APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 9 : Chapter 8 : อนธกาลของฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,921 ครั้ง
    1 พ.ค. 61

8

อนธกาลของฉัน


 

ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความแน่วแน่และมั่นใจทำให้ทอยมองฉันสลับกับอนธกาลอย่างสับสนและท้ายที่สุดคนหน้าหล่อก็ฝากดอกไม้ช่อโตไว้ในมือของคนหน้าหวานก่อนจะล่าถอย


“นี่ไม่ใช่การยอมแพ้นะแต่แค่จะกลับไปตั้งหลักและทำลำดับเชื่อมโยงว่าอะไรมันคืออะไร ผมจะกลับมา”


“และเมื่อนายกลับมาจะพบว่าฉันยืนอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างอนธกาล!


ทอยกลับไปฝั่งคนขับแล้วขึ้นรถขับออกไป ตรงนี้จึงเหลือเพียงฉันกับผู้ประกาศข่าวสาวที่มองไฟท้ายจนลับตาไป


“ทอยไปแล้ว สบายใจได้ ตราบใดที่คริสอยู่ตรงนี้เขาจะทำอะไรกาลไม่ได้เลย”


“อ...อืม” คนหน้าหวานพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะมองฉันแล้วอมยิ้มน้อยๆ “เท่จังนะ”


“หืม?”


“เปล่า เข้าบ้านก่อนสิ ไปกินน้ำกินท่า สู้รบปรบมือเมื่อกี๊คงจะเหนื่อยแย่”


อนธกาลเปิดประตูเชิญให้ฉันเข้าบ้าน จากตอนแรกที่ฉันทำตัวใหญ่โตต่อสู้กับทอย พอเริ่มกลับสู่ความเป็นจริงก้เหมือนกับว่าตัวเองค่อยๆตัวหดเล็กลงเหลือตัวเท่ามดดำตามพื้น


เมื่อกี๊ฉันทำอะไรลงไปน่ะ การทำกิริยาวางก้ามใหญ่โตคงจะทำให้คนหน้าหวานหวาดกลัวและไม่กล้าเข้าใกล้ฉันแน่ๆ ทำยังไงดี...


“บ้านกาลไม่ค่อยมีอะไรนะ”


“หืม?” ฉันมองไปรอบๆอย่างเพิ่งสังเกต บ้านไม้สองชั้นขนาดกระทัดรัด มีเฟอร์นิเจอร์แบบลอยตัวที่ไม่ค่อยเข้ากับตัวบ้านสักเท่าไหร่เหมือนมีเอาไว้ใช้งานมากกว่าจะทำให้มันสวยงามประมาณนั้น “ไม่เห็นต้องมีอะไรนี่ แค่เป็นที่พักพิงยามเหนื่อยล้าก็น่าจะพอแล้ว”


“ดีจัง กาลก็กลัวว่าจะทำให้คริสผิดหวังหรือเปล่าที่บ้านไม่สวย”


“เจ้าของบ้านสวยก็พอแล้วมั้ง” ฉันพูดไปเรื่อยก่อนจะเริ่มนึกขึ้นได้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไป “เอ่อ...”


“ปากหวานนะเนี่ย”


“ข...ขอโทษ มันต้องฟังดูแปลกแน่เลย”


“ทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้น มีคนชมว่าสวยก็ต้องรู้สึกดีสิ จะแปลกไปทำไมกัน”


“ผู้หญิงชมผู้หญิงด้วยกันมันไม่แปลกเหรอ”


“ยิ่งผู้หญิงชมยิ่งต้องดีใจนะ นั่งก่อนเดี๋ยวกาลไปหาน้ำท่ามาให้” ขณะที่เจ้าของบ้านจัดการหาน้ำมารับรองแขกฉันก็มองไปเรื่อยๆอย่างสังเกตสังกา จริงๆก็ว่าจะไม่พูดมากแต่ถ้าไม่พูดอะไรเลยมันก็จะดูเด๊ดแอร์เกินไปสักหน่อย


“นี่อยู่บ้านคนเดียวเหรอ โอ๊ะ...” ฉันยกมือขึ้นปิดปากราวกับนึกขึ้นได้ แม่เจ้าตัวเพิ่งจะเสียนี่นา อนธกาลที่ยกน้ำมาเสิร์ฟพอเห็นว่าฉันตกใจก็ยิ้มให้อย่างไม่คิดอะไรมาก


“อยู่คนเดียว ไม่ต้องประหม่าทุกครั้งที่อยู่กับกาลหรอก ทำตัวสบายๆสิ เรากำลังจะสนิทกันนะ”


“ฟังดูแปลกๆเนอะ ทำไมเราต้องพยายามสนิทกันขนาดนั้นด้วย”


“ไม่อยากเป็นเพื่อนกับกาลเหรอ”


“...”


“ไม่อยากสินะ”


“อยาก!


ฉันโพล่งออกมาอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นคนหน้าหวานดูเศร้าๆไปและนั่นทำให้อนธกาลหัวเราะ


“เป็นคนตลกจัง แค่แกล้งทำเป็นหงอยก็ทำให้คริสลนลานได้แล้ว”


“ห...หา”


“คริสต้องลดอาการเกร็งเวลาอยู่กับกาลนะ กาลอยากจะพูดคุยต่อประโยคกับคริสได้ แต่ถ้ากาลพูดออกไปแล้วคริสเอาแต่เงียบ เราจะไม่สามารถสนทนาหรือสื่อสารอะไรกันได้เลย เข้าใจในสิ่งที่กาลจะสื่อมั้ย”


ฉันพยักหน้าหงึกหงักแล้วเอาผมตัวเองทัดหูอย่างนอบน้อม และเพราะอาการแบบนั้นทำให้อนธกาลอดไม่ได้ถึงกับต้องเอื้อมมือมาเชยคางเพื่อให้ฉันสบตาด้วย


“ต้องเลิกเขินกาลด้วยนะ”

 

ตึกตึก

ตึกตึก

 

ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยที่จ้องมองเข้ามาทำให้ฉันถึงกับตื่นตะลึง ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันมองอนธกาลจากจอทีวีก็จำได้ว่าตัวเองไม่สามารถละสายตาไปจากดวงตาคู่นี้ได้เลย แล้วนี่เราได้จ้องสบตากันแบบตัวเป็นๆ มันเลยทำให้ฉันตื่นเต้นจนแทบหยุดหายใจ


“อืม...มันแปลกๆเนอะ” อนธกาลละมือที่เชยคางฉันออกแล้วผินหน้าไปทางอื่นราวกับยิ้มเขิน บรรยากาศในตอนนี้ให้ความรู้สึกประดักประเดิดจนฉันต้องหัวเราะกลบเกลื่อนความเขินอายนั่น


“จริงด้วย ขอโทษด้วยนะที่ชอบทำให้บรรยากาศมันตกอยู่ในความเงียบเรื่อยเลย คริสจะพยายามไม่เขินกาลให้มากนัก”


“งั้นต้องละลายพฤติกรรมกันหน่อย”


“ยังไงเหรอ”


“กินเบียร์กัน”


“โอ้...ไม่ดีกว่า” ฉันยกมือปฏิเสธอย่างรวดเร็ว นังการะเกดหรือสายรุ้งจะออกมาจากร่างฉันไม่ได้ “คริสคอไม่แข็งจริงๆ คราวที่แล้วทำอะไรลงไปบ้างก็ไม่รู้ นี่ถ้ากินเข้าไปอีกแล้วคริสเกิดทำอะไรแปลกๆขึ้นมา...”


“แล้วแปลกๆที่ว่านี่อะไร จะปล้ำกาลเหรอ”


“บ้าเหรอ ผู้หญิงปล้ำกันได้ด้วยเหรอคิดภาพไม่ออก”


“นั่นน่ะสิ แล้วจะกลัวอะไร ไม่ว่าคริสจะเมาแล้วกลายเป็นคนไหนก็คริสทั้งนั้นแหละ”


“แต่...”


“งั้นกาลกินเองคนเดียวก็ได้ กาลรู้สึกว่าการดื่มแอลกอฮอล์ลแล้วได้คุยกันมันทำให้เราคุยอะไรกันง่ายขึ้น ถ้ากาลเมาคริสก็ดูแลกาลหน่อยแล้วกัน”


แม้จะพยายามปฏิเสธยังไงแต่ก็ดูเหมือนว่าฉันจะเลี่ยงไม่พ้นการก๊งเหล้ากันอยู่ดี อนธกาลมีเบียร์กระป๋องติดบ้าน และนั่นทำให้ฉันค่อนข้างแปลกใจนิดหน่อยว่าหน้าหวานๆแบบนี้จะมีเหล้ายาปลาปิ้งอะไรในตู้เย็นเยอะแยะ


“เวลากาลอยากจะหลับให้สบาย กาลจะดื่มเบียร์น่ะ” และคำถามที่ฉันสงสัยก็ถูกเฉลยขึ้นตอนสายตาฉันมองไปยังกระป๋องเบียร์ตรงหน้า “สำหรับกาลมันคือยานอนหลับ”


“สำหรับคริสมันคือยาพิษ”


มันทำให้ฉันกลายเป็นคนใจฬ่าน แม้จะเป็นคนจากภายในที่ดิบลึกก็เถอะ...


“ช่วยมองให้มันเป็นของหวานไม่ได้เหรอ มันคงจะดีถ้ากาลได้มีเพื่อนดื่ม”


“แล้วไม่มีเพื่อนมาดื่มบ้างเหรอ”


“เพื่อนๆก็มีครอบครัวกันไปหมดแล้ว บางคนก็ไปอยู่ต่างประเทศ เพื่อนร่วมงานก็มีไม่เยอะ...แต่ตอนนี้กาลมีคริสไง เรากำลังจะสนิทกัน” คนหน้าหวานเอากระป๋องเบียร์ของตัวเองมาชนทั้งๆที่ฉันยังไม่ได้เปิดกระป๋องด้วยซ้ำ “ดื่ม”


“เหงาหรือเปล่า”


“...”


แล้วความเงียบนั่นก็ทำให้ฉันนั่งหลังตรงก่อนจะโบกไม้โบกมือ


“ขอโทษทีก็พูดไปเรื่อยน่ะ”


“ก็มีบ้าง เมื่อก่อนกาลยังมีแม่ แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว” คนตัวเล็กเปิดอกคุยกับฉันบ้างแล้วจิบเบียร์ไปเรื่อยๆ “แม่กาลเคยเป็นเพื่อนดื่มน่ะ เวลากาลเครียดๆแม่จะนั่งดื่มกับกาล กระป๋องเบียร์ที่มีอยู่เต็มตู้ไม่ใช่ว่าเพิ่งจะมีนะ เมื่อก่อนแม่ซื้อมาตุนไว้เพียบเลยเพื่อดื่มกับลูกสาว”


อย่างนี้นี่เอง...ฉันมองกระป๋องเบียร์อย่างรู้สึกผิดที่ตัวเองไม่แตะต้องมันเลยทั้งๆที่อาจจะเป็นสะพานเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนได้


“ไม่เห็นมีภาพคุณแม่ในบ้านเลยนะ”


“กาลเอาออกไปหมดเลย”


“ทำไมล่ะ”


“เห็นแล้วจะร้องไห้” อนธกาลพูดเสียงสั่นเมื่อเอ่ยถึงแม่และนั่นทำให้ฉันเริ่มลนลานก่อนจะทำอะไรอย่างขาดสติด้วยการเปิดกระป๋องเบียร์แล้วหยิบขึ้นชนนิดหนึ่ง


“ไม่เอานะไม่ร้อง เฮ้...ตอนนี้กาลมีคริสเป็นเพื่อนแล้ว ต่อไปนี้คริสจะหัดดื่มเป็นเพื่อนกาลเอง”


“ดีจัง เป็นคนน่ารักจังเลย”


 

ตึกตึก...

 

โอ๊ย หัวใจฉัน...ได้โปรดเต้นให้มันช้าๆหน่อย เจ้าของร่างกายกำลังจะระเบิดเป็นโกโกครั้นช์แล้วเว้ย  ด้วยความที่กลัวว่าจะเสียอาการมากเกินไปฉันเลยกระดกเบียร์ขึ้นดื่มแต่ก็อยู่ในปริมาณจิบๆเพราะฉันไม่ต้องการกลายร่าง


“คุยเรื่องของคริสบ้างดีกว่า ตอนนี้มีแฟนหรือยัง”


“เข้าประเด็นนี้กันเลยทีเดียวเชียว...ไม่มีหรอก ไม่มีมานานมากแล้ว”


“แล้วรู้จักกับทอยได้ยังไง”


“อ้อมเข้าประเด็นนี้นี่เอง ถามตรงๆก็ได้” ฉันหัวเราะนิดหน่อย “คริสเคยคบกับทอยน่ะ และขอการันตีเลยว่าทอยมันเลวมาก”


“มิน่า ทำไมตอนนั้นถึงได้มาพูดแบบนั้นใส่กาล อยากจะเตือนแต่ทำไม่เป็นสินะ”


“ขอโทษนะ ตอนนั้นพูดจาน่าเกลียดออกไปด้วย มันไม่ใช่เรื่องที่คริสควรจะเอามาถามเลย”  ฉันหมายถึงเรื่องการมีอะไรกันที่เผลอโพล่งออกไปในวันนั้นจนโดนตบ อนธกาลทำปากจู๋นิดหนึ่งแล้วพยักหน้าหงึกหงัก


“จริง วันนั้นคริสพูดจาน่าโมโหมาก แต่ถ้ากาลรู้สักนิดว่าคริสต้องการจะบอกอะไรก็คงไม่ทำรุนแรงอย่างนั้น ขอโทษนะ ต้องเจ็บมากแน่เลย”


ฉันสัมผัสได้ว่าดวงตาของคนหน้าหวานกำลังล่องลอย ดูเหมือนว่ากำลังตกอยู่ในภาวะกรึ่มๆและเริ่มปล่อยตัวตามสบายมากขึ้น ส่วนฉันเองที่จิบไปแค่คำเดียวยงพอประคองสติได้อยู่เลยส่งยิ้มให้


“ไม่หรอก กาลไม่ได้มีแรงมากขนาดนั้น”


“ไม่ได้หมายถึงเจ็บตัวสิ กาลหมายถึงเจ็บที่ตรงนี้” ผู้ประกาศข่าวสาวยิ้มมุมปากแล้วเอานิ้วจิ้มมาที่เหนือเนินอกข้างซ้ายฉันเบาๆ “อุตส่าห์มาเตือนอย่างหวังดีแต่กลับถูกตี จะไม่เจ็บที่ใจได้ยังไงกัน”


“มันผ่านไปแล้ว คริสไม่โกรธหรอก”


“ทำไมไม่โกรธล่ะ”


“ก็แค่ไม่โกรธ”


“มันต้องมีเหตุผลสิ”


“ไม่มี”


“นึกว่าคริสชอบกาลมากๆเสียอีก” ฉันสะดุ้งตอนได้ยินแบบนั้น อนธกาลเองก็ตะลึงเหมือนกันที่พูดออกมาแล้วรีบโบกไม้โบกมือแก้ตัว “กาลหมายถึงคริสอยากสนิทกับกาลมากๆ คือตอนคริสเมาเคยพูดไว้น่ะว่าจริงๆคริสชอบกาลมาก ไม่ได้เกลียดกาลเลย”


“อ...อ๋อ ป...เป็นอย่างนี้นี่เอง”


ฉันเขินบ้าอะไรเนี่ย ว่าแต่นังการะเกดโพล่งบอกออกไปเลยเหรอว่าฉันชอบเจ้าตัวมากๆ อีผีเอ๊ย!


“บรรยากาศแปลกๆเนอะ”


“น...นั่นสิ” ฉันหยิบเบียร์กระดกขึ้นดื่มแก้เก้ออีกประมาณอึกใหญ่ๆอย่างลืมตัวก่อนจะสะดุ้งมองกระเป๋องเบียร์ในมือด้วยความสะพรึง


เวรแล้ว...ฉันดื่มไปเยอะแค่ไหนเนี่ย


“คริสจะปกป้องกาลจากทอยหรือเปล่า”


“แน่นอน” ฉันตอบอย่างไม่ต้องคิด “คริสจะไม่ยอมให้ทอยเข้ามายุ่มย่ามกับกาลได้แน่ๆ แต่กาลก็ต้องไม่ยอมให้ผู้ชายคนนั้นมีโอกาสมาง้อขอคืนดีหรือใจอ่อนนะ ไม่อย่างนั้นคริสช่วยไปก็เท่านั้น”


“ไม่ใจอ่อนหรอก สิ่งที่เขาทำไม่น่าให้อภัย ถ้าแม่ยังอยู่แม่ก็จะทำแบบคริสเหมือนกัน...” อนธกาลดูชะงักไปตอนพูดถึงตรงนี้ก่อนจะจ้องมองฉัน “อนธกาลของฉัน”


 “ห...หา”


ฉันอ้าปากพะงาบๆ เมื่ออยู่ๆคนตาสวยก็โพล่งประโยคที่ฉันหลุดพูดออกไปตอนอยู่หน้าบ้าน


“จริงด้วย กาลนึกออกแล้ว” อนธกาลน้ำตาซึมออกมานิดหนึ่งแล้วใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาตัวเองออกก่อนจะรีบเฉลยในขณะที่ฉันทำตัวไม่ถูก “คริสทำให้กาลนึกถึงแม่”


“หืม?”


“ตอนแม่ยังมีชีวิตอยู่ แม่มักจะเรียกกาลว่า...อนธกาลของฉัน” แล้วคนหน้าหวานก็ทำสีหน้าเหมือนนึกขึ้นได้ตอนมองจ้องตรงมา “กาลคิดว่ากาลรู้แล้วว่าทำไมถึงรู้สึกอยากเป็นเพื่อนกับคริสมากนัก”


“อะไรเหรอ”


“คริสให้ความรู้สึกเหมือนตอนกาลอยู่กับแม่นี่เอง”


โปรดติดตามตอนต่อไป


#APPLEYuri


เอิ้ววววว พวกเธอสองคนดีกันแล้ววว คนอ่านจะได้ไม่เหนื่อยใจมาก แต่คราวนี้แหละ จะเบ้ปากกันรัวๆ รักอะไรกันมากมาย จะงอนจะง้ออะไรนักหนา แต่งเองก็หมั่นไส้เอง ฮาาาาาาาาาาาาาาา


ดีใจนะคะที่คนชอบเรื่องนี้กัน ถึงแม้บางคนจะเป็นนักอ่านเงาก็ยังอุตส่าห์เสียสละกดให้กำลังใจให้หัวใจ 700 กว่าดวงต่อตอน (หัวใจเบิกบาน)


ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ จะพยายามทำให้ดีที่สุดในทุกๆเรื่องเลยฮับ




Click ที่ภาพ




เค้ารักคุณ



แล้วพบกันค่ะ







ผลงานรูปเล่มที่สามารถสั่งซื้อได้

Click






 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.921K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #5016 ZoneEnd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:20

    ไม่ใช่เฟรนด์โซน ไม่ใช่ซิสเตอร์โซน แต่เป็น มัมโซน 55555555555555

    #5,016
    0
  2. #5010 zoru2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:55

    ทำไม คำว่านักอ่านเงามันสะกิดต่อม จนต้องมา เม้น ????????

    #5,010
    0
  3. #5001 PlatooThai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 12:26
    อนธกาลของฉัน
    #5,001
    0
  4. #4969 Chichuu~♡ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 16:54
    แม่555555
    #4,969
    0
  5. #2781 AeyTasanee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 23:09
    ต้องได้รับบริจาคดวงตามาจากแม่กาลแน่ๆ
    #2,781
    0
  6. #2776 alek_tar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 12:47
    หรือว่าดวงตาใหม่ของคริส ผู้บริจาคคือแม่ของกาล?
    #2,776
    0
  7. #2382 JKPFF (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 05:46
    อยู่ดีๆก็กลายเป็นแม่5555555555
    #2,382
    0
  8. #2177 Aphodite (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 17:38
    นั้นคือเหตุผลที่คริสเอ็นดูกาล
    #2,177
    0
  9. #2169 FuMeYa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 12:22
    อ้าว. นี่จะ
    #2,169
    0
  10. #2038 Dark Yuri (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 03:25

    ค่ะลูกสาว นี่แม่เอง

    #2,038
    1
    • #2038-1 FuMeYa(จากตอนที่ 9)
      19 พฤษภาคม 2561 / 12:21
      โอยยย. ฮา
      #2038-1
  11. #1996 กรุงสังข์ บาลาเฮ้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 18:34
    เม้นที่ดี มีที่เม้น เม้นไม่ดี ไม่ดี ไม่ได้เม้น
    #1,996
    0
  12. #1678 P.Witch (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 16:15
    เว้ววว อนธกาลของฮัน
    #1,678
    0
  13. #1575 aqua.b (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 01:14
    เต๊าะๆกันเน้ออ5555555
    #1,575
    0
  14. #1343 PAThaeY- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:08
    เรื่องอื่นเฟรนด์โซนนะ เรื่องนี้มาเทอร์โซนว่ะ555555555555
    #1,343
    0
  15. #1318 Me Gusta 8 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 14:44
    ตาของแม่กาลแหงๆเลย ถึงว่า
    #1,318
    0
  16. #1241 etezky7900 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 17:58
    #motherzoned
    #1,241
    0
  17. #1228 Takgy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:55
    ตาของแม่แน่ๆ
    #1,228
    0
  18. #1110 Malanie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 20:30
    ตาของแม่ที่เสียไปหรือเปล่า
    #1,110
    1
    • #1110-1 ChomPoo040(จากตอนที่ 9)
      3 พฤษภาคม 2561 / 20:15
      คิดเหมือนกันเลยค่ะ ดวงตาที่คริสได้มาน่าจะเป็นของเเม่กาล รึป่าว?
      #1110-1
  19. #1069 savetri (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 11:36

    เลิฟฟอนธกาลลลล

    #1,069
    0
  20. #1010 sanddddd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 01:53
    รู้สึกเริ่มผูกพันธ์กับตัวละครมากขึ้นแล้ว รู้สึกรักและเอาใจช่วยคริสน้อย และตอนนี้ก็ยังไม่เลิกเขินกาล55  ตอนที่เค้าอยู่ด้วยกันในบ้านเรานี่อ่านแล้วเขินมากเลย รู้เลยว่าทั้งสองคนรู้สึกดีต่อกัน และพยายามอย่างมากที่จะทำให้มันก้าวหน้า เข้าใจความรู้สึกเลยมันก็จะเกร็งๆและประหม่าสักหน่อย55
    เราชอบการบรรยายตอนนีี้ของพี่ปลามากเลย 
    ทั้งคู่แค่นั่งคุยกัน แต่รู้สึกอยากเอาใจช่วย รู้เลยว่าซีนนี้มันสำคัญสำหรับกาลและคริส เราชอบตัวละครคริสมาก พูดน้อยแสดงอารมณ์ไม่เก่งขี้เขินขี้อายิแต่ถ้าชอบใครแล้ว ก็จะปกป้องถึงที่สุด
    เราว่ากาลคงชอบคริสได้ไม่อยาก
    แต่ตอนนี้เป็นเงาขุ่นแม่ไปก่อนนะจ๊ะ555
     
    ปล. เค้ารักพี่ปลานะ 
    (แต่น้อยกว่ากาล ฮ่าา) 
     


    #1,010
    0
  21. #1009 dadao_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 01:32
    ทำไมรู้สึกกาลจะเปนเมะไงมะรุ 5555
    ดูสายรุก
    #1,009
    0
  22. #1008 Nutt'ke (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 01:04
    เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ววววววว
    #1,008
    0
  23. #1007 Geki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 23:59
    อยากได้เขาเป็นเมีย แต่เขาเห็นเธอเป็นแม่ 555
    #1,007
    0
  24. #1006 THEEEFERN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 23:44
    โอ๊ยยย รักเรื่องนี้มากกก คริสกับกาลนี่มัน... น้องฟินจนหยุดยิ้มไม่ได้เลยยย รออ่านต่อนะคะ
    #1,006
    0
  25. #1005 Panida Ketkaew (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 23:15
    เพราะคริสได้กระจกตาของแม้กาลแน่ๆเลย
    ตอนนี้อ่านแล้วมีความสุขมากๆอะคะ
    #1,005
    0