(os/sf) take my breath ー #nielong,ongniel♡

ตอนที่ 3 : Dog & Cat : A Cat Named Ong

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    7 มี.ค. 61







SERIES: DOG & CAT

( A Cat Named Ong )

#ongnielweekly animals

 

 

 

 

 

น้องครับๆ มาดูโทรศัพท์พี่ให้หน่อยดิ เหมือนจะระเบิดเลยครับ”

 

เอ่อ มันร้อนหรอคะ?”

 

มันอัดแน่นไปด้วยความรักอะครับ”

 

ฮิ้ววววววววววววววว”

 

เสียงโห่ร้องจากกลุ่มชายหน้าตาดีของคณะวิศวะกรรมศาสตร์ดังขึ้นทันทีหลังจากคนโดนแซวยิ้มเขินจนตัวบิดแล้วเดินหนีไป องซองอูแกนนำสามแยกปากหมาเองก็ยิ้มไม่หุบ ได้ทั่งม่อสาว ทั้งเพื่อนชอบใจ แฮปปี้จังเลยวุ้ย



น้องๆ”

 

คะ? หนูหรอ?”

หันอีกข้างมาไม่ได้หรอครับ” คนหน้าเหมือนแมวชักสีหน้าเครียดจนน้องคนนั้นงง เลยยอมหันตามคำขอ

 

ขอบคุณครับ พอดีพี่ไม่อยากรักเธอข้างเดียวอะ”

ฮิ้วววววววววววววววว”


เธอครับ ทำไมหน้าคมจัง”

 

มันบาดใจเราอะ”

ฮิ้วววววววววววววววว”

 

สงสัยต้องไปรับลอตเตอรี่มาขายแล้วอะครับ”

 

อ้าว งงอีก

 

คือเจอน้องแล้วรู้เลย..”

ความรักทำให้พี่ตาบอด”

ฮิ้วววววววววววววววว”



และอีกสารพัดมุกเสี่ยว



ท่าทีที่ได้รับก็เหมือนวนลูป ผู้หญิงที่โดนแซวยิ้มเขิน บางคนก็ดึงหน้านิ่งแต่พอพ้นจากกลุ่มพวกเขาก็แอบยิ้ม แหงดิ โดนคนหล่อแซวใครจะไม่เขินบ้าง ลองเป็นพวกถ่อย ๆ ข้างทางมาโห่ฮิ้วใส่แบบนี้คงโดนตอกกลับไปแล้วว่าบ้านพ่อมึงเป็นวงมโหรีหรอ


แก ฉันโดนกลุ่มพี่ซองอูแซวอะ”

 

ระวังนะแก พี่กลุ่มนั้นแม่งอันตราย”

พี่ซองอูอะ ได้ข่าวว่าเสือตัวพ่อเลยนะ”


เสียงผู้หญิงคุยกันดังขึ้น ชื่อคนในบทสนทนาดึงความสนใจของคังแดเนียลจนต้องหันไปมอง เขาจ้องเสือตัวพ่ออยู่นาน นานจนเหมือนฝ่ายที่ถูกมองจะรู้ตัว รอยยิ้มของอีกคนหายไปแล้วถูกทดแทนด้วยใบหน้าบึ้งตึงทันทีเมื่อเห็นว่าเขากำลังมองอยู่

 

แดเนียลยิ้มมุมปาก

อย่างองซองอูน่ะหรอเสือตัวพ่อ

ตอนอยู่กับเขาน่ะ..

 

เป็นได้แค่ลูกแมวเท่านั้นแหละ

 

 

..

 

 

[โทรมาทำไม]

 

ว่าง” ถึงในใจจะคิดว่าคำทักทายที่ควรได้รับจากปลายสายคือฮัลโหล แต่ก็นะ .. ถ้าตอบกลับแดเนียลแบบธรรมดาก็ไม่ใช่องซองอูหรอก

[บอกแล้วไงว่าอย่าโทรมาตอนนี้]

จะกลับยัง”

 

[เสือก]

พูดไม่เพราะเลยนะครับ”

[อันนี้ก็เสือก]

เดี๋ยวไปรับนะ”

 

[ไม่ต้องโว้ย ไอ้ห่านี่ ไว้ค่อยโทรมา]

 

ทำไมอะ ก็อยู่ด้วยกันนี่ ประหยัดน้ำมัน”

 

[ … ]

ใช่ อ่านไม่ผิดหรอกครับ อยู่ด้วยกัน ส่วนในฐานะอะไรนั้นก็ขอละไว้ในฐานที่ (คังแดเนียลและองซองอู) เข้าใจ (แค่สองคน) ละกัน

[ เออ ๆๆ จะมาก็มา รีบมาเลยนะไอ้เวร ]

เจ้าผมสีทองกดวางโทรศัพท์ทันทีหลังจากตื๊ออยู่นานกว่าอีกคนจะยอม ความจริงแล้วแดเนียลไม่ต้องโทรถามก็ได้ถ้าอยากไปรับซองอูน่ะ เพราะถึงอีกคนจะไม่ยอมยังไงสุดท้ายก็จบที่เขาได้ไปรับอยู่ดี

 

แล้วถ้าถามว่าโทรทำไม .. ใครจะไม่อยากได้ยินเสียงคนที่ตัวเองชอบอะ

แต่เอาจริง ๆ นะ องซองอูน่ะปฏิเสธเขาทุกครั้ง แต่พอขับไปที่นัดแนะทีไรก็ยืนรออยู่ทุกครั้ง

..เหมือนครั้งนี้

 

แดเนียลบีบแตรเสียงดัง ดึงความสนใจจากคนที่กดโทรศัพท์อยู่ให้เงยหน้าขึ้นมามอง ซองอูเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแล้วเข้ามานั่งในรถแต่โดยดี ไม่มีท่าทีรังเกียจเขาเหมือนตอนที่โทรไปเลยแม้แต่น้อย ซึ่งนั่นแหละ คนข้าง ๆ ทำแดเนียลแปลกใจอีกแล้ว

หิว” แค่คำเดียว ตอนนี้ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมถึงยอมมาด้วยดี ๆ

 

แมวตะกละนี่เอง

จะกินหน้ามอหรือสั่งไปกิน”

ใช้สมองนิดนึง” ใบหน้าเล็กฉายแววหงุดหงิด และมันดูเอาแต่ใจชะมัด.. แต่ไอ้อาการนี้แดเนียลไม่โทษซองอูหรอก ที่เจ้าตัวดื้อเพราะเขาเองนั่นแหละที่ชอบเอาใจ “กินหน้ามอคนอื่นเขาก็รู้หมดดิ ไอ้หมาโง่”

พี่จะปิดเรื่องนี้ไปถึงไหน”

 

ประเด็นเดิม ๆ

ลมหายใจถูกพ่นออกมาอย่างหนักหน่วง คนเด็กกว่ามองอีกคนด้วยหางตาแล้วสนใจขับรถต่อ ตอนนี้แดเนียลคิดว่าเขาเริ่มจะหงุดหงิดจริง ๆ แล้ว ไอ้คำพูดของผู้หญิงกลุ่มนั้นที่ได้ยินเมื่อบ่ายก็เข้ามาในหัวสมอง นั่นเลยเสริมความหัวอุ่น ๆ ของเขาให้เพิ่มขึ้นมาอีกสิบระดับ

 

เสือบ้านเธอดิยัยโง่ อย่ามาเรียกแมวของเขาว่าเสือนะโว้ย!

โกรธอ๋อ”

 

“...”

 

คังแดเนียล โกรธหรอ”

 

ก็ซองอูชอบพูดแบบนี้ หลายรอบแล้ว” เขาหันไปมองอีกคนแค่แว้บเดียว เหมือนซองอูจะสังเกตได้ว่าหน้าของแดเนียลกำลังตึงด้วยความหงุดหงิดสุด ๆ มือผอมเลยขยับมาดึงมือหนาของเขาออกจากพวงมาลัย ซองอูเขี่ยปลายนิ้วเล่นกับมือของแดเนียลไปมา

กำลังอ้อนกันหรือไง

ขอโทษ”

 

ไม่ทำแล้วได้มั้ย”

ไม่ทำอะไรล่ะ”

 

ที่สนใจคนอื่นอะ ไม่ทำแล้วได้มั้ย” ประโยคนี้ทำให้ซองอูเงยหน้าขึ้นจากที่มองฝ่ามือของเขา ดวงตาใส ๆ เปลี่ยนเป็นมองหน้าแทน “เมื่อกี้ผมโทรไป พี่ก็หยาบคายใส่ ดูทำดิ”

ก็ชอบโทรมาตอนอยู่กับเพื่อนอะ”

ทำไม ก็ให้มันรู้ไปดิ” เสียงแข็งขึ้นมาสิบระดับเมื่อได้ยินอีกคนตอบมาแบบนั้น “เรื่องแซวผู้หญิงอีก ไม่คิดว่าผมจะหวงบ้างไง๊”

“…”

แค่ไม่มีใครรู้เรื่องเราผมก็จะเป็นบ้าอยู่แล้วซองอู”


ใช่ ไม่มีใครรู้เลย



ขนาดอยู่ด้วยกันยังต้องแยกกันเดินขึ้นห้องเพราะเดี๋ยวคนอื่นเห็น อยู่ในมหาลัยก็แทบจะไม่ได้คุย โทรไปก็ต้องเนียนเหมือนคุยกับเพื่อนคนอื่น (แอคติ้งเก่งชิบหาย คือถ้าไม่ติดว่าเรียนวิดวะกูจะนึกว่าพี่เรียนนิเทศแล้ว แต่ก็นั่นแหละ โกหกคนอื่นไม่ใช่เรื่องน่าชมหรอก เด็กๆ อย่าเอาเป็นแบบอย่างนะคร้าบ พี่แดนจะสอนให้) แล้วไม่ได้คุยไม่พอแดเนียลยังต้องได้ยินจากคนอื่นว่าแมวของเขาเป็นเสืออีก..

เออ เอาใหม่ คิดไปคิดมานั่นถือว่าดีแล้วก็ได้ที่คนอื่นคิดแบบนั้น เพราะแดเนียลคงอยากตายถ้ามีใครนอกจากเขาที่ได้เห็นท่าทางแมว ๆ นี่ อย่างเช่นตอนซองอูกำลังเล่นกับฝ่ามือเขาแบบนี้ คิดว่าเป็นเสือกันไปเหอะ ยังไงพวกหล่อนก็ไม่มีวันได้โดนซองอูอ้อนหรอกครับ เหอะ

ให้อธิบายตั้งแต่แรกเริ่มว่าทำไมคนอื่นรู้ไม่ได้ก็คงยาว สรุปเอาสั้น ๆ ว่าดงโฮ ซังกยุน และก็ก๊วนเพื่อนรักของซองอูน่ะไม่ถูกกับแก๊งของคังแดเนียล เรื่องนี้รู้กันทั้งคณะ ถ้าถามหาเหตุผลก็บอกเลยว่าไม่มี จะมีก็แค่เหตุผลควาย ๆ แบบหน้าพวกมึงกวนส้นตีน’ อะไรเทือกนี้ จนตอนนี้ก็ยังสงสัยว่าหน้ากูมันกวนส้นตีนตรงไหนวะ หล่อขนาดนี้ คือถ้าเป็นไอ้แจฮวานคนเดียวก็ว่าไปอย่าง รายนั้นไปไหนก็มีแต่คนเป็นห่วงครับ โดนเตือนตลอด ระวังตัวไว้นะมึง

นั่นแหละ เป็นปกติที่รุ่นพี่รุ่นน้องไม่ชอบขี้หน้ากัน ตอนรับน้องก็โดนมันกวนส้นตีนเยอะแยะมากมายจนไอ้ควานลินเพื่อนร้ากของแดเนียลทนไม่ไหวแล้ว ซัดหน้าไอ้(พี่)ดงโฮไปที ส่วนคนดีอย่างคังแดเนียลก็ต้องรีบเข้าไปช่วยอะครับ ช่วยซ้ำ .. ฮ่า ก็ยำตีนกันไปทั้งดงโฮ ซังกยุน มินฮยอนฝั่งนู้น ฝั่งเพื่อนรักของกระผมอย่างควานลิน ฮยอนบินและตัวผมได้แต้มเว้ยเพราะมีสี่ (รวมไอ้ส้นตีนแจฮวานจะยืนให้กำลังใจอยู่ห่าง ๆ ด้วย ก็มึงไม่ห้ามกูนี่หว่า)

 

แล้วตอนนั้นซองอูไม่ได้อยู่ที่นั่น แดเนียลก็เลยไม่รู้..

ความชิบหายมันอยู่ตรงนี้แหละ ตรงที่คังแดเนียลและองซองอูโง่ โง่ขนาดไม่รู้ว่าต่างฝ่ายต่างเป็นเพื่อนของใคร

ซองอูมาคุยกับเขาก่อน ไม่เดาก็รู้เลยว่าอยากจะจับแดเนียลทำเมียเต็มแก่ แต่ขอโทษนะคร้าบ เกิดมาเกือบยี่สิบปีกูเป็นสามีมาตลอด ใครก็จะมาหักธงไม่ได้เว้ย พอเห็นแดเนียลไม่ใช่ง่าย ๆ พี่หน้าแมวอย่างซองอูก็ถอย แต่ไอ้คนอย่างเขาน่ะไม่ยอมให้ถอยหรอกนะ เป็นเมียพี่ไม่ได้ผมเป็นผัวให้แล้วกัน จนตอนหลังที่ตามติดอีกคนแจถึงได้รู้ว่าซองอูเป็นเพื่อนของแก๊งนรกที่ต่อยกันตอนรับน้อง แล้วก็ไปรู้มาอีกว่าไม่ใช่เพราะเขาไม่ยอมซองอูถึงเลิกยุ่ง แต่เป็นเพราะอีกฝ่ายก็เพิ่งไปรู้มาเหมือนกันว่าเขาไม่ถูกกับพวกดงโฮ

 

เราเลยถอยกันไปคนละก้าว

ถอยได้ไม่เท่าไหร่ แดเนียลก็ทนไม่ได้ คนคุยกันมาเกือบสามเดือนเพิ่งจะมาโป๊ะ แล้วความรู้สึกที่ให้ซองอูไปแล้วจะทำยังไงล่ะ แน่นอนว่าไม่ได้อยากโยนทิ้งก็เลยตัดสินใจกลับเข้าไปคุยอีกครั้ง ไอ้ตอนแรกอีกคนก็ไม่ได้ยอมคุยกับเขาหรอก วอแวไปเรื่อย ๆ ก็กลายเป็นกลับมาคุยกันได้ซะงั้น แต่ก็ได้แค่คุย คุยจนแดเนียลปีสอง จนซองอูที่มาในคราบเสือกลายเป็นลูกแมวไปแล้วทุกอย่างก็ยังเป็นความลับ บอกเพื่อนซองอูไม่ได้

 

ไม่ดิ ต้องบอกว่าซองอูไม่ยอมบอกใคร แล้วก็ไม่ยอมให้เขาบอกใครด้วย

 

 

ไอ้ความสัมพันธ์แบบ only we know นี่ก็เลยเกิดขึ้น..

 

เพราะถ้าคนอื่น know อาจจะชิบหายได้ครับ

 

 

..

 

 

ไก่มาส่งแล้วคร้าบ”

 

แดเนียลเดินไปรับถุงใหญ่ ๆ จากคนส่งไก่ที่ด้านหน้าห้อง เขาแง้มดูเล็กน้อยก่อนจะแกะแล้วจัดของกินทั้งหมดใส่จานให้ซองอูที่ยังไม่เดินขึ้นมา ไม่ขึ้นพร้อมกันด้วยเหตุผลเดิม ๆ ว่าเดี๋ยวมีคนเห็น

 

เออ ก็เออดี รู้ว่าโกรธเรื่องนี้แล้วยังไม่เลิกทำอีก

 

หงุดหงิด หงุดหงิดมาก

 

เป็นเพราะไม่อยากงี่เง่า คังแดเนียลถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนเดินเข้าห้องนอน ไม่กงไม่กินมันแล้ว เขายังไม่อยากคุยกับอีกคนตอนหงุดหงิดแบบนี้ เดี๋ยวทะเลาะแล้วพี่ซองอูทนไม่ได้ขึ้นมาก็โดนทิ้งเป็นหมาอะดิ

ก็เขาเป็นคนอยากคุยเอง ละคุยกันมาเกือบปีก็ยังไม่รู้ว่าเพราะซองอูกลัวเพื่อนด่า หรือกลัวทะเลาะกับเพื่อน หรือกลัวเสียภาพลักษณ์เสือบ้า ๆ อะไรนั่นกันแน่ถึงไม่ยอมให้ใครรู้เลยสักคน ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันต้องเป็นความลับแต่แดเนียลก็ยอมเองแต่แรกนี่หว่า

 

เอาจริงไอ้ตอนนั้นก็ตื่นเต้นดีอยู่หรอก แต่ว่าตอนนี้เขาเริ่มไม่สนุกแล้ว อยากพัฒนาความสัมพันธ์กับซองอูบ้างน่ะเข้าใจไหม ไม่ใช่เหมือนผัวเก็บแบบนี้

แดเนียล

“...”

ออกมากินข้าวสิ” เจ้าของชื่อไม่ได้ตอบอะไร แดเนียลยกผ้าห่มคลุมโปงเมื่อได้ยินเสียงซองอูจากด้านนอกดังมาเป็นระยะ “คังแดเนียล จะไม่กินหรือไง”

กินไปเลย ยังไม่หิว” ตะโกนตอบไปแล้วเสียงด้านนอกก็เงียบ

ไม่เอา ออกมากินพร้อมกันสิวะ”

 

 

แต่มาดังด้านในห้องแทน ซองอูดึงผ้าห่มออกแล้วนั่งมองหน้า ทำให้เขาจิ๊ปากเหมือนรำคาญ แต่ก็แค่เหมือน ไม่ได้รำคาญจริงหรอก ซองอูรู้ว่าแดเนียลโกรธเลยพยายามคุยด้วย ถ้าเป็นปกติก็อย่าหวังเลยว่าจะมาตื๊อให้กินข้าว รายนั้นนั่งกินคนเดียวจนหมดด้วยซ้ำ

เค้ากลัวแดนอ้วนหรอกครับ เป็นห่วงนะเนี่ยกลัวแดนหมดหล่อ เค้าเลยกินให้หมดเลย’

เหตุผลติ๊งต๊องแบบนั้นให้ควายมาฟังควายยังไม่เชื่อเลยครับไอ้ลูกแมว เนี่ยดูสิ แค่คิดถึงตอนซองอูทำตัวน่ารัก ๆ ความหงุดหงิดของแดเนียลก็แทบจะหายไปหมดแล้ว เขาตึงใส่อีกคนได้ไม่นานเลยจริง ๆ

ไม่กิน ไม่หิว” เกือบจะหลุดยิ้มอยู่แล้ว ดีนะหันไปอีกข้างทัน

ไม่หิวก็กินได้”

 

ถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อซองอูพูดจบประโยค เขาลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเมื่อเห็นอีกฝ่ายตื๊อไม่เลิก

 

ซองอูจับข้อมือเขาแล้วพึมพำเบาๆว่าปะ กินข้าวกัน’ เหย ไอ้ดื้อ คิดว่าหายโกรธแล้วหรอ คือไม่หายง่าย ๆ หรอกนะเว้ย ไม่ได้ใจง่าย

 

แดเนียลขืนมือตัวเองไว้ ทำให้คนที่ลุกไปเมื่อกี้หันกลับมามอง

 

ยังโกรธอยู่ใช่มั้ย” ซองอูปล่อยมือแล้วจ้องหน้าอย่างคาดคั้น สีหน้าของอีกคนตอนนี้ดูมีแต่ความอึดอัด “แดน ถามก็ตอบมาดิ

เปล่า ไม่ได้โกรธ” เพราะสีหน้าแบบนั้นก็ทำให้แดเนียลอึดอัดไม่น้อยไปกว่ากัน เขาเงียบไปแค่อึดใจนึงก่อนที่จะพูดต่อ “แค่หงุดหงิด”

ใช่ แล้วความหงุดหงิดนั่นเกือบจะหายไปอยู่แล้ว ถ้าซองอูไม่ทำเหมือนหงุดหงิดเขากลับ

 

อะไรกัน ฝ่ายที่ควรโกรธต้องเป็นเขานะโว้ย บอกใครก็ไม่ได้ เวลามีคนพูดถึงซองอูน่ะอยากจะตะโกนกลับไปชิบหายว่าพี่มันไม่ได้เป็นเสือผู้หญิงอะไรนั่นเลยสักนิด อยู่กับกูทุกคืนจะเอาเวลาไหนไปล่าเหยื่อวะ ไอ้พวกมั่ว

ขอนอนนะ เหนื่อย” ไม่ได้จะฟอร์มเยอะอะไรหรอก แต่หลับไปแล้วตื่นขึ้นมาเขาอาจจะหายหงุดหงิดได้

ทุกอย่างในห้องตกอยู่ในความเงียบ แดเนียลทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วหลับตา เขารู้สึกได้ว่าอีกคนยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้เดินออกไปจากห้อง

หิวไม่ใช่หรือไง เดินออกไปกะ

คำพูดของคังแดเนียลขาดห้วงเมื่อเตียงที่กำลังนอนอยู่ยวบลง ไม่รู้ว่าซองอูนั่งหรือนอนลงบนเตียง แต่เขาก็ได้รับคำตอบในไม่กี่วินาทีต่อมาว่าซองอูกำลังนอน ร่างเล็กที่ไม่เล็กเท่าไหร่ แต่ก็เล็กกว่าแดเนียลกำลังสอดตัวเข้ามาอยู่ในผ้าห่มเดียวกันกับเขา

ตอนที่แดเนียลหงุดหงิดหรือไม่ยอมคุย ซองอูจะเป็นแบบนี้เสมอ

แบบ..



อ้อนๆ

แมวๆ



อย่าเป็นแบบนี้ได้มั้ย” มือผอมบางโอบรอบคอของเขา ซองอูกดปลายนิ้วเรียวนวดวนที่หลังคอของแดเนียลซ้ำ ๆ ถึงจะอยู่ในความมืดแต่เขาเห็นริมฝีปากบางพึมพำอย่างชัดเจน อีกฝ่ายพูดแบบไม่มีเสียงประมาณว่า ไม่ชอบ อย่าเป็นแบบนี้เลย

ใช่ เขาเองก็ไม่ชอบให้เราเป็นแบบนี้

แต่ชอบ.. เวลาที่ถูกอ้อนแบบนี้

ซองอูขยับตัวแนบชิดกับร่างหนาของแดเนียลจนไม่เหลือช่องว่างระหว่างตัว เรียวขาของอีกฝ่ายวาดทับช่วงสะโพกแข็งแกร่ง­ราวกับว่าไม่อยากให้เขาขยับไปไหน มือที่อยู่ด้านหลังคอขยับเลื่อนขึ้นมากดหัวเขาลงให้อยู่ในระดับเดียวกัน ใบหน้าเล็กขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ จนรู้สึกถึงสัมผัสนุ่มที่ปลายคาง เจ้าของสัมผัสนั้นไล้ริมฝีปากกับช่วงคางช้า ๆ ขบกัดเบา ๆ ก่อนจะลากริมฝีปากมาที่ผิวแก้ม

ซองอูกดปลายจมูกและริมฝีปากบางลงกับแก้มของแดเนียลอย่างแรง กดลงมาย้ำ ๆ จนเขารู้สึกหน้าร้อนไปหมด

แบบนี้เรียกว่าหอมแก้ม ฟอดใหญ่ด้วย แล้วก็หลายฟอดด้วย

ฝ่ามือหนาที่กำลังจับลูบกับสะโพกอีกคนย้ายมาจับที่ใบหน้าเล็ก นิ้วโป้งลูบเบา ๆ บนริมฝีปากนุ่มที่เพิ่งจะสัมผัสผิวแก้มเขาไปเมื่อครู่ แดเนียลกดปากลงบนส่วนเดียวกันของคนตรงหน้า ขบกัดที่ปากล่างย้ำ ๆ จนคนที่ถูกกัดครางอื้อออกมาด้วยความเจ็บ เขาไล้ปลายลิ้นไปตามช่องปากของอีกคนราวกับจะขออนุญาต เมื่อริมฝีปากบางเผยอออกถึงได้ดันปลายลิ้นเข้าไปตักตวงความหวานในโพรงปากเล็ก  

ส่วนแบบนี้.. เรียกจูบ

ไม่รู้ว่าเขาจูบซองอูจนปากเปื่อยไปแล้วหรือยัง แต่ฝ่ามืออีกคนที่ดันไหล่เขาออกคงเป็นเครื่องวัดว่าแดเนียลน่าจะจูบซองอูไปนานทีเดียว ถอนริมฝีปากออกก็มีแต่เสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของคนตรงหน้า แล้วยิ่งเห็นสีหน้าของอีกคนในที่มืด ๆ แบบนี้ ยอมรับเลยว่าอารมณ์ของเขาเตลิดแล้ว

คังแดเนียลไม่เคย ‘ทำ’ องซองอู

อ่านไม่ผิดหรอกครับ .. อยู่ด้วยกันมาเกือบปี ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำ ไอ้อยากอะอยากจะแย่อยู่แล้ว อยากมาหลายครั้งด้วย แต่คนตรงหน้าเขาเคยยอมที่ไหน

แต่ไม่เป็นไร ได้แค่ตอดเล็กตอดน้อยไอ้แดนก็มีความสุขแล้ว ครั้งนี้ก็เหมือนกัน แม้ว่าลูกแมวของเขาจะเริ่มก่อนแต่ที่ทำก็เพื่อง้อเขาเท่านั้นแหละ ถึงแดเนียลอยากจะทำมันแค่ไหน แต่ก็ขอเก็บไว้ตอนที่สถานะของเขาและซองอูเหมาะสมกว่านี้จะดีกว่า

หล่อป๊าวล่ะ

ไม่เอา” ซองอูท้วงทันทีเมื่อเห็นเขากำลังลุกขึ้น อะไรวะเนี่ย เดี๋ยวทนไม่ไหวขึ้นมาจะทำไง นี่ยอมเข้าห้องน้ำเพื่อพี่ซองอูเลยนะ

ไม่เอาอะ.. ไร” เสียงสุดท้ายเบาลงจนเหมือนดังอยู่ในลำคอเมื่อซองอูลุกขึ้นคร่อมตัวเขาที่กำลังจะลุกขึ้นนั่ง



ไอ้ท่าทางแบบนี้มัน.. ไม่ใช่ว่าไม่เคยเป็นมาก่อน แต่มาทำตอนที่อารมณ์เขาเตลิดอยู่แบบนี้..

มันน่า.. เอ—า

ไม่ใช่แล้ว คังแดเนียล ตั้งสติโว้ย!!



ซองอู ลุกก่อน”

 

ตอบมาก่อนว่าจะหายโกรธมั้ย” แดเนียลเบือนหน้าออกไปทางอื่นเมื่อได้เห็นสีหน้าของอีกคนชัดๆ จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ได้อะไรเลย แต่ตอนที่เห็นปากบาง ๆ ฉ่ำ ๆ นั่น.. หน้ามันร้อนไปเองนี่หว่า

เมื่อเห็นเขาไม่ยอมตอบ คนตรงหน้าเลยยิ่งทำให้เตลิดไปใหญ่ด้วยการซุกใบหน้าลงข้างลำคอ กดจูบแล้วขบเม้มย้ำ ๆ ที่คอของแดเนียล ซองอูปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกพร้อมไล้ริมฝีปากลงมาที่ไหปลาร้า ขบเม้มสร้างรอยไว้อีกครั้ง มือบางจับลาดไหล่กว้างไว้ บีบนวดไปพร้อม ๆ กับทิ้งตัวลงที่ส่วนกลางลำตัวหนัก ๆ แล้วนั่นก็ถือเป็นการเรียกเสียงครางครึมในลำคอของคังแดเนียลได้เป็นอย่างดี

ไม่รู้ว่าซองอูจะแกล้งหรือจะง้อเขากันแน่

สภาพตอนนี้เหมือนแมวกำลังคลอเคลียไม่มีผิด คนบนตักทำมากกว่านี้ไม่ได้หรอก แดเนียลรู้ว่าซองอูป๊อดขนาดไหน ขนาดตอนจะโดนแดเนียลกดครั้งแรกยังโดนไล่แทบตาย ตอนนี้เลยได้แค่ไล้ใบหน้าข้างลำคอและแก้มของเขา

 

เออ แต่ไอ้สะโพกบางที่กดย้ำ ๆ ลงมาที่กลางลำตัวนี่ ทำให้แดเนียลอดสงสัยไม่ได้ว่าลูกแมวของเขาป๊อดจริงหรือเปล่า

คิดได้แบบนั้นมือหนาเลยสอดเข้าใต้เสื้อคนบนร่างเพื่อลูบไล้ฝ่ามือกับแผ่นหลังบาง ๆ แดเนียลดันตัวซองอูลงแล้วคร่อมทับทันที โถมอารมณ์ที่อัดอั้นไว้เมื่อครู่ลงมาที่ริมฝีปากแล้วขบเม้มมันทั่วลำคอขาว

อื้อ.. ไอ้แดน มันเจ็บ”

สารภาพเลย ไอ้คำว่าเจ็บเนี่ยมันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ แดเนียลพยายามปลดกระดุมเสื้ออีกฝ่ายอย่างใจเย็น แต่มือมันพันกันไปหมดเพราะใจเขาเตลิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ลากริมฝีปากลงกดจูบจนทั่วร่างเนียน สมองแดเนียลเบลอจนจำไม่ได้ว่าสร้างรอยไว้ตรงไหนบ้าง ยิ่งเสียงซองอูร้องเรียกชื่อเขาแล้วบ่นว่าเจ็บยิ่งทำให้รู้สึกได้เลยว่านี่มันเกินกว่าที่เขาจะควบคุมได้ ไอ้ความอยากน่ะ



แค่กะจะทำให้กลัวแล้วไล่เหมือนทุกครั้ง ทำไมยังไม่ไล่อีกวะ



แดเนียลหยุดตัวเองไม่ได้แล้ว ฝ่ามือหนาปลดเข็มขัดและซิปกางเกงของอีกฝ่ายออก เลื่อนกางเกงลงจนเหลือแค่บ็อกเซอร์ตัวบาง มือลูบไปตามต้นขาขาว ลูบสูงขึ้นเรื่อย ๆ ถึงได้รู้ว่าซองอูกำลังสั่น

เสียงหอบหายใจหนัก ๆ และใบหน้าเล็กที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อนั่น แดเนียลจ้องลึกเข้าไปในดวงตาอีกคนราวกับจะขออนุญาต

“...”

 

แต่ไม่มีเสียงตอบรับ

โอเค ยอมแล้ว” เขายกมือสองข้างขึ้นอย่างยอมแพ้ ทิ้งตัวลงนอนซุกใบหน้าลงกับข้างเอวของอีกคน เห็นหน้าแบบนั้นแล้วก็ทำไม่ลง ไม่ใช่สีหน้าของคนหวาดกลัวอะไรเทือกนั้นหรอก แต่เป็นสีหน้าของคนไม่พร้อมมากกว่า

แมวน้อยของเขาระวังตัวดีเป็นที่หนึ่งเลย

 

 

..

 

 

นอนซุกเอวบางไปได้สักพักท้องอีกคนก็ร้องดังซะจนต้องแยกย้าย แดเนียลเพิ่งเสร็จธุระจากในห้องน้ำ พาตัวเองมานั่งกินไก่กับซองอูเพราะเริ่มจะรู้สึกหิวแล้วเหมือนกัน

 

แดน”

 

หืม”

หายโกรธได้ยัง” แดเนียลยิ้มอดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อเห็นซองอูถามออกมาโดยที่ยังก้มหน้าก้มตากินไก่อยู่ ใบหูกับแก้มนั่นขึ้นสีแดงก่ำ คงจะนึกถึงเรื่องเมื่อกี้ใช่มั้ยล่ะ


น่ารักจัง



ยังไม่หายอะ”



น่ารักอยากแกล้ง


ไอ้นี่!” ใบหน้าเล็กเงยขึ้นมา คงคิดจะโวยวายแต่ก็ต้องเบือนหน้าหนีเสียก่อนเมื่อเห็นแดเนียลจ้องอยู่ใกล้ ๆ ซองอูยกมือขึ้นเกาจมูกแล้วทำเป็นกินไก่ต่อ แถมแดเนียลยังได้ยินเสียงบ่นเบา ๆ อีก เปลืองตัวชิบหาย ไอ้เด็กเวร นิสัยไม่ดี

 

อะไรทำนองนี้

นิสัยไม่ดีตรงไหนกันว้า ตัวเองเป็นคนเริ่มก่อนแท้ๆ

อีกอย่าง ก็ยอมมาอยู่ด้วยกันแล้ว มันก็หมายความว่าตัวเองยอมเปลืองตัวนั่นแหละซองอู

ระหว่างที่นั่งมองอีกคนกินในหัวแดเนียลก็นึกอะไรเพลิน ๆ เพลินได้ไม่นานก็กลับมานึกถึงเรื่องของพวกเขาอีกแล้ว พยายามไล่มันออกจากหัวแต่มันก็ไม่ไป เพิ่งจะมาชัดเจนตอนนี้นี่แหละ ว่าแดเนียลอยากให้คนอื่นรู้ขนาดไหน

 

ว่าซองอูเป็นของเขา

 

ไอ้เรื่องพี่ดงโฮอะไรนั่นเขาไม่กลัวอยู่แล้ว นั่นมันนานแล้วไม่ใช่หรือไงที่ทะเลาะ แล้วที่สำคัญแดเนียลอยากคบกับซองอูนี่ ไม่ได้อยากคบกับเพื่อนซองอู

แล้วทำไมมันต้องเป็นความลับด้วย

 

ซองอู”

ไร เหม่ออะไรอยู่ ชิ้นสุดท้ายแล้ว” ซองอูแยกเขี้ยวทันทีเมื่อเห็นเขาเรียก มือถือไก่ชิ้นสุดท้ายไว้ คงกลัวจะแย่งกินใช่มั้ย ตะกละชิบเป๋ง

 

“กูไม่ให้แดกนะเว้ย

ไม่ต้องแอบแล้วไม่ได้หรอ เรื่องของเราอะ”

 

แดเนียลไม่ได้สนใจประโยคที่คนตรงหน้าพูดเลยแม้แต่นิดเดียว

 

“..ได้มั้ย”

 

ช่างหัวไอ้เพื่อนพี่พวกนั้นได้ปะ”

 

มันไม่โกรธพี่หรอก”

ถ้ามันโกรธพี่ เดี๋ยวผมให้เพื่อนผมตามไปตบให้สมองกลับเลย”

 

ผม.. ก็อยากเดินกับพี่บ้าง”

แต่ไอ้ที่อยากที่สุดนะ..”



เวลาคนอื่นบอกพี่เป็นเสือห่าอะไรนั่น ผมแม่งอยากตะโกนบอกชิบหาย”

 

ว่าพี่เป็นแมวของผมคนเดียวอะ”

 

 

 

 

 

( A Cat Named Ong )

 

 

 

 

 

_

#ftmoonfic


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

3,271 ความคิดเห็น

  1. #3205 PTCU (@PTCU) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 16:20
    ฮรืออออ สงสารแดนนน
    #3205
    0
  2. #3195 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 21:18
    ขอให้มันน่ารักกรุบกริบแบบนี้ไปเรื่อยๆ
    #3195
    0
  3. #3051 DDDoubleD (@fadear1121) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:48
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกก งือๆๆๆ เปิดตัวเลยคับ! มีแฟนแล้ว หล่อมั่ก
    #3051
    0
  4. #3018 เด็กติดนม (@paremyoung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 17:09
    อันนี้ต้องลุ้นต่อใช่ไหมคะ ว่าจะได้เปิดหรือเปล่า แล้วอ้อนเบอร์นั้น แต่ไม่ยอมเนี่ย มันลำบากแฟนรู้ไหมคะซองอู~
    #3018
    0
  5. #3014 gungun-007 (@gungun-007) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:07
    แมววววววว หมาหึงใหญ่แร้ววววว
    #3014
    0
  6. #3001 by # kiseki (@hamony777) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 16:45
    งุ้ยยยยยย เคียวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แมวน้อยตั้ลล้ากกก
    #3001
    0
  7. #2972 Sky High (@9234) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 15:38
    โอ่ยยย มีแต่คำว่าน่ารัก น่ารัก น่ารักมากๆเต็มไปหมดเลยแงงง ;////;
    #2972
    0
  8. #2961 kangdaniel101296 (@kangdaniel101296) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:07
    แง้ น้องแดนโหมดหึง ชอบนะคะ แง้ พี่องรุกแรงด้วย ชอบงะ แมวงะแมว
    #2961
    0
  9. #2931 ♡♡♡ (@aumten) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 00:36
    คุณเสือขี้อ้อนขนาดนี้รอดได้ไงๆๆๆๆ นุ้งแมวววววว
    #2931
    0
  10. #2807 hiiieun (@jygkast) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 20:00
    น่ารักที่สุดดดดดด
    #2807
    0
  11. #2774 19981010 (@19981010) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 01:29
    ใช่มั้ยคะ ฮืออออ คุณองเหมือนแมวน้อยน่ารักเลย
    #2774
    0
  12. #2617 Babybozo (@babybozo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 20:46
    เจ้าแมวน้อยยย น่ารักกกกก
    #2617
    0
  13. #2609 vaxxhan (@trytobe) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 09:24
    งื้อออออง้อสะน้าเอ---- น่ารักกกกก
    #2609
    0
  14. #2608 _cake_ky_ (@pinmanas-2546) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 00:40
    ว้อยยย น่ารักกกก ง้องี้งอนบ่อยๆเถอะแดน องโคตรเมี้ยวอะ
    #2608
    0
  15. #2571 yugekun_ (@crazybraker) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 10:50
    แพ้ทางทุกเรื่องที่พี่องขี้หบีแต่ติดกับดักแฟนเด็ก คราวเสือผู้หญิงที่เขาลือกันจริงๆแล้วเป็นแค่แมวปากแข็งขี้อ้อน แง้งงง แต่อ้อนกันแบบนี้นี่เป็นน้องแดนจะไม่ทนนะคะ น้องแดนใจแข็งมากเว่อร์ 5555555
    #2571
    0
  16. #2564 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 14:51
    ง้อแบบที่ทำให้เขาค้าง แล้วยังหนีไปกินไก่คนเดียวอีก แมวตัวนี้น่าตีจริงๆ
    #2564
    0
  17. #2535 taeming (@taew2535) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 00:40
    เขินอีกแล้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
    #2535
    0
  18. #2403 Caramel_Brown (@mycherryblossom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 03:03
    แมวองง้อแดนแบบไม่เห็นใจกันเล๊ยยย
    เล่นยั่วซะขนาดนั้น ดีนะที่แดนอดใจไหว ไม่งั้นโดนปล้ำแน่ๆ ถถถถ
    #2403
    0
  19. #2402 -worthwhile- (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 19:00
    ผมก็อยากเดินกับพี่บ้าง ... หงึกก T^T
    #2402
    0
  20. #2375 Demonseaa (@salid) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 19:59
    เราไม่เคยอ่านเรื่องนี้แง เพราะปกติอ่านแต่เรื่องใหม่ๆยังไม่ได้ย้อนมาแน่เลยค่ะ พอเห็นเรื่อง beware เลย ย้อนกลับมาอ่าน โอย คาแรคเตอร์คุณองแมวมาก เราชอบมากๆ น่ารักสุดๆๆ ไม่ไหว เปงน้องแดนจะฟัด แล้วคือความสัมพันธ์มันไม่เฮลตี้เลยถ้าจะเก็บเป็นความลับต่อไป สงสารน้อง แง พี่องยอมเถอะน้าาา
    #2375
    0
  21. #2322 PunieFunnie (@mysupassara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 06:29
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #2322
    0
  22. #2304 Malisica (@taengnaoca) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 23:39
    แมวน้อยของคุณแดน
    #2304
    0
  23. #2201 Yunnill (@14127703) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:14
    แม้ววววววว
    #2201
    0
  24. #2050 butter ★ (@twentynoey) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:50
    ฮื่ออออออ แมวเหมียวๆ ;////////;
    #2050
    0
  25. #2016 DME_RunRun (@DREAM1144) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 23:06
    บัดซบ ฉันหยุดยิ้มไม่ได้เลย 5555555555
    #2016
    0