ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 14 ค่ำคืนอลวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 19 ก.ค. 54

 “ทิฟฟานี่ ฉันบอกให้เธอหยุดไง!” แทยอนจอดรถตรงหน้าบ้านของยุนอาแล้วลงจากรถก่อนจะวิ่งไล่ตามทิฟฟานี่ที่นั่งแท็กซี่หนีมาอย่างเหน็ดเหนื่อย เธอตะโกนออกคำสั่งด้วยเสียงที่แข็งกร้าวทำให้คนที่ถูกไล่ตามหยุดเดิน...

ฉันไม่อยากเห็นหน้าพี่ ไปให้พ้นๆ เลย!” แทยอนสะอึกก่อนแสยะยิ้มสมเพชตัวเองแล้วมองไปทางอื่นอย่างเจ็บปวด ทิฟฟานี่เกลียดเธอเข้าแล้วเหรอ คิดดูแล้วก็สมควรที่จะถูกเกลียดอยู่หรอก เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอมันก็แค่คนที่คอยทำให้ทิฟฟานี่เสียใจ คอยแต่ทำให้เธอร้องไห้ คอยแต่ทำให้เธอทุกข์ใจ ไม่ว่าวันไหนๆ กี่ครั้งแล้วล่ะ... ตลอดหกปีเลยนี่นา

ฉันมันแย่จริงๆ เลยนะทิฟฟานี่...

ต่อให้เธอไล่ฉันไปอีกกี่ร้อยครั้ง ฉันก็จะไม่ไป ได้ยินมั้ยว่าฉันไม่ไป” แทยอนเอ่ยด้วยเสียงหนักแน่น เธอมองด้านหลังของทิฟฟานี่ด้วยแววตาปวดร้าว เธอรู้ตัวดีว่าเธอเจ็บ แต่ก็ไม่เท่าครึ่งหนึ่งของคนที่กำลังผลักใสเธอไปตอนนี้ แต่แทยอนก็ไม่ได้อยากไปให้ไกลจากเธอเลย ทิฟฟานี่กลั้นใจอีกครั้ง แล้วเอ่ยเสียงเย็นชา

ถ้าพี่ไม่ไปฉันก็จะไปเอง” ทิฟฟานี่เดินเข้าไปในบ้านของยุนอาแล้วหายเข้าไปในสวนกุหลาบ เธอได้แต่ทรุดลงนั่งร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดอย่างสุดแสน ทำไมกันนะ ทำไมกันนะ!!!

ฉันไม่อยากทำแบบนี้ แต่ฉันไม่อยากจะทนอีกแล้ว เพราะพี่มันบ้าที่สุดเลยTTOTT

คิม แทยอนได้แต่ยืนกลั้นน้ำตาอยู่ที่เดิม แล้วเดินคอตกเข้าไปในบ้านของยุนอา…

ฉันไม่คิดว่าฉันจะเป็นคนที่แย่ได้ถึงขนาดนี้มาก่อน... แต่ก็เพราะเธอนั่นแหละฮวัง มิยอง เพราะเธอลืมอะไรไปอย่างหนึ่งไง...ยัยงี่เง่า...เธอนั่นแหละ!! แทยอนตะโกนในใจ หวังว่าทิฟฟานี่จะรู้ตัวเสียทีว่าเธอกำลังลืมสิ่งที่ไม่ควรจะลืมไปอย่างไม่น่าให้อภัย

...ก็ฉันบอกว่าไม่เอาไงเล่า>O<!!!!” เสียงดังเจี้ยวจ้าวดังออกมาจากห้องทานอาหารอย่างคมชัด คิม แทยอนจึงเดินเข้าไปในบ้านเพื่อดูสถานการณ์

ก็ฉันอุตส่าห์ทำให้กิน เธอจะไม่แตะมันจริงๆ เหรอ เสียดายของจริงๆ>O<” ยูริบ่นอย่างหัวเสียที่เห็นเจสสิก้าเขี่ยแตงกวาทิ้งแถมยังทำหน้ารังเกียจอาหารทุกจาน มันโสโครกน้อยกว่าสีผมของเธออีกนะเฟ้ย!

เหม็นจะตายใครจะกินลงยะ>.<!” เจสสิก้าเอามือปิดจมูกแล้วทำหน้ายี้สุดๆ

ก็คนที่นั่งรอบๆ เขาก็กินได้กันทั้งนั้น ถ้ากินไม่ได้ก็ไม่ต้องกินสิเว้ย ทางที่ดีก็กลับบ้านไปซะ เพราะตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่เธอจะเจอแต่แตงกวา แตงกวา และแตงกวา!!!” ยูริชี้ไปรอบโต๊ะ ก่อนจะชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปทางประตูให้เจสสิก้าออกไป

ปัง!

มันจะมากเกินไปแล้วนะ!” เจสสิก้าทุบโต๊ะแล้วยืนขึ้นจ้องยูริตาคมกริบ พร้อมที่จะเชือดเฉือนคนตรงหน้าอย่างไม่ลังเล ยุนอาที่นั่งอยู่ข้างๆ เริ่มเหงื่อตกแหมะๆ เธอได้แต่เกลี้ยกล่อมด้วยสายตา ไม่เหมือนซูยองกับซันนี่ที่ป้อนข้าวกันอย่างหวานหยดไม่แคร์สิ่งแวดล้อม –*–

ฉันจะมากกว่านี้อีกให้เธอดูยัยหัวสีสนิม!” ยูริลุกขึ้นแล้วเดินอาดๆ เข้าไปในห้องครัวแล้วออกมาที่โต๊ะทานข้าวพร้อมกับถุงแพ็คแตงกวาสด ที่มันทั้งเปลือกเขียว ผิวเปลือกตึง แสดงถึงความสดจริงๆ เจสสิก้าเริ่มหน้าถอดสีที่เห็นกองทัพแตงกวาในถุงแพคที่ยูริหิ้วๆ เหวี่ยงๆ อยู่ อย่าเหวี่ยงมาโดนฉันนะยะ!

พี่ยูลเอาแตงกวาออกมาทำไมคะ” ซอฮยอนถามเมื่อเห็นว่ายูริเอาของที่เจสสิก้าเกลียดออกมาจากห้องครัว พี่ยูลจะทำอะไรพี่เจสสิก้าน่ะ..

ถ้ายังบ่นอยู่อีกล่ะก็ ฉันจะเอามันยัดปากเธอทีละลูกเลย ถ้ามีที่ไหนยัดได้อีกฉันก็จะเอามันยัดเข้าไปให้หมดเลย>.,<” ยูริเอาแตงกวาออกมาทำท่าสาธิตว่าเธอจะเอายัดปากเจสสิก้ายังไง โดยเอามือจับแตงกวาทั้งสองข้างแล้วแทงไปข้างหน้า

O[]O!! ซอฮยอนกับยุนอาเหวอไปในบัดดล ยูริจะมีประสงค์ใดแอบแฝงอยู่หรือเปล่านะ

TOT กินก็กินย่ะ” เจสสิก้าจำนน เธอตักอาหารเข้าปากเคี้ยวและกลืนอย่างฝืนใจ อีกอย่างตอนนี้เธอก็หิวมากด้วย…

พี่ยุนคะ ฟานี่หายไปไหนคะเนี่ยไม่เห็นมากินข้าวเลย” ซอฮยอนเริ่มเอะใจที่ไม่เห็นเพื่อนสาวแม้เงา

นั่นสิ หรือว่าฟานี่ไม่รู้ว่าเราจะมาทานข้าว” ยุนอาก็เริ่มเอะใจเช่นกันและทำท่าว่าจะออกไปตามมาทานข้าว

ไม่ต้องออกไปตามหรอกยุนอา ทิฟฟานี่คงอิ่มแล้ว” คิมแทยอนเดินเข้ามาในบ้านของยุนอา คนที่ตกใจมากที่สุดคงหนีไม่พ้นซอฮยอนที่อ้าปากค้างเมื่อเห็นพี่สาวของตัวเองมาอยู่ที่นี่

พี่แทมาได้ไงคะ พี่บอกฉันว่าพี่จะไม่มาไม่ใช่เหรอ” ซอฮยอนเริ่มออกคำถาม คิมแทยอนที่สภาพจิตใจยังไม่พร้อมต่อสถานการณ์ใดๆ เธอไม่อยากตอบคำถามอะไรจึงได้แต่เงียบ...

ยุนอา ฉันขอยืมห้องนั่งเล่นหน่อยสิ อยากอยู่เงียบๆ คนเดียว” แทยอนละสายตาจากซอฮยอนมาคุยกับยุนอาอย่างปกติ เจ้าของบ้านจึงออกตัวพาแทยอนไปที่ห้องนั่งเล่น

ได้สิพี่แท เดียวฉันไปส่ง”

สงสัยทิฟฟานี่จะกริ้วแกเข้าละสิ” ยูริค่อนขอดเบาๆ แต่นั่นไม่ได้ทำให้คิมแทยอนไม่ได้ยิน

หุบปากแกไปเลยไอ้ยูล!” เธอหันมาตวาดใส่ยูริแล้วกระแทกเท้าออกไป

อะโด่ ทำเป็นหางตั้งไปได้” ยูริเบ้ปากก่อนจะหันมาเจอะกับสีหน้าไม่ค่อยจะดีของเจสสิก้า เธอลุกจากที่นั่งของเธอมาหายูริอย่างเร็วรี่แต่ไม่ปริปากอะไร

เฮ้ยๆ ๆ ๆ ๆ!!” เจสสิก้าฉุดให้ยูริยืนขึ้น คนที่ถูกฉุดได้แต่ทำหน้าเป็นลิงสงสัย

อื้อ!!>*<” เจสสิก้าผลักไหล่ยูริจนเซถอยหลังไปสามก้าว

อะไรน่ะยัยเป็ดเมาแตงกวา”

อื้อ...อื้อ... อ้อก...อ๊วกก~~~~กกก>[]~”

พรวดดดด!!!

>[]<!! ธะ...เธออออออ!!!!” ยูริแหกปากดังลั่นเมื่อเจสสิก้าปล่อยสิ่งที่เธอเพิ่งบริโภคไปก่อนหน้านี้ออกมาทางปาก แถมยังปล่อยออกมาเต็มเสื้อของยูริอีกด้วย เจสสิก้าเองก็เป็นลมล้มพับคาอกยูริ และเธอก็ไม่รู้สึกตัวอีกต่อไป...

ตื่นสิเว้ยTOT!!!” ยูริโวยลั่น ก่อนจะลากเจสสิก้าไปที่เก้าอี้ที่เธอนั่งอย่างทุลักทุเล...

อี๋ ยัยซกมก” ยูริบ่นพึมพำก่อนจะวางร่างเจสสิก้าให้นั่งลง

ซอ พี่ฝากหน่อยนะ พี่จะไปอาบน้ำ” ยูริเดินออกจาห้องรับประทานอาหารไปที่ห้องรับรองที่ยุนอาจัดไว้ให้ เธอถอดเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนออกแล้วจัดการอาบน้ำอย่างไม่รอช้า ให้ตายสิยัยมักง่าย นึกจะอ้วกก็อ้วกใส่ฉันแบบนี้เลย ยัยตัวแสบฉันจะเอาคืนให้สาสมเลยคอยดูสิ!!...


6 โมงเย็น

หลังจากที่มีปัญหามาทั้งวัน ทิฟฟานี่กลับมาที่ห้องรับรองที่ยุนอาจัดไว้ให้เป็นห้องของเธอกับซอฮยอนเพื่ออาบน้ำแต่งตัวใหม่ ซอฮยอนที่เห็นทิฟฟานี่กลับมาด้วยสภาพที่ไม่ค่อยดีนักจึงเข้าไปซักถามด้วยความเป็นห่วง

ฟานี่ ไปทำอะไรมาน่ะตาบวมแดงเชียว” ซอฮยอนเอามือจับหน้าเพื่อนสาวแล้วมองอย่างสงสัย ทิฟฟานี่เบือนหน้าหนี...

ไม่มีอะไรหรอกน่า ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันอยากอาบน้ำแล้ว” ซอฮยอนปล่อยทิฟฟานี่ให้ไปอาบน้ำ ก่อนจะเดินไปที่ห้องของยุนอาเพื่อไต่ถามคิม แทยอน

ก๊อกๆ ๆ ๆ

พี่แท พี่ยุน พี่สองคนอยู่ในห้องใช่มั้ยคะ เปิดประตูให้ฉันหน่อย” ซอฮยอนเคาะประตูห้องของยุนอาเสียงดังจนคนที่อยู่ในห้องต้องรีบ

เดี๋ยวๆ ๆ รอเดี๋ยว ฉันกำลังเปลือยอยู่” ยุนอาตอบขณะที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ ส่วนพี่สาวของซอฮยอนนั้นกำลังเข้าไปอาบน้ำเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วเอง

ก็เปิดประตูให้ฉันสิคะ เปลือยก็ช่างมันสิคะจะอายฉันทำไมขนาดพี่แทยังไม่เห็นอายเลย”

กะ...ก็ฉันไม่... ก็ฉัน” ยุนอาไม่สามารถตอบได้ แต่ก็พยายามรีบใส่เสื้อผ้าให้เร็วที่สุด

แกร๊ก แอ๊ดดดด

ก็ฉันไม่ใช่พี่แทยอนนี่นา” ยุนอาเปิดประตูให้ซอฮยอนก่อนจะถูกซอฮยอนแทรกตัวเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ

พี่แทอยู่ไหน ออกมาเดี๋ยวนี้นะ” ซอฮยอนเรียกหา คิม แทยอนที่กำลังอาบน้ำอยู่ก็รีบเร่งอย่างเต็มที่... ยัยบ้าเอ๊ย เข้ามาในห้องนี้เดี๋ยวก็เจอดีเข้าหรอก แทยอนร้อนรนกลัวว่ายุนอาจะทำอะไรน้องสาวของตนจึงรีบเร่ง...

ฉันว่าเธอออกไปข้างนอกก่อนมั้ยซอฮยอน เดี๋ยวพี่แทก็จะออกไปแล้ว ไปรอข้างนอกก่อนนะ”

ก็ได้ค่ะ” ซอฮยอนยอมออกมารอข้างนอกอย่างว่าง่าย เจสสิก้ากับยูริที่อาบน้ำกันเสร็จแล้วก็นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นอย่างสงบชั่วคราว ส่วนซูยองกับซันนี่ก็ขออาสารับผิดชอบอาหารทุกมื้อตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เพราะมีคนเรียกร้องว่าอยากให้บรรยากาศในการรับประทานอาหารมันดีขึ้นบ้าง ดังเช่นบรรยากาศในการรับประทานอาหารของซูยองกับซันนี่ที่ทั้งเงียบสงบและโรแมนติก

อาหารมื้อนี้ต้องอร่อยแน่ๆ เลย^O^” ซูยองว่าพลางส่งสายตากรุ้มกริ่มมาให้ซันนี่ ส่วนมือที่จัดแจงอาหารอยู่ก็ยังคงทำต่อไปอย่างชำนาญไม่พลาด

ก็ต้องอร่อยสิ เพราะยุนอยากให้ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ของแขกคนพิเศษ มีความสุขฉันก็เลยอยากทำให้เต็มที่น่ะ” ซันนี่ยิ้มอย่างอิ่มสุข

นี่ซันบันเห็นแก่ความรู้สึกของคนอื่นเท่านั้นเหรอ” ซูยองเอ่ยอย่างงอนๆ

^^” ซันนี่ไม่ตอบแต่ยิ้มจนคนมองต้องคิดหนัก... หมายความว่าไงน่ะ


บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารสงบสุข สงบเสียง สงบจนไม่มีใครมองใครหรือสบตาใคร แม้ว่าจะมีเชิงเทียนจุดประดับ บวกกับกุหลาบสีแดงจากสวนที่ตั้งใส่แจกันแก้วไว้กลางโต๊ะ จนดูได้อารมณ์โรแมนติกแล้วก็ตาม – –

สงบแบบนี้น่ะเหรอ... ซันนี่เริ่มหนักใจ เมื่อบรรยากาศมันสงบจนแย่ลง

อาหารมื้อนี้ไม่อร่อยเหรอ” ซันนี่เอ่ยถาม แต่ทุกคนก็มีปฏิกิริยาตอบรับเหมือนๆ กัน คือมันอร่อย...

แต่ละคนทำหน้าจริงจังยกเว้นยุนอา เจสสิก้า ทิฟฟานี่ และซูยองที่ยังไม่สนใจอะไรนอกจาการกิน คนที่ซีเรียสมากที่สุดคือคิม แทยอนที่นั่งตรงข้ามกับทิฟฟานี่พอดี เธอมองคนตรงหน้าหลายครั้งแล้วแต่เธอคนนั้นก็ยังไม่ยอมมองเธอแม้แต่หางตา ทำราวกับว่าที่นี่ไม่มีคนชื่อคิม แทยอนนั่งอยู่ กับซอ จูฮยอนที่มีจุดประสงค์ว่าจะไต่ถามพี่สาวว่ามันเกิดอะไรขึ้นก็ไม่ได้ปรึกษาเสียที จะถามกลางโต๊ะอาหารนี่ก็ไม่ได้ได้แต่รอเวลาอิ่มไปอย่างช้าๆ ส่วนยูริที่หมายจะเอาคืนสาวผมทองที่บังอาจอาเจียนใส่เธอก็ไม่มีโอกาสเสียที เนื่องจากบรรยากาศสงบมากที่สุดจนเธอไม่อยากทำลายบรรยากาศ และมื้อนี้ไม่มีอาหารประเภทแตงกวาด้วย นั่นจึงเป็นปัญหาที่ซีเรียสมาก – –*


หลังจากทานข้าวเสร็จแต่ละคนก็เริ่มจะแยกย้ายกันเข้าห้องของใครของมัน ซูยองกับซันนี่ก็ไปก่อนใครเพื่อนเพราะไม่มีปัญหา แต่ห้องที่มีปัญหาคงจะเป็นห้องนี้...

ยุน ทำไมฉันต้องนอนกับไอ้ลิงบ้านี่ ไม่มีห้องอื่นอีกแล้วเหรอให้ฉันนอนกับเธอก็ได้นะยุน>.<” เจสสิก้าบ่นและเรียกร้อง

นอนกับฉันมันไม่ดี เธอก็กลับบ้านไปหรือไม่งั้นก็นอนข้างนอกก็สิ้นเรื่อง” ยูริยั่วยุ

ฉันอยากนอนกับพี่ยุนนะคะ แต่ห้องพี่มีพี่แทนอนอยู่ด้วยฉันไม่อยากอยู่กับพี่แทแล้วก็ไม่อยากให้ฟานี่นอนคนเดียว” ซอฮยอนเข้าไปกอดแขนยุนอาแล้วบอกความต้องการ

>O< จะ..จะนอนกับฉันเหรอ ไม่ดีมั้ง” ยุนอาทำหน้าไม่ถูกเมื่อได้ยินซอฮยอนพูด

นี่พี่รังเกียจฉันเหรอคะ ฉันอยากนอนกับพี่จริงๆ นะคะพี่ยุน” ซอฮยอนตัดพ้อจนแทยอนแสยะยิ้มอย่างจอมมาร...

OoO!” แทยอนมองมายังทิฟฟานี่จนเธอสะดุ้งเฮือกที่เห็นแววตากระหายหิวนั่น!!

ยุนอา คืนนี้ฉันให้ซอฮยอนนอนที่ห้องแกนะ ส่วนฉันจะไปนอนกับทิฟฟานี่เอง”

หา!!!” (ยุนอา/เจสสิก้า/ยูริ)

^0^ (ซอฮยอน)

ไม่นะ>O<!! (ทิฟฟานี่)

ให้พี่แทยอนมานอนกับไอ้ลิงนี่สิ แล้วฉันจะไปนอนกับทิฟฟานี่ อย่างน้อยก็โอเคกว่า” เจสสิก้าเสนอ

ใช่ๆ^^” ทิฟฟานี่เห็นด้วยกับความคิดของเจสสิก้า

แล้วเธอจะไปขัดขวางความสุขของเขาทำไมล่ะยัยหัวสีทุเรียน ไปนอนกับฉันน่ะดีแล้ว ป่ะ!!” ยูริไม่รอช้ากระชากแขนเจสสิก้าให้เดินตามเธอไปทื่ห้องนอน เป็นการบงการชีวิตของหญิงสาวผมทองว่าคืนนี้เธอต้องนอนกับควอน ยูริ คนเดียวเท่านั้น!

ฉันว่าเธออย่ามาทำตัวน่ารำคาญแถวนี้เลย มิยอง” แทยอนเข้าไปประชิดตัวทิฟฟานี่แล้วคว้าหมับที่แขนซ้ายของเธอ ก่อนจะจูงมือเธอไปที่ห้องนอนอย่างฉลุยไร้การขัดขืน

พี่ยุนจะรอช้าอยู่ทำไมคะ ฉันเลือกมานอนกับพี่แล้ว พี่จะไม่ยอมไปนอนกับฉันเหรอคะ” ซอฮยอนเอ่ยถามยุนอา สายตาตัดพ้อจนคนถูกมองต้องยอม แล้วท่องคาถาอดทนไปด้วยพลางๆ ก่อนจะเดินเคียงคู่กันเข้าไปในห้อง...


เจสสิก้า VS ยูริ

เมื่อยูริปิดห้องนอนเจสสิก้าก็ผลักยูริลงที่โซฟาอย่างสุดแรง ก่อนจะเสยผมอย่างแม่เสือสาว...แต่ดูยังไงก็เป็ด

นี่มันอะไรน่ะ>*<” ยูริเอามือจับสะโพกที่กระแทกกับส่วนใดส่วนหนึ่งของโซฟา แม้ว่าโซฟามันจะนุ่มนิ่ม แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นไปเสียทุกส่วนนี่นา

เธอนอนที่โซฟา แต่ฉันจะนอนบนเตียง” เจสสิก้ากระโดดขึ้นนอนบนเตียงก่อนจะทิ้งตัวลงนอนกลิ้งไปมาอย่างผู้ชนะ...

ไม่มีทาง ฉันจะนอนบนเตียง เธอนั่นแหละที่ต้องนอนโซฟา” ยูริทิ้งตัวนอนลงบนเตียงก่อนจะกลิ้งเบียดเจสสิก้าให้ตกขอบเตียง

น่าเกลียดที่สุดเลย”

ก็นั่นแหละ มันน่าเกลียดแล้วเธอจะทำแบบนั้นทำไม >.,<” ยูริยั่วโมโห แต่ก็ทำหน้าเหลอหลาไม่รู้สึกรู้สาอะไร

ลงมานอนที่โซฟาเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้ลิงดำ!!”

ฉันจะนอนบนเตียง แต่เธอจะนอนที่ไหนก็เชิญ แต่ฉันจะไม่นอนที่ไหนนอกจากบนเตียงนี้เท่านั้น” ยูริยื่นคำขาดแล้วนอนหลับตาเพื่อเป็นการจบบทสนทนา เจสสิก้าที่ครุ่นคิดอยู่นานก็ขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วเอาหมอนข้างใบเล็กมากั้นกลางระหว่าเธอกับยูริ

อย่าข้ามเขตกันนะยะ” เจสสิก้าพูดกับยูริที่หลับผล็อยไปแล้ว ก่อนที่จะข่มตาหลับลงตามไปด้วยอีกคน


ทิฟฟานี่ VS แทยอน

เมื่อมาถึงห้องนอนแทยอนก็ปล่อยมือทิฟฟานี่ให้นั่งลงที่เตียง แต่ทิฟฟานี่กลับเดินไปที่โซฟา...

พี่แทนอนบนเตียงเถอะค่ะ ฉันจะนอนบนโซฟา” ทิฟฟานี่นอนลงแล้วหลับตาไม่สนใจอีกฝ่ายที่กำลังจ้องเขม็ง

รังเกียจฉันขนาดนั้นเชียวเหรอ”

...”

เมื่อตอนที่อยู่ในร้านอาหารฉันแค่หยอกเธอเล่นเองนะ”

...”

ยัยบ้า ขึ้นมานอนกับฉันบนเตียงเดี๋ยวนี้นะ!” แทยอนออกคำสั่ง แต่ทิฟฟานี่ยังคงไม่ตอบสนอง

ลุก!” แทยอนกระชากทิฟฟานี่ให้ลุกขึ้นแล้วจับบ่าเธอแน่น

พี่แทฉันเจ็บนะคะ!>”<”

เจ็บนั่นแหละดี เธอจะไม่ยอมไปนอนบนเตียงกับฉันใช่มั้ยฮะ!” แทยอนขึ้นเสียง ทิฟฟานี่หลบตาและตัวสั่นด้วยความกลัว เธอกลัวว่าคิมแทยอนจะ...

พี่แทอย่าบังคับฉันเลย...”

เธอกลัวเหรอ” แทยอนถาม ดวงตาฉายแววหมาป่า ยิ้มที่มุมปากเห็นเขี้ยวจนคนที่เห็นต้องก้มหน้างุดๆ >O<! ไม่นะ

เปล่านะ ฉันเปล่ากลัว”

เธอกลัวฉันจะจูบเธอเหรอ” แทยอนยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนทิฟฟานี่ต้องหลับตาปี๋

ไม่ใช่” เธอตอบกลับด้วยเสียงอู้อี้

จะไปนอนบนเตียงมั้ย ถ้าไมไปเธอจะโดนมากกว่าจูบนะ” แทยอนยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกนิด...

ไม่!” ทิฟฟานี่โน้มตัวหนีไปข้างหลัง เมื่อแทยอนจ่อจมูกเข้ามาที่ซอกคอจนลมหายใจรดราดรุนแรง ทำให้เธอหวั่นๆ และสั่นสะท้านไปทั้งตัว

ฉันขอคำตอบสุดท้าย ฉันจำทำจริงๆ แล้วนะ” แทยอนเอ่ยบอกทางเลือกแล้ววางหน้าลงบนบ่าของอีกฝ่าย

แฮ่กๆ (เสียงลมหายใจรุนแรงของแทยอน)

ตึก ตัก ตึก ตัก (เสียงหัวใจที่เต้นแรงของทิฟฟานี่)

พี่แทไม่กล้าทำอะไรฉันหรอกค่ะ” ทิฟฟานี่เอ่ยขึ้น แต่..

เธอคิดว่าฉันไม่กล้าเพราะอะไรเหรอ เพราะห้องกำลังเปิดไฟอยู่ หรือว่าเธอแต่งตัวมิดชิดงั้นเหรอ จะบอกอะไรให้นะว่าต่อให้เธอไม่ได้เปลือยอยู่ หรือห้องนี้มันจะเปิดไฟกี่ดวง ฉันก็กล้าทำ ไม่ว่าที่ไหน บนเตียง โซฟา ที่พื้น หรือในอ่างอาบน้ำและบนชักโครก ฉันก็กล้าทำทั้งนั้น จะลองทำซักที่แล้วค่อยตอบฉันมั้ย” แทยอนเตรียมจะเข้าจู่โจมโดยก้าวไปข้างหน้าจนทิฟฟานี่ถอยหลังหนีชนโซฟา

ปะ...ไปแล้ว จะไปนอนบนเตียงแล้วค่ะ>O<” แทยอนยอมปล่อยเธอก่อนจะขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วตบเตียงเป็นสัญญาณบอกว่า ‘เธอมานอนตรงนี้นะ’

มาสิ” แทยอนเรียก ทิฟฟานี่ขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วข่มตาหลับภายใต้การถูกจ้องมองด้วยแววตาหมาป่าของแทยอน...

พรื่บ

เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงก่อนจะพยายามข่มตาหลับ แทยอนเห็นเช่นนั้นก็หลับตาลงแล้วกดปิดสวิตซ์ไฟเพื่อให้หลับง่ายขึ้น




ซันนี่ & ซูยอง

ซูยองกอดซันนี่ไว้ในอ้อมอกภายใต้ผ้าห่ม คนที่ถูกกอดอยู่ก็ได้แต่หลับไม่สนใจอะไรเลย...

จุ๊บ~

ซูยองจูบหน้าผากแฟนสาวเป็นการปลุกเพราะรู้ว่าเธอยังไม่หลับ ซันนี่ลืมตาขึ้นมาอย่างสงสัยว่าแฟนของเธอมีอะไรหรือเปล่า

ไงคะ^^”

แม้ว่าที่นี่จะไม่ใช่บ้านเรา เราก็ทำเหมือนเดิมไม่ได้หรือไง>*<” ซูยองพูดสีหน้าจริงจัง ทำให้ซันนี่ยิ้มอย่างนึกขันก่อนจะเอื้อมมือไปกอดบ้าง

หมายความว่าไงจ๊ะ”

ยังจะมาถามอีก ชักช้าเดี๋ยวก็เปลี่ยนใจหรอก>.,<” ซันนี่เอ่ยอย่างเป็นนัยๆ ซูยองก็เข้าใจเป็นอย่างดีจึงปฏิบัติเช่นเดิม ไม่รอช้าและไม่มีขัดข้อง

...

ซอฮยอน & ยุนอา

พี่ยุนทำไมนอนห่างฉันขนาดนั้นล่ะคะ” ซอฮยอนถามยุนอาเมื่อเห็นว่าคนข้างๆ นอนห่างเธอเกือบเมตร

ฉันกลัวว่าเธอจะนอนไม่สบายน่ะ”

ไม่สบายตรงไหนค่ะ เตียงพี่ก็ออกจะกว้าง ดูแล้วไม่เห็นอึดอัด” ซอฮยอนพูดพลางกวาดสายตาไปรอบๆห้อง

เอ่อ! อะนะรีบๆ นอนเถอะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า” ยุนอารีบพูดตัดบทก่อนจะพยายามหลับตาลง

ผ่านไปหลายนาทีซอฮยอนก็ผล็อยหลับไปอย่างง่ายดายแต่เจ้าของห้องกลับไม่มีโอกาสที่จะได้หลับอย่างเป็นสุข เมื่อซอฮยอนกอดแขนขวาของเธออยู่

...ไม่เอาน่าซอฮยอน ฉันจะไม่ไหว...

อื้อ..” ซอฮยอนเปลี่ยนอิริยาบถในการนอน เธอหันหน้ามาทางยุนอาแล้วขยับเข้ามาอีกนิดจนทำให้แขนของยุนอาแนบชิดกับหน้าอกของเธออย่างจังๆ

...ได้โปรดเถอะพระเจ้า...ลูกจะทนไม่ไหวแล้วTOT

ยุนอาเหงื่อแตกพลั่ก และหน้าซีดขึ้นมาเฉย เมื่อจู่ๆ เธอเห็นภาพของคิม แทยอนกำลังเสยหมัดเข้ากับหน้าเธออย่างแรง....

อ๊ากกกกกก! ไม่ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ไม่เอา!

อือ..” ซอฮยอนกระแซะเข้ามาอีกจนแขนของยุนอาทั้งแนบแน่นและเหมาะเจาะ เมื่อซอฮยอนเปลี่ยนเป็นนอนหงายแล้วเอาแขนของยุนอาไปกอดไว้บนหน้าอก...

TTOTT..ไม่นะ ฉันไม่อยากทำ...

ยุนอาคร่ำครวญในใจเมื่อสิ่งที่เธอกำลังต่อต้านกำลังเข้ามาหาจนเธออยากจะรับ...

อื้อ...อุ่นจัง..แจ๊บๆ” ยุนอาได้ยินซอฮยอนละเมอเช่นนั้นก็โล่งใจ ก่อนจะหันมามองคนที่นอนข้างๆ อย่างเอ็นดู

ถ้าอุ่นก็กอดไปเถอะ” มืออีกข้างก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้อย่างเอ็นดู

...ยังเหมือนเดิมอยู่เลยนะ...

ราตรีสวัสดิ์ซอ จูฮยอน” ยุนอาเอ่ยก่อนจะลูบผมซอฮยอนเบาๆ เป็นการกล่อม ไปในตัว

...ทำตัวเป็นเด็กอยู่อย่างนี้ ใครล่ะจะกล้าทำได้ลง...ยุนอาพึมพัมเบาๆกับตัวเองก่อนจะหลับตามร่างบางไปในที่สุด คืนนี้เธอคงฝันดีแน่...


ช้าน..ม่ายเอา แตงกวา~~ ม่ายเอา–O–”

O_o?! หือ

บอกว่าม่ายเอางาย ฉันกลัว ฮือๆ ๆ ช่วยด้วยสิยุนอา~~~>O<”

หมับ!!!

หนุบ! หนับ! หนุบ! หนับ!~~~

เฮ่ยๆ ๆ เฮ้ยTTOTT!!!



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. #89 KM*PumpkinPie (จากตอนที่ 15)
    21 มี.ค. 55 / 13:49 น.
    เฮ้ย เจสนอนละเมอแล้วทำอะไรยูริอ่ะ 0[]0
    แอบสงสารยูนอาเล็กน้อย คึคึ อดทนไว้ยูน ช้าๆได้พล้าเล่มงาม คึคึ ขืนทำอะไรลงไปมีหวัง ไอ่พี่แทเอาแกตายแน่ 
    หืมมมม น่ะ นี่ขนาดแทกับทิฟยังโกรธกันอยู่นะเนี่ย แทมันมีความสามารถพิเศษบังคับให้ทิฟขึ้นมานอนบนเตียงกับมันได้ด้วยแฮ่ะ - -
    #89
    0
  2. #59 Vesperia (จากตอนที่ 15)
    20 ก.ค. 54 / 15:50 น.

    555

    ยุนนอนหลับสบายไหม -*-

    #59
    0