ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 "เธอลืมอะไรไปหรือเปล่าทิฟฟานี่" 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 27 มิ.ย. 54

 

       ย้อนไปตอนเกรด 7 ของทิฟฟานี และเกรด 9 ของแทยอน


        วันนี้ช่างเป็นวันดีเหลือเกิน~นนน!!! วันรับน้องที่ใครบางคนรอมานานแสนนาน รอมาเกือบ








เป็นชาติกว่าจะถึงซะที
...-_- ก็รอมานานแล้ว ไอ้ที่ย้ำๆ เนี่ย เพราะกลัวว่าจะไม่รู้ว่ามันนานมาก









แค่ไหน^^













      วันนี้คิม แทยอนตื่นเช้ามาก เพราะต้องมาอาบน้ำ ขัดผิว มาร์คหน้า ให้ขาวใส เดี๋ยวน้องใหม่









เมินหน้าใส่เธอจะแย่เอา ^^;;











    ซึ่งมันจะไม่ดีเป็นอย่างมาก เพราะน้องๆ ปีนี้ ใช่ว่าจะไม่มีคนหน้าตาดีๆให้รุ่นพี่อย่างเธอสนใจ








เธอทิ้งทุกอย่างไว้ก่อนจะเดินไปอาบน้ำอย่างอารมณ์ดี (เอาให้หอมๆ เลย) และที่สำคัญเธอก็ไม่











ลืมล้างหน้า แปรงฟัน กิจวัตรอันสำคัญที่ลืมแล้วแย่มาก เอ
... ทำไมหน้าตาของน้องๆ เฟรชชี่มัน










ลอยมามากมายอย่างนี้ ยังไม่เจอกันเลยนะ หลอนๆ ปนจั๊กจี้เว้ยเฮ้ย
>.,<

.

.

.

     2 ชั่วโมงต่อมา

     Soshi international school

     เธอนั่งอยู่ที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ร่มๆ อย่างสุนทรีกับเพื่อน นั่งมองน้องใหม่เกรด 7 ที่เดินผ่านไป








อย่างเพลินตาเพลินใจเธอแอบจองไว้แล้วหลายคนแอบจำชื่อที่เขียนไว้ที่ป้ายห้อยคอเอา 




   






เผื่อเจออีกทีจะได้ทักถูก...







       O_o! และเธอก็สะดุดตาสะดุดใจกับคนๆ นี้มากมาย เธอมาพร้อมกับหุ่นน่ามอง ชนิดที่อวบ














นิดๆ   แอบมีส่วนเว้าส่วนโค้ง แอบเซ็กซี่เล็กๆ ผมสีน้ำตาลเข้ม (ย้อมมาแน่ๆ)ยาวถึงกลางหลัง 

   










ดัดลอนมาด้วย หน้าตาก็มาแบบจิ้มลิ้มๆ ชื่อ..










       แทยอนกำลังจ้องจะอ่านชื่ออย่างตั้งใจ แต่เธอคนนั้นก็หยุดเดินตรงหน้าคิม แทยอนพอดี
 








และมันก็เป็นป้ายชื่อสีขาวสะอาดอันว่างเปล่า...









          “สวัสดีค่ะ^^”

           “สะ... สวัสดีครับผม” จอง ยงฮวา ชายหนุ่มตอบรับคำทักทาย ส่วนตัวแทยอนนั้นยังนิ่ง








อยู่
...

              




           “พี่เป็นใบ้รึเปล่าคะ สวัสดีนะคะ” เธอก้มลงมาโบกมือให้แทยอนเล็กน้อยก่อนจะเดินจาก







ไป และทั้งยงฮวากับแทยอนก็โบกมือให้หลังจากที่เธอหันหลังเดินไกลไปแล้วหกเมตร -_-



 
















           “นี่แทยอน หยิ่งเกินไปรึเปล่าวะ แค่น้องเขาทักทำเก๊กนะเอ็ง!” ยงฮวาแขวะ จะเรียกว่าอะไร








ดีนะ  อาการเมื่อกี้ เธอไม่ได้เขิน และไม่ใช่เฉยๆด้วย 










         อะไรของเราวะ
^^;; ท่าจะเป็นไข้นะเนี่ย






           “คนไหนได้ป้ายชื่อสีอะไรจะเป็นตัวบ่งบอกว่าเราอยู่ในกลุ่มไหน มีห้าสีนะคะ สีขาว สีชมพู










สีเขียว สีฟ้า แล้วก็สีน้ำตาล เราต้องแยกเป็นกลุ่มเพื่อทำกิจกรรมเป็นฐานแต่วันนี้พวกพี่ๆ มี









กิจกรรมเบาๆ ค่ะ พี่ๆ ต้องทำร่วมกับน้องๆ ด้วย วันนี้ขอให้ทุกคนสนุกกันมากๆ นะคะ”

          สิ้นเสียงหญิงแกร่งแห่งงาน กิจกรรมก็เริ่มดำเนินไป ฐานที่แทยอนกับเพื่อนส่วนหนึ่งรับ








ผิดชอบก็จัดการตามแบบของทีมโดยให้น้องๆ แนะนำตัวในสไตล์ของตัวเองให้น่าสนใจ ว่างั้น...
 











ใครแนะนำแบบหงิมๆ ไม่น่าสนใจพอ จะโดนวาดหน้าสัตว์หรือลายที่พวกพี่ๆ ครีเอทเองจารึกไว้











บนใบหน้า แต่ก็ล้างออกง่าย ปีนี้เป็นปีฉุกเฉินที่ให้พี่เกรด 9 มารับน้องเนื่องจากเกรด  











 
ถูกอาจารย์สั่งงดกิจกรรมเนื่องจากสาเหตุบางอย่าง ซึ่งเราจะไม่พูดถึง...

    
    สีแรกที่ทีมของแทยอนและยงฮวาเจอคือสีน้ำตาล
... กว่าจะเจอสีขาวก็สุดท้ายพอดี -_- ในใจ


 







ส่วนลึกของทั้งคู่แอบเซ็งเล็กๆ

        “สวัสดีคะ สวัสดีคะ หนูชื่อ มิน โชอา ชอบคนหล่อ พ่อรวย ไม่ตอแหล ส่วนตัวหนูชอบแก้ผ้า











ก่อนอาบน้ำเป็นประจำค่ะ
!!!” แต่ละคนช่างน่าสนใจ

        “สวัสดีครับ ผมชื่อมุน ดงยอน เป็นคนอินเทรนด์ ไม่ชอบคอมเม้นต์ใคร และผมก็ชอบฉี่ใน









ห้องน้ำสาธารณะครับ!!!” ออกแนวโรคจิต

          ทุกอย่างผ่านไปอย่างช้าๆ แทยอนก็นั่งรออย่างเซ็งๆ แอบไปเขียนหน้าน้องๆ บ้างเป็น










บางครั้งเอาเฉพาะคนสวยๆ น่ารักๆ ที่แอบจำชื่อจำหน้าไว้ก่อนหน้านี้…










         






           “สวัสดีน้องๆ สีขาวคร้าบบบบบบ”

           “สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ” น้องๆ ตอบอย่างพร้อมเพรียง แต่แทยอนกับยงฮวากำลังมองหาเธอ










คนนั้นอยู่









    
           “ฐานที่ผ่านมามีฐานหนึ่งให้หาแกะดำในกลุ่ม แล้วกลุ่มสีขาวใครเป็นแกะดำช่วยยืนขึ้น











หน่อยครับ!” 



       







      และก็มีผู้หญิงคนหนึ่งยืนขึ้น แปลกมากๆ ที่ดันเป็นเธอคนนั้น แต่แทยอนก็สังเกตเห็นว่า

 

 







ป้ายชื่อของเธอมันเลอะเทอะ
-_-

         “น้องเป็นแกะดำที่แตกต่างจากคนอื่นๆ ยังไงครับ”

           “วันนี้ใส่รองเท้าผ้าใบที่สีไม่เหมือนใครคนอื่นมาอ่ะค่ะ”

           “โห! สีชมพูข้างซ้าย สีส้มข้างขวา”

           “^O^ แหะๆ”

             “แนะนำตัวดังๆ ยังไงก็ได้ เอาให้น่าสนใจ หากไม่น่าสนใจ โดนลงโทษนะครับ”

           “เป็นคนๆ หนึ่งที่ยังไม่อยากบอกว่าเป็นใคร แต่จะบอกให้ก็ได้ถ้าใครอยากรู้ ชื่อฮวัง มิยอง
 









เคยเรียนที่อเมริกา เรียกฉันว่าทิฟฟานี่ก็ได้นะคะ และฉันยังไม่เคยมีแฟนค่ะ”

            “พี่ไม่ชอบคำแนะนำตัวของน้อง!!!” ยงฮวาตะโกนออกไป และเธอก็มองมายังเขาและ










สงสัยนิดๆ  ก่อนจะเดินออกมาข้างหน้าเธอยิ้มให้ชายตรงหน้าอย่างที่แทยอนและยงฮวาไม่เคย










เห็นมาก่อน  ยงฮวาลงมือวาดหน้าเธอเป็นลาย หัวใจและวาดหน้าเธอเป็นหน้าแมว -_-


  



 
 

       “ฉันชอบน้องคนนั้น เธอช่วยเป็นแม่สื่อให้ได้ป่ะ” ยงฮวารบเร้าแทยอนที่กำลังดื่มน้ำ เมื่อได้









ยิน
     เช่นนั้นเม็ดเลือดแดงเม็ดเลือดขาวและความไม่พอใจทุกอย่างก็พากันเดือดพล่าน     








ในร่างของแทยอน...









         “ไม่หรอก จีบเอง ฉันไม่ยุ่ง” แทยอนบอกเสียงห้วนที่สุดในรอบปี แต่ยงฮวาหาได้สนใจไม่
 








เขา สนใจเพียงแต่ทิฟฟานี่และเขาก็กำลังจะจีบเธออย่างจริงจัง





     

            “พี่แท>O<” สาวน้อยหน้าใสเกรด 7 คนหนึ่งวิ่งมาหาคิม แทยอนโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว เธอ












คือ ซอ จูฮยอน ลูกสาวของน้าเธอนั่นเอง...









            “ซอฮยอน” เด็กสาวเข้ามากอดแขนแทยอนอย่างสนิทสนมก่อนจะแอบลอบมองชายหนุ่ม











รุ่นพี่ที่ชื่อ จอง ยงฮวาด้วยแววตาหวานหยาดเยิ้มไม่แพ้น้ำตาลกลูโคส











             “ตอนรับน้อง ฉันอยู่สีขาว พี่แทยอนไม่เห็นจะทักฉันเลยอ่ะ” ซอฮยอนตัดพ้ออย่างน่ารัก








ตามประสาเด็กๆ









            “พี่... พี่ไม่เห็นอะ อีกอย่างพี่เห็นหน้าเธอจนเบื่อแล้ว”



             “พี่... พี่แทยอนTTOTT” ซอฮยอนหน้าเสียก่อนจะทุบตีพี่สาวอย่างไม่เบามือ บังอาจ








เบื่อน้อง!!!
  


       ช่วงแห่งการเลือกชมรม




         คิม แทยอน จอง ยงฮวา และคนอื่นๆ ที่ทำหน้าที่เป็นรุ่นพี่ของชมรมบาสเกตบอลก็










‘โชว์พาว’เลี้ยงลูกบาสและชู้ตลูกสวยๆ เพื่อให้น้องๆ เลือดใหม่ได้มีความสนใจต่อชมรมมากขึ้น 


 







และจะได้หันมาสมัครกันเยอะๆ









            “ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากให้มิยองมาเข้าชมรมเรา^^” ยงฮวาพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดวงตา









เต็มไปด้วยความเพ้อฝันจนเพื่อนสนิทอย่างแทยอนต้องเบ้ปากใส่ ขนาดเธอยังไม่เพ้อเจ้อ










เหมือนเขาเลย...









            “พี่แทยอนคะ!!! ฉันจะมาสมัครเข้าชมรมของพี่กับทิฟฟานี่เพื่อนใหม่ของฉันค่ะ” ซอฮยอน
 







น้องสาวตัวแสบวิ่งมาหาเธอด้วยใบหน้าเริงร่าแล้วรายงานจุดประสงค์ว่าเธอกับทิฟฟานี่จะมาเข้า











ร่วมชมรมบาสเกตบอล จนยงฮวายิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง-_-ไม่รับ”แทยอนปฏิเสธอย่างไร้










เยื่อใยเธอเลี้ยงลูกบาสอย่างไม่ใส่ใจใครทั้งนั้น ยงฮวาหุบยิ้มทันทีที่ได้ยินเธอพูดประโยคแย่ๆ










ออกมา...













        “แต่ฉันรับ”ก่อนที่เขาจะตอบตกลงแทน...

       “ขอบคุณนะคะ^O^” ซอฮยอนจับมือยงฮวามาจับแล้วโค้งตัวงามๆ ทิฟฟานี่ได้แต่ยืนยิ้ม









บางๆ  แทนการขอบคุณจนคนที่เห็นรอยยิ้มนั้น ใจแทบละลาย
 
 
 











     

        ความรู้สึกของทิฟฟานี่ที่รู้จักกับคิม แทยอนในฐานะพี่สาวของซอฮยอน
... ด้วยความเป็นพี่










สาวที่แกร่งเกินร้อยนี่เองทำให้ทุกวินาทีของทิฟฟานี่รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย เธอคิดว่าแทยอน









คือส่วนหนึ่งในชีวิตเธอที่เธอขาดไม่ได้ 












       ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงได้รู้สึกพิเศษกับคิม แทยอนนขนาดนี้...



            














      กลับมา ณ ปัจจุบัน ทิฟฟานี่ยังคงนึกไม่ออกสักทีว่าเธอลืมอะไร
...

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. #99 [So beast~!!! >.<] (จากตอนที่ 5)
    28 พ.ค. 55 / 15:54 น.
    แล้วสรุปฟานี่ลืมอะไร?
    #99
    0
  2. #79 KM*PumpkinPie (จากตอนที่ 5)
    17 มี.ค. 55 / 12:41 น.
    เอ่อนั่น ที่แททำเรื่องไม่ดีไปซะหมดเนี่ย เพราะว่าหึงที่ย้งมันชอบทิฟรึไง?? ถ้าหึงแล้วทำไมไม่เแข่งกับย้งจีบทิฟไปเลยล่ะแทเอ๊ย 
    เก็บไว้ในใจแล้วพูดไม่ดีกับทิฟแบบนี้อ่ะ ทิฟเสียใจนะเว้ย -*-

    #79
    0
  3. #31 Myblack_min (จากตอนที่ 5)
    19 มิ.ย. 54 / 11:42 น.
    แทต้องคิดว่า...ฟานี่แย่งยงจากซอแน่เลย


    หรือป่าวน่า..???
    #31
    0
  4. #30 Vesperia (จากตอนที่ 5)
    16 มิ.ย. 54 / 21:58 น.
    เอาลืมอะไรอะฟานี่
    #30
    0