(os/sf) take my breath ー #nielong,ongniel♡

ตอนที่ 6 : One Night 4 (re-write)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    7 มี.ค. 61






ONE NIGHT











4


องซองอูไม่ค่อยแน่ใจว่าตัวเองคิดผิดหรือถูกที่ยอมให้ไอ้เด็กเวรนั่นจีบ

อย่างแรกเลยคือไม่คิดว่ามันจะตามตอแยเขาขนาดนี้ ไอ้ตอนยังไม่มาฝึกงานว่าเยอะแล้วนะ โทรเอาๆ ตอนนี้พอเจอหน้ากันทุกวันยิ่งแล้วใหญ่ เกาะเป็นลูกลิงเลย คืออยากถามชิบหายว่ามึงไม่มีงานมีการทำบ้างหรอ ไอ้สัด

อย่างที่สอง ไอ้คังแดเนียล ทำตัวเหมือนพ่อ ถ้าหน้ามึงแก่กว่านี้กูอาจจะเรียกปะป๊าไปแล้วก็ได้ มันอาจจะคิดว่าตัวเองดูเท่มากกับการบังคับให้องซองอูกินข้าวครบสามมื้อ แต่ไม่เลย เพราะพอเขากินมันก็ถามว่านั่นกินหรือยัด (ตกลงจะเอายังไงกับกู ไอ้เด็กเวร) ไม่รวมที่เอาแว่นกรองแสงมาให้เขาใส่นะ บอกว่าจ้องคอมนาน นี่ตากูมั้ยล่ะ

แล้วอย่างที่สามคือมันทำให้ซองอูเหนื่อยใจกับแจฮวานและฮยอนบินมากกว่าเดิมสิบเท่า ข้อนี้แม่งโคตรเจ็บ เจ็บลึก เจ็บจริง เพราะการที่มันมาเกาะแกะเขาแบบนี้ยิ่งกระตุกต่อมสาระแนของไอ้สองนรกนั่น เผลอๆ อาจจะไม่ได้ปลุกแค่ต่อมสาระแน ปลุกหมาในปากพวกมันด้วย

ยกตัวอย่างเช่น

 

คืนนั้นกูแยกกันเลย ไม่มีอะไรมึง ไม่มี๊อาร๊าย’

สุดท้ายก็แอบไปได้กันอะเนอะ แหยะ’

 

แค่พาน้องมากินข้าว ไม่มีอะไรมึง ไม่มี๊เล๊ย’

สุดท้ายก็ให้เด็กมันจีบ อี๋’

 

ได้กันก่อนแล้วค่อยจีบด้วย น่าเกลียด’

ใช่ น่าเกลียด’

ขอให้แม่มึงรู้ สาธุ๊’

เนี่ย จะตบให้สมองไหลแน่นอนถ้าไม่เห็นแก่มิตรภาพอันยาวนานของพวกมันนะ แค่คำพูดก็กวนส้นตีนแล้ว อย่าให้ท่านองได้บรรยายถึงสีหน้าของไอ้แจฮวานตอนจีบปากจีบคอเลียนแบบเขานะ นี่ถ้าไปทำกับคนอื่นที่ไม่ใช่กู ไม่หัวแตกปากมึงก็แตกอะ

เป็นไง เห็นความปราณีที่ท่านองมีให้หรือยัง

แล้วๆๆ ยังมีอีกนะ นี่ยังไม่รวมไอ้ฮยอนบินที่เป็นลูกน้องที่ดีในการรับส่งบทกันอีก ไอ้นรก

แต่ก็เอาเถอะ ท่านองคนนี้อดทนเป็นเวลาสองเดือนแล้วตั้งแต่ไอ้หน้าหมาคังแดเนียลบอกว่าจะจีบ

เออ อ่านไม่ผิดหรอกครับ สองเดือนแล้วที่โดนจีบ กระดากปากจังแต่ถามว่าจีบติดปะ ก็ไม่ ไม่ได้เล่นตัวนะแต่แม่งไม่มีกาวอะ อย่าหวังเลยว่ามึงจะจีบติด (ตลกจังมุกอะไร) ทุกวันนี้ก็โดนล้อสารพัดที่ไอ้เวรทั้งหลายจะหามาให้เขาอับอายได้

โว้ะ! ผัวส้นตีนอะไรล่ะ!! พูดแล้วก็ขึ้น!!! ขอบันไดหน่อย!!!!

มุกไร ตลกอีกแล้วอะ

ทุกคนอาจจะชื่นชมแดเนียลที่มันแบบน่ารักจัง ทนจีบตั้งสองเดือนแหนะ บลาๆ ถุยเหอะ มันไม่ใช่คนดีแบบที่ทุกคนคิดหรอกครับ ให้ยกตัวอย่างมั้ย สามข้อทั้งหมดที่เขากล่าวมานั่นแหละ

แล้วจะเพิ่มให้อีกก็ยังได้ เพราะแม่งเป็นตัวลามปามที่หนึ่งเลย ลามปามแบบลามปามชิบเป๋งไอ้เด็กเวร จะตอดเล็ก ตอดน้อย ตอดกลาง หรือตอดใหญ่ คังแดเนียลเหมาหมดถามว่าใครปล่อยให้มันลามปาม เออ ซองอูเองก็ได้ แต่ถามว่าโทษใคร ก็โทษมันนั่นแหละ

เนี่ย สถานการณ์อย่างเช่นตอนนี้

อันนี้ก็เอาไว้กินตอนนั่งทำงาน จะได้มีอะไรตกถึงท้องมั่ง”

“…”

นี่ด้วย”

“…”

อันนี้เก็บไว้ที่ห้องนะ เผื่อตอนดึกพี่หิว”

“…”

ซองอู พี่ชอบอันไหนอะ ช็อคโกแลตหรือวานิลลาครับ?”

“…”

ฟังอยู่ปะเนี่ย”

คังแดเนียลทำเสียงสูงแล้วเลิกสนใจชั้นวางขนมเพื่อจะหันมามองคนข้างๆ แทน แต่พอหันมาเท่านั้นแหละ ก็ต้องหุบปากฉับเพราะเห็นหน้าบอกบุญไม่รับของซองอู ก็ดูมัน จะให้ทำหน้าดีๆ ได้ไงล่ะในเมื่อไอ้ลูกหมามันแก่แดดแก่ลมขนาดนี้

รู้ว่าเลือกขนมให้เพราะเป็นห่วง

แต่นะ

มือมึงอะ ไม่ต้องใส่ใจขนาดนี้ก็ได้ ไอ้เวร”

เนี่ย ด่าแล้วหน้ายังไม่สลดจริงๆ นะ ยังยังยิ้มโง่อยู่อีก

แตะนิดแตะหน่อยก็ไม่ได้” แดเนียลยิ้มแหะๆ แต่ก็ยอมลดมือลงจากไหล่ของซองอูเมื่ออีกฝ่ายปรายตามอง อะไรว้า แมวขี้หวงแบบนี้ทุกตัวหรือป่าว ทำไมรูนีย์ปีเตอร์ไม่เห็นหวงตัวแบบนี้เลยอะ

บ่นหรอ”

แมวประหลาด

ป่าวค้าบ สรุปเอาช็อคโกแลตหรือวานิลลา”

พอแล้ว เยอะไปละมึง เอาไปก็โดนซอนโฮแย่งแดกหมด” นี่คือเรื่องจริง ไอ้ซอนโฮกินอิ่มกว่าเขาอีก เหมือนแดเนียลซื้อให้มันแดกมากกว่าอะ “เปลืองตังค์ แล้วนี่อะไร ตอนทำงานกูไม่กินโว้ย มันไม่เป็น professional

ซองอูบ่น มือก็หยิบขนมที่แดเนียลเลือกไว้หวังจะเก็บเข้าชั้น แต่ถูกอีกฝ่ายแย่งแล้วโยนเข้ารถเข็นตามเดิมทั้งหมดนั่นแหละ

ซื้อๆ ไปเหอะ ผมรวย เดี๋ยวตอนเช้าก็พาพี่ไปกินไม่ได้อีก ช่วงนี้ผมยุ่งๆ ด้วย”

มึงไม่หวีล่ะ”

ไม่ตลก”

“…”

ก็ได้ เชิญคังแดเนียลตามสบาย ก็มันเล่นบทเป็นพ่อเหมือนกลัวชาตินี้มึงจะไม่มีลูกอะ ซองอูยอมแพ้แล้ว อยากให้กินอะไรก็ซื้อมาเลย ทีหลังก็หาแพมเพิสมาให้กูใส่เลยก็ได้นะ

พี่อยากกินอะไรปะ”

ไม่หิว” ซองอูส่ายหน้าแรงๆ “แดนอยากกินอะไรมั้ย หาไรกินก่อนค่อยกลับก็ได้”

“…” พอพูดจบไอ้แดเนียลก็หยุดเข็นรถเสียดื้อๆ จนเขาที่เดินตามอยู่เกือบจะเดินชนหัวมัน จะเบรคก็ไม่บอก ไอ้หมาเวร ถ้าดั้งกูหักนี่ไม่ยอมนะโว้ย

มึงจะหยุดเข็นทำแป๊ะอะไร”

เมื่อกี้พี่เรียกผมว่าไรนะ”

แดน” พอเขาพูดจบไอ้หน้าหมาก็ทำหน้าเหมือนคนสติหลุดอีกครั้ง นั่นทำให้ซองอูยิ่งงง

อย่าเรียกงั้นดิ”

ทำแมะ เพื่อนมึงก็เรียก ไอ้ซอนโฮก็เรียก ฮยอนบินก็เรียก แจฮวานด้วย มินฮยอนด้วย ทำไมกูเรียกไม่ด้ะ...”

พี่เรียกแล้วน่ารักอะ”

“…”

ผมแพ้นะเว้ย”

ปัญปัญญาอ่อน!

จากที่ไอ้หมาแดเนียลทำหน้าสติหลุด ตอนนี้กลับกลายเป็นเขาเสียเอง องซองอูนี่แหละ องซองอูที่ตอนนี้กำลังอ้าปากหวอชนิดที่ว่าแมลงบินเข้ามาวางไข่ได้เลยคนนี้ก็ดูแม่ง โว้ะ บอกกี่รอบแล้วว่าอย่าพูดว่าน่ารัก

แล้วนั่นเข็นรถไปไหน ปากหมาแล้วหนีหรอวะ

คังแดเนียล ไอ้หมาเลว!!!”

 

 

 

 

 

คังแดเนียลต้องเป็นบ้าแน่ๆ

เป็นบ้าแบบว่าเป็นบ้าจริงๆ ทำไมถึงชอบสีหน้าของซองอูเวลาโกรธได้มากขนาดนี้ ยิ่งโดนด่าแล้วยิ่งชอบ แม่งเขาเหมือนมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น แต่ก็นะ พี่ซองอูตอนหน้าหงิกมันน่ารักจริงๆ นี่หว่า

เนี่ย แล้วดูตอนนี้ดิ ขับรถไปปากก็ขมุบขมิบด่าไป เมื่อกี้ยอมให้ตบตีแล้วเหมือนพี่เขายังไม่หายโกรธ ก็แค่บอกว่าน่ารักเอง

ตัวเองน่ารักจะให้เค้าบอกพี่ว่าหน้าเหียกหรอครับ ก็ไม่ใช่ปะ

ยิ่งตอนเรียกเขาว่าแดนนะ โอ้โห ใจคนที่รักพี่แม่งโคตรฟู สงสัยช่วงนี้บุญเยอะว่ะ ปกติไม่เคยมีอะ คำก็เด็กเวร สองคำก็หมาเวร หนักหน่อยก็ไอ้เหี้ย พูดแล้วจะร้องไห้ ขอทิชชู่มาซับน้ำตาหน่อยครับ แสดงว่าไอ้แดนก้าวมาได้อีกก้าวนึงละ อีกกี่ก้าวจะได้เข้าไปในหัวใจพี่ซองอูนะ

อยากอ้วกปะครับ

ส่วนแดเนียลแม่งโคตรอยาก ขอกระโถนหน่อย

แดเนียลหันไปมองกองขนมนมเนยและอีกสารพัดที่เขาเป็นคนเลือกเองกับมือ เพราะเห็นแฟน(ในอนาคต)ตัวแห้งเกินไปเลยต้องขุนให้อ้วนๆ หน่อย และยิ่งซองอูอยู่คนเดียว ให้เดาเลยว่าในห้องคงไม่มีแม้แต่ไข่ ตู้เย็นก็คงว่างและมีแค่น้ำเปล่า ถึงจะไม่เคยขึ้นห้องแต่ก็เดาออกเว้ย

คนเขาจีบมาเกือบสองเดือนและ รู้ ว่าไม่ค่อยดูแลตัวเอง (เพราะรอคังแดเนียลไปดูแล กริ้บกริ้ว)

ของเยอะว่ะพี่ ลงคอนโดพี่ก่อนดีกว่าเดี๋ยวผมช่วยเอาขึ้น”

สะเหล่อ”

อ้าวๆ แค่อยากช่วยเอง เนี่ยเดี๋ยวผมนั่งรถกลับเองก็ได้”

จะขึ้นห้องกูไปทำไร สะเหล่อนะมึง”

โหย คิดลึกไม่พอยังหลงตัวเองด้วย ใครจะไปอยากทำไรพี่”

กูนี่แหละอยาก แต่แอ๊บ

ไม่ต้องอะ กูขับมาทางคอนโดมึงละ

คนถูกปฏิเสธได้แต่ถอนหายใจออกมาแรงๆ อย่างขัดใจ ตัวก็แห้งอย่างกับปลาหมึกแผ่นก็กลัวจะยกไม่ไหวเฉยๆ เขาก็แค่อยากช่วยหร๊อก ไม่ได้คิดอะไรเลยจริ๊งๆ

แดเนียลพิงตัวลงกับเบาะรถแล้วนั่งจ้องเสี้ยวหน้าด้านข้างของซองอูตลอดทาง อีกฝ่ายเหมือนจะรู้ตัวแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้ ยกมือขึ้นเกาคอบ้าง เกาสันจมูกบ้าง เวลาเขินก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละ ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่เคยจะรู้หรอกว่าแม่งโคตรน่ารัก

เผลอมองนานไปหรือเปล่าไม่รู้ อยู่ๆรถก็เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าคอนโดเขาแล้ว เวลาที่มีความสุขมักจะสั้นตลอด เซ็ง

พอคิดในใจแบบนั้น เหมือนกับว่าสวรรค์จะไม่อยากให้คังแดเนียลเซ็ง เลยประทานพรให้คนขับหันหน้าหงิกๆ มามองหน้าเขากลับ แดเนียลเอียงคอเหมือนจะล้อเลียนซองอู แต่สิ่งที่ได้รับคือฝ่ามือหนักๆ

แล้วก็แก้มกับใบหูที่ขึ้นสีแดงจัดด้วย

โอเค หายเซ็งก็ได้

ขึ้นไปเล่นกับแมวผมปะ”

เพราะมีเรื่องให้แกล้ง

รู้อยู่แล้วใช่มั้ยว่ากูจะตอบว่ายังไง”

แดเนียลหลุดขำ ก็จริง ถามไปทั้งๆ ที่รู้ว่าซองอูต้องบอกว่าไม่ไปเป็นแน่ แต่ครั้งนี้ไม่ได้ สีหน้าน่าแกล้งแบบนี้เขาปล่อยให้กลับบ้านไม่ได้จริงๆ

คือขี้เขินได้โคตรปะป๊าโคตรมะม๊าน่ารักเลยอะ

ถ้าพี่ไม่ไปผมก็ไม่ลุก”

มึงบ้า…”

จะนั่งอยู่แบบนี้แหละ”

จนเช้าก็ได้อะ”

“…”

นี่แหนะ เบะปากด้วย ทำหน้าหมาเหงาด้วย แล้วก็จ้องตาสีเข้มของซองอูด้วย ท่านี้อะท่าไม้ตาย แมวใจแข็งแค่ไหนก็อ่อนให้ เชื่อดิ

ไม่ต้องทำหน้าแอ๊บแบ๊ว ไอ้เวร”

ตอนนี้อาจจะยัง รอก่อน

เลิกจ้องกูซักที”

ยังๆ รออีกแปป

มึงล่อลวงทุกคนแบบนี้หรือเปล่าแดน”

โอ้ยใจกู บอกอย่าเรียกแบบนี้ อย่าหลุดยิ้มโว้ยไอ้แดน

มึงจะไม่ลงจริงๆใช่มั้ย กูง่วงแล้วนะ”

ไม่ลงโว้ย ถ้าพี่ไม่ลงไปด้วยกัน

โว้ย!!!”

สำเร็จ

บอกแล้วว่าเดี๋ยวก็ใจอ่อนพี่ลูกแมวตะโกนอย่างอัดอั้น แถมใบหน้าเล็กมองตรงมาได้แบบหงุดหงิดสุดๆ แล้ว มองแดเนียลที่หลุดยิ้มอยู่อีกทีนึง พี่ซองอูสบถด่าหยาบคายก่อนจะเลื่อนมือผอมเปิดประตูรถ แล้วเดินลงไป

นั่นตรงแผนที่แดเนียลคิดไว้เป๊ะๆ

แล้วเดี๋ยวกูก็กลับห้องช้า แมวเหี้ยอะไรของมึง อย่าให้รู้ว่าโกหกนะ”

ก็ผมบอกให้ไปคอนโดพี่ก็ไม่เชื่อ”

สรุปมึงอยากจะขึ้นห้องกับกูแค่นั้นหรอ ไอ้เปรต” คนตัวบางกว่าตวัดหางตามอง ส่วนแดเนียลก็ไม่ได้เถียง เขาแค่จับไหล่อีกคนให้เดินตรงไปที่ลิฟต์

รูนีย์ ปีเตอร์” แดเนียลเปิดประตูห้องแล้วเรียกให้แมวออกมา ถึงจะรู้ว่ามันไม่ฟังเขาก็เถอะ เวลานี้คงนอนแหมะอยู่ที่ไหนสักที่ ไม่โซฟาก็บนเตียง เออ แล้วก็นั่น… คิดผิดที่ไหน

รูนี่ย์นอนอยู่บนโซฟา ส่วนปีเตอร์อยู่ใต้โต๊ะ เขาหันไปมองซองอูหวังว่าจะเจอรีแอคชั่นที่น่ารักแบบ อุ้ย แมวแดนหรอ น่ารักจังเลย แล้วก็จับรูนี่ย์ปีเตอร์ฟัด หรือไม่ก็แบบ น่ารักจังอ่า มาหาพี่มา แล้วอุ้มแมวเขา แต่ไม่ซองอูแค่กอดอกยืนมองลูกเขาเฉยๆ แววตาไร้อารมณ์สุดๆ ครับ รู้แล้วว่าไม่รักสัตว์

ขอแค่เสียง เมี๊ยว เฉยๆ ก็ไม่ได้เลยหรอ

ไอ้สองตัวเนี้ยหรอ”

ลูกผมเอง ไหนเรียกให้มันดีๆ หน่อย”

ให้เดานะ อีกฝ่ายคงคิ้วกระตุกด้วยความหมั่นไส้แล้วแน่ๆ ซองอูเบะปากล้อเลียนแล้วลงไปนั่งบนโซฟา มือเล็กจับหูรูนีย์แล้วบิดเล่นเบาๆ

อันนี้คือรูนีย์หรือว่าปีเตอร์”

รูนี่ย์ ชอบมั้ย”

ตัวเมียนี่หว่า มึงตั้งชื่อยังไงของมึง สงสารแมว”

ชอบป่าว น่ารักมั้ย” แดเนียลเมินคำถาม แล้วไอ้ตอนที่ถามก็ไม่ได้มองแมวตัวเองเลย มองตาใสๆ ของพี่ซองอูที่กำลังมองแมวของเขาอยู่อีกที น่ารักเหี้ยๆ

เหอะ ไม่อะ

อ้าว

กูชอบหมามากกว่า”

คำตอบของอีกฝ่ายทำให้แดเนียลหลุดยิ้มออกมาโดยอัตโนมัติ ซองอูชอบหมา แล้วเรียกเขาว่าไอ้หมาแหละ แม่ง เขินว้อย

ปีเตอร์ ออกมาเล่นกับพี่ซองอูหน่อย”

เขินแต่ก็ต้องทำนิ่ง ไม่งั้นมันจะทุเรศเกินไป เข้าข้างตัวเองได้ทุเรศมากไอ้แดน

แดเนียลก้มลงไปอุ้มปีเตอร์ออกมาจากใต้โต๊ะ เขาวางมันลงข้างๆ ตักของซองอูที่ตอนนี้ถูกรูนีย์จองไปแล้ว ชิบหาย ไม่ทันเห็นว่าซองอูเป็นคนอุ้มหรือว่ามันไปนอนเอง ลูกพ่อ ทำไมหนูได้นอนแล้วอ่าครับ พี่ลูกแมวคนนี้แค่พ่อจับนิดจับหน่อยยังเกือบโดนฆ่าเลย ทั้งๆ ที่มากกว่านั้นก็เคยมาแล้วแท้ๆ

อิจฉาอะ!

ไอ้ตัวนี้

รูนีย์”

เออ!” พี่ซองอูถลึงตาใส่เมื่อเห็นเขาขัด “รูนีย์มันขี้อ้อนเนอะ”

ปกติมันไม่เป็นนะ นี่ง่วงอยู่มั้ง”

อืมแล้ว…”

หรือไม่ก็ชอบพี่อะ”

ชอบเค้าอ๋อ แมวน้อย”

อีกคนทำเสียงสองใส่แมว กัดฟันอย่างหมั่นเขี้ยวแล้วยกมือบางขยี้ลงกับช่วงหัวของรูนีย์แรงๆ ทำอย่างนั้นอยู่ซ้ำๆ แล้วก็อยู่ในสายตาของแดเนียลทั้งหมดรวมถึง

แง้ว!”

ที่ดูเหมือนว่าพี่ซองอูจะเล่นแรงไปนิด

รูนีย์ร้องแล้วดิ้นจะตะครุบมือซองอู ฝ่ายนั้นก็ตกใจทำอะไรไม่ถูก บวกกับปีเตอร์ก็ลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจเมื่อได้ยินเสียงรูนีย์ร้อง ไอ้แมวสามสีก็พยายามจะเขี่ยเอามือพี่ซองอูเหมือนกันกับตัวน้ำตาล แดเนียลหัวเราะเมื่อเห็นอีกคนร้องเห้ยๆ แล้วเอี้ยวตัวหนีแมว

น่ารัก ทำไมน่ารักไปหมดเลย

เขาขำอยู่สักพัก ได้รับสายตาอ้อนวอนส่งมา สายตาที่เห็นได้ค่อนข้างยากก็เลยช่วยอุ้มลูกรักสองตัวลงกับพื้น

ขำหาพ่อง มันจะข่วนกูอะ”

ไม่ใช่ มันจะเล่นกับมือพี่ต่างหาก”

โกหก”

“…”

เห็นอยู่ชัดๆ แมวมึงมันดื้อ”

โดนเล็บบ้างมั้ยอะ ผมยังไม่ได้พาไปตัดเลย”

แดเนียลถามแล้วเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย สองขาแกร่งคุกเข่าลงกับพื้นแล้วจับฝ่ามือบางคู่นั้นมาดู เขาสูดปากเบาๆ เมื่อเห็นว่าตามแนวแขนแล้วก็มือขาวของพี่ซองอูมีรอยข่วนและรอยถลอกยาวๆ แบบนี้เดี๋ยวต้องมีเลือดซึมออกมาแน่ เขารู้ เพราะโดนข่วนบ่อย

เจ็บมั้ย”

ไม่อะ” อีกคนส่ายหน้า พอเห็นสีหน้ารู้สึกผิดของแดเนียลชัดๆ เลยยกมืออีกข้างที่เขาไม่ได้กุมเอาไว้ขึ้นมาทุบหัวสีน้ำตาลทองเบาๆ “อย่าเว่อร์ไอ้หมา แค่นี้ไกลหัวใจ”

เดี๋ยวไปเอายามาทาก่อนนะ ค่อยกลับ” แดเนียลบอก แต่จังหวะที่กำลังจะลุกขึ้นไปหยิบยาดันมองเห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มของซองอูซะก่อน

เท่านั้นแหละ เหมือนโดนสตั๊นเลย

ยิ้มตาหยีๆ ของซองอู ยิ้มจนเห็นฟันซี่แหลมเหมือนแมวเนี่ย ตั้งแต่ตามจีบมา ยิ้มแบบนี้จะได้เวลาที่เขาไม่ทันตั้งตัวเสมอ แล้วรู้มั้ยเวลาที่อีกคนยิ้มแบบนี้ แดเนียลจะทำยังไง…

ก็แบบ

อะไร…”

พี่ยิ้มแบบนี้อีกแล้วอะ

เขาลดตัวลงนั่งคุกเข่าอีกครั้ง เพราะโซฟาไม่ได้สูงมากใบหน้าของซองอูเลยอยู่ในระดับเดียวกันกับเขา แดเนียลประคองแก้มนุ่มๆ ไว้ เหมือนอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขาจะทำอะไร รอยยิ้มนั้นค่อยๆ หุบลง แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปด้วย ริมฝีปากบางสั่นเล็กน้อยเหมือนกับดวงตาที่วูบไหว นั่นทำให้แดเนียลไม่ลังเลเลยสักนิดเดียว

ที่จะจูบองซองอู

มึง

ชู่ว…”

เจ้าของใบหน้าเล็กกำชายเสื้อเขาแน่นเหมือนต้องการเรียกสติ แต่โทษที สติของแดเนียลเต็มร้อยอยู่แล้ว เขาใช้นิ้วโป้งลูบเบาๆ ที่ดวงดาวสามดวง ก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนริมฝีปากชิดกัน

ฮื่อ

แดเนียลเริ่มวาดจูบบนปากบางๆ อย่างเอาแต่ใจ บดย้ำจนอีกคนหลับตาแน่น ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นดูดดึงริมฝีปากล่างอย่างหนักเหมือนกำลังตักตวงความหอมหวานให้อยู่ติดกับริมฝีปากเขาได้ยาวนานที่สุด พออีกฝ่ายลืมตาจนเห็นตาใสๆ อีกครั้ง เรียวลิ้นร้อนก็สอดรั้งกับส่วนเดียวกัน เกี่ยววนจนมือเล็กจิกเข้าที่ข้างคอ

ดวงตาเรียวรีจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย ถึงได้รู้ว่ามีแต่ความวูบไหวในดวงตาคู่นั้น ซองอูกระพริบตาแรงๆ เหมือนเลี่ยงที่จะจ้องตากับเขา

เสียงหอบหายใจดังขึ้นเมื่อแดเนียลลดฝ่ามือลงจับที่หลังคอของซองอู เช่นเดียวกับใบหน้าที่กำลังลดลงมาอยู่ที่ช่วงคอขาว เขากดจูบลงบนนั้นจนเกิดเสียงดังน่าอาย

ไม่ แดเนียลไม่อายหรอก แต่เหมือนว่าลูกแมวตัวโตจะอายมากถึงได้ทุบลงบนไหล่เขาแบบนี้

อย่าทำรอย ไอ้เวร”

“…”

คังแดเนียล อ๊ะ มันเจ็บ กูบอกว่าอย่าทำรอยไง!”

เสียงวีนๆ ของอีกคนทำให้แดเนียลที่กำลังขบเม้มอย่างตั้งใจหลุดหัวเราะออกมาจนได้ เขาถดใบหน้าออกเพราะจินตนาการภาพอีกคนตอนด่าแล้วแบบมันต้องน่ารักแล้วก็ตลกมากแน่ๆ

ไม่ต้องกลัวโดนล้อหรอก มันล้อกันจนเบื่อแล้วมั้ง”

ให้กูดูดมึงบ้างมั้ยล่ะ!!”

เอาดิ”

เขายิ้มเมื่อเห็นหน้าแดงๆ แล้วก็ปากเล็กๆ นั่นบ่น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แดเนียลแกล้งซองอูแบบนี้ รายนั้นโดนแทบจะทุกครั้งที่ทำตัวน่ารัก จะว่าอย่างนี้ก็ไม่ค่อยถูกเพราะพี่ซองอูน่ารักทุกครั้งเลย เอาใหม่แล้วกัน ซองอูจะโดนเขาแกล้งแบบนี้ทุกครั้งที่น่ารักและเราอยู่ในที่ลับ

เออ แบบนี้ถึงจะถูก

แล้วเหตุการณ์ทุกครั้งก็จบแบบเดิม

พอแล้ว ไอ้เวร กูจะกลับแล้ว”

โห่…”

ลุกเลย

ทำแผลก่อนนะ เคป่าว

ใช่ เขายังไม่ได้อีกไนท์จากซองอูหรอก ตลอดเกือบสองเดือนมานี้น่ะ แมวใจร้ายนี่ยังดีที่ได้จุ้บนิดจุ้บหน่อย ตอดนิดตอดหน่อย ไม่เป็นไรไอ้แดนทนได้

ถึงแล้วโทรมาด้วยนะ” แดเนียลบอกซองอูที่เปิดหน้าต่างรถไว้ อีกคนพยักหน้าเร็วๆ แล้วโบกมือไล่เขาให้ขึ้นไปบนห้อง พอเห็นอีกฝ่ายออกรถไปแล้วแดเนียลถึงได้หันหลังกลับ

ใครใช้ให้ทำตัวน่ารักแบบนั้นแล้วหนีกลับตลอดวะ ไอ้เราก็ไม่กล้าเล้าหลือด้วย

แม่ง ค้างสัดๆ

 

โซมี อยู่ไหน”

แล้วคืนนี้ว่างไหม”

เดี๋ยวเราไปรับนะ”

 

ใช่ แล้วเขาก็จัดการอารมณ์คั่งค้างแบบนี้ทุกครั้ง

คังแดเนียลแม่งโคตรเลวเลย

 

 

 

 

 

อาบก่อนแล้วค่อยนอนนะ”

(เป็นพ่อกูหรอ)

พ่อทูนหัวได้ป่าว”

(มุกเก่าไอ้ควาย)

ยิ้มอยู่อะดิ อย่าคิดว่าไม่รู้นะพี่”

(ปัญญาอ่อน กูจะไปอาบน้ำนอนแล้ว แค่นี้นะหมาน้อย)

ติ๊ด!

ใบหน้าหล่อเหลายังคงเปื้อนยิ้มถึงแม้ว่าจะไม่ได้ยินเสียงจากอีกฝั่งแล้วก็ตาม แดเนียลส่ายหัวเบาๆ นิ้วมือเรียวกดส่งข้อความไปบอกฝันดีคนที่เพิ่งจะด่าเขาไปเมื่อครู่ ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า

คุยกับแฟนหรอ?”

 

ดวงตาเรียวรีตวัดมองต้นเสียงด้วยหางตาแทบจะทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น จอนโซมีมองเขาด้วยสีหน้าปกติ ไม่มีความรู้สึกดีหรือไม่ดีอยู่บนใบหน้าสะสวยนั่นเลย แดเนียลพรูลมหายใจเบาๆ และเมินคำถามของอีกฝ่าย

แต่เหมือนว่าผู้หญิงหน้าลูกครึ่งตรงหน้าจะไม่จบง่ายๆ

เนียลนี่น้า...”

อะไร

มีแฟนแล้วยังจะทำแบบนี้อีก”

โซมีไล้นิ้วมือไปตามแผงอกแกร่งที่โผล่พ้นออกมานอกเสื้อเชิ้ตคอกว้าง เดิมทีกระดุมถูกปลดไปแล้วสองเม็ด แต่คนตรงหน้ากำลังเพิ่มจำนวนเป็นสาม สี่ และห้า จนถึงกระดุมเม็ดสุดท้าย จากนั้นก็รั้งเสื้อออกจากไหล่กว้างจนท่อนบนของแดเนียลเปลือยเปล่า

เลิกพูดถึง”

“…ทำไมล่ะ?”

เราไม่ชอบ”

มือเรียวยาวของแดเนียลจับมืออีกคนที่กำลังเล่นสนุกไว้แน่น ดวงตาคู่สวยช้อนมองเหมือนฉ่ำวาวบ่งบอกว่าคนตรงหน้าไม่ได้มีสติมากนัก เขาจ้องตา โซมีก็ช้อนตามองกลับอย่างไม่ยอมแพ้

ดุจัง”

“…”

ดูเหมือนจะแตะไม่ได้เลยนะ”

เพราะคำพูดนั้นทำให้อารมณ์ของเขาคุกรุ่น ในหัวมีแต่คำว่าไม่ชอบ

ไม่ชอบให้พูดถึงองซองอูเลยสักนิดเดียว

ใช่ โซมีอย่ายุ่งจะดีกว่า”

ไม่รู้ว่าเขาแสดงสีหน้าแบบไหนออกไป แต่ที่รู้ๆ คือเมื่อจบประโยคแดเนียลก็โน้มตัวลงทาบทับอีกฝ่ายที่เพิ่งจะถูกเขาดันลงเตียงอย่างใจร้อน สติของแดเนียลเต็มร้อย แต่ความรู้สึกต่อสัมผัสทุกๆ ครั้งที่ผวกายแตะกันช่างเจือจางหมายถึงว่า

ไม่รู้สึกอะไรเลย

มือหนาเลิกกระโปรงตัวสั้นขึ้นจนเห็นผิวขาวเนียน และหลังจากปลดเข็มขัดของตัวเอง แรงที่โถมใส่โซมีนั้นมีแต่ความเร่งรีบ

อ๊ะ เป็นเป็นแบบนี้ตลอดเลยนะ”

เงียบเถอะ

ไม่มีแม้แต่จูบเล้าโลม เพราะเหตุผลเดียวริมฝีปากของคังแดเนียลเป็นขององซองอู

รู้หน่า เราไม่พูดหรอกเนียล แค่อยากแกล้งดู อ๊ะ!”

ไม่มีสัมผัสที่อ่อนโยน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่คู่นอนกำลังพูดถึงคนที่เขาชอบ และและถ้าหากพูดถึงซองอูอีกครั้ง

อา

“…”

แต่ถ้าเขารู้ขึ้นมาก็น่าสนุกดีนะ”

ใช่ถ้ามีอีกครั้ง

สัมผัสจากคังแดเนียลก็คงจะเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ

 

 

 

 

 

การกระทำบางอย่าง เราจะรู้สึกผิดหลังจากทำมันลงไปแล้วเสมอ

แดเนียลในตอนนี้ก็เช่นกัน

ไม่ใช่แค่ตอนนี้สิ ก็หมายถึงทุกครั้งที่อยากจนต้องหาคนอื่นมาทำอะไรแบบนี้มันไม่ใช่ครั้งแรก และเขายอมรับว่ามันแย่และเลว ยอมรับเลยแต่ด้วยความสัตย์จริง แดเนียลไม่คิดจะจริงจังหรือสานสัมพันธ์อะไรต่อเลยสักนิด มันก็แค่ความสัมพันธ์ทางกาย

ใจแดเนียลชอบซองอูไปแล้ว และไม่คิดจะเปลี่ยนด้วย

โซมีสำหรับเขาก็แค่คู่นอน แถมเจ้าตัวเองก็รู้ว่าเขามีคนในใจอยู่แล้ว ปกติเจ้าของไหล่เปลือยเปล่าที่นอนอยู่ข้างๆ แดเนียลตอนนี้ไม่ใช่คนงี่เง่า

แต่หลังจากคำถามเซ้าซี้เมื่อคืน แดเนียลคิดว่าเขาต้องปรับความคิดที่มีต่อโซมีใหม่…

หรือไม่ก็ควรหยุดนิสัยแบบนี้ได้แล้ว

ไอ้นิสัยเจ้าชู้ที่เขาเป็นมาตลอด ตั้งแต่ก่อนจะเจอกับซองอู ตั้งแต่อยู่แคนาดาเลยก็ได้มั้ง ถ้าพูดว่าช่วยไม่ได้ คนมันเป็นแบบนี้ก็อาจจะดูเลวไปสักหน่อยแต่มันช่วยไม่ได้จริงๆ เขากำลังพยายาม และคิดว่าตอนนี้มันลดลงจากเดิมเยอะแล้ว ถ้าไม่มีซองอูไอ้นิสัยแบบนี้ก็ไม่เคยคิดจะปรับเลยด้วยซ้ำไป

แล้วยิ่งช่วงนี้หลังจากทำไปแล้ว หรือทุกขณะที่คิดและทำลงไป ความรู้สึกผิดมันตีรวนจนเขาอึดอัด มันทำให้แดเนียลคิดว่าเขาควรพอกับเรื่องแบบนี้ก่อนที่ซองอูจะรู้ และก่อนที่จะกลายเป็นบ้าเพราะรู้สึกแย่

ไอ้ที่ทำอยู่แม่งก็ดีอยู่อย่างเดียวตรงที่ได้ปลดปล่อย แต่ความรู้สึกหลังจากนั้นแม่ง

บอกได้เลยว่าโคตรแย่

ร่างสูงยันตัวขึ้นนั่งพิงกับพนักเตียง ยกมือขึ้นลูบหน้าลวกๆ ถอนหายใจหวังจะระบายความรู้สึกที่มันอัดแน่นอยู่ในอกออกมาให้หมด แต่ก็ไม่ได้ผล

แดเนียลตัดสินใจลุกขึ้นอาบน้ำจัดการธุระของตัวเองจนเสร็จเรียบร้อย คิดจะออกไปโดยไม่ลาเจ้าของห้องแบบทุกครั้งที่เคยทำแต่ภาพตรงหน้าทำให้เขาต้องขมวดคิ้วด้วยความงุนงง

โซมี ทำอะไรวะ”

ภาพที่โซมีกำลังยกโทรศัพท์ของตัวเองถ่ายภาพโทรศัพท์ของเขาอยู่

ปะป่าว”

ป่าวห่าอะไรล่ะ

อีกฝ่ายเลิ่กลั่กเหมือนคนมีความผิด ทำมือเก้ๆ กังๆ คงกังวลว่าจะส่งโทรศัพท์คืนหรือว่าจะวางไว้ดี แดเนียลเห็นดังนั้นเลยสาวเท้าเข้าไปใกล้ ดึง ไม่สิ กระชากโทรศัพท์ของตัวเองออกมา

ในตอนแรกก็งงว่าจะถ่ายโทรศัพท์เขาไปทำไม

แต่ก็ประมวลความคิดในเวลาแค่ครู่เดียว เหมือนจะรู้สึกชิบหายที่ตัวเองไม่ตั้งล็อคโทรศัพท์ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ มันไม่ได้ช่วยในเมื่อเครื่องของเขาแม้แต่ล็อคสกรีนก็ยังเป็นรูปของซองอูเลย ถ้าโซมีเห็นหน้าซองอูแล้วชอบล่ะไม่ได้นะเว้ย!

เออ ดูเหมือนสิ่งที่ควรกังวลคงจะไม่ใช่เรื่องนี้

แต่เป็นเรื่อง

เราไม่ได้ส่งอะไรไปนะ”

“…ส่งอะไร

คะคือเรากลัวเนียลจะคิดว่าเราส่งอะไรหาแฟนเนียลหรือเปล่า แต่เราไม่ได้ทำนะ จริงๆ

“…”

ขอโทษ เราแค่อยากรู้เฉยๆอย่าโกรธเรานะ”

ใช่ ที่ควรกังวลคือโซมีจะทำตัวเหมือนนางร้ายในละครช่องสามหรือไม่มากกว่า

นอกจากคำถามน่ารำคาญเมื่อคืนแล้ว โซมีก็ดูไม่ใช่คนงี่เง่าสักเท่าไหร่ ก็คิดว่าน่าจะเชื่อได้ในระดับนึง

แถมเป็นน้องในคณะแดเนียล รู้จักกับเพื่อนของเขาด้วย คงไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกใครจะอยากมีปัญหากับรุ่นพี่ล่ะ จริงไหม?

อือ แล้วเมื่อกี้ถ่ายอะไร ขอดูได้ไหม”

แดเนียลแบมือ ซึ่งอีกฝ่ายก็ยื่นโทรศัพท์ตัวเองให้แต่โดยดี และเป็นไปตามคาดว่ามันเป็นรูปซองอูที่อยู่บนล็อคสกรีนของเขา และแทบหลุดด่าเมื่ออีกรูปเป็นรูปซองอูที่เขาแอบถ่ายตอนกิน

เลือกรูปตอนแมวน้อยของกูทำหน้าดีๆ หน่อยไม่ได้หรอวะ ผู้หญิงบ้า

“…”

ขอลบนะ เราไม่ชอบให้ใครมาเซ้าซี้เรื่องคนของเรา”

อื้อ”

“…”

ไม่ใช่แฟนเนียลหรอ?”

ก็คุยๆกันอยู่อะ” เขาตอบ พยายามกดอารมณ์คุกรุ่นให้เบาลง

อยู่มหาลัยเราหรือเปล่า ไม่เคยเห็นหน้าเลย”

เธอไม่ต้องรู้จักหรอก”

เนียลก็ดูชอบเขามากนะ ทำไมทำแบบนี้ล่ะ?”

จึก

เหมือนโดนจี้ใจดำตั้งแต่ที่ถามว่าใช่แฟนไหม แล้วก็เหมือนส้อมแทงที่หัวใจในคำถามสุดท้าย

ทำไมทำแบบนี้

ก็นั่นสิ

ส้อมนั่นแม่งแทงมาจังๆ เลยด้วย จากที่แดเนียลรู้สึกผิดมากพออยู่แล้วแม่งยิ่งเสริมความรู้สึกผิดที่มีอยู่ให้พุ่งขึ้นไปอีก สมองของเขาเองก็เต็มไปด้วยคำถามนี้ ทำไมถึงทำเลวๆ แบบนี้

ไม่อยากคิดให้ปวดหัว แต่แดเนียลเลิกมันได้ สาบานเลยว่าเขาจะเลิกมันแน่ๆ ไม่ตอนนี้ก็ในเร็วๆ นี้

หรืออย่างน้อยก็ก่อนที่ซองอูจะรู้

 

 

 

 

 

สัปดาห์นรกผ่านไปแล้ว ส่งโปรเจ็กต์เข้าบริษัทใหญ่ไปแล้วเหลือแค่รอดูว่าจะผ่านมั้ย มีโค้ดส่วนนึงที่ต้องแก้อีกนิดหน่อยแต่เดี๋ยวผมกับยองมินจัดการเอง’

สามสี่วันมานี้ทุกคนไม่ได้พักกันเลย บางคนก็นอนออฟฟิศ แล้วก็สกปรกมากๆ ไม่ปลื้มเลยนะครับ อย่าทำอีกนะ’

แล้วเห็นบ่นว่าไม่ได้พัก

เพราะฉะนั้น’

ก็เลยจะให้วันหยุดกับทุกคน อะรัวมือ’

สองวันเต็มๆ!!!! เยอะมาก!!!! วู้วๆๆๆๆๆๆๆ’

 

เยอะมาก

สองวัน

เมื่อวานหลังจากมินฮยอนประกาศแบบเล่นใหญ่สุดๆ จำได้ว่าทุกคนดูจะตื่นเต้นกับวันหยุดนี่เสียเหลือเกิน ต่างจากซองอูที่ทำหน้าเหม็นเบื่อใส่ แค่สองวันมันจะไปพออะไรวะ กูนอนตื่นเดียวก็ 24 ชั่วโมงแล้ว ไอ้เวร

ตอนนั้นเขาคิดว่า มันก็ยังดีที่ได้นอน

ได้นอน

พักผ่อน

เตียงนุ่มๆ แล้วก็หมอน

ไม่ใช่มาดูหนังกับไอ้หมาคังแดเนียลแบบนี้!

“…”

“…”

เป็นอีกครั้งที่คนข้างๆ ทำหน้ายินดีปรีดา ผิดกับเขาที่หน้าหงิกจนไม่รู้จะหงิกยังไง ถึงจะเป็นคนตอบตกลงเองเพราะเมื่อวันหยุดไอ้เด็กนี่มันชวนไอ้เราก็คิดว่าจะดูรอบดึกอะไรแบบนี้ แต่ผิดถนัด มันสะแหล๋นหน้าหมาๆ มารอตั้งแต่สิบเอ็ดโมง ไอ้ช้างลาก

ทำหน้าให้มันๆ หน่อย ผมไม่ได้พาพี่มาวิปัสสนานะ”

ก็เวลานี้กูควรจะนอนอยู่บ้านมั้ยล่ะ”

แต่พี่ก็ออกมาแล้วมั้ยล่ะ”

เนี่ย ดู เดี๋ยวนี้ต่อปากต่อคำ เด็กมันห้าว

ค่อยกลับไปนอนกลางคืนไง จะไม่กวนเลย สัญญา”

“…”

ตั้งสามวัน แทบไม่ได้คุยกันเลยนะ บอสพี่แม่งใช้ผมอย่างทาสเลย”

แดเนียลพูดพลางทำหน้าหงอย หางตาแล้วก็มุมปากตกอย่างกับหมาขี้เรื้อนไม่มีใครรัก เอาจริงถ้าทำเสียงงืดๆ ใส่นี่มึงไม่ต้องเป็นแล้วคน ไปเป็นหมาเถอะ

ซองอูเบ้หน้าใส่แต่ก็ไม่เถียง ที่มันพูดก็ถูก เขียนโค้ดนี่ทำเยอะสุด แก้บ่อยสุดด้วย แถมในบริษัทก็มีแค่มินฮยอน ยองมิน และก็ไอ้หมานี่ที่ทำได้ ถึงจะเป็นแค่เด็กฝึกงานแต่ก็ต้องรับหน้าที่ไปโดยปริยาย

สมน้ำหน้า มึงอยากมาบริษัทพี่ตัวเองทำไมล่ะ โดนใช้อย่างหมา อยากจะหัวเราะใส่แหละถ้าไม่ติดว่าเป็นคนเห็นอกเห็นใจคนอื่น แล้วยิ่งเป็นไอ้หมาแดเนียลที่สามวันมานี้มันไม่ได้กลับบ้านด้วยแล้ว ก็เลยเห็นใจมากกว่าเดิมอีกนิดนึง

ก็ดูขอบตาดำๆ กับหน้าโทรมๆ ของมันสิ

ความจริงคนที่อยากนอนน่าจะเป็นมึงมากกว่านะ”

ไม่อยากนอนว่ะ อยากเจอพี่”

พ่อขายหนมครกหรอไอ้สัด หยอดจังเลย”

ซองอูมองตาขวางใส่ไอ้หน้าหมาที่ส่งสายตาล้อเลียนมาให้ ถึงจะร้อนไปทั้งหน้าแต่ก็ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น กลบเกลื่อนด้วยการแย่งถังป็อปคอร์นไซส์บิ๊กมาจากมือของอีกคน

นั่นแหน่

“…”

กลัวเค้าถือหนัก…”

ไม่ได้อยากช่วย กูจะแดก”

 

 

 

 

 

หนังสยองขวัญที่ซองอูเกลียดแสนเกลียด แต่ก็ต้องดู(เพราะตามใจหมา)เริ่มไปได้สักพัก อยู่ๆ เขาก็รู้สึกหนักบริเวณหัวไหล่ หันไปก็นั่นแหละ ตามคาด

เป็นขน(ผม)สีน้ำตาลของหมายักษ์ที่ทิ้งเขาหลับไปแล้ว ทั้งที่ตัวมันเป็นคนชวนแท้ๆ แต่มาหลับนี่มันใช้ไม่ได้เลยใช่มั้ย แล้วยังจะมาพิงไหล่คนอื่นอีก ถ้าเป็นปกติซองอูคงจะด่าไปแล้ว หรือไม่ก็ทุบหัวจนกว่ามันจะลุกมานั่งดูด้วยกัน แต่เห็นขอบตาคล้ำๆ กับหน้าเหนื่อยๆ ของคังแดเนียลก็บอกตรงๆ ว่าทำไม่ลง ไม่ใช่อะไรหรอกนะ กลัวโดนข้อหาทารุณสัตว์

แทนที่จะพักวันนึงก่อนแล้วค่อยมาดู แด๊ดแด๋อยากจะดูมันวันนี้ แล้วเป็นไงได้ดูมั้ยล่ะ

ถึงแม้เสียงของหนังจะดังมาก แต่ซองอูแทบจะไม่ได้ยินเลย อาจเป็นเพราะเอาแต่สังเกตใบหน้าขาวของอีกฝ่าย จมูกโด่งๆ ที่พอเห็นมุมข้างแล้วยิ่งโด่งกว่าเดิม ดวงตาเรียวรีที่ปิดสนิท หรือเพราะว่ามือเรียวของเขาที่ส่งไปลูบเบาๆ ที่กลุ่มผมสีน้ำตาลทอง หรือเพราะมือของอีกฝ่ายที่เลื่อนมากำรอบมือเล็กๆ ของซองอูไว้ หรือเพราะ…

สัมผัสนุ่มๆ ที่ฝ่ามือของเขา

สัมผัสนุ่มๆ จากริมฝีปากของคังแดเนียล

ซองอูพยายามจะดึงมือกลับ ยอมรับก็ได้ว่าเขิน (เออ ก็มาขนาดนี้แล้ว) แต่ไอ้หมามันออกแรงขืนไว้ แถมยังจับมือเขาไปวางไว้บนตักตัวเองอีก เอาแต่ใจชิบ

“…”

ทำอะไรของมึง

เสียงสั่นๆ เอ่ยถาม แดเนียลไล้ปลายนิ้วถูที่หลังมือเรียวช้าๆ แทนคำตอบ แล้วทั้งๆ ที่หลับตาอยู่แต่ริมฝีปากก็งึมงำออกมา

จับไว้”

“…”

เดี๋ยวหนังจบจะได้รู้เรื่องกับคนอื่นเขา

“…”

กลัวโดนพี่ซองอูทิ้งให้นอนที่โรง

ไอ้หมาโง่

ใครเขาจะทิ้งมึง

 

 

 

 

 

เดี๋ยวผมไปเข้าห้องน้ำแปป ปวดฉี่”

ซองอูเงยหน้าขึ้นมาจากจานสปาเก็ตตี้ของโปรดก็เห็นแค่แผ่นหลังของไอ้หมาซะแล้ว มันสาวเท้าไปด้วยความเร่งรีบ

แสดงว่าปวดจริง

สรุปในโรงหนังเมื่อก่อนหน้านี้เขาก็แทบไม่ได้ดู ไม่อยากจะยอมรับแต่ก็ต้องยอมรับ เพราะว่าสัมผัสที่ฝ่ามือแม่งกวนใจชิบหายก็แค่จับมือเอง ทำไมต้องเขินจนหน้ามืดแบบนั้นก็ไม่รู้ ไอ้โง่ซองอู

ส่วนอีกฝ่ายไม่ต้องพูดถึง แม่งหลับทั้งเรื่อง อันนี้จะยกยอดให้ก่อน แต่เก็บไว้ในสมองแล้ว เอาไว้ด่าวันหลัง

ซองอูม้วนเส้นสปาเก็ตตี้เล่น สายตาก็มองนู่นนี่ไปเรื่อยจนสะดุดกับผู้หญิงสองคนในชุดนักศึกษาเหมือนกับของแดเนียล เห็นได้ชัดว่ากำลังมองมาทางนี้ คนนึงทำท่าเหมือนอยากจะเดินเข้ามา ส่วนอีกคนก็ดึงแขนเหมือนกับว่ากำลังห้าม อะไรวะนั่น ดวงตาคมเสมองไปทางอื่น แม้แต่หันไปมองด้านหลังก็ไม่เห็นมีใคร

กูหรือป่าววะ

กูไปทำอะไรผิดมาปะวะ?

เจ้าของใบหน้าเล็กพยายามนึกด้วยความหวาดระแวง อาจจะเคยนอนกับสองคนนี้แล้วลืมหรือเปล่า แต่มันก็นานแล้วนะเว้ยที่ไม่ได้นอนกับผู้หญิง เกินครึ่งปีแล้ว อีกอย่างเด็กๆแบบนี้

เชี่ยละ ถ้าเคยจริงนี่คุกเลยนะ

คุกกี้

เออ กูยังมีอารมณ์เล่นเนาะ

ขอโทษนะคะ”

สารภาพว่าแทบสะดุ้งเมื่อหนึ่งในสองคนนั้นเดินเข้ามาทักเขา คนที่เรียกเป็นผู้หญิงผมยาวบรึ๋ยอย่างกับผี ไม่หรอก ไม่แย่ขนาดนั้น

ก็สวยอยู่แต่น้องไม่ใช่สเปคพี่ จะขอเบอร์หรอครับ หมาพี่ดุนะ

เอ๊ะ หรือมันจะเป็นเพื่อนไอ้หมา แล้วเมื่อกี้เห็นแดเนียลแล้วรอจะเข้ามาทักหรือเปล่า

พี่รู้จักแดเนียลหรอ?” น้ำเสียงกระโชกโฮกฮากนั้นส่งผลให้ซองอูทำหน้างง เลิกคิ้วคิดสักพักก่อนจะเอียงคอมองแล้วตอบ

ครับ มีไรหรือเปล่า เดี๋ยวมันก็กลับมา มันไปฉี่”

ตอบแบบด้วยสีหน้ากวนบาทาที่สุดในชีวิต จริงๆ เขาเป็นมิตรกับผู้หญิงสวยและนมใหญ่ทั่วทั้งโลก แต่มึงพูดไม่ดีกับกูก่อน คนหน้าสวยใจเสีย นิสัยไม่ดี ตอนเด็กๆ ถ้าแม่เจอแบบนี้แม่จะบอกน้ององว่าอย่าไปเล่นด้วย

เป็นแฟนกันหรือเปล่าคะ?”

จีโฮ กลับเหอะ”

เหมือนบรรยากาศเริ่มมาคุ เขาเองก็เกือบจะงงกว่าเดิมแล้วถ้าไม่ติดว่าคนที่เดินมาตามนั้นหน้าคุ้นเสียยิ่งกว่าอะไร หน้าลูกครึ่งแบบนี้ เขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อนแน่ๆ

ใช่ชัดเจนเลยล่ะ

ขอโทษแทนเพื่อนหนูด้วยนะคะพี่”

มีอะไรก็พูดมาครับ” เขามองหน้าจีโฮที่ดูเอาเรื่องกว่าเดิม แล้วเมินคำพูดของคนที่มาใหม่

เหอะ ไม่ใช่แฟนสินะ”

แก กลับเหอะ”

ไม่ใช่แฟนก็ดี

จีโฮ แกพอเหอะ”

แกก็บอกไปเลยได้มั้ย ถ้ามันอึดอัดจะตายแบบนี้บอกไปเลยว่าแกชอบแดเนียล”

คำพูดและสีหน้าของน้องจีโฮห่าอะไรนั่นทำให้ซองอูแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ไม่ใช่สะใจ แค่ไม่รู้ว่าจะตลกหรือสงสารดี

ไม่ได้หมายถึงโซมีนะ… ตัวเขาเองนี่แหละ

 

บอกสิว่าชอบเนียล

“…”

แล้วแกก็นอนกับพี่เขาแล้ว”

 

ใช่

ไม่รู้จะตลกตัวเอง หรือสงสารตัวเองดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

3,271 ความคิดเห็น

  1. #3247 kangdaniel101296 (@kangdaniel101296) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 01:33
    ไอหมาาาาาเป้นไงละปัญหามาแล้ววว
    #3247
    0
  2. #3217 Por_07 (@Por_07) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 17:55
    ....เอาแล้วไง เป็นเรื่องมั้ยล่ะ -หมาชั่ววววววว
    #3217
    0
  3. #3213 Delacour (@fern_fd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 14:41
    -หมาเลว
    #3213
    0
  4. #3212 Delacour (@fern_fd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 14:41
    -หมาเลว
    #3212
    0
  5. #3066 Galaxy_Pcy (@Id0983346609) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 15:24
    อยากเข้าข้างเนียลนะแงงงง
    #3066
    0
  6. #2684 XCIII (@pharunya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 23:15
    แดนนนนนน ทำไมทำงี้อ่ะ
    #2684
    0
  7. #2667 vaxxhan (@trytobe) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 07:50
    กุว่าแล้ววงื้ออออออ แดนเธอมันนิสัยไม่ดีแย่ ฮือออ
    #2667
    0
  8. #2638 fanyeol627 (@giftftgy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 02:02
    ยอมรับเลยว่าพออ่านถึงตอนที่แดนไปอึ๊บกับผญ เรากรี๊ดลั่นบ้านเลย กรี๊ดเพราะความเจ็บใจค่ะ!!!!!! ฮือออออออออออ บอกตรงๆว่าเกือบอ่านต่อไม่ได้เพราะดาวมาก ดาวแบบ เหมือนเป็นองเองแต่แบบมันรุ่สึกแย่มากอะฮือ แต่แล้วก็ต้องฮึ้บอ่านละก็วางอ่านละก็วางไปพลางๆ ทำใจยากมากจริงๆค่ะมันหน่วงแบบไม่ไหวแล้ว ที่อินจนาดนี้ไม่ได้มีประสบการตรงนะคะ แต่แบบทุกอย่างมันกำลังจะดี!!!!แต่มันก็พังครืน!!!!!เพียงเพราะความใคร่ของผู้ชาย!!!!!!!!! เจ็บ!!!!!!!!!!
    #2638
    0
  9. #2626 Snowe (@Snowe) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 23:36
    ไม่ดีนะแดน อย่าทำแบบนี้กับอ๋งเลยย
    #2626
    0
  10. #2540 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 20:24
    ผิดหวังกับแดนอ่ะ ถึงจะบอกว่าชอบซองอูที่สุด แต่ถ้ายังทำแบบนี่ก็ไม่โอเค กล้าดียังไงมาทำให้พี่ซองอูเจ็บ!!!
    #2540
    0
  11. #2516 taeming (@taew2535) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 23:21
    อ้าววววว แดนมาให้แม่ตีเดี๋ยวนี้นะ!!!!
    #2516
    0
  12. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 22:10
    -หมาบ้า
    #2508
    0
  13. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 22:10
    โอ๊ยยยย -หมา ทำไมทำตัวแบบนี้
    #2507
    0
  14. #2172 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 13:59
    เกือบแล้ว เกือบจะดีแล้ว นี่ก็ตระหงิดใจว่าเรื่องแม่งจะราบรื่นขนาดนั้นเชียว
    #2172
    0
  15. #2134 PreawTinsel (@makkaroonpreaw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 03:30
    ฮึกกกกกกกกกก
    #2134
    0
  16. #2053 Ge'Min (@eyesuchanuch) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:24
    เกือบจะดีแล้วจ้าาาา สองเดือนที่จีบมาา เนียลตายแน่ๆ พี่บอกเล้ยยย แอบขำตรง จะจีบเหรอ หมาพี่ดุนะ5555
    #2053
    0
  17. #2039 butter ★ (@twentynoey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:29
    ใจนึงก็สะใจ อีกใจก็สงสาร เฮ้อ...
    #2039
    0
  18. #1797 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 10:27
    โอ๊ยยยยยย แดนนนนนน ถ้าจะจริงจังกับพี่เขา ควรเลิกนิสัยเจ้าชู้นะ? ไม่โอเคเลยยยย ;(
    #1797
    0
  19. #1512 doraaung (@doraaung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 20:42
    ทำไมแดนทำแบบนี้ อ๊ากกกกก ใจเย็นเด้อออ
    องเริ่มใจอ่อนแล้วนะหมา หมาทำไรหน่อยซี

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆน๊าา
    #1512
    0
  20. #1337 mssss (@mssss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 03:40
    โธ่พี่ซองอูของหนูมาซบอกนุเรวพิจ๋าาา พิแดนคับฟามรับมั่ยมีนัยโรกจัมวรั้ย ขอเเสดงความเสียใจด้วยความลับของพิแดนถูกเปิดเผยแร้วม่ายยยยย
    #1337
    0
  21. #797 Askhole. (@14111996) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 21:00
    เอ้าเห้ย!!! ไม่คิดว่าจะมีจุดนี้นะบอกเลย คือแดนแกผิดเต็มๆวะ ถ้าเผื่อพลาดทำญท้องทำไงอะ เห้ย!!! โกรธนะเว้ย อิค่ะ อิอิ
    #797
    0
  22. #619 Ztart (@pettatiya-pk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 03:12

    แดนดีมาทั้งเรื่องเลยนะ เสียแค่ตอนนี้แหละ ซวยแล้ววว
    #619
    0
  23. #547 mmymm (@dodimi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 07:35
    หมาต้องโดนเจ้าของงอนก็คราวนี้ จะไม่ช่วยด้วย
    #547
    0
  24. #489 cxdj (@kimdcx) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 10:07
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยย คุณผิดเต็มๆเลยคังแดเนียลลลลลลลลลลลลล
    #489
    0
  25. #455 maya93 (@pamlovely) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 16:42
    ความผิดเนียลเต็มไม่เข้าข้างเนียลเลย เนียลต้องโดน
    #455
    0