Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 21 : (SF) Hurt Dream 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61



“ ตุ๊บ!!  อั๊ก!!! แค่กๆๆ พะ...พี่...”  ร่างเล็กนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นพยายามเรียกอีกคนที่ถูกมัดมือมัดปากอยู่บนเก้าอี้ด้วยความทรมานอย่างน่าสงสาร

“ อึงอ่าอำอ้องอูอะ (มึงอย่าทำน้องกุนะ)”เขาพยายามสงเสียออกมา แขนเล็กของน้องพยายามเอื้อมมาหาเขาแต่ทว่า
 “ ตุ๊บ
!!
อั๊ก!!ไม้เบสบอลอันใหญ่ในมือของใครบางคนกลับฟาดลงมาบนหลังของร่างบางจนเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายพุ่งออกมาจากปากเล็กอย่างทะลักทลาย
“ พะ....พี่....ฮะ”
“ อุดอูออกไอ้อุดไอ อุดเอี๋ยวอี้ (หยุดกุบอกให้หยุดไง หยุดเดี๋ยวนี้)”  เขากรีดร้องผ่านผ้าที่มัดปากอยู่ออกมาแล้วพยายามลกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมกับน้ำตาที่พรั่งพรูด้วยความสงสารน้อง  ร่างบางของน้องชายที่เขาดูแลรักษามาอย่างดีบัดนี้กลับเป็นเพียงของเล่นให้ไอ้สารเลวพวกนี้ตีเล่นเหมือนกระสอบทราย เขาดิ้นรนจนในที่สุดเขาก็หลุดออกมาจากเก้าอี้นั้นได้แต่ทว่าทุกอย่างกลับสายเกินไป

“ ตุ๊บ!!!” 




“เฮือก!!”   ร่างสูงสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นมาจากความฝันพร้อมกับน้ำตาในห้องนี้อีกครั้งห้องมืดๆที่มีกลิ่นอับชื้นเนืองจากไม่มีใครกล้าเข้ามาเปิดใช้งานอย่าว่าแต่ในห้องนี้เลยด้วยความรกร้างและอาถรรพ์แม้ในบริเวณบ้านยังไม่มีใครคิดที่จะย่างกายเข้ามาเฉียดแม้แต่น้อย คงจะมีแค่ไม่กี่คนที่กล้าเข้ามานี้
“ก๊อกๆๆ  พี่คริสผมเข้าไปนะ”  สิ้นเสียงร่างของคนอีกคนก็เดินเข้ามาหาคริสก่อนที่จะนั่งลงข้างๆแล้วใช้นิ้วเกลี่ยหยดน้ำตาบนแก้มของเขาที่นอนอยู่อย่างแผ่วเบา
“............................”   

“มาหาน้องจนได้สินะครับ ” ร่างโปร่งบางเอ่ยออกมาเรียบๆพร้อมกับยกศรีษะเขาวางบนตักนิ่มแล้วลูบผมเบาๆ
“ ...........................” 
คริสเพียงส่งเสียงออกมาผ่านทางน้ำตาเท่านั้น
“ พี่รู้มั้ยเมื่อคืน...น้อง.....มาหาผมด้วยนะ” สิ้นเสียงของร่างโปร่งคริสก็เบนสายตาไปหาทันทีด้วยความสนใจ
“...........................”  
“ น้องบอกว่า...เขาจะไม่อยู่แล้วนะ เขาหมดเวลาแล้ว”  พูดจบคนเป็นพี่ใหญ่อย่างเขาก็หลับตาพริ้มลงไปทันที ตอนนี้เขาจะเชื่อทุกเรื่องที่เกี่ยวกับน้องชายเพราะตอนนี้สมองของเขาไม่มีที่ว่างให้คิดถึงอะไรอีกแล้ว..........



บ้านไม้สีขาวที่มีขนาดใหญ่ปานกลางเป็นที่อยู่อาศัยของสามพี่น้องประกอบด้วยพี่คนโตชื่อ คริส อายุ 26 ปี ประกอบธุรกิจเปิดสนามแข่งรถ ด้วยความเป็นพี่ใหญ่ที่ต้องเลี้ยงน้องชายเองตั้งแต่อายุ 17 ปี ทำให้คริสนั้นมีลักษณะนิสัยที่จะเข้มงวดเงียบขรึมและดุดันกับคนอื่นๆเนื่องจากเขาหวงน้องชายทั้งสองคนมากจึงแสดงออกแบบนั้นแต่กลับกันคริสนั้นกลับเป็นพี่ชายแสนใจดีและอบอุ่นสำหรับน้องๆเสมอโดยเฉพาะกับคนเล็ก ส่วนคนที่สองได้แก่ เซฮุน อายุ 24 ปีกำลังศึกษาอยู่ในคณะแพทย์ศาสตร์อยู่ที่สหรัฐอเมริกาเขาเป็นคนค่อนข้างเข้มงวดและจริงจังมากๆดูได้จากการที่เขามาเรียนที่ต่างประเทศตัวคนเดียวได้นั้นบ่งบอกถึงการมีความรับผิดชอบและความเป็นผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดีถึงแม้จะดื้อกับคริสมากๆแต่เขาก็ช่วยคริสดูแลคนเล็กได้ในหลายๆเรื่องโดยส่วนมากจะเป็นการดุมากกว่าเพราะพี่คนโดตนั้นช่างรักน้องซะเหลือเกิน  
และมาถึงน้องคนสุดท้ายที่มีอายุเพียง
15 ปีมีชื่อว่า คยองซู แต่พี่ๆจะเรียกเขาว่าคนเล็กเพราะอุปนิสัยที่ร่าเริงสดใสน่ารักเป็นคนที่มีจิตใจดีจึงทำให้เป็นที่รักของพี่ๆและด้วยความที่เขาโตมาจากการเลี้ยงดูของคริสทำให้จะสนิทกับพี่คนโตมากเป็นพิเศษ     เนื่องจากพ่อแม่ของพวกเขาเป็นนักธุรกิจใหม่ไฟแรงจึงทำถูกรอบฆ่าตั้งแต่คริสอายุ 17 โดยมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เด็กวัยรุ่นคนนึงจะต้องรับผิดชอบชีวิตเซฮุนวัย 15  และเด็กน้อยคยองซูวัยเพียง 6 ขวบ ถึงแม้ทรัพย์สินจะมีมากแต่ก็ใช้ว่ามันจะไม่หมดไปคิดได้ดังนั้นคริสก็เริ่มเรียนในหลักสูตรที่เร็วกว่าคนปกติทั่วไปและด้วยมันสมองที่มีทำให้เขาเรียนจบปริญญาตรีตั้งแต่อายุยี่สิบ ก่อนที่เขาจะเริ่มลงทุนทำธุรกิจสนามแข่งรถร่วมกับเพื่อนอีกสองคนเมื่ธุรกิจนี้อยู่ตัวเขาก็เริ่มที่จะไปลงทุนเกี่ยวกับส่วนผลไม้และชามากขึ้นเพราะพวกเขาทั้งสามใฝ่ฝันว่า

 “ คนเล็กพี่ทำไร่ใกล้เสร็จแล้วนะ  อยากเรียนในเมืองต่อหรืออยากย้ายไปอยู่ที่นู้นเลย  หื้ม”  คริสพูดกับน้องชายคนเล็กในขณะที่เขาสองคนกำลังนอนดูหนังกันอยู่
“ อืมมม....ผมจะไปย้ายไปอยู่กับพี่คริสฮะพี่ฮุนกลับมาเราจะได้อยู่ด้วยกันไง อยู่ด้วยกันอย่างสงบสุขเรียบง่ายพี่คริสก็คิดบัญชีส่งผลไม้อยู่ที่บ้านบ้างเข้าสวนบ้างส่วนพี่ฮุนก็เป็นหมอรักษาคนป่วยเหมือนอยากที่พวกพี่ๆอยากทำ ส่วนผมก็จะเป็นเชฟอยู่ในบ้านทำอาหารรอพวกพี่ๆกับแฟนของพี่กลับมาจากทำงาน แค่คิดก็มีความสุขแล้วอ่ะ”   คยองซูพูดออกมาพร้อมกับส่งรอยยิ้มแสนสดใสมาให้เขาและนั่นก็คือความฝันของพวกเขาทั้งสามคนในอนาคตแต่ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน สิ่งเหล่านั้นกลับเป็นเพียงความฝันของเขาที่ปราศจากน้องเล็กอย่างคยองซู

 

 

 

“ พี่คริสฮะ วันนี้ผมขอไปที่สนามแข่งรถของพี่ได้มั้ย”  น้องคนเล็กกอดแขนใหญ่ของพี่ชายคนโตอย่างเขาเอาว้ก่อนที่จะใช้หน้านิ่มถูไถไปมาอย่างออดอ้อนทำให้เขาใจอ่อนได้โดยง่ายแต่ไม่ใช่กับอีกคน
“ ไม่ได้ครับ”  เสียงอีกคนห้ามไว้หากเป็นแต่ก่อนเจ้าของเสียงนี้คงเป็นน้องชายคนรองอย่างเซฮุนแต่ตอนนี้กลับไม่ใช่ยิ่งไปกว่านั้น  ชานยอล คนน่ารักที่ประวัติไม่น่ารักเท่าไหร่ด้วยสกิลการแข่งรถแถมยังเปิดผับเป็นธุรกิจส่วนตัวนั้นทำให้รู้ว่า ว่าที่พี่สะใภ้คนโตคนนี้โหดกว่าเซฮุนเยอะ
“ ทำไมล่ะครับ พี่ชานยอลผมอยากไปนี่ฮะ”   คยองซูพูดเสียงหงอย
“ มันอันตรายครับ น้องคยองซู พี่เป็นห่วงนะ” ชานยอลเอ่ยออกมาอย่างใจอ่อนเพราะหากใครได้เห็นใบหน้ากลมๆของคยองซูที่หมองลงนั้นคงจะต้องใจอ่อนเหมือนกับเขาทุกคนแน่ ๆ   
“ ผมอยากไปดูแบคฮยอนแข่งนี่ฮะ ให้ผมไปนะ สัญญาว่าจะอยู่กับพี่ชานยอลแล้วก็พี่คริสตลอดเวลาเลยครับ”   น้องออดอ้อนพร้อมกับคล้องแขนของคนตัวสูงกว่าที่ขนาบทั้งสองข้างของตนไว้แน่น  ก็นะแบคฮยอนเป็นเพื่อนรักคนสนิทของเขานี่นา เขาก็อยากไปให้กำลังใจเพื่อนนิ คยองซูคนนี้รักแบคฮยอนมากนะรู้ยัง
“ แต่....”
“ เอาหน่าที่รักมันคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นวันนี้หรอก”  คริสพูดออกมาเมื่อเห็นท่าทีคนรักที่กำลังจะขัดน้องชาย ถามว่าเขาอยากให้น้องไปมั้ย ในใจเขาคงตอบได้ทันทีว่า ไม่  แต่ในเมื่อคนเล็กของเขาอยากจะเห็นคนที่แอบรักในมุมเท่ห์ๆบ้าง เขาก็ไม่อยากขัดในเมื่อน้องเริ่มเรียนรู้ที่จะรักใครซักคนและแบคฮยอนเองเขาก็เห็นมาตั้งแต่เด็กและไม่ได้มีนิสัยที่เลวร้ายแต่อย่างใดฉะนั้นเขาก็จะสนับสนุนเต็มที่
“ ยอลแค่กลัวนะคริส  คริสก็รู้ว่าวันนี้เป็นงานใหญ่ยอลกลัวว่าเราจะไม่มีเวลาดูน้อง”   ชานยอลเอ่ยบอกเหตุผลกับคนรักเพราะการแข่งครั้งนี้เป็นงานใหญ่  คนมากหน้าหลายตาคนที่รักเขากับคริสก็มีไม่น้อยแต่ศัตรูนั้นก็ไม่แพ้กัน

“ ครับคริสรู้แต่....”
“แค่ครั้งเดียวนะครับพี่ชานยอล นะครับ นะๆๆๆๆๆๆ”    ยังไม่ทันที่คริสจะพูดจบคยองซูก็รีบลงมืออ้อนพี่สะใภ้อีกทีเพราะกลัวว่าหากเวลาผ่านไปนอนกว่านี้   เขาไม่ทันได้ดูแบคฮยอนแข่งแน่ๆ
“..............”
“  น้านะครับ พี่ชานยอลคนดีให้น้องไปด้วยน้าสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีนะครับ นะๆๆๆๆ”   คยองซูเห็นสีหน้าของชานยอลเริ่มดีจึงไม่ปล่อยให้โอกาศผ่านไปจัดการอ้อนชุดใหญ่ใส่ความน่ารักเข้าไปเต็มที่จนในที่สุด

 

 

 

 

 

“  ก็ได้ครับ ไปด้วยกันก็ได้”

 

 

 

 

นั่นเป็นการตัดสินใจที่ผิดที่สุดในชีวิตของเขาทั้งสองคน




.....................................................TBC..................................................


ไรท์มาแล้ววววววววววว  (ตะโกนมาแต่ไกล) แล้ว (กราบคนอ่านงามๆสามครั้ง)   ขอโทษนะค่ะที่มาช้าอีกแล้วช่วงนี้ไรท์ทำงานหนักมากๆเลยค่ะสมองนี่คิดอะไรไม่ออกเลย อย่าโกรธไรท์เลยนะ (อ้อนวอนเป็นครั้งที่พัน)  ขอบคุณทุกกำลังใจทุกวิวทุกเม้นเลยนะค่ะ  ไรท์เข้ามาอ่านอยู่ซ้ำๆทุกวันเลยส่วนเรื่องขององค์ชายจงอินไรท์ขอติดไว้ก่อนนะค่ะขอโทษด้วยค่ะสำหรับบางคนที่รอ  เอาเรื่องนี้ไปก่อนแล้วกันเนาะจะพยายามให้มากกว่านี้ค่ะ  ขอให้สนุกกับเรื่องนี้นะค่ะ รักรีดทุกคนเลยค่ะ  

ฝากเม้นด้วยนะค่ะ

#HurtD

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #40 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 18:05
    โอย เราใจไม่ดีเลย
    #40
    0
  2. #26 Kyunsooooo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 21:31
    น้องเป็นอะไร
    #26
    0