Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 15 : (OS) Sinner (KaiHun)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    29 พ.ย. 61









"ผมขอโทษ"
.
.
.
.
"จงอิน" ผมเอ่ยเรียกคนรักที่ตอนนี้อยู่ในสภาพเปลือยเปล่ากับหญิงสาวอีกคนที่อยู่ในสภาพไม่ต่างกันก่อนที่ผมจะไล่ผู้หญิงคนนั้นออกไปจากบ้าน
"............."
"ทำไม?" ผมถามเหตุผล กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น สามีของผม
".........." แต่สิ่งที่ผมได้จากเขาคือความเงียบ และความเงียบของเขานั้นก็ทำให้น้ำตาของผมไหลออกมา
"ผมขอเหตุผลได้มั้ยว่าทำไม...คุณถึงทำร้ายผมขนาดนี้"
"ผมเบื่อ ผมเบื่อคุณเซฮุน"
"เบื่อ..คุณเบื่อเพราะผมนอนกับคุณไม่ได้สินะ"
"มันไม่.."
"คุณรู้มั้ยทำไมผมถึงไม่นอนกับคุณ ปั๊ก!!" ผมบอกก่อนที่จะหยิบสมุดการนัดตรวจครรภ์แล้วขว้างใส่จงอิน
"คุณ..." จงอินดูตกใจมากกับสิ่งที่เห็น...แต่ผมคิดว่าถึงตอนนี้มันคงสายเกินไป
.
.
.
จงอิน พาร์ท

"คุณรู้มั้ยทำไมผมไม่นอนกับคุณ"
ปั๊ก!!! สิ้นเสียงของเซฮุนเขาก็โยนสมุดเล่มบางโดนกับหัวผมก่อนที่จะตกลงมาอยู่ที่เท้าของผม...และตัวอักษรที่ปรากฏอยู่บนสมุดเล่มนั้นก็ทำเอาสมองผมตื้อไปหมด
"คุณ..."
"ใช่....ผมท้องได้สามเดือนแล้วจงอิน...ได้ยินมั้ยว่าผมท้อง...ท้องลูกของเรา" เขาตะโกนออกมาก่อนที่ทรุดลงไปนั่งกับพื้นแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนักหน่วง....เสียงร้องไห้ของภรรยาบาดลึกเขาไปในหัวใจของผมความรู้สึกผิดประดังเข้ามาหาผม...ใช่ครับผมยอมรับว่าผมเบื่อจริงๆ ที่เขาไม่ยอมมีอะไรกับผมเลยแต่นั่นเป็นแค่ส่วนหนึ่งจริงๆ แล้วตลอดสามสี่เดือนที่ผ่านมาเขาเปลี่ยนไปมาก..ทั้งเหวี่ยงใส่ผม...บางทีก็หึงหวงผมไปเสียหมดอย่างงี่เง่า..เราทะเลาะกันบ่อยมากในช่วงหลังมานี้และผมกินเหล้าเอาหญิงทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน....ผมไม่รู้ครับ..ไม่รู้จริงๆ..ว่าเขา..ท้อง

"และที่ผมไม่บอกเพราะผมตั้งใจ..จะบอกคุณวันนี้...วันครบรอบแต่งงานของเรา"
ประโยคที่เซฮุนเอ่ยออกมาอย่างหมดแรงเหมือนมีดที่ปักลงมาในใจผมอีกครั้ง
"....ผมขอโทษ..." คงมี่คำเดียวที่เป็นความรู้สึกของผมในตอนนี้
"............."
"ผมขอโทษจริงๆ....ขอโทษที่ผม..ไม่รู้อะไรเลย"
"ในเมื่อคุณเบื่อผมแล้ว." เซฮุนเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับลุกขึ้นยืน
".........." ผมเงียบเพราะกลัวสิ่งที่จะได้ยิน
.
.
.
"ผมกับลูกก็จะไป" เซฮุนวิ่งออกไปผมรีบตามไปทันทีแต่ทว่าทุกอย่างกลับสายไป..

ปั๊งง!!!!

โครม!!!!





"ผมขอโทษ" ผมวางกุหลาบขาวที่ภรรยาชอบไว้หน้าป้ายสลักก่อนจะลูบชื่อภรรยาที่อยู่บนนั้น ภรรยาคนน่ารักที่อยู่ในความทรงจำ คิม เซฮุน
"วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของเรานะ"

"คุณอยู่กับลูกเป็นยังไงบ้าง"

"ขอบคุณนะ...ที่ครั้งหนึ่งคุณเกิดมาให้ผมได้รัก"

"ผมรักคุณมากนะ...และจะรักตลอดไป"



ผมล้มตัวลงนอนบนเตียงก่อนที่จะหยิบเสื้อผ้าของเขามากอดเอาอย่างที่เคยทำอยู่ทุกคืนตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา
"ผมคิดถึงคุณอีกแล้วนะ"

"คุณใจร้ายมากเลยนะที่..ขอผมไว้แบบนั้น"




..................................

ปั๊ง!!!

โครม!!!

ภาพที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าทำให้ใจของจงอินแตกสลาย เมื่อเห็นภรรยาของตนนอนหายใจโรยรินจมกองเลือดอยู่ริมถนนหน้าบ้าน
"เซฮุน!!!" จงอินวิ่งเข้ามาช้อนหัวผมขึ้นแล้วกอดเขาไว้อย่างไม่นึกรังเกียจ
"จะ..จงอิน" ผมเอ่ยเรียกเขาอย่างยากลำบากเพราะตอนนี้ผมจุกและเจ็บไปทั้งร่าง
"ครับว่าไง...อดทนหน่อยนะ..เดี๋ยวผมจะพาคุณไปโรงพยาบาล" เขาหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อจะกดโทรหาใครบางคนผมเลยใช้แรงสุดท้ายที่มีจับแขนเขาไว้ผมรู้ตัวดีว่ายังไง...วันนี้มันคงเป็นวันสุดท้ายของผม
"มะ..ไม่ต้องหรอก..แค่ก...ไม่ทันแล้ว"
"ไม่...มันจะต้องทัน...คุณต้องอยู่กับผมนะ" เขาดื้อดึงผมจึงขอร้องเขาอีกครั้ง
"จะ..จงอิน..ฟังผม..." เขาชะงักก่อนจะก้มลงเอาหัวไปแตะลงบนหน้าผากของผมอย่างไม่รีรอ
"ครับ...."
"จงอินหะ..ให้สัญญา..กะ..กับ..ผมนะ"
"ครับ" เขาตกลงทันทีทำให้ผมพยายามพูดสิ่งที่ต้องการออกมา
"จะ..จงอิน..ผมไม่ยะ..อยู่..ดูแลตัวเอง.หะ..ให้ดี..แล้วก็..ใช้ชีวิตทะ..ที่เหลืออย่างมีความ..สะ..สุข"
"ไม่คุณต้องอยู่ผมสิ" เขาส่ายหน้างอแงเหมือนเด็กอย่างที่เขาชอบทำหากเป็นก่อนหน้านี้ผมคงจะตามใจเขาแต่ครั้งนี้เห็นทีคงจะเป็นไปไม่ได้
"ผม..จะ..ขอโทษ ผะ..ผมขออะไร..อย่างนึงสิ...."
"ได้สิบอกผมผมจะทำทุกอย่างที่เซฮุนต้องการ..."
"สะ..ส่งผมกับลูกที" ผมร้องขอเขาเป็นครั้งสุดท้าย
"ไม่ผมไม่ยอม"
"นะ...นะครับ" ผมอ่อนแรงเต็มที แล้วเขาก็ทำอย่างที่ผมต้องการ เขาก้มลงมาจูบผมโดยที่ครั้งนี้เป็นจูบที่ไม่เหมือนแต่ก่อนมันเป็นจูบที่แสนอ่อนหวานที่มันทำให้ผมล่องลอยพร้อมกับมือใหญ่ที่ลูบอยู่บนหน้าท้องนูนน้อยๆของผม
"พ่อรักลูกนะ.."
"ผมรักคุณนะ...จงอินคนดีของผม" ผมรีบชิงพูดเพราะสติเหลือน้อยเต็มที
"ผมรักคุณ..เซฮุนภรรยาคนดีของผม" เสียงจงอินดังอยู่ข้างหูซึมซาบไปถึงหัวใจผมทุกครั้งที่เขาพูด...ถึงแม้ตอนนี้มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้ยินมันแต่ผมไม่เสียดายเลยครับเพราะอย่างน้อยในชีวิตครั้งนี้ที่ได้เกิดมา...ผมได้ความรักจากผู้ชายคนนี้ คนที่เป็น สามี คนที่ชื่อ คิม จงอิน
.
.
.
.
.
.
.
.
END
.............................

แต่งไปน้ำตาไหลไปTT

ปล.เปลี่ยนแนวบ้างเนอะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น