(os/sf) take my breath ー #nielong,ongniel♡

ตอนที่ 18 : When A Man Loves

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    13 มี.ค. 61








( When A Man Loves )
Kang Daniel x Ong Seongwu

#ongnielweekly(14/15)  random dialogue











ชีวิตของคังแดเนียลก็เรื่อยเปื่อยเหมือนชายโสดวัยยี่สิบกว่าปีทั่วไป


บ้านรวย แต่ไม่อยากงอมืองอตีนเลยหนีแม่มาอยู่ในเมืองคนเดียว ประกอบอาชีพฟรีแลนซ์ ท่อนี่ดังเลยนะครับ


อ่อ ไม่ใช่ นั่นมันแว๊นซ์


ตึ่งโป๊ะ



ชีวิตของคังแดเนียลก็เรื่อยเปื่อยเหมือนชายโสดวัยยี่สิบกว่าปีทั่วไป


กินมาม่าในห้องเหม็นอับ อยู่กับผ้าปูที่นอนที่ไม่เคยปัดหรือซัก


อ่อ ถ้าชายโสดคนอื่นไม่ได้เป็นงี้


แสดงว่ากูนี่แหละซกมกเอง



ชีวิตของคังแดเนียลก็เรื่อยเปื่อยเหมือนชายโสดวัยยี่สิบกว่าปีทั่วไป


เรื่อยเปื่อยจนเหมือนพระเจ้าแม่งอยากจะประทานความยุ่งยากเข้ามาให้


เนี่ย ใกล้จะถึงจุดพีค



ชีวิตของคังแดเนียลก็เรื่อยเปื่อยเหมือนชายโสดวัยยี่สิบกว่าปีทั่วไป


จนกระทั่ง..


เขาตกหลุมรัก






I don’t often get the chance to talk someone like you

ผมไม่ค่อยมีโอกาสที่จะได้คุยกับคนแบบคุณเท่าไหร่






เสียงจอแจของผู้คนในตลาดนัดลดราคาที่มักจะจัดตั้งในทุกๆสุดสัปดาห์สร้างความรำคาญให้กับคนเกลียดความวุ่นวายอย่างคังแดเนียลมากๆ


มากจนแบบ


อยากจะตะโกนออกมา


“สัดเด้ย!”


เหมือนตะโกนออกมาจริงๆใช่ปะ แต่เขาก็ได้แค่สบถเสียงเบาเท่านั้นแหละ


คนเดินเบียดเสียดโคตรจะวุ่นวาย จะรักของเซลล์อะไรกันขนาดนั้นวะน่ะ เห้ย อย่ามองเขาอย่างนั้นสิวะ ที่เดินอยู่ที่นี่ไม่ใช่ว่าจะซื้อของเซลล์อะไรทั้งนั้นหรอก ก็ไอ้รุ่นน้องตัวดีแม่งเสือกนัดมาที่นี่


พัคอูจิน รุ่นน้องของแดเนียล อาชีพนักศึกษา นับเป็นอาชีพปะวะ ก็นั่นแหละ มันนัดให้มาส่งแบบงาน แท้จริงแล้วกูจะส่งผ่านเมลล์ให้มึงก็ได้มั้ยล่ะไอ้เด็กโง่


แต่ที่โง่กว่าคือเขาก็บ้าจี้มาตามนัดนี่แหละ


“ควายเอ้ย ถ้ารู้ว่าคนเยอะขนาดนี้กูไม่มาหรอกสัส”


“แม่ง คนหรือปลาวะ”


“เอ้า ไอ้เหี้ย”


“เชี่ยๆๆๆ”


เบียดกูจั๊ง


สาบานว่าแดเนียลพยายามบ่นในใจแล้ว แต่ไอ้ริมฝีปากสุดเซ็กซี่แม่งพร่ำออกมาเอง ไม่ได้อยากจะโชว์ห้าวเลยนะเว้ย แต่แม่ง


“ด่าใครวะ”


“...”


แม่ง.. คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าเขาเสือกได้ยินนี่ดิ


“ด่ากูแน่ๆ กูได้ยินตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”


แค่เสี้ยวหน้าด้านข้างที่หันมาคุยก็ดูกวนส้นตีนแล้ว คิ้วเรียวของคนที่พูดขมวดมุ่น มองเขาด้วยหางตา แดเนียลเห็นแค่นี้แหละ แต่แค่นี้ก็ทำให้ปากไวๆของตัวเองพาซวย


“เออ ด่ามึงอะ”


ถ้าย้อนเวลาไปได้แดเนียลจะตบปากสักสิบที แล้วกราบขอโทษไอ้คนที่อยู่ด้านหน้าเขา ไอ้คนที่คิดว่าเขาด่าน่ะ


เพราะหลังจากนั้นคนคนนั้นจะแม่งจะ..


ผลั๊วะ!


ต่อยหน้ากู


แน่นอนเขาไม่ยอมอยู่เฉยๆ ขืนยอมให้แม่งต่อยฝ่ายเดียวก็หมาดิ เสียชื่อนักสู้บางเขนหมด


ก็ตุบตับยำตีนกันไป คนรอบข้างที่แม่งเคยเบียดตอนนี้ก็แตกฮือ กลายเป็นว่ากำลังเกิดภาวะไทยมุง ณ ตลาดนัดเร่บด่วน บางคนก็ส่งเสียงเชียร์ บางคนก็ถ่ายคลิป เด็กก็นั่งร้องไห้


แล้วแม่งไม่มีใครห้ามพวกกูเลยหรอวะ


ช้าก่อน ก่อนจะหยุดขออีกสักที แม่งไอ้ตัวแห้งที่เริ่มก่อนตอนนี้โดนแดเนียลลากเป็นผักไปแล้ว บอกแล้วอย่ามาห้าวกับนักสู้บางเขนอย่างกู


กำลังจะซัดเข้าที่หน้าแม่งรอบสุดท้าย


แต่เสือกเกิดเดดแอร์




เพราะแดเนียลเห็นดวงดาวในระยะประชิดเป็นครั้งแรก..


ดวงดาวสามดวง




“มองหาพ่อมึงหรอคร้าบ”


ผลั๊วะ! ผลั๊วะ! ผลั๊วะ!


คราวนี้ก็ดาวอีกเหมือนกัน แต่อยู่บนหัวกูนี่แหละ


โดนสวนเต็มๆสามหมัด


ไอ้สัส แทบน็อค






ถ้าคุณกำลังคิดว่าแค่ดาวสามดวง จะทำให้คังแดเนียลตกหลุมรักได้..


คุณคิดผิด


ดวงดาวสามดวงบนใบหน้านั่นมันแค่ความประทับใจแรก ไอ้ที่ทำให้เขาตกหลุมรัก ไม่.. ยังดิ


ความประทับใจที่สองของคังแดเนียลต่อเจ้าของดาวสามดวงนั่น..


เท้าความก่อน คือเรื่องราวมันไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดต้องถึงโรงพักอย่างที่ควรจะเป็นเพราะได้ไอ้พัคอูจินน้องรักของเขาเข้ามาห้าม แล้วบังเอิ๊ญบังเอิญ โลกกลม พรมเช็ดตีน หรือห่าอะไรสักอย่างที่ทำให้แดเนียลได้รู้ว่าคนที่เพิ่งจะต่อยกัน..


ชื่อองซองอู


เป็นรุ่นพี่ของอูจินเหมือนกัน


เป็นคนที่อูจินนัดมาเหมือนกัน


เป็นคนที่.. แดเนียลต้องเอางานมาส่ง


เอาง่ายๆ


เป็นลูกค้ากู


แดเนียลไม่ง้อหรอกต่อให้จะเป็นลูกค้า งานเขาดี ยังไงก็มีเข้ามาเรื่อยๆอยู่แล้ว อย่าหาว่ามั่นหน้าเลย ถึงจะมั่นจริงๆก็เหอะ แต่ไอ้ที่ทำให้มั่นได้เนี่ยเพราะองซองอูพอรู้ว่างานตัวเองอยู่ในกำมือของแดเนียลก็ปรับสีหน้าจากคนที่พร้อมจะฆ่าเขาได้ตลอดเวลา เป็นแบบ..


“ขอโทษด้วยนะคร้าบที่ผมเข้าใจผิด”


นึกสีหน้ากันออกเลยใช่ไหม


พอเคลียร์กันเสร็จ แดเนียลก็ไม่ติดใจเอาความอะไร ถุย พูดเหมือนตัวเองเป็นคนถูก เขาเองก็ขอโทษคุณดาวสามดวงที่มีสภาพหน้ายับไม่ต่างกันพร้อมอธิบายว่าจริงๆแล้วเขาก็ไม่ได้ด่าเลย


“คุณทำหน้ากวนตีนผมเลยบอกไปว่าด่า แค่ล้อเล่นนะ แต่สงสัยล้อเล่นแรงไปนิดนึง”


“คร้าบ ไม่เป็นไร”


เจ้าตัวตอบพร้อมรอยยิ้มและสายตาแบบที่ทำให้แดเนียลรู้ว่าไม่ได้ไม่เป็นไรอย่างที่พูดแน่ๆ ซึ่งมัน.. แบบ.. คุณซองอูก็คงจะไม่รู้ใช่ปะว่าตัวเองทำสีหน้าแบบนั้นแล้วแม่งน่าแกล้ง


แต่แดเนียลรู้นะว่าตัวเองกำลังอยากแกล้ง


ก็นั่นแหละ พออูจินขอตัวกลับก่อน ซองอูก็จะกลับตาม เขาเองก็จะกลับ แล้วดันเป็นทางเดียวกับองซองอูซะด้วย.. ไม่ได้เดินตามหรอกนะครับ จริงๆ ก็เดินมาทางไอ้ตลาดนัดที่ต่อยกันอะ


“ถ้าจะแก้งานต่อแบบนี้ก็ต้องนัดผ่านอูจินอีกหรอครับ” แดเนียลที่กำลังเดินตาม-- ไม่ เดินกลับบ้านตามหลังซองอูยื่นหน้าเข้าไปจากทางด้านหลังแล้วถาม


“เชี่ย.. อ้าว แม่ง ตกใจหมด” กลายเป็นว่าคนที่เขาถามต้องหันมาตามเสียง แล้วพอหันมาใบหน้าก็ชิดซะจนปลายจมูกชนแก้มแดเนียลเลยแหละ กำไรๆครับ ซองอูสะดุ้ง คิ้วขมวดเมื่อเห็นรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนหน้าของเขา


“ส่งผ่านเมลล์ก็ได้ เดี๋ยวตอบ” ไม่มีอีกแล้วหางสงหางเสียง รอยยิ้มก็ด้วย


เนี่ย น่าแกล้งมากกว่าเดิมอีก


“แล้วจะติดต่อได้ช้ามั้ยอะครับ คุณคงไม่เช็คเมลล์ตลอดเวลาปะ”


“...”


“คืองี้ๆครับ ถ้าผมส่งไปแล้วงานยังไม่โอเคอีก คุณก็จะบอกให้แก้อีกช้ะ แล้ว--”


“คุณจะเอาอะไร”


“นี่ ฉลาด” แดเนียลเดาะลิ้น ยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่ออีกฝ่ายยิงคำถามแบบตรงๆ “ต้องการเบอร์คุณซองอูนี่พอจะได้ปะ”


“เอาไปทำไร เรื่องงานถูกปะครับ กวนตีนไม่เอานะ”


ก็.. แบบ นะ แม่ไม่สอนให้โกหกเท่าไหร่ว่ะ


“เรื่องงานอะแน่อยู่แล้ว แต่แถมเรื่องอื่นด้วยนิดนึง”






เอาล่ะ มาพูดถึงความประทับใจที่สองแบบชัดเจนๆสักที


ความจริงแล้วแดเนียลจะหักหลบเข้าริมตลาดแล้วเข้าไปสตาร์ทรถแล้วเข้าไปนั่งแล้วขับกลับบ้านเลยก็ได้ ถูกปะ


แต่เรียวขายาวๆอันน่าภาคภูมิใจของตัวเองแม่งก้าวตามคุณซองอูฉับๆ


หลังจากได้เบอร์แล้วอะนะ..


ตอนที่คุณเขาให้มาก็ยืนอึ้งอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนจะรีบจ้ำตาม แล้วก็หยุด เนี่ย ต้องหยุดเพราะคุณซองอูหยุด เจ้าตัวไม่รู้หรอกว่าเขาเดินตาม แดเนียลคิดว่าตัวเองน่าจะกลืนไปกับฝูงชนนะ ขอให้เป็นงั้น


ถ้าจำไม่ผิดนี่เป็นพื้นที่ตรงที่เขาและซองอูฟาดหมัดกัน


“ป้า ทีหลังจะขายของกินก็เอาวางไว้บนโต๊ะ รู้ปะครับ”


น้ำเสียงดูหาเรื่อง.. จากคนที่เป็นความประทับใจแรกของเขา


“ถ้าป้าวางไว้บนพื้นแบบนี้ คนเดินก็โคตรเยอะ เขาก็เหยียบหมดดิ”


แดเนียลมองด้วยความไม่เข้าใจ จะไปว่าป้าเขาทำไมวะ แล้วดูหน้าป้าแก เหมือนคนจะร้องไห้แล้ว


ซองอูมองป้าดุๆ แดเนียลมองจากตรงนี้ยังเห็นเลยว่าป้าแกจะร้องออกมาแล้ว ขายาวกำลังจะเข้าไปห้ามซองอู นิสัยไม่ดีชิบ เขาจะขายยังไงมันก็เรื่องของเขามั้ยล่ะวะ


กำลังจะเข้าไปห้ามจริงๆ ถ้าไม่ได้ยินประโยคหลังซะก่อน


“เนี่ย เมื่อกี้ผมมีเรื่องตรงนี้ คนก็แหวกกันจนเหยียบผักป้าเละหมดเลยใช่มั้ย”


.


“ผมให้ค่าเสียหาย ป้ารับไว้ด้วย แล้วไปซื้อโต๊ะดีๆมาวางของ ลูกหลานมีก็ให้ช่วยแบก ถ้าไม่มีโทรเบอร์นี้นะ เข้าใจใช่ปะเนี่ย”


.


“ขอโทษที่ทำให้เดือดร้อนนะครับป้า”


แดเนียลมองด้วยความไม่เข้าใจอีกครั้ง ทั้งอึ้ง แล้วก็ยังไงดี สมองกำลังประมวลผลกับภาพที่ป้าคนนั้นกำลังงง ก่อนสีหน้างงๆจะแปรเปลี่ยนเป็นยิ้มเมื่อได้รับคำพูดที่กระโชกโฮกฮากแต่ดูอุ่นใจยังไงไม่รู้ แล้วก็ภาพที่ซองอูส่งแบงค์พันสามใบให้คุณป้าเมื่อครู่


มันอะไรกัน..


ก็ดูตัวเขาดิ เป็นส่วนนึงที่ทำให้พื้นที่ตรงนี้เละเหมือนกัน ยังไม่คิดจะวกเข้ามาดูเลยด้วยซ้ำ


ลองนึกดูดีๆตอนที่ต่อยกันคนก็แตกฮือไปหมด คงไปเหยียบตรงส่วนที่ป้าแกขายของ แล้วซองอูสังเกตเห็นใช่มั้ย ส่วนเขาไม่ได้สนใจเลย


แปลก


อยากช่วย แต่ปากร้าย หรือยังไงวะ


เอาเป็นว่าเขาไม่เคยพบคนแบบนี้เลยจริงๆ ก็เลยรู้สึกประทับใจอีกครั้งกับคุณเจ้าของดาวสามดวง ประมาณนั้นล่ะ


รู้ตัวอีกทีแดเนียลก็เผลอจ้องใบหน้าของคุณซองอูไปแล้ว






“มองห่าไร”


.


“ไม่เคยเห็นคนหล่อรวยช่วยเหลือสังคมหรอคุณ”






เนี่ยแหละความประทับใจครั้งที่สอง


แล้วก็.. ได้มองชัดๆตอนองซองอูเดินเข้ามาด่า เรียกด่าปะวะ หรืออะไรก็ช่าง ตอนนี้แดเนียลจดจ่ออยู่ที่ใบหน้าเล็กกว่าผู้ชายทั่วไป ดวงตาประกายดูหงุดหงิดงุ่นง่านแต่ก็ไม่ได้มากมายขนาดจะถลาเข้ามาต่อยเขาแบบทีแรกที่เจอ จมูกโด่งที่กำลังถูกนิ้วมือเรียวถูเหงื่อออก ริมฝีปากบางเฉียบที่ส่วนมุมปากมันงุ้ยลง เห็นงี้ในหัวเลยประมวลเป็นคำว่า


หน้าตาคุณซองอูแม่ง.. โคตรขี้ดื้อ


เอาเป็นว่าความประทับใจครั้งที่สองยังไม่พอแล้ว ต้องบวกไปกับ..


อาการตกหลุมรักครั้งแรก.. ในชีวิตเรื่อยเปื่อยของคังแดเนียล











ชีวิตวัยยี่สิบกว่าปีขององซองอูไม่ค่อยเจอเรื่องหวือหวาเท่าไหร่


ไม่มีงานไม่มีการทำ ยังขอเงินพ่อใช้อยู่เลย


ทุกวันนี้เพื่อนไม่เรียกไอ้ลูกแหง่ก็ดีแค่ไหนแล้ว


แต่ถึงเรียกจริงๆกูก็เถียงไม่ออกหรอก



ชีวิตวัยยี่สิบกว่าปีขององซองอูไม่ค่อยเจอเรื่องหวือหวาเท่าไหร่


ดูดีขึ้นมานิดนึงตอนกำลังคิดจะสร้างกิจการเป็นของตัวเอง


ถึงหลายๆส่วนจะโยนให้คนของพ่อทำก็เหอะ


เออ แทบจะทุกส่วนเลยก็ได้



ชีวิตวัยยี่สิบกว่าปีขององซองอูไม่ค่อยเจอเรื่องหวือหวาเท่าไหร่


กำลังจะหวือหวาแล้วตอนที่ดันไปต่อยกับไอ้หน้าหมาคนนึง


ไอ้เรื่องต่อยตีแม่ง ปกติของผู้ชาย


แต่ต่อยคนที่กำโลโก้งานตัวเองไว้ในมือเนี่ยดิ


พีคแล้วใช่ปะ มีพีคกว่านี้



ชีวิตวัยยี่สิบกว่าปีขององซองอูไม่ค่อยเจอเรื่องหวือหวาเท่าไหร่


จนกระทั่ง..


ถูกผู้ชายจีบ






I don’t often get the chance to talk someone like you

ผมไม่ค่อยมีโอกาสที่จะได้คุยกับคนแบบคุณเท่าไหร่






อยากได้อะไรที่พีคกว่าคำโปรยด้านบนมั้ยอะ ที่พีคกว่าถูกผู้ชายจีบแล้วมันยังมีอีกนะ


ไอ้ตรงที่เขาแบบ.. ใจเต้นกับผู้ชายที่มาจีบนี่ดิ


“เนี่ย เดี๋ยวให้อูจินมันถ่ายคลิปให้ แล้วซองอูเป็นพรีเซนเตอร์ก็ได้อะ เราตัดคลิปให้ฟรีเลย”


.


“ของอนาคตแฟน ไม่คิดเงิน”


ก็ดูมันพูดดิวะ


“ทุเรศ”


ถึงใจจะเต้นแรงแค่ไหนก็ต้องวางฟอร์มไว้ก่อน ซองอูตวัดหางตามองคังแดเนียลที่ยิ้มระรื่นเหมือนหมาได้กระดูกด้วยแววตาหงุดหงิด เออ หงุดหงิดกลบเกลื่อนอะแหละ ยอมรับ


“ด่าอยู่นั่น แต่แก้มงี้แดงแปร๊ด”


“แดงบ้านเอ็งดิ”


“เนี่ย แดงอยู่ กิ๊วๆ น้ององเขินพี่หรอครับ”


จบประโยคนี้ก็มีแต่เสียงโอดโอยของแดเนียลที่ถูกซองอูตบเข้าให้ ใจคออยากจะตบแรงกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่กลัวผิดพรบคุ้มครองหมา


กำลังพูดถึงโฆษณาคาเฟ่ที่ซองอูเปิด จริงๆแล้วความคิดที่จะเปิดคาเฟ่นี้คือเขาพูดขึ้นมาเล่นๆ แต่พ่อดันเอาจริง ติดต่อทุกอย่างให้เสร็จสรรพ พ่อบอกทนไม่ไหวถ้าจะให้เขาผลาญเงินไปตลอดชีวิต แถมยังบอกให้เขาติดต่อเรื่องโลโก้ด้วย เลยบอกรุ่นน้องอย่างอูจินให้หาคนทำฟรีแลนซ์ให้หน่อย ก็เลยได้ไอ้คุณแดเนียลมา


แล้วโฆษณาที่ว่า พ่อก็สั่งอีกนั่นแหละ พ่อบอกคนจะได้รู้จักเยอะๆ เอาไปแปะตามยูทูป มันคืออะไร วิธีการทำไง ซองอูเองก็ไม่รู้


เออ ไม่รู้แต่ก็จะทำนะ สงสารพ่อ


ตอนนี้ก็เลยมานั่งคุยกับคังแดเนียลเจ้าเดิม


แต่ต่อให้พ่อไม่สั่งเรื่องโฆษณา ไอ้แดเนียลนี่มันก็มาวอแวเขาอยู่แล้ว ไม่รู้ติดใจห่าเหวอะไร ไอ้แรกๆก็ไม่รู้ว่าที่มันทำอยู่เรียกจีบ นึกว่าแค่อยากสนิทกัน จนตอนหลังอูจินมันบอกซองอูว่าทนความโง่ของเขาไม่ไหวแล้ว



‘พี่มันจีบพี่มึงอยู่ ตั้งสติแล้วนึกดีๆ’



พอซองอูนึกตาม มันก็..


วันแรกหลังจากที่รู้จักกัน(ต่อยกัน) มันเดินตาม ขอเบอร์ พอเขาบอกว่าให้เอาแต่เรื่องงาน อย่ากวนตีน เข้าใจใช่ปะคนมันเพิ่งต่อยกันมา ที่สมองซองอูคิดคือไอ้คุณแดเนียลนี่มันไม่ได้มาดีแน่ๆ แต่ลองคุยนิดนึงก็ไม่เห็นมันจะดูกวนตีนมากเท่าไหร่ก็เลยให้เบอร์ไป ‘เรื่องงานอะแน่อยู่แล้ว แต่แถมเรื่องอื่นด้วยนิดนึง’


ตอนแรกไม่คิดอะไร แต่พออูจินบอก โอเคประโยคนี้.. กูคิดก็ได้ ว่าดูเหมือนจีบนิดนึง


อาทิตย์นึงหลังจากที่รู้จักกัน งานโลโก้ของซองอูเสร็จ ส่งให้พ่อดูพ่อก็โอเค พอใจ ให้ชวนแดเนียลมากินข้าวที่บ้านด้วยซ้ำ ซองอูก็แบบ อะไรวะพ่อ พ่อบอกว่า กว่าน้ององจะจริงจังขนาดนี้พ่อเสียเงินไปเท่าไหร่ ซองอูอยากจะบอกว่าเขาไม่ได้จะจริงจังหรอก แต่จริงจังเพราะพ่อจริงจังอะแหละ เออๆ สุดท้ายแดเนียลก็มากินข้าวจริงๆ ตีสนิทพ่อด้วย แดเนียลบอกมีอะไรให้รับใช้ก็ได้เสมอนะครับพ่อ เนี่ย จนถึงปัจจุบันนี้มันก็เป็นคนโปรดของพ่อไปแล้ว


ตอนแรกซองอูก็ไม่คิดอะไร อิจฉามันด้วยที่พ่อเป็นห่วงตลอด แต่พออูจินบอก กูคิดก็ได้.. ว่าแม่งกำลังเข้าทางพ่อ


อาทิตย์ที่สามหลังจากที่รู้จักกัน ซองอูสนิทกับแดเนียลมากกว่าเดิม มากแบบมากๆ ไม่นึกว่าจะเป็นคนที่ต่อยกันมาก่อนเลย แดเนียลมันชอบเลี้ยงข้าว เลี้ยงสปาเก็ตตี้ เลี้ยงพิซซ่า เลี้ยงแม่งทุกอย่างที่อยากกิน แล้วมันก็ดูอวดรู้ดี ซองอูเลยให้มันไปดูงานที่คาเฟ่เป็นเพื่อนอยู่บ่อยๆ


ตอนแรกก็ไม่คิดอะไรที่มันยอม แต่พออูจินบอก กูคิดก็ได้ว่ามันหวังผล


หนึ่งเดือนหลังจากที่รู้จักกัน.. ก็ ณ ตอนที่อูจินบอกพอดีว่าแดเนียลจีบ การกระทำหลายๆอย่างข้างต้นก็เลยดูมีความหมายขึ้นมา ไอ้เวลาถูกแดเนียลจับมือ ลูบหัว ผลักหัว


ตอนแรกก็ไม่คิดอะไร แต่พอไอ้อูจินบอก หลังๆมานี้เวลามันแตะตัว อยู่ๆแม่งก็ทำให้ซองอูใจเต้นเฉยเลย


แต่ก็ไม่ได้ถามเรื่องนี้กับคังแดเนียลหรอก


จะให้พูดว่าอะไรล่ะวะ


‘เห้ย มึงจีบกูอยู่เรอะ’


อะไรแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่ะ ไม่ใช่แนว ทำเป็นไม่รู้เรื่องแบบนี้ต่อไปแล้วกัน






อะ โอเค


ถ้าคุณกำลังคิดว่าองซองอูจะทำเป็นไม่รู้เรื่องไปได้ตลอด


คุณคิดผิด


“น้ององมันโง่ๆ ไม่ค่อยทันคนเท่าไหร่ ได้แดนมาดูก็เบาใจเยอะเลย”


“ไม่หรอกครับพ่อ ไม่ได้โง่ขนาดนั้น”


.


“ใครมาแตะอะไรนิดเดียวก็ต่อยยับแล้ว ดูแลตัวเองได้หรอก พ่ออย่าห่วงเยอะเลย”


ซองอูกำลังแอบฟังอยู่ อย่าคิดว่าไม่ได้ยิน ลูกพ่อโตเป็นควายแล้วนะว้อย ทำไมต้องทำเหมือนเป็นเด็กตลอดอะ งง


“โง่อย่างเดียวตรงไม่รู้ว่าแดนจีบเนี่ยแหละ”


เคร้ง!


อีเวร


สบถในใจไร้เสียง แต่อยากให้ทุกคนสามารถเข้าถึงอารมณ์ตอนนี้ได้.. ตอนที่พ่อแล้วก็คังแดเนียลหันมาทางเขาอย่างช้าๆ เพราะเผลอทำจานมะม่วงตก


ก็ดูมันพูดดิ คิดว่าไม่รู้หรอวะ รู้แล้วต่างหาก รู้มาเป็นเดือนแล้วโว้ย


ซองอูในสมองตัวเองตอนนี้คือกำลังเดินไปบีบคอแดเนียลแล้วด่ามันว่า ไอ้ควาย! ใครกันแน่ที่โง่!


แต่ซองอูในความเป็นจริงคือรีบวิ่งขึ้นห้อง ลงกลอน แล้วก็นั่งพิงประตู สวดภาวนาว่าขออย่าให้มันตามลูกช้างขึ้นมาเลย


แต่เสียงประตูห้องดังก๊อกๆเนี่ย เหมือนหลวงพ่อที่ห้อยคออยู่กำลังจะบอกเขาทางอ้อมว่าตอนเด็กๆให้ทำบุญเยอะๆ พระจะได้รัก เพราะตอนนี้พระไม่รักซองอูเลย ถึงไม่ยอมฟังที่เขาสวด! ให้ไอ้แดเนียลมันเคาะประตูแล้วก็เรียกชื่ออยู่เนี่ย!


“เห้ย ซองอู พ่อบอกถ้าไม่เปิดก็ไม่ต้องเอาตังค์กินหนม”


แหนะ หลอกล่อ แต่ไม่กลัวเว้ย เดี๋ยวพ่อก็ให้อยู่ดี


“ซองอู เปิดหน่อย”


“ซองอู”


“เปิดประตูหน่อยครับ”


เบ้หน้าเล็กน้อยถึงปานกลางกับเสียงขี้เก็กของมัน แต่จู่ๆเสียงก็เงียบ เงียบมาก เงียบจนต้องเอาหูพิงกับประตู แต่ที่ซองอูได้ยินคือเสียงกรุ๊งกริ๊งๆของโลหะกระทบกัน


อย่าบอกนะว่า..


“ดีจัง มีกุญแจด้วย”


อีเวร รอบที่สอง


แดเนียลพาตัวเองเข้ามาในห้อง ปิดประตูเรียบร้อย ส่วนซองอูกำลังคิดว่าจะแอ๊บทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อไปหรือจะบอกไปเลยดีว่ามึงนั่นแหละโง่ กูรู้นานแล้ว


“หนีแบบนี้แสดงว่าได้ยินหมดแล้วใช่ปะ”


ถึงไม่ได้ยินก็รู้อยู่ดี


“หน้าซองอูเมื่อกี้อึ้งมาก ตกใจมากเลยไง๊”


อึ้งที่มึงด่ากูโง่อะ จริงๆรู้หมดแล้วโว้ย


“แล้วถามได้ปะ..”


กำลังจะตอบคำถามในใจแบบเดิม แต่ความคิดที่กำลังประมวลผลอยู่สะดุดลงเมื่อแดเนียลจับที่คาง ซองอูกำลังหลบสายตา แต่ใบหน้ากลับถูกมือหนาล็อคเอาไว้ให้จ้องตากัน


“ถามอะไรอะ ปล่อยก่อนแล้วจะตอบ”


“ไม่ปล่อยเว้ย ถ้าปล่อยซองอูก็ไม่มองหน้าเราดิ”


“ยังไม่ปล่อยจะรู้ได้ไงว่าไม่มอง”


“รู้ละกัน”


ได้แต่ก่นด่าในใจตอนที่มันทำหน้าอวดดีอีกแล้ว แดเนียลยังล็อคหน้าเขาไว้ด้วยมือสองข้างจนซองอูหน้าร้อนเพราะสายตาวาววับที่กำลังมองมา


มันเหมือนหมาเจอไก่ทอดชิ้นใหญ่ๆ


แล้วกูเป็นไก่หรอ ไม่เอานะ


เออ ไม่ใช่เวลาคิดๆๆๆ ตื่นๆๆๆ สติๆๆๆ


“เออ เราจีบซองอูอยู่จริงๆ แบบที่บอกกับพ่อเลย”


“รู้ละ” ซองอูตอบ ไอ้แดเนียลเปลี่ยนสีหน้าและสายตาทันที เบิกกว้างเหมือนกำลังทึ่งมาก “รู้มาเป็นเดือนและ”


“รู้ได้ไง”


“รู้ละกัน แดนนั่นแหละที่โง่ คิดว่าคนอื่นดูไม่ออกไง๊ ไอ้โง่” ถึงจะดูไม่ออกจริงๆถ้าอูจินไม่บอก แต่ด่าแล้วสะใจก็ด่าไปก่อนอะ


“เห้อ แล้วคิดว่าไง” คนตรงหน้าถาม คลายมือที่จับหน้าเขาออกแล้วทิ้งตัวนั่งกับเตียง ดึงแขนซองอูให้หันไปหา


“คิดอะไรล่ะ”


“คิดยังไงกับเราอะ อย่าโง่”


“สัส”


ต้องให้ด่า แดเนียลยิ้มโง่อีกแล้วตอนที่โดนด่า นี่ถ้าบ้านมึงโดนปล้นจะยังยิ้มอยู่มั้ยอะ สงสัย


“บอกหน่อย คิดไง” ถามอย่างเดียวไม่พอ มือที่มันจับแขนอยู่เริ่มเลื้อยลงมาจับที่มือ ออกแรงดึงเข้าไปใกล้ๆอีกครั้ง ซองอูรู้สึกตัวไม่มีแรงกระทันหันก็โอนอ่อนตาม


“แบบเราเนี่ย หาที่ไหนไม่ได้ละ ทำงานก็ทำให้ฟรีเลยนะ”


“จะกินพิซซ่าสิบถาดก็จ่ายให้ได้ เลี้ยงหมดเลยอะ ไม่ต้องลำบากขอเงินพ่อด้วย รถก็มีไปรับไปส่งตลอดเลยนะครับ”


“เวลาซองอูหงุดหงิดก็รองมือรองตีนให้เลยเอ้า”






“ไม่พอหรอ.. จีบใครไม่เป็นอะ ชอบคนนี้คนแรก


.


“สอนหน่อยดิต้องทำไง”






เลิกทำตัวประหลาดสักทีได้ปะแดเนียล ไอ้นิสัยแปลกๆแบบที่เขาไม่เคยพบเคยเจอเนี่ย


ไม่เคยจีบใครละไง คิดว่าจะเชื่อหรอ


ก็ได้แต่สวดภาวนากับพระที่ห้อยอยู่ที่คออีกครั้ง คราวนี้จะทำบุญบ่อยๆ พระจะได้เอ็นดูเขามั่ง จะได้ดลบันดาลให้แดเนียลฉลาดขึ้นมาสักสิบเปอร์เซ็นต์ตามที่เขาขอ


มันจะได้รู้ว่า..






“คนจีบกันเขาไม่มาถามหรอกว่าคิดยังไง”


.


“เขาขอเป็นแฟนเลย”


.


“แดนนั่นแหละ โง่”











___________________

ตัดจบได้แบ่บ เห้ยนี่หล่อน5555555555555555555555555555 อย่าปารองเท้าค่ะ กรี๊ดๆๆ เราตั้งชื่อเรื่องไม่ค่อยเก่งเลยอะจริง นี่แต่งเสร็จตั้งแต่เมื่อตอนเย็นแล้วนั่งคิดชื่อก็คิดไม่ออก แก้คำผิดสามรอบแล้วก็ยังคิดไม่ออก ถ้าชื่อมันเด๋อๆก็อย่าใส่ใจนะคะ ก๊าก วีคลี่ได้ปย.นี้มาอีกหนึ่ง ไม่รู้ทำไมตัวเองตีออกมาแบบนี้ แต่เขียนไปเรื่อยๆแล้วมันไหลมาเอง จริงๆจะตัดจบตั้งแต่พาร์ทคุณแดนแล้ว รู้สึกตลกไม่ออก เขียนไปมือก็แข็งไปค่ะ ไม่ใช่ไรแอร์หนาว ไปแล้วค่ะ เย็นมืออะ ต้องซุกผ้าห่ม55555555555555 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ รักทุกคนเลย

 1 comment = 1 กำลังใจ

_

#ftmoonfic

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

3,271 ความคิดเห็น

  1. #3228 Por_07 (@Por_07) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 22:08
    55555555555555 น่ารัก
    #3228
    0
  2. #3129 korntaprit (@korntaprit) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:41
    น่ารักกกกกกก
    #3129
    0
  3. #3122 Babybin (@GaemAgape) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 23:37
    กรี้ดดดดดดดด พี่เขินไม่ไหวแล้วแดนจับทีพี่จะล้ม น้ององงงงงงง
    #3122
    0
  4. #2966 Supwd0625_ (@Supwd0625_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 16:48
    เนี่ยๆๆ อยากหายโง่คือต้องเป็นแฟนกันแล้วแหละ ขอเลยแดน ขอเลยๆ
    #2966
    0
  5. #2794 19981010 (@19981010) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:18
    เรียกชื่อกันแบบนี้น่ารักอ่ะ แดนๆ ฮืออออออ น้องงงงงงงง
    #2794
    0
  6. #2788 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 21:38
    แบบนี้ขอเป็นแฟนเลยแดน จะได้หายโง่ 5555
    #2788
    0
  7. #2686 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 23:49
    งือน่ารักกก น้ององก็ใช่ย่อยเด้อเปิดทางให้เค้าขอเป็นแฟนเนี่ยยย
    #2686
    0
  8. #2610 ww01w (@ww01w) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 04:24
    น่ารักกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2610
    0
  9. #2594 PunieFunnie (@mysupassara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 16:26
    ที่สุดของความน่ารักอ่ะะะะ คือบับความน่ารักมันผุดออกมาเต็มไปหมดเลออออออ
    #2594
    0
  10. #2561 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 08:51
    แหมๆ มีความหลอกล่อให้แดนขอเป็นแฟน งุ้ยยย น่ารัก
    #2561
    0
  11. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 21:49
    มันก็จะตะงูยๆหน่อย โอ๊ยยยย น่ารัก
    #2532
    0
  12. #2527 บุหงารำไป (@sunyshine) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 20:18
    ชอบภาษา สำนวนที่ใช้อ่า อ่านแล้วรู้สึกน่ารัก กวนๆ ตามบุคลิกของเนียลองเลย 
    #2527
    0
  13. #2513 Bminepoy (@Poyb2uty) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 22:48
    ชั้นก็งงๆ สรุปใครโง่ 5555 เอ้อ แต่น่ารักเว้ย
    #2513
    0
  14. #2329 oohsae (@tychnm) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 21:19
    เอา โง่กันทั้งหมด โง่แบบนี้เราชอบบ
    #2329
    0
  15. #2275 bambooboo (@bam_KSH) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 14:41
    กรี๊ดด น่ารักกก
    #2275
    0
  16. #2249 Yunnill (@14127703) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 14:36
    โอ๊ยยยยยฉันยอมโง่
    #2249
    0
  17. #2196 Tsol_F13 (@Flost00) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 14:07
    โอ้ยยน่ารักกกก เขินตัวงออออ
    #2196
    0
  18. #2186 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 03:58
    น่ารักกก พ่อเปิดทางสุดๆ 5555555
    #2186
    0
  19. #2154 N Pip (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:04
    โอ้ยยยย น่ารักกกกก น่ารักมากๆ เลยค่ะ ละมุลอ่ะ ชอบบ
    #2154
    0
  20. #2099 butter ★ (@twentynoey) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 21:59
    พีคค่ะ โอ่ย 555555555555
    #2099
    0
  21. #1870 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 09:43
    น่ารักกกกกกก น้ององไม่ได้โง่นะคะคุณพ่อ แต่แดนอะโง่ที่ไม่ยอมขอคบ!
    #1870
    0
  22. #1763 wrkiiy (@wrkiiy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 13:49
    สรุปแล้วใครโง่ ซองอูน่ารักกก
    #1763
    0
  23. #1514 Npobb (@Npobb) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 20:58
    น่ารักไปปปปปปปปปปแล้ววววววววววววววว โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยสวฟงฟงฟงฟเงง้
    #1514
    0
  24. #1496 Tong (@TonG-SodA) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 20:03
    น่ารักโคดดดดดดดดดดดดด
    #1496
    0
  25. #1365 TaetaeKookkie (@TaetaeKookkie) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 00:21
    ตลกสุดไรสุด ชอบๆ น่ารัก 555555555555
    #1365
    0