Os/sf "BAEKDO" , "KRISYEOL"

ตอนที่ 12 : (SF) My prince the series "Rose Boy" 1/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    27 พ.ย. 61






ย้อนไปตอนที่พระเจ้าแทจงทรงเสด็จไปร่วมยินดีกับกษัตริย์แห่งแพ็คเจที่ปราบกบฏและทวงคืน ราชบัลลังก์ได้สำเร็จทั้งโครยอ ต้าหมิงและชิลลาเมืองพี่เมืองน้องก็มาร่วมยินดีและแต่งตั้งกษัตริย์องค์ใหม่
"เสด็จพ่อ ลูกขอไปเที่ยวที่อุทยานแห่งแพ็คเจได้หรือไม่ขอรับ" องค์ชายตัวน้อยในวัย 8 ชันษาได้ขออนุญาตพระเจ้าแทจงที่เป็ยพระบิดาของตน
"เอาสิ ฮีซอลช่วยพาองค์ชายของเจ้าไปที่อุทยานทีได้หรือไม่" พระเจ้าแทจงเอ่ยขอความช่วยเหลือจากทหารองครักษ์ของกษัตริย์แพ็คเจที่คอยรับใช้ท่านและคณะเดินทางจากโครยอ
"พะย่ะค่ะฝ่าบาท เชิญทางนี้พะย่ะค่ะ องค์ชายแบคฮยอน"
"ลูกไปนะขอรับ" พูดจบก็วิ่งเข้าไปกอดพระบิดาของตนแล้ววิ่งตามทหารไปพระเจ้าแทจงมองตามหลังด้วยความเอ็นดู องค์ชายแบคฮยอนผู้นี้ช่างต่างจากพี่น้องนัก เพราะพี่คนโตตั้งแต่รู้ความก็อยู่แต่ในหอสมุดกับฝึกศิลปะป้องกันตัว ส่วนคนเล็กดื้อซนหนีเที่ยวจนทหารตามตัวให้วุ่น คงจะมีแต่ลูกคนกลางของเขาที่น่ารักสมวัยและว่านอนสอนง่ายกว่าพี่น้องผู้อื่น

"เสด็จถึงอุทยานแล้วพะย่ะค่ะ องค์ชาย"
"ขอบคุณท่านมากเราจะชมดอกไม้อยู่ที่นี่เชิญท่านไปทำธุระอื่นได้เลย" องค์ชายน้อยเอ่ยขอความเป็นส่วนตัวอย่างมีมารยาทกับผู้ที่อายุมากกว่าทำให้ฮีชอลเอ็นดูและไม่กล้าขัดใจ

"เอ่อ...ได้พะย่ะค่ะองค์ชายแต่ถ้าหากเกิดเหตุใดขึ้นขอทรงรีบเรียกกระหม่อมดังๆนะพะย่ะค่ะ"
"ได้เรารับปาก"
"เช่นนั้นเชิญชมดอกไม้เถอะพะย่ะค่ะ กระหม่อมขอตัว" พูดจบคนมีอายุมากกว่าก็เดินถอยห่างไปแล้วเดินอยู่ใกล้ๆบริเวณโดยไม่ให้องค์ชายตัวน้อยสังเกตุเห็น

"ซังมี(กุหลาบ)ที่นี่งดงามนักข้าขออนุญาตท่านพ่อเอาไปปลูกที่โครยอดีหรือไม่นะ" องค์ชายแบคฮยอนเอ่ยพึมพำกับตัวเองในขณะที่กำลังเดินชมดอกไม้แต่จู่ๆเสียงร้องของใครบางคนก็ดังขึ้น
"โอ้ย!! "
"นั่นใคร?" องค์ชายส่งเสียงถามเพื่อตามหาเสียงที่ร้องออกมา ร้องเสียงดังเช่นนั้นจะเกิดอันตรายหรือไม่นะ
"ฮึก..ช่วยเราด้วย..ฮึก" เสียงเล็กดังออกมาจากพุ่มกุหลาบหลากสีด้านหลังจากที่เขายืนอยู่
"!! " เมื่อวิ่งไปถึงแบคฮยอนก็ตกใจมากกับเลือดที่ไหลออกมาจากเอวบางของเด็กอีกคน ที่ไม่ใช่เขา
"เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง" องค์ชายแบคฮยอนเข้าไปพยุงตัวเด็กน้อยผู้นั้นทันที
"เราเจ็บ..ฮึกก.เลือดไหลเต็มไปหมด..เรากลัว ฮือออ" เด็กน้อยคนนั้นปล่อยโฮออกมาด้วยความกลัวแบคฮยอนไม่รู้จะทำอย่างไรจึงผ้าคาดผมออกแล้วพันรอบเอวเพื่อปิดแผลเอาไว้ก่อนจะตั้งสติแล้วเรียกทหาร
"ท่านทหาร ทหาร" เมื่อเรียกออกไปแบคฮยอนก็ให้ความสนใจกับคนตรงหน้าที่กำลังมองแผลตัวเองแล้วร้องไห้ไป
"อย่าไปมองมันสิ มองเราดีกว่าตั้งเยอะ" แบคฮยอนพูดพร้อมกับจับใบหน้าเล็กให้เงยขึ้นมาสบตากับเขา
"......ฮึก..ขอบใจนะที่ช่วยเราว่าแต่เจ้าชื่ออะไรทำไมเราไม่เคยเห็นเจ้าเลยล่ะ" เด็กชายตัวเล็กถามขึ้นเมื่อเขาเข้ามาที่อุทยานอยู่ทุกวันแต่กลับไม่เคยเห็นคนตรงหน้ามาก่อน
"เราชื่อ แบคฮยอน มาจากโครยอน่ะ เจ้าล่ะชื่ออะไร"
"คยองซู เราชื่อ คยองซู"
"องค์ชาย!!!!" ทันทีที่คนตัวเล็กกว่าพูดชื่อของตัวเองออกมาทหารก็ร้องออกมาเสียงดังเมื่อเห็นองค์ชายน้อยของเมืองแพ็คเจ มีเลือดซึมออกมาตามผ้า
"ใยท่านช้านักรีบพาคยองซูออกไปเร็วเข้าสิ!! เราพันแผลไว้ให้แล้ว"
องค์ชายต่างเมืองต่อว่าทหารที่มาถึงแล้วยังยืนตัวแข็งทื่ออยู่นั่น
"ขออภัยพะย่ะค่ะ" ทหารผู้นั้นก้มหัวให้กับองค์ชายต่างเมืองก่อนจะรีบเข้าไปองค์ชายคยองซู

ห้ององค์ชายคยองซู
"เชิญองค์ชายแบคฮยอนแห่งโครยอกลับไปผักผ่อนก่อนเถอะเพค่ะ"
นางในประจำตำหนักเอ่ยปากไล่เขาทำให้องค์ชายน้อยไม่พอใจเป็นอย่างมาก
"กล้าดีเช่นไร!! มาไล่เรา"
"หม่อมฉันขอประทานอภัยเพค่ะ"
"เราไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าเราจะได้เห็นว่าคยองซูผู้นั้นจะปลอดภัยดี"
"เช่นนั้นเชิญเข้ามาด้านในเพื่อเปลี่ยนฉลองพระองค์ก่อนเถิดเพค่ะ"
"เราไม่รบกวนเราเพียงอยากเห็นตัวเล็กปลอดภัยดีแล้วเพียงเท่านั้นแล้วเราจะกลับ"
"เพค่ะองค์ชาย" นางในเดินนำองค์ชายต่างเมืองเข้ามาภายในห้องขององค์ชายคยองซูของเขา
"องค์ชายแบคฮยอนขอเข้าพบเจ้าค่ะพระแม่นม"
"เชิญ" สิ้นเสียงของคนด้านในนางในก็เปิดประตูก่อนจะผายมือให้องค์ชายต่างเมืองเข้าไป
"ถวายบังคมเพค่ะองค์ชายแบคฮยอน" หญิงวัยกลางคนคุกเข่าก้มหัวทำความเคารพแก่เด็กน้อย
"ท่านป้าลุกขึ้นเถิด เราเป็นเพียงเด็กท่านจักก้มหัวให้แก่เราได้อย่างไรกัน" หญิงวัยกลางคนยกยิ้มขึ้นอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นองค์ชายต่างเมืองเข้ามาประคองแขนเขาให้ลุกขึ้น
"ขอบพระทัยเพค่ะ"
"ท่านเป็นแม่นมของคยองซูหรือ"
"ถูกต้องแล้วเพค่ะ เอ๊ะ พระองค์ทรงบาดเจ็บหรือเพค่ะใยฉลองพระองค์...."
"เราไม่เป็นอะไร เลือดของคยองซูคงเปื้อนเสื้อเราตอนเราช่วยเขา"
"เช่นนั้น...."
"เราเพียงอยากเจอคยองซูเท่านั้นเดี๋ยวเราต้องกลับแล้ว"
"เพค่ะองค์ชาย ตอนนี้องค์ชายคยองซูทรงบรรทมอยู่" สิ้นเสียงคนอายุมากกว่า องค์ชายน้อยก็เดินเข้าไปนั่งบนฝูกเพื่อมองอีกคนใกล้ๆ ก่อนจะใช้มือป้อมลูบหัวคยองซูเบาๆ
"รีบๆหายนะ ก่อนกลับบ้านเราอยากเล่นกับเจ้า"
.
.
.
.
.
TBC
.............................



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #18 หนีตามจุนซู (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 00:07
    องค์ชายละมุนมากกก
    #18
    0