Midnight Flight : เธอมีฉัน ฉันมีเธอ (Yuri)

ตอนที่ 10 : Chapter 9 : สัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 537 ครั้ง
    25 ม.ค. 63

9

สัญญา

 

ฉันไม่ค่อยเดินทางด้วยการนั่งรถไปต่างจังหวัดมากนักเพราะรักความสบาย ส่วนใหญ่ถ้าจะไปก็คือขึ้นเครื่องบินอะไรแบบนั้นเพื่อเป็นการลดเวลา แต่ทว่าตอนนี้ฉันยอมนั่งหลังขดหลังแข็งอยู่บนรถตู้กว่าสิบชั่วโมงกับองค์อินทร์ที่มากับครอบครัวที่บ้าน ทุกคนต้อนรับขับสู้ฉันอย่างดีและไม่มีใครจำได้เลยว่าเคยเจอฉันมาก่อนหรือไม่ฉันก็พยายามก้มหน้าก้มตาเพื่อไม่ให้ใครฉุกใจจำได้อะไรแบบนั้น จริงๆทริปนี้ฉันชวนปรางค์มาด้วยเพราะมีโควต้าแขกได้อีกคนแต่คุณเลขาอยากมีเวลาอยู่กับครอบครัวมากกว่าฉันก็ไม่ได้ขัดอะไร


กว่าเราทั้งหมดจะมาถึงบ้านพักตากอากาศของครอบครัวก็ราวๆหกโมงเช้าของอีกวัน เรียกได้ว่าฉันแทบจะกลืนเป็นเนื้อเดียวกับเบาะรถตู้คันนี้ไปแล้ว แต่ก็ต้องยอมรับว่าการเมื่อยล้าที่นั่งรถมาใกล้นั้นช่างคุ้มค่าเพราะบ้านบนเขาที่มีเมฆลอยต่ำอย่างกับภาพวาดนั่นหาซื้อไม่ได้ที่ไหนอีกแล้ว อีกนิดเดียวฉันจะกระโดดงับเมฆได้แล้วกระมัง


“ถึงแล้วค่ะ นี่บ้านของครอบครัวอินเอง”


องค์อินทร์ผายมืออย่างภาคภูมิใจกับบ้านของตัวเองที่สวยเกินกว่าจะไม่อวดได้ บ้านที่ตั้งอยู่บนเนินเขาโล่งๆมีเพียงรั้วไม้เตี้ยๆกั้นบ่งบอกถึงความเรียบง่าย การออกแบบสิ่งปลูกสร้างบอกถึงความทันสมัย ผนังปูเปลือยผสมกับไม้ทำให้ตัวบ้านกลมกลืนกับธรรมชาติได้เป็นอย่างดี


“บ้านสวยจังเลย”


“พ่อเป็นคนออกแบบน่ะค่ะ”


“คุณพ่อเป็นสถาปนิกนี่เนอะ อะไรจะดีอย่างนี้พ่อปลูกลูกออกแบบ” ฉันมององค์อินทร์เปรียบเทียบกับคุณพ่อที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักแล้วพูดตามที่เห็น “เขาว่ากันว่าลูกจะได้แรงบันดาลใจจากคนใกล้ตัว พ่อแม่เป็นหมอ ลูกก็จะได้รับอิทธิพลนั้นไปด้วยท่าจะจริง”


“แล้วพ่อแม่คุณซีละคะทำอาชีพอะไร ทำไมลูกถึงมาเป็นไลฟ์โค้ช”


พอถูกถามถึงตรงนี้ฉันก็ยืนเขย่งบนส้นเท้าอย่างคิดคำตอบไม่ทัน


“พ่อซีเป็นหมอค่ะ”


“หมอรักษาคน”


“หมอดู” ซึ่งฉันไม่ได้โกหกเลย พ่อฉันเคยเป็นหมอดูมาก่อนแต่ก็นั่นแหละ...หมอดูที่เต็มไปด้วยการเดาและฉันก็ได้พ่อมาล้วนๆไม่มีอะไรตกหล่นแม้แต่น้อย


“ดูแม่นไหมคะ”


“จะว่ายังไงดีนะ” ฉันเลี่ยงไม่ตอบ คุณแม่ขององค์อินทร์เดินมาทางพวกเราแล้วเชื้อเชิญให้เข้าไปในตัวบ้าน ฉันมองการออกแบบภายในที่เต็มไปด้วยความเรียบง่ายอย่างชื่นชมเพราะเจ้าของผลงานเคลมเอาไว้ก่อนมาแล้วว่านี่คือผลงานชิ้นแรก “คุณเติบโตมาได้ดีเลยนะคะ”


“ใช้คำแก่จัง” องค์อินทร์ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงอย่างเขินๆ


“ก็จริงนี่ คุณมีฝีมือ มีทักษะมากๆในสิ่งที่ทำ รู้สึกดีที่เลือกคุณให้มาตกแต่งบ้านให้”


“คุณเลือกอินเพราะผลงานเหรอคะ”


“ก็ต้องอย่างนั้นสิคะ”


“อ่าฮะ” คนหน้าหวานทำสีหน้าเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่างแล้วก็เปลี่ยนแผนด้วยการพาฉันไปดูรอบๆบ้านโดยเฉพาะสระว่ายน้ำด้านหลัง ฉันที่พอเห็นสระว่ายน้ำก็ชะงักขาแล้วเดินเลี่ยงๆไม่ให้ใกล้มากนักอย่างกลัวตก


“บนเขาอากาศเย็นอย่างนี้ยังมีสระว่ายน้ำอีกเหรอคะเนี่ย”


“อินชอบว่ายน้ำน่ะค่ะ ชอบเอาขาตีน้ำ ตอนอินเดินได้ใหม่ๆพ่อก็ขุดสระนี้ให้ทันทีเพื่อที่จะให้อินได้มาเล่นน้ำ”


“อย่างนี้นี่เอง”


“คุณไม่เห็นถามเลยว่าอินเดินได้ตอนไหน”


“ก็น่าจะเดินได้สักประมาณขวบสองขวบรึเปล่าคะ มันเป็นเรื่องผิดปกติเหรอ” ฉันทำเป็นไม่รู้เพื่อให้ดูแนบเนียน องค์อินทร์ทำปากมุ่ยนิดหนึ่งก่อนจะขอตัวเข้าข้างใน


“นึกขึ้นได้ว่าคุณยังไม่ได้กินน้ำกินท่าเลย เดี๋ยวอินไปหาให้คุณคอยอยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ”


“ไม่เป็นไรค่ะคุณอิน...”


ไม่ทัน...แต่เห็นท่าทางกระตือรือล้นอย่างนั้นฉันก็อดยิ้มไม่ได้ ตอนนี้เธอกลายเป็นคนคล่องแคล่วว่องไวต่างจากสมัยก่อนที่เอาแต่นั่งรถเข็นหรือไม่ก็อยู่อ้อมกอดของผู้เป็นพ่อ เธอทำอะไรได้เองแล้ว พาฉันเดินทัวร์บ้านและมีสระว่ายน้ำไว้ตีขาเองด้วยซ้ำไป


ถึงแม้ว่าฉันจะมาถึงที่นี่แต่ฉันก็ยังคงไม่ลืมที่จะโทรหาพ่ออยู่ดี และก็เหมือนเดิม พ่อยังคงไม่รับสายและตัดสายใส่หน้าฉันอีกสามครั้งเพื่อย้ำเตือนว่าตัวเองสบายดีและขี้เกียจคุย


หลังจากยอมแพ้แล้วฉันก็เริ่มสอดส่ายสายตามองหาองค์อินทร์ที่บอกจะเข้าไปหาน้ำมาให้ดื่มก่อนจะเดินตามเข้าไปในตัวบ้านที่ค่อนข้างกว้างขวาง มีเสียงดังก้องมาจากทางห้องโถงกลางและนั่นทำให้ฉันไม่กล้าโผล่หน้าออกไปเพราะแม่ลูกกำลังถกเถียงกันเสียงดังเรื่องจะลากองค์อินทร์ไปหาพระอาจารย์ที่วัด


“ไม่มีพระที่ไหนช่วยอินได้หรอกค่ะแม่ เลิกก็คือเลิก อินไม่กลับไปดีกับนรินทร์แล้ว” คนหน้าหวานยืนยันหนักแน่นแต่แม่ก็ยังพยายามจะหว่านล้อมเต็มที่


“คู่ไหนเขาก็มีปัญหากันทั้งนั้น แม่ว่าอินใจร้อนเกินไปที่หย่าร้าง...เอางี้ลองไปหาพระอาจารย์ที่วัดนี้ก่อน ถ้าเขาบอกว่าอินไม่สามารถกลับไปครองคู่กันได้ก็ไม่ต้องกลับไป”


“แม่เชื่อพระมากกว่าอินที่อยู่กินกันมากับนรินทร์อีกเหรอคะ เราไม่กลับไปแล้วค่ะแม่ มันเลยจุดนั้นมาไกลแล้ว ตอนนี้อินมีความสุขดี แม่เคารพการตัดสินใจของอินไม่ได้เหรอ”


“แม่ไม่อยากเห็นครอบครัวของเราล้มเหลวอย่างนี้”


“ก็ถ้าคนมันไม่ใช่มันก็คือไม่ใช่ แม่อย่าบังคับอินเลย”


พอเห็นว่าทั้งคู่เริ่มส่งเสียงดังฉันก็กระแอมไอนิดหนึ่งเพื่อส่งสัญญาณถึงการมาของตัวเอง อันที่จริงฉันพยายามจะอยู่อย่างเงียบๆแล้วแต่ก็อดเสือกไม่ได้เลยต้องสอดขึ้นมา แม่ลูกทั้งคู่ต่างเงียบเสียงกันไปแล้วส่งยิ้มให้ฉันอย่างจืดเจื่อน ฉันเลยถือโอกาสนี้แสดงตัวว่าได้ยินทั้งหมด


“ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะคะ จะเป็นอะไรไหมถ้าซีจะขอพูดอะไรหน่อย” ฉันทำเป็นเอียงอายนิดหนึ่งและเมื่อผู้ใหญ่นิ่งเงียบฉันก็เลยถือว่าได้รับอนุญาตให้แสดงความคิดเห็นได้แล้ว “คือซีพอจะมีวิชาอยู่บ้าง จะเป็นอะไรไหมถ้าซีจะขอดูดวงชะตาให้คุณอิน”


“คุณซีดูดวงเป็นเหรอคะ” คุณแม่ที่พอได้ยินว่าฉันมีพลังวิเศษก็เกิดจะเนื้อเต้นขึ้นมาอย่างคนที่เชื่อในเรื่องนี้สุดใจอยู่แล้ว


“มันไม่เชิงดูดวงหรอกค่ะ คือมันแว้บเข้ามาเองในหัวเหมือนเห็นภาพ...” ฉันเดินไปทางคุณแม่แล้วเอื้อมมือสัมผัสที่แขนพร้อมกับแสดงท่าทางด้วยความตกใจ “คุณแม่เป็นคนมีของเหมือนกันนะคะเนี่ย น่าจะทำบุญมาเยอะเลย”


“ค่ะ แม่ทำบุญมาเยอะ”


“ซีเห็นคุณแม่นุ่งขาวห่มขาวด้วย”


“เมื่อเร็วๆนี้แม่เพิ่งไปบวชมา”


อันที่จริงตอนนอนในรถฉันแอบได้ยินคุณแม่เล่าเรื่องตัวเองไปบวชชีพราหมณ์ที่วัดอันแสนห่างไกลความเจริญอะไรสักอย่าง และเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือฉันจะต้องขุดอดีตมาย้ำให้หนักแน่นสักหน่อย


“คุณแม่เป็นคนมีลูกยากใช่ไหมคะ แต่งานมาเกือบห้าปียังไม่มีเด็กมาเกิด...โอ้...นี่พระอินทร์ใช่ไหมคะ ซีมองเห็น”


“เห็นพระอินทร์เหรอคะ”


“ค่ะ พระอินทร์ท่านปรากฎอยู่ด้านหลังคุณแม่ลางๆ ท่านประทานลูกสาวมาให้คุณแม่ที่...ที่ประเทศอินเดีย”


“คุณซีเก่งจังเลย!” คราวนี้คุณแม่เอื้อมมือมาจับฉันอย่างเลื่อมใส ข้อมูลพวกนี้เป็นสิ่งที่ฉันจำได้สมัยก่อนที่พ่อไปเฝ้าเทียวไล้เทียวขื่อหาข่าวขององค์อินทร์เพื่อเรียกเงิย ไม่คิดมาก่อนว่ามันจะมีประโยชน์เอาตอนนี้


“ไม่ได้เก่งอะไรหรอกค่ะ ซีแค่เห็นภาพลางๆ คืออย่างนี้ค่ะคุณแม่ เท่าที่ซีจับมือคุณแม่ดูเหมือนว่า...คุณแม่ไปขอลูกมาจากเทพใช่ไหมคะ”


“อ่าฮะ”


“ลูกเทพจะแต่งงานกับคนสามัญธรรมดาไม่ได้หรอกค่ะ ท่านอยู่สูงเกินไป มันเหมือนอะไรนะ...ศีลไม่เสมอกัน คือศีลของคุณอินเดียเธอสูงมาก คนจะแต่งงานกับเธอได้ถ้าไม่เป็นเจ้าชายจากประเทศอันไกลโพ้นก็ต้องเป็นพระไปเลยค่ะ”


“บ้าเหรอ แล้วแม่จะให้ซีแต่งงานกับพระได้ยังไง”


“ไม่ได้ใช่ไหมละคะ...คือสามีของคุณอินเนี่ย” ฉันเลิกจับมือคุณแม่แล้วทำเป็นผละไปสัมผัสมือขององค์อินทร์พร้อมกับเล่นละครต่อ “สามีของคุณอินเธอเป็นคนบุญหนา แต่ก็เอามาใช้กับการแต่งงานกับคุณอินไปหมดแล้ว พอบุญหมดคนทั้งคู่ก็ไม่สามารถเคียงคู่กันได้อีกต่อไปประมาณนั้น ยิ่งคบกันไป สามีคุณอินจะยิ่งแย่ ธุรกิจจะพัง อายุจะสั้น แล้วพาลทำให้คุณอินล้มป่วยไปด้วยนะคะ”


“นี่เรื่องจริงเหรอคะ”


“นี่คุณอินตอนเด็กๆพิการตรงส่วนไหนบ้างไหมคะ เหมือนซีเห็นว่าคุณ...มีไม่ครบสามสิบสอง ไม่สิ ครบ แต่เหมือนใช้งานไม่ได้”


“อินตอนเล็กๆเดินไม่ได้ค่ะ” พอพูดถึงตรงนี้คุณแม่ก็เดินคลำหาโซฟาเพื่อจะนั่ง การคาดเดาของฉันมันตรงเกินไปและไม่คิดว่าฉันจะรู้ลึกขนาดนี้ได้ “สรุปว่าอินกับนรินทร์ไปด้วยกันไม่ได้จริงๆเหรอ”


“ถ้าคุณอินกลับไปดีกับสามี เธอจะกลับไปเดินไม่ได้เหมือนเดิม คุณแม่ต้องแลก”

 

 

แน่ล่ะคนที่สู้ฝ่าฝันให้ลูกสาวเดินได้มาตลอดแล้วยิ่งเชื่ออะไรแบบนี้พอบอกว่าต้อง แลกก็ยอมล่าถอยไปง่ายๆ ไม่ตอแยองค์อินทร์ให้ไปหาพระอาจารย์กับตัวเองอีกเลย ดังนั้นตอนนี้ลูกสาวจึงรอดจากการถูกลากไปวัดแต่ถูกปล่อยไว้กับฉันที่บ้านพักแทนซึ่งดูเหมือนว่าเจ้าตัวก็พอใจที่ไม่ต้องถูกบังคับอีกต่อไป


“ลื่นดีนะคะ”


“อะไรนะคะ”


คนหน้าหวานที่อยู่ๆก็พุดขึ้นทำให้ฉันต้องถามซ้ำ พอเห็นรอยยิ้มที่เหมือนมีเลศนัยบนใบหน้านั่นฉันก็อดระแวงไม่ได้ว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่


“หมายถึงมีนิมิตด้วย ไม่คิดว่ามาก่อนว่าจะมีความสามารถด้านนี้ไม่เห็นเคยพูดถึง”


“ก็...มันมาบ้างเป็นบางจังหวะค่ะ”


“ขอบคุณนะคะที่ช่วยพูดกับแม่ให้”


“ไม่เป็นไรค่ะ”


“ไปวิ่งเล่นกัน”


“ค่ะ...หืม?” องค์อินทร์ที่เปลี่ยนเรื่องเร็วทันใจดึงข้อมือฉันแล้วลากไปยังหลังบ้านที่นอกจากจะมีสระว่ายน้ำแล้วยังมีทางทอดยาวไปสุดลูกหูลูกตา ฉันแอบมองเห็นว่ามีวัวที่ร้อง งัวๆด้วย ”ไปวิ่งเล่นเหรอคะ?”


“ใช่ค่ะ อินพูดอะไรผิดหรือเปล่า”


“มันฟังดูแปลกๆย้อนวัยดีค่ะ ไม่มีใครชวนวิ่งเล่นอย่างนี้มานานแล้ว ได้ยินล่าสุดคือไปวิ่งมาราธอนกันไหม”


และฉันตอบคู่เดตที่ชวนไปวิ่งมาราธอนว่าไม่ไป เราเลิกติดต่อกันเถอะ...


ฉันเกลียดความร้อนของแดดประเทศไทยน่ะ


“ที่มันกว้างจะตาย อากาศก็ไม่ร้อนด้วย”


“แต่มีแดด มันทำให้ตัวดำ...”


“ไปเร็ว!


องค์อินทร์วิ่งนำหน้าฉันไปก่อนพร้อมกับกวักมือเรียก ฉันที่ยังมึนงงอยู่ได้แต่ยืนนิ่งๆไม่ไหวติงเพราะรับมือไม่ทันจนคนหน้าหวานเท้าสะเอวแล้วพักขาอย่างหาเรื่อง


“อย่าเล่นตัวได้ไหม บอกให้วิ่งก็วิ่งสิ”


นี่เธอขู่ฉันเรอะ! แล้วคิดว่าฉันจะกลัวหรือไงกัน บนโลกนี้ไม่เคยมีใครบังคับฉันได้หรอกนะ ถ้าไม่อยากวิ่งฉันก็จะไม่วิ่ง


“ใครถึงต้นไม้ต้นนั้นก่อนคนนั้นชนะ”


วิ่งก็ได้วะ!


ฉันวิ่งนำหน้าผ่านร่างองค์อินทร์ไปแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง คนหน้าหวานที่เหมือนจะอึ้งๆไปเพราะรับมือไม่ทันพอตั้งตัวได้ก็ตะโกนโหวกเหวกโวยวาย


“ขี้โกง!


เสียงฝีเท้าของคนหน้าหวานวิ่งตามฉันมาติดๆ ความที่เป็นคนแพ้ไม่ได้ทำให้ฉันยิ่งออกแรงวิ่งเข้าไปอีกแต่ท้ายที่สุดองค์อินทร์ก็แทรกหน้าฉันไปแตะที่ต้นไม้อันเป็นเส้นชัยเอาไว้ได้ก่อน


“ชนะ”


“ก็คุณออกกำลังกายบ่อย”


“ในขณะที่คุณไม่ออกกำลังกายเลย ต้องมีนัดล้างตา”


ฉันก้มลงจับเข่าตัวเองแล้วหอบฮั่กๆเพื่อสูดอากาศเข้าปอด ไม่ได้ออกแรงนานมากแค่ไหนแล้วเนี่ย จะบอกว่าแก่ก็คงไม่ได้เพราะเราก็รุ่นราวคราวเดียวกันแต่องค์อินทร์ยังดูกระชุ่มกระชวยอยู่เลย


“จะนัดล้างตาเมื่อไหร่ก็ได้เลย”


“เดี๋ยวนี้!


ฉันถือโอกาสโกงอีกครั้งแล้ววิ่งกลับไปยังจุดที่มา มีเสียงหัวเราะไล่หลังก่อนจะวิ่งแซงหน้าฉันไปอีกครั้งและทุกอย่างก็เหมือนเดิม


ฉันแพ้...

 



“ไม่เอาแล้ว! พอ” ฉันทิ้งตัวลงนั่งข้างสระว่ายน้ำอย่างคนไม่มีพละกำลังจะทำอะไรทั้งนั้น องค์อินทร์ที่มาถึงก่อนเอาขาแช่ลงไปในสระแล้วตีอย่างสนุกสนาน


“ขนาดโกงแล้วยังแพ้ คุณนี่ไม่ไหวเลย”


“คุณแข็งแรงเกินไปต่างหาก กินวัวกินควายเป็นอาหารเหรอ” ฉันมองขาที่จุ่มน้ำของเจ้าตัวที่มีขนาดเล็กเรียวอย่างนั้นด้วยความรู้สึกทึ่งที่มันวิ่งได้ไวขนาดนั้น


“ก็ออกกำลังกายใช้ขาทุกวัน มันก็ต้องเหนือกว่าคนไม่ออกกำลังกายอยู่แล้ว...อีกอย่างอินกลัวว่าถ้าไม่ขยับอินจะกลับไปเดินไม่ได้อีก”


“อย่างนี้นี่เอง” พอขยับได้ก็กลัวว่าจะตัวเองจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมเลยต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้ตัวเองรู้สึกปลอดภัยอะไรทำนองนั้น


“อินว่ายน้ำเป็นด้วยนะ”


“คุณนี่เก่งหลายอย่าง ซีดูแย่ไปเลยพอเห็นว่าคุณทำได้เยอะขนาดนี้” ฉันมองน้ำในสระแล้วเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นหลังจากสติกลับคืนมา “ซีว่ายน้ำไม่เป็นเลย”


“อยากว่ายเป็นไหม”


“อยากสิ แต่...”


“งั้นว่ายเลย!


“กรี๊ด!


ฉันถูกผลักลงสระโดยที่ไม่ทันตั้งตัว ความตื่นกลัวน้ำทำให้ฉันมีแต่จมลงไปเรื่อยๆด้วยความที่ก้นสระลึกแต่ก็พยายามดีดตัวจากก้นสระเพื่อโผล่พ้นน้ำมาร้องขอความช่วยเหลือ


“ช่วยด้วย ซีว่ายน้ำไม่เป็น”


“ตีขาซีตีขา เอามือกวักเป็นวงกลมตรงหน้า”


“ไม่ได้ ซีทำไม่ได้”


“ทำได้ ท่านี้ใครๆก็ทำได้”


“ช่วย อ่อก...”


ฉันที่เริ่มแพนิกจมลงไปเรื่อยๆ จากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงน้ำแตกกระจายจากใต้น้ำ องค์อินทร์ที่กระโดดลงมาช่วยช้อนตัวฉันให้ขึ้นไปด้านบน ความตกใจฉันเลยรีบเกาะเจ้าตัวเป็นลูกลิงอย่างเอาตัวรอดพร้อมกับกดหัวคนตัวเล็กกว่าลงน้ำ แต่ทว่าองค์อินทร์ที่มีสระครบถ้วนพยายามดันฉันไปที่ขอบสระ และเมื่อฉันเอาแขนวางที่สระได้คนหน้าหวานก็โผล่ขึ้นมาพร้อมกับผมที่ปรกเต็มหน้า


“คุณดิ้นมากๆเลย”


“คุณทำบ้าอะไร!” ฉันตวาดออกมาอย่างโกรธฉันแล้วผลักองค์อินทร์ให้ถอยออกห่าง นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันโมโหแล้วระเบิดใส่เธอโดยที่ไม่คิดมาก่อนว่าจะมีวันนี้เหมือนกัน องค์อินทร์ที่ดูอึ้งๆไปพยายามยิ้มอธิบาย


“ก็อยากให้คุณว่ายน้ำได้”


“แล้วมันไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้หรือไง คนว่ายน้ำไม่ได้รู้ไหมว่ามันน่ากลัวแค่ไหนกับการต้องลงมาในน้ำอย่างนี้! คุณสนุกแต่ฉันไม่สนุกด้วย” ฉันพาตัวเองไปยังบันไดทางขึ้นก่อนจะพาตัวเองถอยห่างจากสระให้เร็วที่สุด องค์อินทร์ดีดตัวตามขึ้นมาอย่างพยายามจะคุยดีๆแต่ฉันโมโหเกินกว่าจะมองหน้าเธอได้


“ซี โกรธมากเลยเหรอ”


“เออ!” ฉันแทบไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าคนหน้าหวานเรียกชื่อฉันเฉยๆโดยไม่มีคุณนำหน้า มือข้างหนึ่งของคนตัวเล็กจับข้อมือฉันไว้เพื่อรั้งให้หันมาคุยแต่ฉันสะบัดออกอย่างโกรธจัด “อย่ามาจับ”


“ขอโทษ”


“คุณทำแบบนี้ทำไม”


คนหน้าหวานเริ่มทำสีหน้าเหมือนคนรู้สึกผิดจัด อารมณ์โกรธที่ปะทุของฉันพอเห็นอย่างนั้นก็เริ่มมอดลงแต่ก็ยังคงขัดเคืองใจอยู่ดี


“ก็เคยสัญญากับคุณไว้”


“สัญญาอะไร”


“ว่าถ้ากลับมาเดินได้อินจะสอนคุณว่ายน้ำ”


โปรดติดตามตอนต่อไป

#MNYuri


ว้ายอย่าโกรธแรง เพื่อนเขาไม่ได้ตั้งใจจจจจจ

คุณแม่จะพาไปหาพระอาจารย์เหรอ เจอเด็กเทพเข้าไปคุณแม่ล้มเลิกทุกอย่าง สรุปมาเชียงใหม่คือมาซื้อไส้อั่วแล้วกลับ 55555555555555555555


เม้นๆๆๆๆ ขอกำลังใจหน่อยยยยยย


เดี๋ยวจะขายเรื่องใหม่แล้ว คอยติดตามข่าวคราวในนี้และในหลายๆช่องทางค่ะ












ราคารวมส่งแล้ว 459.-


E-Book




ราคารวมส่งแล้ว 539.-

 

 




ราคารวมส่งแล้ว คลิ๊กที่ภาพสั่งได้เลย




หรือสามารถซื้อเรื่องนี้ได้ตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปได้เลย หยิบง่ายจ่ายสะดวกต้องหนังสือชุ้นเอง



Click ที่ภาพ



ผลงานรูปเล่มที่สามารถสั่งซื้อได้

Click











2 เล่มจบ ราคารวมส่งแล้ว 690.-







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 537 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,793 ความคิดเห็น

  1. #1558 103hz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 18:55
    ลื่นจิงซีี อินนี่ก้ไปแกล้งเร้าเนอะ
    #1,558
    0
  2. #1311 chptan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:13

    ตลกซี 555

    #1,311
    0
  3. #1094 IamLx (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 15:50

    เค้าง้องอนกันนน แรงมากกกกกวกวหวหว

    #1,094
    0
  4. #692 Ckloguaong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:22

    เด็กเทพเจ๋งจริงๆ

    #692
    0
  5. #568 Fatturtle (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:52
    กิ้สสสสสาสาสสา
    #568
    0
  6. #567 Fatturtle (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:52
    กิ้สสสสสาสาสสา
    #567
    0
  7. #421 P.Witch (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:36
    เจอหมอซีญาณทิพย์เข้าไป ขุ่นแม่ถอยทัพเลยทีเดียว 555 เรื่องว่ายน้ำนี่ไม่เข้าใครออกใครจริงๆนะ ถ้าเป็นไปได้ไม่ควรแกล้งเบย งุยยยย
    #421
    0
  8. #339 Morning-kisses (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 20:23

    หงายการ์ดมากแบบนี้แล้วคุณซีจะว่าไงคะ ใจอ่อนยวบเลยสิ จะว่าไปมันก็น่าโกรธจริงๆ นะ คนว่ายน้ำไม่เป็นอ่ะ แกล้งแบบนั้นคือโมโหจริงๆ แต่สรุปว่าไม่โป๊ะสินะคะ คุณแม่จำไม่ได้ แถมยังไปเป็นหมอดูเนียนจับมือสาวอีก เราอ่ะ คุณซีนี่คือเนียนได้โล่ห์เลยค่ะ ซึ่งตอนนี้ก็ถือว่าทำได้ดี ตีเนียนช่วยสาวเป็นฮีโร่ไปอีก ตอนวิ่งแข่งก็น่ารักทั้งคู่เลยค่ะ ชอบฉากนี้จัง คนอื่นชวนวิ่งก็ขอเลิกเลย แล้วพอเป็นคุณอินทำไมยอมคะ หวายยยย น่ารักนะ คุณซีเนี่ย

    #339
    0
  9. #290 patanazz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 22:06
    อย่าตีกันนนแค่จะทำตามสัญญา555555
    #290
    0
  10. #289 MiniwolfY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 17:28
    สมน้ำหน้าา
    #289
    0
  11. #288 poys23 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 08:57
    ซีโดนแกล้งก็ดี 555
    #288
    0
  12. #287 Liyaa__ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 01:29
    เอ็นดูคุณอินจริงๆค่ะ ;-;
    #287
    0
  13. #286 MeeEng (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 23:06
    โดนสักทีก็ดีเหมือนกัน 555
    #286
    0
  14. #285 _KuRoKo_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 23:05
    ตลกกกกกก อะไรของแกซี!! พูดเป๋นตุเป็นตะ ลูกเทพก็มา55555
    #285
    0
  15. #284 jeeralow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 20:18
    ซีจะกล้ากับลูกเทพหรอ!!!!
    #284
    0
  16. #283 EalFaMoon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 19:12
    อ้ากกก

    ฟินนน
    #283
    0
  17. #282 Me Gusta 8 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 18:53
    อินขี้แกล้ง แต่ก้อน่ารักดี ซีก้ออย่าโกรธไปเลย เปนเราเราโกรธมะลงเพราะประโยคสุดท้ายกะความน่ารักของเทอ
    #282
    0
  18. #281 bbiekids (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 18:30

    แม่หมอซีมาเอง แม่นหยั่งกะพ่อไปสืบมา ฮ่าๆๆๆ

    คุณอินเดียนี่มีแต่คำว่าน่ารัก น่ารัก น่ารักกกกกกกกกก แพ้มากกกก

    #281
    0
  19. #280 aungusttt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 16:36

    555555

    #280
    0
  20. #279 Junejune586 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 15:07
    แงง น่ารักจังเลยย
    #279
    0
  21. #278 Plarinz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 12:20
    กรี๊ดดด><
    #278
    0
  22. #277 thanyanunfah (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 12:14
    งู้ยยยยยยยยยยยย
    #277
    0
  23. #276 deernong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 12:10
    อินเปิดเผยเเล้วซี ว่าจำซีได้ 55+
    #276
    0
  24. #275 phantom__ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 11:32
    ฮรืออตะไมคุณอินน่ารักจังนะพอเป็นเวอร์ชั่นนี้😍😍
    #275
    0
  25. #274 Nue96 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 11:27
    คุณอินเผยแล้วว่ารู้จักซีมาก่อน
    #274
    0