(os/sf) take my breath ー #nielong,ongniel♡

ตอนที่ 5 : Dog & Cat : A Dog Named Dan

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,715
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 167 ครั้ง
    12 มี.ค. 61







SERIES: DOG & CAT

( A Dog Named Dan )

#ongnielweekly random song

 

 

 

 

 

/nowplaying/

say you won’t let go – jame Arthur

 

 

 

 

 

ผมแม่งอยากตะโกนกลับไปชิบหาย’

 

ว่าพี่เป็นแมวของผมคนเดียวอะ’

 

 

วันนั้นหลังจากโดนคังแดเนียลขอร้องจนหมดก๊อก ซองอูก็ตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองพักใหญ่ ๆ แต่เพราะไม่อยากให้ไอ้ลูกหมามันเครียดกับเรื่องนี้มาก สิ่งที่เขาทำก็คือจัดการยัดไก่เข้าปากมันซะเลย นั่นการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่เลยนะเว้ย! ไก่ชิ้นสุดท้ายที่มันควรจะเป็นของเขาอะ!!

 

แต่ดูสิ่งที่ไอ้แดเนียลทำ เมื่อเห็นว่าซองอูไม่ยอมรับปากว่าจะบอกเรื่องของพวกเขากับเพื่อน .. ไอ้หมาจองหองเลยทำหน้าตึงใส่ซองอูมาเกือบจะอาทิตย์แล้ว ไอ้เลว คงคิดใช่มั้ยว่ากูจะไปออเซาะให้มึงหายโกรธอีก


ฝันไปเหอะ


จริง ๆ แล้วซองอูหมายถึง ฝันไปเหอะว่าจะไม่ทำ..


ยอมรับก็ได้ว่าตั้งแต่ที่มันไม่ยอมเปิดปากพูดด้วย คนที่ไม่เคยอยากจะง้ออย่างเขาเนี่ยก็เป็นฝ่ายเข้าไปคุยก่อนอยู่ดี


ก็ดู.. ไอ้หมาบ้าแดเนียลมันไม่เหมือนเดิม มารอรับก็ไม่รอ ข้าวก็ปล่อยให้ซองอูหิวทุกเย็น ที่เขาเห็นทุกวันนี้อย่างกับไม่ใช่คังแดเนียลตัวเดิม ไอ้หมาใจร้ายตัวอย่างสั้น ๆ นะ


แดน! หิว”     ไม่ตอบ แต่ก็เดินเข้าครัวไปเวฟของให้กิน

ไอ้แดน!! เอาโน้ตบุ๊คไปซ่อมเป็นเพื่อนหน่อย”     ไม่ตอบ แต่หยิบกุญแจรถแล้วพาไปตามที่ขอ


แดเนียล เห็นเสื้อคณะกูปะ”     ไม่ตอบ แต่เดินไปหาเสื้อคลุมมาให้

น้องแดนครับ พี่องหิวจังเลยคร้าบ”     ไม่ตอบ แต่สั่งข้าวมาให้กิน

 

และอีกสารพัดเรื่องที่ซองอูจะหามาคุยกับอีกฝ่าย แต่ท่าทีที่แดเนียลแสดงกลับมาแต่ละครั้งทำเอาซองอูอยากถีบให้หงาย ถ้าไม่ติดว่าเขากำลังง้อไอ้หมายักษ์นี่อยู่มันคงโดนไปแล้ว หลายทีด้วย .. เออ ก็ยอมรับว่าการง้อของท่านองคนนี้แม่งไม่ค่อยจะเหมือนชาวบ้านเค้าเท่าไหร่หรอก แต่มันกล้าดียังไงวะ ไม่พูดกับเขาเลยสักคำเดียว นี่เกือบจะหนึ่งอาทิตย์แล้วนะโว้ย ไอ้หมาเลว!

 

แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่ซองอูหาเรื่องมาพูดกับแดเนียลเยอะแยะไปหมด แต่ละเรื่องที่เขาเปิดประเด็นคุยมันมีแต่อ้าง ให้หมามาฟังหมายังรู้เลย และไอ้บ้านั่นมันก็เป็นหมาด้วย


ซองอูยอมเอากางเกงไปซ่อนเพื่อถามหากางเกง ทำเป็นตั้งใจทำงานแล้วขอให้มันช่วยดู แม้กระทั่งไปหยิบแอปเปิ้ลมาปอกแล้วสตอเบอแหลว่า ปอกไม่เป็น สอนหน่อย ทั้ง ๆ ที่ปกติแค่บอกว่าอยากกินมันก็แทบจะปอกทั้งเปลือกทั้งเม็ดมาประเคนเขาอยู่แล้ว


ตอนนี้คังแดเนียลที่เชื่องแสนเชื่องกลับกลายเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ น่าโมโหมั้ยล่ะ!


แดนค้าบ เค้าหิวค้าบ”


โกหกรอบที่ล้านของวัน


ซองอูเบียดตัวไปนั่งข้าง ๆ แดเนียลที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ แต่อีกฝ่ายกลับขยับหนีเหมือนไม่อยากนั่งชิดกับเขา ส่วนท่านองคนนี้ก็ได้แต่ก่นด่า (ในใจ) แล้วขยับเข้าไปหาอีก เบียดจนร่างหมี ๆ ติดกับที่พักแขน นั่นแหละ พอจนมุมจะหลบแล้วก็ถอนหายใจเหมือนพยายามอดทน

 

เอ๊ะ หรือมันรำคาญวะ

 

หรือจะส้นตีนอะไรก็ช่างเถอะ พี่ไม่ลดความพยายามหรอกเว้ยไอ้น้อง มาคุยกันดี ๆ เหอะ เห็นหมาที่เคยตามด๊อกแด๊กมาเมินใส่นี่มัน.. มัน..



มันเหงา



รู้มั้ยไอ้หมากระจอก!!



คุณแดเนียลค้าบ ผมหิวคระ…”

 

เพิ่งกินไปไม่ใช่หรอ”


เออ ยังไม่ทันสี่โมงกูจะแดกเป็นมื้อที่ห้าแล้วมั้ง ก็มึงไม่ยอมคุยอะ ต้องโกหกว่าหิวเห็นปะล่ะถึงจะยอมตะ..



เฮ้ยเดี๋ยว!

 

เมื่อกี้ มันยอม.. ตอบ..


ไอ้ลูกหมามันตอบแล้วโว้ย!



ตอนนี้เค้าหิวอีกแล้วอ่าครับ” ว่าเสียงอ่อนไม่พอ ซองอูถูหัวทุย ๆ ของตัวเองลงไปที่ไหล่กว้าง แต่แดเนียลกลับลดมือที่ถือหนังสือลงแล้วใช้ศอกดันเขาออก ไอ้.. เชี่ย ด่าคำไหนถึงจะหายแค้นมันวะ อุตส่าห์เล่นด้วยก็ไม่ยอมเล่น นิสัยเสียชิบหาย


อยากกินอะไรอะ เดี๋ยวโทรสั่ง”


ไปกินข้างนอกก็ได้” ซองอูพูดเสียงหงอย ไม่รู้จะหงอยหามะเขืออะไร แค่หมาตัวเดียวไม่เล่นด้วยเอง


ไม่กลัวคนอื่นเห็นหรือไง”


คำตอบที่ได้รับทำเอาเขาเงียบ เนี่ย ตอบแบบนี้ใบ้ก็แดกสิครับ ประชดประชัน ไม่พอ ๆๆ ทำไมต้องมองขวางแบบนั้นด้วย คิดว่ากูกลัวอ๋อ


แล้วแดนไม่หิวหรอครับ”


แค่เสียงอ่อนแล้วหลบตาไม่ได้หมายความว่ากลัวนะโว้ย 


เค้ากินอะไรก็ได้ค้าบ”

งั้นเดี๋ยวโทร” เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ เดี๋ยวดิ มันทำหน้าไม่รู้สึกรู้สาอะไรได้ไง นี่องซองอูทำเสียงสองใส่เลยนะ ไอ้หมานิสัยเสีย จะเอาแบบนี้ใช่มั้ย ได้! ได้เลย!!


ซองอูลุกขึ้นยืนค้ำหัวคังแดเนียลที่เอาแต่ก้มกดโทรศัพท์ สูดหายใจลึก ๆ จนช่วงอกไปถึงไหล่ขยับขึ้น ทำเพื่อรวบรวมสติ ก่อนจะ..



จุ้บ

กดจูบลงที่แก้มนุ่ม ๆ ของไอ้หมาหนึ่งที


จุ้บ

คราวนี้ที่ใต้ตา


จุ้บ

ตามด้วยหน้าผาก


ก่อนจะย้ายร่างผอม ๆ ของตัวเองไปนั่งลงบนที่พักแขนโซฟา ตอนนี้ใบหน้าแดเนียลอยู่ต่ำกว่าเขา อีกฝ่ายเลยต้องเงยหน้าขึ้นมอง แหม อีลูกหมา พี่องเห็นนะคร้าบว่ามึงแก้มแดงอะ ไม่ได้ตาฝาดด้วย


มาคุยกันเถอะ” นะ.. ไม่อยากพูดคำสุดท้ายไปเดี๋ยวจะกลายเป็นว่าเขากำลังอ้อนวอน เดี๋ยวน้องหมาแดนมันจะเหลิง

ก็คุยอยู่นี่ไง”

ไม่ใช่คุยแบบนี้ดิวะ- ค้าบ”


อยากจะตบปากตัวเอง เห็นแดเนียลเสียงแข็งมาเลยเกือบจะหงุดหงิดกลับแล้ว ดีนะที่เป็นคนมีไหวพริบเลยลากเสียงยาวอ้อล้อทัน ก็ดูมันตอบเขาดิ คนอุตส่าห์หอมหน้าหมา ๆ ของมึงเลยนะว้อย ทำเสียงให้มันดี ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง


แบบนี้มันทำไม ก็ปกติ” มันทำหน้านิ่ง เหยียดตามองเขาด้วย โว้ย! กล้า กล้ามาก!!


เดี๋ยวโดนพี่จับจูบแล้วจะอ่อนระทวยจมอก ระวังไว้เถอะมึ๊ง


ไม่ปกติ มึงเคยคุยกับตัวเองหรอถึงได้รู้ว่าแบบไหนปกติ แบบไหนไม่ปกติ ห้ะ ๆๆๆ” ซองอูทำเบะปากล้อเลียนหน้าบูด ๆ ของอีกคน ไม่ดิ หน้าบูด ๆ นี่มันไม่ใช่ไอ้หมาของกูนะ นี่อะไร มึงเป็นใครวะ คายคังแดเนียลออกมาเดี๋ยวนี้เลย


เลอะเทอะละ จะกินมั้ยข้าว”


อะ ๆ เก๊กขรึมเข้าไป๊ เดี๋ยวมึงรอก่อน อย่าให้ถึงทีกูนะ ไอ้ชิบหาย


ก็พี่องอยู่กับน้องแดนทุกวัน นอนกับน้องแดนทุกคืน น้องแดนเปลี่ยนไปทำไมพี่องจะไม่รู้อะ.. อื้อ!”


ยังไม่ทันพูดจบ คอปกเสื้อก็ถูกดึงลงไปด้วยมือหนาของคนตรงหน้า ถ้าให้ซองอูนับระยะห่างระหว่างใบหน้าก็คงบอกได้ทันทีเลยว่าไม่ถึงคืบ แดเนียลเลื่อนมือขึ้นจับช่วงสันกรามของเขาไว้ ใบหน้าขาว ๆ นั่นกำลังจะเลื่อนเข้ามาเพื่อให้ริมฝีปากสัมผัสกัน

แต่ซองอูไวกว่า..

คนตัวเล็กโน้มตัวลงกดจูบลงบนริมฝีปากหยัก แดเนียลตอบรับสัมผัสเป็นอย่างดี มือปลาหมึกของมันเลื้อยลงมาลูบรอบ ๆ ช่วงเอวของซองอู


เออ นั่นแหละ ลืมหมาหน้าบูดตัวเมื่อกี้ไปได้เลย


เพราะระดับใบหน้าที่ต่างกันทำให้ซองอูไม่ถนัดนัก แล้วเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ มือหนาที่โอบอยู่รอบเอวออกแรงดึงจนเขาลงไปนั่งแหมะอยู่บนตักของมันพอดิบพอดี ขายาวของซองอูพาดผ่านโซฟา แดเนียลจับใบหน้าเล็กให้หันไปรับสัมผัสอุ่นอีกครั้ง


เสียงลมหายใจหนัก ๆ ดังขึ้น ก่อนจะถูกบดจูบลงมาซ้ำ ๆ แดเนียลดูดดึงปากบางของซองอูราวกับว่าคิดถึงสัมผัสนี้เหลือเกิน ปลายลิ้นอุ่นละเลียดไล้มันลงกับกลีบปากนุ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหนักเน้น แล้วก็.. ร้อนแรง บอกได้เลยว่าคนที่จะโดนจูบจนระทวยจมอกแบบที่เขาเคยบอกไปไม่ใช่แดเนียล แต่มันอาจจะเป็นเขาเสียเอง


ซองอู..”


เสียงทุ้มเรียกอยู่ในลำคอ และเหมือนจะช่วยดึงสติเจ้าของชื่อที่กำลังเคลิ้มกับสัมผัสร้อนที่ข้างแก้มได้เป็นอย่างดี ไม่.. ไม่ใช่ข้างแก้มอย่างเดียว คังแดเนียลกดจูบลงมาทั่วใบหน้าเขาแล้ว แถมตอนนี้กระดุมบนเสื้อเชิ้ตสีขาวยังถูกปลดจนหมดแล้วด้วย


ทีแบบนี้น่ะไวจังนะ ไอ้เลว

 

ฮ.. อื่อ..”

 

ยังไม่ทันได้หายใจ ริมฝีปากหนาก็กดลงมาอีกครั้ง หรือสองสามครั้งก็ไม่รู้ อาจจะสิบครั้งด้วยมั้ง แต่ซองอูไม่มีอารมณ์มานับหรอกเพราะมืออุ่น ๆ ของคังแดเนียลที่กำลังไล้ทั่วหน้าท้องเขามันทำให้รู้สึกขนลุกขนพองไปหมด ไม่ใช่เพราะขยะแขยงนะครับ ขนลุกที่ตัวเองเคลิ้มนี่แหละ ไอ้ห่า

 

อีกฝ่ายเลื่อนใบหน้าลงต่ำ ริมฝีปากบดเบียดจนรู้สึกได้ถึงสัมผัสเปียกแฉะที่หัวไหล่ มึงหิวหรอ กินไหล่กูหรอไอ้หมาโง่

 

พอ- พอแล้ว ไอ้สะ..”

 

เมื่อเห็นว่าไอ้หมากำลังทำเกินเรื่องไปมากเลยเปิดปากห้าม แต่ยังไม่จบประโยคดีก็ถูกแดเนียลปิดปากด้วยปากของเจ้าตัวอีกครั้ง

 

ปากอุ่น ๆ ที่เขาคิดถึง..

 

เพราะจะหายใจไม่ทันอยู่แล้วเลยต้องดันไหล่กว้าง ๆ ของมันไว้ แต่เหมือนหมาบ้าจะไม่ยอมอ่อนให้ แดเนียลจับต้นคอเขาแล้วล็อคให้รับสัมผัสร้อนจากริมฝีปากที่กำลังร้อนไม่ต่างกัน เสียงหอบหายใจหนัก ๆของทั้งตัวซองอูและคนตรงหน้าดังขึ้นทันทีหลังจากคังแดเนียลถอนริมฝีปากออก ซองอูจับใบหน้าหล่อเหลาที่เขาหลงรักไว้แน่น

 

หลงรัก..

 

ถูกแล้ว อ่านไม่ผิดหรอก

 

มือบางไล้ไปตามกรอบหน้าชื้นเหงื่อของอีกคน ทั้งที่แอร์ก็เย็นฉ่ำแต่ทำไมเหงื่อถึงเต็มหน้าแบบนี้ก็ไม่รู้ แดเนียลมองหน้าเขานิ่ง มันนิ่งเกินไปหรือซองอูอ่านสีหน้าของอีกฝ่ายไม่ออกกันแน่ เขาไม่รู้เลย

 

ริมฝีปากอุ่นเลื่อนมากดจูบที่ลำคอ แล้วก็ถอยออกมาเพื่อที่จะมองตา ก่อนจะก้มลงขบเม้มที่ปลายคางสลับกับมองตาซองอูไปมา ทำแบบนั้นซ้ำ ๆ จนใบหน้าและช่วงคอเขาแดงไปหมด พอได้สบตาถึงได้เห็นว่าดวงตาเรียวรีนั่นกำลังฉายแววขอร้อง ทำให้ซองอูรู้ว่าคังแดเนียลกำลังต้องการอะไร

 

ไอ้เวรนี่ มันเอาอีกแล้ว

 

มองหางตาตก ๆ เหมือนหมาแล้วทำให้ซองอูอยากหากระดูกมาให้คาบแทนที่จะมากัดทั่วคอเขาแบบนี้ แดเนียลกระชับฝ่ามือที่กำลังล็อคตัวไว้ จ้องหน้าเหมือนกำลังจะ...

 

“..นะ”

 

อะไร” เสียงของซองอูเบาหวิว จะมาทำหน้าเหมือนหมาขอร้องแบบนี้ ในตอนนี้ เวลานี้ไม่ได้นะ

 

พี่เป็นของผมนะ”

“..ซองอู”

 

เสียงทุ้มพึมพำชื่อเขา ริมฝีปากอุ่น ๆ และจมูกโด่งกดลงที่ข้างแก้มดังฟอด

 

พี่เป็นของผมคนเดียว”

 

อีกฝ่ายซบลงที่ข้างลำคอ แล้วบอกเขาเสียงอู้อี้ แต่ซองอูกลับได้ยินมันชัดเจน..

 

ผมอยากจะให้พี่บอกเรื่องของเราตอนพร้อม”

แต่ทนไม่ไหวแล้ว..”

บอกคนอื่นเถอะนะซองอู”


เหมือนม่านตาพร่ามัวเมื่อถูกขบเม้มที่คออีกครั้ง ซองอูเบือนหน้าหนี ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้รู้สึกร้อนไปหมดทั้งใบหน้าและลำคอ ก็มึงเล่นดูดไปทั่วแบบนี้ ไอ้เลว เจ็บก็เจ็บ แล้วยังอีก.. มันยังจะจับคางเขาให้หันไปมองหน้าหมา ๆ ของมันอีก

 

ได้มั้ย”

 

เขาเงียบเมื่ออีกคนถามอย่างคาดคั้น สายตาลูกหมาที่มองตาเขาอย่างอ้อนวอนมันจริงจังเกินไป.. จริงจังจนซองอูต้องหลบตาแล้วเม้มริมฝีปากแน่น

 

ไม่ใช่ว่าไม่อยากบอก เขากำลังหาทางบอกอยู่นี่ไง มันไม่มีจังหวะดี ๆ ที่จะบอกเพื่อนได้เลย จะให้อยู่ ๆ เดินไปบอก เห้ยพวกมึง กูคบกับคังแดเนียลอยู่ว่ะ ไม่ดิ.. ใช้คำว่าคบยังไม่ได้ด้วยซ้ำ หรือเขาควรจะบอกว่า กูนอนกับคังแดเนียลมาเกือบปีแล้ว อันนี้ก็เรทฉ18+เลย หรือถ้าไปบอกว่า กูคุยกับคังแดเนียลอยู่ มีหวังโดนซักยาว อะไร ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนไหน ก็นั่นแหละ ให้บอกว่ารักคังแดเนียลไปเลยดีมั้ย

 

เหอ มีหวังเขินตาย กับไอ้หมาเขายังไม่เคยบอกเลย ว่ารัก

 

ใช่ แต่ว่าซองอูก็รักแดเนียลจริงๆ มันก็สมเหตุสมผลที่สุดแล้วถ้าจะให้..

 

“…”

 

แดเนียลถอนหายใจระบายความหงุดหงิด นั่นขัดความคิดทั้งหมดของซองอู ดูเหมือนว่าจะใช้เวลาคิดมากเกินไปหน่อย รู้ตัวอีกทีมือที่โอบรอบเอวอยู่ก็เริ่มคลายออก ใบหน้าที่อยู่ใกล้ ๆ ก็ค่อย ๆ ถอยห่างออกไป

 

ไอ้หมาบ้าของเขาก็เป็นแบบนี้ตลอด..

 

เดี๋ยวก็หันมายิ้มให้เขาแล้วบอกว่าไม่เป็นไรเหมือนทุกครั้งนั่นแหละ

 

 

แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เลย

 

 

ร่างสูงลุกพรวดจนซองอูที่อยู่บนตักเปลี่ยนมาอยู่บนโซฟาแทน เพราะว่ากำลังอึ้งกับการที่แดเนียลเดินหนีเขาไปเสียดื้อ ๆ หลังจากพึ่งจะ.. เออ! พึ่งจะจูบกันไปแบบนั้น ตอนนี้ก็เลยได้แต่นั่งมองแผ่นหลังกว้างที่เดินไปหยิบของนู่นนี่ ไม่หันมาสบตาเขาเลยสักนิด

 

ซองอูไม่รู้ว่าการที่แดเนียลเป็นแบบนี้เพราะอะไร ไม่.. เอาใหม่ เขารู้ดีเลยว่าไอ้ลูกหมามันอยากบอกคนอื่นแค่ไหน เขาก็พยายามคิดอยู่นี่ไง ไม่รู้หรอวะ หรือว่าเขาคิดนานเกินไป..

 

 

ถึงได้เดินออกจากห้องแล้วทิ้งให้อยู่คนเดียวแบบนี้

 

ให้อยู่คนเดียว… หลังจากที่มาทำรอยที่คอไว้เต็มไปหมดเนี่ยนะ

 

โคตรจะนิสัยไม่ดี ไอ้หมาเลว!



..



ซองอูไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรทั้งนั้น..

 

ไอ้ดงโฮ มินฮยอน ซังกยุนและเพื่อน ๆ ทั้งหลายดูจะช็อคไปเลยเมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมไปนั่งเล่นที่สามแยกปากหมา ซองอูรีบกลับหอทุกเที่ยงเพื่อจะไปดูว่าไอ้ลูกหมาของเขามันกลับเข้ามาบ้างหรือเปล่า

 

แต่ไม่เลย.. ไม่มีวี่แวว

 

หลังจากวันนั้นที่แดเนียลออกไปก็ไม่ได้กลับเข้าห้องอีกเลยจนถึงตอนนี้ ผ่านไปสามวันแล้ว โทรไปก็ไม่ยอมรับสาย ข้อความก็ไม่ตอบ ไปดักรอที่คณะมันก็หลบเก่งเป็นกิ้งกือ แถมจะให้ออกไปหาโต้ง ๆ ก็กลัวจะโดนเพื่อนมันรุมกระทืบ เขาไม่ได้มีปัญหากับเพื่อนของไอ้แดนเหมือนกับพวกดงโฮหรอก แต่เผื่อเดินไปแล้วหน้าตาล่อตีนขึ้นมาก็ไม่คุ้มนะเว้ย ยังไม่อยากหมดหล่อ

 

ไง เจอมั้ย” ซองอูชักสีหน้าทันทีหลังจากมินฮยอนถาม เขาเกลียดไอ้เวรนี่ที่มันทำตัวรู้มากขึ้นทุกวัน

 

เจออะไรของมึง”

 

ก็ที่มึงกลับห้องทุกเที่ยง หาอะไรล่ะ”

 

พนันได้เลยว่าหน้าหล่อ ๆ ขององซองอูคงเหลอหลามาก เชี่ย หรือว่ามัน..

 

บอกกูมาตรง ๆ เหอะ”

 

ซวย ซวยแน่กู

 

แอบมีเมียใช่มั้ย”

 

เอ่อ

 

พ่อง

 

ดงโฮที่เพิ่งเลิกสนใจโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นมาถาม มันเท้าคางมองเขาด้วยสีหน้าจริงจังจนซองอูหลุดขำออกมา

 

เมียบ้านพวกมึงอะ ตรงกันข้ามเลยต่างหาก

 

ถ้าไม่ได้กลับไปหาเมีย แม่มึงป่วยหรอ แบบรีบกลับไปดูแม่ที่โรงบาลงี้ บอกพวกกูได้นะไอ้สัด” เป็นซังกยุนที่พูด นั่นทำให้ซองอูแทบจะยั้งมือตัวเองไม่ทันเกือบจะตะบั้นหน้าโง่ ๆ ของมันแล้ว ไอ้เพื่อนเลว ทำกูตกใจไม่พอมาแช่งม๊ากูอีก มึงต้องตาย

 

ทำท่าจะต่อยมันอยู่นาน เล่น ๆ กันไป ไอ้ดงโฮก็ช่วยป้องกันเพื่อนรักของตัวเอง ส่วนเขาก็จะต่อยเอา ๆ เป็นอย่างนั้นอยู่สักพักจนคิดขึ้นมาได้

 

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ละ..

 

บอกพวกมันเรื่องไอ้หมา ก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง อย่างมากก็แค่โดนมันด่านิดหน่อย

 

ซองอูสูดหายใจเข้าเตรียมพร้อมกับการโดนรุมประชาทัณฆ์แล้ว..

 

 

กูมีเรื่องจะสารภาพ..”

 

 

ถ้าไม่ติดว่า

 

 

สายตาเหลือบไปเห็นใครคนนึงเสียก่อน ร่างสูงอยู่ในชุดนักศึกษา ผิวขาว ผมบลอนด์ ตุ้มหูรูปไม้กางเขน และรองเท้าที่แพงแสนแพงของมัน

 

แทบไม่ต้องคิดอะไรมาก

 

ร่างผอมบางวิ่งออกมาโดยไม่สนสายตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนตัวเองเลยสักนิด เป้าหมายของเขาคือแดเนียลที่กำลังเดินอยู่กับเพื่อนกลุ่มมันอีกสามคน

 

สามคนนี่กี่ตีนวะ..

 

เออ ไม่สนแล้วเว้ย

 

 

แดเนียล!”

 

เห้ย! คังแดเนียล!!”

 

หันมาสิวะ!!!”

 

 

ประโยคสุดท้ายซองอูตะโกนสุดเสียง คนรอบข้างหันมามองเต็มไปหมด และใช่ เขาไม่สนแล้ว ตอนนี้ขอแค่ไอ้หน้าหมามันหันมาคุยกันก็พอ เขาเม้มปากตอนที่เห็นคิมแจฮวาน ไลควานลิน ควอนฮยอนบิน เพื่อนของมันหันมามองแล้ว

 

แต่เหมือนสวรรค์ใจร้าย

 

คนที่ซองอูอยากให้หันมามองที่สุด..

 

 

คังแดเนียลเดินต่อไป ไม่หยุดชะงักเลยแม้แต่นิดเดียว



..


ถ้ามีเครื่องวัดว่าในใจมันร้อนรุ่มขนาดไหน องศาในใจซองอูคงพุ่งถึงร้อย

 

กลับห้องมาแล้วเผลอหลับไปแค่แปปเดียว ตื่นมาก็สี่ทุ่ม ซองอูกดเช็คโทรศัพท์ว่ามีข้อความจากแดเนียลหรือว่ามันจะโทรกลับมาบ้างหรือเปล่า แต่ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ ไม่มี

 

อยู่ ๆ ก็หนาว คืนที่ไม่มีไอ้หมานั่นนอนด้วย

 

 

มันหนาว..

เหงาด้วย..

 

 

งอแงเป็นตุ๊ดเลย ไอ้เวร”

 

คังแดเนียล มึงจำไว้เลย ไอ้หมาเวร”

 

ริมฝีปากเล็กพึมพำเบา ๆ กดเข้าไปดูกรุ๊ปไลน์ก็พบว่าเพื่อน ๆ นัดกันไปกินเหล้า เวลาแบบนี้ปกติเขาไม่ไปไหนหรอก ก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องกับไอ้หมา แต่ตอนนี้ไหน ๆ มันก็ไม่อยู่แล้ว แล้วไอ้ห้องเวรนี่ตอนที่ไม่มีมันอยู่ก็โคตรจะหนาว..

 

ออกไปข้างนอกซะหน่อยละกัน



..

 

 

มาแล้วหรอคร้าบ เพื่อนอง”

 

นึกไงถึงมาวะ ปกติยามราตรีมึงไม่เคยโผล่”

 

กูบอกแล้วช่วงนี้แม่งแปลก”

 

ซองอูทำหูทวนลม ไม่มีอารมณ์มาต่อล้อต่อเถียงกับพวกแม่ง ตอนนี้เขาอยากจะเมาให้แอ๋ไปเลย เวลาคนอกหักเขาเป็นกันแบบนี้หรือเปล่า

 

แต่ ๆๆ! เขาไม่ได้อกหักนะว้อย! ไอ้หมานั่นแหละต้องเป็นคนอกหักซะเอง!

 

มินฮยอน โต๊ะนั้นเด็ดสราด ไอ้องเอาด้วยป่าว” ซังกยุนสะกิดไหล่ยิก ๆ จนเขาต้องมองตาม เห็นผู้หญิงแต่งตัววับ ๆ แวม ๆ ขาว สู๊งสูง นมใหญ่ด้วย แต่ทำไมไม่รู้สึกว้าว ไม่มีอารมณ์จะหลีสาวแบบนี้ก็ไม่รู้

 

ดูทำหน้าเซ็งเป็นผีตายซาก มึงมีอะไร ขุ่นเคืองอะไรใคร บอกพวกกูมาดิ้” มินฮยอนตบหัวหนึ่งที

 

เออ กูอยากจะถามตั้งแต่เย็นละ” ไอ้ดงโฮที่ดูเหมือนจะนึกอะไรออกพูดขึ้น “มึงจะสารภาพอะไรวะ”

 

ซองอูเงียบ ถอนหายใจแล้วกระดกเหล้าทีเดียวหมดแก้วจนรสขม ๆ มันบาดคอ ซบหัวลงกับโต๊ะพักใหญ่ ๆ แต่หูก็ได้ยินเสียงที่พวกมันพูดอยู่

 

กูเหมือนจะรู้ว่าเรื่องอะไร.. ไอ้องอะ..” มินฮยอนทำเสียงเหมือนกระซิบ แต่เขาได้ยินเต็มสองหู

 

เออ แต่กูยังไม่อยากมั่นใจมาก ขอให้ไม่ใช่ก็แล้วกัน” ไอ้ดงโฮอีกคน

 

เรื่องเหี้ยไรวะ บอกกูมั่ง” ซังกยุนที่ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องก็พูดขัด แถมยังเอาศอกมาเท้าหลังซองอูเพื่อจะยื่นหน้าไปใกล้ไอ้สองตัวนั้นอีก หนักก็หนัก แต่เขาน่ะหมดแรงขนาดขี้เกียจจะลุกขึ้นไปด่า

 

กูไม่มั่นใจอะ แล้วมึงว่าเรื่องของมึงมันเรื่องเดียวกับกูป่าววะ”

 

ไม่รู้ว่ะ มึงว่าใช่ปะล่ะ”

 

มึงคุยเหี้ยไรกันเนี่ย! บอกกูมั่ง!!”

 

สิ้นเสียงของไอ้โง่ซังกยุน ซองอูก็ลุกพรึ่บขึ้นมาจนเพื่อนเงียบ เขาไม่รู้หรอกว่าที่มันพูดน่ะเรื่องอะไรกัน หรือมันอาจจะรู้เรื่องของแดเนียลแล้วแค่ไม่ได้พูดออกมา หรือจะอะไรก็ช่างแม่ง

 

ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ แดก”

 

ในหัวตอนนี้มีแค่..

 

คิดถึง

 

แก้วที่ห้า หกหรือเจ็ดแปดเก้าสิบแล้วก็ไม่รู้ รู้แค่กินไปเรื่อย ๆ แล้วมันติดลม ซองอูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ที่เขาคุ้นเคย ไม่ต้องเข้าไปดูในคอนแทคก็จำตัวเลขทั้งหมดได้แม่น




I met you in the dark

You lit me up

You made me feel as though

I was enough




ระหว่างรอสาย ไม่รู้เพราะเมาหรือเปล่าสมองมันถึงได้คิดถึงหน้าไอ้หมาครั้งแรกตอนที่เจอกัน วันนั้นวันซวยของซองอูชิบหายเพราะเขาเข้าคลาสช้า เป็นคลาสที่ต้องแก้เลยได้เรียนกับรุ่นน้อง ทั้งอายทั้งหงุดหงิดจารย์ เข้ามานั่งเรียนโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น นอนฟุบอย่างเดียว พอตอนเลิกคลาสนั่นแหละถึงจะได้เงยขึ้นมา แล้วเขาก็รู้สึกเหมือนหัวใจกระตุก

 

นี่เรานั่งข้างคนน่ารักคนนี้ตลอดคาบเลยอ๋อวะ

 

 

มองไร’

 

 

เสียงทุ้ม ๆ แหบ ๆ ขัดกับใบหน้าของไอ้แดเนียลมาก มันดันกระพุ้งแก้มอย่างกวนส้นตีน ถ้าไม่ใช่คนที่ถูกใจซองอูคงตะบั้นหน้าหงายไปแล้ว

 

แต่พอเจอไอ้หมาเข้าไป จากวันที่น่าหงุดหงิดวันนั้นแม่งก็โอเคขึ้นมาเลยนะ

 

[...]

 

ห้วงความคิดของซองอูขาดไป เมื่อปลายสายรับโทรศัพท์เขา แดเนียลมันรับโทรศัพท์แล้วแหละ ถึงจะไม่พูดอะไรสักคำก็เถอะ

 

ฮัลโหล”

 

[ว่าไง]

 

ไม่รู้ว่าเป็นที่ฝั่งเขาหรือว่าอีกคนกันแน่ที่เสียงรอบข้างดัง ซองอูลุกขึ้นเพื่อจะไปหาที่เงียบ ๆ คุย มินฮยอนทำท่าจะลุกตามแต่เขามองขวางไว้ก่อน ขายาวเดินต่อไปเรื่อย ๆ

 

แต่อยู่ ๆ ก็ต้องหยุดแล้วลดโทรศัพท์ลงจากหูเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

 

 

ปกติหมามันไม่ยิ้มให้คนอื่นนอกจากเจ้าของไม่ใช่หรอวะ

แล้วนี่คืออะไร..

 

ร่างโปร่งยืนนิ่ง จ้องภาพตรงหน้าอยู่นาน มีเพื่อนสามคนของเจ้าตัว แล้วก็คังแดเนียลที่กำลังหัวเราะแล้วก็ยิ้มให้กับผู้หญิงขาว หุ่นเซี๊ยะ ตัวเล็ก สเปคป๋าเลยดิมึง ไอ้หมา

 

แล้วดู แม่งนั่งชิดขนาดนั้นมึงไม่นั่งตักกันไปเลยล่ะ เปิดห้องเลยก็ได้นะ เหอะ มือของแดเนียลยังถือโทรศัพท์แนบกับหู ซองอูก็เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาฟังอีกครั้ง ได้ยินเสียงหัวเราะดังไปหมด ไอ้แดน.. มีความสุขมากมั้ยอะ

 

ส่วนซองอูคนนี้แม่งอยากจะขำให้ฟันหลุดเลย

 

มองตรงมาหน่อย”

 

ไม่รู้อะไรดลใจให้พูดออกไปแบบนั้น แดเนียลมองขึ้นมาตามที่เขาบอก เพราะอยู่ไกลก็เลยไม่ได้เห็นว่าแววตาของอีกฝ่ายเป็นยังไง รู้แค่กำลังมองมาทางเขา ซองอูกดวาง สูดลมหายใจลึก ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปที่โต๊ะนั้น

 

นี่ใครหรอ” เฉียดหางตาไปมองผู้หญิงที่นั่งข้างแดเนียล เขาถามแล้วก็กลับมาจ้องไอ้หัวทองเหมือนเดิม ซองอูไม่สนหรอกว่าสีหน้าของเพื่อนมันจะตกใจขนาดไหน

 

อะไรวะ มันเข้ามากวนตีนหรอ”

 

เอาแม่งเลยมั้ย อยู่คนเดียวด้วย”

 

เขาได้ยินทั้งหมด ยอมรับก็ได้ว่ากลัวจะโดนตีนอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้สายตามันเอาแต่จ้องดวงตาเรียวรีของแดเนียล ขยับไปไหนไม่ได้เลย.. เขาจ้องอยู่นาน ไม่รู้ว่าตัวเองมีสีหน้าแบบไหนและสีหน้าของอีกคนก็เหมือนกัน ถึงจะเห็นอยู่ตรงหน้า แต่ว่าซองอูเดาไม่ออก

 

มีปัญหาไรกับเพื่อนกูวะ!”

 

ไหล่ของซองอูถูกดึงไปเพื่อที่จะหันไปมองหน้าคนถาม เขาไม่รู้หรอกว่าเป็นไอ้ตัวไหนที่ทำ เพราะยังไม่ละสายตาออกจากแดเนียล แต่สาบานเลยว่าถ้ารู้นะกูจะฟ้องดงโฮให้มาเอาคืนมึงทีหลัง ไอ้เด็กเวร

 

ปล่อยก่อนไอ้หลิน”

 

อ่อ หลิน ไลควานลินใช่มั้ย ได้ มึงเจอ(เพื่อน)กูแน่!

 

เป็นแดเนียลที่ลุกขึ้นมาดึงเพื่อนมันออก ทุกคนดูมึนงง รวมถึงผู้หญิงที่มันยิ้มร่าใส่เมื่อกี้ด้วย..

 

 

ยิ้มหมา ๆ ที่ควรจะเป็นขององซองอูแค่คนเดียวน่ะ

 

 

เจ้าของมือหนาที่ไหล่หันไปบอกเพื่อนว่าเดี๋ยวจะอธิบายทีหลัง เขาเดินออกมาตามแรงดันจากฝ่ามือของอีกฝ่าย ระหว่างทางไอ้หมามันก็บ่นพึมพำใส่ตลอดว่าเมาแล้วนะ ซึ่งคำนั้นทำเอาเขาแค่นหัวเราะมาตลอดทาง

 

 

สนใจด้วยหรือไง

 

 

เมาแล้ว โต๊ะพี่อยู่ไหน เดี๋ยวพาไปส่ง” ซองอูหันหน้าขวับทันที “อ่อ ลืมไป เพื่อนรู้ไม่ได้เนอะ”

 

แล้วคำพูดประชดประชันนั่นก็ทำเอาซองอูหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง ที่เขาหันไปไม่ใช่ว่ากลัวเพื่อนจะรู้สักหน่อย มันควรจะพากลับห้องเราไม่ใช่หรอ ไม่ใช่พาไปหาเพื่อน




Then you smiled over your shoulder

For a minute, I was stone-cold sober

I pulled you closer to my chest

 

And you asked me to stay over

I said, I already told ya

I think that you should get some rest




ยืนเงียบในร้านอยู่นานแดเนียลก็เป็นฝ่ายยอมแพ้ก่อนอีกแล้ว พาซองอูเดินออกมาขึ้นรถ ทั้ง ๆ ที่อยากจะพาไปส่งที่โต๊ะให้พวกเพื่อนพี่มันสงสัยเล่น ๆ ชิบหาย แต่ก็นั่นแหละ ไม่ได้ทำ

 

เขาถอนหายใจ เหลือบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของอีกคนที่กำลังกระดกน้ำดื่มอั้ก ๆ ด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันไปหมด

 

คิดถึง ห่วง แล้วก็.. น้อยใจ

 

เขาหนีซองอูออกมา ยอมรับว่าทำเพื่อกดดันให้อีกคนบอกเพื่อน นี่เป็นการใจร้ายที่ยาวนานที่สุดแล้ว ไม่รู้ว่าไอ้ลูกแมวนี่มันจะสำนึกบ้างหรือเปล่า แต่ตอนนี้ฝ่ายที่ทนไม่ไหวก็ดูเหมือนจะเป็นซองอูมากกว่าล่ะนะ

 

แดน..”

 

หลังจากที่ดับรถเพื่อจะพาคนเมาขึ้นห้อง เจ้าตัวที่เงียบอยู่ตลอดทางก็เรียกชื่อเขาออกมาด้วยเสียงแหบแห้ง มันเบามาก ๆ แต่เจ้าของชื่อได้ยินชัดเจน

 

 

คิดถึง”

 

 

คำนี้ก็ชัดเจนเหมือนกัน

 

แดเนียลขยับตัวไปกอดอีกฝ่ายทันทีเมื่อเห็นรอยยิ้มของซองอูที่ส่งมา เหมือนความโกรธที่มีมันหายไปจนหมดเมื่อได้ยินคำนั้นแถมตอนที่อีกคนมีสีหน้าแบบนั้นด้วย ดวงตาใส ๆ และเขี้ยวเล็ก ๆ อะไรทุกอย่างดูซื่อตรงไปหมด

 

ซองอูกำเสื้อเขาแน่นเหมือนกลัวว่าจะหายไปไหน เวลาผ่านไปสักพักเขาก็เป็นฝ่ายผละออกแล้วประคองร่างอ่อนปวกเปียกของซองอูขึ้นห้อง ทิ้งตัวผอม ๆ ลงกับเตียง คนบนเตียงจ้องหน้าเขานิ่ง เหมือนมีอะไรอยากจะพูด ซึ่งเขาก็ยืนมองอีกคนเพื่อจะรอฟัง แต่ไม่มีคำไหนหลุดออกมาจากริมฝีปากบางนั้นเลย

 

ทั้งห้องเงียบอยู่นาน จนแดเนียลทนไม่ไหว ปิดไฟแล้วบอกกับอีกคนว่าจะไปนอนห้องฮยอนบิน แต่ตอนที่กำลังจะเดินออกกลับโดนขัดซะก่อน

 

 

ไม่เอา!”

 

 

เสียงดัง ๆ ที่ตะโกนก็ยังดูเอาแต่ใจไม่เคยเปลี่ยน เป็นเหตุผลที่ทำให้เขาเปิดไฟอีกครั้ง หันไปมองพบว่าซองอูกำลังยืนอยู่บนเตียง จากใบหน้าที่แดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์นั้นยิ่งแดงขึ้นไปอีกเพราะอีกคนกำลังฉุนเฉียว ซึ่งแดเนียลคิดว่าเป็นแบบนั้นนะ.. เขาพาร่างตัวเองเดินไปนั่งบนเตียงพร้อมกับดึงข้อมือซองอูให้นั่งลง

 

 

ต้องเจรจา..

 

 

ผมไม่อยากอยู่ที่นี่หรอก”

อยู่ไปก็เหมือนเป็นตัวอะไรของพี่ก็ไม่รู้”

 

ไม่เอา” ซองอูส่ายหัวรัว ๆ แล้วก้มหน้าลง เสียงนั้นดูอู้อี้เอาแต่ใจเหมือนกับเด็ก

ยอมแล้ว”

อย่าไปนะ”

 

ฮึก.. ตอนไม่มีมึง.. มันเหงา”

 

แดเนียลเหมือนใจหลุดลงไปที่ตาตุ่มเมื่อได้ยินเสียงสะอื้น ไหล่บาง ๆ ของอีกคนกำลังสั่น ใช่ สิ่งที่ไม่เคยอยากให้เกิดมันก็เกิด..

 

เขาทำซองอูร้องไห้

 

โทรบอกไอ้ ฮึก.. บอกไอ้มินฮยอนตอนนี้ ฮึก เลยก็ได้” ซองอูล้วงกระเป๋ากางเกง หยิบโทรศัพท์แล้วโทรออกตามที่บอกจริง ๆ แต่มือบาง ๆ นั่นสั่นจนแทบจะกดไม่ถูก แดเนียลจับมือเย็นเฉียบเอาไว้แล้วโยนโทรศัพท์ลงกับเตียง

 

ซองอู.. พอแล้ว พี่กำลังเมา”

 

ไม่เมา ฮือ ถึง ถึงไม่เมาก็จะโทร ฮึก บอกไอ้มินฮยอน.. สะอื้น ฮือ! หาแม่มึงหรอ!” อีกคนดูจะโมโหกับตัวเองมาก ยกมือขึ้นมาขยี้ตาแรง ๆ หวังจะให้มันหยุดไหล แต่มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย ไหล่นั้นยังไม่หยุดสั่นด้วยซ้ำ

 

แดเนียลยิ้มออกมา เพราะท่าทางแบบนี้มันน่ารักสุด ๆ

 

กูมัน ฮึก กูเลวเอง.. ที่ ที่ทำมึง ฮึก เสียใจ..”



 

I knew I loved you then
But you’d never know
‘Cause I played it cool when I was scared of letting go




ไม่เอาดิ”

 

ซองอูกระพริบตาแรง ๆ หลังจากแดเนียลปฏิเสธประโยคที่เขาบอกเมื่อกี้แล้วขมวดคิ้วมอง มือหนาจับหน้าของเขาไว้แล้วเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ

 

ผมเลวกว่า.. ทำพี่ร้องไห้”

 

พูดจบก็ทาบทับริมฝีปากร้อน ๆ ลงมา อีกฝ่ายจะรุกล้ำเข้ามาแต่เพราะตัวเขายังไม่หยุดสะอื้นเลยได้แค่ปล่อยให้ริมฝีปากสัมผัสกันเนิ่นนาน ใช้นิ้วโป้งไล้เบา ๆ ที่ขอบตาร้อนผ่าวก่อนจะเลื่อนฝ่ามือขึ้นมาลูบบนกลุ่มผมสีดำของซองอูเหมือนกำลังปลอบประโลม

 

กูรัก.. ฮึก รักมึง”

 

ซองอูเกลียดตัวเองที่สะอื้นตอนกำลังพูดเรื่องสำคัญแบบนี้ มือบางยกขึ้นดันไหล่อีกคนที่กำลังจะโถมตัวเข้ามาออกห่าง มันใช่เวลามาทะลึ่งตอนนี้มั้ย ไอ้โรคจิต คนกำลังซึ้งเนี่ย.. เขากัดริมฝีปากแน่น ทุบลงที่ต้นคอของแดเนียลแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อกลั้นสะอื้น

 

กูรักมึง”




I knew I needed you
But I never showed
But I wanna stay with you
Until we’re grey and old




ผมก็รักพี่”

 

รักมากๆ”

 

ว่าจบก็ดันร่างผอมบางให้ราบกับเตียง ก้มลงไปมอบสัมผัสร้อนบนริมฝีปากบางที่กำลังสั่น คนใต้ร่างยังไม่หายสะอื้นดี แดเนียลลูบไหล่อีกคนเป็นการปลอบประโลมอีกครั้ง เลื่อนริมฝีปากไปจูบที่เปลือกตาชื้นน้ำ กดจูบที่ปลายจมูกแดงเถือกที่ดูน่าแกล้งมากกว่าน่าสงสาร

 

น่าแกล้ง.. และเขากำลังจะทนไม่ไหว..

 

ซองอูทำให้แดเนียลหยุดตัวเองไม่ได้

 

จะโทษอีกฝ่ายก็ไม่ถูก เพราะปกติเขาหยุดมันเอง แต่ตอนนี้มันทนไม่ได้แล้ว คำว่ารักที่พูดออกมาด้วยใบหน้าน่าแกล้งแบบนั้นน่ะ หน้าแดง ๆ จมูกแดง ๆ ดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตานั้นอีก

 

ถ้ายังยอมทนก็ไม่เป็นมันแล้วผัว ให้กูไปบวชเหอะ

 

เป็นครั้งแรกที่แดเนียลไม่คิดจะขอ เขากดริมฝีปากลงที่ต้นคอขาวเนียน ขบเม้มซ้ำ ๆ จนอีกคนต้องนิ่วหน้าเพราะรอยเก่าที่เขาทำไว้ยังไม่จางดี ซองอูเอียงหน้ารับสัมผัสที่ข้างคอ มือเย็นจับลูบที่แผ่นหลังใต้เสื้อของเขา ซึ่งแดเนียลก็ไม่น้อยหน้า บีบเค้นลงที่สะโพกบาง เลิกเสื้อยืดสีดำของซองอูขึ้น ก่อนจะย้ายริมฝีปากลงมาทำรอยที่ผิวขาว ๆ นั้นอีก เขาพยายามใจเย็นและบดจูบลงอย่างอ่อนโยนที่สุดเพราะไอ้ลูกแมวขี้แงของเขากำลังสั่น อาจจะเพราะแรงสะอื้น หรือเพราะความรู้สึกวาบหวามตอนที่ริมฝีปากเขาแตะลงบนผิวของเจ้าตัว หรือเพราะกำลังกลัว หรือเพราะอะไรก็ไม่รู้แล้วโว้ย!

 

แค่เลื่อนสายตาขึ้นไปมอง

 

แล้วเห็นปลายจมูกแดง ๆ ตาใส ๆ ชื้นน้ำ

 

ตาใส ๆ ที่ไม่ฉายแววขัดขืนเขาแบบครั้งก่อน ๆ

 

 

เท่านั้นแหละ แดเนียลก็ไม่สนแล้ว

 

 

รอมานานแล้วเวลาที่แมวไม่ดื้อน่ะ




I’m so in love with you

And I hope you know

 

Darling, your love is more than worth its weight in gold

 

We’ve come so far, my dear

Look how we’ve grown

And I wanna stay with you

Until we’re grey and old




อ๊ะ! ฮึก.. เอาออกไป! ไอ้หมา.. เหี้ย เจ็บ”

 

เสียงอีกคนด่าแล้วพยายามดิ้นเพื่อให้ตัวตนของแดเนียลหลุดออกจากช่วงกลางคับแน่นนั่น หลังจากที่พรวดตัวเข้าไปจนสุด ซองอูข่วนเล็บลงกับแผ่นอกและทุบตีไม่หยุด

 

ซึ่งก็เหมือนกับคังแดเนียล

 

เขาไม่หยุด

และไม่คิดจะหยุด..

 

ไม่รู้ว่าต้องปลอบยังไงให้ลูกแมวใต้ร่างของเขาใจเย็นลง แดเนียลโถมตัวเข้าหาอีกฝ่ายอย่างระวัง เลื่อนใบหน้าหล่อเหลากระซิบลงที่ข้างหูซ้ำ ๆ ว่ารักแค่ไหน..

 

คังแดเนียลรักองซองอูมากแค่ไหน

 

กดจูบลงที่หน้าผากชื้นเหงื่อ จากนั้นก็พรมจูบจนทั่วใบหน้า เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มสงบถึงได้ออกแรงขยับเบา ๆ และเพราะทำได้แค่นั้น คังแดเนียลถึงแทบคลั่ง

 

ไม่สิ อาจจะคลั่งไปแล้วก็ได้

 

 

ไหนบอกว่าจะเบาไง!!”




I'm gonna love you till
My lungs give out
I promise till death we part like in our vows


So I wrote this song for you, now everybody knows
'Cause now it's just you and me till we're grey and old




[จะเบาแล้ว.. ขออีกนิด]

 

 

[ฮ.. อึก แดน ไอ้.. เหี้ย ไอ้หมาเวร อ๊ะ]

 

 

[ชู่ว.. ใจเย็นๆ]

 

 

ฮวังมินฮยอนยกมือขึ้นปิดปากหลังจากได้ยินเสียงในสาย ไอ้ตอนแรกก็นึกว่าเพื่อนจะมีอะไรเพราะมันโทรมาแล้วไม่พูด แถมยังได้ยินเสียงร้องไห้อยู่ไกล ๆ กระวีกระวาดบอกอีกสองตัวไปแล้ว แล้ว.. แล้วก็เป็นห่วงกันแทบตาย แต่ฟังไปฟังมาเสือกได้ยินมันเล่นหนังสดกับไอ้เด็กคังแดเนียลซะนี่

 

เป็นแบบที่คิดไว้ไม่มีผิด..

 

ดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่เปิดสปีกเกอร์โฟนให้ไอ้ดงโฮและซังกยุนได้ยิน

 

องซองอู..

นอกจากพรุ่งนี้จะต้องอธิบายให้ฟังแล้ว มึงยังต้องกราบกูงาม ๆ ด้วยแหละเพื่อน

 

 

 

 

 

Just say you won't let go

Just say you won't let go

 





อย่าไปไหนอีกนะ”

 

ครับ”

ไม่ไปแล้ว”

สัญญาเลย”

 

 

 

 

 

( A Dog Named Dan )

 

 

 

 

 

_

#ftmoonfic


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 167 ครั้ง

3,271 ความคิดเห็น

  1. #3261 Jupiter Ai (@minervar-gaia) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 00:02
    หูยยย มิยอนเขิลลลลแทนน
    #3261
    0
  2. #3216 Por_07 (@Por_07) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 15:48
    พี่ฮวัง5555555555 สงสารใครก่อนดีวะเนี่ย
    #3216
    0
  3. #3196 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 21:51
    ตอนแรกมันปวดใจแทนซองอูมากเลยย แต่ตอนหลังนี้เขินเหลือเกิน
    #3196
    0
  4. #3074 เธซเธฅเธดเธ. (@pinglaint) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 13:51
    หน่วงมากเลยแง หน่วงแบบที่ชอบด้วยฮือ 

    พอดีกันแล้วก็เขินชห ตกใจอีกมินยอนได้ยินทุกอย่าง เวนเน้ย55555555555 ฉากแบบนั้นด้วยนะ ฮือ
    #3074
    0
  5. #3052 DDDoubleD (@fadear1121) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:04
    แดน วางแผนแล้วใช่ปะ ไม่กดวางให้ด้วยอะ ค่ดล้ายยย
    #3052
    0
  6. #3028 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:12
    เอ้าาาา โทรออกไปแล้ว5555555555555555555555
    #3028
    0
  7. #3015 gungun-007 (@gungun-007) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:48
    สงสารพี่มินฮยอน555555555555
    #3015
    0
  8. #2962 kangdaniel101296 (@kangdaniel101296) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:25
    เอ้าเซ็กโฟนใส่เพื่อนเฉยเลย 5555555555555555
    #2962
    0
  9. #2952 94105NAMMY (@ab110) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 08:34
    โอ้มายก้อด โอ้มายก้อด(อุทานด้วยฟิลลิ่งซามูเอล)ฮือออ พินุอ๋งกลายเป็นลูกแมวน้อยน่าสงสารมากเลย นังแดน แกล้งรูกชั้นทัมมัย!! ไม่ว่าพินุอ๋งจะดื้อแค่ไหนก็ห้ามแกล้งสิ! เห็นมั้ยร้องไห้อะเลย!! โอ้ย ใจบาง แต่สงสารดะเน่วนิดนึงก็ได้
    #2952
    0
  10. #2932 ♡♡♡ (@aumten) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 00:49
    เกือบร้องไห้ตามเลย แงงงงงงงงงง มินยอนทนฟังหน่อยนะจ๊ะ 5555555
    #2932
    0
  11. #2866 mnk// (@xninety8) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 04:57
    น่ารักกกกกกกก ชอบซองอูแนวนี้มากๆเลย แมวในร่างเสือเนี่ย น่าหยิกที่สุด;-; ถึงจะเป็นคสพที่ไม่ดี ต้องหลบๆซ่อนๆ แต่แบบมันกร้าวใจมาก แอบชอบ ชอบที่แบบซองอูทำตัวน่ารักกับแดนคนเดียว เป็นแมวให้แดนคนเดียวงี้ โอ้ย มันดีมากๆ ภาษาก็สวย ฮือ ชอบมาก
    #2866
    0
  12. #2808 hiiieun (@jygkast) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 20:11
    น่ารักที่สุดดดดดดด ฮือ ชอบบบ
    #2808
    0
  13. #2625 Snowe (@Snowe) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 23:12
    ใช่อย่างที่คิดจริงด้วย 5555 กราบมินฮยอนซะซองอู
    #2625
    0
  14. #2602 N'sis (@SoSpay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 13:24
    แง้งงงง น่ารักกก รอน้าาา
    #2602
    0
  15. #2551 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 08:08
    รู้ตัวมั้ยเนี่ยว่ากดโทรหามินฮยอนแล้ว55555555 ทีหลังอย่าปากแข็งอีกนะพี่ซองอู
    #2551
    0
  16. #2536 taeming (@taew2535) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 00:59
    ดีใจที่ไรท์บอกจะแต่งต่ออออ ยินดีติดตามนะคะ ชอบฟิคแบบนี้ง่ายๆสบายๆแต่ละมุน
    #2536
    0
  17. #2451 PunieFunnie (@mysupassara) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 22:36
    น่ารักอ่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ
    #2451
    0
  18. #2404 Caramel_Brown (@mycherryblossom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 03:31
    โดนไอ่หมาเล่นไม้แข็งเข้าไปนี่รู้ตัวเลยใช่มั๊ย ว่าขาดเค้าไม่ได้อ่า
    ต่อจากนี้ก็เป็นแมวเชื่องๆนะคุณอง~<3
    #2404
    0
  19. #2377 Demonseaa (@salid) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 22:17
    สงสารเจ้าเหมียวเจ้าหมา เหมียวหงอยไปเลยตอนหมาหนีหน้า โถ่ เอ็นดูมากกกกก อยากโอ๋ แต่ตัวเองก็หัวช้าไง ไม่รู้จะทำไงดี จนหมาน้อยใจไปไกลเลยโถ่ แล้วสุดท้ายคือเจ้าหมาก็ตัวร้ายอยู่ดี5555555 กินเรียบ แถมบอกเพื่อนด้วยวิธีที่ชัดที่สุดด้วย เพื่อนข้อยเปงเมียเขา แบบ ชัด!!5555555
    #2377
    0
  20. #2281 suchag (@suchag) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 23:02
    มินฮยอนสู้ๆค่ะ55555 ฮือ เขินจนจะเป็นบ้า
    #2281
    0
  21. #2137 Wachter-JM (@Wachter-JM) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 07:46
    ฝ่าบาทเอ้ยย โอ้ย555
    #2137
    0
  22. #2052 butter ★ (@twentynoey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:58
    โอ้ยยยยย อ่านๆไปก็นึกอยู่ว่ามีอะไรแปลกๆไป จะสงสารหรือจะอิจฉาฝ่าบาทดีคะ 55555555555555555555
    #2052
    0
  23. #1795 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 10:10
    โอ๊ยยยยยย กว่าจะยอมนะ ต้องเจอแดนเล่นไม้แข็ง ร้องไห้เลยจ้าาา สงสารนะ แต่ดีใจที่ลงเอยกัน :) เตรียมสารภาพกับเพื่อนเลยนะคะ 55555
    #1795
    0
  24. #1727 `Kan_Yepp (@kantsuz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 01:11
    อยากเป็นพี่ฝ่าขึ้นมาสะเฉยๆ แค่กๆ
    #1727
    0
  25. #1487 Demon Vetz (@PPloy_Tinyny) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 17:12
    ท้ายตอนมีความพีคคคค5555
    #1487
    0