(os/sf) take my breath ー #nielong,ongniel♡

ตอนที่ 26 : Can't Explain

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    13 มี.ค. 61

IWY - Rheehab (ft. Donut Man, Dopein)






( Can't Explain )
18+
#ongnielweekly(17) HUG
Note: Erotic , Drama










อาจารย์ นักเรียน เจ้าบ้าน ผู้อาศัย


สถานะและความสัมพันธ์ระหว่างองซองอูกับคังแดเนียล


ซองอูอยู่ด้านนอก กำลังมองภาพในห้องด้วยดวงตาที่วูบไหว คังแดเนียลกำลังสอดมือเข้าใต้กระโปรงรัดๆของใครคนหนึ่ง ซึ่งเขาก็ไม่รู้หรอกว่าใคร แดเนียลหิ้วผู้หญิงกลับมาไม่ซ้ำหน้า ไม่แปลกที่ซองอูจะไม่รู้ เขากระพริบตาหนึ่งที คังแดเนียลปลดตะขอเสื้อของผู้หญิงคนนั้นออก หน้าอกโต คัพซี หรือคัพอะไรก็ไม่รู้ ซองอูไม่รู้ แต่ว่ามัน— เขาหลับตา พยายามไม่รับฟังเสียงครางเครือด้วยความสุขสมตอนที่ร่างของเธอขยับตามแรงกระทั้นของแดเนียล


ให้ตาย ซองอูกำลังเป็นอะไร ความรู้สึกนี้มัน.. อะไรกัน


เขากำลังร้อน—มีอารมณ์อย่างนั้นหรอ ซองอูตอบคำถามของตัวเองด้วยการกระทำในเวลาต่อมา ประตูห้องของเขาถูกปิด ใช่ ซองอูอาจจะกำลังมีอารมณ์จริงๆ แบบว่า เห็นผู้หญิงคนนั้นเปลือยไง ผู้ชายก็แบบนี้ใช่ไหมล่ะ


ไม่ใช่


ฝ่ามือขาวนวลที่กำลังกอบกุมตัวตนด้านหน้า ถี่รัว ซองอูกัดริมฝีปากตัวเองแน่น และ ไม่ใช่ ไม่ใช่เพราะเขาเห็นเธอคนนั้นเปลือย ไม่ใช่เสียงหวานเซ็กซี่นั่นที่ทำให้เขาต้องทำแบบนี้


เป็นเพราะคังแดเนียล


เพราะมือที่กำลังขยับ บดบี้ ซองอูนึกถึงตอนฝ่ามือหนากว่ากำลังรูดรั้งตัวตนของเขา เรียวขาของเขากำลังอ้าออก ภาพที่ซ้อนทับคือตอนที่มันพาดอยู่บนไหล่กว้าง ริมฝีปากที่ไม่ได้กัดแล้ว เรียกชื่อของคนใจร้ายนั่น แดเนียล เสียงครางต่ำยามที่คังแดเนียลสุขสม ใบหน้าชื้นเหงื่อยามที่อยู่บนร่างเขา หยาดเหงื่อที่หยดลงกระทบเปลือกตา และช่องทางของเขาที่กำลังถูกเติมเต็—


ไม่


ซองอูหลับตาแน่น เขาไม่ได้.. แต่ว่ามัน แต่ว่านิ้วมือเรียวขยับไปแตะตรงส่วนนั้นแล้ว อึดใจเดียวเขาตัดสินใจส่งนิ้วเข้าไปในความอึดอัดและคับแน่น เจ็บจนต้องกลั้นเสียงให้ติดอยู่ที่ลำคอ ลมหายใจถูกผ่อนออกมาอย่างหนักหน่วง เขาไม่กล้าแม้แต่จะขยับนิ้ว


จากที่กำลังเชิดหน้าหลับตาแน่นตอนที่ปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาเปลี่ยนเป็นหันไปทางเสียงฝีเท้าที่กำลังได้ยิน และใช่ พริบตาเดียวเท่านั้นที่ประตูถูกเปิดออก โดยคนคนนั้น


ซองอูเกลียด


หมายถึงว่า—


เขาเกลียด.. ที่ตัวเองรักแดเนียลจนหมดใจ






..






ความจริงข้อนึงที่เขาได้รู้—รู้มาตั้งแต่แรก ตั้งแต่ที่ต้องอาศัยอยู่บ้านของคังแดเนียลเมื่อสองปีก่อน


เจ้าชู้


เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำคืน


แดเนียลกลับดึกเสมอถ้าไม่เหนื่อยเกินไป ช่วงเช้าเป็นเวลาที่เขาได้เจอ จนถึงเย็นก็เจอกันที่มหาลัย เราไม่บอกให้ใครรู้ว่าอยู่บ้านเดียวกัน ไม่บอกให้ใครรู้ว่าแดเนียลเลี้ยงดูเขา และซองอูก็ไม่คิดว่านั่นมันจำเป็นด้วย เรากลับพร้อมกัน และหลังจากนั้น.. ไม่ใช่เวลาของเขา


สี่ทุ่ม ห้าทุ่ม เที่ยงคืน กลับมาพร้อมกับผู้หญิงคนอื่น แดเนียลคิดว่าเขายังเด็กงั้นหรอ หรือคิดว่าเขาไม่เข้าใจเรื่องแบบนี้


ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ซองอูคิด.. อยากให้เป็นเขา


และแน่นอน


สิ่งที่เขาคิดสมหวังในเวลาต่อมา



..



แดเนียลกลับเข้ามาในบ้าน กับผู้หญิงคนอื่น


อีกแล้ว..


ซองอูกำลังเจ็บ เขาไม่ควรเสียใจกับอะไรแบบนี้ เป็นแค่เด็กที่แดเนียลช่วย ซองอูรู้ดี แต่ว่ามันเจ็บไปหมดแล้ว ไม่ชอบ ไม่อยากให้แดเนียลทำกับคนอื่นแบบนั้น


ซองอูไม่โทษความใจดี ไม่โทษความใกล้ชิดหรอก เขาโทษใจตัวเองก็ได้


ถ้าหากว่ามัน--



“ซองอู มีอะไร”



ไวกว่าความคิดที่เขาเคาะประตู แต่ใช้เวลาสักพักแดเนียลถึงออกมาเปิดมันออก ด้วยสีหน้าราบเรียบ ท่อนบนเปลือยเปล่า และผ้าเช็ดตัวผืนเดียวตัวปกคลุมท่อนล่าง


เขาดันแผ่นอกแข็งแกร่งนั้นอย่างแรง ซองอูเดินพรวดเข้าไปในห้อง ผู้หญิงที่มีผ้าห่มคลุมตัว ให้เดาสภาพด้านในก็คงเปลือยเหมือนกับแดเนียล ไม่สิ—แทบไม่ต้องเดาอะไรด้วยซ้ำไป ซองอูไม่พูดอะไร แดเนียลเดินเข้ามาดึงไหล่เขา



“เป็นอะไรของนาย”


“...”


“ด-- เด็กนี่ใครคะแดน”



เขาจำสีหน้าไม่สบอารมณ์ของแดเนียลได้ดี แม้กระทั่งสีหน้าตื่นตระหนกของผู้หญิงคนนั้นตอนที่เขาเข้าไปในห้อง


ต้องเรียกว่า—จำทุกอย่างในวันนั้นได้ต่างหาก



“ซองอู ออกไปก่อน”


“ผมไม่ออก”


“จะเอาอะไร ออกไป”



น้ำเสียงหงุดหงิด ฝ่ามือหนาบีบที่ข้อมือเขาจนเจ็บไปหมดเพราะพยายามจะดึงให้ไปตรงประตู แน่นอนว่าซองอูขืนแรงนั้นไว้



“ผมไม่ออกไป ผมจะอยู่ตรงนี้”


“...”


“ผู้หญิงคนนั้นต่างหาก ต้องออกไป”



เขาชี้ แดเนียลดูอารมณ์ขึ้นไปหมด สุดท้ายเขาก็ถูกดึงจนออกจากห้องไป สีหน้าไม่พอใจธรรมดาเปลี่ยนเป็นโกรธจัด ร่างของเขาถูกทิ้งลงบนโซฟาอย่างแรง



“เป็นบ้าอะไร”


“บอกแล้วไงว่าผมรักคุณ


“ซองอู อย่าพูดแบบนี้”


“ผมเสียใจนะ”



บอกไปแล้ว หลายครั้งแล้ว แดเนียลไม่ได้คิดเหมือนกับเขาแน่นอน ข้อนี้ซองอูก็รู้ดี


ร่างสูงตรงหน้าถอนหายใจออกมา ตวัดหางตามองเขา ขุ่นเคือง โกรธ ดุดัน คาดโทษ ทุกๆอย่าง แล้วเดินกลับเข้าไปในห้อง


ซองอูนั่งนิ่ง


เขาเสียใจ เจ็บเหมือนจะตาย น้ำตาที่ทำให้ดวงตาพร่าเลือนตอนนี้คงเป็นข้อยืนยัน เขากัดริมฝีปากพร้อมๆกับหยดน้ำตาที่ร่วงผล็อยลงมาหนึ่งหยด ได้ยินเสียงประตูแต่ไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นไป เขาเห็นรองเท้าส้นสูง ผู้หญิงคนนั้นกลับไปงั้นหรอ



“อย่าทำแบบวันนี้อีก”


“...”


“เข้าใจหรือเปล่า”



น้ำเสียงเย็นเยียบ ไม่มีแววใจดีเหมือนอย่างเคย แดเนียลไม่รู้หรอว่าเขาเสียใจถึงได้ทำร้ายกันซ้ำๆแบบนี้



“ผมรักคุณ”



เขาหันไปทั้งที่ยังน้ำตารื้น ตอบเสียงดังจนได้รับสีหน้าที่เปลี่ยนไปกลับมา—เพียงแค่นิดเดียว ก่อนจะเปลี่ยนกลับไปเป็นสีหน้าคาดเดายากตามเดิม ซองอูเดินเข้าไปหาแดเนียลที่สวมกางเกงแล้ว แต่ท่อนบนยังเปลือยเปล่าแบบเดิม


ท่อนแขนบอบบางโอบกอดร่างที่กำยำกว่า ใบหน้าเล็กซบลง คลอเลีย ออดอ้อน เขาพรมจูบทั่วใบหน้าเรียวของอีกฝ่ายที่ยืนนิ่ง


ซองอูช้อนตาที่พร่ามัวไปด้วยม่านน้ำตามองคนที่เขากำลังกอด กระนั้นก็ยังเห็นแววตาที่ไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆของแดเนียลชัดเจน ความรู้สึกเจ็บปวดยังคงอยู่ตามเดิม แล้วยังมีความน้อยใจแทรกเข้ามาตอนที่มือของอีกคนดันเขาออก



“อย่าทำแบบนี้..”


“ทำไม”


“..ไม่ได้”


“ผมรักคุณ”  ก่อนที่เขาจะได้โอบกอดร่างนั้นเป็นครั้งที่สองก็ถูกดันออก ซองอูส่ายหน้ารัว ไม่อยากรับรู้ความจริงที่ว่าเขากำลังถูกผลักไส  “ทำไม.. แทนที่จะเป็นผู้หญิงพวกนั้น”


“...”


“เป็นผมไม่ได้หรอ”  อยากให้เป็นเขา


“ฉันทำแบบนั้นกับนายไม่ได้—”






CUT

( Pass : Hashtag #มบเนียลอง )






..






แดเนียลมองร่างผอมบางที่นอนอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยท่อนล่าง ดวงตาปรือเมื่อครู่ที่เขาเปิดประตูเข้ามา บัดนี้แนบสนิทลง


ร่างสูงยืนมองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ของเหลวที่เปื้อนเสื้อยืดส่งผลให้แดเนียลจับท่อนแขนเล็กของคนที่เพิ่งหลับไปเอาไว้ ดันแผ่นหลังอีกฝ่ายให้สูงขึ้นจากเตียงก่อนจะถอดเสื้อนั้นออกอย่างทุกลักทุเล ผ้าขนหนูสีเข้มที่ที่ถูกพับอย่างเป็นระเบียบถูกนำมาเช็ดที่ต้นขาเรียวและเตียงที่เปื้อนคราบนั้น


ผ้านวมผืนใหญ่ปกคลุมร่างเปลือยเปล่า ซองอูกอดผ้านั้นไว้ แต่ก็ยังดูหนาวสั่น


แดเนียลลังเลว่าอีกฝ่ายจะตื่นไหม แต่ไวกว่าที่สมองของเขาจะให้คำตอบกับตัวเอง แดเนียลทิ้งตัวลงแล้วโอบกอดร่างผอมบางจากด้านหลัง



กอด



ผ่านผ้านวมหนาๆ



ผ่านเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเขา



ผ่านความรู้สึกที่เขาน่าจะเข้าใจ..



แต่ยากเกินอธิบาย






..





___________________


*ฉากหลังนี้คือต่อจากฉากด้านบนสุดที่แดเนียลเปิดประตูเข้ามา ไม่ได้ต่อจากฉากคัทนะคะ

- ไม่มีต่อน้า เป็นเรื่องที่แต่งค้างไว้นานแล้วอยากให้จบแบบนี้แหละ จริงๆมันยาวและมียิบย่อยกว่านี้แต่เราตัดออกไปเยอะมาก(เพราะบางส่วนไม่ค่อยภูมิใจเท่าไหร่) เลยอยากให้เป็น OS มากกว่า ถ้างงก็ขออภัยค่าT_T

- พาสฉากคัทจะอยู่ใต้ทวิตที่โปรโมทตอนนี้นะคะ


1 comment = 1 กำลังใจ

_

#ftmoonfic

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

3,271 ความคิดเห็น

  1. #3078 19981010 (@19981010) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 02:23
    จริงๆคุณแดนก็มีใจให้นุ้งนะ
    #3078
    0
  2. #2691 อยาก ได้ พาส (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 11:20
    เราหาพาสไม่เจออะ ใครใจดีบอกเราหน่อย 😂
    #2691
    2
  3. #2562 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 09:18
    ทั้งๆที่ตัวเองก็รู้สึกแล้วว่ามันมากกว่าเด็กในปกครอง แต่ทำไมถึงบอกว่ารักไม่ได้ล่ะแดน ถ้ายังต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆก็สงสารซองอู อยากอุ้มน้องพาหนีออกจากบ้าน ให้คนใจร้ายอยู่คนเดียวไปเลย ;-;
    #2562
    0
  4. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 22:16
    จริงๆแล้วคุณแดนก็มีใจให้องเหมือนกัน แต่เพราะอะไรล่ะทำไมต้องทำเหมือนไม่สนใจ
    #2533
    0
  5. #2405 Caramel_Brown (@mycherryblossom) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 10:14
    สงสารอง เนียลก็คงมีเหตุผลบางอย่างแหละ ;-;
    #2405
    0
  6. #2369 Demonseaa (@salid) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 17:10
    เราจะคิดซะว่าคุณแดนเค้ารักน้องมากจนไม่อยากจะทำร้ายหรือทำให้น้องแปดเปื้อนค่ะ ฮือ เขาคงมีเหตุผลของเขาแต่ก็อยากตีอยู่ดี ทำไมต้องมาทำน้องเจ็บ แงงงงงงงง น้องเสียใจนะ น้องรักเธอแค่ไหนไม่รู้หรือไง ความกำกวมเป็นสเน่ห์ของเรื่องนี้เลยค่ะ ชอบมากๆ ขอบคุณนะคะ
    #2369
    0
  7. #2198 nymphbp (@hurry) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 07:52
    can?t explain ที่แท้ทรูมากค่ะ
    #2198
    0
  8. #2197 องศา 0 - 12 (@Ratha20022000) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 21:23
    ไม่มีคนกอดค่ะ กอดตัวเอง
    #2197
    0
  9. #2157 rikear_lope (@bill-lion) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:47
    สมชื่อเรื่องเลยค่ะ หน่วงใจมาก
    #2157
    0
  10. #2111 Phoenix (@phoenix0069) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:39
    น้องคับ ทำไมถึงยอมเค้าขนาดนี้ รักเค้าแค่ไหนฮือ คุณแดนรักไม่ได้หรือไม่ได้รัก ;-;
    #2111
    0
  11. #2106 `Kan_Yepp (@kantsuz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 02:22
    เพราะซองอูบริสุทธิ์เกินกว่าจะทำร้ายได้ลงหรอแดน หรือยังไง ตอนกอดเขาก็รู้สึกใช่ไหมแดน ตอบเรามา! ;-; ฮือออ สงสารองงะ อยากให้ไรท์ต่ออีกสักนิดจัง อยากรู้ทำไมแดนถึงรักองไม่ได้
    #2106
    0
  12. #2093 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 19:11
    ฮืออออออ รักไม่ได้หรอ? สงสารซองอูอะ ;(
    #2093
    0
  13. วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:50
    เจ็บแทนซองอู?? อยากรู้ว่าทำไมคุณแดนถึงรักไม่ได้;-; แล้วมีบอกว่าตอนที่สนิทกันมากกว่านี้ คืออาร้าย สะกิดต่อมความเผือกชุ้นหนักมาก;-;
    #2051
    0
  14. #2042 JUSTKIDDING13B (@JUSTKIDDING13B) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:45
    อยากกอดซองอู ตะฮึก T-T รักเขาเเค่ไหนถึงยอมช้ำใจได้ขนาดนี้ สงสาร 
    #2042
    0
  15. #2031 WannableOngNiel'❀ (@vipanployz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 13:41
    อยากให้มีต่อจังเลยค่าาา อยากรู้ว่าแดนจะเอาไงต่อ สฃสารซองอูอ่ะ;_;
    #2031
    0
  16. #2028 nuneo_fer (@jaelover) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 08:12
    อะไรของเธอแดนนนน 
    ที่มีอะไรกับผู้หญิงก็คงเพราะทำอะไรซองอูไม่ได้ใช่ไหม
    เราไม่อยากเดาไปก่อนค่ะ ว่าทำไมแดนถึงทำไม่ได้ ฮา
    ปวดใจเหลือเกิน ซองอูอ่าาา มาหาเรามา

    #2028
    0
  17. #2020 TaetaeKookkie (@TaetaeKookkie) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 00:14
    ทำไมรักไม่ได้อะ ตอนอ่านมีแต่คำถามนี้ จะหืดหาดก็ไม่สุดเพราะสงสัยไปด้วย แต่ก็ชอบ รู้สึกอธิบายไม่ได้เหมือนชื่อเรื่องเลยค่ะ 555555555555555
    #2020
    0
  18. #2018 Poison cake (@lightoffate) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 23:52
    คุณแดนนนนนน จะรักหรือไม่รัก หรือสับสน หรือไม่กล้าแตะต้องน้องก็ช่าง แต่ช่วยถนอมใจซองอูหน่อยได้ไหมเล่า ;-;
    #2018
    0
  19. #2014 doraaung (@doraaung) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 20:56
    ทำไมไม่ได้ ทำไมถึงรักไม่ได้ เราโง่อ่ะ แงงง แต่แค่ตอนสุดท้ายที่แดนกอดน้องผ่านผ้าห่มก็รู้สึกได้ว่าน้องบริสุทธิ์เกินกว่าแดนจะแตะต้องได้อ่ะ

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆน๊าาา
    #2014
    0
  20. #2009 -thp (@paeng141039) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 11:10
    ทั้งๆที่ก็เหมือนรัก แต่ก็ไม่ได้รักเหรอ แต่ก็อาจจะรัก ฮืออออออ คนใจร้าย ทั้งๆที่เค้ารักมากขนาดนั้นแท้ๆ แง้
    #2009
    0
  21. #2007 realdefongniel (@realdefongniel) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 10:17
    สงสารซองอูมากๆ
    #2007
    0
  22. #2006 mintgirl (@kid_mintgirl) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 07:42
    ไหนๆก็รับเลี้ยงแล้ว ก็รับรักแล้วรักไปเล้ยยยยย หรือว่ารักอยู่แล้วววว เอ๊ะๆๆๆๆๆ
    #2006
    0
  23. #2004 sweet blossom (@matsuyama25ume) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 02:46
    ทำไมแดนรักน้องไม่ได้ แล้วทำไมมาอยู่ด้วยกันได้ มีความสงสัยมากค่ะ แต่ก็พอจะรู้สึกหน่วงตามไปได้นะคะ งืออ ลูกกก ทำไมต้องไปรักคนที่ทำให้เจ็บด้วยล่ะครับ ฮรึก แม่ใจพังหมดแล้ว
    #2004
    0
  24. #2003 Alex_w (@Alex_w) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 02:22
    คิดว่าคุณแดนก็อาจจะรักแหละ แต่ก็ไม่อยากทำร้ายอง อยู่แบบนี้น่าจะดีกว่า
    #2003
    0
  25. #2002 MygayieN (@PIGLETHENHOGA) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 01:18
    โอ้ยอดี๋ยวนะคะ ค้างแรงมาก ฮื่อ 5555555555555
    #2002
    0