OS/SF Got7....AllJae 2Jae 2Young yugjae jackjae markjae bamjae

ตอนที่ 12 : SF บอส (ของ) หวัง JackJae

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    28 ส.ค. 62




ปล.เรื่องนี้น้องหนูยองแจเป็นแม่หญิงนะเจ้า

.

.




ยูคยอม พาร์ท


การประชุมประจำปี(ของทั้งบริษัท)ที่เคร่งเครียดกินเวลาล่วงเลยเข้าไปเกือบสามทุ่มแล้วแต่ท่านประธานหรือบอสหวังของเรายังไม่มีแนวโน้มที่ว่าจะเลิกประชุมกันง่ายๆมีแต่จะกินเวลาไปอีกหลายชั่วโมงถ้ายังไม่ได้ในสิ่งที่ตัวเองพอใจและสำหรับเลขาหน้าห้องผู้ทำงานหนักมาตลอดทั้งสัปดาห์อย่างผมเองก็ไม่ชอบใจเสียเท่าไหร่นัก


เพราะนี้ไม่ใช่วันแรกของการประชุมผมเลยคิดว่าตัวเองควรต้องหาทางออกก่อนที่มันยาวไปจนถึงเช้าวันใหม่ ไม่ใช่เพื่อตัวพนักงานคนอื่นแต่เพราะตัวของผมคนนี้เอง เห็นทีต้องใช้วิชามาร


"คุณเมรีคุณคิดว่าข้อบกพร่องของแผนกตอนรับของเราคืออะไร"


คำถามจากบอสผู้เคร่งเครียดแต่หล่อเลาของเหล่าลูกน้องทั้งหลายที่ไล่ยิงคำถามใส่หนึ่งในพนักงานตอนรับของโรงแรมทีละคนสองคน อันที่จริงการประชุมวันนี้มันก็ไม่ได้แย่ทั้งหมดเพราะถ้าล่วงเลยเวลางานมาบอสของเราจะมีทั้งเบี้ยเลี้ยง ค่าทำงานล่วงเวลา อาหารว่างและเครื่องดื่มให้ด้วย แต่ก็นั้นแหละถึงจะได้ค่าตอบแทนก็ใช่ว่าจะมีใครอยากอยู่เรทเสียที่ไหนกันใครอยากอยู่ก็อยู่ไปแต่ผมคนหนึ่งละที่ไม่อยากอยู่


"ดิฉันคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องของภาษาและบุคลิกภาพค่ะ"


เธอตอบออกมาอย่างกล้าๆกลัวๆ เพราะไม่คุ้นชินกับบอสของเราเสียเท่าไหร่ ผมเข้าใจเธอแหละพึ่งมาทำงานได้ไม่กี่เดือนก็มีการประชุมใหญ่แถมบอสก็คิ้วหนาหน้าเข้มจนไม่มีใครกล้าหายใจแรงๆเสียด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างงั้นเห็นทุกคนเครียดแบบนี้แต่พนักงานทั้งหมดรักในตัวของบอสหวังและผู้ก่อตั้งโรงแรมนี้มากันทุกคน


ไม่ใช่แค่สวัสดิการและค่าตอบแทนที่สูงแต่เป็นเพราะเจ้าของบริษัทใส่ใจในตัวของพนักงานทุกคนแค่เรื่องเล็กๆน้องๆอย่างการจดจำชื่อของพนักงานหลายร้อยคนท่านประธานของเรายังทำได้เป็นอย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่องแต่อย่างใด


"คุณควรยกตัวอย่างมากกว่านี้"


"ดิฉะ...ฉัน"


"ตอบมาเถอะผมแค่อยากรู้ว่าต้องพัฒนาอะไรมั้ง"


บอสของผมยังพูดต่อไปพร้อมจ้องมองไปที่เธอไม่ล่ะสายตา ตอนนี้ผมชักไม่แน่ใจแล้วว่าเธอกลัวบอสของผมหรือว่ากำลังเขินบอสรูปหล่อของผมกันแน่ แม้ว่าบอสจะสูงเพียงแค่ 177 ขาจะสั้นหุ่นจะตันมีแต่กล้ามเนื้อเป็นหมัดๆ หน้าจะดูเด็กกว่าอายุจริงสักเกือบห้าปีสิบปีก็เถอะหรือไม่งั้นเธอก็คงกำลังหวาดกลัวมาดมาเฟียของบอสก็ได้ละมั้ง


"ภาษาค่ะ อยากให้มีการจัดอบรมด้านนี้เพิ่มเติมด้วยพนักงานหลายคนของที่นี้มีความสามารถแต่ก็ยังมีบางคนที่ต้องการพัฒนา ภาษาจึงมองว่าค่อนข้างจำเป็นเพราะเราไม่สามารถที่จะจัดตารางเวรของคนเก่งภาษากับคนพูดได้แค่ภาษาท้องถิ่นไว้ด้วยกันได้ตลอดเวลา”


"อ่า เป็นความคิดที่ดี เลขาคิมจดเอาไว้ด้วย แล้วคุณยุนอามีอะไรจะเสนอไหม"


บอสของผมหันไปยังผู้หญิงอีกคนที่น่าจะพึ่งเข้ามาใหม่เหมือนกันด้วยใบหน้านิ่งๆจนเธอทำตัวไม่ถูกแถมยังนั่งเกร็งจนรู้สึกได้


"ระ...เรื่องแบบฟอร์มค่ะ"


"มันไม่มีตรงไหนอย่างนั้นเหรอ หรือว่าคุณไม่พอใจชุดที่ทางเราออกแบบ"


"มะ...ไม่ใช่แบบนั้นคะ"


"แล้ว?"


"คะ...คือ..."


"ใครพอที่จะตอบแทนคุณยุนอาได้มั้ง"


บอสหวังกวดสายตาไล่ไปยังพนักงานแผนกตอนรับเรียงตัวพร้อมกับมือที่กอดอกเพื่อรอคำตอบและแน่นอนกับสิ่งที่ผมคิดถ้าบอสไม่ได้คำตอบที่น่าพอใจการประชุมวันนี้คงต้องกินเวลาไปอีกอย่างน้อยคงสักหนึ่งชั่วโมง


"ดิฉันค่ะ"


"งั้นคุณ...ยองแจ"


เสียงของบอสดูแผ่วลงไปนิดหนึ่งเมื่อคนที่ยกมือเสนอการตอบคำถามลุกขึ้นยืนพร้อมใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสราวกับดวงอาทิตย์ ดวงหน้าหวานหยดจนพนักงานที่ชื่อเมรีกับยุนอาต้องชิดซ้าย


“ดิฉันคิดว่าการที่ยุนอาเสนอเรื่องแบบฟอร์มมาไม่ใช่ว่าเธอไม่ถูกใจการออกแบบของทางบริษัทแต่เธอคงหมายถึงเนื้อผ้าและการตัดเย็บ บอสไม่คิดมั้งเหรอคะว่ารูปแบบชุดฟอร์มของเรามันรัดไป ไหนจะลุกนั่งลำบากอีก ฉันว่ามันคงจะดีไม่น้อยถ้าเราออกแบบให้มันยืดหยุ่นมากกว่านี้แม้ว่ามันอาจจะสิ้นเปลืองงบประมาณของบริษัทไปมั้งแต่ฉันคิดว่ามันจะคุ้มค่าคุ้มราคามากกว่าเพราะไม่จำเป็นต้องตัดใหม่ทุกๆปี”


“เป็นความคิดที่ดี เลขาคิมจดบันทึกไว้ ต่อไปมีใครจะเสนออะไรอีกไหม”


บอสหวังหันมาสั่งผมเสียงเข้มก่อนที่จะหันไปมองพนักงานแผนกตอนรับอีกครั้งเมื่อต้องการข้อเสนอแนะหรือความคิดเห็นเพิ่มเติมในเรื่องของการพัฒนาและปรับปรุง


“ว่าไงคุณปาร์ค บางทีความคิดเห็นของคุณอาจจะเป็นประโยชน์พอดู”


บอสหวังจี้ไล่ไปยังพนักงานที่ทำงานมาเกือบสองปีในแผนกต้อนรับแห่งนี้ทันที


“ดิฉันคิดว่าบอสควรจะยุติการประชุมของวันนี้ไว้เพียงแค่นี้แล้วปล่อยให้ทุกคนไปพักผ่อน”


“ยองแจ!!


บอสเรียกอีกคนเสียงเข้มมือที่กอดอกอยู่ทั้งสองข้างก็วางทิ้งไว้ข้างลำตัวแต่สายตาหันไปมองอีกคนอย่างไม่ค่อยชอบใจนัก บอสก็เป็นแบบนี้แหละครับ


“ใช่ค่ะยองแจเอง บอสจะเรียกทำไมให้เสียงดังอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง”


ผมมองยองแจหญิงสาวหน้าหวานร่างที่กำลังมีการพัฒนาไปทางมีน้ำมีนวลนั้นกำลังเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าบอสของผมพร้อมรอยยิ้มสดใสอย่างดวงอาทิตย์ในฤดูใบไม้พลิ แต่น่าเสียที่แววตาที่เธอใช้มองบอสของผมดันมีความขุ่นมั่วอยู่ในนั้นนิดหน่อย


“ผมยังประชุมไม่เสร็จ”


“ใช่ค่ะฉันรู้ แต่บอสควรรู้ด้วยว่าทุกคนในนี้ไม่ได้บ้างานเหมือนบอสนะคะ ทุกคนมีครอบครัว มีนัด มีธุระที่ต้องไปทำหลังเลิกงานอย่าเอานิสัยที่บ้างานของบอสมาลงกับลูกน้องซิคะ แค่กับครอบครัวที่บ้านก็เกินทนแล้วนะ ว่าไหมคะบอสหวัง”


ยองแจจงใจเน้นเสียเข้มตรงคำว่า แค่กับครอบครัว อย่างเห็นได้ชัดเจน บอกเลยงานนี้ต้องมีใครพินาศกันไปข้าง แล้วพวกคุณคิดว่าใคร คิดเหมือนผมกันไหมครับ


แถมผมยังได้ยินเสียงซุบซิบแว่วๆให้ได้ยินอีกนิดหน่อยข้างๆหูอีกด้วย ผมว่ามีคนคิดเหมือนผมหลายคนเลยที่เดียว


“และดิฉันคิดว่าคนที่ล่วงเวลางานมาเกือบห้าชั่วโมงในวันนี้พรุ่งนี้ควรเป็นวันหยุดของพวกเขาด้วยเช่นกัน”


ผมนี้กู่ร้องอย่างดีใจเงียบๆเลยครับให้มันได้แบบนี้ซิ จัดมาเลยครับวันหยุดอันน้อยนิดและหาได้ยากของผม


“มันมากไป”


“อันไหนที่มากไปอย่างงั้นเหรอคะ”


“วันหยุดพรุ่งนี้และการยุติการประชุม”


“อ้อออออ”


ยองแจลากเสียงยาวเหมือนจะเข้าใจพร้อมกอดอกยิ้มหวานตามเดิมมองหน้าบอสหวังของผมที่มีท่าทีค่อยข้างหนักใจในการสนทนาครั้งนี้


“งั้นก็เชิญบอสตามสบายเลยแล้วกันค่ะ บอสอยากทำอะไรก็ทำเลยเอาเป็นว่าฉันตามใจบอสก็แล้วกัน”


“อย่าประชดน่ายองแจ”


บอสของผมเสียงอ่อนลงอีกครั้งการต้อนบอสของผมให้จนมุมง่ายจะตายไปแค่จับให้ถูกจุดก็พอเพราะบอสของผมเล่นแคร์คนสำคัญของตัวเองเกือบทุกคน


“นี้ยองแจประชดเหรอคะ ไม่ยักกะรู้เอาเถอะๆบอสจะประชุมถึงตอนไหนมันก็เรื่องของบอสแต่ขอดิฉันขัดเวลางานของบอสสักครู่ก็แล้วกัน”



บอสหวังนิ่งไปเหมือนตั้งใจฟังในสิ่งที่อีกคนจะพูดมันออกมา แหมว่าตอนนี้สมองของบอสผมอาจจะไม่ประมวลผลแล้วก็ตามตั้งแต่ที่เห็นหญิงสาวผมยาวยืนขึ้นเสนอข้อคิดเห็นในที่ประชุมครั้งนี้ และผมคิดว่ามันดูเครียดกว่าการประชุมกันในสภาเสียอีก


“พอดียองแจแค่แวะทำของว่างมาให้พี่ๆทุกคนในห้องได้ทานกันนะคะ วันนี้มีแซนวิซกับชิฟฟ่อนดอกมะลิ และชาเขียวเย็นๆด้านนอกถ้าบอสจอมบ้างานของพวกพี่ๆทุกคนจะใจดีให้เบรกก่อนสักสิบห้านาทีสักนิดก็เชิญรับของว่างได้นอกได้เลยนะคะ”


“ยองแจ!!


“งั้นวันนี้คงหมดธุระของยองแจแล้ว เชิญพวกพี่ๆอยู่ประชุมกับบอสจนถึงพรุ่งนี้เช้าเลยนะคะแล้วเดี๋ยวยองแจจะรีบลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าแล้วเอามาส่งให้ทุกคนถึงที่นี้เลย แล้วเจอกันนะคะ”


ยองแจโค้งลาพนักงานในห้องหลายคนที่รู้หญิงสาวยิ้มหวานคนนี้ต่างก็ยิ้มกลับและก้มหัวให้แต่บางคนที่ไม่รู้จักก็มองด้วยสายตาตั้งคำถาม หรืออาจจะตั้งคำถามมาตั้งแต่ตอนที่เธอลุกขึ้นยืนแล้วก็ได้ผมเชื่อแบบนั้น


“อ้อ เฮียตลอดทั้งเดือนนี้ยองแจจะกลับไปนอนที่บ้านของตัวเองนะคะ ขอให้โชคดีกับการทำงาน”


ยองแจพูดจบก็เดินฉีกยิ้มหวานหันหลังให้บอสก่อนที่จะก้าวเท้าเดินผ่านหน้าผมไปแต่คุณคิดว่าอีกคนจะเดินไปถึงหน้าประตูห้องอย่างนั้นเหรอเมื่อเจอคนใจร้อนอย่างบอสคว้าต้นแขนเข้าให้


หมับ


“ใครอนุญาต!!


เนี่ยเสียเข้มมากกว่าการประชุมก็เรื่องนี้ละมั้ง โอ๊ะ นี้ผมลืมบอกอะไรพวกคุณไปหรือเปล่าว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ขอแนะนำให้ฟังแบบสั้นๆง่ายๆเลยก็แล้วกันนี้นะชเว ยองแจ ไม่ซิ นี้นะหวังยองแจ ภรรยาท่านประธานหรือบอสหวังของเราเองครับ


“ยองแจอนุญาตตัวเองได้”


“แต่เฮียไม่อนุญาต ทำไมต้องไปนอนบ้านแม่ด้วย”


นอกจากจะเสียงเข้มให้ภรรยาตัวเองแล้วบอสของผมยังดึงอีกคนเข้าไปกอดเอาไว้แบบไม่แคร์สายตาลูกน้องในห้องประชุมอีก ให้มันได้อย่างนี้ซิบอส อ้อ นี้ผมลืมแนะนำอีกแล้วไม่นะ นี้นะหวังแจ็คสันบอสใหญ่ของเราเองครับ ส่วนเรื่องอื่นเอาไว้ไปรู้จักกันเองในตอนหน้าก็แล้วกันนะครับ


“เฮียไม่รู้หรอกว่าสองสัปดาห์มาเนี่ยเฮียเอาแต่ทำงานๆ เลิกดึกทุกวันกว่าจะกลับบ้านก็ตีหนึ่งตีสอง แล้วจะให้แจนอนรอเฮียที่บ้านรึไง”


“แต่เฮียก็กลับบ้าน


“แล้วอย่างไง เฮียกลับมาตอนที่แจหลับแล้ว ตอนหัวค่ำละเฮียเคยถามแจมั้งไมว่าอยู่อย่างไง เป็นอย่างไงมั้ง”


“เฮีย


เอาแล้วไงครับเหมือนตอนนี้พวกเรากำลังนั่งดูคู่ผัวเมียทะเลาะกันแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จะห้ามก็ไม่ได้จะเดินออกไปก็ไม่กล้า


“อึก


งานดราม่าก็มาครับอยู่ๆภรรยาของบอสก็ปล่อยน้ำตาออกมาเสียอย่างงั้น เพราะเจ้าโปรดคุ้มครองพนักงานตาด่ำๆอย่างพวกผมด้วยเถิด


“เฮียแม่งไม่เคยรู้อะไรเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแจแพ้ท้องหนักขนาดไหนช่วงหัวค่ำ กินอะไรก็ไม่ได้ลูกเฮียนะมันดื้อทำเอายองแจหน้ามืดเป็นลมตั้งหลายครั้งแต่เฮียก็ไม่เคยสนใจ แล้วอย่างงี้จะให้ยองแจอยู่ที่บ้านนั้นคนเดียวหรือไง”


“เฮียไม่


“เฮียไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับแจสักอย่าง งั้นเฮียก็อยู่กับงานของเฮียไปเลย แล้วก็ปล่อยแจด้วยแจจะกลับบ้าน”


เหมือนเรื่องจะบานปลายครับเมื่อคุณแม่ท้องอ่อนๆเริ่มอารมณ์แปรปรวนจนบอสของผมต้องดึงอีกคนเข้ามากอดเอาไว้มือก็คอยลูบหลังคนท้องอย่างปลอบใจ เห้ย บ้างานมากๆผลของมันก็เป็นแบบนี้แหละครับ


“วันนี้ผมขอยกเลิกการประชุมเพียงเท่านี้ ส่วนวันพรุ่งนี้ผมให้พวกคุณทั้งหมดหยุดได้ถือว่าแทนคำขอโทษที่รบกวนเวลาพักผ่อน ส่วนนายคิมยูคยอมเลขาของฉัน จบเรื่องนี้เจอกันหลังไมค์”


“แม้ บอสก็”


“อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะเรื่องความคิดของนายวันนี้”


บอสยกมือขึ้นมาชี้หน้าด่าผมเพียงนิดก่อนที่จะดึงกลับไปปลอบคนขวัญเสียที่น้ำหูน้ำตาไหลอยู่ตอนนี้


หึๆๆ ก็บอกแล้วเรื่องนี้มันต้องมีตัวช่วยแถมผู้ช่วยต้องใหญ่กว่าบอสของเราด้วยนะ

 


………


 

“แกบอสหวังหล่อมากเลยแก”


เมรีเดินออกจากห้องประชุมมาด้วยรอยยิ้มหวานหยดพร้อมนึกถึงใบหน้าสมบูรณ์แบบของบอสหวังผู้เคร่งครึมเมื่อสิบนาทีก่อน


“เลิกมโนได้แล้วไม่เห็นเมียเขาหรือไง”


เป็นยุนอาที่ดึงสติของเพื่อนขี้มโนของตัวเองดูก็รู้ว่ารักเมียมากขนาดไหนถึงจะบ้างานมากเช่นกันก็ตามเถอะ


“ว่าฝันสลายเลยแต่ว่าภรรยาของบอสน่ารักมากเลยอ่ะแก”


“เปลี่ยนอารมณ์เร็วจริงๆเลยเธอเนี่ย”


“คุณยองแจเธอไม่ใช่แค่สวยนะเธอยังเป็นที่รักของพนักงานทุกคนด้วยเอาเป็นว่าอยู่ไปสักพักเดียวพวกเธอก็รู้เองแหละ แต่ฉันจะบอกอะไรให้อีกอย่าง บอสรักคุณยองแจมากกกกกก”


ไม่ต้องบอกพวกเธอก็เชื่ออยู่แล้วแหละสงเกตุได้จากการง้อเมียของบอสแล้วก็อยากเป็นคุณยองแจขึ้นมาทันที เห้ยแต่ก็คงจะหมดสิทธิไปแบบถาวรแล้วละนะ




END

.

.

.

.

.

.

.

Talk

SF เรื่องใหม่แต่คู่เฮียอีกแล้วช่วงนี้เฮียเจ็บบ่อยเราต้องอัพของเฮียเยอะๆ มันเกี่ยวไหมก็ไม่อ่ะแต่เราชอบคู่นี้ด้วย 555 เอาเป็นว่านี้เป็น SF เรื่องใหม่ที่จะพยายามให้จบในตอน เข้ามาอ่านกันเยอะๆน่า ชอบไม่ชอบบอกได้และด่าได้แต่ห้ามแรงมากเราใจบาง

ด้วยรักและขอบคุณ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

168 ความคิดเห็น

  1. #109 939393 (@naenaenea) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 12:49
    ดุคนทั้งอำเภอ หงอให้เธอคนเดียวที่แท้จริง
    #109
    0
  2. #104 jirapapa333 (@jirapapa333) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 23:44
    ใหญ่กว่าประธานก็เมียประธานที่แท้ทร฿
    #104
    0
  3. #103 Pearlypim (@pearlypim) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 19:59
    ไม่มีใครใหญ่กว่าเมียหรอก5555
    #103
    0
  4. #102 Peperme (@yuaypornwimon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 15:51
    ผู้ช่วยที่ใหญ่กว่าบอส ก็ภรรยาบอสนั่นแหละ5555 รอน้าาา สู้ๆนะไรท์น้าาา
    #102
    0
  5. #101 KingkamolN (@KingkamolN) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 14:03
    คุณเลขาร้าย 555555555
    #101
    0
  6. #100 อันฮยอง (@dilllove) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 13:59
    อยากมีบอสเป็นของตัวเอง เห็นภาพการบ้างานของเฮียลอยมาเลยอ่า
    #100
    0