #71
    1
    • #71-1 dkysbbh1206(จากตอนที่ 26)
      19 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:59
      อ้วนของพี่นะ>>พี่เอง..คริส

      ป.ล พี่คริสป่วนเม้นอีกแล้ววววค่ะ
      #71-1
  2. #49 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 09:33
    อื้อหือ พ่อคุ๊ณณณณ รุกแรงมาก ชานเลี่ยงสู้ๆนะ
    #49
    0