My Child's mother! หกคะเมน อลเวง บังคบรัก!

ตอนที่ 4 : Chapter 4 : Kids?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ม.ค. 57

Kids?



“มาร์โค ถ้าเราต้องมาซื้อไอ้นี้จริงๆสักวันนึง เราจะเลือกซื้ออันไหน?

ฉันหยิบขวดนมสองขวดมายื่นให้เขาที่กำลังจ้องชั้นที่เต็มไปด้วยขวดนมอย่างเคร่งเครียด

ขวดนึงมิ๊กกี้เมาท์ ขวดนึงลายสโมสรลิเวอร์พูล

“อืม...ลูกเราไม่มีทางเป็นแฟนคลับหงส์แดงแน่ๆ” มาร์โคพูดก่อนจะหยิบลายหงส์แดงโยนกลับไปไหนกองขวดนมที่สุมๆกัน

“พ่อเป็นนักฟุตบอลของดอร์ทมุนด์เขาก็ต้องเป็นแฟนคลับทีมนี้สิ”

“ฉันยังเป็นแฟนผีแดงเลย”

“ไม่เห็นเกี่ยว ยังไงซะทีมนั้นก็ไม่มีทางได้แชมป์หรอกหันมาเชียร์ผมก่อนที่จะสายดีกว่า”

“ชิล์ เก่งตายแหละทีมคุณหน่ะ”


มาร์โคยื่นมือมาขยี้ผมฉันก่อนจะหันกลับไปจ้องที่ขวดนมพรางตามเดิม


“อืมม ผมว่า ซื้อไอ้นี้ดีกว่ามั้ง มันเขียนว่าพลาสติกที่ใช้ทำสะอาดเอี่ยมอ่อง แถมยัง BFA ฟรี อีกด้วย

“แล้วไอ้ที่ว่า BPA นี่มันคืออะไร?

“ไม่รู้เหมือน”

“โธ๋ - -

“ก็..”

“จะรู้ได้ไงว่าเราไม่ได้ต้องการ BFA? มันอาจจะมีประโยชน์ก็ได้”

“เฮ้ย แต่หน้าตามันดูปลอดภัยนะดูดิ”

“ไม่ต้องยืนมันมาเลย เราจะยังไม่ซื้อตอนนี้ไม่ใช่หรอ”

“แต่ซื้อเลยผมว่าก็โอเคนะ”

“สวัสดีค่ะ ทางแผนกทารกแฮปปี้ของเรายินดีให้ความช่วยเหลือสำหรับคุณพ่อคุณแม่มือใหม่นะคะ อุ๊ย!! ตายจริง! คุณมันพ่อหนุ่มเบอร์ 11 นี่หน่า”

“ครับ” มาร์โคยิ้มให้เจ๊พนักงงานอายุวัยเกือบจะกลางคนที่เดินเข้ามาทักทายก่อนที่เจ้าหล่อนจะหยิบกระดาษออกมาพร้อมยื่นปากกาให้เขา

“ช่วนเซ็นหน่อยนะคะ สามีฉันปลื้มคุณมากๆ”


โล่งใจเหอะ ได้ยินแบบนี้

นึกว่าจะเป็นแฟนเกิร์ลมาให้รู้สึกหึงอีก..


หึงแต่เขาไม่สนมันก็แค่นั้นแหละนะ - -


“ว่าแต่มีไรให้เราช่วยไหมคะ?

“ผมกับเธอกำลังตกลงกันอยู่ว่าเราควรซื้อของเด็กอ่อนเลยไหม ผมว่าควรแต่เธอบอกว่ายังก่อน” มาร์โคอธิบายตอนเซ็นลายเซ็นด้วยน้ำเสียงบื่อๆ

“หือ!? นี่น้องสาวคุณหรือว่าเพื่อนสนิทคะ?หรือว่า..??

“แม่ของลูกผม” มาร์โคตอบพลางยื่นกระดาษคืนให้เจ๊พนักขายที่กำลังตาโตเป็นไข่ห่าน

“มะ..ไม่เห็นรู้เลยว่าคุณมีแฟนใหม่หลังจาก..”

“เอ่อ..เธอเป็นแค่แม่ของลูก”

“ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกที่คุณพูดหรอก แม่ของลูกแต่ไม่ใช่แฟน? อืมม..เอาเหอะนั้นเรื่องส่วนตัวของคุณ “

“...”

“ว้า~ แต่เสียดายจัง คุณอดตำแหน่งหนุ่มโสดในฝันของ About Men ปีนี้แล้วแน่ๆ แต่ไม่เป็นไรนะ ตำแหน่งคุณพ่อสุดฮอตแทนก็น่าจะได้ เฮ้ออออ.. ยิ่งคิดยิ่งเสียดาย”


เจ๊แกกำลังจะสื่ออะไร - -


“เอาเป็นว่า ฉันจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับให้ละกันนะ”


เจ๊แกจะหยุดพูดแล้วใช่ไหม?


“ขอบคุณมากค่ะ”

ฉันบอกก่อนจะหันไปมองขวดนมรอบๆ

“จริงๆ ไม่ต้องก็ได้ ผมไม่ได้จะผิดบังอะไร”

ก่อนจะหันหน้าขวับมาทางมาร์โคหลังจากได้ยินเขาพูด

“ทำไมมองผมอย่างงั้นล่ะ, โรนัลโด้ ยังมีลูกแบบนี้ได้เลย”

“แต่โรนัลโด้นอกจากให้เงินก็ไม่ได้รับผิดชอบแม่เด็กนะคะ..”

เอ่อว่ะ...

คำพูดของเจ๊แกทำให้ทั้งฉันและมาร์โคก้มหน้างุด  ถ้าเกิดเคสของมาร์โคกับฉันเหมือนกับเคสของโรนัลโด้ละก็...

“อุ่ย..ขอโทษค่ะ”
ไม่ทันแล้วเจ๊ T&T

“เราเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่าโนะ เฮะๆ”

มีหน้ามาตลก!

“ว่าแต่ตอนนี้กี่เดือนแล้วคะ”

“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ”  ฉันตอบทั้งๆที่ยังไม่มีอารมณ์คุยกับเจ๊แกเท่าไหร่

“อ้าว หมายความยังไงคะ ไม่รู้?

“เราเพิ่งรู้ว่ากำลังจะมีเด็กเมื่อวานนี้ครับ”

“อย่างงั้นสิ่งที่พวกคุณสองคนควรทำตอนนี้คือไปหาหมอนะคะ มัวมาเดินเลือกขวดนมได้ยังไงเนี่ย ไปเลยค่ะ ไปเดี๋ยวนี้เลย”

เจ๊แกเปลี่ยนมาทำหน้าดุก่อนจะไล่ฉันกับมาร์โคออกจากร้านและพร่ามเรื่องไปหาหมอว่าสำคัญอย่างนู้นนี่นั่น จนกระทั่งเราต้องที่คลีนิคที่ใกล้ห้างที่สุด เพราะเธอเล่นตามซะไม่คลาดสายตา

เจ๊นี่ห่วงฉันสองคนเกินไปหน่อยนะ จะล้างความผิดเรื่องที่ปากเสีย?

ไม่เจ๊! ไม่มีทาง ถ้ามาร์โคทำกับฉับแบบนั้นล่ะก็นะ..เพราะเจ๊เลย!

 

 





          ฉันไม่ชอบมาหาหมอเลยจริงๆ ให้ตายสิ! บนโลกใบนี้นอกจากการกินมะเขือเทศก็มาหาหมอนี่แหละที่ฉันเกลียด! แต่เพราะมาร์โคสัญญาว่าจะเข้าไปในห้องตรวจด้วยก็เลย...

“จริงๆ คุณออกไปรอข้างนอกก็ได้นะ”

ฉันบอกกับเขาที่ยืนอยู่ข้างๆตอนนี้เปลี่ยนชุดคลุมเสร็จและนอนบนเตียงตรวจเรียบร้อยแล้ว

“แหม่  อยากไปก็ไม่ได้แล้วมั้งคุณ จับซะแน่นเลย”

“เอ่อ...”

แล้วนี่ฉันเอามือไปเกาะเข้าตั้งแต่เมื่อไหร่..

 ไม่รู้จริงๆนะ -//-

“ขอโทษที่ต้องให้รอนะ” คุณหมอพูดขณะเดินเข้ามาในห้องตรวจ ก่อนที่หมอจะเอาอะไรบางอย่างจิ้มๆทาๆที่พุงฉัน

“มันจะเย็นนิดๆตอนตรวจนะครับ”

 มาร์โคจับมือฉันแน่นขึ้นแล้วหันไปจ้องไปที่จออัลตร้าซาวด์

“นี่หมอ ทำไม่มันไม่เห็นฉายอะไรเลยอะ? ดำปี๋เลย เครื่องเสียป่าวเนี่ย”

“มันยังไม่ได้เปิดเครื่อง”

“หมอก็รีบๆสิ ผมจะดูแล้ว”

“...” หมอถอนหายใจกับอาการโวยวายเล็กๆและเอาแต่ใจของเขา ก่อนจะหยิบไอ้เครื่องมือบางอย่างออกมา

“หมอเบาๆนะ เธอบ้าจี้”

จำได้ด้วยหรอ

“อะไรของคุณอีก?

“อย่าเอาไอ้นั้นไปถูกเธอใกล้ๆเธอ  เธอจะตกเตียง”

ห่วง? -//-

“อยากดูไม่ใช่หรอ ถ้าไม่ทำจะดูยังไง?

“รู้ แต่ก็บอกให้ระวังๆหน่อย”

“งั้นก็ไม่ต้องดู”

“ผมแค่บอกให้หมอระวังกับเธอเองนะ!

“เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะหมอตรวจได้ค่ะ” ฉันตอบก่อนที่หมอจะเอาเครื่องในมือฝาดหัวของเขา

แอบดีใจนะที่เขาแสดงอาการเป็นห่วง(หรือเปล่า?)ออกมาแบบนี้ แต่ถ้าเยอะไปมันอาจเกินอันตรายต่อชีวิตและกระโหลกศรีษะ

มาร์โคแลบลิ้นใส่หมอก่อนจะหันหน้าหนีไปมองหน้าต่าง หมอเองก็เริ่มเอาเครื่องมือบางอย่างมาถูวนๆบนท้องของฉัน


“อืม ถุงยังไม่ค่อยสวยนะ เดือนกับอีกแค่ประมาณ1อาทิตย์”

“ค่ะ”

“เพิ่งตรวจเจอกันสินะ เอ๊ะ?...อืม..คุณมีอาการผิดปกติอะไรในร่างกายบ้างไหม?

“มีค่ะ ปวดหลังบ้าง แน่นหน้าออก เหนื่อยอยู่ตลอดเวลา แล้วก็เป็นหวัด หายใจไม่ค่อยออก”

“ป่วยขนาดนี้ทำไมไม่บอกผมบ้างล่ะ?” มาร์โคหันหน้ามาถามฉันเสียงเข้ม

“ก็ไม่อยากให้วุ่นวายนี่”

“คราวหลังต้องบอกนะเข้าใจไหม”

“ทีหลังก็หัดสังเกตุอาการผิดปกติของภรรยาบ้างนะ อย่าจำได้แค่เธอบ้าจี้” หมอพูดหน้านิ่งๆก่อนจะแกล้งจับอุปกรณ์นู้นนี่ไม่สนใจอาการฉุนของมาร์โค


หรือหมอจะเป็นแฟนคลับชาลเก้?


“หมอจะเอาไงกะผมเนี่ย”

“ดูในจอสิ อยากดูไม่ใช่หรอ”

มาร์โค มองหน้าอีกครั้ง ก่อนจะวางท่าและจ้องไปที่เครื่องนั้น

“ถามหน่อยสิ”

“พูดกับใคร”

“ก็กับหมอแหละ - - ...... ไอ้เนี่ยมันดูยังไง?

เก๊กแต่ก็ง้อหมอเพราะดูไม่เป็น แหม่ เท่ห์มากค่ะ

“ไปก้อนๆนั้นแหละลูกคุณ ตอนนี้ยังไม่ชัดหรอกต้องรออีกหน่อย”

.

.

“เจน่า..”   

มาร์โคจับมือฉันแน่นขึ้นแล้วลูบเบาๆ อุ่นแฮะ

สิวเม็ดนั้นหายไปแล้วนี่หน่า.....

แค่บอกเฉยๆ นะ

“นี่ลูกผมหรอ? คุณดูนั้นสิ ลูกผมจริงๆนะ” ฉันหันไปมองหน้าเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เกิดอะไรขึ้น มาร์โคพูดไปยิ้ม และทำหน้าเพ้อฝันเหมือนกำลังจะร่องรอยไปในดินแดนอันใกล้โพ้น..  แล้วถ้าเพ้อฝันจริงๆ ในนั้นมีฉันอยู่ด้วยไหมนะ?

“ลูกคุณไหมก็ต้องถามภรรยาคุณดูนะว่าคุณเป็นพ่อหรือเปล่า”

อ้าว อีคุณหมอ - -

“อะไรหมอ?

“ก็เห็นถามว่าลูกผมหรอ”

 หมอทำหน้าล้อเลียนได้น่าตบมากคะ

“หมอกวนตีนผมป่ะเนี่ย”

ไฝว้มันเลย - -

ปากหมอนี่ก็หมาได้นะ

“เปล่านี่  อ๋อ นี่ท้องแรกของพวกคุณสองคนใช่ไหม?”
"ผมไม่บอกหมอหรอก!"
"นี่มันก็เรื่องของภรรยาคุณนะ"
".."
"ว่าไง?"

“ใช่”

“อือ งั้นก็โชคดีจริงๆ”

“หมอจะพูดอะไรคะ?

“ผมตรวจแล้วได้ยินเสียงหัวใจเต้นสองดวง”

“อะไร? ลูกผมมีหัวใจสองดวงหรอ”

“ป่าว”

“แล้วทำไมได้ยินแบบนั้นล่ะ หรือว่าเขาเป็นโรคอะไร?

“ไม่ใช่แบบนั้น ผมบอกแล้วว่าพวกเขาปกติดี”

“แล้วทำไม..”

“อ่ะ  ทายสิ ติ๊กตอกๆ ”

"อื้ม.."

“คิดสิ คิดๆ”

“ขอกระดาษกะปากกามาแก้สมการได้ไหมหมอ?

เอามาทำไมเล่า!!  - -

“เล่นกับพวกคุณนี่ไม่สนุกจิงๆ เฉลยล่ะนะ”

“ว่า..”

เด็กเป็นแฝด

นึกว่าอะไร

.
เดี๋ยวนะ...

“แฝด!

พระเจ้าช่วย!

“อืม ยินดีด้วยนะทั้งคู่ ครั้งเดียวได้สองคนเลย ผมจะไปหยิบวิดิโออัลตราซาวที่อัดไว้ให้ เชิญตามสบายนะ”

เมื่อวานคนเดียวกว่ามาร์โคจะทำใจได้..แล้วนี้มาอีกคน นางจะโอเคไหมเนี่ย โธ๋ ทำไมแตกหน่อละคะลูก?

ว่าแต่ตอนนี้เขาเป็นไงบ้างเนี่ย...

“มาร์โค”

หายไปไหนแล้ว?

“มาร์โค!,มาร์โค?

“จะ..เจ น่า”

คุณพระะ!!!!!!

“หมอคะ!! ทางนี้ก่อนค่ะ เขาเป็นลมไปแล้ว”





ลิเวอร์พูล,หงส์แดง = ชื่อสโมสรฟุตบอลแห่งนึงในพรีเมียร์ลีก (อังกฤษ)
ผีแดง = ทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดสโมสร
ฟุตบอลแห่งนึงในพรีเมียร์ลีกเช่นกัน
ดอร์ทมุนด์ = ทีมโบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ สโมสรฟุตบอลแห่งนึงในบุนเดสลีก้าลีก(เยอรมัน)
ชาลเก้ = ทีมชาลเก้04 
สโมสรฟุตบอลแห่งนึงในบุนเดสลีก้าลีกเช่นกัน ทีมคู่ปรับของดอร์ทมุนด์

5 ความคิดเห็น